PL166547B1 - Zespół do blokowania stabilizatora do zespolenia odłamów kostnych - Google Patents

Abstract

1. Zespół do blokowania stabilizatora do zespolenia odłamów kostnych, zawierający trzpień z nagwintowaną końcówką oraz ze stałym kołnierzem oporowym, na którym to trzpieniu zamocowanejest cięgno, znamienny tym, że w cięgnie (I) znajduje się przynajmniej jeden otwór o średnicy odpowiadającej średnicy nagwintowanej końcówki (6) trzpienia (1), w których to otworach umieszczona jest cienkościenna tulejka dociśnięta pierwszą nakrętką (3) i drugą nakrętką (4) nakręconymi na nagwintowaną końcówkę (6) trzpienia (1) umieszczonymi na przeciwległych płaszczyznach cięgna (I).

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół do blokowania stabilizatora do zespolenia odłamów kostnych w chirurgu urazowej.

Znany jest z polskiego opisu patentowego nr 125 323 zespół blokujący do wzajemnego mocowania cięgna stabilizatora i trzpienia ustalającego kości. Istota tego rozwiązania polega na zastosowaniu trzpienia z nagwintowaną końcówką i nakrętki dociskającej tulejkę dystansową, w których to elementach wykonane są otwory o osi prostopadłej do osi trzpienia. W otworze umieszczona jest śruba do wstępnego blokowania i mocowania cięgna i trzpienia. Mimo że ostateczne mocowanie uzyskuje się przez dokręcenie jednej nakrętki, to znany zespół ma rozbudowaną konstrukcję o wielu elementach, które podczas zabiegu utrudniają dokładne ustawienie stabilizatora.

Z opisu patentowego USA nr 4 836 196 znany jest trzpień do zespolenia odłamów kostnych i mocowania cięgna o regulowanym jego położeniu. Trzpień posiada stały kołnierz oporowy, do które go dociśnięte jest cięgno. W cięgnie znajdują się wzdłużne wycięcia z gniazdami, w których osadzone są półkoliste wkładki dociśnięte do kołnierza oporowego nakrętką zablokowaną przeciwnakrętką.

Zespół do blokowania, zgodnie z wynalazkiem, charakteryzuje się tym, że w cięgnie znajdują się oddzielne otwory o średniej odpowiadającej średniej nagwintowanej końcówki trzpienia zespalającego odłamy kości. W otworach tych umieszczona jest tulejka z kołnierzami oporowymi dociśnięta dwoma nakrętkami znajdującymi się na nagwintowanej końcówce trzpienia umieszczonymi na przeciwległych płaszczyznach cięgna.

Tulejka składa się z dwóch elementów osadzonych współosiowo w otworach cięgna.

Rozwiązanie według wynalazku umożliwia blokowanie cięgna w dowolnym położeniu, regulowanym oezskokowo, względem powierzchni kości, pozwalając na zmianę elastyczności stabilizatora.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym przed stawiono zespół do blokowania stabilizatora w półprzekroju i w półwidoku.

Zespdł do blokowania stabilizatora składa się z trzpienia 1, tulejki, nakrętki pierwszej 3 nakrętki drugiej 4.

Trzpień 1 ma nagwintowaną końcówkę 6, na której nakręcone są nakrętka pierwsza 3 i nakrętka druga 4. Pomiędzy nakrętką pierwszą 3 i nakrętką drugą 4 zamocowane jest cięgno 2. W cięgnie znajduje się otwór, w którym wciśnięta jest tulejka. Tulejka składa się z pierwszego elementu 5 z kołnierzem 9 i drugiego elementu 7 z kołnierzem 8.

Pierwszy element 5 osadzony jest współosiowo w drugim elemencie 7 i dociśnięte odpowiednio pierwszą nakrętką 3 i drugą nakrętką 4.

166 547

Po ustaleniu położenia zespołu cięgna 2 blokuje się nakrętkami pierwszą 3 i drugą 4 z odpowiednimi tulejkami 5 i 7 zmianę położenia cięgna 2 względem zespolonych odłamów kości podczas gojenia się złamania, uzyskuje się poprzez regulowane oddalanie ułożenia nakrętek pierwszej 3 i drugiej 4 na nagwintowanej końcówce 6 trzpienia 1. Tym samym uzyskuje się zwiększoną elastyczność stabilizatora.

166 547

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,00 zł.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół do blokowania stabilizatora do zespolenia odłamów kostnych, zawierający trzpień z nagwintowaną końcówką oraz ze stałym kołnierzem oporowym, na którym to trzpieniu zamocowane jest cięgno, znamienny tym, że w cięgnie (2) znajduje się przynajmniej jeden otówr o średnicy odpowiadającej średnicy nagwintowanej końcówki (6) trzpienia (1), w których to otworach umieszczona jest cienkościenna tulejka dociśnięta pierwszą nakrętką (3) i drugą nakrętką (4) nakręconymi na nagwintowaną końcówkę (6) trzpienia (1) umieszczonymi na przeciwległych płaszczyznach cięgna (2).
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że tulejka składa się z dwóch elementów, pierwszego elementu (5) z kołnierzem (9) i drugiego elementu (7) z kołnierzem (8) osadzonych współosiowo względem siebie w otworze cięgna (2).