PL178705B1 - Zespół drzwiowy do pomieszczenia ekranowanego - Google Patents

Abstract

1 Zespól drzwiowy do pom ieszczenia ekranowanego przed za- klóceniami elektrom agnetycznym i majacy otwór drzwiowy otoczo- ny oscieznica z elektrycznie przew odzacym obszarem stykowym polaczonym z elektrycznie przewodzacym ekranem pomieszczenia, zawierajacy konstrukcje drzw iow a z ram a w sporcza obejm ujaca obrzeze drzwi i przeciwlegle plyty czolow e drzwi wsparte na tej ramie, elementy mocujace konstrukcje drzw iow a i umozliwiajace ruch w zgledem oscieznicy do polozenia zamknietego, w którym pomiedzy oscieznica a obrzezem drzwi w polozeniu zamknietym znajduje sie szczelina, zas elektrycznie przewodzacy ekran drzwio- wy jest wsparty na konstrukcji drzwiowej i usytuowany równolegle do plyt czolow ych drzwi, natomiast w zdluz obrzeza drzwi na kon- strukcji drzwiowej jest zamontowany, polaczony elektrycznie z ekranem drzwiowym, styk z cienkiej, gietkiej blachy przem iesz- czajacy sie w szczelinie w kierunku do i od obszaru stykowego oscieznicy, znam ienny tym, ze na ramie drzwi jest osadzony zespól popychacza (58) majacy stosunkowo sztyw na podstawe (54) usytu- ow ana przy obrzezu drzwi i przem ieszczajaca sie w kierunku do i od szczeliny (20), miedzy która to podstaw a (54) zespolu popy- chacza (58) a stykiem (76) znajduje sie zderzak (80) oraz m a ele- menty przemieszczajace podstawe (54) zespolu popychacza (58) w kierunku do szczeliny (20), aby docisnac zderzak (80) do styku (76) i wypchnac styk (76) na zewnatrz poza obrzeze drzwi, równo- legle do plaszczyzny drzwi, sprzegajac go z obszarem stykowym oscieznicy (14) PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół drzwiowy do pomieszczenia ekranowanego przed zakłóceniami elektromagnetycznymi.

Pomieszczenia ekranowane stosowane są do tłumienia zakłóceń pochodzących od promieniowania elektromagnetycznego, takiego jak promieniowanie o częstotliwości radiowej. Ściany, podłoga i sufit pomieszczenia ekranowanego są zwykle wyposażone w jeden lub wiele ekranów z elektrycznie przewodzącej blachy lub siatki. Pomieszczenia takie są stosowane w przypadku gdy promieniowanie musi być zatrzymane wewnątrz pomieszczenia lub nie może się dostać do wnętrza pomieszczenia. Jednym z przykładów jest pomieszczenie zawierające urządzenie odwzorowujące rezonans magnetyczny.

Drzwi do takiego pomieszczenia muszą być takie, aby personel mógł wchodzić i wychodzić z niego. W celu utrzymania integralności ekranowania, same drzwi zawierają ekran w postaci jednej lub wielu warstw metalowej blachy lub siatki. Kiedy drzwi znajdują się w położeniu zamkniętym, szczelina pomiędzy drzwiami a ościeżnicą musi być ekranowana, a ekran drzwi musi być ściśle i w sposób ciągły połączony z ekranem pomieszczenia poprzez szczelinę po bokach, u góry i u dołu drzwi. Znane zespoły drzwiowe do pomieszczeń ekranowanych przed zakłóceniami elektromagnetycznymi mają różnego rodzaju systemy ekranowania szczeliny drzwi, ale każdy z nich ma pewne wady.

W opisie patentowym US 4 786 758 zostało ujawnione rozwiązanie polegające na zastosowaniu giętkich palców stykowych wzdłuż krawędzi drzwi. Palce te są połączone z ekranem drzwi. Kiedy drzwi są zamknięte, palce sprężyście sprzęgają się z obszarem stykowym na ościeżnicy drzwi. Wadą tego rozwiązania jest to, że przy przemieszczaniu drzwi do położenia zamkniętego i z powrotem potrzebna jest siła do pokonania tarcia pomiędzy sprężystymi palcami a ościeżnicą. Systemy stosujące palce ulegają częstym uszkodzeniom polegającym na złamaniu lub odkształceniu palców i wymagają częstych napraw.

W rozwiązaniu według opisu patentowego US 5 013 869 na obrzeżu drzwi ekranowych znajduje się, wystająca prostopadle do ich powierzchni, kryza połączona z ekranem drzwi i stanowiąca jeden element styku elektiycznego. Drugim elementem styku jest, połączona z ekranem pomieszczenia, para sprężyn umieszczona w komorze kształtownika prowadzącego o przekroju w kształcie litery U, znajdującego się w ramie drzwi. Połączenie elektryczne ekranu pomieszczenia z ekranem drzwi powstaje podczas ruchu prostopadłego do płaszczyzny drzwi obu elementów styku. Próg z komorą kształtownika musi wystawać z podłogi.

Znane jest rozwiązanie polegające na zastosowaniu pęcherza pneumatycznego umieszczonego wokół krawędzi drzwi i dociskającego przewodzący oplot do ościeżnicy kiedy drzwi są zamknięte. W rozwiązaniu tym przewodzący oplot nie sprzęga się z ościeżnicą do chwili

178 705 zamknięcia drzwi i nie trzeba przy tym pokonywać żadnej siły tarcia. Jednakże rozwiązanie to ma inne niedogodności. Po pierwsze wymaga ono drzwi i ościeżnic z narożnikami raczej zaokrąglonymi, a nie prostokątnymi, ponieważ pęcherz nie będzie dobrze funkcjonował przy ostrych narożnikach. Oprócz tego po pewnym czasie użytkowania oplot może stać się szorstki lub może się wytrzeć. Inną znaczącą wadą jest to, że opleciony lub w inny sposób pokryty materiałem elektrycznie przewodzącym pęcherz zapewnia raczej dwa uszczelnienia, a nie jedno. Każde z tych dwóch uszczelnień stanowi punkt potencjalnego przenikania dla częstotliwości radiowej. Ponadto, ponieważ oplot lub inny elektrycznie przewodzący materiał musi być giętki, nie jest on w stanie zapewnić takiej skuteczności ekranowania jak palce stykowe z litego materiału. Ponadto nie jest łatwo czyścić takie uszczelnienia.

Istnieje zatem potrzeba opracowania zespołu drzwiowego bez wad jakie posiadają znane rozwiązania tego typu.

Zespół drzwiowy do pomieszczenia ekranowanego przed zakłóceniami elektromagnetycznymi mający otwór drzwiowy otoczony ościeżnicą z elektrycznie przewodzącym obszarem stykowym połączonym z elektrycznie przewodzącym ekranem pomieszczenia, zawierający konstrukcję drzwiową z ramą wsporczą obejmującą obrzeże drzwi i przeciwległe płyty czołowe drzwi wsparte na tej ramie, elementy mocujące konstrukcję drzwiową, umożliwiające ruch względem ościeżnicy do położenia zamkniętego, w którym pomiędzy ościeżnicą a obrzeżem drzwi w położeniu zamkniętym znajduje się szczelina, zaś elektrycznie przewodzący ekran drzwiowy jest wsparty na konstrukcji drzwiowej i usytuowany równolegle do płyt czołowych drzwi, a wzdłuż obrzeża drzwi na konstrukcji drzwiowej jest zamontowany, połączony elektrycznie z ekranem drzwiowym, styk z cienkiej, giętkiej blachy przemieszczający się w szczelinie w kierunku do i od obszaru stykowego ościeżnicy, według wynalazku jest charakterystyczny tym, że na ramie drzwi jest osadzony zespół popychacza mający stosunkowo sztywną podstawę usytuowaną przy obrzeżu drzwi i przemieszczającą się w kierunku do i od szczeliny. Między podstawą zespołu popychacza a stykiem znajduje się zderzak. Zespół drzwiowy ma ponadto elementy przemieszczające podstawę zespołu popychacza w kierunku do szczeliny aby docisnąć zderzak do styku i wypchnąć styk na zewnątrz poza obrzeże drzwi, równolegle do płaszczyzny drzwi, sprzęgając go z obszarem stykowym ościeżnicy.

Korzystnie, zespół drzwiowy zawiera także elementy odwodzące podstawę zespołu popychacza oraz zderzak od szczeliny, umożliwiając odsunięcie styku od obszaru stykowego ościeżnicy.

Korzystnie, zespół popychacza zawiera, umieszczone między płytami czołowymi, płaskie elementy napędzające, których podstawy są dołączone do brzegów wsporników.

Korzystnie, elementy przemieszczające podstawę zespołu popychacza zawierają elementy pneumatyczne sprzęgane z płaskimi elementami napędzającymi w miejscu odległym od podstawy.

Korzystnie, element pneumatyczny stanowi pęcherz, zaś element odwodzący stanowi sprężyna powrotna.

Korzystnie, zderzak stanowi miękka, elastyczna kropla pianki kauczukowej lub podobny element przymocowany do podstawy.

Korzystnie, styk stanowi podłużna wstęga przebiegająca wzdłuż szczeliny, której jeden koniec jest przymocowany do konstrukcji drzwiowej, a drugi koniec jest ruchomy względem konstrukcji drzwiowej.

Korzystnie, z ruchomym końcem wstęgi styku jest sprzęgana listwa obrzeżowa konstrukcji drzwiowej ograniczająca ruch, usytuowana przy szczelinie.

Korzystnie, wstęga styku jest osadzona na prostopadłościennej ramowej konstrukcji drzwiowej, ograniczającej płaską wewnętrzną przestrzeń znajdującą się między równoległymi płaszczyznami płyt czołowych i rozciągającą się do ich brzegów, zaś ramowa konstrukcja drzwiowa zawiera elementy mocujące przechodzące prostopadle do powierzchni płyt czołowych przez płaską wewnętrzną przestrzeń i przez otwory znajdujące się w płaskich elementach napędzających, z których każdy ma zewnętrzne liniowe obrzeże usytuowane w sąsiedztwie jednej z krawędzi płyt czołowych.

178 705

Korzystnie, na co najmniej niektórych elementach mocujących znajdują się elementy naprowadzające zespołu popychacza, sterujące przemieszczaniem płaskich elementów napę-_t dzających.

Korzystnie, elementy naprowadzające zespołu popychacza zawierają elementy oporowe ograniczające przemieszczanie każdego z płaskich elementów napędzających w kierunku prostopadłym do podstawy zespołu popychacza.

Korzystnie, elementy przemieszczające zawierające pęcherz pneumatyczny są oddalone od obrzeża każdego z płaskich elementów napędzających.

Korzystnie, elementy odwodzące zawierające sprężynę powrotną są sprzężone z każdym z płaskich elementów napędzających .

Korzystnie, otwór drzwiowy zawiera wpuszczony próg.

Zaletą zespołu drzwiowego do ekranowanych pomieszczeń posiadającego system ekranowania szczeliny drzwi według wynalazku, jest to, że przy przemieszczaniu drzwi do położenia zamkniętego i odwrotnie nie trzeba pokonywać sił tarcia. Możliwe jest stosowanie prostokątnych narożników, a krawędź drzwi jest mocna, gładka i trwała.

Przedmiot wynalazku w przykładzie realizacji jest odtworzony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespół drzwiowy, z usuniętymi w celu odsłonięcia innych części składowych, blokami dociskowymi, pęcherzem i płytą pokrywy, w rzucie pionowym; fig. 2 - zespół z fig. 1, w przekroju częściowym wzdłuż linii 2-2, w powiększeniu; fig. 3 - zespół z fig. 1, w przekroju częściowym wzdłuż linii 3-3, w powiększeniu; fig. 4 - zespół z fig. 1, w przekroju częściowym wzdłuż linii 4-4, w powiększeniu; zaś fig. 5 przedstawia sprzężenie zespołu drzwiowego z ościeżnicą w ścianie ekranowanego pomieszczenia, w przekroju.

Zespół drzwiowy 10 (fig. 1) jest podwieszony na zawiasach 12 i zamykany w ościeżnicy 14 zawierającej po bokach i na górze ogranicznik drzwiowy 16 (fig. 3 i 5), a u dołu próg 18 (fig. 2). W położeniu zamkniętym wokół drzwi (z boków, u góry i u dołu) powstaje szczelina 20 (fig. 3 i 5). Ościeżnica 14 jest przewodząca elektrycznie i jest zamontowana w ścianie 22 (fig. 5) ekranowanego pomieszczenia. Ściana 22 jest pokryta przewodzącym ekranem 24 połączonym elektrycznie z ościeżnicą 14. Podobnie ekran w podłodze (nie pokazano) jest połączony z progiem 18.

Jak przedstawiono na fig. 3, zespół drzwiowy 10 ma ramę konstrukcyjną zawierającą płytę czołową 26 całkowicie zakrywającą jedną z powierzchni zespołu drzwiowego 10. Przewodzący ekran drzwiowy 28 przykrywa zewnętrzną powierzchnię płyty czołowej 26. Przewodzący, metalowy, krawędziowy człon opasujący 30 obejmuje obrzeże ekranu drzwiowego 28 wzdłuż wszystkich czterech krawędzi zespołu drzwiowego 10.

Wewnątrz zespołu drzwiowego 10, przy wewnętrznej powierzchni płyty czołowej 26 znajduje się płaska przestrzeń 32. Z drugiej strony przestrzeń 32 jest ograniczona przez powierzchnie dociskowych bloków 34. Druga strona zespołu drzwiowego 10, przeciwległa do płyty czołowej 26, jest osłonięta drugą płytą czołową 36 sięgającą do wszystkich czterech krawędzi zespołu drzwiowego 10. Brzegi płyty czołowej 36 są osadzone w listwie obrzeżowej 38.

Płyta czołowa 26 i dociskowe bloki 34 są połączone ze sobą przy przeciwległych stronach płaskiej powierzchni 32 za pomocą wielu elementów mocujących 40. Każdy z nich, jak przedstawiono na fig. 3, zawiera śrubę 42 przechodzącą przez jeden z dociskowych bloków 34 i wkręconą w teową nakrętkę 44 umieszczoną w płycie czołowej 26. Wokół śruby 42 w przestrzeni 32 znajduje się para płaskich podkładek 46 i element dystansowy 48 ściśnięty pomiędzy płytą czołową 26 a dociskowym blokiem 34.

Wewnątrz przestrzeni 32 zamontowana jest para podobnych płaskich elementów napędzających 50 (górna i dolna) i para podobnych bocznych, płaskich elementów napędzających 52. Są one wykonane ze stosunkowo sztywnego materiału, np. z blachy. Każdy płaski element napędzający 50 i 52 styka się swoim jednym dłuższym brzegiem z jedną z czterech krawędzi drzwi. Brzegi wchodzą w cztery ostre narożniki zespołu drzwiowego 10.

W płaskich elementach napędzających 50 i 52 znajdują się okrągłe otwory 56, przez które przechodzą elementy mocujące 40. Każdy otwór 56 ma średnicę większą niż średnica ele

178 705 mentów dystansowych 48, a grubość płaskich elementów napędzających 50 i 52 jest mniejsza niż całkowita długość elementów dystansowych 48.

Każdy płaski element napędzający 50 i 52 jest uchwycony pomiędzy parami podkładek 46 z ograniczoną swobodą ruchu wewnątrz przestrzeni 32 w kierunku równoległym do płaskiego elementu napędzającego 50 i 52 i równoległym do powierzchni czołowych drzwi. Wielkość przemieszczenia jest określona przez luz istniejący w otworach 56 wokół elementów dystansowych 48. Przykładowo, przy zastosowaniu elementu dystansowego 48 o średnicy około 13 mm wewnątrz otworu 56 o średnicy 22 mm jest możliwe przemieszczenie o 9,5 mm. Zastosowanie wielu otworów 56 i elementów mocujących 40 zabezpiecza płaskie elementy napędzające 50 i 52 przed wyboczeniem.

Kierunek przemieszczania płaskich elementów napędzających 50 i 52 jest sterowany przez zespoły popychaczy 58 (fig. 2 i 4). Każdy zespół popychacza 58 zawiera śrubę 60 przechodzącą przez panewkę 62, stanowiącą element oporowy ograniczający przemieszczanie płaskich elementów napędzających i wkręconą w teową nakrętkę 44. Panewka 62 jest umieszczona przesuwnie pomiędzy parą prowadzących kołnierzy utworzonych przez kątowniki 64 przymocowane do płaskich elementów napędzających 50 i 52 przy przeciwległych stronach szczelinowych kanałów 67. Każdy płaski element napędzający 50 i 52 jest w taki sposób unieruchomiony, aby mógł poruszać się tylko w kierunku równoległym do kątowników 64 przymocowanych do niego. Płaskie elementy napędzające 50 poruszają się pionowo, prostopadle do górnej i dolnej krawędzi drzwi, zaś płaskie elementy napędzające 52 poruszają się poziomo, prostopadle do bocznych krawędzi drzwi. Panewki 62 są kołowe i mimośrodowe, tak że mogą być obracane w celu dokładnego ustawienia położeń płaskich elementów napędzających 50 i 52.

Płaskie elementy napędzające 50 i 52 są przemieszczane w kierunku odpowiedniej krawędzi drzwi przez nadmuchiwanie pneumatycznego pęcherza 66, który przebiega wzdłuż drogi w kształcie prostokąta, wyznaczonej przez przenoszące siłę wsporniki 68 przymocowane do płaskich elementów napędzających 50 lub 52. Każdy wspornik 68 jest równoległy do krawędzi odpowiedniego płaskiego elementu napędzającego 50 lub 52 i oddalony od niej. Jak pokazano na fig. 3, pęcherz pneumatyczny 66 jest przymocowany do bocznej krawędzi dociskowego bloku 34 i jest sprzężony ze wspornikiem 68.

Kiedy do pęcherza 66 zostanie wpuszczone sprężone powietrze, na wsporniki 68 wywierana jest siła przemieszczająca płaskie elementy napędzające 50 i 52 na zewnątrz. Kiedy powietrze jest wypuszczane z pęcherza 66, płaskie elementy napędzające 50 i 52 są ściągane do wewnątrz przez sprężyny powrotne 70. Rozciągnięte sprężyny powrotne 70 są przymocowane pomiędzy wewnętrznymi krawędziami 72 płaskich elementów napędzających 50 i 52 i wsparte śrubami 74 przymocowanymi do płyty czołowej 26.

Na całym obwodzie zespołu drzwiowego 10 znajduje się jeden lub więcej elektrycznie przewodzących styków 76. Przykładowo każdy styk 76 może mieć długość kilku centymetrów, zapewniając solidną i atrakcyjną krawędź drzwi. Korzystnie, styk 76 jest wykonany ze wstęgi giętkiej blachy, na przykład z blachy miedzianej. Jedna krawędź styku 76 jest przymocowana do zespołu drzwiowego 10 i jest elektrycznie dołączona do ekranu drzwiowego 28 poprzez krawędziowy człon opasujący 30. Przeciwległa krawędź styku 76 ma ograniczoną swobodę poruszania się na zewnątrz od krawędzi drzwi do styku z obszarem stykowym ościeżnicy 14, zapewnioną przez wymienną wkładkę 78 w ościeżnicy 14 lub w progu 18. Aby przytrzymywać i chronić styk 76, na wolnym jego końcu i przy listwie obrzeżowej 38 znajdują się współpracujące występy.

Zewnętrzne krawędzie płaskich elementów napędzających 50 i 52 są zakończone zagiętą pod kątem prostym sztywną podstawką 54. Każda podstawa 54 ma miękki, sprężysty zderzak 80 utworzony z materiału podobnego do pianki kauczukowej. Te zderzaki 80 przenoszą siłę z podstaw 54 płaskich elementów napędzających 50 i 52 na spodnią stronę styku 76 i pozwalają na dopasowanie styku 76 do różnych warunków, np. do zmiany szerokości szczeliny 20.

W stanie spoczynku pęcherz 66 nie znajduje się pod ciśnieniem, a sprężyny 70 trzymają płaskie elementy napędzające 50 i 52 w swych położeniach odwiedzionych. Styk 76 znajduje się wtedy w położeniu odwiedzionym, jak zilustrowano to liniami ciągłymi na fig. 5. Kiedy

178 705 zespół drzwiowy 10 jest poruszany pomiędzy położeniem otwartym a położeniem zamkniętym, pokazanym na fig. 1-3 i 5, styk 76 nie sprzęga się z ościeżnicą 14 ani z progiem 18. Nie trzeba zatem pokonywać sił tarcia, a drzwi dają się poruszać stosunkowo łatwo.

Po przemieszczeniu drzwi do położenia zamkniętego pęcherz 66 napełnia się powietrzem. Siły przenoszone z rozszerzonego pęcherza 66 przez wsporniki 68 na płaskie elementy napędzające 50 i 52 działają przeciwnie do siły sprężyn 70. Płaskie elementy napędzające 50 i 52 przemieszczają się w kierunku dokładnie sterowanym przez zespoły popychaczy 58 i na odległość dokładnie sterowaną przez elementy mocujące 40. Ten ruch powoduje, że podstawy 54 zespołów popychaczy 58 dociskają zderzaki 80 do spodniej strony styku 76. Styk 76 jest spychany na zewnątrz do ścisłego zetknięcia się z obszarem stykowym ościeżnicy 14 i progu 18, utworzonym przez wkładki 78. To położenie zetknięcia jest przedstawione liniami przerywanymi na fig. 5.

Przed otworzeniem drzwi pęcherz 66 zostaje opróżniony. Sprężyny 70 odwodzą płaskie elementy napędzające 50 i 52, a sprężystość członów stykowych powoduje ich powrót do położenia odwiedzionego, pokazanego liniami ciągłymi na fig. 5.

Zgodnie z zasadami przedmiotowego wynalazku można również stosować układy hydrauliczne i elektromechaniczne.

178 705

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (16)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół drzwiowy do pomieszczenia ekranowanego przed zakłóceniami elektromagnetycznymi mający otwór drzwiowy otoczony ościeżnicą z elektrycznie przewodzącym obszarem stykowym połączonym z elektrycznie przewodzącym ekranem pomieszczenia, zawierający konstrukcję drzwiową z ramą wsporczą obejmującą obrzeże drzwi i przeciwległe płyty czo'łowe drzwi wsparte na tej ramie, elementy mocujące konstrukcję drzwiową i umożliwiające ruch względem ościeżnicy do położenia zamkniętego, w którym pomiędzy ościeżnicą a obrzeżem drzwi w położeniu zamkniętym znajduje się szczelina, zaś elektrycznie przewodzący ekran drzwiowy jest wsparty na konstrukcji drzwiowej i usytuowany równolegle do płyt czołowych drzwi, natomiast wzdłuz obrzeża drzwi na konstrukcji drzwiowej jest zamontowany, połączony elektrycznie z ekranem drzwiowym, styk z cienkiej, giętkiej blachy przemieszczający się w szczelinie w kierunku do i od obszaru stykowego ościeżnicy, znamienny tym, że na ramie drzwi jest osadzony zespół popychacza (58) mający stosunkowo sztywną podstawę (54) usytuowaną przy obrzeżu drzwi i przemieszczającą się w kierunku do i od szczeliny (20), między którą to podstawą (54) zespołu popychacza (58) a stykiem (76) znajduje się zderzak (80) oraz ma elementy przemieszczające podstawę (54) zespołu popychacza (58) w kierunku do szczeliny (20), aby docisnąć zderzak (80) do styku (76) i -wypchnąć styk (76) na zewnątrz poza obrzeże drzwi, równolegle do płaszczyzny drzwi, sprzęgając go z obszarem stykowym ościeżnicy (14).
2. 2. Zespół drzwiowy według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera ponadto elementy odwodzące podstawę (54) zespołu popychacza (58) oraz zderzak (80) od szczeliny (20), umożliwiając odsunięcie styku (76) od obszaru stykowego ościeżnicy (14).
3. 3. Zespół drzwiowy według zastrz. 1, znamienny tym, że zespół popychacza (58) zawiera, umieszczone między płytami czołowymi (26, 36), płaskie elementy napędzające (50, 52), których podstawy są dołączone do brzegów wsporników (68).
4. 4. Zespół drzwiowy według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy przemieszczające podstawę (54) zespołu popychacza (58) zawierają elementy pneumatyczne sprzęgane z płaskimi elementami napędzającymi (50, 52) w miejscu odległym od podstawy (54).
5. 5. Zespół drzwiowy według zastrz. 4, znamienny tym, że element pneumatyczny stanowi pęcherz (66).
6. 6. Zespół drzwiowy według zastrz. 2, znamienny tym, że element odwodzący stanowi sprężyna powrotna (70).
7. 7. Zespół drzwiowy według zastrz. 1, znamienny tym, że zderzak (80) stanowi miękka, elastyczna kropla pianki kauczukowej lub podobny element przymocowany do podstawy (54).
8. 8. Zespół drzwiowy według zastrz. 1, znamienny tym, że styk (76) stanowi podłużna wstęga przebiegająca wzdłuż szczeliny (20).
9. 9. Zespół drzwiowy według zastrz. 8, znamienny tym, że jeden koniec wstęgi styku (76) jest przymocowany do konstrukcji drzwiowej, a drugi koniec jest ruchomy względem konstrukcji drzwiowej.
10. 10. Zespół drzwiowy według zastrz. 9, znamienny tym, że z ruchomym końcem wstęgi styku (76) jest sprzęgana listwa obrzeżowa (38) konstrukcji drzwiowej ograniczająca ruch, usytuowana przy szczelinie (20).
11. 11. Zespół drzwiowy według zastrz. 1, znamienny tym, że wstęga styku (76) jest osadzona na prostopadłościennej ramowej konstrukcji drzwiowej, ograniczającej płaską wewnętrzną przestrzeń (32) znajdującą się między równoległymi płaszczyznami płyt czołowych (26, 36) i rozciągająca się do ich brzegów, zaś ramowa konstrukcja drzwiowa zawiera elementy mocujące (40) przechodzące prostopadle do powierzchni płyt czołowych (26, 36) przez płaską wewnętrzną przestrzeń (32) i przez otwory (56) znajdujące się w płaskich elementach napędza

    178 705 jących (50, 52), z których każdy ma zewnętrzne liniowe obrzeże usytuowane w sąsiedztwie jednej z krawędzi płyt czołowych (26,36).
12. 12. Zespół drzwiowy według zastrz. 11, znamienny iym, że na co najmniej niektórych elementach mocujących (40) znajdują się ponadto elementy naprowadzające zespołu popychacza (58) sterujące przemieszczaniem płaskich elementów napędzających (50, 52).
13. 13. Zespół drzwiowy według zastrz. 12, znamienny tym, że elementy naprowadzające zespołu popychacza (58) zawierają elementy oporowe (62) ograniczające przemieszczanie każdego z płaskich elementów napędzających (50, 52) w kierunku prostopadłym do podstawy (54) zespołu popychacza (58).
14. 14. Zespół drzwiowy według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy przemieszczające zawierające pęcherz pneumatyczny (66) są oddalone od obrzeża każdego z płaskich elementów napędzających (50, 52).
15. 15. Zespół drzwiowy według zastrz. 2, znamienny tym, że elementy odwodzące zawierające sprężynę zwrotną (70) są sprzężone z każdym z płaskich elementów napędzających (50,52).
16. 16. Zespół drzwiowy według zastrz. 1, znamienny tym, że otwór drzwiowy zawiera ponadto wpuszczony próg (18).

    * * *