PL191594B1

PL191594B1 - Sposób otrzymywania komponentów pakietu dodatków do paliw silnikowych

Info

Publication number: PL191594B1
Application number: PL337931A
Authority: PL
Inventors: Andrzej Krueger; Bogusław Tkacz; Winicjusz Stanik; Leszek Ziemiański; Kazimierz Chłobowski; Kazimierz Szymański; Ryszard Kościuk; Władysław Millan; Anna Rzodeczko; Jan Poskrobko; Wojciech Balcerowiak; Jerzy Jasienkiewicz
Original assignee: Wojciech Balcerowiak; Chlobowski Kazimierz; Kosciuk Ryszard; Andrzej Krueger; Millan Wladyslaw; Jan Poskrobko; Anna Rzodeczko; Winicjusz Stanik; Szymanski Kazimierz; Tkacz Boguslaw; Ziemianski Leszek
Priority date: 2000-01-18
Filing date: 2000-01-18
Publication date: 2006-06-30
Also published as: DE60104153T2; EP1118653A1; RU2197464C2; ATE270705T1; US20010011147A1; PL337931A1; EP1118653B1; DE60104153D1

Abstract

Sposób otrzymywania komponentów pakietu do- datków do paliw silnikowych metoda oksyalkileno- wania tlenkami alkilenu zwiazków organicznych, zawierajacych grupy hydroksylowe, w obecnosci zasadowych katalizatorów, w temperaturze 80 - 170°C, znamienny tym, ze mieszanine zawierajaca 94,5- 99,9% masowych alkilofenoli owzorze ogólnym wedlug rysunku 1, gdzie R 1 - grupa alkilowa o liczbie atomów wegla od 6 do 16, a takze nie wiecej niz 0,1% masowych wody i nie wiecej niz 5,0% maso- wych, korzystnie od 0,1 do 1,0% masowych alkoholi monohydroksylowych owzorze ogólnym R 2-OH, gdzie R 2 - grupa alkilowa o liczbie atomów wegla 1-4, oksyalkilenuje sie tlenkiem etylenu lub tlenkiem pro- pylenu do momentu uzyskania masy czasteczkowej oksyalkilenowanego alkoholu nie mniejszej niz 100 daltonów i liczby hydroksylowej nie wyzszej niz 150 mg KOH/g ........... PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Pakiety dodatków stosowane do uszlachetniania benzyn silnikowych, oprócz substancji aktywnych o działaniu detergentowym, zawierają tzw. oleje nośne, które wspomagają ich działanie myjące. Dawniej były to oleje mineralne a obecnie, w zależności od charakteru substancji aktywnej, stosuje się również syntetyczne oleje nośne, które przeciwdziałają gromadzeniu się osadów i nagarów na zaworach dolotowych mieszanki paliwowo-powietrznej w silnikach benzynowych. Między innymi do tego celu mogą być stosowane związki chemiczne typu polieterów.

Sposób otrzymywania tego typu dodatku detergencyjnego do paliw silnikowych został opisany w polskim opisie patentowym nr 175462. Techniczny nonylofenol lub dodecylofenol poddawano oksyalilenowaniu tlenkiem propylenu lub mieszaniną tlenku propylenu i tlenku etylenu wobec wodorotlenku potasu jako katalizatora i po odmineralizowaniu uzyskiwano komponent o lepkości od 93 do 118 mPa • s w40°C i liczbie hydroksylowej od 64 do 74 mg KOH/g, zawierający produkt oksyalkilenowania nonylofenolu lub dodecylofenolu tlenkiem alkilenowym w proporcji 6 do 18 moli tlenku na 1 mol alkilofenolu. Stosunek molowy tlenku propylenu i tlenku etylenu był utrzymywany w granicach 5:1 do 15:1 a łańcuch polioksyalkilenowany tworzony był w układzie nieuporządkowanym-random.

W literaturze patentowej można znaleźć wiele przykładów na otrzymywanie i stosowanie pakietów, zawierających komponenty dodatków do paliw silnikowych. W patencie USA nr 3615295 opisano otrzymywanie benzyny silnikowej z dodatkiem polioksyalkilenowanych alkilofenoli, które wpływają na obniżenie zawartości węglowodorów w gazach wylotowych. W opisie patentowym RP 170 272 przedstawiono metodę otrzymywania pakietu dodatków do benzyn silnikowych, w skład którego mogą wchodzić alkenylobursztynoimidy, alkenylobursztynoamidy, ich zmodyfikowane pochodne, otrzymywane zgodnie z opisem przedstawionym w pat. P 291 691, syntetyczne wynośniki będące karbaminianami lub oksyalkilowanymi alkilofenolami jak również substancje zapobiegające wybijaniu gniazd zaworów w silnikach nie posiadających utwardzanych gniazd zaworów. Podstawową zaletą tej wersji dodatku do benzyn silnikowych jest wysoka skuteczność działania, podwyższona stabilność termiczna a wprowadzenie syntetycznych wynośników wspomaga detergentowe działanie substancji aktywnych. Według opisu patentowego RP 172 553 w skład pakietu dodatków detergentowych do benzyn silnikowych wchodzą pochodne glikolu polipropylenowego z podstawioną jedna grupą funkcyjną -OH. Taki komponent według wynalazku ma poprawiać własności detergentowe pakietu dodatków detergentowych w porównaniu z konwencjonalnymi dodatkami detergentowymi do benzyn. Związki typu polieterów przeciwdziałające gromadzeniu się osadów i nagarów w układzie dolotowym mieszanki paliwowopowietrznej silników Z.I. przedstawiono w opisach patentowych EP 524783 A1 i EP 549253 A1. Formuły chemiczne tych związków są następujące:

RX [(C_xH2_XO)n(C_yH2yO)p]_m lub RX [(C_xH_2xO)_n(CyH₂yO)_pZ]_m gdzie: R = alkil o ilości atomów węgla od 7 do 30 lub alkilofenol

X = atom tlenu, siarki lub azotu

Z = podstawnik węglowodorowy o ilości atomów węgla od 1 do 30 x = od 2 do 4, y = od 6 do 30, m = 1 gdy X-atom tlenu lub siarki lub RX - H, m = 2 gdy X= atom azotu, n i p ustalają stosunek CxH2xO do CyH2yO

Według opisu patentowego US Patent 3 658 494 jako syntetyczne nośniki wchodzące w skład pakietów dodatków do benzyn silnikowych stosuje się pochodne glikolu lub innych alkoholi polihydroksylowych np. eter oxy-n-butylowy glikolu etylenowego. Według opisu patentowego RP 172 553 pochodne polimerowe glikolu polipropylenowego z podstawionymi grupami -OH są stosowane łącznie z substancjami detergentowymi jako bardziej efektywne syntetyczne nośniki w porównaniu z opisanymi powyżej. Pochodne polieterowe mogą być również stosowane jako komponenty pakietów dodatków do olejów napędowych, według opisów patentowych RP 166 515 i RP 174 112 są nimi oksyalkilowane, korzystnie oksyetylowane i/lub oksypropylowane alkilofenole o średniej masie cząsteczkowej od 100 do 2000 daltonów, korzystnie od 800 do 1500. Również komponentami dodatków detergentowych do olejów napędowych mogą być według opisu patentowego JP 04114089 A pochodne oksyalkilacji bisfenoli i/lub ich pochodne estrowe.

PL 191 594 B1

Szczególne znaczenie w przypadku syntetycznego oleju nośnego posiada:

· charakter chemiczny substancji, · własności fizyko-chemiczne, · zawartość produktów ubocznych, mogących mieć negatywny wpływ na efektywność działania dodatku detergentowego.

Ze względu m.in. na współczynnik lepkości korzystnie jest stosować polietery o wyższych ciężarach cząsteczkowych, lecz zwiększenie stosunku molowego tlenku alkilenowego do alkilofenolu prowadzi zwykle do powstawania większej ilości niskocząsteczkowych poliglikoli, które w warunkach pracy silnika mają tendencję do rozkładu z wytworzeniem czarnych osadów. Prowadząc proces oksyalkilenowania tlenkami alkilenu związków organicznych zawierających grupy hydroksylowe, sposobem według wynalazku uzyskuje się polietery zawierające pochodne alkoholi monohydroksylowych o średnim ciężarze cząsteczkowym 100 - 2000 daltonów, charakteryzujące się odpowiednimi parametrami fizyko-chemicznymi i bardzo dobrymi parametrami użytkowymi.

Proces według wynalazku polega na oksyalkilenowaniu tlenkami alkilenu związków organicznych, zawierających grupy hydroksylowe, w temperaturze 80 - 170°C w obecności zasadowych katalizatorów. Mieszaninę zawierającą 94,5 - 99,9% masowych monoalkilofenoli z grupą alkilową o liczbie atomów węgla od 6 do 16, o wzorze według rysunku 1, i zawartości wody nie więcej niż 0,1% masowych, oksyalkilenuje się tlenkiem etylenu lub tlenkiem propylenu w obecności nie więcej niż 5,0% masowych alkoholi monohydroksylowych o wzorze ogólnym R2-OH, gdzie R2 - grupa alkilowa o liczbie atomów węgla 1 - 4, do momentu uzyskania masy cząsteczkowej oksyalkilenowanego alkoholu nie mniejszej niż 100 daltonów i liczby hydroksylowej nie większej niż 150 mg KOH/g. Korzystnie jest aby zawartość alkoholi monohydroksylowych wynosiła od 0,1% masowych do 1,0% masowych. Następnie produkty oksyalkilenowania kontaktuje się w temperaturze nie wyższej niż 150°C z kwaśną żywicą jonowymienną w formie wodorowej, korzystnie z sulfonowymi grupami funkcyjnymi, zawierającą co najmniej 0,1 mol wody na 1 mol grup sulfonowych.

Przykłady 1 i 2 ilustrują sposób otrzymywania komponentów pakietu dodatków do paliw silnikowych według wynalazku a przykład 3 ilustruje stan techniki i jest przykładem porównawczym.

Korzyści ze stosowania wynalazku to poprawa jakości benzyn silnikowych poprzez zmniejszenie ich skłonności do emulgowania z wodą i 2-3 krotne zmniejszenie ilości nagarów i osadów w układzie dolotowym mieszanki paliwowo-powietrznej w silnikach benzynowych, oraz poprawa jakości olejów napędowych poprzez zmniejszenie ich tendencji do tworzenia nagarów na końcówkach rozpylaczy a tym samym do pogarszania i zakłócania rozpylenia paliwa w silnikach wysokoprężnych.

P r z y k ł a d 1

Do reaktora ciśnieniowego o pojemności 6 m załadowano 0,6 m odpowiedniego alkilofenolu i wprowadzono katalizator alkaliczny w postaci roztworu w alkoholu monohydroksylowym, uzyskując mieszaninę do oksyalkilenowania o składzie podanym w tabeli 1. Następnie zawartość reaktora podgrzewano do temperatury ok. 130°C i rozpoczynano dozowanie tlenku alkilenu. Proces oksyalkilenowania prowadzono zachowując parametry przedstawione w tabeli 1 do uzyskania produktu zawierającego oksyalkilenowane alkohole o założonym ciężarze cząsteczkowym. Otrzymaną mieszaninę poreakcyjną kontaktowano z silnie kwaśną żywicą jonowymienną typu sulfonowanego kopolimeru styrenu z diwinylobenzenem o regulowanej zawartości wody, utrzymując parametry podane w tabeli 1.

Produkt o charakterystyce zamieszczonej w tabeli 2 był wykorzystywany do sporządzenia pakietu dodatków do paliw silnikowych.

PL 191 594 B1

Tabel a 1

Skład mieszaniny do oksyalkilenowania,	Proces oksyalkilenowania	Kontaktowanie z kationitem	Nr prod
Alkilofenol	Alkohol Rodzaj % wag.	Woda % wag.	Rodzaj tlenku alkilen.	Katali- zator	T [°C]	^Typ kationitu	T [°C]	mol H2O mol (-SO3H)
%	ό wag.
heksylo- fenol	0,3
nonylo- fenol	0,9	etanol	0,3	0,05	tlenek propy- lenu	KOH	140	żelowy	80	0,3	1
dodecy- lofenol	97,8
heksylo- fenol	0,5
nonylo- fenol	1,2	metanol	0,1	0,05	tlenek propy^- lenu	KOH	150	makropo- rowaty	80	0,3	2
dodecy- lofenol	96,2

Tabel a 2

Nr produktu	Charakterystyka produktu
^Mcz oksyalkilenowanego alkilofenolu (daltony)	^Mcz oksyalkilenowanego alkoholu (daltony)	Liczba hydroks. mg KOH/g
1	890	835	42
2	1740	910	37

Pakiet dodatków nr 1

Do mieszalnika wyposażonego w mieszadło oraz ogrzewanie wprowadzono kolejno 150 kg produktu nr 1 o charakterystyce podanej w tabeli 1, 120 kg polibutenoaminy o zawartości chloru poniżej 100 mg/kg i masie cząsteczkowej 2100 daltonów oraz 730 kg frakcji naftowej o temperaturze zapłonu 65°C. Kompozycje mieszano przez 4 godziny w temperaturze od 40 do 50°C.

Pakiet dodatków nr 2

Do mieszalnika wyposażonego w mieszadło oraz ogrzewanie wprowadzono kolejno 150 kg produktu nr 2 o charakterystyce podanej w tabeli 1, 120 kg polibutenoaminy o zawartości chloru poniżej 100 mg/kg i masie cząsteczkowej 2100 daltonów oraz 730 kg frakcji naftowej o temperaturze zapłonu 65°C. Kompozycje mieszano przez 4 godziny w temperaturze od 40 do 50°C.

Do benzyny silnikowej o charakterystyce podanej w tabeli 3, dodano pakiet dodatków nr 1 lub nr 2. Skład otrzymanego paliwa silnikowego podano w tabeli 4.

PL 191 594 B1

Tabel a 3

WŁASNOŚCI	BENZYNA SILNIKOWA
A	B
Liczba oktanowa badawcza, LOB	95,6	94,6
Liczba oktanowa motorowa, LOM	84,5	87,5
Skład frakcyjny :
do temp. 70°C destyluje % (m/m)	22,1	22,5
” 1OO°C ” ”	46,5	53,5
” 180^oC ” ”	93,7	94,0
koniec destylacji, °C	211	198
Okres indukcyjny, min.	>360	>360
Zawartość ołowiu, g Pb/l	< 0,002	0,15
Zawartość EMTB, % (m/m)	5,9	-
G^ęsto^ść, 2⁰°C ^kg/m³	760	751

Tabel a 4

Nr paliwa silnikowego	^Typ benzyny	Nr pakietu dodatków	Ilość, mg^/kg
1	A	1	800
2	A	2	800
3	A	1	1000
4	A	2	1000
5	B	1	800
6	B	2	800
7	B	1	1000
8	B	2	1000

Benzyny silnikowe A i B oraz paliwa silnikowe z oznaczone numerami od 1 do 8 poddano badaniom silnikowym według europejskiej normy CEC F-04-A-87, umożliwiającej ocenę czystości układu dolotowego mieszanki paliwowo-powietrznej w silniku Opel - Kadett. Wyniki badań przedstawiono w tabeli 5.

PL 191 594 B1

T a b e l a 5

BADANA BENZYNA	WYNIK BADANIA [mg nagarów i osadów/zawór dolotowy]
Benzyna silnikowa A	198
Paliwo silnikowe nr 1	40
” ” nr 2	43
” ” nr 3	24
” ” nr 4	19
Benzyna silnikowa B	233
Paliwo silnikowe nr 5	25
” ” nr 6	27
” ” nr 7	15
” ” nr 8	8

^ω Kryterium spełnienia wymagań badania silnikowego: nie więcej niż 50 mg nagarów/zawór

Benzyny silnikowe A i B oraz paliwa silnikowe z przykładów od 1 do 8 poddano badaniom silnikowym według europejskiej normy CEC F-05-A-93, umożliwiającej ocenę czystości układu dolotowego mieszanki paliwowo-powietrznej w silniku Mercedes M 102 E. Wyniki badań przedstawiono w tabeli 6.

T a b e l a 6

BADANA BENZYNA	WYNIK BADANIA* [mg nagarów i osadów/zawór dolotowy]
Benzyna silnikowa A	250
Paliwo silnikowe nr 1	25
” ” nr 2	12
” ” nr 3	30
” ” nr 4	21
Benzyna silnikowa B	415
Paliwo silnikowe nr 5	35
” ” nr 6	17
” ” nr 7	40
” ” nr 8	23

^ω Kryterium spełnienia wymagań badania silnikowego: nie więcej niż 30 mg nagarów/zawór dla benzyny silnikowej wg Światowej Karty Paliw ACEA.

Benzynę silnikową B oraz paliwa silnikowe oznaczone numerami od 5 do 8 poddano badaniu na skłonność do emulgowania z wodą. Wyniki przedstawiono w tabeli 7.

PL 191 594 B1

T a b e l a 7

BADANA BENZYNA	WYNIK BADANIA*’
Zmiana objętości warstwy wodnej [ml]	Wygląd powierzchni międzyfazowej [pkt]	Stopień rozdziału [pkt]
Benzyna silnikowa B	1	1	1
Paliwo silnikowe nr 5	1	1b	1
” ” nr 6	1	2	2
” ” nr 7	1	1b	1
” ” nr 8	1	2	2

(*) Dopuszczalny poziom oceny:

Zmiana objętości warstwy wodnej: niewięcejniż 1 ml

Wygląd powierzchni międzyfazowej: ocena max 2 pkt.

Stopień rozdziału: ocena max 2 pkt.

P r z y k ł a d 2

Do reaktora ciśnieniowego o pojemności 6 m³ załadowano 2 m³ odpowiedniego alkilofenolu i wprowadzono katalizator wprowadzono katalizator alkaliczny w postaci roztworu w alkoholu monohydroksylowym, uzyskując mieszaninę do oksyalkilenowania o składzie podanym w tabeli 8. Następnie zawartość reaktora podgrzewano do temperatury ok. 130°C i rozpoczynano dozowanie tlenku alkilenu. Proces oksyalkilenowania prowadzono z zachowaniem parametrów przedstawionych w tabeli 8 do uzyskania produktu zawierającego oksyalkilenowane alkohole o założonym ciężarze cząsteczkowym. Otrzymaną mieszaninę poreakcyjną kontaktowano z silnie kwaśną żywicą jonowymienną typu sulfonowanego kopolimeru styrenu z diwinylobenzenem o regulowanej zawartości wody, utrzymując parametry podane w tabeli 8.

T a b e l a 8

Skład mieszaniny do oksyalkilenowania,	Proces oksyalkilenowania	Kontaktowanie z kationitem	Nr prod.
Alkilofenol	Alkohol Rodzaj % wag.	Woda % wag.	Rodzaj tlenku alkilen.	Katali- zator	T [°C]	^Typ kationitu	T [°C]	mol H2O mol (-SO3H)
%	ό wag.
heksylo- fenol	0,3
nonylo- fenol	95,1	metanol	5,0	0,1	tlenek etyle- nu	NaOH	100	żelowy	120	0,1	3
dodecy- lofenol	0,1
heksylo- fenol	0,2
nonylo- fenol	0,5	izopro- panol	1,0	0,07	tlenek etyle- nu	NaOH	120	makropo- rowaty	100	0,1	4
dodecy- lofenol	99,0

Produkt o charakterystyce zamieszczonej w tabeli 9 był wykorzystywany do sporządzenia pakietu dodatków do paliw silnikowych.

PL 191 594 B1

Tabel a 9

Nr produktu	Charakterystyka produktu
Mcz oksyalkilenowa-nego alkilofenolu (daltony)	Mcz oksyalkilenowa-nego alkoholu (daltony)	Liczba hydroks. mg KOH
3	400	130	147
4	530	150	102

Pakiet dodatków nr 3

Do mieszalnika wyposażonego w mieszadło oraz ogrzewanie wprowadzono kolejno 100 kg produktu nr 3 o charakterystyce podanej w tabeli 9, 100 kg alkenylobursztynoimidu o średniej masie cząsteczkowej 2350 daltonów, 100 kg zasady Mannicha o średniej masie cząsteczkowej 580 daltonów oraz 200 kg frakcji naftowej o temperaturze zapłonu 65°C. Kompozycje mieszano przez 4 godziny w temperaturze od 40 do 50°C.

Pakiet dodatków nr 4

Do mieszalnika wyposażonego w mieszadło oraz ogrzewanie wprowadzono kolejno 150 kg produktu nr 4 o charakterystyce podanej w tabeli 9, 100 kg alkenylobursztynoimidu o średniej masie cząsteczkowej 2350 daltonów masie cząsteczkowej 2100 daltonów, 100 kg zasady Mannicha o średniej masie cząsteczkowej 580 daltonów oraz 200 kg frakcji naftowej o temperaturze zapłonu 65°C. Kompozycje mieszano przez 4 godziny w temperaturze od 40 do 50°C.

Do oleju napędowego o charakterystyce podanej w tabeli 10, dodano pakiet dodatków nr 3 lub nr 4. Skład otrzymanego paliwa silnikowego podano w tabeli 11.

Tabel a 10

Własności oleju napędowego	O.n. A	O.n. B
Liczba cetanowa	50,9	49,0
Indeks cetanowy	52,5	50,4
Skład frakcyjny, °C
początek wrzenia	184	175
10% destyluje	213	207
50%	263	269
90%	328	350
koniec destylacji	354	378
Pozostałość po koksowaniu, % (m/m)	0,012	0,078
Zawartość siarki, % (m/m)	0,048	0,042
²⁰°C ^g/cm³	0,831	0,837

T a b e la 11

Nr paliwa silnikowego	Typ oleju napędowego	Nr pakietu dodatków	Ilość, mg^/kg
9	A	3	500
10	A	4	500
11	B	3	500
12	B	4	500

PL 191 594 B1

Oleje napędowe A i B o charakterystyce podanej w tabeli 10 i otrzymane na ich bazie paliwa silnikowe oznaczone nr od 9 do 12 poddano badaniu silnikowemu wg procedury CEC PF 26 w silniku Peugeot XUD 9. W teście tym ocenia się tendencję oleju napędowego do tworzenia nagarów na końcówkach rozpylaczy a tym samym do pogarszania i zakłócania rozpylenia paliwa. Miarą oceny jest spadek przepływu powietrza przez końcówkę rozpylacza po zakończeniu testu w porównaniu z przepływem przed rozpoczęciem. Według Światowej Karty Paliw (World-Wide Fuel Charter, grudzień 1998) dopuszcza się max. 85% ograniczenie przepływu powietrza przez końcówkę rozpylacza przy podniesieniu iglicy rozpylacza o 0,1 mm. Wyniki badań silnikowych przedstawiono w tabeli 12.

T a b ela 12

Olej napędowy	Zmiana przepływu powietrza (%)
Olej napędowy A	87
Paliwo silnikowe nr 9	65
Paliwo silnikowe nr 10	62
Olej napędowy B	91
Paliwo silnikowe nr 11	75
Paliwo silnikowe nr 12	65

P r z y k ł a d 3

Do mieszalnika wyposażonego w mieszadło oraz ogrzewanie wprowadzono kolejno 150 kg produktu otrzymanego sposobem według patentu PL 175 462 o średnim ciężarze cząsteczkowym 783 daltonów i liczbie hydroksylowej 78 mg KOH/g, 120 kg polibutenoaminy o zawartości chloru poniżej 100 mg/kg i masie cząsteczkowej 2100 daltonów oraz 730 kg frakcji naftowej o temperaturze zapłonu 65°C. Kompozycje mieszano przez 4 godziny w temperaturze od 40 do 50°C. Otrzymany w ten sposób pakiet dodatków oznaczono nr 5. Do benzyny silnikowej o charakterystyce podanej w tabeli 3, dodano pakiet dodatków nr 1 lub nr 2. Skład otrzymanego paliwa silnikowego podano w tabeli 13.

T a b ela 13

Nr paliwa silnikowego	^Typ benzyny	Nr pakietu dodatków	Ilość, mg^/kg
13	A	5	800
14	A	5	1000
15	B	5	800
16	B	5	1000

Paliwa silnikowe oznaczone numerami od 13 do 16 poddano badaniom silnikowym według europejskiej normy CEC F-04-A-87, umożliwiającej ocenę czystości układu dolotowego mieszanki paliwowo-powietrznej w silniku Opel - Kadett. Wyniki badań przedstawiono w tabeli 14.

T a b ela 14

BADANA BENZYNA	WYNIK BADANIA*’ [mg nagarów i osadów/zawór dolotowy]
Paliwo silnikowe nr 13	85
” ” nr 14	62
” ” nr 15	72
” ” nr 16	47

PL 191 594 B1

Paliwa silnikowe z przykładów od 13 do 16 poddano badaniom silnikowym według europejskiej normy CEC F-05-A-93, umożliwiającej ocenę czystości układu dolotowego mieszanki paliwowopowietrznej w silniku Mercedes M 102 E. Wyniki badań przedstawiono w tabeli 15.

T a b ela 15

BADANA BENZYNA	WYNIK BADANIA*) [mg nagarów i osadów/zawór dolotowy]
Paliwo silnikowe nr 13	79
” ” nr 14	55
” ” nr 15	72
” ” nr 16	41

Kryterium spełnienia wymagań badania silnikowego: nie więcej niż 30 mg nagarów/zawór dla benzyny silnikowej wg Światowej Karty Paliw ACEA.

Claims

Zastrzeżenie patentowe

Sposób otrzymywania komponentów pakietu dodatków do paliw silnikowych metodą oksyalkilenowania tlenkami alkilenu związków organicznych, zawierających grupy hydroksylowe, w obecności zasadowych katalizatorów, w temperaturze 80 - 170°C, znamienny tym, że mieszaninę zawierającą 94,5 - 99,9% masowych alkilofenoli o wzorze ogólnym według rysunku 1, gdzie R1 - grupa alkilowa o liczbie atomów węgla od 6 do 16, a także nie więcej niż 0,1% masowych wody i nie więcej niż 5,0% masowych, korzystnie od 0,1 do 1,0% masowych alkoholi monohydroksylowych o wzorze ogólnym R2-OH, gdzie R2 - grupa alkilowa o liczbie atomów węgla 1 - 4, oksyalkilenuje się tlenkiem etylenu lub tlenkiem propylenu do momentu uzyskania masy cząsteczkowej oksyalkilenowanego alkoholu nie mniejszej niż 100 daltonów i liczby hydroksylowej nie wyższej niż 150 mg KOH/g a następnie produkt syntezy kontaktuje się w temperaturze nie wyższej niż 150°C z kwaśną żywicą jonowymienną w formie wodorowej, korzystnie z sulfonowymi grupami funkcyjnymi, zawierającą co najmniej 0,1 mol wody na 1 mol grup funkcyjnych.