PL167708B1 - Sposób otrzymywania pianobetonu - Google Patents

Abstract

1. Sposób otrzymywania pianobetonu z zastosowaniem cementu, wypełniaczy mineralnych, wody i środka pianotwórczego zawierającegojako składnikispieniające: sulfobursztynian etoksylowanych alkoholi tłuszczowych C8-C24, etoksylowany monoetanoloamid wyższych kwasów tłuszczowych C12-C24 i etoksylowany nonylofenol lub etoksylowany nonylofenol siarczanowany, lub siarczanowany etoksylowany alkohol tłuszczowy, znamienny tym, że miesza się w betoniarce bezpośrednio, jednostopniowo, cement, kruszywo, wodę i środek pianotwórczy zawierający w mieszaninie obok składników spieniających, karboksymetyloskrobię w ilości 4-25% sumarycznej masy środka.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania pianobetonu.

Znany jest sposób wytwarzania pianobetonu polegający na tym, że w mieszalniku o szybkich obrotach wytwarza się wstępnie z roztworu środka pianotwórczego pianę, po czym dodaje się do niej cement i wypełniacze mineralne, które po wymieszaniu ze wstępnie wytworzoną pianą tworzą masę pianobetonową.

Znany jest także sposób wytwarzania masy pianobetonowej polegający na tym, że przygotowuje się wstępnie zaprawę złożoną z cementu, wypełniaczy mineralnych i wody, a następnie po jej wymieszaniu, dodaje się do niej pianę wytworzoną w dowolny sposób z roztworu środka pianotwórczego i powtórnie miesza się całość do momentu uzyskania homogenicznej masy pianobetonowej. Jako środki pianotwórcze do wytwarzania pianobetonu wspomnianymi metodami, stosuje się produkty hydrolizy protein w mieszaninie z kalafonią, sole siarczanowanych alkoholi tłuszczowych, głównie alkoholu laurylowego, etoksylowane sulfobursztyniany nasyconych wyższych alkoholi tłuszczowych, lub etoksylowane produkty siarczanowania alkoholi tłuszczowych.

Z patentu polskiego nr 145 333 znany jest również sposób wytwarzania pianobetonu polegający na tym, że w pierwszej fazie procesu wstępnie napowietrza się zaprawę cementową poprzez mieszanie cementu i kruszywa z roztworem środka pianotwórczego, a w drugiej fazie, miesza się przygotowaną zaprawę z pianą uzyskaną poprzez spienienie wodnego roztworu tego samego środka spieniającego o stężeniu 1,5-2,5%, przy czym stosuje się środek stanowiący mieszaninę etoksylowanego nonylofenolu, sulfobursztynianiu etoksylowanych wyższych alkoholi tłuszczowych, soli sodowej karboksymetylocelulozy i monoetanoloamidu wyższych kwasów tłuszczowych.

Wadą wspólną dla wymienionych trzech sposobów otrzymywania pianobetonu jest konieczność wykonania dwóch, lub trzech oddzielnych operacji: wstępnego wytworzenia zaprawy, oddzielnego wytworzenia piany, wymieszania zaprawy, lub suchych składników mineralnych z uprzednio przygotowaną pianą.

Inną istotną wadą dotychczas znanych sposobów wytwarzania pianobetonu jest fakt, iż stabilność uzyskiwanej z ich zastosowaniem masy pianobetonowej jest bardzo ograniczona, co wyraża się stopniową degradacją masy poprzez utratę wprowadzonego do niej w pęcherzykach piany powietrza, na skutek dłuższego mieszania masy, jej transportu, czy pompowania.

Stwierdzono nieoczekiwanie, że można bez konieczności wstępnego wytwarzania piany uzyskać stabilną masę pianobetonową o przedłużonej żywotności, nie ulegającą niekorzystnym zmianom podczas mieszania, pompowania czy transportu, jeżeli przeprowadzi się jednostopniowe, bezpośrednie mieszanie w betoniarce, cementu, wypełniaczy mineralnych, wody i środka pianotwórczego, zawierającego w mieszaninie obok składników spieniających, 4-25% karboksymetyloskrobi;.

167 708

Zgodnie z wynalazkiem sposób wytwarzania pianobetonu polega na tym, że w betoniarce miesza się bezpośrednio w ciągu 5-25 minut, w temperaturze 15-40°C, wypełniacze mineralne, cement, wodę i środek pianotwórczy zastosowany w ilości 0,1-1% masy pozostałych składników, zawierający w mieszaninie obok składników spieniających: sulfobursztynianu etoksylowanych alkoholi tłuszczowych C 8-C 24, etoksylowanego monoetanoloamidu wyższych kwasów tłuszczowych C12-C24, etoksylowanego nonylofenolu, lub etoksylowanego nonylofenolu siarczanowanego, lub siarczanowanego etoksylowanego alkoholu tłuszczowego - karboksymetyloskrobię w ilości 4-25% masy środka pianotwórczego.

Sposób według wynalazku jest znacznie prostszy od dotychczas znanych, mniej czaso i energochłonny. Stosując sposób według wynalazku uzyskuje się masę pianobetonową jednostopniowo, przez bezpośrednie wymieszanie wszystkich składników w betoniarce, bez konieczności wstępnego wytwarzania piany i mieszania jej z zaprawą, przy czym uzyskana masa pianobetonowa odznacza się dużą trwałością, odpornością na dłuższe mieszanie, transport i pompowanie. Żywotność świeżej masy pianobetonowej przy jej stałym mieszaniu wynosi ok. 2 godz. Uzyskany pianobeton po stwardnieniu w formach posiada ścisłą, jednorodną strukturę porów.

Przykład I. Do betoniarki o pojemności roboczej 1000 litrów i szybkości obrotów 30/min. ładuje się kolejno 420 kg piasku o uziarnieniu 0-2 mm, 210 kg cementu portlandzkiego „35“, a następnie uruchamia się mieszanie i ładuje się dalej kolejno 140 kg wody o temperaturze 30-40°C oraz 3,2 kg środka pianotwórczego składającego się z 4 części wagowych karboksymetyloskrobii, 6 części wagowych etoksylowanego monoetanoloamidu kwasów tłuszczowych C8-C24 posiadającego łańcuch etoksylowy o 17 cząsteczkach C2H40,13 części wagowych etoksylowanego siarczanowanego alkoholu tłuszczowego C10-C24 zawierającego 3 cząsteczki C2H4O w łańcuchu etoksylowym oraz 7 części wagowych sulfobursztynianu etoksylowanych alkoholi tłuszczowych C10-C24 zawierających w łańcuchu etoksylowym 4 cząsteczki C2H4O. Miesza się zawartość betoniarki w ciągu 15 minut od chwili załadowania wszystkich składników, po czym otrzymaną masę pianobetonową wlewa się do form i po 6 godz. dojrzewania rozformowuje się i w miarę potrzeby poddaje ewentualnemu procesowi cięcia na dowolnego kształtu i wielkości elementy. Wyroby z pianobetonu otrzymane tym sposobem, pielęgnowane w warunkach naturalnego dojrzewania posiadają gęstość objętościową w stanie suchym 600±50kg/m³, wytrzymałość na ściskanie l,8MPa oraz współczynnik przenikania ciepła w stanie suchym 0,14 W (m.°K).

Przykład II. Do betoniarki o pojemności roboczej 1000 litrów i szybkości obrotów 30/min. ładuje się kolejno 474 kg piasku o uziarnieniu 0-2 mm, 156 kg cementu portlandzkiego „35“, a następnie uruchamia się mieszanie i ładuje dalej kolejno 100 kg wody o temperaturze 30-40°C oraz 2,7 kg środka pianotwórczego składającego się z 4 części wagowych karboksymetyloskrobii, 6 części wagowych etoksylowanego monoetanoloamidu kwasów tłuszczowych C8-C24 posiadającego łańcuch etoksylowy o 17 cząsteczkach C2H40,13 części wagowych etoksylowanego nonylofenolu zawierającego 8 cząsteczek C2H4O w łańcuchu etoksylowym oraz 7 części wagowych sulfobursztynianu etoksylowanych alkoholi tłuszczowych C10-C24 zawierających w łańcuchu etoksylowym 4 cząsteczki C2H4O. Od chwili załadowania wszystkich składników, miesza się zawartość betoniarki nie mniej niż 15 min. po czym otrzymaną masę pianobetonową wlewa się do form i po 4-5 godzinach dojrzewania rozformowuje się pianobeton i w miarę potrzeby poddaje procesowi cięcia na dowolnej wielkości elementy. Otrzymane powyższym sposobem wyroby z pianobetonu pielęgnowane w warunkach naturalnego dojrzewania posiadają gęstość objętościową w stanie suchym 900 ± 50 kg, wytrzymałość na ściskanie średnio 4,5 MPa.

167 708

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 1,50 zł

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób otrzymywania pianobetonu z zastosowaniem cementu, wypełniaczy mineralnych, wody i środka pianotwórczego zawierającego jako składniki spieniające: sulfobursztynian etoksylowanych alkoholi tłuszczowych C 8-C 24, etoksylowany monoetanoloamid wyższych kwasów tłuszczowych C12-C 24 i etoksylowany nonylofenol lub etoksylowany nonylofenol siarczanowany, lub siarczanowany etoksylowany alkohol tłuszczowy, znamienny tym, że miesza się w betoniarce bezpośrednio, jednostopniowo, cement, kruszywo, wodę i środek pianotwórczy zawierający w mieszaninie obok składników spieniających, karboksymetyloskrobię w ilości 4-25% sumarycznej masy środka.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że temperatura mieszania składników masy pianobetonowej wynosi 15-40°C.