PL156010B1 - Strzemię do obudowy górniczej - Google Patents

Abstract

Strzemię do obudowy górniczej, przeznaczone do podatnych połączeń złożonych na zakładkę końców wewnętrznego i zewnętrznego kształtownika korytkowego, składające się z dolnego i górnego jarzma zaopatrzonego w występy opierające się na jarzmie dolnym oraz ze śrub i nakrętek, znamienne tym, że górne jarzmo (2) ma powierzchnię (5) przylegającą do kołnierzy zewnętrznego kształtownika korytkowego (9).

Description

Przedmiotem wynalazku jest strzemię do obudowy górniczej, przeznaczone do podatnych połączeń złożonych na zakładkę końców wewnętrznego i zewnętrznego kształtownika korytko wego.

W znanej obudowie podatnej wyrobisk górniczych złożonej z kształtowników korytkowych, zwykle łukowych poszczególne luki łączy się tak, że ich końce składa się na zakładkę, przy czym jeden kształtownik korytkowy włożony jest w drugi, a następnie dociska się je przy pomocy strzemion. Na ogół w jednym połączeniu stosuje się dwa strzemiona - jedno na końcu kształtownika wewnętrznego, drugie na końcu kształtownika zewnętrznego. Wykonane w ten sposób połączenia cierne poddają się w przypadku nadmiernego wzrostu sił osiowych występujących w obudowie. Dla prawidłowej pracy obudowy korzystne jest, aby podporność połączeń zawarta była w ściśle określonym wąskim przedziale. Znane dotychczas konstrukcje strzemion nie zapewniają spełnienia tego warunku. Powszechnie występującą wadą połączeń realizowanych za pomocą znanych strzemion jest początkowy nadmierny wzrost, a następnie, w miarę zsuwu, gwałtowny spadek podporności. W znacznej mierze jest to wynikiem zakleszczania się strzemion na łączonych kształtownikach korytkowych.

Powszechnie stosowane dotychczas strzemiona montowane na końcu wewnętrznego kształtownika korytkowego złożone są z jarzma dolnego, obejmującego dno kształtownika zewnętrznego oraz śrub hakowych lub kabłąkowych dociskających kołnierze kształtownika wewnętrznego. Znane są także strzemiona zawierające dodatkowo jarzmo górne, obejmujące kołnierze kształtownika wewnętrznego i połączone z jarzmem dolnym za pomocą śrub. W strzemionach tych, w trakcie zsuwu połączenia, kształtownik wewnętrzny pociąga za sobą śruby hakowe lub kabłąkowe, bądź też jarzmo górne, natomiast jarzmo dolne trzymane oporem tarcia w pierwszej fazie zsuwu pozostaje w pierwotnym położeniu. Prowadzi to do zakleszczenia połączenia. W następnej fazie zsuwu jarzmo dolne przesuwa się po kształtowniku wewnętrznym i podporność połączenia gwałtownie spada.

Bardziej równomierną podporność zsuwną mają strzemiona zane na przykład z polskich opisów patentowych nr 128 364 i 141 570 oraz opisu patentowego RFN nr 2840560, w których dzięki zastosowaniu odpowiednich występów nie ma możliwości wzajemnych przesunięć pomiędzy jarzmem dolnym i elementami dociskającymi kołnierza kształtownika wewnętrznego. Pod wpływem sił poprzecznych występujących w trakcie zsuwu strzemiona te w niewielkim stopniu odchylają się od płaszczyzny prostopadłej do wzdłużnej osi kształtowników, co powoduje ograniczone zakleszczenie i początkowy niekorzystny wzrost podporności.

Celem wynalazku jest opracowanie strzemienia przeznaczonego do montażu na końcu wewnętrznego kształtownika korytkowego, całkowicie pozbawionego tendencji do zakleszczania połączenia.

Cel ten został osiągnięty za pomocą strzemienia do obudowy górniczej według wynalazku, przeznaczonego do podatnych połączeń złożonych na zakładkę końców wewnętrznego i zewnętrznego kształtownika korytkowego, składającego się z dolnego i górnego jarzma zaopatrzonego w występy opierające się na jarzmie dolnym oraz ze śrub i nakrętek. Zgodnie z wynalazkiem górne jarzmo ma powierzchnię przylegającą do kołnierza zewnętrznego kształtownika korytkowego.

156 010

W pierwszej fazie zsuwu jarzmo górne przesuwa się wraz z kształtownikiem wewnętrznym po kształtowniku zewnętrznym i poprzez występy naciska na jarzmo dolne związane z kształtownikiem zewnętrznym siłami tarcia statycznego. Pod wpływem reakcji działających na występy jarzmo górne obraca się o niewielki kąt wokół krawędzi powierzchni dociskającej kołnierze kształtownika zewnętrznego. Powoduje to zmniejszenie nacisku na koniec kształtownika wewnętrznego, spadek sprzężenia ciernego pomiędzy kształtownikami, a w następstwie przesunięcia jarzma dolnego po kształtowniku zewnętrznym bez początkowego wzrostu podporności. W następnej fazie zsuwu siły tarcia pomiędzy kształtownikiem zewnętrznym, a jarzmem dolnym spadają do poziomu tarcia kinetycznego, spada wielkość reakcji na występy, wzrasta docisk pomiędzy kształtownikami i w efekcie podporność połączenia utrzymuje się na poziomie podporności początkowej.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z boku strzemienia zamontowanego na fragmencie połączenia kształtowników korytkowych, a fig. 2 - widok z kierunku A-A.

Jak uwidoczniono na rysunku strzemię według wynalazku składa się z dolnego jarzma 1, górnego jarzma 2, śrub 3 i nakrętek 4. Górne jarzmo 2 ma powierzchnie 5,6 i 7 oraz występy 8, przy czym powierzchnia ’5 przylega do kołnierzy zewnętrznego kształtownika korytkowego 9, powierzchnia 6 przylega do powierzchni czołowej wewnętrznego kształtownika korytkowego 10, powierzchnia 7 przylega do kołnierzy tego wewnętrznego kształtownika korytkowego 10, a występy 8 zaczepiają o dolne jarzmo 1.

Strzemię według wynalazku stosuje się w podatnych połączeniach elementów obudowy górniczej wykonanych z kształtowników korytkowych i montuje się je na końcu wewnętrznego kształtownika korytkowego 10 tak, aby powierzchnia 6 przylegała do powierzchni czołowej tego wewnętrznego kształtownika korytkowego 10 i aby dolne jarzmo 1 przylegało do występów 8 górnego jarzma 2.

Fig. 2

Fig. 1

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz .

Cena 3000 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Strzemię do obudowy górniczej, przeznaczone do podatnych połączeń złożonych na zakładkę końców wewnętrznego i zewnętrznego kształtownika korytkowego, składające się z dolnego i górnego jarzma zaopatrzonego w występy opierające się na jarzmie dolnym oraz ze śrub i nakrętek, znamienne tym, że górne jarzmo (2) ma powierzchnię (5) przylegającą do kołnierzy zewnętrznego kształtownika korytkowego (9).