PL171208B1 - Brykiety z wegla kamiennego i sposób wytwarzania brykietów z wegla kamiennego PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Brykiety z wegla kamiennego, znamienne tym, ze zawieraja 85-90 czesci wagowych wegla zasadniczo o granulacji ponizej 2 mm, przy czym jednak udzial frakcji o uziarnieniu ponizej 0,1 mm wynosi co najmniej 20, a korzystnie 25-35 czesci wagowych oraz zawieraja 0,1-10 a korzystnie okolo 0,5- 1 czesci wagowych karbo- ksymetylocelulozy, a takze ewentualnie zawieraja 2-15 czesci wagowych wapna hydratyzowanego, stosownie do zawartosci siarki w weglu. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku są brykiety z węgla kamiennego, zwłaszcza przeznaczone do konfekcjonowania oraz sposób wytwarzania brykietów z węgla kamiennego, zwłaszcza przeznaczonych do konfekcjonowania.

Znane są powszechnie stosowane brykiety z węgla kamiennego, zawierające jako lepiszcza bitumy. Znane są również z polskiego opisu patentowego nr 101 918 brykiety zawierające obok miału węglowego także glinę, stosowaną jako lepiszcze.

Znane są sposoby wytwarzania brykietów z węgla kamiennego polegające na dodawaniu do miału węglowego paków lub bitumów i wytwarzaniu brykietów w stosunkowo wysokiej temperaturze, względnie polegające na dodawaniu do miału węglowego rozszlamowanej gliny, przy czym po procesie formowania brykietu niezbędne jest jednak suszenie brykietów.

Znane brykiety zawierające pak lub bitumy emitują w trakcie spalania związki organiczne szkodliwe dla zdrowia oraz tworzą niekorzystne osady w paleniskach, zaś brykiety zawierające glinę mają obniżoną wartość opałową i pozostawiają po spaleniu zwiększoną ilość lotnego popiołu.

Wytwarzanie brykietów zawierających pak lub bitumy musi być prowadzone w wysokiej temperaturze i pod znacznym ciśnieniem, a instalacja wytwórcza musi być stosownie do tych wymagań złożona i rozbudowana. Wytwarzanie zaś brykietów zawierających glinę jako lepiszcze wymaga przeprowadzania kłopotliwej operacji szlamowania gliny oraz niezbędnej operacji suszenia przez sezonowanie w temperaturze otoczenia lub podgrzewania.

Wynalazek rozwiązuje problem uzyskania brykietów o wysokiej wartości opałowej i małym zapopieleniu, przy czym wytwarzanie brykietów odbywa się w temperaturze otoczenia.

Brykiety według wynalazku zawierają 85-90 części wagowych węgla kamiennego zasadniczo o granulacji poniżej 2 mm, przy czym jednak udział frakcji o uziarnieniu

171 208 poniżej 0,1 mm musi wynosić co najmniej 20, a korzystnie 25-35 części wagowych oraz 0,1-10, a korzystnie około 0,5-1 części wagowych karboksymetylocelulozy, a także ewentualnie 2-15 części wagowych wapna hydratyzowanego, stosownie do zawartości siarki

W WPolll w węglu.

Sposób wytwarzania brykietów polega według wynalazku na przygotowaniu wilgotnej mieszanki węgla kamiennego zasadniczo o granulacji poniżej 2 mm, przy czym jednak udział masowy frakcji o uziarnieniu poniżej 0,1 mm musi wynosić co najmniej 20%, a korzystnie 25-30%, zaś zawartość wody w mieszance wynosi 10-20%, a korzystnie 12-14%, po czym do mieszanki wprowadza się 0,1-10% masowych, a korzystnie około 0,5-1% masowego suchej karboksymetylocelulozy i prowadzi się mieszanie mechaniczne przez okres 1 do 15 minut, po czym powstałą masę brykietuje się w znany sposób, nie przekraczając w procesie brykietowania masy 0,75 kg pojedynczego brykietu. Razem z karboksymetylocelulozą można również wprowadzać wapno hydratyzowane w ilości 2-15% masowych, stosownie do zawartości siarki w węglu.

Brykiety według wynalazku dogodnie jest wytwarzać z zawilgoconego miału węglowego pochodzącego z płuczki węglowej, a wówczas karboksymetyloceluloza wchłania wilgoć zawartą w mieszance węglowej i spaja ziarna węgla ze sobą, zaś wskutek zaabsorbowania wody nie ma potrzeby suszenia brykietów. W przypadku dodawania wapna hydratyzowanego jego dodatek ustala się w proporcji około 3% masowych wapna na 1% zawartości siarki w węglu. Ograniczona masa brykietu umożliwia osiągnięcie jego wystarczającej wytrzymałości mechanicznej.

Brykiety według wynalazku są bezpieczne dla otoczenia w procesie spalania, gdyż minimalny dodatek karboksymetylocelulozy nie powoduje po spaleniu powstania związków szkodliwych dla zdrowia lub agresywnych.

Zalety wynalazku ujawnią się zwłaszcza w przypadku brykietowania węgli niezasiarczonych (gdy nie dodaje się wapna), bowiem dodawanie wapna obniży wartość opałową i zwiększy ilość popiołu.

Brykiety według wynalazku nie są odporne na działanie wody i nie mogą być składowane na otwartej przestrzeni, dlatego szczególnie nadają się do konfekcjonowania w opakowaniach, korzystnie w workach papierowych. Zwłaszcza nadają się więc do wykorzystywania w gospodarstwach domowych.

Przykład 1. Pochodzący z płuczki węglowej miał o zawartości wilgoci około 13% znacznej zawartości ziaren większych od 2 mm zmielono tak, że granulacja nie przekraczała mm, zaś zawartość frakcji ziarnowej mniejszej od 0,1 mm wynosiła 25% (w stosunku do masy miału). Do porcji 1000 kg tak sporządzonej mieszanki dodano 0,5 kg suchej karboksymetylocelulozy i całość mieszano do ujednorodnienia przez 6 minut. Powstałą masę brykietowano w znany sposób, uzyskując brykiety o masie około 0,25 kg każdy. Ponieważ węgiel zawierał siarkę w ilości 0,2%, nie było potrzeby dodawania wapna.

Przykład 2. Postępowano w zasadzie podobnie jak w przykładzie 1, jednakże ze względu na 1,5% zawartości siarki w węglu razem z karboksymetylocelulozą wprowadzono 45 kg wapna palonego i proces mieszania wydłużono do 10 minut.

Claims (3)

1. Zstrzeżenia patentowe

   1. Brykiety z węgla kamiennego, znamienne tym, że zawierają 85-90 części wagowych węgla zasadniczo o granulacji poniżej 2 mm, przy czym jednak udział frakcji o uziarnieniu poniżej 0,1 mm wynosi co najmniej 20, a korzystnie 25-35 części wagowych oraz zawierają 0,1-10 a korzystnie około 0,5-1 części wagowych karboksymetylocelulozy, a także ewentualnie zawierają 2-15 części wagowych wapna hydratyzowanego, stosownie do zawartości siarki w węglu.
2. 2. Sposób wytwarzania brykietów z węgla kamiennego, znamienny tym, że przygotowuje się wilgotną mieszankę węgla kamiennego o zawartości wody 10-20%, a korzystnie 12-14%, zasadniczo o granulacji poniżej 2 mm, przy czym jednak udział frakcji o uziarnieniu poniżej 0,1 mm musi wynosić co najmniej 20%, a korzystnie 25-35% i do tak przygotowanej mieszanki dodaje się 0,1-10%, a korzystnie około 0,5-1% masowych suchej karboksymetylocelulozy i prowadzi się mieszanie mechaniczne przez okres 1 do 15 minut, po czym powstałą masę brykietuje się w znany sposób, nie przekraczając w procesie brykietowania masy 0,75 kg pojedynczego brykietu.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że razem z karboksymetylocelulozą wprowadza się wapno hydratyzowane w ilości 2-15% masowych, stosownie do zawartości siarki w węglu.