PL162199B1 - lampy elektronopromieniowej PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Sposób wysokonapieciowej obróbki zamontowanego zespolu wyrzutni elektrono- wej lampy elektronopromieniowej, z której usunieto gazy, podczas którego przyklada sie napiecia do wielu elementów wyrzutni, obej- mujacych grzejnik, katode, elektrode steruja- ca, co najmniej jedna elektrode ekranujaca, pierwsza elektrode ogniskujaca, druga ele- ktrode ogniskujaca i co najmniej jedna anode, znamienny tym, ze dostarcza sie napiecie przebicia pomiedzy anode i pierwsza ele- ktrode ogniskujaca, podczas gdy do pozosta- lych elem entów zespolu w yrzutni elektronowej, korzystnie do grzejnika, kato- dy, elektrody sterujacej, elektrod ekranuja- cych i drugiej elektrody ogniskujacej przyklada sie napiecia podlegajace fluktu- acjom. Fig 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wysokonapięciowej obróbki Zamontowanego zespołu wyrzutni Jlektronowej lampy elektronolromlenirwθJ , podczas której następuje przebicie wysokonapięciowe, zwłaszcza obróbki zespołu wyrzutni elektocnowej majęcej sześć elektrod.

Znana jest obróbka elektryczna zespołu JlektronoweJ przy wytwarzaniu lamp elektronopΓomunlowych, którę przeprowadza się po całkowitym zmao^ti^ł^aniu, usunięciu gazów i uszczelnieniu lampy elJktΓonopromunlowθJ. Podczas jednego z etapów tej obróbki elektrycznej następuje przebicie, które powoduje wyładowanie łukowe w przestrzeniach pomiędzy sęsudnimi elektrodami, zwykle pomiędzy elektrodę ogniskujęcę i sęslJdlię elektrodę. Wyładowanie łukowe usuwa występy, zadziory i/uub częstki, które pogarszaję jakość pracy lampy elektronopΓOiiJllowej w wyniku wytwarzania pól miejscowych.

Znany jest z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych PmθJykl nr 4 214 798 sposób wysokonapięciowej obróbki z przebi^n w przypadku dwupooencjaowego lub trójpotenoałoowego zespołu wyrzutni elektronowee. DwuUPtθncjałowy zespół wyrzutu JlJktronowej ma zwykle grzejnik i katodę, elektrodę sterujęcę, elektrodę ekranujęcę, pojedyńczę elektrodę ogniskujęcę i wysokonapięciowa anodę. W przypadku kineskopu kolorowego dla każdej z trzech wyrzutni elekrondowych można zastosować wspólne elementy dla wymienionych elektrod i anody. wyrzutnia trójlotelCJatowa różni się od wyrzutni dwupltθncJałowJj tym, że posiada trzy elektrody ogniskujęcę zamiast tylko jednej, Trój potJlCjatowy zespół wyrzutni elektro nowej ma zwykle grzejnik, katodę, elektrodę sterujęcę, elektrodę ekranujęcę, trzy elektro dy ogniskujęcę i anodę. W sposobu przedstaw^nym w wymienionym opisie patentowym, w przy padku dwupltθncJałowJgo zespołu wyrzutu elθktronowej wysokie ^^i^iięcu przebicia przykłada się ltmlędzy anodę a połęczone ze sobę grzejnik, katodę, elektrodę sterujęcę i elek162 199 trodę ekranującą, a do elektrody ogniskującej przykłada się napięcie podlegające fluktuacjom. Ten znany sposób w przypadku trójpotencjaOowego zespołu wyrzutni elaktoonowej Jest podobny do sposobu w przypadku dwupptencjałowego zespołu wyrzutni elektronowej ze względu na przebicie, przy czym dwie elektrody ogniskujęce są połączone ze sobę i do dwóch elektrod ogniskujących są dołączone dwa oddzielne wyprowadzenia trzonu lampy, przy czym napięcie elektryczne tych dwóch ostatnich elektrod podlega fluktuacoom podczas przebicia.

Znanych Jest wiele sposobów wysokonapięciowej obróbki z przebiciem zespołów wyrzutni elektoonowych, poprawiających charakterystyki elektryczne kineskopów. W większości tych sposobów stosuje się wyładowanie łukowe pomiędzy dwiema sąsiednimi elektrodami, aby usunąć występy, zadziory 1/lub cząstki w calu poprawy jakości pracy lampy elekt^^r^opi^omieniowej przy normalnych potencjałach roboczych, we wszystkich przypadkach, w których stosuje się przebicie pomiędzy anodą 1 elektrodą ogniskującą, pomiędzy te dwie elektrody dostarcza się dodatnia, tętniące, wysokonapięciowe impulsy stpłoprędowi, a wszystkie pozostałe elektrody mają potencjał masy lub potencjał podlegający fluktuacjom. W innym sposobie uziemia się anodę i dostarcza się ujemne, tętniąca, wysokonapięciowe impulsy staooprędowe do pozostałej części zespołu elektronowej. Wartość, kształt i częstość powtarzania impulsów wysokonapięciowych zmieniają się w szerokim zakresie, w zależności od rodzaju stosowanego układu wytwarzania wysokiego napięcia dla przeto iicia. Najczęściej stosuje się impulsy napięciowe powodu^ce przebicie, które mają kształt sinusoidalny, możne też zastosować impuus/ o bardzo szybkim narastaniu i krótkim czasie trwania, przy czym wartość prądowa impulsów przekracza często 100 amperów. Moc impulsów Jest bardzo duże, natomiast czas trwania każdego impulsu /często krótszy niż jedna mikrosekunda/ jest ograniczony przez energię indukowanego łuku do które są bezpieczne dla elementów lampy. Również pożądane jest unikanie dostarczania ujemnych impulsów do anody.

Ostatnio w znanych lampach elektronopromiθnrowych do ogniskowania wiązki elekt^hów na ekranie stosuje się zwiększone napięcia na elementach ogniskujących zespołów wyrzutni elektranowych zarówno dwuppoencjałowych jak i trój potencjaoowych. Wówczas często Jest konieczne zapewnianie przebicia pomiędzy elektrodą ogniskującą i elektrodą ekranującą a w przypadku trójiotiocJarowym uważa się również za pożądane przeDicle pomiędzy trzema elek^oriami ogniskującymi.

Znany jest także inny sposób wysokonnapęciowaj obróbki z przebiciem, przedstawiony w opisie ietinrowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 052 776, w którym impulsy o częstotlwwości radiowej i o bardzo dużej ampiltudzie dodaje się do tętniących impulsów stałoprądowych o stosunkowo małej arn^lłudzie, stosowanych do przebicia pomiędzy elektrodą ekranującą i elektrodą ogniskującą. W tym sposobu tętniące, ttaroprędowi impulsy przebicia dostarcza się przez wyprowadzania trzonu lampy do elektrod ogniskujących trójpotencjarowegr zespołu wyrzutni eleki^n^r^owej, a impuls o częstotlwwości radiowej dostarcza się przez pozostałą część wyprowadzeń trzonu lampy, które są połączone elektryczoie.

Ze względu na to, ze te wyprowadzenia są umieszczone blisko siebie, to szczytowe napięcia staroprądowi albo muszą mieć stałe stosunkowo małe wartości, albo należy zapewnić szczególoe środki zapobiegające przebiciu el^ktrycoemu pomiędzy zewnętrznymi częściami wyprowadzeń tι^^ont lampy elektronoiroiiioiowθi .

Znany Jest także sposób wysokonnpięclowθj obróbki z przebiciem, przedstawiony w opisie patenoowym Stanów Zjednoczonych Ammeyki or 4 682 963, podczas którego przeprowadza się dwuetapowy proces krodyyJonrwania lampy elektronopromlinlooej z sześcioma elektrodami. Podczas normalnej pracy elektrody do elektrody ekranującej i drugiej elektrody ogniskującej doprowadza się wspólne, stosunkowo małe napięcie. Do pozostałych dwóch elektrod ogniskujących doprowadza się wspólny, wyższy potencjał a anoda pracuje przy najwyższym potencc. Zwykłe krodycjonrwanli polega na dostarczaniu wysokiego napięcia stałoprądowego do anody i dostarczaniu napięć impulsowych) do połączonych ze sobą elektrod ekranującej i ogniskuuącae . Napięcie dostarczone do połączonych ze sobą grzejnika, katody

162 199 i elektrody sterującej podlega fluktuacjom, podobnie Jak napięcie pozostałych elektrod ogniskujących. Podczas drugiego etapu obróbki do grzejnika, katody i wszystkich elektrod doprowadza się napięcie impulsowe, a do anody doprowadza się wysokie napięcie stałoprądowe .

Kilka znanych, opisanych poi^^^eJ sposobów wysokonapięciowej obróbki z przebiciem odnosi się do sziócioeimmintowych zespołów wyrzutni elektronowych /w uzupełnieniu do grzejnika i katody/, jednak żaden znany sposób nie zapew^lLe właściwego kondycjonowania podwójnej dwupprθncJałowej wyrzutni elθktronowij lub też szeócioilθmiotoweJ wyrzutni ilθktronowij maJącij dwie elektrody ikrioująca i dwie elektrody ogniskujęce. PodwóJny, dwuppoencjałowy zespół wyrzutni elektlenowej posiada zwykle grzejnik, katodę, elektrodę stituJącą, elektrodę ekranujęcę, pierwszę elektrodę ogniskujęcę, pierwszę anodę, drugę elektrodę ogniskujęcę i drugę anodę» Pierwsze i druga elektroda ogniskujęca pracuj a, zwykle przy około 7 kv, a pierwsza i druga anodę pracuję przy około 25 kV· Sześcioelementowy zespół wyrzutni ilektronowej Jednego typu posiada /w uzupełnieniu do grzejnika i katody// elektrodę stetującę, pierwszę elektrodę ekranujęcą, pierwszę elektrodę ogniskujęcę, drugę elektrodę ikranujęcę, drugę elektrodę ogn^skującę i anodę· Pierwsze i druga elektrody ektanującą pracuję zwykle przy około 300 V do 11000 V, pierwsza i druga elektroda ogi^i-skujęca przy około / kV a anodę przy około 25 kv.

Sposób według wynalazku polega na tym, za dostarcza się napięcie przebicie pomiędzy anodę i pierwszę elektrodę ogniskuJęcę, podczas gdy do pozostałych elementów zespołu wyrzutni elektronowej korzystnie do grzejnika, katody, elektrody stirującθJ, elektrod ekranujących i drugiej elektrody ogniskującej przykłada się napięcie lodlegajęci fluktuacjom,

W jednym przykładzie wynalazku dostarcza się napięcia przebicia pomiędzy kazdę z dwóch anod i pierwszę elektrodę ogniskujęcę, przy czym anody umieszcza się w pewnej odległości od każdej strony drugiej elektrody ognl9kuJęcei.

W innym przykładzie wykonania wynalazku dostarczę się napięcia przebicia pommędzy anodę i pierwszę elektrodę ogr^i-skujęcę wstawianę pomiędzy dwie elektrody iktanuJęcą.

Korzystnie według wynalazku pierwszę elektrodę ogniskującą uziemia się elektrycznie,

W innym przykładzie wykonania wynalazku pierwszę elektrodę ogniskujęcę dołęcza się elektrycznie do źródła impulsów napięcoowych o wielkiej częstotliwości, krótkm czasie trwania i szybkim narastaniu.

Zaletę wynalazku jest zapewnianie sposobu wysokonoplęciowθj obróbki zamonoowanoi, lodwóJnθj dwupposncjałowej wyrzutni eliktronowij lub sziJcioelθmintowej wyrzutni elektronowej ^^Jęcej dwie elektrody ekranujęcę i dwie elektrody ogniskujęce, która to obróbka przy zastosowaniu przebicia wysokonapięciowego poprawia pracę lampy ilaktronolromieilo wej przy normalnych napięciach roboczych.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania oa rysunku, oj którym fig. 1 przedstawia schammJycznie pierwsze urzędzenie do realizacji sposobu według wynalazku dla pierwszej wyrzutni elektronowej fig. 2 - schemmjycznie drugie urzędzenie do realizacji sposobu według wynalazku dla wyrzutni elektonowej z fig. 1, fig. 3 - wykres lorJwnuJąJy emsjl rozproszenia po przebiciu podczas znanej obróbki i podczas obróbki według wynalazku, fig. 4 - schemmaycznie trzecie urzędzenie do realizacji sposobu według wynalazku dla drugiej elekiro^nowej i fig. 5 - schemmaycznie czwarte urzędzenie do realizacji sposobu według wynalazku dla elektionowej z fig. 4.

Sposób óysokoneplęciróθj obróbki z przebiłem według wynalazku może być zastosowany w dowolnym zamontowanym zespole elekim^r^owej lampy elektronopromlenlróθi , maJęJej katodę i wiele elektrod do kierowania i ogniskowania więzki elektfonów, przy czym co najmniej dwie elektrody pracuję na tym samym połanccale. W zαmont(^óar^^m zespole lampy elektroπopromiinloóej może występować pojedyncza wyrzutnia elektmnowa lub wiele w^r^^utoi e liktronoóyJO. Przy występowaniu więcej niż jednej wyrzutni, mogę być ooe rozmieszczone w dowolnym układzie geomeeryczoym. W przypadku trzech wyrzutni elek162 199 tronowych, jak na przykład w kineskopie kolorowym, mogę byc one rozmieszczone w układzie delta lub w układzie rzędowym.

Sposób może być zastosowany na przykład w przypadku podwójnej dwupptencjałowej wyrzutni elektronowej typu przedstawionego schematycznie na fig. 1. Zespół podwójnej dwupotencjałowej wyrzutni elθktronowJj poeiada zwykle grzejnik, katodę, elektrodę 9terujęcę, elektrodę ekranujęcę, plerwszę elektrodę ognlskujęcę, plerwszę anodę, drugę elektrodę ogniskujęcę 1 drugę anodę. Chociaż można zastosować oddzielne elementy dla każdej z trzech w/i2^i^tni elek tonowych lampy elektiOnopromienioweJ , w dotychczasowej praktyce dęzono do zastosowania wspólnych elementów zamocowanych do szklanych prętów wsporczych /nie pokazanych/, w podwójnej dwuuPtθnnJałowej wyrzutni elθktronowJJ elektrody ogniskujące zw^l^]Le pracuję przy piewrszym napięciu rjwnym około 7 kv a anody pracuję przy drugim napięciu rjwnym około 25 kv.

Podwójna dwuppoencjełowa wyrzutnia JlJktronowa, w ktjrej stosuje się sposjb według wynalazku, posiada szklany trzon /nie pokazany/, majęcy wyprowadzenia umoolllwiajęce dołączenie pierwszej i trzeciej elektrody ogniekujęcej do oddzielnych wyprowadzeń, przy cz^m podczas normalnej pracy kineskopu te elektrody pracuję przy wspjlnym napięciu rjwnym około 7 kv. Takie oddzielne wyprowadzenia wyjściowe kineskopu urnmollwiają zastosowanie sposobu wysokonapięciowej obrjbki według wynalazku.

Fig. 1 przedstawia w schematycznym rzucie pionowym, w przekroju, kineskop 21, z ktjrego usunięto gazy i ktjry posiada płytę czołowę 23 unoszęcę na powierzchni wewnętrznej ekran elektroUuolnθscJęcyJny 25. Płyta czołowe 23 Jest przytwierdzona szczelnie do większego końca części stożkowej 27, do ktjrej onęθJszegr końca Jest dołęczona integralnie szyjka 29. Szyjka 29 Jest zar^nnęta przez trzon 31. Powiθrzchnie nθwnętrzna części stożkowej 27 unosi powłokę przewodzęcę 33, ktjra tworzy styk z zaciskeem 35 anody.

rt szyjce 29 Jest zamontowany zespół podwójnej dwupptθncJałrwJJ wyrzutni elektronowe. Ten zespół zamera trzy podwójne d^p^encj ełowa wyrzutnie elektronowJ, z ^jrych tylko jedna Jest pokazana na fig. 1. Montowany zespół w^r^zutni JlJrtronowJj Jest wyposażony w dwa szklane pręty wsporcza /nie pokazane/. Zespół wyrzutni posiada grzejnik 37, katodę 39, elektrodę sterującą 41, elektrodę ekranujęcę 43, pierwszą elektrodę ognlskujęcę 45, plerwszę anodę 47, drugę elektrodę rgniskującą 49 i drugę anodę 51. Pierwsze anoda 47 i druga anoda 51 sę pouczone ze sobę wθwnętrznie elektrycznie^ druga anoda 51 Jest dołęczona do powłoki przewodzącej 33 za pomocę ogranicz^nkl^i^w 53.

W krrzysęnym przykładzie wykonania grzejnik 37, katoda 39, elektroda sterująca 41, elektroda ekranujęca 43 i elektroda ogniskujęcą 49 sę dołęczona do oddzielnych wyprowadzeń 55, ktjre przechodzę przez trzon 31. Elektroda ognlskujęcę 45 jest rjwnież douczona do oddzielnego wyprowadzenia 57, ktjre przechodzi przez trzon 31. Przy przebiciu podczas obrjbki ny9okcfoęalęt:lrwθJ , trzon 31 i wyprowadzenia 55 i 57 sę włożone do cokołu /nie pokazanego/ i do wyprowadzeń 55 sę przyłożone napięcia lodlegające fluktuacjom. Źrjdło 59 impulsj^ napiącrowych o w^l-kuj częstotliwrści i krjtkim czasie trwania oraz szybkim narastaniu jest włożone do wyprowadzenia 61 gniazda lrmiądz/ gniazdem 1 masę 63. Impulsy maję wartość pomiędzy 92 i 150 kV przy prędzie przemiennym o częs^otiwości około 350 kHz. Zacisk 35 anody Jest dołęczony poprzez wyprowadzenie 65 anody do Irjdła 67 potencjału około +45 kv. Poten^a! anody jest dostarczany do połąJzoę/Jh ze sobę wewnętrznie anod 47 i 5l. Cokół /nie pokazany/ zawiera element izolujący, ktjry meścl w sobu i izoluje elektrycznie część wyprowadzenia 57, ktjra jest na zewnętrz kineskopu. Napięcie o wielkiej częstotlwwości ze Irjdła 59 powoduje wyładowanie łukowe i daje wysokie napięcie, skutkiem czego cząsteczki gazu w pobliżu elektrod sę Jonizowane oraz jony gazu i łuki skutecznie usuw^jję niepożądane resztki z l^?^i^rzc/ęl. lJżtJyJh naprzeciw siebie elektrod.

Inny sposjb nysokonępląclonθJ obrjbki z przebiumi jest pokazany na fig. 2. Zespół wyrzutni JlθktrononeJ Jest podobny do pokazanej na fig. 1 i identyczne elementy sę oznaczone takimi samymi numerami Jak na fig. 1. Przy przebiciu podczas obrjbki wysokonapięciowej trzon 31 i wyprowadzenia 55 i 57 sę włożone do cokołu /ma pokazanego/ i do

162 199 wyprowadzeń 55 sę przyłożone napięcia podlegające fluktuacjom. Odmiennie niż w sposobie z fig. 1. wyprowadzenie gniazda łęczy wyprowadzenie 57 bezpośrednio z masę 63. Zacisk 35 anody jest dołęczony poprzez wyprowadzenie 65 do źródła 167 impulsowego napięcia przebicia o małej częstotliwością a następnie do masy 63. impulsy ze źródła 167 wzrastaję począt kowo od zera do wartości szczytowych około minus 35 ł 5 kV a następnie wzrastaję do wartości szczytowych około minus 60 + 5 kV w ciągu około 90 do 120 sekund. impulsy powwtaję z wyprostowanego półokresowo napięcia przemiennego o częstotlwwości około 60 Hz. Dodatnia częśc napięcia przemiennego jest doprowadzana do masy. Całkowity czas trwania impulsów może być zawarty w zakresie od 0.1 do 0,2 sekundy /6 do 12 cykli,/ i odstęp czasu może być zawarty w zakresie od 0,5 do 1,0 sekundy.

Fig. 3 pokazuje wyniki badań przebicia przy częstotliwości radiowej. Zwykłe przebicie było uzyskiwane, gdy do pierwszej i trzeciej elektrody ognltkuJącaj było przykładane napięcie podlegajęce fluktuacjom, gdy grzejnik, katoda, elektroda sterująca 1 elektroda ekranujęca były uziemione, a napięcia przebicia były przykładane do zacisku 35 anody /zgodnie z fig. 2/. Wzmocnione przebicie było uzyskiwane, gdy do grzejnika, katody, elektrody sterujęcej, elektrody ekranujęcej i trzeciej elektrody cgnitkuJęcej były przykładane napięcia podlegajęce fluktuacoom i jedynie pierwsza elektroda ogniskujęca była uziemiona. Napięcia przebicia były przykładane także do zacisku 35 anody. Jak pokazano na fig. 3, sposób według wynalazku ummoliwia sterowanie pierwszę 1 trzecię elektrodę ogniskujęcę przy napięciach do 29 kv bez wprowadzania żadnej widocznej emmas! rozproszenia z elektrod, np. powyżej około 40 nA, podczas gdy poddane zwykłemu przebiciu elektrody wykazywały emisję rozproszenia przy napięciach równycn' lub powyżej 22 kV.

Opisany sposób wysokonapięciowej odróbki z przebiceam znajduje również zastosowania w przypadku tześcloeaementowych zespołów w^r^;^i^tni elektcocowycn /nia zawierających grzejników i katod/ typu przedstawionego schammtycznie na fig. 4, która przedstawia w scnematycznym rzucie pionowym, w przekroju, kineskop 121, z którego usunięto gazy i który posiada płytę czołowę 123 unoszęcę na powiθrzchni wewnętrznej ekran elekitoun^r^^scencyjny 125. Płyta czołowa 123 jest przytwierdzona szczelnie do większego końca części stożkowej 127, do której mnejszego końca jest dołęczona integralnie szyjka 129. Szyjka 129 jest zamkonęta przez trzon 131. Pownθrzchnla wθwnętrzna części stożkowej 127 unosi powłokę przewodzę^ 133, która tworzy styk z zaciskeem 135 anody.

W szyjce 129 jest zamontowany tześcioθammantony zespół w/rj^i^tni elektronowe , który zawiera trzy wyrzutnie elekteonowe, z których tylko jedna jest pokazana na fig. 4. Montowany zespół alektconowaj jest wyposażony w dwa szklane pręty wsporcze /ma pokazanae. Każda wyrzutnia alektcęnowα zawiera grzejnik 137, katodę 139, elektrodę sterujęcę 141, pierwszę elektrodę ekranujęcę 143, pierwszę elektrodę ogniskujęcę 145, drugę elektrodę ekranujęcę 147, drugę elektrodę ogniskujęcę 149 i anodę 15l. Pierwsza i druga elektroda ekranujęca 143 i 147 sę połęczone ze sobę nθwnętrzniθ,a pierwsza i druga elektroda ogniskujęca 145 i 149, które pracuję przy tym samym potencjale elektrycznym, maję oddzielne wyprowadzenia przez trzon 131, co opisano poniżej. Anoda 151 Jest douczona do powłoki przewodzącej 133 za pomocę ograniczników 153.

W przykładzie wykonania z fig. 4 grzejnik 137, katoda 139, elektroda sterująca 141, połęczone ze sobę elektrody ekranujęcę 143 i 147 oraz elektroda ogniskuj^a 149 sę doręczone do oddzielnych wyprowadzeń 155, które przechodzę przez trzon 131. Elektroda ogniskujęca 145 jest także dołęczona do oddzielnego wyprowadzenia 157, które przechodzi przez trzon 131, przy przebiciu podczas obróbki wysokocnalęclcwθa, trzon 131 i wyprowadzenia 155 i 157 sę miolcęa do cokołu /me pokazanego/ i do wyprowadzeń 155 sę przy łożone napięcia podlegajęce fluktuacjom.

Źródło 59 impulsów nacięci-owych o wielkiej częstctlnwoścl i krótkim czasie trwania oraz szybkim narastaniu, identyczne do opisanego odnośnie fig. 1, jest włożone do wyprowadzenia 61 gniazda pomiędzy gniazdem i masę 63. impulsy maję wartość porn^dzy 92 i 150 kv przy prędzie przemiennym o częs^otlwości około 350 kHz. Zacisk 135 anody Jest

162 199 dołączony poprzez wyprowadzenie 165 anody do źródła 67 potencjału około +45 kV. źródło 67 Jest również identyczne Jak opisane na fig. 1. Potencjał anody Jest dostarczany do anody 151. Cokół /nia pokazany/ zawLera element izolujący /również nie pokazany/, który mieści w sobie i izoluje elektrycznie część wyprowadzenia 157, która Jest na zewnątrz kineskopu. Napięcie o wielkiej częstotliwości ze źródła 59 powoduje wyładowanie łukowe i daje wielkie napięcie, skutkiem czego cząsteczki gazu w pobliżu elektrod sę Jonizowane oraz Jony gazu i łuki skutecznie usuwaję niepożądane resztki z powierzchni leżących naprzeciw siebie elektrod.

Jeszcze inny sposób wysokonapięciowej obróbki z przebidam Jest pokazany na fig. 5. Zespół elektronowej Jest podobny do pokazanego na fig. 4 i identyczna elementy sę oznaczone takimi samymi numerami Jak na fig. 4. Przy przebiciu podczas obróbki wysokonapięciowej trzon 131 i wyprowadzenia 155 i 157 sę włożone do cokołu /nia pokazanego/ i do wyprowadzeń 155 sę przyłożone napięcia podlegające fluktuacjom. Odmiennie do sposobu z fig. 4, wyprowadzanie gniazda łączy wyprowadzenie 157 bezpośrednio z masę 63. Zacisk 135 anody jest dołączony poprzez wy(lrriί^t^z^^Γ^^l 165 anody do źródła 167 impulsowego napięcia przebicia o małej częstotliwością następnie do masy 63. Impulsy za źródła 167 wzrastają początkowo od wartości zero do wartości szczytowych około minus 35 + 5 kV i następnie wzrastają do wartości szczytowych około minus 60 + 5 kV w ciągu około 90 do 120 sekund. Impulsy pow^ają z wyprostowanego półokresowo napięcia przemiennego o częstotliwości około 60 Hz. lOda^ia część napięcia przemiennego Jest doprowadzana do masy. Całkowity czas trwania impulsów może byc w zakresie od 0,1 do 0,2 sekundy /6 do 12 cykli/ i odstęp czasu może być zawarty w zakresie od 0,5 do 1 sekundy.

162 199

Fig. 3

S G5 <S>G5 □ GG OGJ

Fig.

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 10 000 zł

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wysokonappęciowej obróbki zamontowanego zespołu wyrzutni elektronowej lampy elektronopromieniowej, z której usunięto gazy, podczas którego przykłada się napięcia do wielu elementów wyrzutni, obejmujęcych grzejnik, katodę, elektrodę sterujęcę, co najmnnej Jednę elektrodę ekranujęcę, pierwszę elektrodę ogniskujęcę, drugę elektrodę ogniskujęcę i co najmniej Jednę anodę, znamienny tym, ze dostarcza się napięcie przebicia pomiędzy anodę 1 pierwszę elektrodę ogniskujęcę, podczas gdy do pozostałych elementów zespołu wyrzutni elektronowoe, korzystnie do grzejnika, katody, elektrody sterujęcej, elektrod ekranujęcych i drugiej elektrody ogniskujęcej przykłada się napięcia podlegajęce fluktuacjom.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ze dostarcza się napięcia przebicia pommędzy kazdę z dwóch anod i pierwszę elektrodę ogniskujęcę, przy czym anody umieszcza się w pewnej odległości od każdej strony drugiej elektrody ognn.i3f^uJ.
3. 3. Sposóo według zastrz. 1, znamienny tym, że dostarcza się napięcia przebicia pomiędzy anodę i pierwszę elektrodę ogniskujęcę wstawionę pommędzy dwie elektrody ekranujęce.
4. 4. Sposób według zastrz. i albo 2 albo 3, znamienny tym, ze pierwszę elektrodę ogniskujęcę uziemia się elektrycznie.
5. 5. Sposób według zastrz. i albo 2 albo 3, znamienny tym, że pierwszę elektrodę ogniskujęcę dołęcza się elektrycznie do źródła impulsów napięciowych o wielkiej częstotliwości, krótkmm czasu trwania i szybkim narastaniu.