PL177876B1 - Pojemnik na puszki, względnie butelki, zwłaszcza z napojami - Google Patents

Abstract

1. Pojemnik na puszki, wzglednie butelki, zwlaszcza z napojami, wykonany korzystnie z tektu- ry i skladajacy sie z plata górnego polaczonego linia zgiecia z platem bocznym, który z kolei jest polaczony linia zgiecia z platem dolnym, ten zas jest polaczony linia zgiecia z drugim platem bocznym, przy czym platy górny i dolny sa polaczone obu- stronnie limami zgiecia z szerokimi klapami, a po- nadto plat górny jest zaopatrzony w swym srodku w dwa podluzne, symetryczne wzgledem jego osi otwo- ry uchwytu, a ponadto jest wyposazony w zespól wzmocnienia uchwytu, znamienny tym, ze jest wy- posazony w czesci ksztaltowe (42 i 46) polaczone liniami zgiecia (44 i 48) z boczna krawedzia klap szerokich (30 i 34) i nalozone na wewnetrzne po- wierzchnie tych klap (30 i 34) oraz w czesc srod- kowa (50), laczaca obydwie czesci ksztaltowe (42 i 46) i nalozona na wewnetrzna powierzchnie plata górnego (12) oraz majaca pare wolnych krawedzi rozciagajacych sie wzdluz jej dlugosci i oddzielo- nych od bocznych krawedzi plata górnego (12). F IG 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest pojemnik na puszki, względnie butelki, zwłaszcza z napojami, wykonany korzystnie z tektury i składający się z płata górnego połączonego linią. zgięcia z płatem bocznym, który z kolei jest połączony linią zgięcia z płatem dolnym, ten zaś jest połączony linią zgięcia z drugim płatem bocznym, przy czym płaty górny i dolny są połączone obustronnie liniami zgięcia z szerokimi klapami, a ponadto płat górny jest zaopatrzony w swym środku w dwa podłużne, symetryczne względem jego osi otwory uchwytu, a ponadto jest wyposażony w zespół wzmocnienia uchwytu.

Puszki lub butelki wypełnione napojami bezalkoholowymi, na przykład sokami lub napojami gazowanymi, względnie piwem, są zwykle sprzedawane jednorazowo w większych ilościach i pakowane do pojemników zaopatrzonych w uchwyty, stanowiące przeważnie dwa podłużne otwory wycięte w górnym płacie pojemnika. Konsument wkłada palce do takich otworów i podnosi pojemnik. Podnoszenie ciężkiego pojemnika tekturowego z zapakowanymi w nim puszkami lub butelkami z napojami powoduje powstaniedużych naprężeń w tekturze, z której jest wykonany. W celu zabezpieczenia przed rozerwaniem tektury, a w następ177 876 stwie upadkiem pojemnika, stosuje się różne rozwiązania wzmocnień uchwytów, na przykład w postaci kilku warstw tektury umieszczonych między otworami uchwytu.

Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych AP nr US 3994432 znany jest pojemnik przystosowany do załadowania wsadu o dużym ciężarze, złożony z płata dolnego, z dwóch połączonych z nim liniami zgięcia płatów bocznych oraz z płata górnego, ograniczonego dwoma połączonymi z nim liniami zgięcia szerokimi klapami, przy czym płat górny jest zaopatrzony w pasy tektury z otworami, które tworzą uchwyt o potrójnej grubości. Zespół tworzący uchwyt złożony z dwóch części umieszczonych po obydwu stronach wykroju, składa się z jednej klapy zaginanej wzdłuż osi podłużnych otworów uchwytu i połączonej z zaginaną, o kąt 180° drugą klapą, zaopatrzoną w dodatkową zaginaną klapkę. Po połączeniu obydwu klap i wciśnięciu połączonych z nimi klapek do wnętrza pojemnika, jedna z klap oraz zagięta równolegle druga klapa, mająca tym samym grubość podwojonej grubości tektury, umieszczone są w równoległych płaszczyznach tworząc uchwyt o łącznej potrójnej grubości, przy czym poszczególne warstwy tych klap przyjmują położenie równoległe do powierzchni górnego płata pojemnika.

Zasadniczą niedogodnością tego rozwiązania jest rozmieszczenie obydwu części płata górnego wraz z elementami zespołu uchwytu po obydwu stronach wykroju pojemnika, w znacznej od siebie odległości, wskutek czego odchyłki wymiarowe powstające przy zginaniu płatów w czasie składania pojemnika powodują, że poszczególne elementy uchwytu nieprawidłowo zachodzą na siebie zniekształcając uchwyt, utrudniając wkładanie palców w jego otwory oraz zmniejszając jego wytrzymałość.

Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych AP nr US 5234102 znana jest konstrukcja pojemnika przystosowanego do wsadu puszek z napojami umieszczonych w dwóch warstwach o łącznej zawartości 24 lub 36 puszek. Ciężar takiego ładunku wymaga zastosowania szczególnego wzmocnienia uchwytu, który podobnie jak w poprzednim rozwiązaniu składa się z pasów i otworów wykonanych w dwóch częściach górnej ścianki pojemnika, usytuowanych po przeciwnych stronach wykroju, co powoduje, że rozwiązanie to stwarza również poważne trudności z prawidłowym zachodzeniem na siebie poszczególnych części uchwytu przy składaniu pojemnika, zwłaszcza zaś w przypadku składania za pomocą urządzeń automatycznych. Ponadto wskutek dużych wymiarów pojemnika, który przystosowany jest do dwóch warstw puszek, konieczne jest użycie odpowiednio dużego wykroju, dodatkowo powiększonego z obydwu stron o dodane do niego klapy i płaty uchwytu, co powoduje w efekcie końcowym znaczny wzrost zużycia tektury, a tym samym i kosztów wytwarzania pojemnika.

Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych AP nr US 5221041 znany jest pojemnik transportowy, również złożony z płata górnego, dolnego i dwóch płatów bocznych połączonych ze sobą wzajemnie liniami zgięcia. W górnym płacie tego pojemnika są przy tym wycięte klapki, tworzące uchwyt złożony z klapy głównej i klapy pomocniczej oraz paska wzmacniającego, tworzący w sumie pięciowarstwowy układ uchwytu z tektury.

Zasadniczą wadą tego rozwiązania jest konstrukcja samego uchwytu, co prawda złożonego z pięciu warstw tektury, które jednak są tylko nieznacznie dłuższe od podłużnych otworów uchwytu, wskutek czego najbardziej narażony na rozerwanie przekrój u nasady uchwytu jest pozbawiony podparcia, co staje się przyczyną częstego urywania się uchwytu w tym właśnie miejscu.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji pojemnika, przystosowanego zwłaszcza do wielowarstwowych wsadów puszek z napojami, w którym zespół wzmocnienia uchwytu będzie stanowił integralną część wykroju pojemnika, nie powodując powiększenia wymiarów wykroju, a tym samym maksymalnie wykorzystując powierzchnię arkusza tektury, z której jest wykonany. Ponadto konstrukcja ta winna zapewniać rozmieszczenie otworów i pasów wzmacniających uchwytu po jednej stronie wykroju, w bliskiej od siebie odległości, aby po złożeniu pojemnika zapewnić dokładne zachodzenie na siebie poszczególnych elementów uchwytu.

Cel ten zrealizowano w konstrukcji pojemnika dla puszki, względnie butelki, zwłaszcza z napojami według wynalazku, który charakteryzuje się tym, że jest wyposażony w części kształtowe połączone liniami zgięcia z boczną krawędzią klap szerokich i nałożone na we4

177 876 wnętrzne powierzchnie tych klap oraz w część środkową, łączącą obydwie części kształtowe i nałożoną na wewnętrzną powierzchnię płata górnego oraz mającą parę wolnych krawędzi rozciągających się wzdłuż jej długości i oddzielonych od bocznych krawędzi płata górnego.

Linie zgięcia, łączące kształtowe części zespołu wzmocnienia uchwytu z szerokimi klapami, są korzystnie przesunięte względem bocznej krawędzi płata górnego.

Boczna krawędź szerokiej klapy jest korzystnie przesunięta względem bocznej krawędzi górnego płata. Płat górny jest natomiast korzystnie zaopatrzony w parę otworów uchwytu, przy czym kształtowe części zespołu wzmocnienia i część środkowa są tak rozmieszczone, że część środkowa rozciąga się wzdłuż płata górnego między tymi otworami uchwytu, przylegając jednocześnie do części tych otworów.

Obydwie kształtowe części zespołu wzmocnienia uchwytu są połączone z częścią środkową liniami zgięcia stanowiącymi przedłużenie linii zgięcia łączących górny płat z szerokimi klapami.

Pojemnik według wynalazku jest ponadto zaopatrzony w pasek wzmacniający połączony linią zgięcia z częścią środkowa zespołu wzmocnienia uchwytu i nałożony na tę część środkową.

Dzięki opisanej konstrukcji pojemnika według wynalazku, część środkowa zespołu wzmocnienia uchwytu oraz jego pasek wzmacniający i znajdujące się po obydwu ich stronach części kształtowe tworzą po zgięciu paska wzmacniającego wokół linii zgięcia taki układ, że część środkowa wraz z paskiem mocującym zostaje przymocowana na zakładkę do górnego płata znajdując się między obydwoma podłużnymi otworami uchwytu i- sięgając Obustronnie poza obszar tych otworów. Zespół wzmocnienia uchwytu pojemnika według wynalazku stanowi przy tym integralną część wykroju, z którego wykonany jest pojemnik, nie 'powodując jednak znaczącego powiększenia jego wymiarów i umożliwiając maksymalne wykorzystanie powierzchni arkusza tektury, z którego wykonany jest wykrój. Ponadto umieszczenie całego zespołu wzmocnienia uchwytu po jednej stronie wykroju, dzięki czemu wszystkie elementy zespołu znajdują się w bliskiej od siebie odległości, umożliwia po złożeniu pojemnika dokładne zachodzenie na siebie poszczególnych elementów, a dzięki temu maksymalne wzmocnienie uchwytu.

Wynalazek jest w przykładzie wykonania uwidoczniony na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia wykrój pojemnika według wynalazku w widoku z góry na wewnętrzną powierzchnię; fig. 2 - fragment wykroju według fig. 1 w widoku z góry, ilustrujący pierwszy zabieg składania pojemnika; fig. 3 - fragment wykroju według fig. 1 w widoku z góry, ilustrujący drugi zabieg składania pojemnika; fig. 4 i 5 - fragmenty wykroju według fig. 1 w widoku z góry, ilustrujące następne zabiegi składania pojemnika; fig. 6 - złożony pojemnik wykonany z wykroju według fig. 1, wypełniony puszkami, płatami zamykającymi w stanie otwartym, w widoku perspektywicznym, a fig. 7 - złożony i zamknięty pojemnik według fig. 6, w widoku perspektywicznym.

Wykrój 10 pojemnika na puszki, względnie butelki, zwłaszcza z napojami, według wynalazku, przedstawiony na fig. 1 składa się z górnego płata 12, połączonego linią zgięcia 16 z bocznym płatem 14, który z kolei jest połączony linią zgięcia 20 z dolnym płatem 18, zaś ten jest połączony linią zgięcia 24 z drugim bocznym płatem 22.

Górny płat 12 jest zaopatrzony w dwa podłużne otwory 26 uchwytu oraz w dodatkowe, rozchodzące się wachlarzowo, linie zgięcia 28, biegnące od tych otworów 26 do nadciętych naroży tego górnego płata 12. Te dodatkowe linie zgięcia górnego płata 12 mogą być wykonane również w innym układzie i kształcie albo też mogą być całkowicie pominięte.

Z obydwu stron środkowej części wykroju utworzonej przez płaty 12, 14, 18 i 22 znajdują się połączone z nimi liniami zgięcia odginane klapy. I tak z górnym płatem 12 są połączone odpowiednio wzdłuż linii zgięcia 32 i 36 szerokie klapy 30 i 34, natomiast od strony zewnętrznej wykroju 10 jest z tym górnym płatem 12 połączona linią zgięcia 40 - klejona klapa 38.

Z szerokimi klapami 30 i 34 jest połączony zespół wzmocnienia uchwytu złożony z kształtowej części 42, połączonej linią zgięcia 44 z klapą 30, z kształtowej części 46, będącej lustrzanym odbiciem części 42 i połączonej linią zgięcia 48 z klapą 34 oraz ze środ177 876 kowej części 50, mającej postać paska i łączącej ze sobą kształtowe części 42 i 46 zespołu, a połączonej linią zgięcia 54 z paskiem wzmacniającym 52, oddzielonym linią nacięcia 55 od klejonej klapy 38, połączonej z górnym płatem 12 pojemnika.

Pasek wzmacniający 52 jest ponadto wyposażony z obydwu stron w symetryczne trapezowe klapki 56 i 58, odpowiednio wycięte z kształtowych części 42 i 46 zespołu wzmocnienia uchwytu i połączone ze środkiem tego paska wzmacniającego 52 wytłoczonymi i wystającymi do wnętrza złożonego pojemnika liniami zgięcia. Również części kształtowe 42 i 46 zespołu wzmocnienia uchwytu są połączone z jego częścią środkową 58 wytłoczonymi i wystającymi do wnętrza pojemnika liniami zgięcia, będącymi przedłużeniem linii zgięcia 32 i 36, łączących odpowiednio górny płat 12 z szerokimi klapami 30 i 34. Linie zgięcia 32 i 36 są korzystnie zaopatrzone w nacięcia 60, mające na celu zmniejszenie naprężeń powstających między górnym płatem i szerokimi klapami 30 i 34.

Linia nacięcia 55, oddzielająca pasek wzmacniający 52 od klejonej klapy 38 jest równoległa do linii zgięcia 40, łączącej tę klapę 38 z górnym płatem 12, a ponadto jest korzystnie zakończona skośnymi odcinkami łączącymi tę linię nacięcia 55 z końcami linii zgięcia 54.

Linie zgięcia 44 i 48, łączące kształtowe części 42 i 46 zespołu wzmocnienia uchwytu z szerokimi klapami 30 i 34, są korzystnie przesunięte w kierunku do osi pojemnika 10 względem linii zgięcia 40, łączącej kolejną klapę 38 z górnym płatem 12 pojemnika. Również boczne krawędzie szerokich klap 30 i 34, połączonych liniami zgięcia 32, 36 z górnym płatem 12, są korzystnie przesunięte w kierunku do osi pojemnika względem linii zgięcia 16, łączącej ten górny płat 12 z bocznym płatem 14. Dzięki temu szerokie klapy 30 i 34 są nieco węższe w stosunku do szerokości pojemnika.

Nacięcie 55 oddzielające pasek wzmacniający 52 od klejonej klapy 38 jest połączone obustronnie z trójkątnymi wycięciami. Jeden z boków tego wycięcia stanowi przy tym przedłużenie linii zgięcia 32, 36, łączącej szerokie klapy 30, 34 z górnym płatem 12, zaś wierzchołek wycięcia leży na linii zgięcia 44, 48, łączącej tę szeroką klapę 30, 34 z częścią .kształtowy 42, 46 zespołu wzmocnienia uchwytu.

Boczny płat 14 pojemnika jest ponadto zaopatrzony w znajdujący się w jego środku i przylegający do linii zgięcia 16 odrywany płat 62, ograniczony perforowanymi liniami 63. Z obydwu stron sąpołączone z tym bocznym płatem 14 liniami zgięcia 64 i 66 - wąskie klapy 65 i 67.

Dolny płat 18 pojemnika jest wyposażony obustronnie w szerokie klapy 68 i 72, połączone z nim odpowiednio liniami zgięcia 70 i 74, zaś drugi boczny płat 22 jest wyposażony obustronnie w wąskie klapy 76 i 80, połączone z nim odpowiednio liniami zgięcia 78 i 82.

Figura 2 ilustruje pierwszy zabieg składania pojemnika z wykroju. Polega on na odgięciu o 180° paska wzmacniającego 52 wokół linii zgięcia 54 i przyklejeniu go do środkowej części 50 zespołu wzmocnienia uchwytu, przy czym klapki 56 i 58 są przyklejane do końcowych części 42 i 46 tego zespołu.

Następny zabieg składania pojemnika, przedstawiony na fig. 3, polega na zgięciu całego zespołu wzmocnienia uchwytu wokół linii zgięcia 44 i 48 i przyklejeniu części kształtowych 42 i 46 tego zespołu do szerokich klap 30 i 34, a następnie na przyklejeniu środkowej części 50 zespołu wraz z paskiem wzmacniającym 52 do górnego płata 12 w obszarze między otworami 26 uchwytu. W ten sposób powstaje potrójne wzmocnienie przęsła między tymi podłużnymi otworami uchwytu.

Figura 1 uwidacznia, że wykrój wraz z zespołem wzmacniającym uchwyt, składającym się z kształtowych części 42 i 46 środkowej części 50 i z paska wzmacniającego 52 zapewnia właściwe ułożenie wykroju pojemnika na arkuszu tektury i jego dobre wykorzystanie.

Zespół wzmocnienia uchwytu według wynalazku jest połączony tylko z szerokimi klapami 30 i 34, przy czym, jak poprzednio wspomniano, linie zgięcia 44 i 48, łączące części kształtowe 42 i 46 z tymi szerokimi klapami 30 i 34, są cofnięte w stosunku do linii zgięcia 40, stanowiącej po złożeniu pojemnika krawędź górnego płata 12. Dzięki temu szerokość części kształtowych 42 i 46 zespołu wzmocnienia uchwytu może być w przybliżeniu równa połowie szerokości górnego płata 12, umożliwiając aby po zgięciu środkowa część 50 tego zespołu przyjęła położenie w środku górnego płata 12, a tym samym zapewniając dobre

177 876 wzmocnienie uchwytu. Dodatkową korzyścią jest sięganie paska wzmacniającego 52 i części środkowej 50 zespołu poza górny płat 12, aż do szerokich klap 30 i 34.

Następne zabiegi składania pojemnika 10 przedstawiają fig. 4 i 5. Zgodnie z fig. 4 górny płat 12 zagina się o kąt 180° wokół linii zgięcia 16, aż do zetknięcia się z bocznym płatem 14, przy czym na klapę klejącą 38 nakłada się klej i zagina się drugi boczny płat 22 (fig. 5) wokół linii zgięcia 24, przyklejając obrzeże tego bocznego płata do klejonej klapy 38. W wyniku uzyskuje się płasko złożony pojemnik. Na figurze 5 część klapy 30 górnego płata 12 jest przedstawiona jako częściowo wyrwana w celu odsłonięcia kształtowej części 42 i środkowej części 50 zespołu wzmocnienia uchwytu.

Na figurze 6 jest przedstawiony przestrzennie ukształtowany pojemnik uzyskany przez rozparcie płasko złożonego, przedstawionego na fig. 5. Jest on wyposażony w otwarte z jednej strony szerokie klapy 30 i 68 i wąskie klapy 65 i 76, przygotowane do nałożenia kleju.

Pakowanie pojemnika gotowym wsadem puszek z napojami ułożonymi w dwóch warstwach, z umieszczoną między nimi wkładką. 90, odbywa się przez wsunięcie wsadu przez otwarty koniec pojemnika do jego wnętrza, korzystnie przy użyciu zautomatyzowanej maszyny pakującej.

Zamknięcia i sklejenia płatów zamykających dokonuje się w następujący sposób: wąskie klapy 65 i 76 zagina się wokół linii zgięcia 64 i 78 w kierunku do zapakowanych puszek, po czym nakłada się na nie klej, zagina się do dołu szeroką klapę 30 i przykleja się ją do klap 65 i 76. Następnie nakłada się klej na przynajmniej część powierzchni szerokiej klapy 68, którą zagina się do góry i przykleja do szerokiej klapy 30.

Taką samą operację przeprowadza się dla zamknięcia i sklejenia klap zamykających po przeciwnej strome pojemnika. Wypełniony wsadem z puszek i całkowicie zamknięty (zaklejony) pojemnik przedstawia fig. 7.

Oczywiście przedstawione rozwiązanie pojemnika według wynalazku może być stosowane również dla wsadu z jedną warstwą puszek albo też wsadu z butelkami, słoikami itp.

Zespół wzmocnienia uchwytu pojemnika według wynalazku może być stosowany również dla innego rodzaju uchwytów, o innym kształcie i wielkości otworów, jak również dla odmiennych pojemników.

177 876

177 876

177 876

177 876

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Pojemnik na puszki, względnie butelki, zwłaszcza z napojami, wykonany korzystnie z tektury i składający się z płata górnego połączonego linią zgięcia z płatem bocznym, który z kolei jest połączony linią zgięcia z płatem dolnym, ten zaś jest połączony linią, zgięcia z drugim płatem bocznym, przy czym płaty górny i dolny są połączone obustronnie liniami zgięcia z szerokimi klapami, a ponadto płat górny jest zaopatrzony w swym środku w dwa podłużne, symetryczne względem jego osi otwory uchwytu, a ponadto jest wyposażony w zespół wzmocnienia uchwytu, znamienny tym, że jest wyposażony w części kształtowe (42 i 46) połączone liniami zgięcia (44 i 48) z boczną krawędzią klap szerokich (30 i 34) i nałożone na wewnętrzne powierzchnie tych klap (30 i 34) oraz w część środkową (50), łączącą obydwie części kształtowe (42 i 46) i nałożoną na wewnętrzną powierzchnię płata górnego (12) oraz mającą parę wolnych krawędzi rozciągających się wzdłuż jej długości i oddzielonych od bocznych krawędzi płata górnego (12).
2. 2. Pojemnik według zastrz. 1, znamienny tym, że linie zgięcia (44, 48), łączące kształtowe części (42 i 46) zespołu wzmocnienia uchwytu z szerokimi klapami (30 i 34), są przesunięte względem bocznej krawędzi (40) płata górnego (12).
3. 3. Pojemnik według zastrz. 1, znamienny tym, że boczna krawędź szerokiej klapy (30,34) jest przesunięta względem bocznej krawędzi (40) górnego płata (12).
4. 4. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że płat górny (12) jest zaopatrzony w parę otworów uchwytu (26), przy czym kształtowe części (42, 46) zespołu wzmocnienia i część środkowa (50) są tak rozmieszczone, że część środkowa (50) rozciąga się wzdłuż płata górnego (12) między tymi otworami uchwytu, przylegając jednocześnie do części tych otworów.
5. 5. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że obydwie kształtowe części (42, 46) zespołu wzmocnienia uchwytu są połączone z częścią środkową (50) liniami zgięcia stanowiącymi przedłużenie linii zgięcia (3^, 36) łączących górny płat (12) z szerokimi klapami (30 i 34).
6. 6. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że jest zaopatrzony w pasek wzmacniający (52) połączony linią zgięcia (54) z częścią środkową (50) zespołu wzmocnienia uchwytu i nałożony na tę część środkową (50).