PL162377B1 - Samojezdna maszyna do pracy osprzetami roboczymi PL - Google Patents

Abstract

1 . Samojezdna maszyna do pracy osprzetami robo czymi, zwlaszcza rolniczymi czy przeladunkowymi, wyko nana na bazie typowego ciagnika rolniczego przez zasto sowanie jego samonosnych zespolów napedowych, zna- mienna tym, ze co najmniej niektóre osprzety robocze maszyny osadzone sa na jej ukladzie nosnym poprzez podstawy (9) osprzetów, które sa przystosowane do osa- dzenia takze na stojakach (38) magazynu osprzetów, natomiast uklad nosny (8) maszyny utworzony jest przez wyposazony w kolnierze przylaczeniowe (1 0 , 11) element przelotowy (12) z usytuowanym w nim walem napedo- wym (13), na którym osadzone jest kolo zebate (46) napedu pomocniczych odbiorników mocy i którym pola- czone jes t zblokowane z silnikiem (1) sprzeglo (2) ze zblo- kowana z glównym mostem napedowym (4) skrzynia biegów (5), oraz przez przestrzenna ramownice, pola- czona ze wspomnianym elementem przelotowym (12) dwiema belkami (14, 15), symetrycznie rozwidlonymi, która to ramownice stanowia dwie plaskie ramy boczne polaczone poprzecznie pretami, z których pierwszym pretem (16) zamkniete jest rozwidlenie belek (14, 15), natomiast przez drugi pret (17) oraz przez prety ram bocznych (18, 19) utworzona jest rama górna, której plaszczyzna górna, lacznie z plaszczyzna wyznaczona przez slupy koncowe (20, 21) ram bocznych, stanowi powierzchnie mocowania podstawy (9) osprzetów z tym, ze na ramach bocznych ukladu nosnego (8) usytuowane sa wezly (24, 25) jego polaczen z obudowami (6, 7) lozy skowan kól glównego mostu napedowego (4). ... fig .1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest samojezdna maszyna do pracy osprzętami, zwłaszcza rolniczymi czy przeładunkowymi, na przykład podnośnikiem rolniczym z układem trójpunktowym, ładowarką chwytakową czy spycharką.

Maszyna wykonana jest na bazie typowego ciągnika rolniczego.

162 377

Znana jest z opisu patentowego polskiego nr 143444 maszyna robocza, w której osprzęt roboczy osadzony jest na typowym ciągniku rolniczym poprzez układ nośny, złożony z oddzielnej belki nośnej przedniej, mocowanej do przeznaczonej do zawieszania obciążników ramy przedniej ciągnika, z dwóch ram bocznych, połączonych belką poprzeczną nakładaną ponad maską silnika, oraz z poziomej ramy tylnej. Każdy z tych elementów układu nośnego przymocowany jest do kompletnego ciągnika niezależnie.

Podobnie urządzenie służące do zamocowania osprzętu roboczego na ciągniku , znane z opisu patentowego polskiego nr 119 565, stanowi zestaw elementów połączonych z kompletnym ciągnikiem.

Przedstawione samojezdne maszyny do pracy osprzętami roboczymi odznaczają się niewątpliwą zaletą, polegającą na wykorzystaniu ciągnika jako łatwo dostępnej bazy konstrukcyjnej. Jednakże ich wspólne wady wynikają z niedoskonałości ciągnika, zastosowanego w charakterze nośnika osprzętów roboczych, polegającej zwłaszcza na niedostatecznej wytrzymałości członów samonośnej struktury ciągnika rolniczego.

Istota rozwiązania według wynalazku polega na tym, że co najmniej niektóre osprzęty robocze maszyny osadzone są na jej układzie nośnym poprzez podstawy osprzętów, które są przystosowane do osadzenia także na będących również przedmiotem rozwiązania stojakach magazynu osprzętów. Przy tym w układzie nośnym maszyny zawarty jest element przelotowy, wyposażony w kołnierze przyłączeniowe. W elemencie przelotowym usytuowany jest wał napędowy, którym połączone są przyłączone do kołnierzy wspomnianego elementu przelotowego zblokowane z silnikiem sprzęgło ze zblokowaną z głównym mostem napędowym skrzynią biegów. Na wale napędowym osadzone jest też koło zębate napędu pomocniczych odbiorników mocy.

W układzie nośnym maszyny usytuowana jest również przestrzenna ramownica połączona ze wspomnianym elementem przelotowym dwiema belkami symetrycznie rozwidlonymi. Ramownicę tę stanowią dwie płaskie ramy boczne, które połączone są ze sobą poprzecznie prętami. Jednym z nich zamknięte jest rozwidlenie belek. Przez drugi oraz przez pręty ram bocznych utworzona jest rama górna, której płaszczyzna górna, łącznie z płaszczyzną wyznaczoną przez słupy końcowe ram bocznych, stanowi powierzchnię mocowania podstawy osprzętów.

Na ramach bocznych układu nośnego usytuowane są węzły połączeń tego układu z obudowami łożyskowań kół ciągnikowego głównego mostu napędowego. Na ramach tych osadzone są też elementy klinowe, rozbieżne symetrycznie względem podłużnej płaszczyzny symetrii nośnika. W górnej części ramownicy i elementu przelotowego usytuowane są węzły nośne, połączone ze sobą zastrzałem. Na elemencie przelotowym osadzony jest zaczep widłowy, jak również gniazdo mocowania osi wahliwej. Pochwy ciągnikowego głównego mostu napędowego wyprowadzone są na zewnątrz przestrzennej ramownicy poprzez otwarte wnętrza ram bocznych.

Podstaę osprzętów stanowi płyta nośna, wyposażona w dwa wysięgniki, usytuowane symetrycznie względem podłużnej płaszczyzny symetrii maszyny, i skierowane w dół. Powierzchnie czołowe tych wysięgników i powierzchnia czołowa płyty nośnej stanowią płaszczyznę wspólną, korzystnie prostopadłą do górnej powierzchni płyty nośnej i do podłużnej płaszczyzny symetrii maszyny. Przy tym dolna powierzchnia płyty nośnej i tylne powierzchnie wysięgników stanowią powierzchnie przylegania podstawy osprzętów do powierzchni mocowania tej podstawy do układu nośnego maszyny.

Podstawa osprzętów wyposażona jest w swej powierzchni czołowej w otwory dopasowane matrycowo do kłów naprowadzająco-mocujących, które stanowią wyposażenie stojaków magazynu osprzętów.

Stojak złożony jest ze ściany przyporowej, zaopatrzonej we wspomniane kły naprowadzającomocujące, z obrzeży naprowadzających, z najazdu wyposażonego w krawężniki wstępnie naprowadzające, oraz z ostróg.

Maszyna według wynalazku umożliwia wykorzystanie zespołów napędowych typowego ciągnika rolniczego do stworzenia bazy jezdnej i energetycznej o podwyższonej w stosunku do typowego ciągnika rolniczego nośności i fukcjonalności dla rodziny wielu zunifikowanych konstrukcyjnie i technologicznie mutantów maszyny, dobrze dostosowanych do wymagań funkcjonalnych i energetycznych dyktowanych przeznaczeniem mutanta.

162 377

Uzyskano to: przez wyposażenie maszyny we wzmocniony w stosunku do samonośnej konstrukcji typowego ciągnika rolniczego układ nośny opracowany w taki sposób, że obciążenia konstrukcji maszyny mogą być przenoszone bezpośrednio na jej koła jezdne przez co zespoły napędowe wzięte z typowego ciągnika rolniczego poddane są obciążeniom zasadniczo tylko od masy własnej, równocześnie przez zaopatrzenie układu nośnego w szereg węzłów i płaszczyzn mocowania osprzętów stworzono możliwość użytkowania na maszynie różnych zestawów osprzętów roboczych, stosownie do przeznaczenia jej mutanta, pozostawiono przy tym, wskutek ukształtowania przestrzennej ramownicy, jako otwartej od dołu, nie zmienioną w stosunku do typowego ciągnika rolniczego, możliwość użytkowania podnośnika rolniczego z układem trójpunktowym i wałka odbioru mocy; przez osadzenie na wale napędowym, przechodzącym przez element przelotowy potrzebnych pomp, zewnętrznego układu hydraulicznego; także przez wprowadzenie do układu nośnego maszyny elementu przelotowego umożliwiono nie tylko odciążenie bloku silnika i obudowy sprzęgła, ale zapewniono ułatwiony dostęp do sprzęgła celem jego wymiany wskutek wysunięcia silnika przed oś kierowaną; ponadto przez wprowadzenie elementu przelotowego do układu nośnego maszyny umożliwiono dowolność lokowania nad nim stanowiska operatora i kabiny, które mogą być lokowane po lewej albo prawej względem silnika stronie maszyny, lub po środku maszyny, przy tym wykorzystując możliwość przestawienia koła talerzowego przekładni głównej głównego mostu napędowego i regulację wysokości podwozia maszyny, co zapewniają zespoły napędowe typowego ciągnika rolniczego, można zapewnić maszynie alternatywność głównego kierunku jazdy, tj. z silnikiem do przodu lub odwrotnie, i zróżnicowanie średnic ogumienia na głównym moście napędowym zależnie od potrzeb ukształtowania danego mutanta maszyny.

Łącznie wymienione zalety maszyny według wynalazku umożliwiają stworzenie, na bazie wspólnego układu nośnego, energetycznego i jezdnego, maksymalnie spełniającej potrzeby użytkowe rodziny mutantów samojezdnych maszyn roboczych do prac ciężkich w rolnictwie, maksymalnie zunifikowanych, ekonomicznych w produkcji i tanich wskutek użycia do napędu maszyny zespołów napędowych, produkowanego w dużych seriach, typowego ciągnika rolniczego. Przez oparcie się na zespołach typowego ciągnika rolniczego mutanty, uzyskanej w wyniku wynalazku rodziny maszyn, są korzystne w użytkowaniu i naprawach dzięki możliwości wykorzystania części wymiennych i serwisu ciągników rolniczych oraz użytkowaniu maszyn o energetyce, do której nawyki posiedli wszyscy rolnicy użytkujący typowe ciągniki rolnicze.

Maszyna według wynalazku umożliwia też, wespół z magazynem osprzętów, bardzo łatwą i nie wymagającą wysiłku ludzkiego zamianę głównych osprzętów roboczych, co uzyskano przez osadzenie tych osprzętów na układzie nośnym maszyny za pomocą podstaw, które są przystosowane także do osadzenia na stojakach magazynu osprzętów o konstrukcji ułatwiającej naprowadzenie maszyny na stojak celem zdjęcia lub pobrania osprzętów. Przez matrycowe ukształtowanie elementów układu nośnego maszyny i stojaka uzyskuje się nie tylko zmniejszenie wysiłku ludzkiego ale również dużą oszczędność czasu przy zamianie. Zaś kompletowanie magazynów osprzętów z oddzielnych stojaków umożliwia uzyskiwanie najdogodniejszych dla użytkownika konfiguracji magazynów, na przykład o ustawieniu stojaków szeregowym lub współśrodkowym.

Zastosowanie rozwiązania unifikacyjne rodziny mutantów, według wynalazku, ułatwienia ekspoatacyjne, jak łatwość wymiany sprzęgła czy zamiany osprzętów roboczych i oparcie maszyny o zespoły napędowe typowego ciągnika rolniczego, do użytkowania którego nawykli są wszyscy użytkownicy maszyn w rolnictwie, w jego infrastrukturze i poza rolnictwem, powodują, że konstrukcja według wynalazku nadaje się do łatwego upowszechnienia w praktyce eksploatacyjnej.

Rozwiązanie według wynalazku uwidocznione jest przykładowo w rzutach ukośnych na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia widok ogólny podwozia samojezdnej maszyny do pracy osprzętami, fig. 2 - układ nośny maszyny, fig. 3 - podstawę nośną osprzętów, fig. 4 - stojak magazynu osprzętów, fig. 5 - zestaw szeregowy stojaków magazynu osprzętów, fig. 6 - zestaw współśrodkowy stojaków.

W maszynie według wynalazku zastosowane są następujące człony samonośne typowego ciągnika rolniczego: silnik 1 zblokowany ze sprzęgłem 2, oś wahliwa 3, wyposażona w koła skrętne, oraz główny most napędowy 4 zblokowany ze skrzynią biegów 5 i wyposażony w obudowy 6, 7

162 377 5 łożyskowań kół jezdnych napędzanych. Człony te połączone są ze sobą poprzez układ nośny 8 maszyny, przystosowany również do przymocowania podstawy 9 osprzętów.

Układ nośny 8 maszyny zawiera wyposażony w kołnierze przyłączeniowe 10, 11 element przelotowy 12 z osadzonym w nim wałem napędowym 13, którym sprzęgło 2 połączone jest ze skrzynią biegów 5. Na wale napędowym 13 osadzone jest koło zębate 46 napędu pomocniczych odbiorników mocy. Element przelotowy 12 połączony jest, poprzez dwie symetrycznie rozwidlone belki 14, 15, z przestrzenną ramownicą, którą stanowią dwie płaskie ramy boczne, połączone poprzecznie prętami. Jeden 16 z tych prętów zamyka rozwidlenie belek 14,15. Przez pręt 17 oraz pręty 18, 19 ram bocznych utworzona jest rama górna, której płaszczyzna górna, łącznie z płaszczyzną wyznaczoną przez końcowe słupy 20, 21 ram bocznych, stanowi powierzchnię mocowania podstawy 9 osprzętów.

Na prętach dolnych 22, 23 ram bocznych usytuowane są węzły 24, 25 połączeń struktury nośnej z obudowami 6,7 łożyskowań kół głównego mostu napędowego 4 ciągnika, którego pochwy wyprowadzone są na zewnątrz przestrzennej ramownicy przez otwarte wnętrza ram bocznych, na których usytuowane są elementy klinowe 26,27,28,29 rozbieżne symetrycznie względem podłużnej płaszczyzny symetrii maszyny i przeznaczone do naprowadzania maszyny na stojak.

W górnej części przestrzennej ramownicy i elementu przelotowego 12 usytuowane są węzły nośne 30, 31 połączone zastrzałem 32. Na elemencie przelotowym 12 osadzony jet zaczep widłowy 33 do przyłączania niektórych osprzętów roboczych oraz gniazdo 34 mocowania osi wahliwej 3.

Każdy z głównych osprzętów roboczych maszyny osadzany jest na przestrzennej ramownicy układu nośnego maszyny poprzez podstawę 9 osprzętów. Płyta nośna 35 podstawy osprzętów wyposażona jest w dwa wysięgniki 36,37, usytuowane symetrycznie względem podłużnej płaszczyzny maszyny i skierowane w dół. Przy tym powierzchnie czołowe wysięgników i powierzchnia czołowa płyty nośnej 35 stanowią płaszczyznę wspólną, korzystnie prostopadłą do górnej powierzchni płyty nośnej i wspomnianej podłużnej płaszczyzny symetrii maszyny. Natomiast dolna powierzchnia płyty nośnej 35 i tylne powierzchnie wysięgników 36, 37 stanowią powierzchnię przylegania podstawy osprzętów do powierzchni jej mocowania na układzie nośnym maszyny.

Podstawa 9 osprzętów, wraz z przymocowanym do niej osprzętem jest przystosowana również do osadzenia na stojaku 38. Mianowicie w powierzchni czołowej podstawy 9 osprzętów usytuowane są otwory 39 dopasowane matrycowo do kłów 40 naprowadzająco-mocujących, które to kły mocowane są w ścianie przyporowej 41 łącznie z obrzeżami naprowadzającymi 42. Stojak 38 jest też wyposażony w najazd 43 z krawężnikami wstępnie naprowadzającymi 44 oraz w ostrogi 45 kotwiące go w gruncie.

32 31 JO

24 30 17 14

27/ |V1_ \25 fig. 2

/ ^— \ fig.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 10 000 zł

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Samojezdna maszyna do pracy osprzętami roboczymi, zwłaszcza rolniczymi czy przeładunkowymi, wykonana na bazie typowego ciągnika rolniczego przez zastosowanie jego samonośnych zespołów napędowych, znamienna tym, że co najmniej niektóre osprzęty robocze maszyny osadzone są na jej układzie nośnym poprzez podstawy (9) osprzętów, które są przystosowane do osadzenia także na stojakach (38) magazynu, osprzętów, natomiast układ nośny (8) maszyny utworzony jest przez wyposażony w kołnierze przyłączeniowe (10,11) element przelotowy (12) z usytuowanym w nim wałem napędowym (13), na którym osadzone jest koło zębate (46) napędu pomocniczych odbiorników mocy i którym połączone jet zblokowane z silnikiem (1) sprzęgło (2) ze zblokowaną z głównym mostem napędowym (4) skrzynią biegów (5), oraz przez przestrzenną ramownicę, połączoną ze wspomnianym elementem przelotowym (12) dwiema belkami (14,15), symetrycznie rozwidlonymi, którą to ramownicę stanowią dwie płaskie ramy boczne połączone poprzecznie prętami, z których pierwszym prętem (16) zamknięte jest rozwidlenie belek (14,15), natomiast przez drugi pręt (17) oraz przez pręty ram bocznych (18,19) utworzona jest rama górna, której płaszczyzna górna, łącznie z płaszczyzną wyznaczoną przez słupy końcowe (20, 21) ram bocznych, stanowi powierzchnię mocowania podstawy (9) osprzętów z tym, że na ramach bocznych układu nośnego (8) usytuowane są węzły (24, 25) jego połączeń z obudowami (6, 7) łożyskowań kół głównego mostu napędowego (4) ciągnika oraz elementy klinowe (26, 27,28, 29) rozbieżne symetrycznie względem podłużnej płaszczyzny symetrii maszyny, oraz, że w górnej części ramownicy i elementu przelotowego (12) usytuowane są węzły nośne (30, 31) połączone ze sobą zastrzałem (32) i, że na elemencie przelotowym (12) osadzony jet zaczep widłowy (33) jak również gniazdo (34) mocowania osi wahliwej (3), a także, że pochwy głównego mostu napędowego (4) ciągnika wyprowadzone są na zewnątrz przestrzennej ramownicy przez otwarte wnętrza ram bocznych, natomiast podstawę osprzętów (9) stanowi płyta nośna wyposażona w dwa wysięgniki (36,37), usytuowane symetrycznie względem podłużnej płaszczyzny symetrii maszyny i skierowane w dół, z tym, że powierzchnie czołowe tych wysięgników i powierzchnia czołowa płyty nośnej (35) stanowią płaszczyznę wspólną, korzystnie prostopadłą do górnej powierzchni płyty nośnej (35) i do podłużnej płaszczyzny symetrii maszyny oraz że dolna powierzchnia płyty nośnej. (35) i tylne powierzchnie wysięgników (36,37) stanowią powierzchnię przylegania podstawy (9) osprzętów do powierzchni mocowania podstawy (9) osprzętów układu nośnego (8) maszyny, przy tym podstawa (9) osprzętów wyposażona jest w otwory (39) w swej powierzchni czołowej .będącej opisaną płaszczyzną wspólną, dopasowane matrycowo do kłów naprowadzająco-mocujących (40), stanowiących wyposażenie stojaków (38) magazynu osprzętów, przy czym stojak (38) złożony jest ze ściany przyporowej (41), zaopatrzonej we wspomniane kły naprowadzająco-mocujące (40), z obrzeży naprowadzających (42), z najazdu (43), wyposażonego w krawężniki naprowadzające (44) oraz z ostróg (45).
2. 2. Maszyna według zastrz. 1, znamienna tym, że podstawa nośna (9) jest strukturą nośną dzieloną, wielofunkcyjną, o członach rozłącznych.
3. 3. Maszyna według zastrz. 1 i 2, znamienna tym, że na węzłach nośnych (30) i (31) wsparta jest struktura nośna, dzielona, wielofunkcyjna, o członach rozłącznych.