PL163333B1 - Sposób otrzymywania disazowych granatów reaktywnych - Google Patents

Abstract

Sposób otrzymywania disazowych granatów reaktywnych o ogólnym wzorze 1. w którym M oznacza atom chloru lub grupę aminową albo resztę plerwszolub drugorzędowej alklloamlny zawierającej ew entualnie grupy karboksylowe lub sulfonowe, względnie resztę alkUoarylo- lub aryloamlny o ogólnym wzorze -N(R)Ar, w którym R oznacza atom wodoru lub grupę alkilową, a Ar oznacza resztę fenylową lub naftylową. ewentualnie podstawione bądź Ich pochodne karboksylowe lub sulfonowe na drodze plerwszorzędowej kondensacji chlorku cyjanuru z kwasem l,3-diainlnofenyleno-4-suUnnowym. dlazowanla uzyskanego związku o wzorze 2. sprzęgania otrzymanego związku diazontowego z kwasem 1,8-amlnonaftolo-3,6-dlsulfonowym, początkowo w środowisku kwaśnym, a następnie obojętnym lub alkalicznym I ewentualnej kondensacji wytworzonego barwnika dlsazowego z amoniakiem lub z pierwszo-bądź drugorzędow ą a ik llo a m ln ą zaw ierającą ew e n tu aln ie grupy karboksylowe lub sulfonowe albo alkUoarylo- bądź aryloamlnę o ogólnym wzorze NH(R)Ar. w którym symbole R 1 Ar mają wyżej podane znaczenia, znamienny tym. że chlorek cyjanuru kondensuje się w środowisku wodnym w tem peraturze poniżej 10°C z kwasem 1,3-dlanilnofenyleno-4-suIfonowym w stosunku molowym co najmniej 1:1, a otrzymany związek o wzorze 2 dlazuje metodą odwrotną w temperaturze powyżej 10°C, korzystnie w tem peraturze 14-18°C. przy ew entualnym uprzednim dodaniu do produktu kondensacji am oniaku lub kwasu mctanllowego albo sulfanllowego w Ilości niezbędnej do związania nleprzereagowanego chlorku cyjanuru 1 wytworzony związek dlazonlowy sprzęga z kwasem 1,8-amlnonaftn!o-3.6-dlsu!fonowymwobecnoścl mocznika.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania disazowych granatów reaktywnych o ogólnym wzorze 1, w którym M oznacza atom chloru lub grupę aminową albo resztę pierwszolub drugorzędowej alkiloaminy zawierających ewentualnie grupy karboksylowe lub sulfonowe, względnie resztę alkiloarylo- lub aryloaminy o ogólnym wzorze -N(R)Ar, w którym R oznacza atom wodoru lub grupę alkilową, a Ar oznacza resztę fenylową lub naftylową, ewentualnie podstawione, bądź ich pochodne karboksylowe lub sulfonowe.

Barwniki disazowe o ogólnym wzorze 1, w którym symbol M ma wyżej podane znaczenie są związkami znanymi, stosowanymi do barwienia i drukowania włókien celulozowych lub białkowych względnie poliamidowych oraz skóry na kolor granatowy.

Sposoby otrzymywania omawianych barwników znane są między innymi z opisów patentowych europejskich nr nr 40460, 43796 i 170612, RFN nr 3443962 oraz japońskiego nr J6 0226-560. Barwniki te mogą być wytwarzane różnymi metodami np. przez kondensację

163 333 chlorku cyjanuru z barwnikiem disazowym o wzorze 3, a następnie z aminą w stosunkach molowych 2:1:2.

Odmiana tego sposobu polega na kondensacji 2 moli chlorku cyjanuru z 2 molami aminy, najczęściej zawierającej grupę karboksylową lub sulfonową i kolejnej kondensacji otrzymanego związku dichlorotiazynowego z jednym molem barwnika disazowego o wzorze 3.

W przytoczonych patentach preferowane są sposoby polegające na kondensacji równomolowej chlorku cyjanuru z kwasem 1,3- diaminofenyleno-4-sulfonowym (kwas RH) w środowisku wodnym przy pH poniżej 7, najczęściej w obecności środków zwilżających i temperaturze poniżęj 10°C, zwykle 0-5°C. Otrzymany produkt o wzorze 2 kondensuje się następnie z aminą lub aminokwasem w zakresie temperatur 10-40° przy pH 6-11, diazuje wytworzony związek o wzorze 4 i sprzęga najpierw przy pH poniżej 4,4 w temperaturze poniżej 20°C z roztworem kwasu l-amino-8-naftolo-3,6- disulfonowego (kwasu H) w stosunku molowym 2:1, a następnie w środowisku bliskim obojętnemu lub alkalicznemu. Sprzęganie w środowisku kwaśnym katalizowane jest niekiedy (w/w patent japoński J6 0226-560) przez dodanie mocznika lub tiomocznika .

Barwniki disazowe wydziela się przez suszenie masy poreakcyjnej w suszami rozpyłowej lub częściej wyodrębnia się przez wysolenie i filtrację. Pastę barwnika suszy się po uprzednim dodaniu środków stabilizujących, najczęściej mieszaniny soli sodowych i/lub potasowych kwasu ortofosforowego.

Odmiana opisanego sposobu, przy zachowaniu analogicznych warunków syntezy, polega na zmianie kolejności prowadzenia procesów kondensacji. Dwa mole chlorku cyjanuru kondensuje się najpierw z dwoma molami aminy, najczęściej zawierającej grupę karboksylową lub sulfonową, a następnie z dwoma molami kwasu RH, diazuje wytworzony produkt kondensacji i sprzęga z 1 molem roztworu kwasu H w wyżej opisanych warunkach.

Najkorzystniejszy sposób otrzymywania omawianych barwników pod względem technologicznym i ekonomicznym, ale wymagający dużej precyzji prowadzenia procesu, polega na kondensacji dwóch moli chlorku cyjanuru z dwoma molami kwasu RH w środowisku wodnym przy pH poniżej 7, w temperaturze poniżej 10°C, najczęściej 0-5°C.

Następnie po zakończeniu pierwszorzędowej kondensacji podwyższa się pH mieszaniny do wartości około 7, dodaje azotynu sodowego i zakwasza stężonym kwasem solnym. Proces diazowania prowadzi się w temperaturze poniżej 10°C. Po zakończeniu diazowania i wycofaniu nadmiaru kwasu azotowego przez dodanie kwasu sulfonamidowego, do wytworzonej zawiesiny diazozwiązku dodaje się roztwór 1 mola kwasu H o pH poniżej 7. Proces kwaśnego sprzęgania prowadzi się w czasie 2-15 godzin przy pH poniżej 4, w temperaturze poniżej 15°C. Po zakończeniu pierwszego etapu sprzęgania pH mieszaniny reakcyjnej podwyższa się do bliskiego obojętnemu i miesza do zakończenia reakcji. Wytworzony barwnik disazowy o wzorze 1, w którym M oznacza atom chloru, kondensuje się następnie z amoniakiem, alkilo- lub aryloaminą, ewentualnie zawierającą grupy karboksylowe lub sulfonowe w temperaturze 30-40°C. Otrzymany barwnik disazowy wyodrębnia się przez wysolenie i filtrację.

Znane sposoby wytwarzania omawianych barwników disazowych są wieloetapowe, a ich przebieg ma małą powtarzalność.

Otrzymuje się barwniki ze stosunkowo niską wydajnością, szczególnie z małą powtarzalnością odcienia, co często dyskwalifikuje wytworzony barwnik jako produkt przydatny do przemysłowego stosowania.

Jak wykazały badania decydującym o jakości barwników disazowych i wydajności procesu ich syntezy jest etap sprzęgania związku diazoniowego z kwasem H w środowisku kwaśnym.

Proces kondensacji chlorku cyjanuru z kwasem RH prowadzi się zazwyczaj przy pH poniżej 7 i niewielkim nadmiarze chlorku cyjanuru, niezbędnym do całkowitego przereagowania jednej grupy aminowej kwasu RH. Proces diazowania prowadzi się najczęściej tzw. metodą odwrotną - po zakończeniu procesu pierwszorzędowej kondensacji podwyższa się pH do 7,0-7,5, dodaje roztwór azotynu sodowego i szybko zakwasza stężonym kwasem solnym. Diazowanie metodą wprost, w niskich temperaturach poniżej 10°C, nie prowadzi do całkowitego zdiazowania zawiesiny produktu kondensacji chlorku cyjanuru z kwasem RH. Takie warunki zabezpieczają

163 333 rozpad związku diazoniowego, a także zmniejszają szybkość hydrolizy aktywnego chlorku w procesie pierwszorzędowej kondensacji chlorku cyjanuru z kwasem RH.

Jak wykazały badania, w etapie podwyższania pH przed procesem diazowania, nieprzereagowany chlorek cyjanuru ulega jednocześnie procesowi hydrolizy i procesowi kondensacji z produktem pierwszorzędowej kondensacji chlorku cyjanuru z kwasem RH. Nadmiar chlorku cyjanuru i wymienione procesy są niekorzystne dla wytwarzania barwników disazowych. Jeżeli po procesie diazowania pozostaje nieprzereagowany chlorek cyjanuru, to jest on źródłem zanieczyszczeń granatowego barwnika disazowego barwnikiem monoazowym o odcieniu czerwonym. W etapie kwaśnego sprzęgania związku diazoniowego z kwasem H chlorek cyjanuru kondensuje z grupą aminową kwasu H, co w konsekwencji drugiego etapu sprzęgania prowadzi do wytworzenia niepożądanej czerwieni reaktywnej trudnej do usunięcia z produktu finalnego. Natomiast produkty hydrolizy powodują wzrost zawartości części nierozpuszczalnych.

W wyniku przeprowadzonych badań nieoczekiwanie stwierdzono, że jeżeli proces diazowania produktu pierwszorzędowej kondensacji chlorku cyjanuru z kwasem RH, prowadzi się metodą odwrotną w temperaturze powyżej 10°C, szczególnie 14°C przy uprzednim, ewentualnym dodaniu do produktu kondensacji amoniaku lub kwasu metanilowego albo sulfanilowego w ilości niezbędnej do związania nieprzereagowanego chlorku cyjanuru, wytworzony diazozwiązek poddaje się sprzęganiu z kwasem H, początkowo w zakresie pH 3,3- 4,0, a następnie powyżej 6,0, w obecności produktów kondensacji pochodnych fenolu z tlenkiem etylenu znanych jako Rokafenole i mocznika lub tiomocznika w temperaturze powyżej 15°C, w których to warunkach diazozwiązek jest trwały, przy czym ilość stosowanego diazozwiązku wynosi co najmniej 2,05 mola na 1 mol kwasu H, to po stwierdzeniu całkowitego przereagowania kwasu H i ewentualnej kolejnej kondensacji uzyskanego produktu w temperaturze 30-60°C z amoniakiem lub pierwszo- albo drugorzędową aminą zawierającą ewentualnie grupy karboksylowe lub sulfonowe bądź z alkiloarylo- lub aryloaminą o wzorze NH(R)Ar, w którym symbole R i Ar mają wyżej podane znaczenia, otrzymuje się barwniki disazowe z dużą wydajnością i o powtarzalnej czystości.

Sposobem według wynalazku chlorek cyjanuru kondensuje się w środowisku wodnym w temperaturze poniżej 10°Ć z kwasem RH w stosunku molowym co najmniej 1:1, dodaje ewentualnie w ilości niezbędnej do związania nieprzereagowanego chlorku cyjanuru, kwas metanilowy lub sulfanilowy albo amoniak, otrzymany związek o wzorze 2 diazuje metodą odwrotną w temperaturze powyżej 10°C, korzystnie w temperaturze 14-18°C i sprzęga z kwasem H w obecności mocznika, tiomocznika i/lub środków pomocniczych będących produktami kondensacji pochodnych fenolu z tlenkiem etylenu, początkowo w środowisku kwaśnym przy pH poniżej 4, korzystnie 3,5-3,8, w temperaturze powyżej 15°C, korzystnie 18- 20°C, a następnie przy pH powyżej 6,0, korzystnie 7,0-7,5, zaś wytworzony barwnik disazowy wydziela się, ewentualnie bez wydzielania kondensuje z amoniakiem lub pierwszo- albo drugorzędową alkiloaminą zawiarającą ewentualnie grupy karboksylowe lub sulfonowe bądź z alkiloarylo- lub aryloaminą o wzorze NH(R)Ar, w którym symbole R i Ar mają wyżej podane znaczenia, a otrzymany barwnik monochlorotiazynowy wydziala się z masy reakcyjnej lub bez wydzielania, a po dodaniu środka bądź środków wypełniających, stabilizujących i/lub dyspergujących i antypylnych suszy w suszarni rozpyłowej.

W wyniku przeprowadzonych badań okazało się, że otrzymywany sposobem według wynalazku związek diazoniowy produktu monokondensacji chlorku cyjanuru z kwasem RH jest stosunkowo trwały w warunkach sprzęgania (pH w granicach 3,3-4,0) i w obecności mocznika i Rokafenoli oraz temperaturze 15-20°C. Natomiast produkty rozpadu związku diazoniowego nie wykazują pogorszenia jakości barwnika finalnego. Niemniej dla prawidłowego przebiegu procesów sprzęgania (kwaśnego i alkalicznego) wymagany jest nadmiar związku diazoniowego. Eksperymentalnie ustalono, że taki nadmiar musi wynosić co najmniej 2,05 mola diazozwiązku na 1 mol kwasu H. Wyższa temperatura i wąski zakres pH sprzęgania oraz obecność w środowisku sprzęgania mocznika w ilości co najmniej 100 części na 1 mol kwasu H powoduje, że reakcja przebiega szybko i stosunkowo czysto, co pozwala na stosowanie kwasu H w postaci pasty, bez konieczności jego uprzedniego rozpuszczania, czego nie wymienia się w dostępnej literaturze dotyczącej omawianych barwników.

163 333

Podstawowym warunkiem jest, ażeby proces kwaśnego sprzęgania doprowadzić do całkowitego wyczerpania kwasu H. W przeciwnym wypadku barwnik finalny zanieczyszczony jest reaktywną czerwienią i wymaga rozpuszczania i ponownego wydzielania przez wysolenie.

Proces alkalicznego sprzęgania przebiega bardzo szybko i jest praktycznie zakończony po doprowadzeniu pH masy reakcyjnej do 7,0-7,5.

Otrzymany sposobem według wynalazku barwnik disazowy jest cennym granatowym barwnikiem reaktywnym do barwienia włókien celulozowych w niskiej temperaturze metodą wyczerpywania. Ewentualnie wydzielony barwnik po jego rozpuszczeniu kondensuje się z amoniakiem, alkilo- lub aryloaminą w znany sposób. Wydzielanie barwnika dichlorotiazynowego ma uzasadnienie w.tym przypadku, jeżeli barwnik finalny wydziela się przez suszenie masy poreakcyjnej w suszami rozpyłowej. Korzystnie, po zakończeniu drugiego etapu sprzęgania, do masy reakcyjnej dodaje się amoniak bądź alkilo- lub aryloaminę i prowadzi proces kondensacji w znany sposób, a barwnik wydziela się przez wysolenie i filtrację.

Alkiloaminy lub aryloaminy, używane w procesach kondensacji, stosuje się w postaci wolnych amin lub wodnych roztworów soli jak np. chlorowodorku, a ich pochodne karboksylowe albo sulfonowe w postaci korzystnie soli sodowych.

Jako alkiloaminy przykładowo stosuje się: metyloaminę, etyloaminę, n-propyloaminę, n-butyloaminę, izobutyloaminę, dimetyloaminę, dietyloaminę, metyloetyloaminę, 2- chloroetyloaminę, 2-metoksyetyloaminę, 2-hydroksyetyloaminę, bis-(2-hydroksyetylo)aminę, benzyloaminę, morfolinę.

Jako aryloaminy stosuje się: anilinę, Ν-metylo-, N-etylo-, Ν-β-hydroksyetyloanilinę, o-, m-, i p-toluidynę, o- chloroanilinę, kwas ortanilowy, metanilowy, sulfanilowy, antranilowy, 3-amino-, 4-aminobenzoesowy, aminobenzylo-4-sulfonowy, 4-amino-3-metylobenzenosulfonowy, 2-amino-5-metylo-benzenosulfonowy, 3-amino-4-karboksy- lub 4-amino-5-karboksybenzenosulfonowy, l-aminonaftaleno-4- lub -5- albo 6- sulfonowy, 2-aminonaftaleno-4,8-disulfonowy, aminoetanosulfonowy.

Wynalazek ilustrują, nie ograniczając jego zakresu, następujące przykłady, w których części i procenty oznaczają.części i procenty wagowe, a stopnie temperatury podano w stopniach Celsjusza. .

Przykład I. Do zawiesiny 19 części chlorku cyjanuru w 50 częściach wody, 150 częściach lodu i 0,5 części zwilżacza SBO (soli sodowej sulfobursztynianu 2-etyloheksylowego) dodaje się roztwór 21 części soli sodowej kwasu RH w 200 częściach wody i miesza całość w temperaturze 0-8°. Do otrzymanej zawiesiny dodaje się 0,5 części roztworu soli potasowej kwasu metanilowego, 150 części lodu i 12 części 30% roztworu wodorotlenku sodowego do osiągnięcia pH 7,0-7,5, oraz 7 części azotynu sodowego. Następnie wprowadza się do masy reakcyjnej szybko 30 części 30% kwasu solnego. Reakcję prowadzi się w temperaturze 12-15°. Po zakończeniu diazowania do zawiesiny dodaje się 10 części mocznika, 2 części Rokafenolu N-8 i 13,7 części kwasu H w postaci pasty soli monozasadowej i po dokładnym wymieszaniu dodaje się octan sodowy do osiągnięcia pH 35-3,8. Sprzęganie prowadzi się w temperaturze 15-22° do całkowitego zaniku wolnego kwasu H. Po zakończeniu reakcji kwaśnego sprzęgania dodaje się roztwór węglanu sodowego do osiągnięcia pH 7,0-7,5 i miesza do zakończenia reakcji alkalicznego sprzęgania. Otrzymany barwnik wydziela się przez neutralizację kwasem solnym do pH 7,0-7,5, wysolenie chlorkiem sodowym i filtrację wytrąconego osadu barwnika.

Pastę stabilizuje się znanym sposobem mieszaniną fosforanów i suszy.

Otrzymuje się 100 części barwnika reaktywnego barwiącego włókna celulozowe metodą wyczerpywania na czysty granatowy kolor. Wybarwienia charakteryzują się bardzo dobrymi odpornościami na czynniki mokre.

Przykład U. Postępuje się sposobem opisanym w przykładzie I. Otrzymany, po zakończeniu alkalicznego sprzęgania, barwnik disazowy poddaje się drugorzędowej kondensacji z 25% wodą amoniakalną ogrzewając masę reakcyjną do 50-55°.

Otrzymany barwnik wydziela się przez neutralizację kwasem solnym do pH 7,0-7,5, wysolenie chlorkiem sodowym i filtrację wytrąconego osadu barwnika. Pastę stabilizuje się znanym sposobem mieszaniną fosforanów i suszy.

163 333

Otrzymuje się 100 części barwnika reaktywnego barwiącego włókna celulozowe metodą wyczerpywania w niskiej temperaturze na kolor granatowy.

Przykład ΠΙ. Do zawiesiny produktu pierwszorzędowej kondensacji chlorku cyjanuru z kwasem RH sposobem opisanym w pierwszej części przykładu I dodaje się wody amoniakalnej do osiągnięcia pH 7,0-7,5, miesza około godziny, a następnie wprowadza 7 części azotynu sodowego w postaci roztworu wodnego, schładza do tempertaury około 10° i szybko zakwasza 30 częściami 30% kwasu solnego. Diazowanie prowadzi się w temperaturze 10-15°. Do zawiesiny diazozwiązku dodaje się 12,5 części mocznika i mieszając wolno wprowadza 13,6 części kwasu H w postaci roztworu wodnego o pH 5,5-6,0. Reakcję kwaśnego sprzęgania prowadzi się w temperaturze 15-18° do zaniku wolnego kwasu H, utrzymując pH 3,3- 3,8 przez stopniowe dodawanie obojętnego roztworu wodnego octanu sodowego. Po zakończeniu pierwszego etapu sprzęgania masę reakcyjną neutralizuje się roztworem węglanu sodowego do osiągnięcia pH 7,0-7,5 i miesza do zakończenia drugiego etapu sprzęgania. Do wytworzonego barwnika disazowego dodaje się 6,7 części β-hydroksyetyloaminy, ogrzewa do 50-55° utrzymując pH 6,0-8,0 i miesza do zakończenia drugorzędowej reakcji kondensacji. Barwnik wydziela się przez wysolenie chlorkiem sodowym i filtrację. Pastę barwnika stabilizuje się mieszaniną fosforanów i suszy. Otrzymuje się około 100 części barwnika barwiącego włókno celulozowe na kolor granatowy o odcieniu zieleńszym od odcienia uzyskiwanego przy pomocy barwnika opisanego w przykładzie I.

Przykład IV. Do zawiesiny produktu pierwszorzędowej kondensacji otrzymanego z

18.6 części chlorku cyjanuru 1, 18,8 części kwasu RH dodaje się roztwór wodorotlenku sodowego do osiągnięcia pH 7,0-7,5, miesza około 1 godziny, wprowadza 7,0 części azotynu sodowego i diazuje w temperaturze 10-15° przez zakwaszenie 33 częściami 35% kwasu solnego. Po zakończeniu procesu diazowania dodaje się 12,5 części mocznika, 2 części Rokafenolu N-8,

13.7 części kwasu H w postaci pasty soli monosodowej. Proces kwaśnego sprzęgania prowadzi się w temperaturze 15-20° utrzymując pH w granicach 3,3-4,0 przez wprowadzenie 30% roztworu octanu sodowego. Po zakończeniu pierwszego etapu sprzęgania przez dodanie roztworu węglanu sodowego podwyższa się pH do 7,0-7,5 i miesza do zaniku związku diazoniowego. Do masy reakcyjnej dodaje się 17,3 części kwasu sulfanilowego w postaci obojętnego roztworu wodnego, ogrzewa do temperatury 50-60° i miesza do zakończenia kondensacji utrzymując pH w granicach 6,0-8,0, a następnie ewentualnie filtruje od części nierozpuszczalnych. Wytworzony barwnik disazowy wydziela się w znany sposób i suszy. Otrzymuje się około 100 części barwnika barwiącego włókno celulozowe na kolor granatowy o odcieniu znacznie zieleńszym od uzyskiwanego przy pomocy barwnika opisanego w przykładzie I.

163 333

163 333

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób otrzymywania disazowych granatów reaktywnych o ogólnym wzorze 1, w którym M oznacza atom chloru lub grupę aminową albo resztę pierwszo- lub drugorzędowej alkiloaminy zawierającej ewentualnie grupy karboksylowe lub sulfonowe, względnie resztę alkiloarylo- lub aryloaminy o ogólnym wzorze -N(R)Ar, w którym R oznacza atom wodoru lub grupę alkilową, a Ar oznacza resztę fenylową lub naftylową, ewentualnie podstawione bądź ich pochodne karboksylowe lub sulfonowe na drodze pierwszorzędowej kondensacji chlorku cyjanuru z kwasem l,3-diaminofenyleno-4-sulfonowym, diazowania uzyskanego związku o wzorze 2, sprzęgania otrzymanego związku diazoniowego z kwasem l,8-aminonaftolo-3,6-disulfonowym, początkowo w środowisku kwaśnym, a następnie obojętnym lub alkalicznym i ewentualnej kondensacji wytworzonego barwnika disazowego z amoniakiem lub z pierwszo- bądź drugorzędową alkiloaminą zawierającą ewentualnie grupy karboksylowe lub sulfonowe albo alkiloarylobądź aryloaminę o ogólnym wzorze NH(R)Ar, w którym symbole R i Ar mają wyżej podane znaczenia, znamienny tym, że chlorek cyjanuru kondensuje się w środowisku wodnym w temperaturze poniżej 10°C z kwasem 1,3-diaminofenyleno-4-sulfonowym w stosunku molowym co najmniej 1:1, a otrzymany związek o wzorze 2 diazuje metodą odwrotną w temperaturze powyżej 10°C, korzystnie w temperaturze 14-18°C, przy ewentualnym uprzednim dodaniu do produktu kondensacji amoniaku lub kwasu metanilowego albo sulfanilowego w ilości niezbędnej do związania nieprzereagowanego chlorku cyjanuru i wytworzony związek diazoniowy sprzęga z kwasem 1,8-aminonaftolo-3,6-disulfonowym w obecności mocznika, tiomocznika i/lub ewentualnie środków pomocniczych będących produktami kondensacji pochodnych fenolu z tlenkiem etylenu, początkowo w środowisku kwaśnym przy pH poniżej 4,0, korzystnie 3,5-3,8, w temperaturze powyżej 15°C, korzystnie 18-20°C, a następnie przy pH powyżej 6,0, korzystnie 7,0-7,5, zaś wytworzony barwnik disazowy wydziela się, stabilizuje i suszy lub bez wydzielania kondensuje z amoniakiem lub pierwszo- albo drugorzędową alkiloaminą zawierającą ewentualnie grupy karboksylowe lub sulfonowe bądź z alkiloarylo- lub aryloaminą o wzorze NH(R)Ar, w którym symbole R i Ar mają wyżej podane znaczenia, a otrzymany barwnik monochlorotriazynowy wydziela się z masy reakcyjnej lub bez wydzielania, a po dodaniu środka bądź środków wypełniających, stabilizujących i/lub dyspergujących i antypylnych suszy w suszarni rozpyłowej.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w procesie sprzęgania na 1 mol kwasu l,8-aminonaftolo-3,6-disulfonowego używa się co najmniej 2,05 mola związku diazoniowego wytworzonego z aminy o wzorze 2.