PL162734B1 - Stabilizator do unieruchamiania odlamów kostnych PL - Google Patents

Abstract

1. Stabilizator do unieruchamiania od- lamów kostnych operacyjna metoda stabili- zacji skladajacy sie z plytki laczacej odlamy i wkretów kostnych, znam ienny tym , ze plytka nosna (1) posiadajaca zaokraglone wybranie (6) zmniejszajace jej szerokosc la- czy wolne odlamy kosci za posrednictwem osadzonych w wyzlobieniach (7) plytki (1) plytek klamrujacych (2), polaczonych z plyt- ka nosna (1) wkretami laczacymi (4), stano- w iacy ch sz ty w n y la c z n ik z w kretam i kostnymi (3), których lby (14) maja ksztalt dwu stozków scietych o róznych katach roz- warcia zlaczonych podstawami, korzystnie oddzielonych krótkim odcinkiem w alco- wym, w taki sposób, ze lby wkretów kost- nych osadzone sa w odpowiednio uksztaltowanych, w postaci róznych stozków scietych gniazdach (8 ) i ( 1 0 ) plytek nosnej ( 1) i klamrujacej (2 ). Fig. 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest stabilizator do unieruchamiania odłamów kostnych, przeznaczony do stosowania w bezgipsowym operacyjnym leczeniu kości.

Znanych jest kilka typów zestawów służących do operacyjnego przywrócenia i zapewnienia właściwej stabilizacji odłamów kostnych. Najbardziej znany jest zestaw AO/ASIF (Arbeitsgemeinschaft fur Osteosynthesefragen; Association for the Study of Internal Fixation), służący do płytkowej przykostnej osteosyntezy. Osteosynteza z wykorzystaniem tych zestawów wykazała szereg wad i problemów związanych głównie ze zbyt wielkimi naciskami i naprężeniami na żywą tkankę kostną.

Innym znanym zestawem jest zestaw do samodociskowego zespalania odłamów kostnych znany między innymi z polskiego opisu patentowego nr. 1-45631. Zestaw ten złożony jest z samodociskowej płytki w kształcie prostokąta, w której znajdują się owalne gniazda z górną częścią w kształcie stożka ściętego oraz z wkrętów kostnych posiadających w części dokostnej gwint korowy oddzielony od części z gwintem metrycznym zgrubieniem w kształcie kwadratu o gabarycie większym od prześwitu owalnego otworu gniazda w płytce. Wkręty wkręca się do kości w taki sposób, aby zgrubienia nie dotykały jej, po czym nakłada się samodociskową płytkę i dokręca nakrętki na gwincie metrycznym wkrętów kostnych powodując jej odgięcie w granicach sprężystości.

Opisany zestaw mimo niezaprzeczalnej przewagi nad wcześniej wspomnianym typu A.O. wykazuje pewne niedoskonałości, które spowodowane są między innymi występowaniem zróżnicowanych naprężeń w odłamie kostnym na skutek oddzielnego dokręcania nakrętek z gwintem metrycznym wkrętów kostnych oraz zbyt małą elastycznością zespolenia, zwłaszcza nad szczeliną złamania. Do istotnej wady tego zestawu należą również stwierdzone klinicznie przypadki obluzowywania się nakrętek wkrętów kostnych destabilizujących zespolenie jak również pękanie wkrętów kostnych pod zgrubieniem (talerzykiem oporowym) oddzielającym gwint metryczny od gwintu kostnego. Zestaw ten nie posiada również możliwości korygowania odłamów kostnych bez powtórnego demontażu płytki.

Celem wynalazku było opracowanie konstrukcji stabilizatora zachowującej zalety dotychczasowych rozwiązań z wyeliminowaniem istniejących wad, a przede wszystkim konstrukcji zapewniającej odpowiednią sprężystość nad szczeliną złamania, stabilność układu oraz możliwość korygowania docisku odłamów.

162 734

Istota wynalazku polega na tym, że stanowiący przedmiot zgłoszenia stabilizator do unieruchamiania odłamów kostnych metodą operacyjną, składa się z płytki łączącej odłamy i wkrętów kostnych, przyczym płytka nośna posiadająca zaokrąglone wybranie zmniejszające jej szerokość, łączy wolne odłamy kości za pośrednictwem osadzonych w wyżłobieniach płytki nośnej płytek klamrujących. Płytki klamrujące połączone są z płytką nośną wkrętami łączącymi stanowią sztywny łącznik z wkrętami kostnymi. Łby wkrętów kostnych mające kształt dwu stożków ściętych o różnych kątach rozwarcia złączonych podstawami, są oddzielone krótkim odcinkiem walcowym i osadzone w odpowiednio ukształtowanych, w postaci różnych stożków ściętych gniazdach płytki nośnej i klamrującej.

W przypadku leczenia skomplikowanych złamań kości, możliwe jest połączenie dwu lub więcej stabilizatorów przy pomocy łącznikowej płytki klamrującej, posiadającej w połowie długości zaokrąglone wybranie zmniejszające jej szerokość i wkrętów łączących.

Taka konstrukcja stabilizatora do unieruchamiania odłamów kostnych pozwala zachować charakterystykę sprężystą nad szczeliną złamania, natomiast w częściach nadodłamowych pozwala na uzyskanie wysokiej sztywności. Konstrukcja stabilizatora pozwala na przesuw płytki klamrującej względem płytki nośnej, co jest możliwe dzięki odpowiedniemu ukształtowaniu łbów wkrętów kostnych oraz gniazd w płytkach nośnej i klamrujących. Przesuw ten a zarazem regulacja docisku odłamów kostnych możliwy jest bez potrzeby demontażu stabilizatora za pomocą wkrętów łączących. Ostateczne położenie stabilizatora względem kości ustalane jest wkrętami kostnymi dzięki dostępowi do ich gniazd poprzez otwory w górnej części płytki nośnej. Stabilizator do unieruchamiania odłamów kostnych, będący przedmiotem niniejszego wynalazku pozwala zarówno na dokonanie osteosyntezy wewnętrznej jak i zewnętrznej z możliwością wykonania zespoleń dociskowych jak i bez osiowego docisku odłamów. Wszystkie elementy stabilizatora wykonane są ze stali o własnościach biokompatabilnych, a ich powierzchnie są polerowane mechanicznie i elektrolitycznie z nadaniem warstwy pasywnej.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania, na którym fig.1 przedstawia widok rozłożonego stabilizatora w rzucie aksonometrycznym, fig .2 stabilizator zamontowany w miejscu złamania w przekroju poprzecznym wraz z rozkładem sił w zespoleniu, fig.3 płytkę nośną w widoku z góry, fig.4 płytkę nośną w miejscu przewężenia w przekroju poprzecznym, fig.5 płytkę nośną w miejscu wyżłobienia w przekroju poprzecznym, fig .6 płytkę klamrującą w widoku z góry, fig.7 wkręt kostny w widoku z cząstkowym przekrojem miejscowym, fig .8 łącznikową płytkę klamrującą w widoku z góry, fig.9 układ dwu stabilizatorów zamontowanych na złamanej kości, fig. 10 układ dwu stabilizatorów w widoku z góry.

Stabilizator do unieruchamiania odłamów kostnych jest złożony z płytki nośnej 1, płytki klamrującej 2, wkrętów kostnych 3 i wkrętów łączących 4. Płytka nośna 1 pokazana na fig. 1,2,3,4, łącząca wolne odłamy kości za pomocą dwu płytek klamrujących 2 pokazanych na fig.6 posiada charakterystyczne przewężenie 6, w postaci zaokrąglonego wybrania. Płytka nośna 1 ma w dolnej części dwa wyżłobienia 7 obejmujące swą długością otwory na wkręty do kości 2 i wkręty łączące 4, a kończące się zaokrągleniem prz.ed stre^fą^ bba-r^^i^j sp^rr^ż^ż^stcą ptyttk. Cztery otwory na wkręty kostne 8 pokazane na fig.7 w płytce nośnej 1 dostosowane są do kształtu łbów wkrętów kostnych w taki sposób,że posiadają kształt stożków ściętych o kącie rozwarcia 90° podstawą skierowanych w kierunku wyżłobień 7, w których umieszczone są płytki klamrujące

2. Między otworami 8 usytuowanie są owalne otwoiy 9 o brzegach ukośnych na wkręty łączące

4. Płytki klamrujące 2 stanowiące sztywny element łączący wkręty do kości 3 przynależne do danego odłamu kostnego połączone wkrętami łączącymi 4 z płytką nośną 1, posiadaną częścią płaską nie stykają się z płaszczyzną wyżłobień 7 w płytce nośnej 1. Dwa otwory 10 na wkręty do kości 3 mają kształt stożków ściętych o kącie rozwarcia 30° skierowanych podstawami w kierunku płytki nośnej 1. Między otworami 10 umieszczone są nagwintowane otwory 11 na wkręty łączące 4. Wkręt kostny 3 widoczniony na fig.7 posiada łeb 14 w kształcie dwu ściętych stożków o kątach rozwarcia, górny 90° i dolny 30° połączonych większymi podstawami poprzez odcinek walca o podstawie równej podstawom stożków. Profil gwintu wkrętów kostnych uzależniony jest od rodzaju istoty łączonych odłamów kostnych. Łącznikowa płytka klamrująca 15 przedstawiona na fig.9 i 10 posiada w połowie długości przewężenia 12 oraz dwa nagwinto4

162 734 wane otwory 13 służące do połączenia jej z płytką nośną 1 za pomocą wkrętów łączących 4 z gwintem metrycznym drobnozwojowym. Zarówno wkręty kostne jak i wkręty łączące posiadają jednakowe gniazda sześciokątne o wymiarze 3,5 mm i głębokości 3,5 mm.

162 734

6 7

Fig. 3

7 10

Fig. 4 Fig. 5 Fig. 6

Fig 8

162 734

Fig. 2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Stabilizator do unieruchamiania odłamów kostnych operacyjną metodą stabilizacji składający się z płytki łączącej odłamy i wkrętów kostnych, znamienny tym, że płytka nośna (1) posiadająca zaokrąglone wybranie (6) zmniejszające jej szerokość łączy wolne odłamy kości za pośrednictwem osadzonych w wyżłobieniach (7) płytki (1) płytek klamrujących (2), połączonych z płytką nośną (1) wkrętami łączącymi (4), stanowiących sztywny łącznik z wkrętami kostnymi (3), których łby (14) mają kształt dwu stożków ściętych o różnych kątach rozwarcia złączonych podstawami, korzystnie oddzielonych krótkim odcinkiem walcowym, w taki sposób, że łby wkrętów kostnych osadzone są w odpowiednio ukształtowanych, w postaci różnych stożków ściętych gniazdach (8) i (10) płytek nośnej (1) i klamrującej (2).
2. 2. Stabilizator do unieruchamiania odłamów kostnych według zastrz. 1, znamienny tym, że stanowi układ dwu lub więcej stabilizatorów, które są połączone wkrętami łączącymi (4) i łącznikową płytką klamrującą (15) posiadającą w połowie długości zwężenie szerokości w postaci zaokrąglonego wybrania (12).