PL179324B1 - Nowa reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu tia(dia) zolooctowegoi sposób jej otrzymywania PL - Google Patents

Nowa reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu tia(dia) zolooctowegoi sposób jej otrzymywania PL

Info

Publication number
PL179324B1
PL179324B1 PL94336708A PL33670894A PL179324B1 PL 179324 B1 PL179324 B1 PL 179324B1 PL 94336708 A PL94336708 A PL 94336708A PL 33670894 A PL33670894 A PL 33670894A PL 179324 B1 PL179324 B1 PL 179324B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
amino
diethylthiophosphoryl
hydrogen
group
Prior art date
Application number
PL94336708A
Other languages
English (en)
Inventor
Sung K Kim
Seong N Kim
Woo H Kim
Jong Ch Lim
Hee M Oh
Tae S Kwon
Bong J Park
Original Assignee
Lucky Ltd
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Lucky Ltd filed Critical Lucky Ltd
Publication of PL179324B1 publication Critical patent/PL179324B1/pl

Links

Classifications

    • FMECHANICAL ENGINEERING; LIGHTING; HEATING; WEAPONS; BLASTING
    • F16ENGINEERING ELEMENTS AND UNITS; GENERAL MEASURES FOR PRODUCING AND MAINTAINING EFFECTIVE FUNCTIONING OF MACHINES OR INSTALLATIONS; THERMAL INSULATION IN GENERAL
    • F16BDEVICES FOR FASTENING OR SECURING CONSTRUCTIONAL ELEMENTS OR MACHINE PARTS TOGETHER, e.g. NAILS, BOLTS, CIRCLIPS, CLAMPS, CLIPS OR WEDGES; JOINTS OR JOINTING
    • F16B12/00Jointing of furniture or the like, e.g. hidden from exterior
    • F16B12/10Jointing of furniture or the like, e.g. hidden from exterior using pegs, bolts, tenons, clamps, clips, or the like
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A47FURNITURE; DOMESTIC ARTICLES OR APPLIANCES; COFFEE MILLS; SPICE MILLS; SUCTION CLEANERS IN GENERAL
    • A47BTABLES; DESKS; OFFICE FURNITURE; CABINETS; DRAWERS; GENERAL DETAILS OF FURNITURE
    • A47B77/00Kitchen cabinets
    • A47B77/04Provision for particular uses of compartments or other parts ; Compartments moving up and down, revolving parts
    • A47B77/06Provision for particular uses of compartments or other parts ; Compartments moving up and down, revolving parts for incorporating sinks, with or without draining boards, splash-backs, or the like

Landscapes

  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • General Engineering & Computer Science (AREA)
  • Mechanical Engineering (AREA)
  • Cephalosporin Compounds (AREA)

Abstract

1. Nowa reaktywna tiofosforanowa po- chodna kwasu tia(dia)zolooctowego o ogól- nym wzorze 2, w którym R3 oznacza atom wodoru lub grupe zabezpieczajaca grupe aminowa, R4 oznacza C 1-4alkil lub fenyl, R5 oznacza atom wodoru, C1 -4 alkil lub ugru- powanie o wzorze -C(Ra)(Rb )CO2Rc, w któ- rym Ra i Rb w ugrupowaniu o wzorze -C(Ra)(Rb )CO2Rc dla R5 sa identyczne lub rózne od kazdego innego i oznaczaja atom wodoru lub C1 -4 alkil albo Ra i Rb razem z atomem wegla do którego sa one przyla- czone moga tworzyc grupe C3- 7cyklo- alkilowa, a Rc oznacza atom wodoru lub gru- pe zabezpieczajaca grupe karboksylowa i Q oznacza N lub CH. Wzór 2 P L 179324 B 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest nowa reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu tia(dia)zolooctowego i sposób jej otrzymywania. Pochodna ta może być stosowana jako związek wyjściowy w nowym sposobie wytwarzania pochodnych cefemowych, użytecznych jako antybiotyki. Stosując nową reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu tia(dia)zolooctowego według wynalazku, można wytwarzać cefemowe pochodne mające grupę 2-[aminotia(dia)zolilo]-2-metoksyiminoacetamidową podstawioną w pozycji 7 pierścienia cefemowego. W sposobie tym, nową reaktywną pochodną tiofosforanową kwasu tia(dia)zolooctowego, według wynalazku, acyluje się za pomocą pochodnej 7-ACA (kwas 7-aminocefalosporanowy).
Stosując nową reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu tia(dia)zolooctowego według wynalazku, można wytwarzać cefemowe pochodne o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza grupę karboksylową lub zabezpieczoną grupę karboksylową, która może tworzyć sól o ugrupowaniu -COÓ’M+ z jonem metalu alkalicznego (M+), takim jak sód, względnie może oznaczać ugrupowanie -COO' gdy R2 zawiera podstawnik o dodatnim ładunku elektrycznym, taki jak grupa pirydyniowa, pirymidyniowa lub tiazoliowa, R2 oznacza atom wodoru, grupę acyloksy mety Iową, heterocyklometylową lub heterocyklotiometylową, w których określenie „heterocyklo” oznacza nasycony lub nienasycony 3- do 7-członowy pojedynczy pierścień zawierający co najmniej jeden heteroatom wybrany spośród atomów azotu, tlenu i siarki lub ugrupowanie wielopierścieniowe utworzone przez skondensowanie dwóch lub większej liczby pojedynczych pierścieni, przy czym każda z tych grup może być podstawiona odpowiednimi podstawnikami, R3 oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę aminową, R5 oznacza atom wodoru, Ci_4alkil lub grupę o wzorze -C(Ra)(RjCO2Rc, w którym Ra i R° w grupie o wzorze -C(Ra)(R6)CO2Rc dla R? są identyczne lub różne od każdego innego ugrupowania i oznaczają atom wodoru lub Ci-4-alkil, względnie Ra i Rb razem z atomem węgla, z którym są one związane mogą tworzyć grupę Ca^cykloalkilową, a Rc oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę karboksylową, a Q oznacza N lub CH.
W nowym sposobie wytwarzania pochodnych cefemowych o wzorze 1 jako związek wyjściowy stosuje się nową reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu tia(dia)zolooctowego będącą przedmiotem niniejszego wynalazku.
We wcześniejszych publikacjach i opisach patentowych, ujawniono liczne sposoby wytwarzania antybiotyków β-laktamowych. Wcześniejsze sposoby wytwarzania pochodnych antybiotyków β-laktamowych powszechnie rozpoczynano z kwasu organicznego o ogólnym wzorze 4, który przekształcano w jego reaktywną pochodną i następnie poddawano ją reakcji acylowania za pomocą grupy aminowej pierścieni β-laktamowych o wzorze 4, w którym R , R5i Q mają wyżej podane znaczenie.
Reaktywne pochodne związku o wzorze 4, które były znane z powyższych wcześniej szcych sposobów obejmują chlorek kwasowy, reaktywny ester, reaktywny amid, mieszany bezwodnik kwasowy itp. Jednakże reaktywną pochodną w postaci chlorku kwasowego lub mieszanego bezwodnika kwasowego wytwarza się w surowych warunkach reakcji i dodatkowo jest ona nietrwała, tak że musiałaby być stosowana in situ w reakcjach acylowania, bez wyodrębniania. Może to być głównym powodem tworzenia się produktów ubocznych. Dodatkowo, reaktywny ester i reaktywny amid związku o wzorze 4, ma również i te wady, że wytwarza się je z małą wydajnością, ich reaktywność jest bardzo niska dla wymaganych długich czasów reakcji i dodatkowo bardzo trudno usuwa się produkty uboczne, na przykład hydroksypochodną, taką jak 1-hydroksybenzotriazol oraz pochodną tiolową, taką jak 2-merkaptobenzo tiazol.
Ponadto, japońska patentowa publikacja wyłożeniowa nr (Sho) 57-175196 ujawnia związek o wzorze 6, w którym R3, R5 i Q mają wyżej podane znaczenie, a R4 oznacza C^alki! lub fenyl albo razem z atomem tlenu lub atomem fosforu, do którego jest on przyłączony mo
179 324 że tworzyć 5- lub 6-członowy pierścień heterocykliczny. Związek ten można wytwarzać z kwasu organicznego o wzorze 4 i chlorofosforanowej pochodnej.
Jednak związek o wzorze 6 jest nietrwałym reaktywnym mieszanym bezwodnikiem kwasowym, którego nie można wyodrębnić i w związku z tym może wywoływać niekorzystną reakcję w następnym etapie.
Tak więc nieprzerwanie poszukiwano sposobu, który mógłby rozwiązać problemy dotyczące wyżej opisanych reaktywnych pochodnych. Obecnie osiągnięto sukces otrzymując bardzo dogodnym sposobem nową reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu tia(dia)zolooctowego, o odpowiedniej reaktywności i trwałości, przy czym otrzymano ją z dużą wydajnością i o wysokiej czystości, z kwasu organicznego o wzorze 4 i pochodnej chlorotiofbsforanowej. Ponadto, stwierdzono również, że pochodne cefalosporyny o wzorze 1, użyteczne jako antybiotyki, można także wytwarzać bardziej ekonomicznie wychodząc z tej nowej reaktywnej tiofosforanowej pochodnej kwasu tia(dia)zolooctowego.
Według wynalazku nowa reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu tia(dia)zolooctowego o ogólnym wzorze 2, w którym R3 oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę aminową, R4 oznacza Ci-4alkil lub fenyl, R5 oznacza atom wodoru, Ci^alkil lub ugrupowanie o wzorze -C(Ra)(Rb)CO2Rc, w którym Ra i Rb w ugrupowaniu o wzorze -C(Ra)(R1’)CO2Rc dla R5 są identyczne lub różne od każdego innego i oznaczają atom wodoru lub C] _4-alkil albo Ra i Rb razem z atomem węgla do którego są one przyłączone mogą tworzyć grupę Ca^cyklo-alkilową, a Rc oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę karboksylową i Q oznacza N lub CH.
Związek ten korzystnie stanowi związek o wzorze 2, w którym R3 oznacza atom wodoru lub trifenylometyl, R4 oznacza metyl, etyl lub fenyl, a R5 oznacza atom wodoru, metyl, etyl lub t-butoksykarbonyloizopropyl.
Korzystnie stanowi go związek z grupy obejmującej (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-trifenylo-metyloaminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo)izopropoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)etoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2trifenylo-metyloaminotiazol-4-ilo)etoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo)-izopropoksyiminooctan dietylotiofosforylu i (Z)-(3-amino-l,2,4-tiadiazol-5-ilo)etoksyiminooctan dietylotiofosforylu.
Według wynalazku sposób otrzymywania nowej reaktywnej tiofosforanowej pochodnej kwasu tia(dia)zolooctowego o ogólnym wzorze 2, w którym R3 oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę aminową, R4 oznacza CMalkil łub fenyl, R5 oznacza atom wodoru, CMalkil lub ugrupowanie o wzorze -C(Ra)(Rb)C02Rc, w którym Ra i Rb w ugrupowaniu o wzorze -C(Ra)(Rb)CO2Rc dla R5 są identyczne lub różne od każdego innego i oznaczają atom wodoru lub Ci-4-alkil albo Ra i Rb razem z atomem węgla, do którego są one przyłączone mogą tworzyć grupę Ca^cykloalkilową, a Rc oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę karboksylową, a Q oznacza N lub CH, charakteryzuje się tym, że kwas organiczny o ogólnym wzorze 4, w którym R3, R5 i Q mają wyżej podane znaczenia, poddaje się reakcji z pochodną chlorotiofosforanową o ogólnym wzorze 5, w którym R4 ma wyżej podane znaczenie, przy czym reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku organicznym w obecności zasady i katalizatora.
Korzystnie jako rozpuszczalnik stosuje się pojedynczy rozpuszczalnik wybrany z grupy obejmującej dichlorometan, dichloroetan, chloroform, czterochlorek węgla, toluen, ksylen, acetonitryl, octan etylu, dioksan tetrahydrofuran, aceton, Ν,Ν-dimetylo-formamid, N,N-dimetyloacetamid lub mieszaninę składającą się z dwóch lub większej liczby takich rozpuszczalników.
Korzystnie jako zasadę stosuje się zasadę wybraną z grupy obejmującej węglan sodowy, wodorowęglan sodowy, węglan potasowy, wodorowęglan potasowy, trietyloaminę, tri-(nbutylojaminę i diizopropyloetyloaminę.
Korzystnie jako katalizator stosuje się trzeciorzędowe aminy, czwartorzędowe związki amoniowe lub fosfoniowe.
179 324
Korzystnie jako katalizator stosuje się l,4-diaazabicyklo[2,2,2]oktan, bromek tetra-nbutyloamoniowy lub bromek tetra-n-butylofosfoniowy.
Katalizator korzystnie stosuje się w ilości 0,1-50% molowych w przeliczeniu na kwas organiczny o wzorze 4.
Reakcję korzystnie prowadzi się w temperaturze -40°C do 60°C.
Powyżej naszkicowano jedynie kilka z wielu przedmiotów niniejszego wynalazku. Warianty te powinny być przedstawione tylko jako ilustracje dla kilku bardziej istotnych cech i zastosowań wynalazku. Liczne, inne korzystne wyniki można otrzymać przez zastosowanie ujawnionego wynalazku w inny sposób lub modyfikując wynalazek w zakresie jego ujawnienia. Odpowiednio, inne cele i bardziej gruntowne zrozumienie niniejszego wynalazku można uzyskać przez odwołanie się do ujawnienia wynalazku i dodatkowo do zakresu wynalazku zdefiniowanego w zastrzeżeniach.
Wynalazek niniejszy odnosi się do nowego sposobu wytwarzania pochodnych cefemowych przedstawionych ogólnym, wyżej określonym wzorem 1, polegającego na tym, że nową reaktywną pochodną tiofosforanową kwasu tia(dia)zolooctowego, według wynalazku, o wyżej określonym wzorze 2 acyluje się za pomocą 7-ACA pochodnej o wyżej określonym wzorze 3 w obecności rozpuszczalnika i zasady, zgodnie ze schematem 1 przedstawionym na rysunku.
Na powyższym schemacie 1 odpowiednie symbole mają następujące znaczenia: R1 oznacza grupę karboksylową lub zabezpieczoną grupę karboksylową, która może tworzyć sól o ugrupowaniu -COO'M+ z jonem metalu alkalicznego (M+), takiego jak sód, względnie może oznaczać ugrupowanie -COO' gdy R2 zawiera podstawnik o dodatnim ładunku elektrycznym, taki jak grupa pirydyniowa, pirymidyniowa lub tiazolilowa, R2 oznacza atom wodoru, grupę acyloksymetylową, heterocyklometylową lub heterocyklotiometylową, w których określenie „heterocyklo” oznacza nasycony lub nienasycony 3- do 7-członowy pojedynczy pierścień zawierający co najmniej jeden heteroatom wybrany spośród atomów azotu, tlenu i siarki lub ugrupowanie wielopierścieniowe utworzone przez skondensowanie dwóch lub większej liczby pojedynczych pierścieni, przy czym każda z tych grup może być podstawiona odpowiednimi podstawnikami, R3 oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę aminową, R4oznacza C^alki! lub fenyl, R5 oznacza atom wodoru, Cuialkil lub grupę o wzorze -C(Ra)(Rb)CO2Rc, w którym Ra i Rb w grupie o wzorze -C(Ra)(Rb)CO2Rc dla R5 są identyczne lub różne od każdego innego ugrupowania i oznaczają atom wodoru lub Ci^alkil, względnie Ra i Rb razem z atomem węgla, z którym są one związane mogą tworzyć grupę C3-7cykloalkilową, Rc oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę karboksylową a Q oznacza N lub CH.
W stosowanym w opisie niniejszego wynalazku określeniu „acyloksymetyl”, określenie „acyl” obejmuje każdą grupę acyIową powszechnie znaną w dziedzinie β-laktamów, taką jak karbamoil, alifatyczne grupy acylowe, grupy acylowe zawierające pierścień aromatyczny lub heterocykliczny, itp. Korzystny przykład grupy acylowej może obejmować Ci-4alkanoil, taki jak formyl, acetyl, propionyl, butyryl, itp., korzystnie Ci^alkanoil.
W określeniach „heterocyklometyl” i „heterocyklotiometyl”, określenie „heterocyklo” może obejmować nasycony lub nienasycony 3- do 7-członowy pojedynczy pierścień, zawierający w pierścieniu co najmniej jeden heteroatom wybrany spośród atomów azotu, tlenu i siarki lub ugrupowanie wielopierścieniowe utworzone przez skondensowanie dwóch lub większej liczby pojedynczych pierścieni. Typowymi przykładami takich heterocykli jest pirolidynyl, imidazolinyl, piperydynyl, piperazynyl, morfolinyl, tiazolidynyl, pirolil, pirolinyl, imidazolil, pirazolil, pirydyl, pirymidynyl, pirazynyl, pirydazynyl, traizolil (np. 4H-1,2,4triazolil, itp.), oksazolil, izooksazolil, oksadiazolil (np. 1,2,4-oksadiazolil, itp.), tiazolil, tiazolinyl, tiadiazolil (np. 1,2,4-triadiazolil), tienyl, indolil, izoindolil, indolil, benzotriazolil, tetrazolopirydyl, chinolil, izochinolil, benzoksazolil, benzotiazolil, itp., które mogą mieć dodatni ładunek w pierścieniu, w miarę możliwości, jak w ugrupowaniu pirydyniowym, pirymidyniowym, tiazoliowym, itp. i które mogą być podstawione 1-4 odpowiednimi podstawnikami. W tym przypadku korzystnym przykładem takich odpowiednich podstawników są Ci-4alkil (np. metyl, etyl, propyl, izopropyl, t-butyl, itp.), C2-4alkenyl (np. etenyl, 1-propenyl, allil, 1,3
179 324 butadienyl, itp.), C2^alkinyl (np. etynyl, 1- lub 2-propynyl, itp.), C3.6cykloalkil (np. cyklopropyl, cyklopentyl, itp.), atom chlorowca (np. atom chloru, fluoru, jodu, itp.) podstawioną lub niepodstawioną grupę aminową (np. grupa aminowa, metyloaminowa, etyloaminowa, N,Ndietyloaminowa, itp.), fenyl podstawiony lub niepodstawiony hydroksylem, itp.
Sposób wytwarzania pochodnych cefemowych przedstawiony na schemacie 1 polega na tym, że stosuje się reaktywną pochodną tiofosforanową, według wynalazku, o wyżej określonym wzorze 2, wykazującą odpowiednią reaktywność i trwałość jako reaktywna pochodna kwasu organicznego i w związku z tym może być szeroko stosowana do syntezy obecnie znanych pochodnych cefalosporyny zawierających grupę 2-[aminotia(dia)zolilo]-2-metoksyiminoacetamidową w pozycji 7 pierścienia cefemowego.
W sposobie wytwarzania pochodnych cefemowych, reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu organicznego o wzorze 2, będącą przedmiotem niniejszego wynalazku, korzystnie stosuje się w niewielkim nadmiarze w stosunku do związku o wzorze 3, w celu zakończenia reakcji. Ogólnie, reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu organicznego można stosować w ilości od 1,0 do 1,5 równoważnika wagowego w odniesieniu do związku o wzorze 3. Jednakże, ze względu na realizację reakcji i oszczędność, reaktywną tiofosforanową pochodną o wzorze 2 korzystnie stosuje się w ilości od 1,0 do 1,2 równoważnika wagowego w odniesieniu do związku o wzorze 3.
W reakcji według schematu 1, jako zasadę stosuje się korzystnie zarówno zasadę nieorganicznąjak i organiczną. Dla tego celu, nieorganiczna zasada, która może być stosowana, obejmuje węglany lub wodorowęglany metali alkalicznych, takie jak wodorowęglan sodowy, węglan sodowy, wodorowęglan potasowy, węglan potasowy, itp. Jako zasadę organiczną można stosować trzeciorzędową aminę, taką jak trietyloamina, tri-n-butyloamina, diizopropyloetyloamina, pirydyna, Ν,Ν-dimetyloanilina, itp. Spośród tych zasad, najkorzystniej można stosować wodorowęglan sodowy, trietyloaminę, tri-n-butyloaminę, itp.
Chociaż stosowana w reakcji według schematu 1 ilość zasady może być różna w zależności od podstawnika R2, zasadę stosuje się na ogół w ilości od 1,5 do 3,5 równoważnika wagowego, korzystnie od 2,0 do 3,0 równoważnika wagowego w odniesieniu do związku o wzorze 3.
Jako rozpuszczalnik w reakcji wytwarzania pochodnych cefemowych według schematu 1 można pojedynczo stosować każdy polarny i niepolamy rozpuszczalnik, taki jak dichlorometan, dichloroetan, chloroform, czterochlorek węgla, toluen, ksylen, acetonitryl, octan etylu, dioksan, tetrahydrofuran, aceton, Ν,Ν-dimetylo-formamid, alkohole, takie jak alkohol etylowy lub alkohol izopropylowy, woda, itp. Jednakże, w celu optymalizacji reaktywności i rozdzielania produktów reakcji, można skutecznie stosować rozpuszczalnik zmieszany z dwóch lub większej liczby rozpuszczalników wybranych spośród wyżej wymienionych rozpuszczalników, zwłaszcza mieszanego rozpuszczalnika alkohol etylowy-woda.
Chociaż ilość stosowanego rozpuszczalnika nie jest krytyczna, rozpuszczalnik na ogół stosuje się w ilości 8-50 ml, korzystnie 10-30 ml, w przeliczeniu na 10 mmoli substancji wyjściowej.
Temperatura reakcji według schematu 1 nie powinna być ograniczona, o ile wybrana temperatura nie wywiera niekorzystnego wpływu na reakcję według wynalazku. Jednak, reakcja może być na ogół zakończona w ciągu 2-6 godzin w temperaturze 0-30°C, zwłaszcza w celu szybkiego wytworzenia pożądanego związku, korzystniej reakcję prowadzi się w pokojowej temperaturze 20-25°C.
W powyższym schemacie reakcji 1, gdy R3 oznacza grupę zabezpieczającą grupę aminową, jeżeli jest to pożądane, w celu otrzymania żądanego związku o wzorze 1, w którym R3 oznacza atom wodoru, otrzymany w wyniku reakcji związek acylowy można poddawać reakcji usuwania grupy zabezpieczającej.
Typowe przykłady pochodnych cefemowych wytworzonych sposobem według schematu 1 obejmują następujące związki:
kwas 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido-3-cefemo-4karboksylowy (Cefotaxime);
179 324 kwas [[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimmo]acetamido]-3-[(2,5-dihydro-6-hydroksy2-metylo-5-okso-l,2,4-triazyn-3-ylo)tiometylo]-3-cefemo-4-karboksylowy (Ceftriaxone);
kwas 7 - [ [a-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksy imino]acetamido]-3 - [(1 -mety lo-1 H-tetrazol5-ilo)-tiometylo]cefemo-4-karboksylowy (Cefmenoxime);
kwas 7-[2-metoksyimino-2-(2-amino-l,3-triazol-4-ilo)acetamido]-3-cefemo-4-karboksylowy (Ceftizoxime);
7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimino]acetamido]-3-(2,3-dicyklopentenopirydyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylan (Cefpirome);
7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(l-metylopirolidyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylan (Cefepime);
7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(4,6-diamino-l,l-dimetylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-1,2,4-tiazol-3-ilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(4,6-diamino-1-metylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-l,2,4-tiazol-3-ilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(4,6-diamino-l-etylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(l,4,6-triaminopirymidynio-2ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(4,6-diamino-l,5-dimetylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(2,6-diamino-l-metylopirymidynio-4-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(2,6-diamino-l-etylopirymidynio-4-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimmo]acetamido]-3-(2,6-diamino-3-etylopirymidynio-4-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(4,5,6-triamino-l-metylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(4-amino-l-metylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimmo]acetamido]-3-(4-amino-l-metylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(4-amino-l-karboksymetylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(4-amino-l-aminopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(l,4,5-triaminopirymidynio-2ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(4-amino-l-metylo-6-(N,N-dimetylo)aminopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(l,4,5,6-tetraaminopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(l,4-diamino-5-etylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(4-amino-l-metylo-6-(N,N-dimetylo)aminopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylaii;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(l,4-diamino-6-(N-metylo)aminopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(l,4-diamino-5-metylo-6-(Nmetylo)aminopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(3,4-diamino-3,5,6,7-tetrahydrocyklopentapirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
179 324
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(2-amino-l-metylo-l,5,6,7tetrahydrocyklopentapirymidynio-4-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(l,2-diamino-l,5,6,7-tetrahydrocyklopentapirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(7-amino-l-metylo[l,2,4]triazolo[l ,5-c]pirymidynio-5-ilo)-3-cefemo-4-karboksylan; lub
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(l-metylo[l,3]imidazo[l,2-c]pirymidynio-5-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan.
Przedmiotem niniejszego wynalazku jest nowa reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu tia(dia)zolooctowego o ogólnym wzorze 2, w którym R3 oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę aminową, R4oznacza Ci-4alkil lub fenyl, R5 oznacza atom wodoru, C ι-4-alkil lub grupę o wzorze -C(Ra)(Rb)CO2Rc, w którym Ra i Rb w grupie o wzorze -C(Ra)(Rb)CO2Rc dla R3 są identyczne lub różne od każdego innego i oznaczają atom wodoru lub C^alki! albo Ra i Rb razem z atomem węgla, z którym są one przyłączone mogą tworzyć grupę Cj.ycyklo-alkilową a Rc oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę karboksylową a Q oznacza N lub CH. Związek o wzorze 2 stosuje się jako substancję wyjściową do wytwarzania pochodnych cefemowych o ogólnym wzorze 1.
Drugim przedmiotem niniejszego wynalazku jest sposób otrzymywania tej nowej reaktywnej tiofosforanowej pochodnej przedstawionej ogólnym wzorem 2, w którym R3, R4, R5 i Q mają wyżej podane znaczenie. Sposób ten według wynalazku polega na tym, że kwas organiczny o wzorze 4, w którym R3, R5 i Q mają wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z pochodną chlorotiofosforanową o ogólnym wzorze 5, w którym R4 ma wyżej podane znaczenie, w rozpuszczalniku w obecności zasady i katalizatora.
Korzystnie w związku o wzorze 2, według wynalazku, R3 oznacza atom wodoru lub trifenylometyl, R4 oznacza metyl, etyl lub fenyl, a R5 oznacza atom wodoru, metyl, etyl lub tbutoksykarbony loizopropyl.
Korzystniej, związkami o wzorze 2 według wynalazku są następujące związki: (Z)-(2aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-trifenylometyloaminotiazol4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo)izopropoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)etoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)etoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo)-izopropoksyiminooctan dietylotiofosforylu i (Z)-(3-amino-l,2,4-tiadiazol-5-ilo)etoksyiminooctan dietylotiofosforylu.
Sposób, według wynalazku, wytwarzania reaktywnej tiofosforanowej pochodnej kwasu organicznego o wzorze 2 przedstawiono na schemacie 2 na rysunku, na którym R3, R , R5 i Q mają wyżej podane znaczenia.
Na powyższym schemacie reakcji 2 grupa zabezpieczająca grupę aminową dla R3 oznacza powszechnie stosowany ewentualnie podstawiony acyl, ewentualnie podstawiony arylo(niższy) alkil (np. benzyl, difenylometyl, trifenylometyl, 4-metoksybenzyl, itp.), chlorowco(niższy) alkil (np. trichloro-metyl, trichloroetyl, itp.), tetrahydropiranyl, podstawiona grupa fenylotio, podstawiony alkiliden, podstawiony aryloalkiliden, podstawiony cykloalkiliden, itp. Odpowiednim acylem, jako grupa zabezpieczająca grupę aminową, może być alifatyczna grupa acylowa lub grupa acylowa z ugrupowaniem aromatycznym lub heterocyklicznym. Taka grupa acylowa obejmuje, na przykład, niższy alkanoil o 1-6 atomach węgla (np. formyl, acyl, itp.), alkoksykarbonyl o 2-6 atomach węgla (np. metoksykarbonyl, etoksykarbonyl, itp.), niższy alkanosulfonyl (np. metanosulfonyl, etanosulfonyl, itp.) lub arylo(niższy) alkoksykarbonyl (np. benzyloksykarbonyl, itp.) itp. grupy. Wyżej wymieniona grupa acylowa może zawierać 1-3 podstawników wybranych z grupy obejmującej atom chlorowca, hydroksyl, grupę cyjanową grupę nitrową itp. Ponadto, produkt reakcji grupy aminowej z silanem, boranem, związkiem fosforu, itp. może również działać jako grupa zabezpieczająca grupę aminową.
Gdy w grupie o wzorze -C(Ra)(Rb)CO2Rc dla R5, Rc oznacza grupę zabezpieczającą grupę karboksylową odpowiednim przykładem grupy zabezpieczającej grupę karboksylową jest ester (niższo) alkilowy (np. ester metylowy, ester t-butylowy, itp.), ester (niższo) alkeny
179 324
Iowy (np. ester winylowy, ester allilowy, itp.), ester (niższo) alkoksylo (niższo) alkilowy (np. ester metoksymetylowy, itp.), ester (niższo) alkilotio (niższo) alkilowy (np. ester metylotiometylowy), ester chlorowco (niższo) alkilowy (np. ester 2,2,2-trichloroetylowy), ewentualnie podstawiony ester aryloalkilowy (np. ester benzylowy, ester p-nitrobenzylowy, itp.) lub ester sililowy, itp.
Przy otrzymywaniu reaktywnej tiofosforanowej pochodnej o wzorze 2 według wynalazku, jak to przedstawiono na schemacie 2, związek o wzorze 5 na ogół stosuje się w ilości 0,5-2,0 równoważników wagowych, korzystnie 1,0-1,3 równoważników wagowych w odniesieniu do kwasu organicznego o wzorze 4. Ponadto, reakcję można realizować bez jakiegokolwiek katalizatora. Jednak, reakcja bez katalizatora wymaga długiego czasu reakcji, podczas którego mogą tworzyć się produkty uboczne. W przeciwieństwie, gdy reakcję realizuje się w obecności odpowiedniego katalizatora, reakcję można zrealizować w krótkim czasie reakcji, w łagodnych warunkach i bez tworzenia się produktów ubocznych.
Chociaż odpowiedni katalizator, który może być stosowany w reakcji według schematu 2 obejmuje aminy trzeciorzędowe, czwartorzędowe związki amoniowe lub fosfoniowe itp., to jednak w każdym przypadku powinien być wybrany katalizator o optymalnych właściwościach, ponieważ szybkość reakcji może być różna w zależności od zastosowanego kwasu organicznego o wzorze 4, rodzaju i ilości katalizatora itp. Przykłady katalizatorów w postaci amin trzeciorzędowych mogą obejmować 2,4-dimetylo-2,4-diazapentan, 2,5-dimetylo-2,5diazaheksan, N,N,N’,N’-tetrametylo-l ,2-diaminocykloheksan, 1,4-dimetylo-l ,4-diazacykloheksan, 2,7-dimetylo-2,7-diaza-4-oktan, l,4-diazabicyklo[2,2,2]oktan, 2,6-dimetylo-2,6diazaheptan, 2,9-dimetylo-2,9-diazadekan, 2,5,8,1 l-tetrametylo-2,5,8,11-tetraazadodekan, itp. Odpowiednie przykłady czwartorzędowych związków amoniowych mogą obejmować następujące związki: bromek tetra-n-butyloamoniowy, chlorek tetra-n-butyloamoniowy, bromek cetylotrimetyloamoniowy, jodek tetra-n-butyloamoniowy, chlorek metylotri-2-metylofenyloamoniowy, itp. Ponadto, jako związek fosfoniowy korzystnie stosuje się bromek tetra-nbutylofosfoniowy. Katalizator na ogół stosuje się w stosunku 0,1-50%, korzystnie 0,5-5% w przeliczeniu ilości molowej, w odniesieniu do kwasu organicznego o wzorze 4.
Jako rozpuszczalnik w reakcji według schematu 2, zgodnie z wynalazkiem można stosować polarne lub niepolame rozpuszczalniki organiczne, takie jak dichlorometan, dichloroetan, chloroform, czterochlorek węgla, toluen, ksylen, acetonitrył, octan etylu, dioksan, tetrahydrofuran, aceton, N,N-dimetyloformamid, Ν,Ν-dimetyloacetamid, itp. Jednakże, w celu zapewnienia optymalnej reaktywności i wysokiej wydajności produktu reakcji można również stosować rozpuszczalnik zmieszany z dwóch lub większej liczby wyżej wymienionych rozpuszczalników.
Odpowiednie zasady, które można stosować w reakcji według schematu 2 według wynalazku obejmują zasady nieorganiczne, na przykład węglany lub wodorowęglany metali alkalicznych, takich jak wodorowęglan sodowy, węglan sodowy, wodorowęglan potasowy, węglan potasowy, itp.; zasady organiczne, na przykład aminę trzeciorzędową, takąjak tri-(nbutylo)aminę. Najkorzystniej stosuje się diizopropyloetyloaminę lub tri-n-butyloaminę.
W reakcji według schematu 2 według wynalazku można stosować temperaturę w zakresie od -40°C do 60°C, korzystnie -15°C do 25°C. Zwłaszcza gdy stosuje się temperaturę reakcji w zakresie 0°C do 20°C, reakcja może być zrealizowana w łagodnych warunkach, w czasie 1 do 3 godzin z łatwym uzyskaniem pożądanego związku o wzorze 2.
Wytworzona sposobem według wynalazku reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu organicznego o wzorze 2 ma wyjątkowe właściwości fizyko-chemiczne. Dokładnie, reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu organicznego o wzorze 2 wykazuje dobrą trwałość w polarnym lub niepolamym rozpuszczalniku organicznym, taką, że pochodna ta nie może rozłożyć się na kwas organiczny o wzorze 4, nawet gdy reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu organicznego rozpuszczono w takim rozpuszczalniku, który jest przemyty zakwaszoną, zasadową lub obojętną wodą. Ponadto, gdy w reakcji acylowania za pomocą grupy aminowej pierścienia β-laktamowego stosuje się reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu organicznego, reakcję tę można szybko zrealizować nawet w łagodnych warunkach, a pochodna kwa
179 324 su tiofosforowego, która powstaje jako produkt uboczny, zawarta jest w warstwie wodnej w postaci rozpuszczonej i w związku z tym można ją szybko usunąć.
Ponadto, w reakcji według wynalazku, chociaż związek o wzorze 2 może być poddawany reakcji acylowania po zabezpieczeniu grupy R3 za pomocą grupy zabezpieczającej grupę aminową to reakcję acylowania można również zrealizować bez żadnych ograniczeń za pomocą związku o wzorze 2, który nie ma żadnej grupy zabezpieczającej grupę aminową. A więc, gdy na skalę przemysłową sposób według wynalazku stosuje się do wytwarzania związku o wzorze 1, dużą korzyścią jest to, że finalne antybiotyki β-laktamowe można szybko zsyntetyzować z wysoką wydajnością i o wysokiej czystości.
W dalszej części niniejszego opisu wynalazek będzie szczegółowo wyjaśniony w następujących przykładach. Jednakże, ponieważ główna cecha charakterystyczna niniejszego wynalazku tkwi w reaktywnej tiofosforanowej pochodnej kwasu organicznego o wzorze 2, a jej zastosowanie w wytwarzaniu pożądanego związku opisano uprzednio, techniczny zakres niniejszego wynalazku nie powinien być ograniczony do tych przykładów, chybą że podtrzymuje się taki układ wynalazku.
Przykład I. Synteza(Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctanudietylotiofosforylu.
Kwas (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctowy (20,1 g), tri-n-butyloaminę (24,10 g) i l,4-diazabicyklo[2,2,2]oktan (0,11 g) zawieszono w bezwodnym dichlorometanie (200 ml) i następnie do tego wkroplono w ciągu 20 minut chlorotiofosforan dietylu (24,52 g) utrzymując mieszaninę reakcyjną w atmosferze azotu w temperaturze 0-5°C w łaźni chłodzącej. Całość mieszano przez dodatkowe 2 godziny. Po zakończeniu reakcji do roztworu reakcyjnego dodano destylowaną wodę (300 ml) i następnie całość mieszano przez 5 minut. Fazę organiczną wyodrębniono, przemyto kolejno 5% wodnym roztworem wodorowęglanu sodowego (300 ml) i nasyconą solanką (300 ml), wysuszono siarczanem magnezowym, przesączono i następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Do zatężonego roztworu dodano normalny heksan (400 ml) do zestalenia się produktu, który następnie przesączono, przemyto normalnym heksanem (100 ml) i wysuszono. Uzyskano 33,2 g (wydajność 94,0%) tytułowego związku w postaci jasnożółtej substancji stałej.
Temperatura topnienia: 87-88°C.
NMR (δ CDC13): 1,38 (t, 6H), 4,05 (s, 3H), 4,31 (m, 4H), 5,49 (bs, 2H), 6,87 (s, 1H).
Przykład II. Synteza (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo)izopropoksyiminooctanu dietylotiofosforylu.
Kwas (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo)izopropoksyiminooctowy (32,9 g), tri-n-butyloaminę (22,25 g) i l,4-diaazabicyklo[2,2,2]oktan (0,11 g) rozpuszczono w bezwodnym N,N-dimetyloacetamidzie (100 ml) i następnie w ciągu 20 minut wkroplono chlorotiofosforan dietylu (22,63 g) utrzymując roztwór reakcyjny w łaźni chłodzącej w temperaturze 0-5°C. Całość mieszano przez dodatkowe 2 godziny. Do mieszaniny reakcyjnej dodano octan etylu (300 ml) i destylowaną wodę (300 ml) i następnie całość mieszano przez 5 minut. Fazę organiczną wyodrębniono, przemyto kolejno 5% wodnym roztworem wodorowęglanu sodowego (300 ml) i nasyconą solanką (300 ml), wysuszono siarczanem magnezowym, przesączono i następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Do zatężonego roztworu dodano cykloheksan (100 ml) do zestalenia się produktu, który następnie przesączono, przemyto cykloheksanem (50 ml) i wysuszono. Otrzymano 44,26 g (wydajność 92%) tytułowego związku w postaci jasno białej substancji stałej.
Temperatura topnienia: 114-115°C.
NMR (5 CDC13): 1,39 (t, 6H), 1,46 (s, 9H), 1,50 (s, 6H), 4,32 (m, 4H), 6,74 (s, 1H), 6,79 (bs, 2H).
Przykład III. Synteza(Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)etoksyiminooctanudietylotiofosforylu.
Stosując procedurę analogiczną do przykładu II i wychodząc z kwasu (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)etoksyiminooctowego (21,5 g) wytworzono 33,04 g (wydajność 90%) tytułowego związku.
Temperatura topnienia: 118-119°C.
NMR (δ CDC13): 1,35 (m, 9H), 4,32 (m, 6H), 5,67 (bs, 2H), 6,82 (s, 1H).
Przykład IV. Synteza (Z)-(2-trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)etoksyiininooctanu dietylotiofosforylu.
179 324
Stosując procedurę analogiczną do przykładu I i wychodząc z kwasu (Z)-(2trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)etoksyiminooctowego (45,7 g) wytworzono 57,2 g tytułowego związku.
Temperatura topnienia: 98-99°C.
NMR (δ CDC13): 1,35 (m, 9H), 4,32 (m, 6H), 6,62 (s, 1H), 7,02 (bs, 2H), 7,32 (m, 15H).
Przykład V. Synteza (Z)-(2-trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctanu dietylotiofosforylu.
Stosując procedurę analogiczną do przykładu I i wychodząc z kwasu (Z)-(2trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctowego (44,3 g) wytworzono 57,4 g tytułowego związku.
Temperatura topnienia: 101-103°C.
NMR (δ CDC13): 1,32 (m, 6H), 4,02 (s, 3H), 4,28 (m, 4H), 6,62 (s, 1H), 7,00 (bs, 1H), 7,28 (m, 15H).
Przykład VI. Synteza (Z)-(2-trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo)izopropoksyiminooctanu dietylotiofosforylu.
Stosując procedurę analogiczną do przykładu I i wychodząc z kwasu (Z)-(2trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo)izopropoksyiminooctowego (57,1 g) wytworzono 68,46 g (wydajność 90%) tytułowego związku.
Temperatura topnienia: 101-103°C.
NMR (δ CDC13): 1,33 (t, 6H), 1,41 (s, 9H), 1,52 (s, 6H), 4,30 (m, 4H), 6,63 (s, 1H), 6,80 (bs, 1H), 7,25 (m, 15H).
Przykład VII. Synteza (Z)-(3-amino-l,2,4-tiadiazol-5-ilo)etoksyiminooctanu dietylotiofosforylu.
Stosując procedurę analogiczną do przykładu I i wychodząc z kwasu (Z)-(3-aminol,2,4-tiadiazol-5-ilo)etoksyiminooctowego (21,6 g) wytworzono 33 g tytułowego związku.
Temperatura topnienia: 132-133°C.
NMR (δ CDC13): 1,37 (m, 9H), 4,36 (m, 6H), 6,49 (bs, 2H).
Przykład VIII. Synteza kwasu 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido-3-cefemo-4-karboksylowego (Cefotaxime).
Do destylowanej wody (200 ml) i tetrahydrofuranu (200 ml) umieszczonych w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania dodano kolejno kwas 7-aminocefalosporanowy (54,46 g) i (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (77,7 g). Po dodaniu tri-n-butyloaminy (74,15 g), mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny utrzymując temperaturę 20-25°Ć i następnie wyekstrahowano 12% wodnym roztworem węglanu sodowego (453 g) i octanem etylu (100 ml) w celu usunięcia fazy organicznej. Wyodrębnioną fazę organiczną wyekstrahowano ponownie octanem etylu (100 ml) w celu usunięcia fazy organicznej. Następnie fazę wodną zobojętniono 20% wodnym roztworem kwasu siarkowego do pH 6. Do zobojętnionego wodnego roztworu dodano węgiel aktywny (10 g), a następnie całość mieszano przez 30 minut i przesączono. Przesącz wysycono chlorkiem sodowym. Nasycony wodny roztwór nastawiono na pH 4 przez dodanie 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Po dodaniu małej ilości tytułowego związku mieszaninę następnie nastawiono na pH 2,5 przez dalsze dodanie 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Kryształy wytrącono całkowicie, przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono i otrzymano 83,8 g (wydajność 92%) tytułowego związku w postaci jasnożółtej substancji stałej.
Czystość HPLC: 98,5%.
Przykład IX. Synteza kwasu 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido-3-cefemo-4-karboksylowego (Cefotaxime).
Do okrągłodennej kolby o pojemności 1 litra wprowadzono destylowaną wodę (200 ml), kwas 7-aminocefalosporanowy (54,46 g) i wodorowęglan sodowy (33,6 g) i następnie doprowadzono do całkowitego rozpuszczenia się przez mieszanie w temperaturze pokojowej. Do tego roztworu reakcyjnego dodano tetrahydrofuran (200 ml) i (Z)-(2-aminotiazol-4ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (77,74 g) i całość mieszano w temperaturze 20-25°C. Roztwór reakcyjny wyekstrahowano octanem etylu (100 ml) w celu usunięcia fazy organicznej i wyodrębnioną fazę wodną wyekstrahowano ponownie octanem etylu (100 ml),
179 324 a następnie zobojętniono do pH 6 przez dodanie 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Do zobojętnionego roztworu wodnego dodano węgiel aktywny (10 g) i następnie całość mieszano przez 30 minut i przesączono. Przesącz wysycono chlorkiem sodowym. Ten nasycony wodny roztwór doprowadzono do pH 4 przez dodanie 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Po dodaniu małej ilości tytułowego związku mieszaninę doprowadzono ponownie do pH 2,5, przez dodatkowe dodanie 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Po całkowitym wytrąceniu się kryształów odsączono je, przemyto wodą i następnie wysuszono uzyskując 81,07 g (wydajność 89%) tytułowego związku w postaci jasnożółtej substancji stałej.
Czystość HPLC: 98,6%.
Przykład X. Synteza kwasu 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido-3-cefemo-4-karboksylowego (Cefotaxime).
Stosując procedurę analogiczną do przykładu IX z tym wyjątkiem, że zamiast wodorowęglanu sodowego użyto trietyloaminę (40,48 g) otrzymano 77,43 g (wydajność 85%) związku tytułowego.
Czystość HPLC: 98,4%.
Przykład XI. Synteza kwasu 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido-3-cefemo-4-karboksylowego (Cefotaxime).
Stosując procedurę analogiczną do przykładu VIII z tym, że zamiast destylowanej wody użyto N,N-dimetyloacetamid (100 ml), a zamiast octanu etylu jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego użyto tetrahydrofuran i dichlorometan (100 ml) otrzymano 82,0 g (wydajność 90%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 98,6%.
Przykład XII. Synteza kwasu 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino] acetamido-3 -cefemo-4-karboksylowego (Cefotaxime).
W trakcie mieszania do 95% alkoholu etylowego (400 ml) umieszczonego w kolbie okrągłodennej o pojemności 1 litra dodano kolejno kwas 7-aminocefalosporanowy (54,46 g) i (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (77,74 g). Po dodaniu triety loaminy (40,48 g), mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny utrzymując temperaturę 20-25°Ć i następnie dodano stężony kwas solny (31,25 g) rozcieńczony 95% alkoholem etylowym (200 ml). Całość energicznie mieszano przez około 1 godzinę do wytrącenia się kryształów. Wytrącone kryształy przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono otrzymując 83,3 g (wydajność 92%) tytułowego związku w postaci białej substancji stałej.
Czystość HPLC: 98,6%.
Przykład XIII. Synteza kwasu 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido-3-cefemo-4-karboksylowego (Cefotaxime).
Stosując procedurę analogiczną do przykładu XII z tym, że zamiast alkoholu etylowego użyto destylowaną wodę (100 ml) i alkohol izopropylowy (400 ml) otrzymano 82,0 g (wydajność 90%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 98,4%.
Przykład XIV. Synteza kwasu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimino]acetamido]-3-[2,5-dihydro-6-hydroksy-2-metylo-5-okso-l,2,4-triazyn-3-ylo)-tiometylo]-3-cefemo-4-karboksylowego (Ceftriaxone).
Do destylowanej wody (200 ml) i tetrahydrofuranu (200 ml) umieszczonych w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania dodano kolejno kwas 7-amino-3-[(2,5dihydro-6-hydroksy-2-metylo-5-okso-l,2,4-triazyn-3-ylo)tiometylo]-3-cefemo-4-karboksyIowy (37,1 g), (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) oraz tri-n-butyloaminy (55,7 g). Ten roztwór reakcyjny mieszano przez 3 godziny utrzymując temperaturę 20-25°C i następnie dodano do niego toluen (200 ml) dla usunięcia fazy organicznej. Fazę wodną doprowadzono do pH 3 przez dodanie 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Podczas chłodzenia lodem roztwór zawierający wytrącony produkt dokładnie mieszano przez 1 godzinę. Otrzymany produkt przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono otrzymując 50,7 g (wydajność 91,5%) tytułowego produktu.
Czystość HPLC: 99,3%.
179 324
Przykład XV. Synteza kwasu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimino]acetamido]-3-[2,5-dihydro-6-hydroksy-2-metylo-5-okso-l,2,4-triazyn-3-ylo)-tiometylo]-3-cefemo-4-karboksylowego (Ceftriaxone).
Do 95% alkoholu etylowego (400 ml) umieszczonego w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania dodano kwas 7-amino-3-[(2,5-dihydro-6-hydroksy-2-metylo5-okso-l,2,4-triazyn-3-ylo)tiometylo]-3-cefemo-4-karboksylowy (37,1 g), (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) i trietyloaminę (30,36 g). Utrzymując temperaturę 20-25°C roztwór reakcyjny mieszano przez 3 godziny i następnie dodano stężony kwas solny (26,04 g) rozcieńczony 95% alkoholem etylowym (200 ml). Podczas chłodzenia lodem roztwór zawierający wytrącony produkt mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany produkt przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 50,7 g (wydajność 91,5%) tytułowego produktu.
Czystość HPLC: 99,3%.
Przykład XVI. Synteza kwasu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimino]acetamido]-3-[(l-metylo-lH-tetrazol-5-ilo)-tiometylo]-3-cefemo-4-karboksylowego (Cefmenoxime).
Do okrągłodennej kolby o pojemności 1 litra wprowadzono destylowaną wodę (100 ml), kwas 7-amino-3-[(l-metylo-lH-tetrazol-5-ilo)tiometylo]-3-cefemo-4-karboksylowy (32,8 g) i wodorowęglan sodowy (16,8 g) i za pomocą mieszania w temperaturze pokojowej całość doprowadzono do całkowitego rozpuszczenia. Następnie dodano (Z)-(2-aminotiazol-4ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) rozpuszczony w tetrahydrofuranie (100 ml) i całość mieszano w temperaturze 20-25°C przez 5 godzin. Do roztworu reakcyjnego dodano octan etylu (2 x 100 ml) w celu oddzielenia fazy organicznej. Następnie fazę wodną doprowadzono do pH 3,1 za pomocą 2 N wodnego roztworu kwasu solnego i podczas chłodzenia lodem całość mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 46,3 g (wydajność 90,6%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 99,4%.
Przykład XVII. Synteza kwasu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimino]acetamido] -3 - [(1 -metylo-1 H-tetrazol-5 -ilo)-tiometylo] -3 -cefemo-4-karboksylowego (Cefmenoxime).
Do 95% alkoholu etylowego (400 ml) umieszczonego w okrągłodennej kolbie podczas mieszania dodano kolejno kwas 7-amino-3-[(l-metylo-lH-tetrazol-5-ilo)tiometylo]-3-cefemo4-karboksylowy (32,8 g), (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) i trietyloaminę (20,24 g). Całość mieszano w temperaturze 20-25°C przez 5 godzin i dodano do niej stężony kwas solny (15,63 g) rozcieńczony 95% alkoholem etylowym (200 ml). Mieszaninę reakcyjną podczas chłodzenia lodem, mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 46,3 g (wydajność 90,6%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 99,4%.
Przykład XVIII. Synteza kwasu 7-[[2-metoksyimino-2-(2-amino-l,3-triazol-4-ilo)acetamido]-3-cefemo-4-karboksylowego (Ceftizoxime).
Do okrągłodennej kolby o pojemności 1 litra wprowadzono destylowaną wodę (100 ml), kwas 7-amino-3-cefemo-4-karboksylowy (20 g) i wodorowęglan sodowy (16,8 g) i za pomocą mieszania w temperaturze pokojowej całość doprowadzono do całkowitego rozpuszczenia. Następnie dodano (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) rozpuszczony w tetrahydrofuranie (100 ml) i całość mieszano w temperaturze 20-25°C przez 5 godzin. Do roztworu reakcyjnego dodano octan etylu (2 x 100 ml) w celu oddzielenia fazy organicznej. Następnie fazę wodną doprowadzono do pH 3,1 za pomocą 2 N wodnego roztworu kwasu solnego i podczas chłodzenia lodem całość mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano. 35,8 g (wydajność 93,4%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 98,4%.
179 324
Przykład XIX. Synteza kwasu 7-[[2-metoksyimino-2-(2-amino-l ,3-triazol-4-ilo)acetamido]-3-cefemo-4-karboksylowego (Ceftizoxime).
Do 95% alkoholu etylowego (400 ml) umieszczonego w okrągłodennej kolbie podczas mieszania kolejno dodano kwas 7-amino-3-cefemo-4-karboksyIowy (20 g), (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) i trietyloaminę (20,24 g). Całość mieszano w temperaturze 20-25°C przez 5 godzin i dodano do niej stężony kwas solny (15,63 g) rozcieńczony 95% alkoholem etylowym (200 ml). Mieszaninę reakcyjną, podczas chłodzenia lodem, mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 35,8 g (wydajność 93,4%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 98,4%.
Przykład XX. Synteza siarczanu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimino]acetamido]-3-(2,3-cyklopentenopirydyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (Cefpirome).
Do destylowanej wody (100 ml) i tetrahydrofuranu (100 ml) umieszczonych w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania dodano kolejno jodowodrek 7-amino-3(2,3-cyklopentenopirymidyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (45,9 g), (Z)-(2-aminotiazol4-ilo)-metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) i tri-n-butyloaminę (37,2 g). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny utrzymując temperaturę 20-25°C i następnie dodano octan etylu (2 x 100 ml) w celu usunięcia fazy organicznej. Fazę wodną doprowadzono do pH 1,2 za pomocą 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Utrzymując temperaturę 0-5°C do tego roztworu powoli dodano alkohol etylowy (300 ml) i następnie całość dokładnie mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 47,1 g (wydajność 76,9%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 98,1%.
Przykład XXI. Synteza siarczanu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimino]acetamido]-3-(2,3-cyklopentenopirydyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (Cefpirome).
Do 95% alkoholu etylowego (400 ml) umieszczonego w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania kolejno dodano jodowodorek 7-amino-3-(2,3-cyklopentenopirydyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (45,9 g), (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) i trietyloaminę (20,2 g). Utrzymując temperaturę 20-25°C roztwór reakcyjny mieszano przez 3 godziny i następnie dodano stężony kwas siarkowy (12,25 g) rozcieńczony 95% alkoholem etylowym (300 ml). Utrzymując temperaturę 0-5°C całość mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 47,1 g (wydajność 76,9%) tytułowego produktu.
Czystość HPLC: 98,1%.
Przykład XXII. Synteza siarczanu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(l-metylopirolidyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (Cefepime).
Do destylowanej wody (100 ml) i tetrahydrofuranu (100 ml) umieszczonych w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania dodano kolejno jodowodorek 7-amino3-(l-metylopirolidyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (43,4 g), (Z)-(2-aminotiazol-4ilojmetoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) i trietyloaminę (20,2 g). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 4 godziny utrzymując temperaturę 20-25°Ć i następnie dodano octan etylu (2 x 100 ml) w celu usunięcia fazy organicznej. Do fazy wodnej dodano węgiel aktywny (5 g) i całość mieszano przez 30 minut i następnie przesączono. Przesącz doprowadzono do pH 1,2 za pomocą wodnego roztworu kwasu siarkowego i następnie powoli dodano aceton (400 ml). Całość mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 45,1 g (wydajność 78%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 97,1%.
Przykład XXIII. Synteza siarczanu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(l-metylopirolidyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (Cefepime).
Do 95% alkoholu etylowego (400 ml) umieszczonego w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania kolejno dodano jodowodorek 7-amino-3-(l-metylopirolidyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (43,4 g), (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan
179 324 diety lotiofosforylu (38,8 g) i trietyloaminę (20,2 g). Utrzymując temperaturę 20-25°C roztwór reakcyjny mieszano przez 4 godziny i następnie dodano węgiel aktywny (5 g). Następnie całość mieszano przez 30 minut i przesączono. Do przesączu dodano stężony kwas siarkowy (12,25 g) rozcieńczony 95% alkoholem etylowym (400 ml) i całość, utrzymując temperaturę 0-5°C, mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 45,1 g (wydajność 78%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 97%.
Chociaż wynalazek opisano w jego korzystnej postaci z pewnym stopniem uszczegółowienia, doceniane jest przez specjalistów w tej dziedzinie to, że korzystna postać ujawnienia była wykonana w celu przedstawienia przykładu wykonania oraz, że liczne zmiany w szczegółach konstrukcji, połączenia i rozmieszczenia części mogą być dokonywane bez naruszenia istoty i zakresu wynalazku.
179 324 r3hn
OR5
O
Wzór 1
Rozpuszczalnik Zasada n-or5 s
V μ r .
N-^-C-C-O-P(OR% +
X‘
Wzór 2
Schemat 1
Wzór 3
179 324
C-C-O-P(OR% O
Wzór 2
Rozpuszczalniki Zasada/ Katalizator
R3HN V^ 0
Wzór 4 ci-A(or%
Wzór 5
Schemat 2
Wzór 6
179 324
s (OR4?2
Wzór 2
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.
Cena 4,00 zł.

Claims (9)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Nowa reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu tia(dia)zolooctowego o ogólnym wzorze 2, w którym R3 oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę aminową, R4 oznacza Ci^alkil lub fenyl, R5 oznacza atom wodoru, Ci^alkil lub ugrupowanie o wzorze -C(Ra)(Rb)CO2Rc, w którym Ra i Rb w ugrupowaniu o wzorze -C(Ra)(Rb)CO2Rc dla R5 są identyczne lub różne od każdego innego i oznaczają atom wodoru lub C^alki! albo Ra i Rb razem z atomem węgla do którego są one przyłączone mogą tworzyć grupę C3-7cykloalkilową, a Rc oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę karboksylową i Q oznacza N łub CH.
  2. 2. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że stanowi go związek o ogólnym wzorze 2, w którym R3 oznacza atom wodoru lub trifenylometyl, R4 oznacza metyl, etyl lub fenyl, a R5 oznacza atom wodoru, metyl, etyl lub t-butoksykarbonyloizopropyl.
  3. 3. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że stanowi go związek z grupy obejmującej (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)-2-(t-butoksykarbonylojizopropoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)etoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)etoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo)-izopropoksyiminooctan dietylotiofosforylu i (Z)-(3-amino-l,2,4-tiadiazol-5-ilo)etoksyiminooctan dietylotiofosforylu.
  4. 4. Sposób otrzymywania nowej reaktywnej tiofosforanowej pochodnej kwasu tia(dia)zolooctowego o ogólnym wzorze 2, w którym R3 oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę aminową, R4 oznacza C^alki! lub fenyl, R5 oznacza atom wodoru, Cmalkil lub ugrupowanie o wzorze -C(Ra)(Rb)CO2Rc, w którym Ra i Rb w ugrupowaniu o wzorze -C(Ra)(Rb)CO2Rc dla R5 są identyczne lub różne od każdego innego i oznaczają atom wodoru lub C^alki! albo Ra i Rb razem z atomem węgla, do którego są one przyłączone mogą tworzyć grupę Cj^cykloalkilową, a Rc oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę karboksylową, a Q oznacza N lub CH, znamienny tym, że kwas organiczny o ogólnym wzorze 4, w którym R , R5 i Q mają wyżej podane znaczenia, poddaje się reakcji z pochodną chlorotiofosforanową o ogólnym wzorze 5, w którym R4 ma wyżej podane znaczenie, przy czym reakcję prowadzi się w rozpuszczalniku organicznym w obecności zasady i katalizatora, korzystnie w temperaturze -40°C do 60°C.
  5. 5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik stosuje się pojedynczy rozpuszczalnik wybrany z grupy obejmującej dichlorometan, dichloroetan, chloroform, czterochlorek węgla, toluen, ksylen, acetonitryl, octan etylu, dioksan tetrahydrofuran, aceton, N,N-dimetylo-formamid, Ν,Ν-dimetyloacetamid lub mieszaninę składającą się z dwóch lub większej liczby takich rozpuszczalników.
  6. 6. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że jako zasadę stosuje się zasadę wybraną z grupy obejmującej węglan sodowy, wodorowęglan sodowy, węglan potasowy, wodorowęglan potasowy, trietyloaminę, tri-(n-butylo)aminę i diizopropyloetyloaminę.
  7. 7. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że jako katalizator stosuje się trzeciorzędowe aminy, czwartorzędowe związki amoniowe lub fosfoniowe.
  8. 8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że jako katalizator stosuje się 1,4-diazabicyklo[2,2,2]oktan, bromek tetra-n-butyloamoniowy lub bromek tetra-n-butylofosfoniowy.
    179 324
  9. 9. Sposób według zastrz. 4 albo 7, albo 8, znamienny tym, że katalizator stosuje się w ilości 0,1-50% molowych w przeliczeniu na kwas organiczny o wzorze 4.
    * * *
PL94336708A 1994-01-03 1994-12-09 Nowa reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu tia(dia) zolooctowegoi sposób jej otrzymywania PL PL179324B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
KR2019940000008U KR950022597U (ko) 1994-01-03 1994-01-03 성수 잘걸리

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL179324B1 true PL179324B1 (pl) 2000-08-31

Family

ID=60887545

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL94336708A PL179324B1 (pl) 1994-01-03 1994-12-09 Nowa reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu tia(dia) zolooctowegoi sposób jej otrzymywania PL

Country Status (2)

Country Link
KR (1) KR950022597U (pl)
PL (1) PL179324B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
KR950022597U (ko) 1995-08-18

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US7452990B2 (en) Intermediates for synthesis of cephalosporins and process for preparation of such intermediates
CS247081B2 (en) Production method of cefemderivatives
FI63586B (fi) Foerfarande foer framstaellning av 7-beta-(2-oxiimino-2-arylacetamido)-3-(sulfoalkyltetrazol-5-yltiometyl)-3-cefem-4-karboxylsyror med antibakteriell verkan
EP0628561B1 (en) Process for preparing cephalosporin compounds from reactive organic acid derivatives
EP0175814B1 (en) Process for preparing cephem derivatives
CS247080B2 (en) Production method of cefemderivatives
FI83223B (fi) Foerfarande foer avlaegsning av syre fraon 7 -acylamino-3-cefem-4-karboxylsyra-1-oxidderivat.
KR950013578B1 (ko) 신규 티아(디아)졸 초산의 반응성 티오포스페이트 유도체 및 그의 제조방법
WO1991009037A1 (fr) Procede de production d'un compose thio-3-cephem substitue en 3
RU2097385C1 (ru) Способ получения производных цефема, реакционноспособные тиофосфатные производные тиа-(или диа)золуксусной кислоты и способ их получения
EP0019067B1 (en) 5,10-dioxo-5,10-dihydrodiimidazo(1,5-a,1',5'-d)pyrazine-1,6-dicarboxylic acid and a process for producing imidazoledicarboxylic acid amido-derivatives
PL179324B1 (pl) Nowa reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu tia(dia) zolooctowegoi sposób jej otrzymywania PL
EP0045717B1 (en) New cephalosporin derivatives, their production and their use
KR930007260B1 (ko) 세팔로스포린 유도체의 제조방법
GB1582960A (en) Chemical synthesis of -lactam derivatives
KR970005893B1 (ko) 반응성 유기산 유도체로부터 세팔로스포린 화합물의 제조방법
EP0253507B1 (en) Process for the preparation of cephalosporins
KR100361829B1 (ko) 반응성 유기산 유도체로 부터 세프트리악손을 제조하는 방법
EP0791597A1 (en) Method for manufacture of cephalosporins and intermediates thereof
CS203983B2 (en) Method of preparing ester of 7-acylamido-3-methyl-3-cephem-4-carboxylic acid
KR100375594B1 (ko) 티아(디아)졸아세트산의반응성티오포스페이트유도체의신규한제조방법
KR810000760B1 (ko) 세팔로스포린 화합물의 제조법
EP0791596A1 (en) Method for manufacture of cephalosporins and intermediates thereof
KR900003562B1 (ko) 실릴세팔로스포린 화합물의 제조방법
CS246079B2 (en) Method of 7-aminocephalosporane acid's derivatives production

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20131209