PL172769B1 - Zestaw pofaldowanych arkuszy PL PL PL - Google Patents

Abstract

1 Zestaw pofaldowanych arkuszy, zawie- rajacy równolegle pofaldowane arkusze, któ- rych pofaldow ania tw orza przem ienne wierzcholki i zaglebienia, które polaczone sa przez ukosne scianki, przy czym pofaldowa- nia kazdego z arkuszy sa równolegle 1 usy- tuowane pod katem nierównym katowi prostemu wzgledem krawedzi arkusza, a po- faldowania jednego arkusza krzyzuja sie z pofaldowaniami arkusza przyleglego w miej- scach przeciec wierzcholków i zaglebien, przy czym arkusze wyposazone sa w plaskie wkladki ustalajace umieszczone przynaj- mniej w okreslonych miejscach przeciec wie- rzcholków i zaglebien pofaldowan przy- leglych arkuszy, znamienny tym, ze wierz- cholki (28) i zaglebienia (30) pofaldowan (22) przyleglych arkuszy (12, 14 16) maja naciete czesci (42, 44) miedzy wszystkimi wkladkami ustalajacymi (36). FIG. 1 PL PL PL

Description

Zzstcwy pofcłdowcuyhh arkuszy stosowcuu są zwłaszcza jako Codek przenoszący ccupło albo zlzmuuty stykowz, wypułuczucz płuczzk razowych do redukcji zaycuhzyszhzzuic powiutrzc, mudcc złós biolociczuiz zraszanych usywcyych do przetwarzcnea wody i Ccizków, mudca stosowauu w sprzęcie do oczyszczauca i odhiąganca powiztrza, albo inne media powiurzchuiowe. Rozwcscue są rówuies iyyu zastosowanie zzstawów, tckcu jak modularuu ukłcdy sztucznych raf stosowauu w środowisku morskim.

Jecie pofcłdowcuu arkusze tworzą zustaw zorientowany w kierunku pionowym, zustew taki mosu byc zastosowany jako wilgotne wypełnieniu powierzchniowe urządzenie z perowym wymiennikiem ciepłe. Tekcz wilgotne wypełnienie powierzchniowe stosowenz jest korzystnie w chłodni kominowej wykorzystywanej w systemach wentylacji clbo innych procesach przemysłowych. W wielu znanych wymiennikach hlupłe typu parowego, woda jest doprowadzane nc wilgotne wypełniuniu powierzchniowe utworzone z elementów stykowych Ogólnie, tekie elementy stykowe mają posteC meturiełu z pofałdowanych arkuszy. Podczas spływanie wody w dół wypełnienie, powstaje cienka warstwa wody na powierzchni wypełnienie. Przuz warstwa wody na wypełnieniu przechodzi strumień gazu, zwykle powietrze, dla uzyskcnle efektu chłodzenie wyperuugo. Przepływ powietrze jest korzystnie wywołany przy usyccu dmuchawy odśrodkowej albo wentylatora c just skierowany od góry do dołu (przepływ równoległy), poprzecznie do toru wody (prąd skrzyżowany) albo w kierunku przeciwnym do przepływu wody, czyli z dołu do góry (przuciwprąd). Strukturę zestawu zapewnie zwiększoną powierzchnia w stosunku do elementów stykowych, które ułatwiają przesyłaniu ciepłe. Ponadto, zustaw teki zapewnie bardziej integralną struktura ncS elementy stykowe.

Zestaw pofałdowanych arkuszy just również użyteczny jako modularuu sztuczne rety. Zustew teki jest ustawiony dowolnie wzglądem powierzchni wody, tek jck w zastosowaniach w środowisku morskim. Zustaw mose być ustawiony nc przykład w pozycji poziomej albo pionowej. Arkuszu zestawu są wykonane z polichlorku winylu, który przyciąga drobnoustroje niezbędne dla uzyskania pożywienia dla wysszych form sycic morskiego. Liczne komory i otwory wewnątrz zestawu przyciągają ryby. Badanie wykazały, zu ryby sterają się unikać dusych komór albo grot 1 komór z tylko juduym otworem. Zwiększona powierzchnie erkuszy zestawu zapewnia większą powierzchnię słusącą za schronienie i miejsce karmienia Dodatkowo, liczne komory 1 skomplikowane przejścia utworzone wewnątrz zestawu arkuszy zapewniają naturalne przyciąganiu ryb c innych form sycic morskiego.

Dotychczas znane są rósuu elementy stykowe wykoucuu z arkuszy stykowych mających rósne pofałdowanie, kształty i koufiguracju. Na przykład, w znanych rozwiązaniach tego typu występuje element stykowy mający pofałdowania podłusne 1 poprzeczne. Poprzecznie do erkuszy umieszczona jest pewne liczba usowatych seberek dla oddzielenia pojedynczych arkuszy. W kącie wewnętrznym kasdego z esowetych seberuk wykonane są małe meseczkowete nacięcią dlc doρasowcyic wewnątrz mniejszych nacięć w najblisszym podłusnym fałdzie, dla zmniejszenia albo umosliwieuic ruchu pojedynczych elementów zestawu. Miseczki są korzystnie wypełuiouu klejem, dlc połączenie arkuszy.

Znane są teksu wypełnione arkusze dlc gazowych c płynnych urządzeń stykowych posiadające zmienne obszary, które mają kształty, odpowiednio krzywoliniowe i graniaste. Obszary tu są wzajemnie połączone przez obszary pośrednie, które łączą obszary o kształtach krzywoliniowych c graniastych. Arkusz posiada w przerwach wzdłus grzbietów swoich fałd części odległościowe wykonane z płaskich części c zgrubień dla rozstawienia i ustalenie przyległych arkuszy.

172 769

W dotychczasowym stanie techniki ujawniono również gazowy i ciekły element stykowy z prądem skrzyżowanym, wykonany z arkuszy pofałdowanych. Każdy z przyległych arkuszy ma przeciwnie nachylone ukośne fałdy główne. Fałdy albo grzbiety mogą mieć konfigurację zbliżoną do łagodnej linii sinusoidalnej Szczeliny obok pionowych krawędzi ograniczają ciśnienie powierzchniowe. Arkusze mogą być razem utrzymywane przez taśmy odległościowe związane z arkuszami.

Ze stanu techniki znane są także arkusze elementów stykowych mające otwory i wypukłości o kształcie ściętej piramidy albo stożka.

Ponadto znany jest także element stykowy utworzony z pofałdowanych arkuszy metalowych albo nawilżaczy. Każda z głównych fałd elementy stykowego posiada pewną ilość małych, zasadniczo poprzecznych grzbietów, albo nacięć wzdłuż fałd. Znany jest również element stykowy o podobnej konfiguracji, przy czym w każdym arkuszu wykonano otwory dla ułatwienia odchylania cieczy opadającej wokół otworów dla bardziej jednolitego rozkładu cieczy nad powierzchniami arkuszy

W dotychczasowym stanie techniki przedstawiono gazowy i ciekły element stykowy zawierający liczne równoległe i zasadniczo pionowe pofałdowane arkusze stykowe. Pofałdowania tworzą zmienne wierzchołki w arkuszach. Pofałdowania rozmieszczone są pod kątem względem poziomu. Pofałdowania są zasadniczo równoległe, a przyległe arkusze ustawione są tak, ze pofałdowania jednego arkusza krzyżują się z pofałdowaniami na przecięciach wierzchołków. Zagłębione wkładki ustalające umieszczono na wierzchołkach pofałdowań tak, ze co najmniej 80% przecięć przyległych arkuszy ma przyległe pary zagłębionych wkładek ustalających. Ponieważ zagłębione wkładki ustalające ułatwiają osiowanie pojedynczych arkuszy wewnątrz elementu stykowego i mogą zwiększać sztywność struktury,użycie takich wkładek redukuje odległość między przyległymi arkuszami, a zatem ogranicza przepływ powietrza między arkuszami.

Ze stanu techniki znany jest również gazowy i ciekły element stykowy mający wiele równoległych i zasadniczo pionowych pofałdowanych arkuszy stykowych, podobny do elementu stykowego już omówionego, jednak zamiast zagłębionych wkładek ustalających, element stykowy zawiera wkładki ustalające utworzone w przecięciach wierzchołków pofałdowań przyległych arkuszy. Każda wkładka ustalająca zawiera parę uniesionych prętów poprzecznych do pofałdowań. Odległość między prętami z każdej pary odpowiada poprzecznemu wymiarowi przyległej wkładki ustalającej przyległego arkusza. Ponadto, części górne i dolne każdego pofałdowania są odchylone względem głównej części fałd. Każda z górnych i dolnych części pofałdowań ma oś, która jest prostopadła do poziomu. Prostopadłe części górne i dolne zapewniają bardziej równomierny rozkład ciężaru niż w przypadku innych znanych elementów stykowych oraz zwiększają sztywność struktuiy

Zestaw pofałdowanych arkuszy według wynalazku, zawiera równoległe pofałdowane arkusze, których pofałdowania tworzą przemienne wierzchołki i zagłębienia, które połączone są przez ukośne ścianki. Pofałdowania każdego z arkuszy są równoległe i usytuowane pod kątem nierównym kątowi prostemu względem krawędzi arkusza. Pofałdowania jednego arkusza krzyzują się z pofałdowaniami arkusza przyległego w miejscach przecięć wierzchołków i zagłębień. Arkusze wyposażone są w płaskie wkładki ustalające, umieszczone przynajmniej w określonych miejscach przecięć wierzchołków i zagłębień pofałdowań przyległych arkuszy. Zestaw pofałdowanych arkuszy tego rodzaju charakteryzuje się tym, że wierzchołki i zagłębienia pofałdowań przyległych arkuszy mają nacięte części między wszystkimi wkładkami ustalającymi.

Korzystnym jest, ze wkładki ustalające usytuowane są w miejscach przecięć wszystkich wierzchołków i zagłębień pofałdowań przyległych arkuszy. Arkusze zestawu są ze sobą połączone za pomocą taśm klejących między przyległymi wkładkami ustalającymi każdego z arkuszy. Korzystnie, arkusze zestawu są ze sobą połączone za pomocą zgrzewanych przyległych wkładek ustalających każdego z arkuszy. Każdy z arkuszy ma parę wystających pręcików, a każdy z pręcików znajduje się w pobliżu przeciwległych krawędzi każdej z wkładek ustalających, przy czym pręciki są skierowane poprzecznie względem pofałdowań, a ponadto pręciki każdej pary są oddalone wzajemnie od siebie, a odległość między pręcikami każdej pary jest równa w przybliżeniu poprzecznemu wymiarowi przyległej wkładki ustalającej przyległego arkusza.

172 769

Pręciki każdej pary są równoległe i umieszczone pod kątem, w odniesieniu do kąta pofałdowań różnego od prostego, równym kątowi utworzonemu w miejscu przecięcia pofałdowań przyległych arkuszy

Korzystnym jest, ze każda część nacięta jest nacięta na długości mniejszej niż 50% wysokości pofałdowania. Najkorzystniej części nacięte są nacięte na długości od około 15% do około 25% wysokości pofałdowania. Części nacięte mają kształt łukowaty w stosunku do kierunku wzdłużnego pofałdowania. Długość promienia krzywizny łukowatej części naciętej jest równa od około wysokości do około trzech wysokości pofałdowania Korzystnym jest, gdy długość promienia krzywizny łukowatej części naciętej jest równa około dwukrotnej wysokości pofałdowania.

Części nacięte każdego z pofałdowań mają nachylone ścianki końcowe łączące naciętą płaską ściankę z przyległymi wkładkami ustalającymi w pofałdowaniach. Stosunek długości części naciętych do wkładek ustalających wzdłuż wierzchołków 1 zagłębień pofałdowań zawierających części nacięte I wkładki ustalające wynosi od około 1:1 do około 3:1. Korzystnym jest, gdy stosunek długości części naciętych do wkładek ustalających wynosi około 1,3:1.

Zestaw według wynalazku stanowi łatwo współosiowy zestaw arkuszy, o doskonałej integralności struktury 1 zwiększonych obszarach przepływu powietrza i cieczy w stosunku do zestawów arkuszy z dotychczasowego stanu techniki.

Przedmiot wynalazku objaśniony jest w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia częściowy widok pionowy pierwszego przykładu wykonania zestawu według wynalazku, z pierwszym arkuszem częściowo wyciętym dla odsłonięcia drugiego przyległego arkusza, fig. 2 - częściowy przekrój poprzeczny zestawu według pierwszego przykładu wykonania, wzdłuz linii 2-2 z fig 1, fig. 3 - częściowy przekrój zestawu według pierwszego przykładu wykonania, wzdłuż linii 3-3 z fig. 1, fig. 4 - częściowy przekrój poprzeczny zestawu według drugiego przykładu wykonania podobnego do przedstawionego na fig. 3, fig. 5 - częściowy przekrój poprzeczny zestawu według pierwszego przykładu wykonania z fig 2, ale pokazującym przestrzeń między drugim i trzecim arkuszem, fig. 6 - częściowy przekrój poprzeczny znanego zestawu, dla porównania z widokiem zestawu przedstawionego na fig. 5, a fig. 7 przedstawia częściowy przekrój poprzeczny innego znanego zestawu, odpowiadającego widokowi zestawu przedstawionego na fig. 5.

Na fig. 1-3 przedstawiono przykład wykonania zestawu 10 pofałdowanych arkuszy. Na fig. 1 przedstawiono widok czołowy zestawu 10, przedstawiający pierwszy arkusz 12, który jest częściowo wycięty dla osłonięcia drugiego arkusza 14 znajdującego się pod pierwszym arkuszem

12. Na fig. 2 pokazano także trzeci arkusz 115, co należy rozumieć w ten sposób, żc zestaw 10 może zawierać dowolną ilość niezbędnych arkuszy, albo wymaganych dla szczególnego celu

Zestaw 10 jest opisany jako przykład gazowego i ciekłego elementu stykowego, w typowym znanym wyparnym wymienniku ciepła.

Dla zastosowania w wyparnym wymienniku ciepła, zestaw 10 jest korzystnie ustawiony tak, ze arkusze znajdują się w położeniu pionowym w stosunku do powierzchni ziemi Jeśli zestaw 10 używany jest w innym celu, jak w przypadku modularnych sztucznych raf, wówczas jest on skierowany w dowolnym wymaganym kierunku. Zestaw 10 jest również korzystnie skierowany pionowo w zastosowaniu dla sztucznej rafy, ale może być także ustawiony poziomo. Kierunek zestawu 10, przy zastosowaniu dla sztucznej rafy, zależy od topografii dna zbiornika wodnego, na którym rafa ma być umieszczona.

Zestaw 10 według wynalazku może być wykonany z wielu różnych materiałów. Na przykład do wykonania arkuszy można użyć zmiękczonego polichlorku winylu, polistyrenu, oraz wielu innych materiałów termoplastycznych i stopów tych materiałów. Ponadto, do wytwarzania arkuszy według wynalazku można wykorzystać metale, takie jak galwanizowana stal, aluminium, miedź, materiały takie jak azbest i celuloza, jak również materiały złożone, takie jak włókna celulozowe impregnowane żywicą termoplastyczną, albo temu podobne. Korzystne jest również stosowanie do wytwarzania arkuszy syntetycznego polimeru, takiego jak polichlorek winylu.

Przykładami Innych żywic 1 żywic technicznych, które mogą być użyte według wynalazku są acetale, nylony, kopolimery akrylonitrylu, butadienu i styrenu (ABS), żywica styrenowo6

172 769 akrylonitrylowa (SAN), politlenki fenylenu, poliwęglany, sulfony polieterowc, sultory poliarylowe, polietylen, polistyren, polltereftalany, polipropyleny, pollslllkony, polisiarczki fenylu, \1 1 1Λ >nbepnksvDv polihal j V 1 i ν i j *-* j _? ogenki winylu ternu poDoBne dane określony jest przez warunki zastosowania. Na przykład, przy zastosowaniu w sztucznej rafie, korzystne jest wykonanie arkuszy z polichlorku winylu dlaprzyciągnlęcia drobnoustrojów, które tworzą podstawę łańcucha pokarmowego rafy.

Pojedyncze arkusze zestawu 10 mogą być wykonane w konwencjonalnej technice dostosowanej do materiału, z którego się je wykonuje. Na przykład, arkusze mogą być formowane termicznie w tradycyjnych procesach, takich jak wytwarzanie pod ciśnieniem, wytwarzanie w próżni, odlewanie, wytłaczanie na gorąco 1 Innych.

Jak pokazano na fig. 1. każdy arkusz 12, 14 ma stronę czołową 18 Każdy arkusz ma ponadto powierzchnię tylną 20, jak pokazano na fig. 2, przy czym powierzchnia tylna reprezentowana jest przez odwrotną stronę arkusza z fig. 1. Każdy arkusz ma również przeciwległe krawędzie, prawą 25 1 lewą, której nie pokazano.

Arkusze stykowe według wynalazku są korzystnie złożone z wielu zasadniczo identycznych arkuszy wzajemnie się stykających. Jak to pokazano na fig. 1, każdy arkusz jest pofałdowany wzdłuż swojej szerokości i wysokości przez zasadniczo równoległe fałdy tworzące pofałdowania 22. Wysokość H' każdego pofałdowania 22 wynosi korzystnie od około 6,5 mm do około 61,0 mm. Wysokość H' można jednak zmieniać w zależności od potrzeby.

Główna część pofałdowań 22 jest nachylona względem; poziomu dla zapewnienia dobrego przepływu cieczy i gazu przez zestaw 10 1 dobrego kontaktu gazu 1 cieczy, na i między arkuszami. Chociaż każde pofałdowanie 22 może być utworzone pod dowolnym kątem wzdłuż prawie całej, albo całej wysokości arkusza w zależności od zastosowania zestawu 10, korzystnym jest, gdy od około 15° do około 60° względem poziomu, a najkorzystniejszym kątem jest kąt około 60° względem poziomu.

Ogólnie, korzystnym jest by arkusze były zasadniczo jednakowe. Ponadto, każdy arkusz zestawu 10 jest korzystnie ustawiony pod kątem 180° względem arkusza przyległego.

Jak przedstawiono na fig. 1, w korzystnym przykładzie- wykonania według wynalazku, pofałdowania 22 są nachylone wzdłuż większej części wysokości arkusza, z wyjątkiem częs'ci górnej 24 i części dolnej 26 pofałdowań 22. Górna część 24 pofałdowań 22 i dolna część 26 pofałdowań 22, mają krawędzie, odpowiednio 21 1 23, które sązasadniczo równoległe względem poziomu. Przez ustawienie części górnych i dolnych tak, by ich odpowiednie pofałdowania 22 były zasadniczo równoległe do poziomu, zwiększa się wytrzymałość na układanie poziome i zwartość struktury zestawu 10. Pożądane jest przy wytwarzaniu i tworzeniu struktury zestawu by część górna 24 pofałdowań i część dolna 26 pofałdowań miały krawędzie, które są równoległe do poziomu przynajmniej przy użyciu zestawu 10 jako mokre wypełnienie podłoża w wyparnym wymienniku ciepła z przeclwprądem.

Każde z pofałdowań 22 ma wierzchołek 28 i zagłębienie 30, jak przedstawiono na fig 2. Korzystne jest, dla nie konieczne, by wierzchołki 28 i zagłębienia 30 były spłaszczone, jak pokazano, przede wszystkim dla uzyskania odpowiedniego ustawienia i osiowania arkuszy w zestawie 10. Przyległe wierzchołki 28 i zagłębienia 30 połączone są za pomocą skoŚnych ścianek Zatem, w odniesieniu na przykład do fig, 2, odnośnie wierzchołka 28 arkusza 12, lewa strona pofałdowania 22 zawiera skośną ściankę 32 łączącą wierzchołek 28 z zagłębieniem 30. Po prawej stronie tego samego pofałdowania 22, skośna Ścianka 34 łączy wierzchołek 28 z zagłębieniem 30 Wierzcholek danego aikusza staje się zagłębieniem po obróceniu lego arkusza o i 80° wokół osi pionowej i staje się częścią zestawu 10.

Z arkusza można utworzyć zestaw w miejscu wytwarzania, albo w miejscu zastosowania zestawu 10. Ponieważ arkusze użyte do wytworzenia zestawu 10 są zasadniczo identyczne, nie jest konieczne opisywanie każdego z arkuszy 12, 14, 16 Ponadto, ponieważ arkusze są identyczne, pasują one albo nakładają się na siebie po ustawieniu w jednej linii tak, ze powierzchnia czołowa 18 jednego arkusza, takiego jak arkusz 16 pozostaje w styku z tylną powierzchnią20 następnego przylegającego arkusza, na przykład arkusza 12 jednak w praktyce, dla uzyskania zestawu 1 (), każdy arkusz możne zastać obrócony o 180° wokół osi pionowej, tak

172 769 by znaleźć się w ustawieniu powierzchnia czołowa naprzeciw powierzchni czołowej i powierzchnia tylna naprzeciw powierzchni tylnej w stosunku do przyległych arkuszy

Jak przedstawiono na fig. 2, przyległe arkusze zestawu 10 ustawione są tak, ze powierzchnia tylna 20 jednego arkusza, na przykład arkusza 12, styka się z powierzchnią tylną 20 sąsiedniego arkusza, takiego jak arkusz 14. Początkowa powierzchnia czołowa 18 arkusza, na przykład arkusza 14, styka się z powierzchnią czołową 18 przeciwległego sąsiedniego arkusza, na przykład arkusza 16. Innymi słowy ponieważ arkusze są w takim położeniu, zc powierzchnia czołowa znajduje się naprzeciw powierzchni czołowej i powierzchnia tylna naprzeciw powierzchni tylnej, początkowe zagłębienia 30 przyległych arkuszy 12 i 14 stykają się że sobą, tak jak początkowe wierzchołki 28 przyległych arkuszy 14 i 16.

Po połączeniu w zestaw, główne części pofałdowań 22 ciągnące się przez prawic całą albo całą wysokość arkusza pod kątem różnym od prostego, przecinają pofałdowania 22 przyległego arkusza pod kątem różnym od prostego, a ich części wierzchołków pozostają we wzajemnym połączeniu. Na przykład na fig. 1, pofałdowania 22 pierwszego arkusza 12 ciągną się ukośnie do dołu, od góry z prawej strony do dołu z lewej strony arkusza 12. Sąsiedni arkusz, na przykład drugi arkusz 14, ma pofałdowania 22 ciągnące się ukośnie do dołu, od góry po lewej stronie do dołu po prawej stronie arkusza 14. Ten przemienny wzór jest powtarzany dla każdej pary arkuszy tworzących zestaw 10.

W prezentowanym korzystnym przykładzie wykonania, spłaszczone wierzchołki pofałdowań przyległych arkuszy stykają się ze sobą w obszarze wkładek ustalających 36. Wkładki ustalające 36 wykonane są przynajmniej w niektórych miejscach przecięcia wierzchołków pofałdowań 22 przyległych arkuszy, a korzystnie wkładki ustalające 36 są utworzone w każdym miejscu przecięcia wierzchołków przyległych arkuszy. Zasadniczo płaskie wkładki ustalające 36 zapewniają większą powierzchnię styku między przyległymi arkuszami i ułatwiają ustawianie w linii pojedynczych arkuszy, dla uzyskania zestawu 10.

Jak pokazano na fig 1, długość L wkładki ustalającej 36 zasadniczo pokrywa się z wysokością wierzchołka pofałdowania 22. Jednak długość L wkładki ustalającej 36 może się zmieniać, w zależności od przeznaczenia zestawu 10.

Jak również pokazano na fig. 1, wkładka ustalająca 36 jest korzystnie wyposażona w parę poprzecznych, rozsuniętych wystających pręcików 38. Pręciki 38 są zbliżone do poprzecznych krawędzi 40 każdej z wkładek ustalających 36 i umieszczone poprzecznie względem tych krawędzi 40. Pręciki 38 każdej pary oddalone są od siebie tak, ze odległość między pręcikami 38 każdej pary odpowiada zasadniczo poprzecznemu wymiarowi T przyległej wkładki ustalającej 36 przyległego arkusza. Pręciki 38 każdej pary są korzystnie równoległe i ustawione pod kątem rozwartym względem kąta nieprostego pofałdowań 22 równego kątowi rozwartemu B utworzonemu przez przecięcie pofałdowań przyległych arkuszy. Jak pokazano na fig. 1, kąt B wynosi około 120°, jednak kąt B, pod którym skierowane są pofałdowania 22 odpowiednich arkuszy może się zmieniać w zależności od potrzeby. Pręciki 38 są umieszczone pod kątem ostrym D równym kątowi ostremu E utworzonemu na przecięciu pofałdowań 22. Korzystnym jest, gdy kąt E, który jest dodatkowym kątem w stosunku do kąta B, wynosi około 60°. jeśli pofałdowania przyległych arkuszy skierowane są prostopadle do siebie, płaskie wkładki ustalające 36 są kwadratami albo prostokątami. Jeśli pofałdowania przyległych arkuszy tworzą między sobą dowolny inny kąt, płaskie wkładki ustalające 36 stają się rombami. Jak pokazano na fig. 2, pręciki 38 korzystnie posiadają wysokość H wystarczającą dla ustalenia między parą pręcików blokującej wkładki ustalającej z przyległego arkusza. Wysokość H pręcików wynosi korzystnie od około 1 mm do około 4 mm, a korzystniej, około 1,5 mm. Na przykład, w arkuszu o wysokości około 35 mm. wysokość pręcika wynosi około 2 mm. W takim arkuszu, szerokość W (pokazana na fig. 1) każdego pręcika 38 wynosi korzystnie około 3 mm, chociaż szerokość pręcika W może się zmieniać w zależności od przeznaczenia arkusza.

Dokładny kształt i rozmiary wkładek ustalających 36 określone są przez liczne czynniki , włączając w to kształt przekroju poprzecznego pofałdowań i względny kąt B, pod którym przecinają się pofałdowania przyległych arkuszy.

Wieizchołki 28 i zagłębienia 30 pofałdowań 22 mają nacięte części 42, korzystnie o kształcie łukowatym, usytouwane między wkładkami ustalającymi 36 Każda część nacięta 42

172 769 jest korzystnie nacięta na długości mniejszej niż 50% wysokości H'pofałdowania 22 Korzystnie, części nacięte 42 są nacięte na długości od około 15% do około 25% wysokości H' pofałdowania 22.

Części nacięte 42 zapewniają znaczący przyrost powierzchni przepływu dzięki przestrzeniom 43 utworzonym między przeciwnie skierowanymi naciętymi częściami 42, jak przedstawiono na fig. 2 i 5.

Dotychczas znane elementy stykowe, które są uzyskane z wielu równoległych i zasadniczo pionowych arkuszy stykowych, i mają wiele równoległych pofałdowań tworzących przemienne wierzchołki arkuszy stykowych, i ustawione są tak, ze pofałdowania są odchylone od poziomu, a pofałdowania przyległych arkuszy wzajemnie się przecinają, posiadają liczne wady. Na fig. 6 przedstawiono dla porównania znany gazowy i ciekły element stykowy 10' mający zagłębione wkładki ustalające 36' Obszar przepływowy wskazany przez przestrzeń 43' w tym znanym elemencie stykowym 10'jest zasadniczo mniejszy od obszaru przepływowego wskazanego pizez przestrzeń 43 zestawu 10 według wynalazku, co najlepiej przedstawiono na fig. 5

Na fig. 7 przedstawiono Inny znany element stykowy 10 mający wkładki ustalające 36 , które to wkładki ustalające 36 mają pary wystających pręcików 38 zasadniczo poprzecznych pofałdowań. Obszar przepływowy 43 znanego elementu stykowego 10 jest również mniejszy od obszaru przepływowego 43 zestawu 10.

Części nacięte 42 dają arkuszom większą zwartość strukturalną niż w dotychczas znanych arkuszach, bez takich nacięć. Części nacięte 42 zwiększają zwartość struktury zestawu 10 dzięki dodatkowemu oporowi na łamanie i zginanie połączeń między spłaszczonymi wierzchołkami pofałdowań 22 i przyległymi ukośnymi ściankami 32, 34. Znaczący wzrost obszaru przepływowego umożliwia większy przepływ cieczy 1 gazu przez zestaw 10 1 ogranicza spadek ciśnienia cieczy albo gazu przepływających pizez zestaw arkuszy. Stwierdzono, ze nacięcia 42 zwiększą turbulencję przepływu w zestawie 10. rozszerzając w ten sposób mieszanie się gazu i cieczy, a ponadto działanie termiczne takich zestawów przy zastosowaniu jako mokre wypełnienie podłoża w wyparnych wymiennikach ciepła.

Części nacięte 42 pierwszego przykładu wykonania z fig. 1-3 na ogół są koizystnie łukowate w stosunku do długości pofałdowania 22 Zasadniczo łukowaty kształt części naciętych 42 tego przykładu wykonania najlepiej pokazano na fig. 3. Łukowaty kształt daje większą wytrzymałość niż w przypadku płaskich, albo prostych krawędzi, przyłączonych przyległych poprzecznych krawędzi 40 wkładek ustalających 36, w przyległych parach wkładek ustalających 36 z tego samego arkusza. Wynika to z łukowatego kształtu, albo odporności krawędzi na zginanie tak, że nie działa ona jak zawias, jak w przypadku płaskiej albo prostej krawędzi.

Zasadniczo łukowate części nacięte 42 mają promień krzywizny równy wysokości II' pofałdowania 22, korzystnie około 3H', a najkorzystniej około 2H'. Stosunek długości części naciętych 42 wzdłuż osi pofałdowań 22 do długości L wkładek ustalających 36 wzdłuż wierzchołków zawierających części nacięte 42 oraz wkładek ustalających 36, wynosi korzystnie około 1:1 do 3:1. Przykładowo, wysokość H' pofałdowań 22 wynosi 6,5 mm, a stosunek długości części naciętych 42 do długości L wkładek ustalających 36 wynosi około 1 l W innym korzystnym przykładzie, wysokość H' pofałdowań 22 wynosi 61,0 mm, a stosunek długości części naciętych 42 do długości L wkładek ustalających 36 wynosi około 3.1.

Jak to przedstawiono na fig. 4, alternatywny przykład wykonania zestawu arkuszy ma płaskie części nacięte 44 pofałdowań 22 z wygiętymi ściankami końcowymi 46, które łączą się z naciętymi płaskimi ściankami 48 przyległych wkładek ustalających 36 na pofałdowaniu 22. Chociaż przykład wykonania przedstawiony na fig. 4 ma płaską część naciętą 44 stykającą się z płaską naciętą ścianką 48, zwartość struktury jest wciąż większa w porównaniu z arkuszem, w którym płaska albo prosta krawędź łączy przyległe poprzeczne krawędzie 40 przyległych wkładek ustalających 36, gdzie nie ma części naciętych między przyległymi wkładkami ustalającymi Dzieje się tak, ponieważ nacięte płaskie ścianki 48 umieszczone są w innej, chociaż najlepiej lównoleglej, płaszczyźnie w porównaniu z płaszczyzną wkładek ustalających 36. dzięki zastosowaniu nachylonych ścianek końcowych 46.

Arkusze mogą być ze sobą związane za pomocą dowolnych odpowiednich środków, takich jak wiązanie przez stopienie, zgrzewane ultradźwiękami, wiązanie za pomocą prądów o

172 769 częstotliwości radiowej, sklejanie, spawanie albo rozpuszczanie. W razie potrzeby, arkusze mogą być wzajemnie zwmocnione mechanicznie, a nie związane. Zalecaną formą wiązania jest wiązanie przez rozpuszczanie tak, by części przyległych arkuszy, które stykają się ze sobą, zostały sklejane przy każdej wkładce ustalającej 36 w miejscach przecięć.

Zestaw według wynalazku może być wykorzystany w szerokim zakresie zastosowań, takich jak mokre wypełnienie podłoża w elementach stykowych, albo w modularnej sztucznej rafie, albo w Innych omawianych środkach powierzchniowych. Wkładki ustalające pozwalają na łatwe ustawienie w jednej linii pojedynczych arkuszy. Części nacięte pozwalają zwiększyć obszary przepływowe, co poszerza działanie termiczne elementu stykowego utworzonego z takiego zestawu 1 zapewnia większe obszary przepływowe dla życia wodnego. Części nacięte również zwiększają zwartość struktury zestawu, co z kolei zwiększa przepływ przez zestaw, ponieważ pofałdowania mają mniejsze prawdopodobieństwo zapadnięcia się

Claims (14)

Zastrzeżenia patentowe

1. Zestaw pofałdowanych arkuszy, zawierający równoległe pofałdowane arkusze, których pofałdowania tworzą przemienne wierzchołki i zagłębienia, które połączone są przez ukośne ścianki, przy czym pofałdowania każdego z arkuszy są równoległe i usytuowane pod kątem nierównym kątowi prostemu względem krawędzi arkusza, a pofałdowania jednego arkusza krzyżują się z pofałdowaniami arkusza przyległego w miejscach przecięć wierzchołków i zagłębień, przy czym arkusze wyposażone są w płaskie wkładki ustalające umieszczone przynajmniej w określonych miejscach przecięć wierzchołków i zagłębień pofałdowań przyległych arkuszy, znamienny tym, ze wierzchołki (28) i zagłębienia (30) pofałdowań (22) przyległych arkuszy (12, 14 16) mają nacięte części (42, 44) między wszystkimi wkładkami ustalającymi (36).

2. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że wkładki ustalające (36) usytuowane są w miejscach przecięć wszystkich wierzchołków (28) i zagłębień(30) pofałdowań (22)przy ległych arkuszy (12,14, 16).

3. Zestaw według zastrz. 2, znamienny tym, że arkusz (12,14,16) zestawu (10) są ze sobą połączone za pomocą taśm klejących między przyległymi wkładkami ustalającymi (36) każdego z arkusz.y (12,14, 16).

4. Zestaw według zastrz. 2, znamienny tym, że arkusz (12,14,16) zestawu (10) są ze sobą połączone za pomocą zgrzewanych przyległych wkładek ustalających (36) każdego z arkuszy (12,14, 16).

5. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że każdy z arkuszy (12, 14, 16) ma parę wystających pręcików (38), a każdy z pręcików (38) znajduje się w pobliżu przeciwległych krawędzi każdej z wkładek ustalających (36), przy czym pręciki (38) są skierowane poprzecznie względem pofałdowań (22), a ponadto pręciki (38) każdej pary są oddalone wzajemnie od siebie, a odległość między pręcikami (38) każdej paiy jest równa w przybliżeniu poprzecznemu wymiarowi (T) przyległej wkładki ustalającej (36) przyległego arkusza (12,14, 16).

6. Zestaw według zastrz. 5, znamienny tym, ze pręciki (38) każdej pary są równoległe i umieszczone pod kątem (C, D), w odniesieniu do kąta pofałdowań (22) różnego od prostego, równym kątowi (Β, E) utworzonemu w miejscu przecięcia pofałdowań (22) przyległych arkuszy (12,14, 16).

7. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że każda część nacięta (42, 44) jest nacięta na długości mniejszej niż 50% wysokości (IT) pofałdowania (22).

8. Zestaw według zastrz. 7, znamienny tym, że części nacięte (42, 44) są nacięte na długości od około 15% do około 25% wysokości (H') pofałdowania (22).

9. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, ze części nacięte (42) mają kształt łukowaty w stosunku do kierunku wzdłużnego pofałdowania (22).

10 Zestaw według zastrz. 9. znamienny tym. ze długość promienia krzywizny łukowatej części naciętej (42) jest równa od około wysokości (H') do około trzech wysokości (H') pofałdowania (22).

11. Zestaw według zastrz. 10, znamienny tym, że długość promienia krzywizny łuków atej części naciętej (42) jest równa około dwukrotnej wysokości (H') pofałdowania (22).

12. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że części nacięte (44) każdego z pofałdowań (22) mają nachylone ścianki końcowe (46) łączące naciętą płaską ściankę (48) z przyległymi wkładkami ustalającymi (36) w pofałdowaniach (22).

13. Zestaw według zastrz. 1, znamienny tym, że stosunek długości części naciętych (42, 44) do wkładek ustalających (36) wzdłuż wierzchołków (28) i zagłębień (30) pofałdowań (22) zawierających części nacięte (42, 44) 1 wkładki ustalające (36) wynosi od około 1:1 do około 3:1.

172 769

14. Zestaw według zastrz. 13, znamienny tym, że stosunek długości częśc i naciętych (42, 44) do wkłcduk ustclających (36) wynosi około 1,3:1.

Przudmiotum wyuclczku just zustaw pofcłdowcuyhh arkuszy, o szhzucóluuj strukturzu przustrzenuuj.