PL191829B1 - Sposób zwiększania stabilizacji przestrzennej łukowej, stalowej obudowy wyrobisk korytarzowych, szczególnie w wyrobiskach nachylonych - Google Patents

Abstract

1. Sposób zwiększania stabilizacji przestrzennej łukowej, stalowej obudowy wyrobisk korytarzowych, szczególnie w wyrobiskach nachylonych, z wykorzystaniem podciągów zabudowywanych pod odrzwiami obudowy, znamienny tym, że łączy się ze sobą co najmniej dziesięć sąsiadujących odrzwi (1) dwoma podciągami (2), które umieszcza się w obszarach przejścia krzywizny łuku ociosowego (3) w odcinki proste (4) odrzwi (1) oraz przykotwia za pomocą dwóch kotwi (5) do ociosu wyrobiska, tak aby podziałka (p) sąsiadujących punktów kotwienia obejmowała co najmniej trzy odrzwia (1) licząc od połowy rozstawu (r) odrzwi (1)

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób zwiększania stabilizacji przestrzennej łukowej, stalowej obudowy wyrobisk korytarzowych, szczególnie w wyrobiskach nachylonych, z wykorzystaniem podciągów zabudowywanych pod odrzwiami obudowy.

Dotychczas zwiększanie stateczności przestrzennej łukowej, stalowej obudowy wyrobisk korytarzowych odbywa się zwykle poprzez dodawanie rozpór na obwodzie odrzwi obudowy, stosowanie rozpór o podwyższonej wytrzymałości, a także zabudowywanie podciągów drewnianych lub stalowych, mocowanych do łuku stropnicowego odrzwi, najczęściej w ich osiach symetrii. Znane jest również zwiększanie stateczności odrzwi poprzez ich przykotwianie do ociosu, jednak pracują one wówczas nie jako konstrukcja przestrzenna lecz indywidualnie, a rozpory przenoszą znaczne obciążenia osiowe. W przypadku wyrobisk nachylonych sposoby te nie dają zadowalających wyników.

W sposobie zwiększania stabilizacji przestrzennej łukowej, stalowej obudowy wyrobisk korytarzowych, szczególnie w wyrobiskach nachylonych, z wykorzystaniem podciągów zabudowywanych pod odrzwiami obudowy, według wynalazku, łączy się ze sobą co najmniej dziesięć sąsiadujących odrzwi dwoma podciągami, które umieszcza się w obszarach przejścia krzywizny łuku ociosowego w odcinki proste oraz przykotwia za pomocą dwóch kotwi do ociosu wyrobiska, tak aby podziałka sąsiadujących punktów kotwienia obejmowała co najmniej trzy odrzwia licząc od połowy rozstawu odrzwi. Kąt pomiędzy kotwiami mocującymi podciągi w jednym punkcie kotwienia wynosi korzystnie 15°, natomiast kąt odchylenia kotwi od płaszczyzny poziomej wynosi korzystnie 5°.

Zastosowanie sposobu według wynalazku zapewnia pracę łukowej, stalowej obudowy jako konstrukcji przestrzennej oraz zwiększa jej stateczność w wyrobiskach, w których występują zwiększone siły skierowane równolegle do osi wyrobiska, mogące powodować wychylenie odrzwi od ich płaszczyzny, a w skrajnym przypadku przewrócenie obudowy.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok przestrzenny obudowy o zwiększonej stateczności, fig. 2 -rzut poziomy tej obudowy, równoległy do osi wyrobiska, a fig. 3 -jej rzut poziomy, prostopadły do osi tej osi.

Sposób zwiększania stabilizacji przestrzennej łukowej, stalowej obudowy wyrobisk korytarzowych, szczególnie w wyrobiskach nachylonych, polega na łączeniu ze sobą dziesięciu sąsiadujących odrzwi 1 dwoma podciągami 2. Podciągi 2 umieszcza się w obszarach przejścia krzywizny łuku ociosowego 3w odcinki proste 4 odrzwi 1oraz przykotwia za pomocą kotwi 5 do ociosu wyrobiska, tak aby podziałka p sąsiadujących punktów kotwienia obejmowała trzy odrzwia 1 licząc od połowy rozstawu r odrzwi 1. Kąt a pomiędzy kotwiami 5 mocującymi podciągi 2 w jednym punkcie kotwienia wynosi 15°, natomiast kąt b odchylenia kotwi od płaszczyzny poziomej wynosi 5°.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób zwiększania stabilizacji przestrzennej łukowej, stalowej obudowy wyrobisk korytarzowych, szczególnie w wyrobiskach nachylonych, z wykorzystaniem podciągów zabudowywanych pod odrzwiami obudowy, znamienny tym, że łączy się ze sobą co najmniej dziesięć sąsiadujących odrzwi (1) dwoma podciągami (2), które umieszcza się w obszarach przejścia krzywizny łuku ociosowego (3) w odcinki proste (4) odrzwi (1) oraz przykotwia za pomocą dwóch kotwi (5) do ociosu wyrobiska, tak aby podziałka (p) sąsiadujących punktów kotwienia obejmowała co najmniej trzy odrzwia (1) licząc od połowy rozstawu (r) odrzwi (1).
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że kąt (a) pomiędzy kotwiami (5) mocującymi podciągi (2) w jednym punkcie kotwienia wynosi 15°.
3. 3. Sposób według zastrz. 1albo 2, znamienny tym, że kąt (b) odchylenia kotwi (5) od płaszczyzny poziomej wynosi 5°.