PL176575B1 - Filtr tkaninowy - Google Patents

Abstract

1. Filtr tkaninowy majacy obudowe tworzaca dolna sekcje zapylonego gazu z podluz- nym poziomym wlotem zapylonego gazu i górna sekcje czystego gazu z wylotem czystego gazu, przy czym te sekcje sa przedzielone plyta z otwo- rami, z której wystaje ku dolowi kolisty uklad worków filtracyjnych, zas wlot zapylonego gazu znajduje sie w sasiedztwie dolnego zakonczenia worków filtracyjnych, a ponadto powyzej plyty z otworami znajduje sie zespól przeplukujacy, znamienny tym, ze w dwóch narozach obudowy (11), usytuowanych przy przeciwleglych bocz- nych zakonczeniach wlotu (31) zapylonego gazu, znajduja sie kanaly (13), które sa polaczone z wlotem (31) zapylonego gazu, przy czym kazdy kanal (13) ma wylot usytuowany na poziomie znajdujacym sie w przyblizeniu w polowie od- leglosci pomiedzy wlotem (31) zapylonego gazu i plyta (40) z otworami. FIG 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest filtr tkaninowy.

Z australijskiego opisu patentowego nr 520 545 jest znany filtr tkaninowy, w którym przeznaczony do oczyszczania strumień gazu jest kierowany przez grupę podłużnych worków filtrujących od zewnątrz do wnętrza. Worki te są okresowo czyszczone, na przykład przez okresowe wtryskiwanie do nich impulsowego strumienia gazowego, skierowanego przeciwnie do strumienia gazu przeznaczonego do oczyszczenia, który służy do szybkiego odwrócenia kie_runku prz_epływu gazu przez worki filtracyjne dla usunięcia tym samym z zewnątrz worków składnika cząsteczkowego, który został przytrzymany na workach filtracyjnych.

W tego rodzaju filtrach tkaninowych grupa worków filtracyjnychjest zwykle umieszczona w korpusie obudowy, mającej sekcję zapylonego gazu z wlotem i sekcję czystego gazu z wylotem. W korpusie obudowy jest zamontowana płyta z otworami, oddzielająca sekcję zapylonego gaz_u i sekcję czystego gazu, która posiada liczne współosiowe pierścienie otworów. Przy każdym otworze płyty z otworami jest podparty worek filtracyjny, który zwiesza się do sekcji gazu _zapylonego. W sekcji czystego gazu jest zamontowany zespół do przepłukiwania wstecznego, który j_est przystosowany do kierowania impulsów strumienia gazu do kolejneg_o przepłukiwania _worków filtracyjnych, na przykład taki jak według australijskiego opisu patentowego nr 608765.

Znane jest również stosowanie komory sprężonego powietrza pomiędzy workami filtra_cyj_nymi _a ścianą obudowy w poprzek jej szerokości. Umożliwia to spowalnianie prędkości

176 575 wprowadzania do obudowy gazu zapylonego. Jednakże tego rodzaju komory sprężonego powietrza niepotrzebnie zajmują przestrzeń i z tego względu ogólnie nie są akceptowane jako korzystne do stosowania.

Filtr tkaninowy mający obudowę tworzącą dolną sekcję zapylonego gazu z podłużnym poziomym wlotem zapylonego gazu i górną sekcję czystego gazu z wylotem czystego gazu, przy czym te sekcje są przedzielone płytą z otworami, z której wystaje ku dołowi kolisty układ worków filtracyjnych, zaś wlot zapylonego gazu znajduje się w sąsiedztwie dolnego zakończenia worków filtracyjnych, a ponadto powyżej płyty z otworami znajduje się zespół przepłukujący do wytwarzania i rozprowadzania impulsów gazowych, przepłukujących worki filtracyjne poprzez otwory w płycie z otworami, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w dwóch narożach obudowy, usytuowanych przy przeciwległych bocznych zakończeniach wlotu zapylonego gazu, znajdują się kanały, które są połączone z wlotem zapylonego gazu, przy czym każdy kanał ma wylot usytuowany na poziomie znajdującym się w przybliżeniu w połowie odległości pomiędzy wlotem zapylonego gazu i płytą z otworami.

Obudowa posiada płaskie boki, zaś każdy kanał przebiega zasadniczo pionowo w górę wzdłuż naroża obudowy od bocznego zakończenia wlotu zapylonego gazu.

Obudowa korzystnie posiada cztery płaskie boki, przy czym wlot zapylonego gazu usytuowany jest wzdłuż jednego boku obudowy, zaś kanały są umieszczone w dwóch sąsiednich narożach obudowy.

Dolny koniec obudowy jest utworzony przez zwężający się ku dołowi lej, z którym jest połączone wyprowadzenie wlotu zapylonego gazu. We wlocie zapylonego gazu korzystnie znajduje się tłumik przepływu gazu.

Każdy kanał ma w swej dolnej części otwór upustowy składnika cząsteczkowego.

Filtr tkaniny według wynalazku daje znaczne korzyści w stosunku do stanu techniki. Po pierwsze, przez wprowadzanie części zapylonego gazu dalej w górę układu worków filtracyjnych następuje znaczna redukcja powierzchni i całkowitego kosztu wykonania filtru. Jest to uzyskiwane w wyniku przechodzenia zapylonego gazu w usytuowanych pionowo kanałach z prędkościami znacznie większymi niż prędkości gazu przenoszonego przez worki filtracyjne i przez wykorzystanie uprzednio nieużywanych naroży obudowy, które otaczają kolisty układ worków filtracyjnych. Po drugie, polepszone są wzory przepływu gazu do układu worków filtracyjnych przez wprowadzanie części zapylonego gazu dalej w górę układu worków, co wzmaga boczny i górny przepływ gazu z kanałów i tym samym maksymalizuje wstępne oddzielenie składnika cząsteczkowego, wypadającego ze strumienia zapylonego gazu i wpadającego do leja bez przychwycenia na powierzchni worka filtracyjnego. Po trzecie, przez minimalizowanie pionowej prędkości w dół i w górę poprzez układ worków jest zminimalizowane ponowne przechwytywanie pyłu zatrzymanego przez worki filtracyjne, obniżając tym samym wymagania odnośnie ilości stosowanego powietrza czyszczącego i energii oraz przedłużając czas użytkowania worków. Po czwarte, poprzez bardziej jednolity rozkład zapylonego gazu poprzez układ worków i w każdym pojedynczym worku, można zminimalizować wymagania odnośnie ilości stosowanego powietrza czyszczącego i dodatkowo przedłużyć czas użytkowania worka.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia perspektywiczny widok filtru tkaninowego według wynalazku, fig. 2 widok z góry filtru tkaninowego z fig. 1, a fig. 3 - częściowy przekrój wzdłużny przez filtr według wynalazku.

Pokazany na fig. 1 filtr tkaninowy 10 zawiera obudowę 11 mającąprzy swoim dolnym końcu wewnętrznie zukosowany lej 12. Obudowa 11 jest podzielona na górną sekcję 20 czystego gazu i dolną sekcję 30 zapylonego gazu. Pomiędzy nimi jest umieszczona płyta 40 z otworami, z której wystaje kolisty układ worków filtracyjnych 50. Należy zauważyć, że wymiary względne

176 575 rozmaitych elementów składowych filtru nie są podane w odpowiedniej proporcji. Pokazane na rysunku strzałki wskazują kierunek przepływu gazu.

Płyta 40 z otworami posiada szereg rozstawionych promieniowo, współosiowych pierścieni otworów. Każdy z tych otworów komunikuje się z odpowiednim workiem filtracyjnym kolistego układu worków filtracyjnych 50. Powyżej płyty 40 z otworami znajduje się zespół przepłukujący 60 do wytwarzania i rozprowadzania impulsów gazu (patrz fig. 3).

Zespół przepłukujący 60 do wytwarzania impulsów gazu i do rozprowadzania ich periodycznie do otwartych górnych zakończeń worków filtru tkaninowego przez odpowiednie otwory w płycie 40 z otworami, zawiera wystającą pionowo rurę wlotową 61, która jest połączona dolnym końcem z parą odchodzących promieniowo przewodów rozgałęźnych 62 i 63 gazu. Każdy przewód rozgałęźny 62 i 63 przebiega poprzez i ponad płytą40 z otworami i przytrzymuje liczne skierowane ku dołowi dysze. Dysze przewodu rozgałęźnego 62 są tak umieszczone, że obracają się odpowiednio ponad jednym z parzyście numerowanych pierścieni otworów, zaś dysze przewodu rozgałęźnego 63 są tak umieszczone, że obracająsię odpowiednio ponad jednym z nieparzyście numerowanych pierścieni otworów. Zespół przepłukujący 60 do wytwarzania i rozprowadzania impulsów gazu może być wykonany jak w powołanym stanie techniki lub według konkretnego zalecenia projektowego. Przykładowo, dysze każdego przewodu rozgałęźnego 62 i 63 mogąbyć umieszczone jako liczne rozstawione równomiernie promieniowo pary dysz, przy czym każda dysza odpowiedniej pary jest ustawiona podczas obrotu wjednej linii z odpowiadającymjej pierścieniem otworów.

W poprzek jednej powierzchni bocznej obudowy 11 przechodzi wlot 31 zapylonego gazu, którego wyprowadzenie jest podłączone do leja 12. Jak pokazano na fig. 3, wlot 31 zawiera lej wlotowy 32 i tłumik przepływu gazu 33, umieszczony w leju wlotowym 32 i przystosowany do kontrolowania objętości gazu przepływającego przez wlot 31 do obudowy 11. W pokazanym rozwiązaniu, tłumik przepływu gazu 33 jest utworzony przez obrotową łopatkę, jednakże można zastosować zamiennie dowolny odpowiedni inny tłumik.

Obudowa 11 zawiera przynajmniej jeden kanał 13, którego dnojest połączone z wlotem 31. Szczyt kanału 13 otwiera się do obudowy 11 w położeniu usytuowanym pośrodku wlotu 31 i płyty 40 z otworami. W pokazanym rozwiązaniu są zastosowane dwa kanały 13, które przebiegają pionowo w sąsiednich narożach obudowy 11, zaś dna tych kanałów 13 są połączone z przeciwległymi bocznymi zakończeniami wlotu 31.

Sposób oczyszczania zapylonego gazu za pomocą filtru tkaninowego według wynalazku przebiega następująco. W górnej sekcji 20 czystego gazu panuje podciśnienie tak, że poprzez wlot 31 wprowadza się na zasadzie zasysania porcję zapylonego gazu w położeniu w sąsiedztwie lub poniżej kolistego układu worków filtracyjnych 50. Część tej porcji zapylonego gazu oddziela się i wprowadza do kanałów 13 w obudowie 11, które zmieniają kierunek tej oddzielonej części zapylonego gazu wchodzącego do obudowy z wlotu 31 i prowadząją narożami obudowy 11 na wysokość usytuowaną pośrodku odległości pomiędzy płytą 40 z otworami i wlotem 31.

Wymiary tych kanałów 13 są dobrane odpowiednio do ilości przepływu oddzielonej drugiej części rozpylonego gazu, która ma zmienić kierunek. Do naroży obudowy 11 na poziomie usytuowanym pośrodku odległości pomiędzy płytą 40 z otworami i wlotem 31 może być skierowane pomiędzy 10-90% całkowitej ilości zapylonego gazu wchodzącego do filtru. W ten sposób uzyskuje się polepszenie toru przepływu zapylonego gazu wokół kolistego układu worków filtracyjnych 50 przez wzmaganie bocznego i w górę przepływu gazu dla maksymalizacji wstępnego oddzielenia materiału cząsteczkowego z zapylonego gazu. Ponadto, ponieważ część strumienia wlotowego zapylonego gazu podlega zmianie kierunku, zatem powoduje to minimalizowanie prędkości pionowej strumienia w dół i w górę poprzez układ worków filtracyjnych, redukując tym samym ponowne przechwytywanie pyłu z worków filtracyjnych, a ponadto uzyskuj e się bardziej jednolity rozkład zapylonego gazu wokół układu worków.

176 575

Oddzielona część zapylonego gazu w obudowie 11 jest następnie wciągana przez kolisty układ worków filtracyjnych 50, który powoduje oddzielenie poprzez worki filtracyjne składnika cząsteczkowego z zapylonego gazu. Następnie oczyszczony gaz przechodzi przez otwarty górny koniec worków filtracyjnych do górnej sekcji 20 czystego gazu, gdzie zostaje wyprowadzony poprzez wylot 21.

W rozwiązaniu zalecanym, każdy kanał 13 jest wyposażony w niewielki otwór upustowy składnika cząsteczkowego 14 przy swym dolnym końcu tak, żejakikolwiek składnik cząsteczkowy, wypadający ze strumienia zapylonego gazu w kanale 13, zostaje wyładowany z jego dolnego końca i skierowany do leja 15.

176 575

(

FIG. 2

176 575

FIG.3

176 575

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Filtr tkaninowy mający obudowę tworzącą dolną sekcję zapylonego gazu z podłużnym poziomym wlotem zapylonego gazu i górną sekcję czystego gazu z wylotem czystego gazu, przy czym te sekcje są przedzielone płytą z otworami, z której wystaje ku dołowi kolisty układ worków filtracyjnych, zaś wlot zapylonego gazu znajduje się w sąsiedztwie dolnego zakończenia worków filtracyjnych, a ponadto powyżej płyty z otworami znajduje się zespół przepłukujący, znamienny tym, że w dwóch narożach obudowy (11), usytuowanych przy przeciwległych bocznych zakończeniach wlotu (31) zapylonego gazu, znajdują się kanały (13), które są połączone z wlotem (31) zapylonego gazu, przy czym każdy kanał (13) ma wylot usytuowany na poziomie znajdującym się w przybliżeniu w połowie odległości pomiędzy wlotem (31) zapylonego gazu i płytą (40) z otworami.
2. 2. Filtr tkaninowy według zastrz. 1, znamienny tym, że obudowa (11) posiada płaskie boki, zaś każdy kanał (13) przebiega pionowo w górę wzdłuż naroża obudowy (11) od bocznego zakończenia wlotu (31) zapylonego gazu.
3. 3. Filtr tkaninowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że obudowa (11) posiada cztery płaskie boki, przy czym wlot (31) zapylonego gazu usytuowany jest wzdłużjednego boku obudowy (11), zaś kanały (13) są umieszczone w dwóch sąsiednich narożach obudowy (11).
4. 4. Filtr tkaninowy według zastrz. 3, znamienny tym, że dolny koniec obudowy (11) jest utworzony przez zwężający się ku dołowi lej (12), z którym jest połączone wyprowadzenie wlotu (31) zapylonego gazu.
5. 5. Filtr tkaninowy według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że we wlocie (31) zapylonego gazu znajduje się tłumik przepływu gazu (33).
6. 6. Filtr tkaninowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że każdy kanał (13) ma w swej dolnej części otwór upustowy składnika cząsteczkowego (14).

   * * *