PL184561B1 - Urządzenie do regulacji wysokości tylnego oparcia siedziska w szczególności w fotelach biurowych - Google Patents

Abstract

1 . Urzadzenie do regulacji wysokosci tylnego oparcia siedziska, w szczególnosci w fotelach biurowych, skladajace sie z pro- wadnicy polaczonej sztywno z plyta wspie- rajaca siedzisko, suwaka polaczonego z tylnym oparciem, sprzegalnego przesuwnie z prowadnica oraz z elementu sprzegajacego blokowalnego sprezyscie i przesuwnie w ze- batce znajdujacej sie w prowadnicy, zna- mienne tym, ze element sprzegajacy (18) jest sprezyna w ksztalcie litery U, która ma na swoich wolnych koncach dwa wygiete za- czepy (2 2) blokowane w zaglebieniach mie- dzy zebami (32) zebatki (11), przy czym miedzy ramionami (16) suwaka (17) a zew- netrznymi krawedziami zebatki znajduja sie podluzne kanaly (2 1 ). FIG. 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do regulacji wysokości tylnego oparcia siedziska, w szczególności w fotelach biurowych.

Znane fotele biurowe składają się z podstawy wyposażonej w nóżki lub kółka, kolumny montowanej na owej podstawie i wyposażonej w tłok pneumatyczny do regulacji wysokości siedziska nad podłogą, przy czym siedzisko może być oddzielone od oparcia lub połączone z oparciem i wsparte na wspomnianej kolumnie. Ogólnie rzecz biorąc oparcie tylne składa się z dwóch rur połączonych teleskopowo, przy czymjedna rurajest połączona na sztywno z siedziskiem, a druga rura wyposażona w wyściełane tylne oparcie.

Znane urządzenia do regulacji wysokości tylnego oparcia składają się z przetyczki blokującej, połączonej na stałe z jedną z rur i przesuwającej się wzdłuż szczeliny wykonanej w drugiej rurze.

184 561

W innym znanym urządzeniu przetyczka blokowana jest w otworze wykonanym w jednej rurze i sprzęgana sprężyście z wieloma otworami znajdującymi się jeden nad drugim w drugiej rurze.

W kolejnym znanym urządzeniu regulacyjnym jedna z teleskopowych rur zawiera wiele nacięć, w których blokowany jest na sztywno sprężyście zamontowany ząb.

W opisie patentowym GB-A-2.246.287 ujawniono prowadnicę połączoną na stałe z płytą wspierającą siedzisko, suwak na którym zamocowane jest tylne oparcie, ślizgający się po prowadnicy, z którąjest sprzęgnięty oraz sztywno połączony z suwakiem element sprężysty, sprzęgany z możliwością regulacji z zębatką znajdującą się na prowadnicy.

W opisie patentowym EP-A-0 210 584 zaprezentowano mechanizm regulacyjny do stopniowej regulacji wysokości oparcia tylnego fotela roboczego, składający się z dwóch prowadnic, w kształcie litery „U”, obejmujących boczne krawędzie prostokątnego wspornika odchodzącego w górę od siedziska fotela.

W znanych urządzeniach niewygodne jest w szczególności to, że konstrukcja ich jest pracochłonna ze względu na dużąilość części składowych, montaż, wykonywany zwykle w fabryce, jest skomplikowany, zaś urządzenie zajmuje dużo miejsca podczas transportu. Ponadto skomplikowany jest sposób regulacji wysokości, którąjest zawodna i ograniczona przez odstępy między otworami.

Celem wynalazkujest opracowanie urządzenia do regulacji wysokości oparcia tylnego siedziska, które można łatwo i wygodnie regulować. Ponadto urządzenie to powinno mieć niewielką liczbę części składowych, umożliwiających dokładną regulację wysokości.

Urządzenie według wynalazku, służące do regulacji wysokości tylnego oparcia siedziska, w szczególności w fotelach biurowych, składające się z prowadnicy połączonej sztywno z płytą, wspierającą siedzisko, suwaka połączonego z tylnym oparciem, sprzęgalnego przesuwnie z prowadnicą oraz z elementu sprzęgającego blokowalnego sprężyście i przesuwnie w zębatce znajdującej się w prowadnicy, charakteryzuje się tym, że element sprzęgający jest sprężyną w kształcie litery U, która ma na swoich wolnych końcach dwa wygięte zaczepy blokowane w zagłębieniach między zębami zębatki, przy czym między ramionami suwaka a zewnętrznymi krawędziami zębatki znajdują się podłużne kanały.

Środek sprzęgający korzystnie jest połączony sztywno z suwakiem, a zębatka znajduje się na prowadnicy, ewentualnie środek sprzęgający jest połączony sztywno z prowadnicą, a zębatka znajduje się na suwaku.

Prowadnica korzystniejest kształtownikiem o kształcie litery „C”, którego ramiona zagięte są do wewnątrz i który mieści w sobie wkładkę składającą się z dwóch zwróconych do siebie zębatek, przy czym zagłębienia między zębami zębatki zwrócone są ku górze prowadnicy.

Suwak korzystnie wykonany jest z kształtownika mającego kształt litery U i znajduje się wewnątrz prowadnicy, zaś wkładka zawiera dwa równoległe gniazda, w których przesuwają się ramiona suwaka.

Środek sprzęgający może być przymocowany do suwaka.

Zaczepy korzystnie wygięte są pod kątem 90°.

Prowadnica może być wyposażona także w element stanowiący ogranicznik dla ruchu zaczepów na zakończeniu ich drogi wzdłuż zębów zębatki.

W innym korzystnym wariancie wynalazku środek sprzęgający, składający się ze sprężyny w kształcie litery U przymocowany jest do prowadnicy.

Ponadto, środek sprzęgający może być przymocowany za pomocą nitu.

Urządzenie regulacyjne według wynalazku posiada szereg zalet, a w szczególności:

- umożliwia dokładną regulację wysokości oparcia fotela dzięki odstępom między zębami zębatki,

- estetyczny wygląd dzięki temu, że urządzenie regulacyjne jest całkowicie schowane;

- łatwość i wygoda regulacji wysokości oparcia;

- dzięki łatwości sprzęgania kształtowników 17 i 9 skrócony jest czas montażu, który jest łatwy i może go wykonać użytkownik fotela.

184 561

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia przekrój podłużny urządzenia do regulacji wysokości tylnego oparcia według wynalazku; fig. 2 - jego przekrój podłużny wzdłuż linii II - II z fig. 1; fig. 3 - jego przekrój poprzeczny wzdłuż linii III - III z fig. 1; fig. 4-8 -przekroje podłużne oparcia w trakcie kolejnych etapów regulacji; fig. 9 - schematyczny widok z boku fotela wyposażonego w urządzenie według wynalazku; fig. 10 - inne wykonanie urządzenia.

Jak widać na rysunku, urządzenie według wynalazku zostało zastosowane do tradycyjnego fotela biurowego 1 składającego się z wieloramiennej podstawy 2 ze stopami lub kółkami 3, kolumny 4 zamontowanej na wspomnianej podstawie i płyty wspornika 5 siedziska 6 oraz wspornika suwaka 7 tylnego oparcia 8.

Wspornik suwaka 7 tylnego oparcia 8 jest wykonany zpierwszego kształtownika mającego w przybliżeniu kształt litery „C” z ramionami zagiętymi do środka i obejmującego - w swojej górnej części - plastikową wkładkę 10 składającą się z dwóch skierowanych do siebie zębatek 11, których zęby są skierowane ku górze.

Dla zapewnienia bezpiecznego zamocowania wkładki 10, jest ona w swej tylnej części wyposażona w dwa wypusty 12 wchodzące w odpowiadające im otwory 14 znajdujące się w powierzchni wspomnianej prowadnicy 9. Wkładka 10 posiada też dwa równoległe gniazda 15, po których prowadzone są ramiona 16 mającego w przybliżeniu kształt litery „U” suwaka 17, do którego górnej części za pomocą przetyczki 13 przymocowane jest tylne oparcie 8. Do wspomnianego suwaka 17 przymocowana jest posiadająca kształt litery „U” sprężyna 18, przymocowana do tego kształtownika za pomocą nitu 19 i dwóch nacięć 20 w suwaku.

Ramiona 16 suwaka, wraz z zewnętrznymi krawędziami zębatek 11 tworzą dwa równoległe, podłużne kanały 21, których przeznaczenie zostanie wyjaśnione w dalszej części. Wolne końce U-kształtnej sprężyny 18 mają dwa zaczepy 22 wygięte pod kątem 90° w kierunku powierzchni prowadnicy.

Przy braku działania siły zewnętrznej odstęp między zaczepami 22 sprężyny jest mniejszy, niż odległość między dwoma podłużnymi kanałami 21, ale większa niż odległość między dwoma leżącymi naprzeciw siebie zębami. W części leżącej powyżej zębatki 11 wkładka posiada oporowy element 23, mający kształt równoramiennego trapezu ze skośnymi powierzchniami 24 i podstawą 25, składającą się z dwóch łuków. Ten profilowany element 23 ma szerokość większą niż odstęp między dwoma zaczepami 22 sprężyny 18, kiedy ta nie jest napięta i wraz z ramionami 16 U-kształtnego suwaka tworzy dwie szczeliny 26 łączące się z podłużnymi kanałami 21.

Urządzenie do regulacji wysokości tylnego oparcia działa w następujący sposób:

- suwak 17 wkłada sic do srodka prowadnicy d przy wykorzystaniu ramion 16 i nni6/d 15 we wkładce 10. W tym stadium (zob. fig. 4) zaczepy 22 prześlizgują się wzdłuż skośnych powierzchni 24 profilowanego elementu 23 i są rozchylane, tak że przechodzą przez szczeliny 26 i mogą rię ześlizgnąć wzdłuż kiandu 21. Ruch suwaka zostaje Wedy jego dcona krawędź dociera do nacięć 27 wykonanych w prowadnicy 9. To pozycja odpowiada najmniejszej wysokości położenia tylnego oparcia nad siedziskiem (zob. fig. 5).

Aby zwiększyć wysokość tylnego oparcia 8, użytkownik najpierw pociąga suwak 17 ku górze, żeby częściowo wysunąć go z prowadnicy 9. Podczas tej fazy operacji zaczepy 22 prześlizgują się po biernych krawędziach każdego zęba, wchodząc stopniowo w otwory między dwoma sąsiadującymi zębami. W efekcie po każdym takim kroku suwak 17 wysuwa się z drowadnico 9 o odległość równą odległości między'' dwoma zębami (zob. fig.. 6). Ten krok jest powtarzany aż użytkownik nada tylnemu adorciu pożądaną wysokość.

Jeżeli tajest zbyt duża, w celu obniżenia pałażenio tylnego oparcia użytkownik kontynuuje wyciąganie suwaka 17 z prowadnicy 9, dopóki zaczepy nie wyjdąz górnych zębów, by w wyniku Ο^ϊοΙοπϊο sprężyny 18 rozsunąć się i oprzeć o powierzchnie 25 profilu 23 i uniemożliwić dalsze posuwanie się w górę suwaka 17. Teraz użytkownik opuszcza suwak 17 w dół prowadnicy 9, przy czym zaczepy 22 wchodzą w kontakt ze skośnymi krawę0kiomi 28 zębatki 11 i są ponownie wprowadzane w podłużne kanały 21, gdzie się swobodnie ześlizgująco powoduje przemieszcza184 561 nie się suwaka 17 w dół w stosunku do prowadnicy 9 (zob. fig. 8) i powrót do pierwotnego położenia pokazanego na fig. 5.

W przykładzie pokazanym na fig. 10 tylne oparcie 8 jest połączone na stałe z płytą 30, do której przymocowanajest profilowana wkładka 31 wyposażona w dwie zębatki 32, której zęby są skierowane do środka i w dół. W zębatce 32 blokowana jest sprężyna 33 zamontowana na prowadnicy 34 przymocowanej poniżej płyty wspierającej siedzisko.

Operowanie takim wariantem urządzenia regulacyjnego jest w zasadzie podobne do opisanego powyżej. Po zazębieniu zaczepów 22 z górnymi zębami zębatki (najniższe położenie oparcia tylnego), w celu zmiany położenia użytkownik pociąga tylne oparcie 8, a więc i płytkę 30 w górę, zmuszając wspomniane zaczepy 22 do przejścia ponad biernymi płaszczyznami zębów i blokowania się o aktywne płaszczyzny zębów, nad którymi przeszły. Kiedy płyta 30 osiąga taką wysokość, że zaczepy 22 zblokowane są z dolnymi zębami zębatki, dalszy ruch w górę wspomnianej płyty 30 powoduje, że owe zaczepy na skutek sprężystego działania sprężyny 33 rozsuwają się i wchodzą w kontakt ze skośną krawędzią 35 wkładki 31. W konsekwencji użytkownik może sprowadzić tylne oparcie 8 w dół i dzięki temu, że wypusty mogą się swobodnie poruszać w kanale 36, ustawić je w pozycji odpowiadającej najniższemu położeniu.

184 561

FIG. 7 FIG. 8

FIG. 4 FIG. 5 FIG. 6

184 561

184 561

FIG. 3

kl FIG. 2 tfcj

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do regulacji wysokości tylnego oparcia siedziska, w szczególności w fotelach biurowych, składające się z prowadnicy połączonej sztywno z płytą wspierającą siedzisko, suwaka połączonego z tylnym oparciem, sprzęgalnego przesuwnie z prowadnicą oraz z elementu sprzęgającego blokowalnego sprężyście i przesuwnie w zębatce znajdującej się w prowadnicy, znamienne tym, że element sprzęgający (18) jest sprężynąw kształcie litery U, która ma na swoich wolnych końcach dwa wygięte zaczepy (22) blokowane w zagłębieniach między zębami (32) zębatki (11), przy czym między ramionami (16) suwaka (17) a zewnętrznymi krawędziami zębatki znajdują się podłużne kanały (21).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że środek sprzęgający (18) jest połączony sztywno z suwakiem (17), a zębatka (11) znajduje się na prowadnicy (9).
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że środek sprzęgający (18) jest połączony sztywno z prowadnicą (34), a zębatka (11) znajduje się na suwaku (17).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że prowadnica (9) jest kształtownikiem o kształcie litery „C”, którego ramiona zagięte są do wewnątrz i który mieści w sobie wkładkę (10) składającą się z dwóch zwróconych do siebie zębatek (11), przy czym zagłębienia między zębami (32) zębatki (11) zwrócone są ku górze prowadnicy.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że suwak (17) wykonany jest z kształtownika mającego kształt litery U i że znajduje się on wewnątrz prowadnicy (9).
6. 6. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że wkładka (10) zawiera dwa równoległe gniazda (15), w których przesuwają się ramiona (16) suwaka (17).
7. 7. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że środek sprzęgający (18) jest przymocowany do suwaka (17).
8. 8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zaczepy (22) wygięte sąpod kątem 90°.
9. 9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że prowadnica (9) wyposażona jest także w element (23) stanowiący ogranicznik dla ruchu zaczepów (22) na zakończeniu ich drogi wzdłuż zębów (32) zębatki (11).
10. 10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że środek sprzęgający (18) składający się ze sprężyny (33) w kształcie litery U przymocowany jest do prowadnicy (34).
11. 11. Urządzenie według zastrz. 7 albo 8, albo 9, albo 10, znamienne tym, że środek sprzęgający (18,33) jest przymocowany za pomocąnitu (19).