PL150390B2 - Strzemię górnicze do obudowy odrzwiowej - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA OPIS PATENTOWY 150 390

POLSKA PATENTU TYMCZASOWEGO

Pierwszeństwo--Patent tymczasowy dodatkowy do patentu nr--Zgłoszono: 88 02 22 (P. 270786)

Int. Cl.⁵ E21D 11/22

Ci

URZĄD

PATENTOWY

RP

Zgłoszenie ogłoszono: 88 11 24

Opis patentowy opublikowano: 1990 08 31

Twórcy wynalazku: Ignacy Roński, Jan Szyndler, Jerzy Godziek,

Tadeusz Dziedzic, Zenon Wasyłeczko

Uprawniony z patentu tymczasowego: Zakład Badawczo-Rozwojowy

Przedsiębiorstwa Robót Górniczych „Budokop“, Mysłowice (Polska)

Strzemię górnicze do obudowy odrzwiowej

Przedmiotem wynalazku jest strzemię górnicze do obudowy odrzwiowej stosowane w wyrobiskach korytarzowych i chodnikowych.

W praktyce górniczej do łączenia elementów korytkowych stosowane są różnego rodzaju strzemiona. Należą do nich strzemiona jednojarzmowe, dwujarzmowe w wersji walcowanej, odlewanej. Strzemiona dwujarzmowe złożone są z jarzma górnego, jarzma dolnego i kształtowych śrub łączących z nakrętkami.

Jarzmo górne wykonane jest w kształcie odwróconej litery V i zaopatrzone jest w otwory w poziomych kołnierzach i pionowych ściankach. Takie ukształtowanie jarzma wymaga zastosowania śrub o specjalnym kształcie łba, co pozwala na zbliżenie osi śruby do kołnierzy kształtowników. Śruby te są jednak bardzo pracochłonne i trudne w wykonaniu. Ponadto strzemiona tego typu są materiałochłonne, kosztowne oraz nie gwarantują prawidłowej pracy złącza z uwagi na możliwość ukosowania się śrub w czasie zsuwu. Rzutuje to na charakterystykę pracy złącza z takim strzemieniem oraz na podporność obudowy.

Celem wynalazku jest opracowanie strzemienia o wysokich parametach wytrzymałościowych, zapewniającego wysoką podporność obudowie, bezpieczeństwo załodze.

Idea rozwiązania polega na tym, że strzemię złożone jest z górnego elementu łączeniowego, dolnego elementu łączeniowego oraz śrub łączących z nakrętkami.

Górny element łączeniowy o kształcie odwróconej litery U ma w pionowych częściach od wewnętrznej strony osadzone, korzystnie na wcisk, bądź skurcz śruby z łbem o korzystnym profilu, tak usytuowane, że odległość lica łba śruby od zewnętrznej powierzchni jest większa od 0,1 średnicy śruby. Głębokość osadzenia trzpienia śruby jest większa od 0,5 średnicy śruby, przy czym wysokość górnego elementu mierzona w osi śruby wynosi od 1 do 2 grubości kołnierzy łączonych korytek. Górny element łączeniowy skręcony jest z dolnym elementem łączeniowym, który wykonany jest w postaci znanego jarzma z profilu „J“.

W drugim rozwiązaniu górny element łączeniowy skręcony jest z dolnym elementem łączeniowym wykonanym w postaci dźwigni dwuramiennej, której ramię poziome sięga pod dolną

150 390 powierzchnię kołnierza dolnego korytka, a ramię pionowe współpracuje ze wspornikiem usytuowanym na zewnętrznej powierzchni górnego elementu łączeniowego. Górny element łączeniowy ma zabierak współpracujący z powierzchnią czołową górnego korytka i/lub z górną powiezchnią dolnego korytka. Dolny element łączeniowy w postaci dźwigni dwuramiennej ma natomiast znany zaczep współpracujący z powierzchnią czołową dolnego korytka. Ponadto górny element łączeniowy może mieć boczne zabieraki trwale związane z pionowymi jego częściami, sięgające poniżej górnej krawędzi dolnego korytka.

Rozwiązanie według wynalazku przynosi wiele korzyści. Do najważniejszych należy zmniejszenie zużycia materiałów do produkcji strzemion, uproszczenie konstrukcji i technologii wykonania, a także wyeliminowanie niekorzystnego ukosowania się śrub w czasie zsuwu strzemion. Zastosowanie typowych śrub kształtowych eliminuje produkcję trudnych technologicznie do wykonania śrub do strzemion SD. Osadzenie śrub od wewnątrz zabezpiecza je przed wypadnięciem.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach rozwiązania na rysunku, na którym fig. 1 obrazuje strzemię według zastrz. 1 w przekroju poprzecznym, zabudowanym na odrzwiach, fig. 2 w widoku z boku, a fig. 3 - strzemię według zastrz. 2 w przekroju poprzecznym.

Jak uwidoczniono na fig. 1 strzemię złożone jest z górnego elementu 1 łączeniowego, dolnego elementu łączeniowego w postaci znanego jarzma 5, oraz śrub 3 z płaskim łbem stożkowosoczewkowym wraz z nakrętkami. Górny element 1 ma kształt zbliżony do odwróconej litery „U“, który w pionowych częściach 2 ma osadzone na gorąco śruby 3. Śruby są tak osadzone, że odległość a lica 14 łba śruby 3 od zewnętrznej powierzchni 15 jest większa od 0,2 d - gdzie d oznacza średnicę śruby 3. Głębokość b osadzenia trzpienia 4 śruby jest większa od 0,5 d. Wysokość H wewnętrzna górnego elementu łączeniowego mierzona w osi śruby 3 i na długości jarzma 5 jest w granicach (1 4- 2)g - gdzie g oznacza grubość kołnierza 8. Górny element 1 łączeniowyma zabierak 9, który współpracuje z czołową powierzchnią górnego korytka 10 i/lub górną powierzchnią dolnego korytka 11. Posiada on również boczne zabieraki 12, stanowiące wdłużenie długości pionowych części 2, których wysokość jest taka, że zahaczają o powierzchnię czołową jarzma 5.

W odmianie rozwiązania przedstawionego na fig. 3 dolny element łączeniowy wykonany jest jako dwuramienna dźwignia 6, o kącie rozwracia ramion równym lub mniejszym od 90°. Ramię poziome sięga pod dolną powierzchnię kołnierza 8 dolnego korytka 11, natomiast drugie ramię współpracuje ze wspornikiem 7 usytuowanym na bocznej powierzchni 14 górnego elementu 1 łączeniowego. Dla jednego strzemiona wykonane są dwie dźwignie 6 dwuramienne. Dźwignia 6 posiada również znany zaczep 13 współpracujący z powierzchnią czołową dolnego korytka 11. W rozwiązaniu według wynalazku zależnie od potrzeb mogą być stosowane śruby z łbem stożkowym, młoteczkowym, kulistym i innym.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Strzemię górnicze do obudowy odrzwiowej złożone z górnego i dolnego elementu łączeniowego i śrub z nakrętkami, znamienne tym, że stanowi go górny element (1) łączeniowy o kształcie zbliżonym do odwróconej litery U, który w pionowych częściach (2) ma od wewnętrznej strony osadzone, korzystnie na wcisk bądź skurcz śruby (3) z łbem o korzstnym profilu, tak usytuowane, że odległość (a) lica łba śruby (3) od zewnętrznej powierzchni jest większa od 0,1 średnicy (d) śruby, natomiast głębokość (b) osadzenia trzpienia (4) śruby jest większa od 0,5 średnicy (d) śruby, przy czym wysokość (H) elementu (1) łączeniowego mierzona w osi śruby wynosi od 1 4- 2 grubości (9) kołnierzy (8), oraz dolny element łączeniowy o kształcie znanego jarzma (5) z profilu „J“.
2. 2. Strzemię według zastrz. 1, znamienne tym, że górny element (1) łączeniowy ma zabierak (9) współpracujący z powierzchnią czołową górnego (10) korytka i/lub z górną powierzchnią dolnego (11) korytka.
3. 3. Strzemię według zastrz. 1, znamienne tym, że ma boczne zabieraki (12) trwale związane z pionowymi częściami (2) górnego elementu łączeniowego sięgające poniżej górnej krawędzi dolnego korytka (11).

   150 390
4. 4. Strzemię górnicze do obudowy odrzwiowej złożone z górnego i dolnego elementu łączeniowego i śrub z nakrętkami, znamienne tym, że stanowi go górny element (1) łączeniowy o kształcie zbliżonym do odwróconej litery U, który w pionowych częściach (2) ma od wewnętrznej strony osadzone, korzystnie na wcisk bądź skurcz, śruby (3) z łbem o korzystnym profilu tak usytuowane, że odległość (a) lica łba śruby (3) od zewnętrznej powierzchni jest większa od 0,1 średnicy (d) śruby, natomiast głębokość (b) osadzenia trzpienia (4) śruby jest większa od 0,5 średnicy (d) śruby, przy czym wysokość (H) elementu łączeniowego mierzona w osi śruby wynosi 14-2 grubości kołnierzy korytka, oraz dolny element łączeniowy w postaci dźwigni (6) dwuramiennej, której ramię poziome sięga pod dolną powierzchnię kołnierza (8), a ramię drugie współpracuje ze wspornikiem (7) usytuowane na zewnętrznej powierzchni górnego elementu (1) łączeniowego.
5. 5. Strzemię według zastrz. 4, znamienne tym, że górny element (1) łączeniowy ma zabierak (9) współpracujcąy z powierzchnią czołową górnego (10) korytka i/lub z górną powierzchnią dolnego (11) korytka.
6. 6. Strzemię według zastrz. 4, znamienne tym, że ma boczne zabieraki (12) trwale związane z pionowymi częściami (2) górnego elementu łączeniowego sięgające poniżej górnej krawędzi dolnego korytka (11).
7. 7. Strzemię według zastrz. 4, znamienne tym, że dolny element łączeniowy w postaci dźwigni (6) dwuramiennej ma znany zaczep (13).

   Fiq.1

   10/11/ 5

   Pracownia Poligraficzna UP RP. Nakład 100 egz.

   Cena 1500 zł