PL174635B1 - Kruszarka - Google Patents

Abstract

Kruszarka, zawierająca bieżnię pierścieniową i co najmniej jeden wałek, mogący toczyć się po tej bieżni, oraz korpus, przy czym bieżnia kruszarki jestutworzonaprzez płyty ścieralne, umieszczonewewnątrz korpusu walcowego, znamienna tym, że ta część korpusu kruszarki, która styka się z bieżnią, ma graniastosłupową powierzchnię wewnętrzną, zaś płyty (14, 14') posiadają wklęsłą powierzchnię wewnętrzną (18, 18'), której kształt odpowiada kształtowi powierzchni tocznej bieżni, oraz płaską powierzchnię zewnętrzną (20,20'), która spoczywa najednym boku wymienionej powierzchni graniastosłupowej.

Description

Przedmiotem wynalazku jest kruszarka, zawierająca bieżnię pierścieniową, po wewnętrznej powierzchni której toczy się jeden lub kilka wałków, dociskanych do bieżni za pomocą ich ciężaru lub siły odśrodkowej albo za pomocą środków zewnętrznych, takich jak dźwigniki lub sprężyny, tak, aby uzyskać kruszenie przez miażdżenie materiałów, znajdujących się na bieżni.

Znane są kruszarki, zawierające bieżnię pierścieniową i co najmniej jeden wałek, mogący toczyć się po tej bieżni. Kruszarka taka opisana jest we francuskim opisie patentowym nr 90 14004.

174 635

Aby uniknąć zbyt szybkiego zużycia bieżni, bieżnia może być pokryta płytami z twardego metalu. Z powodu ich twardości na płytach tych można na ogół obrabiać jedynie powierzchnie płaskie na szlifierkach. Powierzchnie walcowe którymi płyty te opierają się na pierścieniu lub bębnie, który je niesie, są w stanie surowym z odlewni i ich powierzchnia nośna nie jest na ogół doskonała. Duży nacisk, jaki wywierają wałki na płyty podczas pracy kruszarki, może zatem spowodować ich pęknięcie. Niebezpieczeństwo to jest tym większe, że płyty są zaopatrzone na ogół w otwory do przepuszczania śrub lub sworzni, służących do ich zamocowania na pierścieniu lub bębnie i zmniejszających ich wytrzymałość mechaniczną.

Celem wynalazku jest wyeliminowanie tego niebezpieczeństwa przez zapewnienie prawidłowego niesienia płyt na pierścieniu lub bębnie, który je podtrzymuje, oraz przez usunięcie wszelkich środków mocujących płyty na elemencie nośnym, takich jak śruby lub sworznie.

Kruszarka, zawierająca bieżnię pierścieniową i co najmniej jeden wałek, mogący toczyć się po tej bieżni, oraz korpus, przy czym bieżnia kruszarki jest utworzona przez płyty ścieralne, umieszczone wewnątrz korpusu walcowego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że ta część korpusu kruszarki, która styka się z bieżnią, ma graniastosłupową powierzchnię wewnętrzną, zaś płyty posiadają wklęsłą powierzchnię wewnętrzną, której kształt odpowiada kształtowi powierzchni tocznej bieżni, oraz płaską powierzchnię zewnętrzną, która spoczywa na jednym boku wymienionej powierzchni graniastosłupowej.

Korzystnie korpus kruszarki zawiera dzwon i wstawki, przy czym powierzchnia graniastosłupowa jest utworzona na wstawkach, dołączonych na powierzchni wewnętrznej dzwonu korpusu kruszarki i posiadających walcową powierzchnię zewnętrzną o takim samym promieniu jak powierzchnia wewnętrzna dzwonu korpusu kruszarki oraz płaską powierzchnię wewnętrzną.

Korzystnie kierownica powierzchni graniastosłupowej jest wielokątem foremnym, a płaska powierzchnia zewnętrzna płyt ma szerokość równą w przybliżeniu szerokości boków powierzchni graniastosłupowej, zaś boki przedni i tylny płyt są położone w płaszczyznach, przechodzących przez oś bieżni i krawędzie powierzchni graniastosłupowej.

Korzystnie ścieralne płyty są przytrzymywane z boku za pomocą pierścieni oporowych, zamocowanych na dzwonie korpusu kruszarki.

Korzystnie luzy pomiędzy ścieralnymi płytami są wypełnione żywicą.

Korzystnie powierzchnia graniastosłupowa zawiera odsadzki, rozłożone równomiernie na obwodzie korpusu kruszarki, a pomiędzy odsadzkami znajdują się płaskie powierzchnie podparcia ścieralnych płyt, zaś płyty mają grubość, rosnącą od przodu ku tyłowi, i mają boki przedni i tylny, położone w płaszczyznach, przechodzących przez oś bieżni i boki powierzchni graniastosłupowej, stanowiące odsadzki.

Korzystnie ścieralne płyty są przytrzymywane z boku za pomocą pierścieni oporowych, zamocowanych na dzwonie korpusu kruszarki.

Korzystnie luzy pomiędzy płytami ścieralnymi są wypełnione żywicą.

Korzystnie przedni bok płyt jest prostopadły do ich powierzchni zewnętrznej, a boki powierzchni graniastosłupowej, stanowiące odsadzki, są prostopadłe do płaskich boków tej powierzchni, służących jako podparcie płyt.

Korzystnie powierzchnia graniastosłupajest utworzona przez wstawki, które są dołączone do dzwonu korpusu kruszarki i grubość wstawek jest większa na przodzie niż z tyłu.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia kruszarkę poziomą z wałkiem, w przekroju poprzecznym i częściowym widoku, fig. 2 - płytę ścieralną i wstawkę bieżni kruszącej kruszarki według fig. 1, w widoku perspektywicznym, fig. 3 - kruszarkę według fig. 1, w przekroju wzdłuż osi 3-3, fig. 4 - drugą postać wykonania bieżni kruszącej, w widoku analogicznymjak na fig. 1, a fig. 5 - płytę ścieralną i wstawkę bieżni kruszącej kruszarki według fig. 4, w widoku perspektywicznym.

Kruszarka, której tylko częściowy widok przedstawia fig. 1, jest typu, opisanego w wymienionym uprzednio francuskim opisie patentowym. Zawiera ona korpus obrotowy, utworzony przez krótkie walcowe dzwony 10 o poziomej osi, niosące wewnątrz bieżnię kruszącą 12 i wałek 16, utrzymywany w stałym położeniu, który toczy się po tej bieżni i jest dociskany do niej za pomocą sprężyn lub dźwigników. Kierunek obrotu bieżni jest uwidoczniony na fig. 1 i 4 za pomocą strzałki.

174 635

Bieżnia krusząca jest utworzona przez płyty ścieralne 14 z twardego metalu, umieszczone obok siebie, w celu uzyskania walcowej powierzchni tocznej o poziomej osi. Każda płyta zawiera wklęsłą walcową powierzchnię wewnętrzną 18, płaską powierzchnię zewnętrzną 20, dwie powierzchnie boczne 22 i 24, prostopadłe do osi bieżni, oraz powierzchnię przednią 26 i powierzchnię tylną 28, które są położone w dwóch płaszczyznach osi X-X bieżni. Przód i tył płyty są wyznaczone w odniesieniu do kierunku obracania się bieżni, przy czym przód stanowi tę część płyty, która najpierw przechodzi pod wałek 16; definicja ta pozostaje w mocy również w przypadku kruszarek, w których bieżnia jest nieruchoma, natomiast wałkowi nadaje się ruch obrotowy dokoła osi kruszarki.

Każda płyta spoczywa swą powierzchnią zewnętrzną, stanowiącą powierzchnię podparcia, na wstawce 30, dołączonej do dzwonu 10. Każda wstawka zawiera płaską powierzchnię wewnętrzną 32 i walcową powierzchnię zewnętrzną 34 o tym samym promieniu jak powierzchnia wewnętrzna dzwonu 10. Wstawki są zamocowane na dzwonie 10 np. za pomocą spawania. Tworzą one powierzchnię graniastosłupową, której kierownicą jest wielokąt foremny i której boki mają szerokość, równą szerokości powierzchni podparcia płyt 14, zwiększonej o luzy, niezbędne do montażu płyt, tak, iż płaszczyzny powierzchni przedniej i tylnej płyt mieszczą w praktyce krawędzie 35 powierzchni graniastosłupowej.

W zależności od szerokości bieżni może być ona wykonana z jednego lub kilku rzędów pierścieniowych płyt, a każda wstawka może nieść tylko jedną płytę lub przyległe płyty kilku rzędów.

Płyty są przytrzymywane z boku za pomocą dwóch pierścieni oporowych 36, przyspawanych do dzwonu 10 (fig. 3). Żaden inny środek mocujący, np. śruby, nie jest tu potrzebny, przy czym płyty są unieruchomione na zasadzie efektu sklepieniowego, a kształt graniastosłupowy powierzchni elementów nośnych, wyznaczonych przez wstawki, przeciwdziała ponadto obwodowemu przemieszczaniu całego zespołu płyt względem wstawek.

Zamiast być utworzoną przez wstawki, dołączone do dzwonu 10, powierzchnia graniastosłupa, na której spoczywają płyty ścieralne 14, może być wykonana za pomocą obróbki mechanicznej bezpośrednio w dzwonie 10 lub w pierścieniu, dołączonym do dzwonu 10.

W postaci wykonania według fig. 4 wstawki 30', mają grubość większą z przodu niż z tyłu, tak, iż tworzą one powierzchnię graniastosłupową z odsadzkami, przy czym płaska powierzchnia wewnętrzna 32' wstawek, która służy jako podparcie płyt ścieralnych 14', jest prostopadła do ich powierzchni przedniej 40, stanowiącej odsadzkę i położonej w płaszczyźnie, mieszczącej oś X-X bieżni. W związku z tym płyty ścieralne 14' mają większą grubość z tyłu niż z przodu, a ich powierzchnia zewnętrzna 20'jest prostopadła do ich powierzchni przedniej 26'.

Dzięki takiemu rozwiązaniu, równoległa do powierzchni podparcia płyty, składowa sił promieniowych, wywieranych przez wałek 16, ma zawsze ten sam kierunek: od przodu ku tyłowi, gdy tworząca, wzdłuż której siły te są przyłożone, przemieszcza się od przedniej do tylnej krawędzi płyty w wyniku obracania się bieżni. Płyty ścieralne pozostają zatem w stanie oparcia o odsadzki, utworzone przez powierzchnię czołową wstawek, co zapobiega promiennym przemieszczeniom płyt, które powodowałyby uderzenia i mogłyby wywołać ich uszkodzenie.

Luzy pomiędzy płytami, niezbędne do montażu, można wypełnić żywicą epoksydową, aby zapobiec ich napełnieniu w sposób chaotyczny pokruszonym materiałem po uruchomieniu kruszarki.

Zamiast walcowej, powierzchnia toczna bieżni może być toroidalna lub w kształcie stożka ściętego albo złożona z szeregu powierzchni walcowych o różnych średnicach, przy czym jest zrozumiałe, że kształt powierzchni wewnętrznej płyty zależy od kształtu powierzchni tocznej.

Jest zrozumiałe, że postacie wykonania, wynikające z opisanych powyżej rozwiązań przez wprowadzenie innych równoważnych środków technicznych, nie wykraczają poza ramy wynalazku.

Wynalazek można stosować zarówno w przypadku kruszarek, w których bieżnia jest nieruchoma, a wałkowi nadaje się ruch obrotowy dokoła osi bieżni, jak i kruszarek, zawierających bieżnię o osi pionowej.

174 635

30'

34.'

174 635

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (9)

Zastrzeżenia patentowe

1. Kruszarka, zawierająca bieżnię pierścieniową i co najmniej jeden wałek, mogący toczyć się po tej bieżni, oraz korpus, przy czym bieżnia kruszarki jest utworzona przez płyty ścieralne, umieszczone wewnątrz korpusu walcowego, znamienna tym, że ta część korpusu kruszarki, która styka się z bieżnią, ma graniastosłupową powierzchnię wewnętrzną, zaś płyty (14, 14') posiadają wklęsłą powierzchnię wewnętrzną (18, 18'), której kształt odpowiada kształtowi powierzchni tocznej bieżni, oraz płaską powierzchnię zewnętrzną (20, 20'), która spoczywa na jednym boku wymienionej powierzchni graniastosłupowej.

2. Kruszarka według zastrz. 1, znamienna tym, że korpus kruszarki zawiera dzwon (10) i wstawki (30,30'), przy czym powierzchnia graniastosłupowa jest utworzona na wstawkach (30, 30'), dołączonych na powierzchni wewnętrznej dzwonu (10) korpusu kruszarki i posiadających walcową powierzchnię zewnętrzną (34,34') o takim samym promieniu jak powierzchnia wewnętrzna dzwonu (10) korpusu kruszarki oraz płaską powierzchnię wewnętrzną (32, 32').

3. Kruszarka według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że kierownica powierzchni graniastosłupowej jest wielokątem foremnym, a płaska powierzchnia zewnętrzna (20) płyt (14) ma szerokość równą w przybliżeniu szerokości boków (32) powierzchni graniastosłupowej, zaś boki przedni (26) i tylny (28) płyt (14) są położone w płaszczyznach, przechodzących przez oś bieżni i krawędzie (35) powierzchni graniastosłupowej.

4. Kruszarka według zastrz. 3, znamienna tym, że ścieralne płyty (14) są przytrzymywane z boku za pomocą pierścieni oporowych (36), zamocowanych na dzwonie (10) korpusu kruszarki.

5. Kruszarka według zastrz. 4, znamienna tym, że luzy pomiędzy ścieralnymi płytami (14) są wypełnione żywicą.

6. Kruszarka według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że powierzchnia graniastosłupowa zawiera odsadzki, rozłożone równomiernie na obwodzie korpusu kruszarki, a pomiędzy odsadzkami znajdują się płaskie powierzchnie podparcia ścieralnych płyt (14), zaś płyty (14') mają grubość, rosnącą od przodu ku tyłowi, i mają boki przedni (26') i tylny (280, położone w płaszczyznach, przechodzących przez oś bieżni i boki (40) powierzchni graniastosłupowej, stanowiące odsadzki.

7. Kruszarka według zastrz. 6, znamienna tym, że ścieralne płyty (14') są przytrzymywane z boku za pomocą pierścieni oporowych (36), zamocowanych na dzwonie (10) korpusu kruszarki.

8. Kruszarka według zastrz. 7, znamienna tym, że luzy pomiędzy płytami ścieralnymi (14') są wypełnione żywicą.

9. Kruszarka według zastrz. 6, znamienna tym, że przedni bok (26') płyt (14') jest prostopadły do ich powierzchni zewnętrznej (20'), a boki (40) powierzchni graniastosłupowej, stanowiące odsadzki, są prostopadłe do płaskich boków (32') tej powierzchni, służących jako podparcie płyt (14010. Kruszarka według zastrz. 9, znamienna tym, że powierzchnia graniastosłupa jest utworzona przez wstawki (30'), które są dołączone do dzwonu (10) korpusu kruszarki i grubość wstawek (30') jest większa na przodzie niż z tyłu.