Przedmiotem niniejszego wynalazku jest sposób wytwarzania toreb lub podob¬ nych przedmiotów z papieru lub innego ma¬ terjalu.W znanych torbach otwór jest zamyka¬ ny zapomoca wstawianego do tego otworu wylotu, wskutek czego powietrze, zawarte w torbie, moze odplywac w miare napelnia¬ nia torby jedynie w odstepie miedzy ze¬ wnetrzna scianka wylotu a scianka otworu torby. Okazalo sie, ze wyplyw powietrza przez ten otwór odbywa sie w pewnych wa¬ runkach zbyt wolno, wskutek czego torba przy napelnianiu materjalem zbytnio sie nadyma. Zachodzi to zwlaszcza wtenczas, kiedy napelnianie odbywa sie zapomoca sprezonego powietrza, wskutek czego po¬ przez wlot do napelnienia doplywa do tor¬ by nietylko materjal, którym ma byc na¬ pelniona torba, lecz takze i powietrze.Wynalazek ma na celu umozliwienie do¬ godnego wyplywu powietrza, zawartego w torbie, w miare napelniania jej materjalem o dowolnej ziarnistosci. Osiaga sie to przez wykonanie w odpowiednich miejscach tor¬ by malych otworków tak, azeby ich wiel¬ kosc w swietle zwiekszala od wewnetrznej ku zewnetrznej stronie torby, oraz by ich krawedzie lub rogi byly zagiete do wnetrza torby.Azeby zapobiec zamykaniu sie tych o- tworków przy napelnianiu torby lub pod¬ czas jej przewozu, np. wskutek przesunie¬ cia sie wzgledem siebie poszczególnychwarstw torby zaleca sie warstwy papieru, tworzace scianke torby,'laczyc ze soba w miejscach przebitych. "* Laczenie warstw torby uskuteczniac mozna w sposób dowolny np. przez skleja¬ nie, zszywanie, nitowanie lub spinanie.Górna i dolna czesci torby, t. j. dno i wierzch utworzone zostaja przez zagiecie i ulozenie nakrzyz jeden na drugim konców boków torby, które nastepnie sa sklejane, zamykajac w ten sposób caly przekrój spla¬ szczonej rury papierowej, uzywanej do wytworzenia torby, W celu zwiekszenia mocy tak utworzo¬ nego dna i wierzchu proponowano naklejac na nie paski np. z papieru, poniewaz na dnie torby powstaja wieksze naprezenia, anizeli w innych miejscach. Przy takiem jednakze wykonaniu, nawet przy zastoso¬ waniu pasków z materjalu mocniejszego od materjalu torby, nie otrzymano zadowala¬ jacych wyników, gdyz pasek ten przymoco¬ wywano tylko do zewnetrznych warstw, wskutek czego nie mógl on byc laczony z wewnetrznemi warstwami, z jakich sklada sie torba, a zatem zachodzily nierównomier¬ ne naprezenia w róznych warstwach tor- by.Nalezy równomiernie rozlozyc sily, na¬ prezajace na wszystkie warstwy, z których utworzone sa boki torby. W tym celu kaz¬ da poszczególna warstwa boku torby laczy sie z innemi warstwami przez sklejanie, sczepianie, zszywanie, nitowanie i tym po- dobnemi sposobami. Laczenie ze soba po¬ szczególnych warstw, tworzacych boki tor¬ by przez sklejanie, sczepianie, zszywanie, nitowanie przed lub po utworzeniu spla¬ szczonej rury papierowej, odbywa sie w znany sposób. Taka rura jest nastepnie pra¬ sowana i cieta na kawalki o okreslonej dlu¬ gosci, których konce zostaja zaginane i na¬ kladane na siebie nakrzyz, tworzac wierzch i dno torby. Po zlaczeniu nalozonych na siebie konców splaszczonej rury papiero¬ wej nakleja sie na nie paski wzmacniajace.Warstwy boków torby nalezy laczyc lub sklejac ze soba tylko w poszczególnych miejscach. Pasek wzmacniajacy moze byc na jednym rogu torby przedluzony, two¬ rzac jezyczek, który po zagieciu wsuwa sie do otworu. Niniejsza torba z papieru lub podobnego materjalu jest przeznaczona na wieksze ciezary. Poniewaz takie torby o du¬ zej wytrzymalosci nie moga byc wytwarza¬ ne z jednej tylko warstwy papieru i ponie¬ waz papier o takiej mocy jest za sztywny, przeto torby te wykonywa sie zazwyczaj z kilku warstw papieru. Scianke torby wy¬ twarza sie czesto z 6 do 8 warstw papieru.Aczkolwiek osiaga sie przez to pozadana wytrzymalosc przy dostatecznej rozciagli¬ wosci, to jednakze takie wykonanie wyma¬ ga zuzycia bardzo duzej ilosci papieru, po¬ niewaz liczba i grubosc warstw dobiera sie odpowiednio do najwiekszego naprezenia, jakie moze powstac w okreslonych miej¬ scach torby. Grubosc scianki nie moze byc zatem zmniejszona w miejscach, narazo¬ nych na mniejsze naprezenia.Naprezeniu, wywolanemu np. przez ciezar materjalu, zawartego w torbie, po¬ dlega najbardziej dno. Poprzeczne napre¬ zenie, powstajace w sciance torby, jest znacznie wieksze od naprezenia w podluz¬ nym jego kierunku, poniewaz rozklad sil jest tutaj taki sam jak w kazdej rurze.Wreszcie narozniki torby sa usztywnione zapomoca zachodzacych na siebie boków torby, wskutek czego niebezpieczenstwo pekniecia jest najwieksze w srodku boków lub w srodku dna.Torbe wytwarza sie z jednej wzglednie niewielkiej liczby warstw papieru lub po¬ dobnego materjalu, niezbedna zas wytrzy¬ malosc nadaje sie tym warstwom zapomo¬ ca pasków papieru, tkaniny lub podobnego materjalu, odpowiednio rozmieszczonych w miejscach, narazonych na wieksze napre¬ zenia, Te paski najlepiej jest umiescic ukosnie w celu skierowywania powstajacych napre- — 2 —zen wzdluz przekatnej, najkorzystniej w kierunku konców torby. Paski te mozna u- lozyc takze w róznych kierunkach, wsku¬ tek czego krzyzujac sie tworza one siatke lub plecionke na calej powierzchni wlasci¬ wej torby, W celu zachowania gladkiej powierzch¬ ni zewnetrznej oraz unikniecia zaczepiania przy przenoszeniu o poszczególne pasma, zaleca sie naokolo pasków, obejmujacych wewnetrzna oslone torby, nalozyc jeszcze zewnetrzna oslone, wskutek czego paski u- mieszczone zostaja miedzy dwiema za- mknietemi oslonami. Wewnetrzna oslone oraz paski zaleca sie wytwarzac z materja- lu rozciagliwego np. z papieru marszczone¬ go, gdy podlegaja one pewnemu rozciaga¬ niu, zewnetrzna natomiast oslona nie ulega takiemu rozciaganiu. Oprócz tego przy luz- nem wzgledem siebie umieszczeniu obu o- slon torby wzgledne uszkodzenie zewnetrz¬ nej oslony ostrem narzedziem nie bedzie sie tak latwo udzielalo wewnetrznej oslonie.Jezeli natomiast peknie wewnetrzna oslo¬ na, wskutek np, rzucenia torby, to niena- prezona oslona zewnetrzna pozostaje za¬ zwyczaj nieuszkodzona, dzieki czemu zapo¬ biega sie wysypywaniu zawartosci torby podczas dalszego przewozu.Przy pomocy dotychczasowych sposo¬ bów naklejania tych pasków nie osiagnieto jednak dostatecznego wzmocnienia dna, jezeli chodzi o torby o bardzo duzej wy¬ trzymalosci, nadajace sie np, do napelnie¬ nia ich towarem o wadze od 50 do 100 kg.Dno torby o bardzo wydluzonym prze¬ kroju poprzecznym, której szerokosc jest wielokrotnie wieksza od jej dlugosci, przy nadmiernem naprezeniu peka najpierw w srodku, natomiast rogi dna wykazuja wiek¬ sza wytrzymalosc, Z tego tez wzgledu nie cale dno torby zakleja sie jednym tylko pa¬ skiem, lecz stosuje sie kilka oddzielnych pasków, które nakleja sie wpoprzek dna torby, co umozliwia stosowanie pasków róz- nej mocy lub z róznego materjalu. Miano¬ wicie w srodku dna nakleja sie paski moc¬ niejsze, natomiast slabsze na bokach tego dna. Paski te moga byc przytem umieszczo¬ ne nakrzyz.Stosowanie oddzielnych pasków z tkani¬ ny pozwala na wykonanie w sciankach tor¬ by wyzej wspomnianych otworów, przez które przy napelnianiu torby moze odply¬ wac powietrze, przyczem wlókna materja¬ lu naklejanego ponad temi otworami zapo¬ biegaja wysypywaniu sie zawartosci która napelniona jest torba.Naklejanie pasków wzmacniajacych wpoprzek dna torby umozliwia przedluze¬ nie tych pasków az do miejsca zalamania scianki torby, wskutek czego wzmocnione zostaja miejsca, oslabione wskutek zagie¬ cia lub sfaldowania.Wreszcie w torbie pasek poprzeczny, lezacy przy jej otworze, moze tworzyc je¬ zyczek, który badz wklada sie do otworu, badz tez po dokonanem napelnieniu torby naklada na miejsce zamkniecia. Pozwala to na wzmocnienie brzegu otworu, jak równiez umozliwia zaklejania lub plombowania o- tworu po napelnieniu torby, W torbie duzemu naprezeniu podlega podczas jej napelniania górny brzeg otwo¬ ru, poniewaz przy napelnianiu torba jest zawieszana tern wlasnie miejscem na wylo¬ cie do napelniania, Dlatego tez starano sie te brzegi wytwarzac szczególnie mocne. W torbie o dnie krzyzowem nakleja sie wzdluz calego otworu nakladke, która stanowi pa¬ sek, naklejany na dno torby. Celem wiek¬ szego jeszcze wzmocnienia brzegu otworu wystajacy koniec tej nakladki zafaldowuje sie i wklada do otworu. Osiagane przez to wzmocnienie brzegu otworu nie jest jednak dostateczne, jezeli chodzi o torby na wiek¬ sze ciezary.Wedlug wspomnianego sposobu brzeg otworu wytwarza sie tylko z dwóch warstw, przyczem nie mozna go wykonywac z grub¬ szego papieru, gdyz utrudniloby to wklada¬ nie wywijanego kawalka do wnetrza otwo- — 3 —ru. Oprócz tego gruby papier moze byc la¬ two uszkodzony przy zafaldowaniu pod o- strym katem.Wkladanie konca paska do otworu nie¬ zaleznie od tego, ze jest wogóle trudne i daje sie uskuteczniac tylko zapomoca nie¬ dogodnych przyrzadów, posiada jeszcze te wade, ze slabe miejsca powstaja w tych miejscach, w których brzeg zagietego pa¬ ska styka sie z brzegami dna krzyzowego.Na safaldowane juz miejsce przy otwo¬ rze nakleja sie pod katem prostym do kie¬ runku otworu pasek, który na brzegu otwo¬ ru zagina sie jeden lub kilka razy, przy- czem pasek ten moze tworzyc czesc za¬ mkniecia. Pasek moze byc wykonany z te¬ go samego papieru co i torba. Jezeli jest on na brzegu otworu zafaldowany w tyle warstw, ile warstw papieru zawiera scian¬ ka torby, wówczas unika sie niedogodnosci, polegajacej na stosowaniu w miejscach, po¬ dlegajacych najwiekszemu naprezeniu, t. j. na brzegach otworu mniejszej liczby warstw, anizeli w pozostalej czesci torby.Liczba zafaldowan na brzegu otworu mo¬ ze byc równiez wieksza lub mniejsza od liczby warstw scianki torby. W ostatnim przypadku pasek, tworzacy brzeg otworu, moze sie skladac z wiekszej liczby razem zafaldowanych warstw lub tez mozna do zafaldowanych warstw paska wstawic wzmocnienia z grubego papieru, kartonu, tkaniny, metalu lub innego materjalu, któ¬ re to wkladki siegaja zalozonego brzegu, lecz same nie sa zaginane. Brzeg zakladki mozna wzmocnic przez wstawienie sznurka, drutu lub podobnego srodka.Zaopatrywanie torby w niektórych miejscach w drobne otworki, ulatwiajace wyplyw powietrza z torby jest pozadane w torbie, której otwór zamyka sie samoczyn¬ nie, która juz przy napelnianiu fest za¬ mknieta, wskutek czego znajdujace sie tam powietrze nie moze wyplywac przez otwór do napelniania.Stwierdzono, ze te otworki moga byc z powodzeniem wykorzystane do wprowa¬ dzania przez nie kleiwa pomiedzy poszcze¬ gólne warstwy papieru.Przyrzad do wykonywania otworków zawiera wydrazona igle lub nóz, który wy¬ cina lub przebija dziurki w papierze i zao¬ patrzony jest w otworki, przez które kleiwo doprowadzane jest do przeklótych lub przecietych miejsc miedzy sklejanemi war¬ stwami papieru. Stosuje sie przytern rów¬ niez plyte lub walec prasujacy do sciska¬ nia miejsc sklejanych.Na rysunku uwidoczniono przyklad wy¬ konania wynalazku. Fig. 1 przedstawia ksztalt torby na poczatku wytwarzania, fig. 2 — postac torby w drugim okresie wy¬ twarzania, fig. 3 — torbe po zagieciu kon¬ ców boków i utworzeniu jego obu den, fig. 4 — naklejane paski wzmacniajace, fig. 5— torbe w perspektywie, fig. 6 — podluzny przekrój wzdluz linji A — B na fig. 5, fig. 7 — przekrój poprzeczny wzdluz linji C— D na fig. 5; fig. 8 — 10 przedstawiaja prze¬ kroje poprzeczne dolnych czesci róznych toreb; fig. 11 przedstawia ogólny widok pa¬ pierowej torby, zaopatrzonej w otworki, fig. 12 — powiekszony widok podziurko¬ wanej czesci torby, fig. 13 — przekrój wzdluz linji E — F na fig. 12; fig. 14 przed¬ stawia schematycznie przyrzad do wytwa¬ rzania otworów w worku, fig. 15 — odmia¬ ne przyrzadu wedlug fig. 14, fig. 16 — tor¬ be, wzmocniona paskami, naklejanemi w miejscach, narazonych na wieksze napreze¬ nia, fig. 17 — torbe z dnem krzyzowem przed naklejeniem pasków wzmacniaja¬ cych, fig. 18 — przekrój tej torby wzdluz linji G — H na fig. 17, fig. 19 — widok gór¬ nej czesci torby z naklejonemi paskami po- przecznemi, fig. 20 — przekrój wzdluz li¬ nji / — K na fig. 19; fig. 21 i 22 przedsta¬ wiaja inne postacie wykonania torby, fig. 23 i 24 — przekroje wzdluz linji L — Af na fig. 21 i linji N — Ona fig. 22, fig. 25 przed¬ stawia czesc skladowa torby, fig^ 26 — per¬ spektywiczny widok górnej czesci torby z — 4 —dnem krzyzowem, fig. 27 — odmienna po¬ stac wykonania torby, fig. 28 — zwiekszo¬ ny przekrój wedlug linji P — i? na fig. 26, fig. 29—32 przedstawiaja takiez przekroje innych postaci wykonania torby; fig. 33 przedstawia ogólny widok torby papiero¬ wej, zaopatrzonej w otworki, ulatwiajace sklejanie warstw torby, fig. 34 — odmiane wykonania torby wedlug fig. 33, fig. 35 — przyrzad do przebijania otworków i skleja¬ nia warstw torby, fig. 36 — odmienna po¬ stac wykonania takiego przyrzadu i fig. 37 — przyrzad wedlug fig. 36 w innem po¬ lozeniu.Papier jest nawiniety na szereg wal¬ ków, z których odwijane sa pasma, two¬ rzace poszczególne warstwy torby. Przed umieszczeniem tych pasm na sobie, smaru¬ je sie dowolnem kleiwem te ich strony, do których bedzie nastepnie przylegalo inne pasmo, wskutek czego wszystkie warstwy papieru lacza sie ze soba podczas spla¬ szczania papierowej rury.Aby boki torby nie staly sie zbyt sztyw¬ ne po wyschnieciu kleiwa, pokrywa sie niem nie cala powierzchnie pasem, lecz tylko po¬ szczególne ich miejsca. Kleiwem smaruje sie rózne miejsca róznych warstw tak, aby one byly wzgledem siebie przesuniete, dzie¬ ki czemu papier zachowuje miekkosc.Oprócz tego przed sklejaniem tych papie¬ rowych warstw umieszcza sie w nich kla¬ merki tak, ze ich ostre konce przebijaja warstwy papieru i sa splaszczane walcami, prasujacemi rure, z której wytwarza sie torby.Zlaczone i splaszczone pasma sa na¬ stepnie rozcinane na odcinki 1 okreslonej dlugosci. W celu utworzenia torby konce 2 jednej strony splaszczonego odcinka / la¬ czy sie warstwami tuz przy obcietych brze¬ gach zapomoca klamerek 3 i szwów 4, po- czem narozniki 5 rury, wystajace po odgie¬ ciu brzegów 2, splaszcza sie w taki sposób, ze odcinek 1 otrzymuje ksztalt, przedsta¬ wiony na fig. 2. Nastepnie konce 2 powtór¬ nie sa zaginane i naklejone jeden na drugi przyczem w jednym narozniku torby zosta¬ wia sie otwór 6 (fig. 3). W celu wzmocnie¬ nia krzyzowych den torby naklada sie na nie posmarowane kleiwem paski (fig. 4). W zamknietym spodzie torby pasek 7 jest nie¬ co wezszy od splaszczonego dna torby i po¬ krywa tylko zagiete brzegi; w górnej zas zamknietej czesci torby jeden koniec paska 8 jest przedluzony i wklada sie do wnetrza otworu 6, dzieki czemu wzmacnia sie brze¬ gi tego otworu i sasiednich czesci torby.Oprócz tego caly szereg warstw papieru la¬ czy sie z paskiem wzmacniajacym zapomo¬ ca klamerek 9 i szwów 10 (fig. 7). Zamiast przedluzania jednego konca paska i wkla¬ dania go do otworu torby mozna zastoso¬ wac osobny pasek, przymocowany w do¬ wolny sposób.Torba w postaci wykonczonej przedsta¬ wiona jest na fig. 5, gdzie wyraznie uwi¬ doczniony jest otwór 6. Fig. 6 przedstawia torbe w podluznym przekroju, przyczem w celu latwiejszego rozróznienia szczególów, przedstawione sa tylko wewnetrzna i ze¬ wnetrzna warstwy kazdego boku. Na fig. 7 przedstawiony jest zwiekszony przekrój po¬ przeczny górnej czesci torby.Fig. 8 przedstawia poprzeczny przekrój górnego konca innej torby, która nie posia¬ da oczywiscie otworu, wzmacniajacy zas pasek znajduje sie tutaj tylko na zewnetrz¬ nej warstwie torby, koniec bowiem tego pa¬ ska nie moze byc wsuniety do wnetrza tor¬ by. Cztery warstwy, z których utworzona jest torba, sklejone sa ze soba w miejscach 11, bedac jednoczesnie polaczone klamer¬ kami 12. W torbie wedlug fig. 8 nie stosuje sie ani szwów ani tez nitów.Na fig. 9 przedstawiona jest natomiast torba trój warstwowa, której poszczególne warstwy po sklejeniu sa zszywane nicmi.Wreszcie warstwy torby (fig. 10) sa tyl¬ ko sklejone bez stosowania jakichkolwiek innych srodków wzmacniajacych.Na fig. 6 — 10 kleiwo, znajdujace sie — 5 —miedzy warstwami, przedstawione jest w postaci miejsc zakreskowanych 11.Torba 1 (fig. 11) posiada otworki 14 na. dolnych bokach górnego dna. Niektóre z tych otworków, jak np. otworki 15 (fig. 12) sa okragle, inne zas, jak np. otworki 16 — kanciaste. Oba rodzaje otworków sa wy¬ tlaczane od zewnatrz ku wnetrzu torby, wskutek czego krawedzie 17, wzglednie roz¬ ki 18 sa zagiete w kierunku wnetrza torby.Przekrój przez miejsca dziurkowane (fig. 13) przedstawia uksztaltowanie otwor¬ ków. Poszczególne warstwy papieru skleja sie ze soba wewnetrznie tylko w niektórych miejscach w celu zapobiezenia nadmiernej sztywnosci scianek torby, przyczem miej¬ sca sklejania w róznych warstwach sa w taki sposób przestawione wzgledeib siebie, ze w zadnem miejscu cala scianka nie jest sklejona na swej calej powierzchni.Przebijanie otworków odbywa sie zapo- moca przyrzadu, przedstawionego schema¬ tycznie na fig. 14. Torbe 1 nasuwa sie na hak 19, poczem w scianke torby wciska sie igle 20 w ksztalcie stozka lub ostroslupa.Otworki mozna równiez wykonac i przed utworzeniem rury i mianowicie zapomoca pary walców 21 i 22. Na walcu 21 osadzo¬ ne sa igly 23, natomiast walec 22 posiada stozkowe wydrazenia 24.Otworki moga byc takze pokrywane tka¬ nina, przepuszczajaca powietrze, lecz nie- przepuszczajaca pylu. Pasek takiej tkaniny nakleja sie na dziurkowanej sciance torby od wewnatrz lub od zewnatrz, wzglednie z takiej tkaniny wytwarza sie jedna z warstw torby.Taka warstwa moze byc umieszczona dopiero po wykonaniu otworków w pozo¬ stalych warstwach. Dziurkowanie moze byc takze uskuteczniane i poprzez te tkanine, gdyz otworek, wykonany w tkaninie, zamy¬ ka sie znowu wskutek sprezystosci jej wló¬ kien. Pierwszy sposób stosuje sie przy wy¬ konywaniu wiekszych otworków, drugi — przy mniejszych.Wzmacnianie miejsc torby, narazonej na wieksze naprezenia przez odpowiednie rozmieszczenie pasków wzmacniajacych, jest przedstawione na fig. 16. Torba 1 o dnie krzyzowem, zamknieta na górze przez zlaczenie dwóch szerokich stron, wzmocnio¬ na jest zapomoca pasków lub tasiem w miejscach, narazonych na wieksze napre¬ zenie. W górnej czesci torby, w której w pewnych przypadkach powstaje wieksze na¬ prezenie, naklejony jest pasek 14 z mocne¬ go papieru, na którym moze byc umieszczo¬ ny napis dotyczacy zawartosci torby. W srodkowej czesci torby naokolo umieszczo¬ na jest pleciona tasma 15, natomiast na dol¬ nej czesci torby naklejone sa nakrzyz uko¬ sne paski wzmacniajace 16. Krzyzowe dno torby wzmocnione jest wreszcie w srodku zapomoca ukosnie nalozonych na sobie pa¬ sków 17.Zewnetrzna warstwa, oslaniajaca torbe, nalozona jest na nia luzno. Na fig. 16 oslo¬ na ta przedstawiona jest w postaci czescio¬ wo oddartej.Na dno krzyzowe 18 (fig. 17) nakleja sie paski wzmacniajace 20 (fig. 19 i 20).Pasek wzmacniajacy 21 znajduje sie w srodku torby i jest wykonany z tkaniny, podczas gdy paski 22, naklejone wpoblizu narozników na koncach dna torby, wykona¬ ne sa z cienszego papieru, Na fig. 21 paski 23 naklejone sa ukosnie i czesciowo jeden na drugim. Paski te sa przytern takiej dlu¬ gosci, ze ich konce siegaja niezalamanych boków torby.Na fig. 22 pasek 25 naklejony jest obok otworu 26 i posiada ksztalt, uwidoczniony na fig. 25. Boczny wystep 27 paska 25 wklada sie do otworu 26, wskutek czego dno torby jest przy otworze przedluzone i usztywnione. W celu jeszcze wiekszego wzmocnienia brzegu tego paska 25, pokry¬ wajacego otwór 26, mozna na pasek 25 na¬ kleic nitke 28, umieszczona w miejscu za- faldowania, przyczem jej konce moga byc zabezpieczone przez zaklejenie ich w pla- — 6 —szczyznie pasków. Osiaga sie przez to nad¬ zwyczaj trwale wzmocnienie górnej krawe¬ dzi otworu, która latwo peka przy nasuwa¬ niu torby nawylot do napelniania.Zamiast wkladania wystepu 27 paska 25 do otworu podczas napelniania worka mozna wystep ten wkladac równiez po je¬ go napelnieniu. Zamiast wkladania wystep ten moze byc równiez nakladany na torbe lub przymocowywany np. zapomoca plom¬ by, wskutek czego torba po napelnieniu jest calkowicie zamknieta.Mozna znacznie zmniejszyc cene torby, jezeli poszczególne paski poprzeczne beda latwo naklejane recznie lub maszynowo i w kazdem miejscu dna torby zastosuje sie ta¬ ki materjal na paski poprzeczne i taka ich liczbe, jakiej wymagaja naprezenia, po¬ wstajace w tych miejscach. Wiadomo, ze przy takich torbach oszczednosc, wyrazaja¬ ca sie tylko ulamkiem grosza, posiada juz znaczenie.Oszczednosci uzyskane przy wykonywa¬ niu torby niniejszej w porównaniu z torba z dnem krzyzowem o jednym pasku, nakle¬ jonym na calej dlugosci dna, z jednostajne¬ go materjalu sa bardzo znaczne.Górny brzeg otworu podlega duzemu naprezeniu podczas napelniania torby po jej zawieszeniu na poziomym wylocie do napelniania. Proponowano juz szereg spo¬ sobów, które jednakze nie daly zadowala¬ jacych wyników. Na zafaldowane juz dno krzyzowe w miejscu otworu, umieszczone¬ go pod katem prostym do kanalu, nakleja sie pasek, zaginany jeden lub kilka razy na brzegu otworu, przyczem pasek ten moze tworzyc czesc pokrywki, przyklejonej do dna. Pasek ten wytwarza sie badz z tego samego papieru co i torba, badz tez z inne¬ go materjalu.Sposób wzmacniania górnego brzegu o- tworu przedstawiony jest schematycznie na fig. 26 — 32.Na dno krzyzowe torby 1 (fig. 26) na¬ kleja sie na stronie otworu pasek 29, wsku¬ tek czego górna czesc kanalu ograniczona jest brzegiem 30, umieszczonym do niego prostokatnie. Ten pasek 29 jest zagiety i jego zagieta polowa, siegajaca linji kre¬ skowanej 31, wzmacnia brzeg 30, poniewaz ten ostatni nie jest juz brzegiem przeciecia.Pasek 29 posiada taka dlugosc, ze obejmu¬ je on cale dno krzyzowe, jego zas koniec 32 dosiega plaskiego boku torby.Na fig. 27 do dna nakleja sie pasek, na strone zas otworu tego dna zagina sie ko¬ niec, wystajacy ponad dno, i przykleja ra¬ zem do dna.W obydwóch tych przypadkach zalozo¬ ny brzeg, pokrywajacy otwór, biegnie po zagietym równiez brzegu jezyka dna, wskutek czego w zadnem miejscu otworu niema brzegu przecietego; lecz na calej tej przestrzeni brzeg jest zalozony.Na fig. 28 uwidoczniono wyraznie polo¬ zenie poszczególnych warstw papieru. Do scianek torby, umieszczonych w plaszczyz¬ nie rysunku, przylega poprzeczna strona 34 dna krzyzowego, na która z tylnej stro¬ ny klapki 35 dna, jak równiez i na to dno z drugiej strony, naklada sie przednia klap¬ ke 36, poczem podwójnie nalozona naklad¬ ke poprzeczna 37 nakleja sie na trójkat dna w taki sposób, ze jego zakladany brzeg 38 tworzy zamykajaca krawedz górnej cze¬ sci dna.Klapki 35 i 36 skleja sie ze soba. Oprócz tego nakladke 37 nakleja sie na zewnetrzna klapke 36 dna. Na fig. 29 uwidoczniono do¬ kladnie podobne rozmieszczenie czesci tor¬ by z ta tylko róznica, ze scianki torby, a takze i klapki dna utworzone sa z podwój¬ nych warstw papieru, naklejana zas na¬ kladka poprzeczna utworzona jest z po¬ dwójnej wspólnie zalozonej warstwy pa¬ pieru.Na fig. 30 scianki torby a zatem i kazda z klapek dna utworzone sa z czterech warstw, które sklejane sa ze soba w pew¬ nych tylko miejscach zakreskowanych 39.Nakladka 40, naklejana poprzecznie ponad — 7 —otworem, jest kilkakrotnie zafaldowana i posiada ksztalt splaszczonej spirali. Brzeg 41 otworu jest utworzony z takiej samei liczby warstw papieru, co i scianka torby, Na fig. 31, do naklejonej na otwór i two¬ rzacej jego brzeg zalozonej nakladki 42 wstawiona jest wkladka 43, która moze byc wykonana z grubszego papieru, tektury, tkaniny lub podobnego materjalu.Na fig. 32 do brzegu zakladki paska po¬ krywajacego 44 wstawiony jest sznurek lub drut 45.Na fig. 28 — 32 kanal powietrzny ozna¬ czony jest zapomoca strzalek.Czesto jest rzecza pozadana zaopatry¬ wac torby papierowe w niektórych miej¬ scach w drobne otworki, ulatwiajace wy¬ plyw powietrza. Takie otworki (fig. 11 — 13), wykorzystuje sie równiez do wprowa¬ dzania kleiwa zapomoca odpowiedniego na¬ rzedzia do pozadanych miejsc torby, przy- czem przyrzad, zapomoca którego dopro¬ wadzane jest kleiwo, moze byc przystoso¬ wany do wykonywania takich otworków.Torba z otworkami tego rodzaju uwi¬ doczniona jest na fig. 33 i 34; na fig. 35 — 37 przedstawione sa przyrzady do jedno¬ czesnego dziurkowania torby i doprowa¬ dzania kleiwa pomiedzy jej poszczególne warstwy.Torba sklada sie z zafaldowanego arku¬ sza papieru, powstale zas zachodzace na siebie czesci sa sklejane zapomoca kleiwa, wprowadzanego w otworki, wykonane na tych zakladkach. Osiaga sie dzieki temu duza rozciagliwosc sklejanych miejsc, a jednoczesnie usztywnia sie i wzmacnia brzegi tych otworków, sluzacych do usuwa¬ nia powietrza z torby. Otworki te nie moga sie zatem latwo rozerwac a tern samem przepuszczac zawartosci torby.Na fig. 34 przedstawiona jest torba, w której koniecznosc sklejania na jednym jej narozniku lub w dnie krzyzowem 46 lub tez w zakladkach zamykajacych 47 jest na tyle usunieta, ze do próznej torby moze byc wprowadzony wylot, torba zas napelniona zamyka sie samoczynnie po wyciagnieciu wylotu do napelniania. Sklejanie calej tor¬ by, której scianki utworzone sa z kilku warstw papieru, odbywa sie w ten sposób, ze w miejscach sklejania wykonywa sie o- tworki 48 lub naciecia 49, któremi wprowa¬ dza sie kleiwo. To dziurkowanie oraz wpro¬ wadzanie kleiwa miedzy poszczególne war¬ stwy papieru moze byc uskuteczniane zapo¬ moca przyrzadu, przedstawionego na fig. 35. Na warstwy 50 papieru, nalozone na odpowiedniej podstawie, naciska ramie 51, wahliwe na czopie 52. Ramie posiada ssaw- ki 53 i jest polaczone z drugiem ramieniem 54, zakonczonem w postaci wydrazonej igly 55. Przy ponownem podniesieniu ramienia 51, ramie 54 pozostaje jeszcze pewien czas w swem najnizszem polozeniu, wskutek cze¬ go górna warstwa 50 zostaje podniesiona wraz z ssawkami 53 i odstaje od dolnej warstwy 50, która dotyka wówczas do igly 55.Wskutek przechylenia ramienia 51 w kierunku ramienia 54 zapomoca nieuwi- docznionego na rysunku kierownika, wy¬ drazone wnetrza igly 55 i ramienia 54, na¬ pelnione kleiwem, lacza sie ze zbiornikiem kleiwa, znajdujacym sie pod cisnieniem. W ten sposób z malych otworków 56, na kon¬ cu igly 55, wyplywa nieco kleiwa, które przenika pomiedzy rozchylone warstwy 50 papieru. Przy dalszem podnoszeniu ramie¬ nia 51 ramie 54 równiez podnosi sie, przy- czem zamyka sie jednoczesnie polaczenie ze zbiornikiem, wskutek czego wyplyw klei¬ wa z otworków 56 ustaje.Ponad arkuszami papieru umieszczone sa odciagacze 57, które sluza do przytrzy¬ mywania arkuszy, odrywajac papier od ssawek 53 i sciagajac je z igly 55.Dzialanie ssawek moze byc przytem u- regulowane w sposób znany tak, aby ssanie odbywalo sie tylko wtenczas, gdy ramie 51 przyjmuje polozenie najnizsze oraz pod¬ czas jego podnoszenia. — 8 —Prasowanie arkuszów 50 odbywa sie w sposób znany zapomoca plyt lub walców prasujacych, nieuwidocznionych na rysun¬ ku.Przyrzad przedstawiony na fig, 36, slu¬ zacy do dziurkowania i sklejania, stosowa¬ ny jest glównie przy wiekszej liczbie warstw papieru. Przyrzad sklada sie z wydrazone¬ go noza 59, którego boki 60 sa zlobkowane lub szorstkie. Wpoblizu dolnego konca nóz jest zaopatrzony w otworki 58. Nóz 59 jest wciskany w warstwy papieru zapomoca dzwigniowego ukladu, nieprzedstawionego na rysunku, przyczem nóz zaglebia sie w kierunku ukosnym do warstw papierowych 61. Wskutek tego warstwy papieru, które dzieki naciskowi przecietych otworków przyciskaja sie do szorstkich boków noza, rozchylaja sie od siebie i wtedy kleiwo, wy- tryskiwane z wydrazonego noza 59 otwor¬ kami 60, przedostaje sie pomiedzy te war¬ stwy 61. Po usunieciu noza warstwy papie¬ ru, opryskane wewnatrz kleiwem, zostaja nastepnie znowu sciskane zapomoca odpo¬ wiedniej prasy, równiez nieprzedstawionej na rysunku.Przyrzady, przedstawione na fig. 35 — 37, umieszcza sie na osobnych maszynach, pozwalajacych na osiagniecie duzej spraw¬ nosci dziurawienia i sklejania. Wieksza licz¬ be takich igiel, ramion lub nozy nalezy u- miescic na walcach obrotowych, przezna¬ czonych jednoczesnie jako walce posuwa¬ jace lub prasujace. PL