PL166190B1

PL166190B1 - Sposób obróbki osadu sciekowego i urzadzenie do obróbki osadu sciekowego PL

Info

Publication number: PL166190B1
Application number: PL91291545A
Authority: PL
Inventors: Max Aicher
Original assignee: Max Aicher
Priority date: 1990-09-01
Filing date: 1991-08-28
Publication date: 1995-04-28
Also published as: HUT69488A; ES2050900T3; DK0474890T3; PL291545A1; HU912831D0; US5246599A; ATE101587T1; DE59004634D1; EP0474890B1; HU212287B; RU2040490C1; EP0474890A1

Abstract

. Sposób obróbki osadu sciekowego, w którym osad sciekowy po w stepnym odwodnieniu mechanicznym najpierw suszy sie w kolejnych sto- pniach obróbki, nastepnie poddaje sie konwersji w w arunkach beztlenow ych w temperaturze od okolo 250 do okolo 350°C, po czym spala sie w tem pera- turze co najmniej 1250°C. znam ienny ty m , ze w szystkie operacje lacznie z przenoszeniem obrabianego materialu pom iedzy poszczególnym i stopniami obróbki przeprowadza sie kolejno w przebiegu ciaglym w ukladzie zam knie- tym, z którego jedynie w stopniu suszenia odprow adza sie i skrapla opary, a w stopniu konwersji gaz konwersyjny, oraz ze ilosc ciepla, zaw arta w spa- linach, powstajacych podczas spalania, w ykorzystuje sie do zaopatryw ania w cieplo stopnia konwersji i stopnia suszenia. 6. Urzadzenie do obróbki osadu sciekowego, w którym osad scie- kowy po wstepnym odwodnieniu m echanicznym jest suszony w kolejnych stopniach suszenia, poddawany konwersji w stopniu konwersji w w arunkach beztlenowych, po czym spalany, znam ienne tym , ze zarów no stopien susze- nia /T /, jak i stopien konwersji / K / zaw iera co najm niej jeden nagrzewany gazem grzejnym rurowy zespól obróbczy / 4 , 14/ z urzadzeniam i do ciaglego przenoszenia materialu obrabianego, które za pom oca zam knietych przew o- dów przenoszacych sa polaczone ze soba i z rurow ym piecem obrotow ym /24/ do przeprowadzania procesu spalania F ig . 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób obróbki osadu ściekowego, w którym osad ściekowy po wstępnym odwodnieniu mechanicznym najpierw suszy się w kolejnych stopniach obróbki, następnie poddaje się konwersji w warunkach beztlenowych w temperaturze od około 250 do około 350°C, a wreszcie spala się w temperaturze co najmniej 1250°C, a także urządzenie do stosowania tego sposobu.

Osad ściekowy stanowi nieunikniony produkt biologicznego oczyszczania ścieków; jego usuwanie staje się coraz bardziej problematyczne. W zależności od składu i obróbki ścieków osad ściekowy zawiera obok złożonej głównie z biomasy pochodzenia bakteryjnego organicznej części składowej w ilości od 20 do 60% nieorganiczne części składowe w ilości średnia około 50%. W przeciwieństwie do biomasy roślinnej w osadzie ściekowym nie występują niemal zupełnie lipiny, a jedynie w małych ilościach występują węglowodany, natomiast jako podstawowe składniki - lipidy oraz proteiny.

Powstająca corocznie ilość ciekłego osadu ściekowego z gospodarstw domowych i przemysłu wzrasta ciągle; na przykład w Republice Federalnej Niemiec wynosiła ona w 1986 roku około 50 mln m ^r z zawartością około 4,6% masy suchej. Z tej ilości całkowitej można wykorzystać tylko około jednej trzeciej przez naniesienie na użytki rolne bądź bezpośrednio, bądź też po uprzednim zakompostowaniu; przeważającą część osadu ściekowego obrabia się jako odpady, przy czym około 60% wywozi się na wysypiska śmieci bezpośrednio, a około 7% - po uprzedniej obróbce cieplnej jako substancje szczątkowe.

Niezależnie od tego, że roczne występowanie osadu ściekowego będzie nadal wzrastać, ponieważ dalsze części ludności przyłącza się do komunalnych oczyszczalni ścieków oraz ponieważ wymagania, stawiane jakości oczyszczania ścieków będą rosnąć, żaden z tych rodzajów obróbki nie jest bezproblemowy. Dochodzi ponadto również to, że ze względu na ograniczoną przepustowość i względny wzrost substancji szkodliwych w osadzie ściekowym będzie maleć w skali bezwzględnej i względnej udział rolniczo użytkowanego osadu w powstającej jego ilości całkowitej.

Przy recyrkulacji osadu ściekowego bardzo wysokie są wymagania jakościowe - przede wszystkim w aspekcie higieny epidemiologicznej i chemicznych substancji składowych. W celu naniesienia na użytki rolne, należy osad ściekowy odkazić; można to osiągnąć jedynie przy długim czasie oddziaływania i/lub wysokiej temperaturze w ramach procesu bilogicznego, fizycznego lub chemicznego, nie zaś przez zwykłą fermentację osadu ściekowego. Prócz tego osad ściekowy ma nie tylko stosunkowo dużą zawartość trujących metali ciężkich, lecz również diksanu, tak, iż nie można go wykorzystać bez dalszej obróbki jako nawozu rolniczego.

Na wysypiska wywozi się w zasadzie odwodnione mechanicznie osady ściekowe i substancje szczątkowe po spaleniu. Abstrahując od tego, że w przyszłości obszary pod wysypiska będą do dyspozycji w coraz mniejszym stopniu, również sama praktyka składowania na wysypiskach jest problematyczna, ponieważ osady nie nadają się często do takiego składowania, jeśli uwzględnia się kryteria mechaniki gruntów.

Na tym tle znany jest z europejskiego opisu patentowego nr 0 347 808 sposób obróbki osadu ściekowego, w którym osad ten suszy się najpierw do możliwie jak największego udziału procentowego substancji suchej, a następnie poddaje się pirolizie frakcjonowanej. W ramach konwersji niskotemperaturowej w warunkach beztlenowych w temperaturze od około 250 do

16(5190 około 350°C oddziela się przy tym najpierw zawarty w osadzie węgiel organiczny w postaci oleju. Pozostałe potem substancje spala się w temperaturze co najmniej 1250°C z dodatkiem czystego tlenu. Spalają się przy tym ostatnie resztki węgla, tak, iż pozostają jedynie jeszcze nieorganiczne części składowe, które stanowią od około 10 do około 15% pierwotnej objętości osadu ściekowego. Można je stosować bądź jako lekkie dodatki w produkcji betonu, bądź też jako substytut spoiwa hydraulicznego, zwłaszcza cementu portlandzkiego, ponieważ w drobno zmielonym stanie mają one właściwości hydrauliczne.

Ten znany sposób frakcjonowanej pirolizy osadu ściekowego przyczynia się nie tylko do całkowitego wykorzystania organicznych części składowych, zawartych w osadzie, również w aspekcie zawartej w nim energii, lecz także do tego, że pozostające nieorganiczne części składowe nie muszą być wywożone na wysypisko. Prowadzona w ten sposób piroliza frakcjonowana ma ponadto tę zaletę, że podczas obróbki metale ciężkie nie są wydzielane, lecz pozostają w nieorganicznej masie cząsteczkowej, w której występują po spiekaniu w postaci tlenków, a zatem w postaci, odpowiadającej ich naturalnemu występowaniu, tak, iż nie istnieje już bezpieczeństwo, że wejdą one ponownie do obiegu życiowego na przykład przez wymycie.

Istotna zaleta tego znanego sposobu polega jednak również na tym, że wskutek racjonalnego wykorzystania dużej zawartości energii w osadzie ściekowym - pomimo dużego zapotrzebowania na energię - umożliwia on w dużym stopniu automatyczną pod względem energetycznym eksploatację, tj. taką, która jest niezależna w dużej mierze od doprowadzania energii zewnętrznej. Podczas gdy ten znany sposób daje w pewnej mierze teoretyczne podstawy praktycznie całkowitej recyrkulacji osadu ściekowego przy jak najdalej idącej ochronie środowiska naturalnego, u podstaw wynalazku leży zadanie opracowania możliwości jej praktycznej realizacji.

W myśl wynalazku zadanie to rozwiązuje się technologicznie w ten sposób, że wszystkie operacje łącznie z przenoszeniem obrabianego materiału pomiędzy poszczególnymi stopniami obróbki przeprowadza się kolejno w przebiegu ciągłym w układzie zamkniętym, z którego jedynie w stopniu suchym odprowadza się i skrapla opary, a w stopniu konwersji - gaz konwersyjny, oraz że ilość ciepła, zawartą w spalinach, powstających podczas spalania, wykorzystuje się do zaopatrywania w ciepło stopnia konwersji i stopnia suszenia.

Korzystne jest zastosowanie spalin jako gazu grzejnego w postaci strumienia ciągłego bezpośrednio do nagrzewania najpierw urządzeń do konwersji, a następnie urządzeń do suszenia. Strumień gazu grzejnego prowadzi się przy tym korzystnie w poszczególnych stopniach obróbki równolegle do kierunku przenoszenia materiału obrabianego i w tym samym kierunku, tak, iż każdorazowo na początku każdego stopnia obróbki jest do dyspozycji najwyższa temperatura gazu grzejnego do nagrzewania.

Przy stosowaniu sposobu według wynalazku korzystne jest utrzymywanie w całym układzie obróbki i przenoszenia niewielkiego podciśnienia. Celowe jest też przenoszenie materiału obrabianego na odcinkach pomiędzy poszczególnymi stopniami obróbki w sposób wymuszony, na przykład za pomocą przenośników śrubowych.

Pod względem technologicznym wynalazek umożliwia ciągłą obróbkę odwodnionego wstępnie osadu ściekowego, z jednoczesnym oddzielaniem produktów pośrednich aż do spiekania zawartych w nich nieorganicznych części składowych w całkowicie zamkniętym układzie; zwłaszcza wówczas, gdy układ ten jest utrzymywany pod niewielkim podciśnieniem, nie istnieje także niebezpieczeństwo, że emitowane są jakiekolwiek substancje szkodliwe, obciążające środowisko naturalne.

Przez zastosowanie powstających podczas spiekania spalin do nagrzewania stopni obróbki w kolejności występującego w naturalny sposób spadku temperatury z powodu oddawania zawartej w spalinach ilości ciepła aż do panującej od strony końca temperatury gazu odlotowego, wynoszącej około 50°C, obróbka osadu ściekowego przebiega z punktu widzenia zapotrzebowania energii niemal autonomicznie, czyli energia, niezbędna do obróbki, jest pokrywana w dużym stopniu z wartości opałowej organicznych części składowych, zawartych w samym osadzie ściekowym. Jedynie do spiekania niezbędne jest doprowadzenie czystego tlenu, dzięki czemu przy spalaniu węgla, zawartegojeszcze w obrabianym materiale za stopniem konwersji, nie tylko osiąga się temperaturę, niezbędną do spiekania nieorganicznych części składowych, lecz także

166 190 eliminuje się spalanie dodatkowych, nie regenerowalnych nośników energii. Wskutek tego unika się powstawania nie tylko dodatkowego dwutlenku węgla, lecz przede wszystkim tlenków azotu, które silnie obciążają środowisko naturalne.

Przedmiotem wynalazku jest również urządzenie do stosowania wymienionego sposobu. Charakteryzuje się ono tym, że zarówno stopień suszenia, jak i stopień konwersji zawiera co najmniej jeden nagrzewany gazem grzejnym rurowy zespół obróbczy z urządzeniami do ciągłego przenoszenia materiału obrabianego, które są połączone za pomocą zamkniętych przewodów przenoszących ze sobą oraz z rurowym piecem obrotowym do przeprowadzania procesu spalania.

Przed stopniem suszenia może być przy tym jeszcze włączone urządzenie do mechanicznego odwadniania osadu ściekowego.

Do przenoszenia materiału obrabianego pomiędzy stopniami obróbki przeznaczone są korzystnie przenośniki o działaniu wymuszonym, na przykład podwójne przenośniki śrubowe. Korzystne jest umieszczenie w stopniu suszenia szeregu zespołów obróbczych jednego za drugim oraz ich każdorazowe połączenie wzajemne na końcach, w celu przenoszenia materiału obrabianego. Zespoły obróbcze można zestawić jeden nad drugim w baterię suszącą z odwróconym każdorazowo kierunkiem przenoszenia.

Każdy zespół obróbczy stopnia suszenia składa się korzystnie z wewnętrznej rury do przenoszenia materiału obrabianego, w której osadzony jest obrotowo ślimak przenoszący. Rura przenoszącajest otoczona korzystnie przez zewnętrzny płaszcz rurowy, przy czym pierścieniowa pusta przestrzeń, utworzona pomiędzy rurą przenoszącą a płaszczem rurowym, jest zasilana gazem grzejnym.

W pierścieniowej pustej przestrzeni utworzony jest za pomocą zamykającego ją w kierunku poprzecznym pierścieniowego elementu zwiniętego śrubowy kanał grzejny. Sam ślimak przenoszący może składać się z pierścieniowego elementu zwiniętego, który jest zamocowany na środkowo napędzanej osi za pomocą łączników promieniowych. Na zewnętrznym obwodzie płaszcza rurowego może być umieszczona osłona termoizolacyjna.

Zaleta urządzenia według wynalazku polega przede wszystkim na tym, że dzięki połączeniu jednego za drugim poszczególnych stopni obróbki powstaje zwarty zespół z krótkimi drogami przenoszenia, które są zaopatrzone w szczególnie korzystny sposób w przenośniki o wymuszonym działaniu, tak, iż unika się zakłóceń w przebiegu materiału obrabianego. Korzystne jest dalej to, że obróbka osadu ściekowego w jej poszczególnych stopniach następuje metodą przelotową, tak, iż można zmniejszyć do minimum właściwe drogi przenoszenia wewnątrz zespołu.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie według wynalazku do obróbki osadu ściekowego w ujęciu schematycznym, fig. 2 - zespół obróbkowy stopnia suchego w przekroju podłużnym, a fig. 3 - urządzenie według wynalazku w przekroju poprzecznym wzdłuż osi III-III według fig. 2.

Sposób według wynalazku oraz urządzenie do jego stosowania można objaśnić na podstawie schematycznego ujęcia, przedstawionego na fig. 1.

Zespół zawiera najpierw stanowisko zasilające A z lejem doprowadzającym 1 do doprowadzania osadu ściekowego, odwodnionego wstępnie w sposób mechaniczny do około 20-30% substancji suchej, który następnie odwadnia się dalej również na drodze mechanicznej do zawartości substancji stałych, równej około 50%.

Odwodniony w ten sposób wstępnie osad ściekowy doprowadza się za pomocą pompy 2 do substancji stałych za pośrednictwem uwidocznionego jedynie schematycznie przewodu przenoszącego 3 w kierunku strzałki do stopnia suszenia T, w którym osad ściekowy przebiega znowu w kierunku strzałki przez szereg połączonych ze sobą szeregowo w baterię suszącą 4 i nagrzewanych zespołów suszących 5; konstrukcja zespołów suszących 5 zostanie poniżej bliżej objaśniona. Ze stopnia suszenia T odciąga się przewodem 6 opary, doprowadzając je do płuczki 7 oraz skraplacza 8. Ze skraplacza 8 skropliny docierają do odbieralnika 9, z którego mogą być one odciągnięte za pomocą pompy 10 do skroplin. Dmuchawa 11, przyłączona do skraplacza 8, odsysa gazy, a jednocześnie wytwarza podciśnienie w całym układzie.

16(5190

Materiał obrabiany, który przeszedł przez stopień suszenia T, dociera następnie za pośrednictwem przenośnika pośredniego 12, który ma korzystnie postać przenoszącego w sposób wymuszony podwójnego ślimaka, do stopnia konwersji K. Dochodzi on tam za pośrednictwem urządzenia doprowadzającego 13, zawierającego również przenoszący w sposób wymuszony ślimak podwójny, za pomocą którego materiał obrabiany transportuje się w kierunku strzałki do właściwego konwertora 14.

Konwertor 14 jest wykonany w znany sposób i nie musi być z tego względu oddzielnie opisywany. Zawiera on w bębnie urządzenie przenoszące, napędzane za pomocą napędu 15, w szczególności znowu przenoszący w sposób wymuszony ślimak podwójny. W konwertorze 14 nagrzewa się materiał obrabiany do temperatury około 250-350°C. Ponieważ w konwertorze 14 należy utrzymywać warunki beztlenowe, przeto urządzenie przenoszące musi być uszczelnione na końcach. Podczas tej tzw. konwersji niskotemperaturowej w warunkach beztlenowych powstają - analogicznie do tworzenia się ropy naftowej i węgla w przyrodzie - z zawartych w osadzie ściekowych lipidów i protein oleje o stosunkowo dużej zawartości pierwiastka węgla i dużym cieple spalania, a ponadto węgiel.

Gazy konwersji odprowadza się z konwertora 14 przewodem 16 i doprowadza do skraplacza 17. Olej, powstający podczas skraplania, można odciągnąć za pomocą pompy olejowej 18; gazy szczątkowe doprowadza się z powrotem do konwertora 14 przewodem 19. Powstające ewentualnie nadciśnienie można doprowadzić za pośrednictwem zaworu nadciśnieniowego 20 i przewodu 21 bezpośrednio do włączonego za nimi stopnia spiekania S.

Gaz obróbkowy, uwolniony w stopniu konwersji K od lotnych organicznych części składowych, dopływa z kolei za pośrednictwem urządzenia odprowadzającego 22 i w danym przypadku dalszego przenośnika pośredniego 23 do stopnia spiekania S. Stopień spiekania S zawiera rurowy piec obrotowy 24 o zwykłej konstrukcji, do którego doprowadza się od strony wlotowej 25 pozostałości z konwersji niskotemperaturowej. Rurowy piec obrotowy 24 jest zaopatrzony po stronie wylotowej 26 w palnik gazowo-tlenowy 27; od strony wlotu doprowadza się tlen w czystej technicznie postaci za pomocą lancy 28. Przy tym dodawaniu tlenu spala się węgiel szczątkowy, zawarty jeszcze w materiale obrabianym. Dzięki temu wytwarza się temperaturę co najmniej 1250 do około 1400°C, wskutek czego zachodzi spiekanie występujących wtedy wyłącznie jeszcze składników nieorganicznych osadu ściekowego. Spieczony produkt finalny dociera za pośrednictwem urządzenia odprowadzającego 29 do zbiornika 30, z którego może być odciągnięty.

Równolegle do opisanej powyżej drogi osadu ściekowego przebiega droga spalin, powstających podczas spiekania w rurowym piecu obrotowym 24. Spaliny odciąga się z pieca 24 przewodem 31 i prowadzi poprzez oddzielacz cyklonowy 32 do oddzielania pyłu i przewodem 33 najpierw do konwertora 14. Spaliny o temperaturze około 400°C dopływają do konwertora 14 po tej samej stronie co obrabiany materiał, opływają zamknięty zespół obróbczy, znajdujący się w jego wnętrzu i przeznaczony do obróbki osadu ściekowego, oraz opuszczają konwertor 14 znowu przewodem 34, mając temperaturę około 250°C. Prowadzenie gazu grzejnego w konwertorze 14 odbywa się w analogiczny sposób jak w zespołach suszących 5, które są opisane poniżej.

Przewodem 34, który może być połączony w danym przypadku z przewodem 33 za pomocą bocznikowego zaworu klapkowego 35, docierają spaliny z kolei do pierwszego z zespołów suszących 5 stopnia suszenia T, przez który przepływa on w sposób, objaśniony poniżej. W każdym z zespołów suszących 5 obniża się temperatura spalin o rząd wielkości 50°C, tak, iż mają one na końcu przy opuszczaniu stopnia suszenia T jeszcze temperaturę około 50°C. Przewodem 36 na gaz odlotowy doprowadza się go następnie do zwykłego układu do oczyszczania gazu odlotowego.

Zespół suszący 5 stopnia suszenia Tjest przedstawiony na fig. 2 i 3 w przekroju podłużnym oraz poprzecznym w większej skali. Zespół suszący 5 składa się najpierw z rury wewnętrznej 40, w której obraca się ślimak przenoszący 42, napędzany za pomocą napędu 41, np. silnika elektrycznego. Ślimak przenoszący 42 składa się z zewnętrznego pierścieniowego elementu zwiniętego 43 /fig.3/, który jest zamocowany na wale 45 za pośrednictwem łączników promieniowych 44; wał 45 jest tu uwidoczniony jako wał wydrążony. Wykonanie elementu zwiniętego 43 jako wydrążonego ma tę zaletę, że obrabiany materiał może swobodnie spadać do pustej

166 190 przestrzeni, utworzonej w rurze wewnętrznej 40, oraz być dalej przenoszony. Materiał obrabiany doprowadza się przez swobodne spadanie do rury wewnętrznej 40 zjednej strony poprzez króciec rurowy 46, a odprowadza się na drugim końcu poprzez króciec rurowy 47, aby przebiegał on przez następny zespół suszący ponownie w swobodnym spadku.

Na przeważającej części swej długości rura wewnętrzna 40jest otoczona przez zewnętrzny płaszcz rurowy 48. W przestrzeni pierścieniowej 49 pomiędzy rurą wewnętrzną 40, a zewnętrznym płaszczem rurowym 48 znajduje się pierścieniowy element zwinięty 50, za pomocą którego w przestrzeni pierścieniowej 49 utworzony jest śrubowy kanał pierścieniowy 51. Do tego kanału pierścieniowego 51 wprowadza się - równolegle do kierunku przenoszenia materiału obrabianego - spaliny z rurowego pieca obrotowego 24 jako gaz grzejny. Następuje to za pośrednictwem króćca rurowego 52 jako doprowadzenia oraz króćca rurowego 53 jako odprowadzenia.

Gaz jako nośnik ciepła ma największy współczynnik sprawności wówczas, gdy natrafia na powierzchnię przejmowania ciepła z dużą prędkością. Jeśli spaliny, stosowane tu jako gaz grzejny, są tłoczone przez ten śrubowy kanał pierścieniowy 52, to wzrasta ich prędkość ze względu na mały przekrój poprzeczny, dzięki czemu ulegają poprawie warunki przenoszenia ciepła. Ponadto wskutek śrubowego prowadzenia kanału na gaz grzejny powstaje znacznie dłuższa efektywna droga obróbki, która wynosi na przykład przy długości rury, równej około 6m, około 80m długości; dzięki temu jest szczególnie dobrze wykorzystane ciepło, zawarte w spalinach.

Jest oczywiste, że nie tylko zespoły w poszczególnych stopniach obróbki, lecz również przewody, przenoszące spaliny, są izolowane cieplnie, aby z jednej strony wyeliminować uchodzenie ciepła do otoczenia, z drugiej zaś strony móc wykorzystać możliwie jak najpełniej ciepło, zawarte w spalinach, jako ciepło technologiczne.

Fig.2

Z

* Mt -P (ł Λ'Α

Fig.3

166 190

CM _ <N

; i \ ~Ά _ \ ®-x

T ^r’\ (0 σ>

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób obróbki osadu ściekowego, w którym osad ściekowy po wstępnym odwodnieniu mechanicznym najpierw suszy się w kolejnych stopniach obróbki, następnie poddaje się konwersji w warunkach beztlenowych w temperaturze od około 250 do około 350°C, po czym spala się w temperaturze co najmniej 1250°C, znamienny tym, że wszystkie operacje łącznie z przenoszeniem obrabianego materiału pomiędzy poszczególnymi stopniami obróbki przeprowadza się kolejno w przebiegu ciągłym w układzie zamkniętym, z którego jedynie w stopniu suszenia odprowadza się i skrapla opary, a w stopniu konwersji gaz konwersyjny, oraz że ilość ciepła, zawartą w spalinach, powstających podczas spalania, wykorzystuje się do zaopatrywania w ciepło stopnia konwersji i stopnia suszenia.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że spaliny wykorzystuje się jako gaz grzejny w postaci strumienia ciągłego bezpośrednio do nagrzewania najpierw urządzeń do konwersji, a następnie urządzeń do suszenia.
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że strumień gazu grzejnego prowadzi się w poszczególnych stopniach obróbki równolegle do kierunku przenoszenia materiału obrabianego i w tym samym kierunku, tak, iż każdorazowo na początku każdego stopnia obróbki jest do dyspozycji najwyższa temperatura gazu grzejnego do nagrzewania.
4. Sposób według zastrz. 1 lub 3, znamienny tym, że w całym układzie obróbki i przenoszenia utrzymuje się niewielkie podciśnienie.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że materiał obrabiany przenosi się na odcinkach pomiędzy poszczególnymi stopniami obróbki w sposób wymuszony, korzystnie za pomocą przenośników śrubowych.
6. Urządzenie do obróbki osadu ściekowego, w którym osad ściekowy po wstępnym odwodnieniu mechanicznymjest suszony w kolejnych stopniach suszenia, poddawany konwersji w stopniu konwersji w warunkach beztlenowych, po czym spalany, znamienne tym, że zarówno stopień suszenia /T/, jak i stopień konwersji /K/ zawiera co najmniej jeden nagrzewany gazem grzejnym rurowy zespół obróbczy /4, 14/ z urządzeniami do ciągłego przenoszenia materiału obrabianego, które za pomocą zamkniętych przewodów przenoszących są połączone ze sobą i z rurowym piecem obrotowym /24/ do przeprowadzania procesu spalania.
7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że przed stopniem suszenia/T/ włączone jest urządzenie do mechanicznego odwadniania osadu ściekowego.
8. Urządzenie według zastrz. 6 lub 7, znamienne tym, że do przenoszenia materiału obrabianego przewidziane są pomiędzy stopniami obróbki przenośniki o działaniu wymuszonym, korzystnie podwójne przenośniki śrubowe.
9. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że w stopniu suszenia/T/ umieszczonych jest jeden za drugim szereg zespołów obróbkowych 151, które są połączone ze sobą każdorazowo na końcach, dla przenoszenia materiału obrabianego.
10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że zespoły obróbkowe /5/ są zestawione jeden nad drugim w baterię suszącą /4/ z odwróconym każdorazowo kierunkiem przenoszenia.
11. Urządzenie według zastrz, 9 lub 10, znamienne tym, że każdy zespół obróbkowy /5/ stopnia suszenia składa się z rury wewnętrznej /40/ do przenoszenia materiału obrabianego, w której osadzony jest obrotowo ślimak przenoszący /42/, oraz że rura przenosząca /40/ jest otoczona przez zewnętrzny płaszcz rurowy /48/, przy czym pierścieniowa pusta przestrzeń /49/, utworzona pomiędzy rurą przenoszącą /40/ a płaszczem rurowym /48/, jest zasilana gazem grzejnym.

166 190
12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że w pierścieniowej pustej przestrzeni /49/ utworzony jest za pomocą zamykającego ją w kierunku poprzecznym pierścieniowego elementu zwiniętego /50/ śrubowy kanał grzejny /51/.
13. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że ślimak przenoszący /42/ składa się z pierścieniowego elementu zwiniętego /43/, który jest zamocowany na środkowo napędzanej osi /45/ za pomocą łączników promieniowych /44/.
14. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że na zewnętrznym obwodzie płaszcza rurowego /48/ umieszczona jest osłona termoizolacyjna.