PL163774B1 - Kompres termiczny - Google Patents

Abstract

Kompres termiczny w postaci miękkich pojemników, wypełnionych półpłynną masą zawierającą roztwór wodny soli sodowej ksrboksymrtylocrluloay, znamienny tym, że zawiera ona techniczną sól sodową karbc^k^^j^mn^ylocelulozy w ilości 2-20% masowych, a ponadto 2-40% masowych alkoholu wielowodorotlenowego i/lub 1-15% masowych poliglikolu i/lub 1-15% masowych oktyrtylrnowanegoalkoholu tłuszczowego o 12-18 atomach węgla w łańcuchu 15-20 cząsteczkach tlenku etylenu oraz korzystnie środek konserwujący w ilości 0,05-0,1% masowych.

Description

Przedmiotem wynalazku jest kompres termiczny mający zastosowanie w lecznictwie, szczególnie w reumatologii i leczeniu powikłań pourazowych.

Wzrastające zastosowanie w lecznictwie kompresów i okładów termicznych, zarówno w podwyższonej jak i obniżonej temperaturze, powoduje wprowadzenie do produkcji i użytku produktów wielokrotnego stosowania, umożliwiających znaczne przedłużenia czasu działania i zabezpieczających skórę przed bezpośrednim kontaktem z wilgotną treścią okładu.

Znane kompresy w postaci odpowiednio modelowanych woreczków z folii z plastycznych tworzyw sztucznych wypełnione są zwykle półciekłą masą, o dostatecznie dużej lepkości i gęstości oraz wysokiej pojemności cieplnej. Warunek ten spełniają mieszaniny sporządzone na bazie wody, posiadającej szczególnie wysoką wartość ciepła właściwego. W znanych mieszaninach tego typu podstawowym składnikiem jest sól sodowa karboksymetylocelulozy. Główną zaletą takich wypełnień jest płynna zmiana lepkości dynamicznej, zarówno w zakresie newtonowskim jak i pseudoplastycznym. Płynność ta występuje jednak tylko w przypadku stosowania wysokocząsteczkowej karboksymetylocelulozy o dużej czystości. Natomiast wraz z obniżeniem masy cząsteczkowej, a szczególnie w przypadku obecności zanieczyszczeń, obserwuje się skokowe zmiany lepkości przy ogrzewaniu oraz chłodzeniu jej roztworów wodnych, głównie w obszarze pseudoplastycznym. Jest to zjawisko wybitnie niekorzystne z punktu widzenia wartości użytkowej wypełnień tego typu. Dla wyeliminowania tego zjawiska konieczne jest stosowanie drogich i trudnodostępnych materiałów, bowiem do produkcji wypełnień nie może być używana techniczna sól sodowa karboksymetylocelulozy, która produkowana jest w bardzo dużych ilościach i jest surowcem tanim, zawierającym jednak liczne zanieczyszczenia.

Wad znanych rozwiązań pozbawiony jest kompres termiczny według wynalazku.

Kompres termiczny według wynalazku charakteryzuje się tym, że jako półpłynną masę stanowiącą wypełnienie zawiera 2-20% masowych technicznej soli sodowej niskocząsteczkowej karboksymetylocelulozy, 2-40% masowych alkoholu wielowodorowego i/lub 1-15% masowych poliglikolu i/lub 1-15% masowych oksyetylenowego alkoholu tłuszczowego o 12-18 atomach węgla w łańcuchu i 5-20 cząsteczkach tlenku etylenu oraz korzystnie środek konserwujący, w ilości 0,05-0,1%. Jako alkohol wielowodorotlenowe korzystnie stosuje się glikol etylenowy, glikol propylenowy-1,2 lub glicerynę. Natomiast dla zabezpieczenia masy wypełniającej przed destrukcyjnym działaniem mikroorganizmów najkorzystniejsze okazało się stosowanie 2-bromo-2-nitro1,3-propandiolu, preparatu znanego pod nazwą handlową Gropol.

Wypełnienie według wynalazku zachowuje swe właściwości reologiczne w granicach temperatur 250-370°K, a przygotowane z jego użyciem kompresy mogą więc być ogrzewane przez zanurzenie we wrzącej wodzie lub też chłodzone w warunkach zamrażalnika typowej chłodziarki. Ta nieoczekiwana zmiana właściwości fizycznych roztworów wodnych technicznej soli sodowej karboksymetylocelulozy prawdopodobnie wynika z oddziaływania typu donorowoakceptorowego lub tworzenia wiązań wodorowych alkoholi i oksyetylenowanych pochodnych z cząsteczkami

163 774 karboksymetylocelulozy. W roztworach wodnych niskocząsteczkowej soli sodowej karboksymetylocelulozy obecność zanieczyszczeń powoduje bowiem naradzenie subtelnej struktury asocjatów, warunkujących odpowiednią lepkość roztworu. Natomiast wprowadzenie do takich roztworów związków zawierających grupy hydroksylowe i eterowe powoduje wytworzenie struktury roztworu, dostatecznie odpornej na działanie zanieczyszczeń występujących zwykle w technicznej soli sodowej karboksymetylocelulozy. Przedmiot wynalazku ilustrują przykłady wykonania.

Przykład I. Do roztworu zawierającego 5 części wagowych gliceryny i 3 części wagowe glikolu polietylenowego Polikol 1500 w 80 częściach wagowych wody wprowadzono stopniowo 12 części wagowych technicznej soli sodowej karboksymetylocelulozy (Glikocel), po czym po uzyskaniu jednorodnej masy dodano 0,06 części wagowych 2-bromo-2-nitro-1,3-propandiolu (Gropol). 0,5 kg masy zatopiono w worku z folii poliamidowej. Kompres nadaje się do stosowania w zakresie temperatur -15°C do +80°C.

Przykład II. Do roztworu zawierającego 5 części wagowych gliceryny i 3 części wagowe oksyetylenowej mieszaniny technicznych alkanoli C12-C18 o zawartości 10 cząstek etylenu wprowadzono stopniowo 12 części wagowych Glikocelu. Dalej postępowano jak w przykładzie I. 1,0 kg masy zatopiono w worku z folii poliamidowej. Kompres nadaje się do stosowania w zakresie temperatur -15°C do + 80°C.

163 774

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Kompres termiczny w postaci miękkich pojemników, wypełnionych półpłynną masą zawierającą roztwór wodny soli sodowej karboksymetylocelulozy, znamienny tym, że zawiera ona techniczną sól sodową karboksymetylocelulozy w ilości 2-20% masowych, a ponadto 2-40% masowych alkoholu wielowodorotlenowego i/lub 1-15% masowych poliglikolu i/lub 1-15% masowych oksyetylenowanego alkoholu tłuszczowego o 12-18 atomach węgla w łańcuchu i 5-20 cząsteczkach tlenku etylenu oraz korzystnie środek konserwujący w ilości 0,05-0,1% masowych.