PL182120B1 - Kotwa nosna do mocowania plyty zewnetrznej na plycie nosnej PL PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Kotwa nosna do mocowania plyty ze- wnetrznej na plycie nosnej, z wypelnianymi utwardzalna masa obszarami kotwienia, od- dzielonymi przez pierscienie uszczelniajace, umieszczone na nasunietym na kotew korpusie z tworzywa sztucznego i zamocowane w odste- pie wzgledem siebie za pomoca elementów ustalajacych w postaci zeber i/lub laczników, znamienna tym, ze korpus (3) z tworzywa sztucznego z rozmieszczonymi na nim w odste- pach pierscieniami uszczelniajacymi (5) jest zaopatrzony w spoczywajaca na czolowej po- wierzchni kotwy nosnej (1) plytke zamykajaca (4) z otworem wtryskowym (13a), który po- krywa sie z otworem zalewowym (13a) kotwy nosnej (1), uchodzacym do przedniego obszaru kotwienia (22), zas plytka zamykajaca (4) ma w obszarze krawedziowym otwory (6, 11), z których jeden otwór (6) jest polaczony z tyl- nym obszarem kotwienia (23), natomiast drugi otwór (11) jest polaczony z przednim obszarem kotwienia (22). F I G . 1 PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest kotwa nośna do mocowania płyty zewnętrznej na płycie nośnej z oddzielonymi przez pierścienie uszczelniające obszarami kotwienia, wypełnianymi utwardzalną masą.

Z europejskiego opisu patentowego nr EP-A-0 351 668 znana jest tego typu kotew nośna, składająca się ze stalowej rury, kotwionej jednym odcinkiem w płycie nośnej, drugim zaś w płycie zewnętrznej za pomocą utwardzalnej masy. Obszary kotwienia tworzą nasadzone na rurę stalową elementy z tworzywa sztucznego, na których umieszczone są pierścienie uszczelniające, które oddzielają obszary kotwienia. Napełnianie obu obszarów kotwienia odbywa się przez rurę w procesie napełniania, przy czym napełnianie obszaru kotwienia w płycie nośnej odbywa się poprzez wychodzenie masy z przedniego końca rury nośnej, zaś napełnianie obszaru kotwienia w płycie zewnętrznej odbywa się poprzez wychodzenie masy z bocznych otworów rury. Ponieważ oba obszary kotwienia są napełniane jednocześnie, nie ma tu możliwości zastosowania różnych mas do kotwienia w płycie nośnej i zewnętrznej, nie można również zakotwić kotwy nośnej najpierw tylko w płycie nośnej, co może być korzystne na przykład w projektach remontowych. Ponadto wspomniany opis nie zawiera możliwości kontrolowania całkowitego napełnienia obu obszarów kotwienia na zewnętrznej powierzchni płyty zewnętrznej.

W kotwie nośnej znanej z niemieckiego opisu patentowego nr DE-OS 25 56 493 i francuskiego opisu patentowego nr FR-A-2 223 587 usytuowane w odstępie względem siebie i służące do ograniczenia obszarów kotwienia pierścienie uszczelniające są wpuszczone w obwodowe rowki kotwy nośnej i tam unieruchomione. W ten sposób już przy wykonywaniu kotwy nośnej ustala się na stałe zarówno długość obszarów kotwienia, jak też ich położenie na kotwie nośnej. Ponieważ zarówno grubości płyt zewnętrznych, jak również odstępy płyt zewnętrznych od płyty nośnej mogą być różne zależnie od konkretnego przypadku,

182 120 zastosowanie kotew nośnych jest ograniczone. Dopasowanie kotwy nośnej do parametrów projektu budowlanego obejmuje całą kotwę, ponieważ pierścienie uszczelniające muszą być umieszczane na kotwie nośnej i mocowane na niej już na etapie wytwarzania. Zwiększa to koszty wykonania i planowania, zwłaszcza w przypadku projektów remontowych.

Europejski opis patentowy nr EP-A-0 316 199 dotyczy elementu mocującego w postaci gwintowanego drążka, na którym celem uszczelnienia obszarów kotwienia osadzone są płyty z gwintem wewnętrznym, przesuwne w kierunku osiowym za pomocą obrotu. Płyty te mają oddzielnie ustalane położenie na gwintowanym drążku. Odstęp pomiędzy płytą nośną i zewnętrzną pokrywa rura z tworzywa sztucznego, która w płycie nośnej pełni zarazem funkcję uszczelnienia obszaru kotwienia. W tym celu płyta nośna musi być zaopatrzona w stopniowany otwór, którego średnica odpowiada zewnętrznej średnicy rury z tworzywa sztucznego. Przez rurę doprowadzającą napełnia się poszczególne obszary kotwienia, przy czym obrót płyt po wycofaniu rury doprowadzającej powoduje oddzielenie od siebie obszarów kotwienia. Jednak również ten opis patentowy nie wskazuje możliwości kontrolowania procesu napełniania obu obszarów kotwienia. Jedynie napełnianie obszaru kotwienia w płycie nośnej można kontrolować poprzez wychodzenie masy z otworu w zewnętrznej płycie uszczelniającej.

Celem wynalazku jest opracowanie łatwej w montażu i taniej do wykonania kotwy nośnej do mocowania płyty zewnętrznej na płycie nośnej, która dzięki możliwości łatwego dopasowania do różnych parametrów ma szeroki zakres stosowania i umożliwia kontrolę napełniania obu obszarów kotwienia.

Kotwa nośna do mocowania płyty zewnętrznej na płycie nośnej, z wypełnianymi utwardzalną masą obszarami kotwienia, oddzielonymi przez pierścienie uszczelniające, umieszczone na nasuniętym na kotew korpusie z tworzywa sztucznego i zamocowane w odstępie względem siebie za pomocą elementów ustalających w postaci żeber i/lub łączników, według wynalazku charakteryzuje się tym, że korpus z tworzywa sztucznego z rozmieszczonymi na nim w odstępach pierścieniami uszczelniającymi jest zaopatrzony w spoczywającą na czołowej powierzchni kotwy nośnej płytkę zamykającą z otworem wtryskowym, który pokrywa się z otworem zalewowym kotwy nośnej, uchodzącym do przedniego obszaru kotwienia, zaś płytka zamykająca ma w obszarze krawędziowym otwory, z których jeden otwór jest połączony z tylnym obszarem kotwienia, natomiast drugi otwór jest połączony z przednim obszarem kotwienia.

Korzystnie odstęp pomiędzy pierścieniami uszczelniającymi jest regulowany za pomocą elementów ustalających w postaci zatrzaskowych elementów teleskopowych.

Korzystnie z tylnego obszaru kotwienia wychodzi kanał łączący, który biegnie do czołowej powierzchni kotwy nośnej.

Korzystnie kanał łączący ma kształt wzdłużnego rowka, biegnącego po wewnętrznej stronie elementu ustalającego.

Korzystnie płytka zamykająca jest zaopatrzona w wystający wzdłuż osi uchwyt skrzydełkowy.

Zazwyczaj kotwy nośne stosuje się do zabezpieczania i naprawy już zmontowanych konstrukcji elewacyjnych. W celu zamontowania kotwy nośnej przez płytę zewnętrzną aż do płyty nośnej wierci się otwór, którego średnica odpowiada zewnętrznej średnicy pierścieni uszczelniających. Do wywierconego otworu płyty nośnej wprowadza się utwardzalną masę. Następnie kotwę nośną z nasuniętym na nią korpusem z tworzywa sztucznego umieszcza się w otworze na tyle głęboko, aż pierwszy pierścień uszczelniający znajdzie się w otworze płyty nośnej. Głębsze lub płytsze wsunięcie korpusu z tworzywa sztucznego sprawia, że przedni obszar kotwienia, ograniczony również pierścieniami uszczelniającymi, znajduje się wewnątrz otworu w płycie zewnętrznej. Następnie ten obszar kotwienia także wypełnia się utwardzalną masą tak że po utwardzeniu masy osiąga się beznaprężeniowe zakotwienie w płycie nośnej i płycie zewnętrznej. Kotwa nośna przejmuje zatem siły ścinające i rozciągające, jakie działają na płytę zewnętrzną.

Jeżeli w określonych przypadkach możliwość dopasowania kotwy nośnej poprzez przesunięcie w wywierconym otworze jest niewystarczająca, wówczas należy jedynie naciągnąć

182 120 na kotwę nośną inny korpus z tworzywa sztucznego, którego pierścienie uszczelniające są ustalane za pomocą żeber lub łączników w innym odstępie względem siebie.

Regulacja odstępu pomiędzy pierścieniami uszczelniającymi za pomocą zsuwanych teleskopowo i mocowanych zatrzaskowo żeber i/lub łączników umożliwia, przy użyciu jednego i tego samego korpusu z tworzywa sztucznego, dopasowanie zarówno długości obszarów kotwienia, jak też odstępu pomiędzy obszarami kotwienia do istniejących parametrów w postaci grubości płyty zewnętrznej i płyty nośnej oraz odstępu pomiędzy nimi.

Oba obszary kotwienia są napełniane oddzielnie i w zróżnicowany sposób, co pozwala zrezygnować z przechodzącego przez całą długość kotwy nośnej i trudnego do wykonania, zwłaszcza w kotwie ze stali stopowej, kanału zalewowego. Podczas gdy napełnianie tylnego obszaru kotwienia odbywa się wskutek podnoszenia się masy z dna otworu w kierunku jego ujścia przy wsuwaniu kotwy nośnej w napełniony częściowo masą otwór, w celu napełnienia przedniego obszaru kotwienia masę wtryskuje się przez otwór zalewowy w przedniej części kotwy nośnej. Dzięki krótszemu, uchodzącemu tylko do przedniego obszaru kotwienia, kanałowi zalewowemu można stosować masę łączącą o większej lepkości, a zatem krótszym czasie utwardzania.

Kanał łączący, który wychodzi z tylnego obszaru kotwienia i sięga aż do czołowej powierzchni kotwy, służy do kontroli napełnienia tylnego obszaru kotwienia. Do kontroli napełnienia obszarów kotwienia służą również otwory usytuowane w płytce zamykającej. Osiowy uchwyt skrzydełkowy, umieszczony na płytce zamykającej, służy do regulacji kotwy za pomocą przekręcania i ustawiania korpusu z tworzywa sztucznego.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia kotwę nośną w widoku perspektywicznym, fig. 2 - korpus z tworzywa sztucznego w widoku perspektywicznym, fig. 3 - osadzoną kotwę nośną z napełnionym tylnym obszarem kotwienia, fig. 4 - osadzoną kotwę nośną według fig. 1 w trakcie napełniania przedniego obszaru kotwienia, fig. 5 - inną postać wykonania kotwy nośnej, a fig. 6 - korpus z tworzywa sztucznego według fig. 2 z połączeniem zatrzaskowym.

Przedstawiona na fig. 1 kotwa nośna 1 składa się z trzpienia 2, na który nasunięty jest korpus 3 z tworzywa sztucznego według fig. 2. Korpus 3 z tworzywa sztucznego zawiera kilka pierścieni uszczelniających 5, które są zamocowane w odstępie względem siebie za pomocą żeber 9 lub łączników 10. Odstęp pomiędzy pierścieniami uszczelniającymi 5 i/lub łącznikami 10 jest regulowany. Ponadto korpus 3 z tworzywa sztucznego jest zaopatrzony w kanał 8. Na czołowej powierzchni kotwy nośnej 1 znajduje się płytka zamykająca 4, zaopatrzona w otwór wtryskowy 13a i otwory 6, 11. Otwór wtryskowy 13a pokrywa się z otworem zalewowym 13 kotwy nośnej 1, co widać na fig. 4. Płytka zamykająca 4 jest ponadto zaopatrzona w skrzydełka uchwytowe 7 do promieniowego i osiowego nastawiania kotwy nośnej. Po wprowadzeniu kotwy nośnej 1 w napełniony utwardzalną masą 25 otwór 24 w płycie nośnej 17, jak pokazuje fig. 3, trzpień 2 przetłacza masę, wypełniającą wówczas tylny obszar kotwienia 23, ograniczony pierścieniem uszczelniającym 5. Nadmiar masy 25 wznosi się kanałem łączącym 8 przez obszar izolacyjny 19 w kierunku ujścia wywierconego otworu i wychodzi z otworu 6, znajdującego się na krawędzi płytki zamykającej 4. Wyjście masy jest dla montera niezawodnym wskaźnikiem, że tylny obszar kotwienia 23 został całkowicie wypełniony. Kanał łączący 8 stanowi wzdłużny rowek umieszczony na wewnętrznej stronie żebra 9 i łącznika 10.

Przedni, znajdujący się w płycie zewnętrznej 18, obszar kotwienia 22 jest napełniany w oddzielnym procesie, przedstawionym na fig. 4. Utwardzalna masa 25 jest wtryskiwana przez znajdujący się w płytce zamykającej 4, otwór wtryskowy 13a, który uchodzi do otworu zalewowego 13. Wtryskiwana masa 25 wpływa najpierw na dno otworu, wypełnia ograniczony pierścieniem uszczelniającym 5 obszar kotwienia 22 i wznosi się w kierunku ujścia wywierconego otworu. Wyjście masy 25 przez znajdujące się w płytce zamykającej 4 otwory 11 wskazuje, że przedni obszar kotwienia 22 został wypełniony.

182 120

Na fig. 5 ukazane jest napełnianie tylnego obszaru kotwienia 23 kotwy nośnej 1, przy czym kanał łączący 8 ma postać wzdłużnego rowka, umieszczonego na zewnętrznej powierzchni kotwy nośnej 1.

Fragment przedstawiony na fig. 6 ukazuje korpus 3 z tworzywa sztucznego, składający się z dwóch łączników 10, połączonych ze sobą za pomocą połączenia zatrzaskowego 27. Ta odmienna postać wykonania kotwy nośnej umożliwia dopasowanie korpusu 3 z tworzywa sztucznego do konkretnego, naprawianego obiektu poprzez przesuwanie łączników 10.

182 120

13α

FIG.3

182 120

FIG.4

182 120

FIG.5

182 120

FIG. 6

182 120

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Kotwa nośna do mocowania płyty zewnętrznej na płycie nośnej, z wypełnianymi utwardzalną masą obszarami kotwienia, oddzielonymi przez pierścienie uszczelniające, umieszczone na nasuniętym na kotew korpusie z tworzywa sztucznego i zamocowane w odstępie względem siebie za pomocą elementów ustalających w postaci żeber i/lub łączników, znamienna tym, że korpus (3) z tworzywa sztucznego z rozmieszczonymi na nim w odstępach pierścieniami uszczelniającymi (5) jest zaopatrzony w spoczywającą na czołowej powierzchni kotwy nośnej (1) płytkę zamykającą (4) z otworem wtryskowym (13a), który pokrywa się z otworem zalewowym (13a) kotwy nośnej (1), uchodzącym do przedniego obszaru kotwienia (22), zaś płytka zamykająca (4) ma w obszarze krawędziowym otwory (6, 11), z których jeden otwór (6) jest połączony z tylnym obszarem kotwienia (23), natomiast drugi otwór (11) jest połączony z przednim obszarem kotwienia (22).
2. 2. Kotwa nośna według zastrz. 1, znamienna tym, że odstęp pomiędzy pierścieniami uszczelniającymi (5) jest regulowany za pomocą elementów ustalających w postaci zatrzaskowych elementów teleskopowych.
3. 3. Kotwa nośna według zastrz. 1, znamienna tym, że z tylnego obszaru kotwienia (23) wychodzi kanał łączący (8), który biegnie do czołowej powierzchni kotwy nośnej (1).
4. 4. Kotwa nośna według zastrz. 3, znamienna tym, że kanał łączący (8) ma kształt wzdłużnego rowka, biegnącego po wewnętrznej stronie elementu ustalającego.
5. 5. Kotwa nośna według zastrz. 1, znamienna tym, że płytka zamykająca (4) jest zaopatrzona w wystający wzdłuż osi uchwyt skrzydełkowy (7).