PL183308B1

PL183308B1 - Płyn do chłodnic silników samochodowych

Info

Publication number: PL183308B1
Application number: PL96316644A
Authority: PL
Inventors: Franciszek Steinmec; Beata Altkorn; Ewa Zegarmistrz; Jan Beberok; Eugeniusz Woźnikowski; Jerzy Łukaszek; Janina Lukasek-Bularz; Barbara Chmura
Original assignee: Inst Technologii Nafty
Priority date: 1996-10-23
Filing date: 1996-10-23
Publication date: 2002-06-28
Also published as: PL316644A1

Abstract

Pfyn do chłodnic silników samochodowych na bazie glikolu etylenowego i/1ub propylenowego i wody, znamienny tym, że zawiera 35,0-45,0 części masowych glikolu etylenowego, 1,0-4,0 części masowych fosforanu trietanoloaminy, 0,5-1,0 części masowych soli trietanoloaminy i alifatycznych kwasów karboksylowych, zawierających 6 do 10 atomów węgla w cząsteczce przy zachowaniu stosunku masowego fosforanu do karboksylanu od 1:0,1 do 1:0,4, 0-0,1 części masowych produktu kondensacji 1,2,3-benzotriazolu z dietanoloaminą i formaldehydem, 0,2-0,5 części masowych wodorotlenku sodu, 0-0,3 części masowych trietanoloaminy, 0-0,5 części masowych dodatków barwiących, przeciwpiennych i skażających oraz 61,4-51,4 części masowych wody zdemineralizowanej.

Description

Przedmiotem wynalazku jest płyn do chłodnic silników samochodowych, charakteryzujący się niską temperaturą krzepnięcia oraz zdolnością ochrony metalowych elementów układu chłodzenia silnika samochodowego.

Jako płyny do chłodnic silników samochodowych stosowane są wodne roztwory glikoli o niskiej temperaturze krzepnięcia z dodatkami, zabezpieczającymi własności przeciwkorozyjne płynu w długim, często kilkuletnim okresie eksploatacji.

Znany z polskiego opisu patentowego 652 13 płyn do chłodnic zawiera w mieszaninie równych wagowo ilości wody i glikolu etylenowego 0,2-12,0% tetraboranu sodowego, 0,005-0,09% pochodnych amin alifatycznych, 0,001-0,50% merkaptobenzotiazolu oraz 0,05-5,0% bezwodnego węglanu sodu.

Według polskiego opisu patentowego 103256 płyn do chłodnic zawiera 40-60 części wagowych mieszaniny glikoli monopropylenowego, dipropylenowego i etylenowego, 0,25-2 części wagowych fosforanu disodowego, 0,15-0,5 części wagowych dekstryny, 0,005-0,01 części wagowych 2-merkaptobenzotiazolu, 0,003-0,01 części wagowych trietanoloaminy, 0,2-2 części wagowych boraksu, 40-60 części wagowych wody i barwnik.

Zgodnie z polskim opisem patentowym 151884 płyn do chłodnic zawiera: 100 części wagowych glikolu etylenowego i wody, 0,2-1,5 części wagowych tetraboranu sodowego, 0,01-1 części wagowych benzotriazolu, 0,01 -0,1 części wagowych azotynu sodu, 0,01-0,1 części wagowych dekstryny, 0,05-1,0 części wagowych NaOH, 0,01-0,5 części wagowych krzemianu sodowego z domieszką od 1,5 do 2% kwasów kompleksujących, głównie etylenodiaminotetraoctowego i 1.2-diaminocykloheksanotetraoctowego.

Zgodnie z polskim opisem patentowym 161390 kompozycja glikolowa, zwłaszcza do chłodnic samochodowych zawiera 85-90% glikolu etylenowego, 5-15% glikolu dietylenowego, 0,3-3,0% glikolu trietylenowego i 0,1-1,0% poliglikoli etylenowych, przy czym składa się z 55-60% mieszaniny glikoli, 40-45% wody zdemineralizowanej oraz 1,0-2,0% dodatków uszlachetniejących.

Według polskiego opisu patentowego 153634 płyn do chłodnic zawiera bazę wodnoglikolową, 0,5-2 części wagowych tetraboranu sodowego, 0,003-0,05 części wagowych merkaptobenzotiazolu, 0,005-0,025 części wagowych fosforanu trietanoloaminy, 0,02-0,1 części wagowych dekstryny, 0,001-0,15 części wagowych azotanu sodowego, 0,001 -0,05 części wagowych azotynu sodowego, 0,05-0,3 części wagowych krzemianu sodowego uszlachetnionego kompleksonami, wodorotlenek sodu i środek przeciwpienny.

Istotą wynalazku jest płyn do chłodnic samochodowych, zawierający glikol etylenowy i/lub propylenowy, wodę i kompozycję dodatków, obejmującąfosforan trietanoloaminy, sól trietanoloa183 308 miny i alifatycznych kwasów karboksylowych, zawierających 6 do 10 atomów węgla w cząsteczce, pochodną 1.2,3-bezotriazolu, dodatki przeciwpienne, skażające, barwiące i ług sodowy.

Według wynalazku płyn do chłodnic silników samochodowych zawiera 35,0-45,0 części masowych glikolu etylenowego i/lub propylenowego, 1,0-4,0 części masowych fosforanu trietanoloaminy, 0,5-1,0 części masowych soli trietanoloaminy i alifatycznych kwasów karbaksylowych, zawierających 6 do 10 atomów węgla w cząsteczce przy zachowaniu stosunku molowego fosforanu do soli trietanoloaminy i kwasu karboksylowego od 1:0,1do 1:0,4,0-0,1 części masowych produktu kondensacji 1,2,3-benzotriazolu z dietanoloaminąi formaldehydem, 0-0,3 części masowych trietanoloaminy, 0,2-0,5 części masowych wodorotlenku sodu, 0-0,5 części masowych dodatków barwiących, przeciwpiennych i skażających oraz 61,4-51,4 części masowych wody zdemineralizowanej. Wytworzony płyn charakteryzuje się dobrymi własnościami użytkowymi, stabilnymi w długim okresie eksploatacji. Wykazuje dobrą ochronę przeciwkorozyjną w stosunku do metali, występujących w układzie chłodzenia silnika oraz nie wykazuje szkodliwego działania w stosunku do tworzyw i przewodów gumowych.

Przykład I

Do mieszalnika wprowadzono 20,0 kg glikolu etylenowego, 2,22 kg trietanoloaminy, 0,77 kg stężonego kwasu fosforowego o stężeniu 75%, 0,29 kg kwasu 2-etyloheksanowego. Mieszanie prowadzono w ciągu 1 godziny, utrzymując temperaturę 70-75°C w celu wytworzenia fosforanu trietanoloaminy i 2-etyloheksanolanu trietanoloaminy. Następnie dodano 18,52 kg glikolu etylenowego, po czym w temperaturze 30-35°C 0,05 kg produktu kondensacji 1,12,3- benzotriazolu z dietanoloaminą i formaldehydem. Po pełnym ujednorodnieniu wprowadzono 57,15 kg wody zdemineralizowanej, a następnie 1,0 kg 30% roztworu wodnego wodorotlenku sodowego. Wytworzony płyn do chłodnic samochodowych charakteryzuje się dobrymi własnościami przeciwkorozyjnymi w stosunku do metali, występujących w układzie chłodzenia silnika samochodowego i nie działa szkodliwie na elementy z tworzyw sztucznych i przewody gumowe, zachowuje dobre, stabilne własności użytkowe w długim okresie eksploatacji.

Przykład II

Do mieszalnika, wprowadzono 20,0 kg glikolu etylenowego, 2,22 kg trietanoloaminy, 0,77 kg stężonego kwasu fosforowego o stężeniu 75%, 0,29 kg kwasu 2-etyloheksanowego. Mieszanie prowadzono w ciągu 1 godziny, utrzymując temperaturę 20-30°C w celu wytworzenia fosforanu trietanoloaminy i 2-etyloheksanolanu trietanoloaminy. Następnie dodano 18,52 kg glikolu etylenowego, po czym 0,05 kg produktu kondensacji 1,2,3-benzotriazolu z dietanoloaminąi formaldehydem. Po pełnym ujednorodnieniu wprowadzono 57,15 kg wody zdemineralizowanej, a następnie 1,0 kg 30% roztworu wodnego wodorotlenku sodowego. Wytworzony płyn do chłodnic samochodowych charakteryzuje się dobrymi własnościami przeciwkorozyjnymi w stosunku do metali, występujących w układzie chłodzenia silnika samochodowego i nie działa szkodliwie na elementy z tworzyw sztucznych i przewody gumowe, zachowuje dobre, stabilne własności użytkowe w długim okresie eksploatacji.

183 308

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenie patentowe

Płyn do chłodnic silników samochodowych na bazie glikolu etylenowego i/lub propylenowego i wody, znamienny tym, że zawiera 35,0-45,0 części masowych glikolu etylenowego, 1,0-4,0 części masowych fosforanu trietanoloaminy, 0,5-1,0 części masowych soli trietanoloaminy i alifatycznych kwasów karboksylowych, zawierających 6 do 10 atomów węgla w cząsteczce przy zachowaniu stosunku masowego fosforanu do karboksylanu od 1:0,1 do 1:0,4, 0-0,1 części masowych produktu kondensacji 1,2,3-benzotriazolu z dietanoloaminą i formaldehydem, 0,2-0,5 części masowych wodorotlenku sodu, 0-0,3 części masowych trietanoloaminy, 0-0,5 części masowych dodatków barwiących, przeciwpiennych i skażających oraz 61,4-51,4 części masowych wody zdemineralizowanej.