Zwykly plusz z przerabianym spodem jest tkanina, w której co druga nic watko¬ wa petlicuje sie nicia podwijana, co odby¬ wa sie w ten sposób, ze po pierwszej nici watka podnosi sie wgóre nic podwijana, o- kreca sie ja wokolo kijka i przyciska druga nicia watkowa, a nastepnie znowu sie pe¬ tlicuje na trzeciej, czwartej, piatej i t. d. nici watkowej. Wyciaga sie przytern kolej¬ no jeden kijek po drugim i przecina sie petlice nici podwijanej, przez co wytwarza sie plusz.Takie tkaniny pluszowe posiadaja te wade, iz pozbawione sa trwalego wiazania, gdyz kazdorazowo wiazaca nic podwijana petlicuje sie tylko raz jeden .wokolo nici watka, i po przecieciu podwijanych nici, pe¬ tlice nalozone na nici watka tak slabo sie trzymaja, iz od spodu tkaniny moga byc la¬ two wyciagniete.Nowy sposób wiazania wedlug wyna* lazku niniejszego ma na celu wytworzenie trwalszej tkaniny w ten sposób, ze wiazaca nic podwijana, przelozona raz wokolo nici osnowy, jest przytrzymywana w polozeniu petlicowem przez nic watkowa. Przed na¬ stepna nicia watkowa opada nic podwijana znowu w swe normalne polozenie i jest po¬ krywana druga nicia watkowa, a potem o- kreca kijek, tworzac nastepna petlice, Roz-ukl cinanie górnych petlic odbywa sie w zwy- te kly sposób, powstaja jednak przytern we¬ zelki podobne do perskich pólwezlów.Krosno tkadkie w celu wykonania nowe¬ go sposobu wytwarzania tkaniny zaopatru¬ je sie wedlug wynalazku w system poru¬ szanych w kierunku pionowym plaszek, zaopatrzonych w skosne szczeliny, w które od tylnej strony zaklada sie nici podwija¬ ne. Plaszki sa prowadzone zbijadlem a pod¬ noszone i opuszczane ruchem urzadzenia napedowego.Nastepna niezbedna czesc krosna we¬ dlug wynalazku stanowi grzebien, przesu¬ wany poziomo i równolegle do szeregu pla¬ szek dla przejsciowego podejmowania po¬ szczególnych nici podwijanych. Grzebien zapomoca wahadlowo osadzonej dzwigni przesuwa sie naprzód i wstecz przy ruchu zbijadla, chwytajac kazdorazowo pracuja¬ ca nic podwijana, podprowadzana przez u- rzadzenie zakarda, i wprowadzajac ja w szczeline odpowiedniej plaszki w chwili podnoszenia sie jej wgóre. Nastepnie ptasz¬ ka unosi nic podwijana na bok od nici osno¬ wy i ponad osnowa, i wtedy nic watkowa przechodzi pod nicia podwijana, utrzymu¬ jac ja w kierunku bocznym od nici osnowy tak dlugo, az zbijadlo nie posunie sie znów naprzód w celu przybicia, poczem grze¬ bien powraca na swoje miejsce pod dziala¬ niem sprezyny.Na rysunku przedstawiono urzadzenie do wykonywania sposobu wedlug wyna¬ lazku, a mianowicie: fig. 1 i 2 przedstawia¬ ja widok na krosno zboku ze zbijadlem i przedpierscieniem przy dwóch róznych je¬ go pozycjach; fig. 3 — czesciowy widok zgóry urzadzenia wedlug fig. 1; fig. 4 — urzadzenie pomocnicze, a fig. 5 i 6 — sche¬ matyczny obraz tkania.Dzwignia a osadzona obrotowo na osi 6, zaopatrzona jest w oporek c, do którego przylega strona czolowa listwy profilowej d grzebienia / (fig. 3). Zbi jadlo oznaczono litera e. Grzebien / dociskany jest sprezyna g do oporka c dzwigni a. Litera A oznaczo¬ no jedna z kazdorazowo pracujacych nici podwijanych. Literami B19 B2 oznaczono nici osnowy, litera C — nici watka, a litera D — niepracujace chwilowo, zwisajace nici podwijane, z których zawsze tylko jedna brana jest do petlicowania. Bezposrednio przed grzebieniem odpowiednio do drutów grzebienia umieszczone sa plaszki h, które maja skok pionowy okolo 90 mm i prowa¬ dzone sa u góry wyzlobionym nosnikiem 1 o przekroju katowym i blacha nosna m grzebienia. Plaszki te poruszane przy skoku kciuka k przyrzadu dzwigniowego i wgóre i nadól opieraja sie swemi koncami na szy¬ nie /r Litera o oznaczono grzebien kierow¬ niczy, do którego przylegajac przesuwa sie czólenko tkackie p. Litera n oznaczono bel¬ ke zbijadla, litera q — tkanine, lezaca na przedpierscieniu r. Do tkaniny wprowadza sie w znany sposób kijki s, kolejno je wy¬ mieniajac. Litera t oznaczono walek pier¬ siowy, na którym tkanina prowadzona jest do walu tkaninowego.Wedlug wynalazku niezbedna czescia skladowa krosna jest elastycznie naciskaja¬ ca listwa z, która moze byc umieszczona na podstawie u (fig. 4) i dociskana wdól ramieniem v. Listwa ta jest przeznaczona do przytrzymywania nici podwijanych, co uzyskuje sie wskutek wlozenia tej listwy z pomiedzy dwa kijki w taki sposób, aby tka¬ nine mozna bylo przesunac.Nici B osnowy nawiniete sa na wale osnownym, a nici podwijane A i D dopro¬ wadzane sa od wodzidla zakardowego, przyczem kazda z nich pochodzi z innego nawoju.Na fig. 2 przedstawione jest odsuniete zbijadlo z ptaszkami juz podniesionemi.Niepracujace chwilowo nici podwijane przytrzymuja sie urzadzeniem nacidkowem, umieszczonem na przedpiersniu. Pracuja¬ ca nic .podwijana zaznaczona jest na ry¬ sunku linja grubsza.Do wyrobu tkaniny stosuje sie naste- - 2 —pufapy sposób pt&ty. Gmbien / usuwa sie nabok oporkieih c i dzwignia a przy ruchu wstecznym zbijadla w chwili, gdy plaszki pozostaja jeszcze na miejscu. Przez po¬ przeczne przesuniecie grzebienia podwijane nici wiazace, zebrane tak, jak. je urzadza¬ nie zakardowe oddalo, zostaja przycisnie¬ te do plaszek, i przy podniesieniu sie tych ostatnich wpadaja w ich szczeliny, a wsku¬ tek swego przesunietego polozenia okreco¬ ne zostaja dookola nici osnowy, poczem o- pada watek, utrzymujacy w kierunku bocz¬ nym odnosne nici podwijane.Z ta chwila zbijadlo posuwa sie ku przy¬ biciu, plaszki sie podnosza, a nici podwija¬ ne wychodza ze szczelin i wyprezaja sie do swego wlasciwego polozenia, tworzac przez to wolne miejsce dla nadbiegajacego czó¬ lenka tkackiego, niosacego druga nic watku.Po ulozeniu sie jej, kijek posuwa sie po przedpiersniu, pozwalajac na utworzenie sie na tej wysokosci petlicy. Przy takiem polozeniu zbijadla towar przesuwa sie da¬ lej o szerokosc kijka i watka, przechodzac przytem pod listwa naciskajaca z, która przytrzymuje chwilowo niepracujace nici podwijane wtenczas, gdy towar sie przesu¬ wa. Do wiazania moze byc brana zawsze tylko ta nic podwijana (welniana), która zwolnilo urzadzenie zakarda. Pozostale chwilowo niepracujace nici podwijane, uzy¬ wane sa w miare potrzeby.Fig. 5 przedstawia schemat sposobu tkania z pojedyncza petlica; fig. 6 — spo¬ sób tkania nicia podwijana o podwójnych petlicach wedlug nowego wiazania, przy- czem litera A oznaczono nic podwijana; li¬ terami Bx i B%— nici osnowy, a literami C1iC2 — irid watku.Wedlug niniejszego sposobu pracuje sie zatem nicmi zwisajacemi, niestale pracuja- cemi, które sa wrabiane naprzemian, przy- czem do tworzenia petlic za podstawe slu¬ za nici osnowy. Jezeli uzywa sie np. pieciu nici podwijanych, to zawsze tylko jedna z nich wiaze petlice, podczas gdy pozostale cztery zwisajac, oczekuja swej kolejki Przy tkaninach wedlug sposobu znanego traci sie przez zbyteczne wrabianie czte¬ rech nici podwijanych zupelnie nieproduk¬ cyjnie zbyt duzo welny. PL