PL150738B2 - Sposób przechodzenia wyrobiskiem korytarzowym przez strefę uskokową - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA ^OPIS PATENTOWY 150 738

POLSKA PATENTU TYMCZASOWEGO

Patent tymczasowy dodatkowy do patentu nr--Zgłoszono: 88 02 25 (P. 270887)

Int. Cl.⁵ E21D 9/00 E21D 11/00

Pierwszeństwo---URZĄD

PATENTOWY

RP

Zgłoszenie ogłoszono: 88 12 08

Opis patentowy opublikowano: 1990 08 31

CŻ ( · cLNlA ύ r?db Patemow<*qo l?e· ·«*.« {

Twórcy wynalazku: Zdzisław Adamaszek, Jerzy Jędrzejczyk, Kazimierz Lasek,

Jan Delekta

Uprawniony z patentu tymczasowego: Przedsiębiorstwo Eksploatacji Węgla „ Wschód Kopalnia Węgla Kamiennego „Silesia, Czechowice-Dziedzice (Polska)

Sposób przechodzenia wyrobiskiem korytarzowym przez strefę uskokową

Przedmiotem wynalazku jest sposób przechodzenia wyrobiskiem korytarzowym przez strefę uskokową, mający zastosowanie przy przechodzeniu wyrobiskiem korytarzowym przez strefę górotworu o silnym zaburzeniu tektonicznym i osłabionej zwięzłości skał.

Znany jest sposób przechodzenia wyrobiskiem korytarzowym przez strefę uskokową, polegający na wyprzedzającym umieszczeniu w otworach, wokół wyrobiska, prętów metalowych o średnicy 20-30 mm i długości około 3 m, których celem jest wzmocnienie skał stropowych tak, aby po odsłonięciu nie dopuścić do ich intensywnego przemieszczenia się do wyrobiska. Wystające z otworów końce prętów podpiera się łukiem obudowy i przystępuje do drążenia urabiającego czoła wyrobiska zabiorem nie większym jednak jak 2 m. Po wybraniu urobionej skały płonnej i zabudowy kolejnych odrzwi obudowy przystępuje się do odwiercenia pomiędzy już zabudowanymi prętami nowych otworów i wprowadzania do nich kolejnych trzymetrowych prętów metalowych. Pozostałe czynności wykonuje się jak w poprzednim cyklu roboczym.

Znany jest również sposób przechodzenia wyrobiskiem korytarzowym przez uskok, w przypadku oberwania się skał stropowych, polegający na wbijaniu w rozluźnioną masę skalną zaostrzonych kilkumetrowych szyn metalowych. Szyny te podwiesza się na specjalnych uchwytach oraz klinach drewnianych na odrzwiach obudowy. Dzięki tym klinom szyny wbija się pod odpowiednim kątem, tak że w miarę postępu prac wyrobisko utrzymuje swój przekrój. Po wykonaniu wyrobiska szyny te pozostają na stałe, stanowiąc jego dodatkowe zabezpieczenie.

Wadą znanych sposobów jest to, iż podczas drążenia wyrobiska, z powodu małej stabilności obudowy, istnieje niebezpieczeństwo przemieszczenia się mas skalnych w kierunku do wyrobiska. Należy wówczas stosować ochronę czoła wyrobiska w postaci obudowy tymczasowej typu osłonowego. Ponadto po każdym dwu-, trzymetrowym cyklu urabiania i obudowy wyrobiska należy powtarzać czynności związane z wierceniem otworów i wkładaniem do nich nowej partii prętów lub powtarzać czynności związane z wbijaniem w masę skalną nowej partii zaostrzonych szyn metalowych.

150 738

Celem wynalazku jest wyeliminowanie niedogodności dotychczas stosowanych sposobów a w szczególności wyeliminowanie niebezpieczeństwa przemieszczenia się mas skalnych w kierunku do wyrobiska oraz uciążliwości związanych z kilkakrotnym wierceniem otworów i wkładaniem do nich prętów, lub wbijaniem w rozluźnioną masę skalną zaostrzonych szyn metalowych.

Sposób przechodzenia wyrobiskiem korytarzowym przez strefę uskokową, według wynalazku, polega na tym, że z zatrzymanego wyrobiska wykonanego w końcowym odcinku w obudowie o większym przekroju, wierci się, na obwodzie stropnicy i częściowo ociosów, otwory i wprowadza się dp nich zaostrzone na końcu szyny metalowe.. Otwory wierci się o takiej długości aby ich końcowe odcinki wykonane były poza strefą uskokową i aby włożone do tych otworów szyny metalowe znalazły oparcie w skale zwięzłej o znacznej wytrzymałości. Po włożeniu szyn metalowych wewnątrz obudowy zewnętrznej wykonuje się obudowę wewnętrzną o mniejszym , przekroju z opinką stropu i ociosów z okładzin żelbetowych ułożonych na styk. Pomiędzy tak przygotowaną obudowę zewnętrzną a obudowę wewnętrzną wprowadza się zaprawę betonową. Zaprawę betonową wprowadza się w taki sposób, aby wystające z otworów końce szyn metalowych zostały w niej zabetonowane. Po takim zabezpieczeniu wyrobiska prowadzi się krótkimi zabiorami drążenie urabiające jego czoła i obudowuje się go w ten sposób, że po każdym zabiorze wykonuje się obudowę zewnętrzną a po wykonaniu trzech-, czterech zabiorów wykonuje się obudowę wewnętrzną z opinką stropu i ociosów z okładzin żelbetowych ułożonych na styk a przestrzeń między obudową zewnętrzną i obudową wewnętrzną wypełnia się zaprawą betonową.

Zaletą sposobu, według wynalazku, jest skrócenie czasu przechodzenia wyrobiskiem przez strefę uskokową oraz zwiększenie bezpieczeństwa pracy załogi przodkowej.

Sposób, według wynalazku, jest bliżej wyjaśniony na rysunku na którym fig. 1 przedstawia przekrój wzdłużny przez wyrobisko zabezpieczone i przygotowane do urabiania, a fig. 2 - przekrój poprzeczny przez wyrobisko w miejscu zabudowanym.

Z zatrzymanego wyrobiska wykonanego w końcowym odcinku w obudowie zewnętrznej 3 o większym przekroju wierci się, na obwodzie stropnicy i częściowo ociosów, otwory 1 o takiej długości, aby końcowe odcinki A były odwiercone już poza strefą uskokową S a płożone do tych otworów 1 szyny metalowe 2 znalazły oparcie w zwięzłej i o znacznej wytrzymałości skale. Następnie do każdego z tych otworów 1 wkłada się szyny metalowe 2. W dalszej kolejności, na odcinku poszerzenia, wewnątrz obudowy zewnętrznej 3 wykonuje się obudowę wewnętrzną 4 z opinką stropu i ociosów z okładzin żelbetowych 5 ułożonych na styk a przestrzeń między obudową zewnętrzną 3 a obudową wewnętrzną 4 wypełnia się zaprawą betonową 6. Zaprawę betonową 6 wprowadza się w taki sposób, aby wystające z otworów 1 końce szyn metalowych 2 zostały w niej zabetonowane. Po takim zabezpieczeniu wyrobiska prowadzi się krótkimi zabiorami drążenie urabiające jego czoła i obudowuje się go w ten sposób, że po każdym zabiorze wykonuje się odbudowę zewnętrzną 3 a po wykonaniu trzech-, czterech zabiorów wykonuje się obudowę wewnętrzną 4 z opinką stropu i ociosów z okładzin żelbetowych 5 ułożonych na styk, a przestrzeń między obudową zewnętrzną 3 i obudową wewnętrzną 4 wypełnia się zaprawą betonową 6.

Urabianie i obudowę wyrobiska w przedstawiony sposób kończy się w caliźnie o wystarczającej wytrzymałości umożliwiającej dalsze prowadzenie metodą tradycyjną.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób przechodzenia wyrobiskiem korytarzowym przez strefę uskokową polegający na tym, że z zatrzymanego wyrobiska, wykonanego w końcowym odcinku w obudowie o większym przekroju, wierci się, na obwodzie stropnicy i częściowo ociosów, otwory i wprowadza do nich zaostrzone na końcu szyny metalowe, znamienny tym, że otwory (1) wierci się o takiej długości iż ich końcowe odcinki (A) wykonuje się już poza strefą uskokową (S) i tak, aby włożone do nich szyny metalowe (2) znalazły oparcie w skale zwięzłej o znacznej wytrzymałości, a następnie po włożeniu szyn metalowych (2) wewnątrz obudowy zewnętrznej (3) wykonuje się obudowę wewnętrzną (4) o mniejszym przekroju z opinką stropu i ociosów z okładzin żelbetowych (5) ułożonych na styk i

   150 738 pomiędzy tak przygotowaną obudowę zewnętrzną (3) a obudowę wewnętrzną (4) wprowadza się zaprawę betonową (6) w taki sposób, aby wystające z otworów (1) końce szyn metalowych (2) zostały w niej zabetonowane, a następnie po takim zabezpieczeniu prowadzi się krótkimi zabiorami drążenie urabiające czoła wyrobiska i obudowuje się go w ten sposób, że po każdym zabiorze wykonuje się obudowę zewnętrzną (3) a po wykonaniu trzech-, czterech zabiorów wykonuje się obudowę wewnętrzną (4) z opinką stropu i ociosów z okładzin żelbetowych (5) ułożonych na styk a przestrzeń między obudową zewnętrzną (3) i obudową wewnętrzną (4) wypełnia się zaprawą betonową (6). · · . ' . · . ·

   150 738

   Fig. 2

   Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz.

   Cena 1500 zł