PL183760B1

PL183760B1 - Biustonosz, zwłaszcza biustonosz łączony z inną odzieżą

Info

Publication number: PL183760B1
Application number: PL97320245A
Authority: PL
Inventors: Reinhold M. Burr
Original assignee: Triumph International Ag
Priority date: 1996-05-31
Filing date: 1997-05-28
Publication date: 2002-07-31
Also published as: DK0809945T3; RU2127535C1; DE59700380D1; CN1106164C; SK68497A3; CZ284559B6; HK1008970A1; IS4489A; JP3057027B2; HUP9700969A2; ATE183895T1; HRP970300B1; NO972431D0; HU9700969D0; HUP9700969A3; EE9700120A; SI0809945T1; EP0809945A3; HRP970300A2; NO972431L

Abstract

1 . Biustonosz, zwlaszcza biustonosz laczony z mna odzieza, zlozony z dwóch, zawierajacych miseczki, czesci bocznych, polaczonych ze soba w przednim srodkowym obszarze pomiedzy mi- seczkami, które na tylnych koncach maja zapiecie tylne i sa zaopatrzone w tasmy nosne, znamienny tym, ze kazda z czesci bocznych (2, 3) sklada sie z, obejmujacego cala jej powierzchnie, wykroju (13, 14) z materialu tekstylnego, zawierajacego co najmniej czesciowo termoplastyczne wlókna topliwe, przy czym na czesciach wykroju (13, 14), co najmniej wzdluz ich krawedzi zewnetrznych, na laminowane sa czesci wzmacniajace (15, 16), wykonane równiez z materialu tekstylnego, zawierajacego co najmniej czesciowo termoplastyczne wlókna topliwe, przy czym czesci boczne (2, 3) sa w przednim srodkowym obsza- rze (6) polaczone ze soba za pomoca polaczenia zgrzewanego (24, 30), a czesci (7a, 7b) tylnego zapiecia (7) oraz tasmy nosne (8) sa polaczone po- srednio lub bezposrednio za pomoca polaczen zgrzewanych (25, 29) z czesciami bocznymi (2, 3). FIG 1 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest biustonosz, zwłaszcza biustonosz łączony z inną odzieżą, złożony z dwóch, zawierających miseczki, części bocznych, połączonych ze sobą w przednim środkowym obszarze pomiędzy miseczkami, które na tylnych końcach mają zapięcie tylne

183 760 i są zaopatrzone w taśmy nośne. Biustonosz taki może być zastosowany jako samodzielny element bielizny damskiej lub jako część składowa gorsetu, kostiumu kąpielowego lub innego stroju kobiecego.

Biustonosze są elementami bielizny, które z uwagi na ich przeznaczenie do osłaniania, podtrzymywania i formowania kobiecego biustu muszą być produkowane i magazynowane w wielu różnych wielkościach i kształtach. Ich dostosowany do tego przeznaczenia kształt przestrzenny sprawia, że składają się one zazwyczaj z wielu różnych części, których połączenie wymaga wielu czaso- i pracochłonnych operacji, które uniemożliwiają w znacznym stopniu racjonalną produkcję przemysłową. Pomijając fakt, że biustonosz składa się z pewnej liczby różnych części, zazwyczaj z materiału tekstylnego, jak części boczne, miseczki, taśmy nośne, taśmy do obszywania lub lamowania, zapięcie tylne i temu podobne, części te trzeba zazwyczaj połączyć ze sobą za pomocą szycia. Wymaga to nie tylko procesu szycia, ciągnącego się wzdłuż miejsc łączenia, lecz także zastosowania czynnika łączącego, na przykład nici.

W ramach stanu techniki nie brakowało prób uproszczenia tego skomplikowanego procesu wytwarzania z jednej strony, z drugiej znalezienia formy, która obejmowałaby jak najwięcej wielkości i kształtów, wreszcie zaś połączenia ze sobą obu powyższych warunków.

Tak na przykład znany jest biustonosz, sprzedawany pod nazwą Jeden dla wszystkich, który składa się z dwóch jednoczęściowych, zawierających miseczki, części bocznych z tekstylnego, rozciągliwego materiału. Części te są na krawędziach wzmocnione paskami elastycznego materiału, które są połączone z częściami bocznymi za pomocą zgrzewania punktowego. W ten sposób wytwarza się także taśmy nośne, przy czym co najmniej te paski wzmacniające biegną, wychodząc z części bocznych, wzdłuż taśm nośnych. Jeżeli nawet dzięki takiemu wzmocnieniu krawędzi można by było zrezygnować z czynnika łączącego do procesu szycia, wówczas pozostaje jeszcze czas, potrzebny do przejechania przez krawędzie biustonosza w celu wykonania połączeń zgrzewanych. Poza tym nie można by było zrezygnować ani ze szwów, potrzebnych do połączenia części bocznych, ani ze szwów potrzebnych do zamocowania części zapięcia tylnego lub taśm nośnych.

Przede wszystkim w celu zwiększenia komfortu noszenia takich biustonoszy, w których dla wzmocnienia siły kształtującej umieszcza się elementy wzmacniające, na przykład pręty, pałąki lub temu podobne, znane jest rozwiązanie, które polega na laminowaniu wykrojów w kształcie wzmacnianych obszarów z odpowiednio mocniejszego materiału zgrzewalnym materiałem poliestrowym, składaniu tych części z drugim, ciągłym detalem z rozciągliwego materiału i łączeniem ich za pomocą nagrzewania w trój warstwowy detal (amerykański opis patentowy nr US 5 154 659). Po oziębieniu z elastycznego materiału podstawowego formuje się poprzez wgłębianie w obszarze biustu miseczki. Również w tym biustonoszu części boczne są łączone w przedniej osi symetrii za pomocą zszywania nićmi; przyszywane są również elementy zapięcia tylnego i taśmy nośne.

W podobny sposób do wzmocnienia wybranych obszarów elementu odziezy, na przykład gorsetu lub biustonosza, znane jest rozwiązanie, polegające na nanoszeniu na podłoże materiału tekstylnego metodą sitodruku określonych wzorów z kleju proszkowego, który następnie jest stapiany w piecu do suszenia (europejskie zgłoszenie patentowe nr 0 255 101 B1). Na pokryte w ten sposób klejem obszary podłoża nanosi się następnie, odpowiadającą obszarom naniesienia kleju, warstwę wierzchnią, która poprzez zastosowanie ciepła i nacisku jest łączona za pomocą kleju z podłożem. Wytrzymałość i własności kształtujące są tutaj określone przez kształt i wielkość powłoki klejowej oraz wybór kleju. Dalsze konfekcjonowanie również tego biustonosza odbywa się za pomocą szycia.

Celem wynalazku jest opracowanie kształtu biustonosza, który będzie nadawał się do nowoczesnej produkcji przemysłowej, a przede wszystkim będą w nim wyeliminowane jakiekolwiek ciągłe i wymagające zastosowania czynnika łączącego, procesy szycia.

Biustonosz, zwłaszcza łączony z inną odzieżą, charakteryzuje się według wynalazku tym, że każda z części bocznych składa się z, obejmującego całą jej powierzchnię, wykroju z materiału tekstylnego, zawierającego co najmniej częściowo termoplastyczne włókna topliwe, przy czym na częściach wykroju, co najmniej wzdłuż ich krawędzi zewnętrznych, nalaminowane są części wzmacniające, wykonane również z materiału tekstylnego, zawierającego

183 760 co najmniej częściowo termoplastyczne włókna topliwe, przy czym części boczne są w przednim środkowym obszarze połączone ze sobą za pomocą połączenia zgrzewanego, a części tylnego zapięcia oraz taśmy nośne są połączone pośrednio lub bezpośrednio za pomocą połączeń zgrzewanych z częściami bocznymi.

Korzystnie, części wykroju części bocznych i/lub części wzmacniające są wykonane z elastycznego materiału, przy czym części wzmacniające mają postać taśm w przybliżeniu o jednakowej szerokości, umieszczonych wzdłuż krawędzi części bocznych.

Korzystnie, części wzmacniające są rozmieszczone od dolnej krawędzi elementu, aż do obszaru miseczek, a taśmowe obszary części wzmacniających są faliste.

Korzystnie, części boczne zachodzą na siebie w przednim środkowym obszarze pomiędzy miseczkami i w obszarze zakładki są połączone ze sobą za pomocą połączenia zgrzewanego.

Korzystnie, zwrócone ku sobie końce części bocznych są w przednim środkowym obszarze pomiędzy miseczkami zgrzane ze sobą czołowo, przy równo ustawionych krawędziach, w połączeniu zgrzewanym, a połączenie zgrzewane jest korzystnie po wewnętrznej stronie elementu zakryte nalaminowaną częścią wzmacniającą.

Korzystnie, części boczne tworzą na tylnych końcach wąskie skrzydełka, przewinięte przez ucha tylnych części zapięcia i zamknięte w postaci pętli, a taśmy nośne są, na przednich podwieszeniach, połączone bezpośrednio z częściami bocznymi.

Korzystnie, taśmy nośne są na przednich podwieszeniach tych taśm zamocowane przesuwnie za pomocą pętli na uchach, które ze swej strony, za pomocą przeciągniętego i złożonego w pętle skrzydełka połączone z częściami bocznymi.

W porównaniu do typowych technik łączenia, zwłaszcza za pomocą szycia, biustonosz według wynalazku można wykonać nie tylko bez użycia jakichkolwiek nici lub podobnych czynników łączących, lecz do łączenia poszczególnych części względnie konfekcjonowania potrzebne są operacje praktycznie tylko punktowe, to jest realizowane za pomocą prasowania, zgrzewania lub temu podobnych a więc za pomocą połączeń wytwarzanych na drodze termicznej.

Dzięki rezygnacji z najbardziej przeszkadzających i mających negatywny wpływ na rozciągliwość, względnie również pogrubiających, wytwarzanych za pomocą szycia szwów, nowy biustonosz ma także poprawione własności nośne. Dzięki płaskim wykończeniom względnie przejściom między materiałami, biustonosz według wynalazku jest idealny do noszenia pod ciasno przylegającą odzieżą, ponieważ me odznacza się pod noszonym na nim ubraniem. Zmniejszona różnorodność materiałowa daje w efekcie dobre własności pielęgnacyjne, a także upraszcza procesy odzysku. Wreszcie sposób wytwarzania umożliwia lepszą powtarzalność wymaganej formy oraz korzystną strukturę kosztów produkcyjnych.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia biustonosz w widoku od wewnątrz, fig. 2A, 2B - szczegóły zamocowania taśm nośnych, fig. 3A, 3B - szczegóły zamocowania części zapięcia tylnego, fig. 4A, 4B - szczegóły przedniego środkowego obszaru innego przykładu wykonania biustonosza z czołowym szwem zgrzewanym, zaś fig. 5, 6 i 7 - kolejne stanowiska wytwarzania takiego szwu zgrzewanego w schematycznym przekroju pionowym.

Na rysunku przedmiot wynalazku jest przedstawiony na przykładzie biustonosza jako elementu bielizny damskiej. Można go zastosować również do innych elementów odzieży z wyrobioną częścią górną na przykład kostiumów kąpielowych lub temu podobnych.

Na fig. 1 biustonosz według wynalazku jest przedstawiony w widoku od wewnątrz. Biustonosz w postaci elementu 1 składa się z dwóch części bocznych 2 i 3, które są ukształtowane i usytuowane w układzie symetrii lustrzanej względem przedniej osi symetrii M. Każda z części bocznych 2 i 3 zawiera uformowaną za pomocą wgłębiania miseczkę 4 i 5. Części boczne 2 i 3 są w obszarze przedniej osi symetrii M połączone ze sobą w obszar 6. Na tylnych końcach części bocznych 2 i 3 znajdują się aktywne i pasywne elementy zapięcia tylnego 7. W przednim górnym obszarze części bocznych 2 i 3, nad miseczkami 4 i 5, zamocowane są na stałe w punkcie 9 taśmy nośne 8, które w tylnym obszarze są zamocowane w punkcie 10 przesuwnie w pętli 12, utworzonej przez element regulacyjny 11.

183 760

Każda z części bocznych 2 i 3 składa się z, pokrywającej całą jej powierzchnię, warstwy 13 lub 14 z tekstylnego, w pewnym stopniu rozciągliwego materiału, który co najmniej częściowo zawiera topliwe termoplastyczne włókna. Na te części podstawowe 13 i 14 nalaminowuje się od wewnątrz części wzmacniające, oznaczone w całości jako 15 i 16. Te części wzmacniające 15 i 16 składają się również z tekstylnego, korzystnie mniej rozciągliwego materiału, który również co najmniej częściowo zawiera topliwe termoplastycznie włókna.

Jak ukazuje fig. 1, części wzmacniające 15, 16 składają się z ramowych wykrojów, które mają w przybliżeniu jednakową szerokość i biegną na kształt taśm wzdłuż zewnętrznych krawędzi części bocznych 2 lub 3, aby powodować tutaj wzmocnienie i stabilizację krawędzi. Części wzmacniające składają się z dolnych, biegnących równolegle do dolnej krawędzi 17, części 18, łączących się z nimi z tyłu, biegnących w kierunku taśm nośnych 8, części 19, biegnących wzdłuż górnych krawędzi 20 części 21 oraz biegnących nad miseczkami 4, 5 części 22. Wychodząc z dolnej krawędzi 17 elementu 1 biustonosza, części 18 wzmocnień 15, 16 rozciągają się aż do obszaru miseczek 4 i 5; tworzą one tam wzmocnienia 23 do podtrzymania biustu względnie do kształtowania ich zarysu.

Chociaż biustonosz według wynalazku jest tutaj przedstawiony na przykładzie biustonosza z zapięciem z tyłu i taśmami nośnymi, wynalazek nie jest ograniczony do tego przykładu. Biustonosz może mieć zamiast zapięcia z tyłu również zapięcie z przodu względnie może być wykonany całkowicie bez zapięcia, jako tak zwany biustonosz step-in. Może on być również wykonany bez taśm nośnych. Wreszcie przedmiot wynalazku można zastosować również w kostiumach kąpielowych, zarówno jedno-, jak też dwuczęściowych.

W celu wykonania biustonosza według wynalazku wykonuje się najpierw obie części boczne 2 i 3, które następnie łączy się ze sobą w przednim środkowym obszarze 6, po czym umieszcza się na nich taśmy nośne 8 i elementy zapięcia tylnego 7.

W celu wykonania części bocznych 2 i 3 biustonosza 1 na taśmę podstawową lub zgrubny wykrój materiału tekstylnego, tworzącego wzmocnienia 15, 16 nanosi się najpierw powłokę, za pomocą której wytwarza się połączenie z taśmą podstawową 13 lub 14. Może to być albo powłoka klejowa typu hot melt, albo cienka folia, aktywowania pod wpływem ciepła.

Następnie z tego zgrubnego wykroju wycina się wewnętrzne zarysy części wzmacniających 15, 16, a pozostałe ramowe części - jeszcze bez zarysu zewnętrznego - nakłada na zgrubny wykrój części 13 i 14. Zastosowanie ciepła i nacisku powoduje połączenie zgrubnych wykrojów, zawierających części wzmacniające 15, 16, ze zgrubnymi wykrojami 13, 14 taśmy podstawowej. Dopiero wówczas formuje się miseczki 4 i 5 oraz wycina zarysy zewnętrzne. Korzystne jest przy tym, jeżeli dwie, odpowiadające sobie części boczne 2 i 3 są złożone jedna na drugiej w przystającym usytuowaniu.

Po tych wstępnych środkach przygotowawczych rozpoczyna się konfekcjonowanie biustonosza. W tym celu rozkłada się, wycięte i uformowane w pozycji złożonej jedna na drugiej, części boczne 2 i 3, następnie zakłada na siebie, tworząc w przednim środkowym obszarze 6 osi symetrii M trójkątną zakładkę 23, i łączy na stałe w tym obszarze za pomocą połączenia zgrzewanego 24. Mozę to się odbywać w ramach jednego procesu prasowania i zgrzewania. Połączenie to można uatrakcyjnić poprzez wykonanie motywu dekoracyjnego, na przykład kwiatka.

Następnie umieszcza się elementy zapięcia tylnego 7 i taśmy nośne 8. Operacje te można wyjaśnić na podstawie fig. 2 i 3, z których każda przedstawia odpowiedni fragment w dużym powiększeniu.

Stałe połączenie 9 taśm nośnych 8 z przednimi górnymi obszarami biustonosza 1 ukazuje fig. 2A. Taśmy nośne 8, które najczęściej są wykonane z elastycznej taśmy, zawierają z reguły termoplastycznie topliwe włókna, tak że po złożeniu z odpowiednimi obszarami części nośnych 2, 3 można je z nimi połączyć za pomocą połączeń zgrzewanych 25. Do regulowanego zamocowania 10 taśm nośnych 8 w obszarze tylnym (fig. 2B) z materiału części bocznych 2 lub 3 z laminowanego wzmocnienia tworzy się skrzydełko 26, które przeciąga się przez ucho 27 i zawija z powrotem. Za pomocą połączenia zgrzewanego 25 skrzydełko 26 jest zgrzewane z częścią boczną 2 lub 3. Przez ucho 27 przeciąga się w znany sposób taśmę nośną 8, która tworzy pętlę 12.

183 760

W podobny sposób postępuje się z elementami tylnego zapięcia 7 (fig. 3). Tylne zapięcie 7 składa się z elementu aktywnego 7a i elementu pasywnego 7b. Element aktywny 7a ma główkę 7c, zaś element pasywny 7b ma wybranie 7d. Każdy z obu elementów 7a i 7b zapięcia przechodzi w ucho 7e. Również tutaj, końce części bocznych 2 lub 3 przechodzą w skrzydełka 28, z których każde jest przeciągnięte przez ucha 7e i zawinięte z powrotem, a następnie za pomocą połączeń zgrzewanych 29 zgrzewane z materiałem części bocznych 2 lub 3.

Stąd wynika, że do konfekcjonowania biustonosza według wynalazku nie są potrzebne żadne procesy szycia, przebiegające wzdłuż pewnego odcinka i wymagające użycia czynnika łączącego; wprost przeciwnie, wytwarzanie ogranicza się do zwykłych procesów wycinania, prasowania i zgrzewania, a zatem do procesów, które można łatwo w sposób zautomatyzowany wykonać na maszynach.

Podczas gdy części boczne 2, 3 elementu 1 biustonosza według wynalazku w przedstawionym na fig. 1 przykładzie wykonania w przednim środkowym obszarze 6 stykane są poprzez zakładkę 23 i łączone ze sobą za pomocą, odpowiadającego zarysowi zakładki, również trójkątnego połączenia zgrzewanego 24, istnieje także możliwość, aby w przednim środkowym obszarze 6 pomiędzy miseczkami 4, 5 części boczne 2, 3 były łączone ze sobą czołowo, przy równo ustawionych krawędziach, za pomocą połączenia zgrzewanego 30. Możliwość ta jest przedstawiona szczegółowo na fig. 4A w widoku z przodu oraz na fig. 4B w widoku odpowiedniego fragmentu od wewnątrz. Sposób, w jaki można łatwo wykonać takie czołowe połączenie, jest przedstawiony schematycznie w kilku, następujących po sobie fazach, na fig. 5 do 7.

Ta prosta możliwość połączenia polega na tym, że według wynalazku zarówno do zgrubnych wykrojów 13, 14 części bocznych, jak tez do części wzmacniających 15, 16, stosowane są materiały tekstylne, które co najmniej częściowo zawierają termoplastycznie topliwe włókna. Tego typu włókna można zgrzewać za pomocą ultradźwięków lub ciepła, ewentualnie przy jednoczesnym zastosowaniu docisku. Po złożeniu ze sobą, składających się ze zgrubnych wykrojów 13, 14 oraz części wzmacniających 15, 16, części bocznych 2, 3 w sposób wzajemnie przystający, części te można w obszarze, tworzących później przedni środkowy obszar 6, końców 32, 33 połączyć ze sobą za pomocą zgrzewania z użyciem docisku, przy jednoczesnym całkowitym rozdzieleniu, tak ze po rozłożeniu części 2, 3 oba, zgrzane w pozycji leżenia jeden na drugim, końce 32, 33 są po rozprostowaniu zgrzane czołowo. W ten sposób udaje się uzyskać praktycznie niewidoczne, w każdym zaś razie nie pogrubiające, prostoliniowe połączenie obu przednich, wewnętrznych końców części bocznych 2, 3.

Aby zabezpieczyć to połączenie zgrzewane 30, a jednocześnie wzmocnić ten silnie obciążony, przedni środkowy obszar 6 elementu 1 w postaci biustonosza, korzystne jest, jeżeli w tym obszarze, zwłaszcza po wewnętrznej stronie biustonosza, jest nalaminowana część wzmacniająca 31, która korzystnie jest wykonana z tego samego materiału, co części boczne 2, 3 i którą można połączyć w taki sam sposób z warstwami części bocznych, jak poszczególne ich warstwy (fig. 4A/B).

Sposób, w jaki można korzystnie wykonać takie czołowe połączenie zgrzewane, ukazują fig. 5 do 7.

Na fig. 5 przedstawione jest schematycznie, w jaki sposób układane są na sobie obie części boczne 2, 3 z materiału podstawowego 13, 14 i części wzmacniających 15, 16, tak że ich przednie wewnętrzne końce 32, 33 pokrywają się wzajemnie. Dwuwarstwowy obszar jest następnie umieszczany w obszarze działania zgrzewarki ultradźwiękowej 34, zaznaczonej jedynie przez sonotrodę 34a i dolne łożysko oporowe 34b. Dolne łożysko oporowe 34b ma w swej górnej, zwróconej ku materiałowi części, trójkątny przekrój, aby umożliwić nie tylko zgrzanie, lecz także rozdzielenie części materiału.

Poprzez opuszczenie sonotrody 34a w kierunku strzałki 35 do materiału, znajdującego się pomiędzy sonotrodą34a i łożyskiem oporowym 35, doprowadzona zostaje energia. Powoduje to wytworzenie ciepła, a co za tym idzie, zgrzanie nici z tworzywa sztucznego w obu warstwach materiału. Połączenie zgrzewane 30, łączące oba, leżące jeden nad drugim, końce 32, 33 części bocznych 2, 3, jest przedstawione na fig. 6, która uwidacznia sytuację po zgrzewaniu i rozdzieleniu.

183 760

W ten sposób zostają ze sobą połączone obie przednie środkowe krawędzie 32, 33 części bocznych 2, 3.

Po rozłożeniu obu części bocznych 2, 3 leżące uprzednio jeden na drugim końce 32, 33 przechodzą w położenie rozprostowane (fig. 7), w którym części boczne 2, 3 wraz z ich końcami 32, 33 zostają zetknięte ze sobą czołowo przy równo ustawionych krawędziach.

183 760

FIG. 2A

FIG.2B

FIG.3B

FIG.3A

183 760

FIG. 4B

FIG. 4A

FIG.7 ty <

<2 £3 ir J w (a \_

SSC' •16

183 760

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Biustonosz, zwłaszcza biustonosz łączony z inną odzieżą, złożony z dwóch, zawierających miseczki, części bocznych, połączonych ze sobą w przednim środkowym obszarze pomiędzy miseczkami, które na tylnych końcach mają zapięcie tylne i są zaopatrzone w taśmy nośne, znamienny tym, ze każda z części bocznych (2, 3) składa się z, obejmującego całą jej powierzchnię, wykroju (13, 14) z materiału tekstylnego, zawierającego co najmniej częściowo termoplastyczne włókna topliwe, przy czym na częściach wykroju (13, 14), co najmniej wzdłuż ich krawędzi zewnętrznych, nalaminowane są części wzmacniające (15, 16), wykonane również z materiału tekstylnego, zawierającego co najmniej częściowo termoplastyczne włókna topliwe, przy czym części boczne (2, 3) są w przednim środkowym obszarze (6) połączone ze sobą za pomocą połączenia zgrzewanego (24, 30), a części (7a, 7b) tylnego zapięcia (7) oraz taśmy nośne (8) są połączone pośrednio lub bezpośrednio za pomocą połączeń zgrzewanych (25, 29) z częściami bocznymi (2, 3).
2. Biustonosz według zastrz. 1, znamienny tym, że części wykroju (13, 14) części bocznych (2, 3) i korzystnie części wzmacniające (15, 16) są wykonane z materiału elastycznego.
3. Biustonosz według zastrz. 1, znamienny tym, że części wzmacniające (15, 16) są wykonane z materiału elastycznego.
4. Biustonosz według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, ze części wzmacniające (15, 16) mają postać taśm, w przybliżeniu o jednakowej szerokości, umieszczonych wzdłuż krawędzi części bocznych (2, 3).
5. Biustonosz według zastrz. 4, znamienny tym, że części wzmacniające (15, 16) są rozmieszczone, od dolnej krawędzi (17) elementu (1), aż do obszaru miseczek (4, 5).
6. Biustonosz według zastrz. 4, znamienny tym, że taśmowe obszary (18, 19, 21, 22) części wzmacniających (15,16) są faliste.
7. Biustonosz według zastrz. 1, znamienny tym, że części boczne (2, 3) zachodzą na siebie w przednim środkowym obszarze (6) pomiędzy miseczkami (4, 5) i w obszarze zakładki (23) są połączone ze sobą za pomocą połączenia zgrzewanego (24).
8. Biustonosz według zastrz. 1, znamienny tym, ze zwrócone ku sobie końce (32, 33) części bocznych (2, 3) są w przednim środkowym obszarze pomiędzy miseczkami (4, 5) zgrzane ze sobą czołowo, przy równo ustawionych krawędziach, w połączeniu zgrzewanym (30).
9. Biustonosz według zastrz. 8, znamienny tym, że połączenie zgrzewane (30) jest zakryte, korzystnie po wewnętrznej stronie elementu (1), nalaminowaną częścią, wzmacniającą (31).
10. Biustonosz według zastrz. 1, znamienny tym, że części boczne (2, 3) tworzą na tylnych końcach wąskie skrzydełka, przewinięte przez ucha (7e) tylnych części (7a, 7b) zapięcia i zamknięte w postaci pętli (28). .
11. Biustonosz według zastrz. 1, znamienny tym, ze taśmy nośne (8) są na przednich podwieszeniach (9) taśm nośnych (8) połączone bezpośrednio z częściami bocznymi.
12. Biustonosz według zastrz. 1, znamienny tym, że taśmy nośne (8) są na przednich podwieszeniach (9) taśm nośnych (8) zamocowane przesuwnie za pomocą pętli (12) na uchach (27), które ze swej strony, za pomocą przeciągniętego i złożonego w pętlę skrzydełka (26) jest połączone z częściami bocznymi (2, 3).