W duzych urzadzeniach stacyjnych, jak to tytulem przykladu przedstawiono na fig. 3, gdzie z powodu zbyt duzej odleglosci normalnego stanowiska kierownika pociagu od sygnalów kierunkowych wzglednie wy¬ jazdowych albo tez z innych powodów, np. luków toru kolejowego, niepomyslnych wa¬ runków pogody, kierownik pociagu nie mo¬ ze dostrzec powyzszych sygnalów, dobrze jest ustawic sygnaly powtarzajace, które sluza jednoczesnie jako wskazniki toru i kierunku jazdy.Niniejszy wynalazek dotyczy takiego ro¬ dzaju wskaznika toru i kierunku jazdy, któ¬ ry jest uksztaltowany jako sygnal swietlny.Fig. 1 i 2 tytulem przykladu przedstawiaja widok zprzodu wzglednie widok zboku no¬ wego wskaznika. Na slupie na odpowiedniej wysokosci sa umieszczone jedna nad dra¬ ga trzy albo tez wieksza liczba latarn,, z których najwyzsza stanowi normalny dzienny sygnal swietlny, który jako swietl¬ ny sygnal wsteczny wskazuje dozorcy w urzadzeniu stawidlowem, majacemu swe stanowisko najczesciej miedzy sygnalami wyjazdowemi a wskaznikami toru i kierun¬ ku jazdy, który z powyzszych wskazników toru i kierunku jazdy zgadza isie wlasnie z nastawieniem na jazde jednego z sygnalów wyjazdowych (sygnalów kierunkowych).Latarnie, umieszczone pod powyzszyni swietlnym sygnalem wstecznym, sa pray-kryte W kierunku jazdy pokrywkami, w któ¬ rych sa Miy^ifte c^foyr lub litery, odpowia¬ dajace pri^sle£nfariAer\mkom jazdy- Po¬ za kazdem wycieciem, z których sklada sie taka cyfra lub taka litera, znajduje sie w odpowiedniej odleglosci zarówka rurkowa 8, której tylna strona jest wykonana jako zwierciadlo i której s,wiatlo tak oswietla odnosne wyciecie, przykryte szyba wytra¬ wiona, iz utworzone z powyzszych wyciec cyfry lub litery moga byc wyraznie rozpo¬ znawane na duze odleglosci równiez przy najsilniejiszem swietle dziennem.Latarnie sygnalu nie sa poprostu umie¬ szczone jedna na drugiej, lecz sa one jedna nad druga tak ustawione schodkowo ku przodowi (fig. 2), ze zapomoca odpowied¬ niej zaslony, która poza tem krótkiemi ta¬ smami A jest podzielona na odpowiednie przegródki, kazdy ze znaków sygnalowych jest chroniony równomiernie od wpadaja¬ cych zzewnatrz promieni swietlnych, przy- czem dostrzegalnosc znaków sygnalowych nie jest uszczuplona wskutek tego, ze za¬ slona dolnej lampy moze calkowicie lub czesciowo przykrywac znak sygnalowy wyzszej lampy; mialoby to bezwarunkowo miejsce w przypadku, gdyby latarnie byly ustawione poprostu jedna na drugiej.Fig. 4 przedstawia polaczenie szeregu tego rodzaju wskazników toru i kierunku jazdy z siecia pradu zmiennego. T jest to transformator, którego uzwojenie pierwot¬ ne jest przylaczone do rozporzadzalnej sie¬ ci pradu zmiennego. Wtórne uzwojenie transformatora posiada taka liczbe zacze¬ pów, jaka jest niezbedna liczba rozmaitych napiec w celu zasilania zarówek rurko¬ wych, ustawionych w latarniach do wytwa¬ rzania znaków sygnalowych i swietlnego sygnalu wstecznego, bez wlaczania w sze¬ reg posrednich oporów wyrównawczych.Do wytwarzania swietlnego sygnalu wstecznego, który sledzic nalezy ze szcze¬ gólnie duzych odleglosci, stosuje sie nor¬ malna latarnie do dziennych sygnalów swietlnych. W tego rodzaju latarniach do dziennych sygnalów swietlnych, które sa wyposazone w soczewki pelne lub schodko¬ we, stosuje sie tylko niskowoltowe zarówki z wlóknem swiecacem w postaci kropki, gdy tymczasem zarówki rurkowe sa wytwarza¬ ne na napiecie 60 woltów i wyzej. Celem szeregowego polaczenia zarówek rurko¬ wych, oswietlajacych jeden znak sygnalo¬ wy, i zarówek, umieszczonych w swietlnym sygnale wstecznym, zarówka w tym sygna¬ le jest zaopatrzona w transformator sygna¬ lowy Te, Tf i t. d., którego uzwojenie pier¬ wotne jest wlaczone do obwodu pradu sze¬ regowo polaczonych zarówek rurkowych, tworzacych jeden znak sygnalowy, a uzwo¬ jenie wtórne zasila zarówke swietlnego sy¬ gnalu wstecznego.W niniejszym przypadku transformator T posiada trzy zaczepy, gdyz w znaku sy¬ gnalowym / nalezy polaczyc szeregowo tyl¬ ko jedna zarówke rurkowa i jeden trans¬ formator swietlnego sygnalu wstecznego, w znaku sygnalowym V — dwie zarówki rur¬ kowe, ustawione w ksztalcie litery V, i transformator swietlnego sygnalu wstecz¬ nego, wreszcie w znaku sygnalowym ///— trzy zaróWki rurkowe do oznaczenia cyfry /// i transformator swietlnego sygnalu wstecznego. Lampy znaku sygnalowego i przynalezny transformator swietlnego sy¬ gnalu wstecznego sa wiec polaczone szere¬ gowo, a to w tym celu, aby z jednej strony nie mógl powstac falszywy znak sygnalo¬ wy przez to, iz zgasnie lampa, oswietlajaca wyciecie znaku sygnalowego, z drugiej zas strony, aby nie mógl powstac zaden wstecz¬ ny sygnal swietlny, gdy niema zadnego znaku sygnalowego.Na fig. 4 — /, Vi /// sa to kontakty na dzwigniach sygnalów kierunkowych /, V i /// na fig. 3 lub kontakty na ramionach sy¬ gnalowych; 3, /, 2, 4 i 6 i t. d. sa to kontak¬ ty na dzwigniach torowych torów 3, 1,2, 4 i 6 i t. d.; e, f i t. d. sa to zarówki rurkowe poszczególnych znaków sygnalowych. Te, — 2 -77 i t. d. sa to transformatory swietlnego sygnalu wstecznego przynaleznych sygna¬ lów e, f i t. d., Re i Rf sa to zarówki swietl¬ nych sygnalów wstecznych.Jezeli podczas jazdy, np. w kierunku ///, zamkna sie kontakty dzwigniowe (kon¬ takty ramienia sygnalowego) /// (fig. 4), po uprzedniem przelozeniu dzwigni torowej kierunku /// i zamknieciu w ten sposób kon¬ taktów 3, to powstaje obwód pradu od V3 przez kontakty /// i 3f znak sygnalowy e, Te do transformatora T. Trzy zarówki rur¬ kowe znaku sygnalowego e i zarówka swietlnego sygnalu wstecznego Re zably¬ sna, dzieki czemu kierownikowi stojacego na torze 3 i gotowego do jazdy pociagu jest oznajmiony wolny wyjazd zapomoca sy¬ gnalu ///. Powstaly swietlny sygnal wstecz¬ ny Re przekona stawidlowego W (fig. 3), czy odnosny wskaznik toru i kierunku ja¬ zdy pracuje prawidlowo. PL