Przedmiotem wynalazku jest urzadzenie ferro¬ magnetyczne do wywierania docisku , zwlaszcza do ukladów stykowych. Sluzy ono do wywierania nacisków zaleznych od przeplywu pradu w róz¬ nych elementach maszyn i urzadzen, a w szczegól¬ nosci w elektrycznych ukladach stykowych, w któ¬ rych konstrukcja umozliwia skuteczna kompensa¬ cje sil elektrodynamicznych wywolanych przeply¬ wem pradów roboczych i zwarciowych.Znane jest z opisu patentowego PRL nr 84 876 urzadzenie ferromagnetyczne, w którym zastoso¬ wano na kazdym elemencie toru pradowego na¬ kladki ferromagnetyczne jako indywidualne dzwig¬ nie niezalezne od siebie oraz od innych równo¬ leglych elementów toru.Punkty podparcia urzadzenia sa usytuowane w dwóch miejscach na jednym koncu kazdej naklad¬ ki ferromagnetycznej w poblizu zestyku, przy czym sa one rozmieszczone w taki sposób, ze sprezyny spiralne dociskajace konce nakladek w pierwszej fazie ruchu sa napiete. Dopiero w ostatniej fazie ruchu styków ruchomych po stykach stalych kon¬ ce nakladek ferromagnetycznych wchodza w punkt podparcia w konstrukcji wsporczej i ulegaja od¬ chyleniu powodujac napiecie sprezyn spiralnych na swobodnych koncach nakladek. Urzadzenie dopiero wtedy zaczyna dzialac jako dzwignia. Ramiona swobodne nakladek ferromagnetycznych maja dlu¬ gosc kilkakrotnie wieksza niz dlugosc ramion pod¬ partych. 10 15 25 30 W odlacznikach na duze prady znamionowe po¬ siadajacych styki ruchome o znacznej grubosci wy¬ stepuje problem z zapewnieniem samoustawnosci tych styków jak tez zapewnienia stalych punktów podparcia dzwigni ferromagnetycznych przy sty¬ kach przecietnych. Wymagan tych nie spelnia roz¬ wiazanie wedlug patentu PRL nr 84 876.Istota wynalazku polega na tym, ze noze styków ruchomych posiadaja przeciecia i naciecia wzdluz¬ ne z pozostawieniem mostka o odpowiedniej gru- gosci i dlugosci zapewniajacych osiagniecie wyma¬ ganej samoustawnosci nozy, ponadto noze te za¬ opatrzone sa w wyzlobienia stanowiace oparcie dla wystepów nakladek ferromagnetycznych, zas miedzy nozami styków ruchomych osadzone sa na oskach tuleje dystansowe o dlugosci mniejszej niz odleglosc miedzy nozami styków ruchomych, a ca¬ losc osadzona jest na podwójnych izolatorach ko¬ rzystnie z zywicy termoutwardzalnej, polaczonych elementem izolacyjnym. Grubosc mostka powinna zawierac sie w granicach 10%—50% grubosci styku ruchomego, a ilosc wyzlobien odpowiadac ilosci elementów zestykowych powstalych przez przecie¬ cie nozy styków ruchomych. Wystepy nakladek ferromagnetycznych zamocowane, sa na nozach sty¬ ków ruchomych ceownikowych osiowo przy pomo¬ cy trzpieni.Urzadzenie wedlug wynalazku posiada szereg za¬ let. Poprzez przeciecia i naciecia wzdluzne nozy styków ruchomych oraz odpowiednia grubosc most- 126 148126 3 ków uzyskano uelastycznienie nozy i poprawienie samoustawnosci poszczególnych punktów zestyko- wych. Zastosowanie tulei dystansowych zapewnilo nie przenoszenie sie ugiecia jednego noza na drugi w przypadku przeplywu pradu zwarciowego. Od- i powiednia konstrukcja toru pradowego oraz na¬ kladek ferromagnetycznych zabezpiecza jednoznacz¬ nie podparcie nakladek podczas przeplywu pradu zwarciowego.Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykla- 10 dzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia nóz styku ruchomego w widoku z bo¬ ku, fig. 2 — tor pradowy odlacznika w widoku z góry, a szczegól A tej figury — punkt oparcia nakladek ferromagnetycznych o nóz styku rucho- 15 mego, fig. 3 — odlacznik w widoku fc przodu, fig. 4 — sposób oparcia nakladek o styki ruchome ceow- nikowe. Figury 1, 2, 3 przedstawiaja odlacznik wy¬ sokiego napiecia na napiecie znamionowe 10 kV i prad znamionowy 4000 A, natomiast figura 4 20 przedstawia element konstrukcyjny odlacznika na napiecie znamionowe 20 kV.Jak pokazano na fig. 1 nóz 1 styku ruchomego posiada przeciecie 2, miedzy którymi znajduje sie mostek 3 powstaly z naciecia czesci nieprzecietej 25 noza. Kazdy z elementów zestykowych przez prze¬ ciecie noza 1 jest zaopatrzony w wyzlobienie 4.Tor pradowy odlacznika przedstawiony na fig. 2 sklada sie ze styków stalych 5 z przymocowanymi do nich wspornikami 6, nozy 1 styków ruchomych, 30 pomiedzy którymi umieszczone sa tuleje dystan¬ sowe 7. Przez tuleje dystansowe 7 przechodza osie, na których koncu znajduja sie nakladki ferroma¬ gnetyczne 8 dociskane sprezynami 9. Nakladki ferromagnetyczne 8 posiadaja wystepy 10 dla któ- 35 rych podparcie stanowia wyzlobienia 4 nozy sty¬ ków ruchomych, co wskazane jest na szczególe A fig. 2.Jak pokazano na fig. 3 tory pradowe osadzone sa na podwójnych izolatorach 11 polaczonych ze ^ soba elementem izolacyjnym 12. Trzy bieguny to¬ rów pradowych zamontowane sa na ramie podsta- wy3.W odlaczniku na napiecie znamionowe 20 kV, jak pokazano na fig. 3, noze 1 styków ruchomych 4| maja postac ceownika, a nakladki ferromagnetycz¬ ne 8 w wystepach posiadaja otwory, przez które przechodzi trzpien 14 zamocowany obustronnie w sciankach ceownika tworzacego styk ruchomy. Na trzpieniu 14 umieszczone sa dwie tuleje 15 ogra- |0 niczajace ewentualny ruch nakladki w czasie ma¬ newrów odlacznika.Urzadzenie wedlug wynalazku zastosowane do odlacznika na duze prady dziala w sposób naste¬ pujacy. Po zamknieciu nozy 1 styków ruchomych, w dzieki zastosowaniu przeciec 2 i naciec tworzacych mostek 3 oraz odpowiedniej grubosci mostka 3 za¬ wartej w granicach (10—50% grubosci styku ru¬ chomego, uzyskuje sie samoustawnosc tych ele¬ mentów, zapewniajaca poprzez nacisk dzwigni 60 ferromagnetycznych 8 docisk kazdego elementu styku ruchomego 1 do styku stalego 5. W czasie 4 przeplywu pradu zwarciowego i dzialania sil ele¬ ktrodynamicznych nastepuje uginanie sie jednego z nozy styku ruchomego, a poniewaz dlugosc tu¬ lei 7 jest nieznacznie mniejsza niz odleglosc mie¬ dzy nozami styków ruchomych, wiec nie nastepuje odrywanie duzego noza styku ruchomego od swoich zestyków.Wyzlobienia 4 w nozach , styków ruchomych 1 uniemozliwiaja w czasie pracy dzwigni ferromag¬ netycznych 8 ich przesuwanie sie i zapewniaja podpieranie ich konców o wsporniki 6, przymoco¬ wane do styków stalych 5. Podwójne izolatory zy¬ wiczne 11 podlaczone elementem izolacyjnym 12 zapewniaja odpowiednia sztywnosc calego toru pra¬ dowego w czasie przeplywu pradu zwarciowego, uniemozliwiajac obrót styku stalego i zejscia kon¬ ców dzwigni ferromagnetycznych 8 ze wsporni¬ ków 6.W urzadzeniu ferromagnetycznym, które ma bar¬ dzo dlugie styki ruchome 1 o przekroju ceowni- kowym dzwignie ferromagnetyczne 8, pokazano na fig. 4, w wystepach 10 maja otwory przez które przechodzi trzpien 14 utrzymujacy je w okreslo¬ nym miejscu i uniemozliwiajacy ruch wzdluz sty¬ ku ruchomego oraz tuleje 15 ograniczajace ruch w poprzek styku ruchomego w czasie pracy urza¬ dzenia.Zastrzezenia patentowe 1. Urzadzenie ferromagnetyczne do wywierania docisku, zwlaszcza do ukladów stykowych posiada¬ jace elementy ferromagnetyczne, tworzace nieza¬ lezne od siebie dzwignie, podparte na jednym kon¬ cu w poblizu zestyku w dwóch punktach, przy czy mramiona swobodne dzwigni sa kilkakrotnie dluzsze od ramion podpartych, znamienne tym, ze noze (1) styków ruchomych posiadaja przeciecia (2) i naciecia wzdluzne z pozostawieniem mostka (3) o odpowiedniej grubosci i dlugosci zapewniajacych osiagniecie wymaganej samoustawnosci nozy (1), ponadto noze te zaopatrzone sa w wyzlobienia (4) stanowiace oparcie dla wystepów (10) nakladek ferromagnetycznych (8), zas miedzy nozami (1) sty¬ ków ruchomych osadzone sa na oskach tuleje dy¬ stansowe (7) o dlugosci mniejszej niz odleglosc miedzy nozami (1) styków ruchomych, a calosc osadzona jest na podwójnych izolatorach (11) ko¬ rzystnie z zywicy termoutwardzalnej, polaczonych elementem izolacyjnym (12). 2. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze grubosc mostka (3) powinna zawierac sie w granicach 10%—50% grubosci styku ruchomego, a ilosc wyzlobien (4) odpowiadac ilosci elementów zestykowych powstalych przez przeciecie nozy (1) styków ruchomych. 3. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze wystepy (10) nakladek ferromagnetycznych (8) zamocowane sa na nozach (1) styków ruchomych w postaci ceowników osiowo przy pomocy trzpie¬ ni (14).126 118 4 4 3 Z Fig* LI. ±.9 1 6 6 6 12 8 5 1 & 11 f$ Fig3 figi, PL