Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych pochodnych imidazolu wykazujacych wyjatkowe wlasciwosci grzybobójcze i zdolnosc zabezpieczania roslin przed zakazeniem fitopato- gennymi grzybami.Nowe pochodne imidazolu wytwarzane sposo¬ bem wedlug wynalazku maja wzór 1, w którym Z oznacza grupe fenylowa, ewentualnie podstawio¬ na najwyzej trziema podstawnikami, z których kaz¬ dy niezaleznie od pozostalych oznacza atom fluo¬ ru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjano¬ wa, metoksylowa, etoksylowa, alkilowa o 1—4 ato¬ mach wegla, aminowa lub metylotio, albo Z oz¬ nacza grupe naftyIowa, dwufenylowa, pirydylo¬ wa, indolilowa, tienylowa, benzodioksanylowa, ace- tonaftylowa lub indanylowa, RP oznacza atom wo¬ doru, grupe alkilowa o 1—20 atomach wegla, cy¬ kloalkilowa o 3—8 atomach wegla, alkenylowa o 2—12 atomach wegla, cykloalkenylowa o 5—8 atomach wegla, alkinylowa o 3—6 atomach we¬ gla lub aryloalkilowa o 7—11 atomach wegla, e- wentualnie podstawione najwyzej trziema podstaw¬ nikami, z których kazdy niezaleznie od pozo¬ stalych oznacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylowa, etoksylo- wa, alkilowa o 1^4 atomach wegla, aminowa lub metylotio, RB oznacza grupe alkilowa o 1—20 ato¬ mach wegla, cykloalkilowa o 3—8 atomach we¬ gla, alkenylowa o 2—12 atomach we^la, cykloal¬ kenylowa o 5—8 atomach wegla, alkinylowa o 10 15 20 3—6 atomach wegla, aryloalkilowa o 7—11 ato¬ mach wegla lub fenylowa albo aryloalkilowa o 7—11 atomach wegla lub fenylowa podstawiona najwyzej trzema podstawnikami, z których kazdy niezaleznie od pozostalych oznacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylowa, etoksylowa, alkilowa o 3—4 atomach wegla, aminowa lub metylotio, przy czym Z i R2 moga razem tworzyc grupe o wzorze 2, Rs i R4 oznaczaja niezaleznie od siebie atom wodoru, gru¬ pe alkilowa o 1—20 atomach wegla, fenylowa, benzylowa lub fenyloetylowa, albo grupe fenylo¬ wa, benzylowa lub fenyloetylowa ewentualnie pod¬ stawione najwyzej trzema podstawnikami, z któ¬ rych kazdy niezaleznie od pozostalych oznacza a- tom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitro¬ wa, cyjanowa, metoksylowa, etoksylowa, alkilowa o 1—4 atomach wegla, aminowa lub metylotio, albo razem tworza grupe cykloalkilowa o 3—8 atomach wegla, A i B oznaczaja dwuwartoscio¬ we grupy alkilenowe o 1—5 atomach wegla, X oznacza atom chlorowca, grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla lub grupe nitrowa, a oznacza licz¬ be 0—2, n oznacza liczbe 0 lub 1, a n' oznacza liczbe 0 lub 1, przy czym w przypadku gdy Z oznacza niepodstawiona grupe fenylowa, a R1, R8 i R4 oznaczaja atom wodoru, to R2 oznacza gru¬ pe alkilowa o 4—20 atomach wegla, cykloalkilo¬ wa o 3—8 atomach wegla, alkenylowa o 2—12 atomach wegla, cykloalkenylowa o 5—8 atomach 123 447123 447 wegla, alkinylowa o 3—6 atomach wegla, arylo- alkilowa o 7—11 atomach wegla lub fienylowa, albo grupe aryloalkilowa o 7—11 atomach wegla lub fenylówa ewentualnie podstawiona najwyzej trzema podstawnikami, z których kazdy niezalez¬ nie od pozostalych oznacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksy- lowa, etoksylowa, alkilowa o 1—4 atomach wegla, aminowa lub metylotio, badz tez pochodne imi- dazolu wytwarzane sposobem wedlug wynalazku maja wzór 1, w którym Z oznacza grupe feny- lowa ewentualnie podstawiona najwyzej trzema podstawnikami, z których kazdy niezaleznie od i- ioaostaiych-ozttiicza atom fluoru, chloru, bromu, : ^jiodU/ gm^e^nftrpwa, cyjanowa, metoksylowa, eto- ; ksylowa, alkilowa o 1—4 atomach wegla, albo j Z oznacza grupe naftylowa, R1 oznacza grupe cy- j ,„ ianpwa, B2 oznacza grupe alkilowa o 1—20 ato- * mach wegla?~eykloalkenylowa o 3—8 atomach we¬ gla, alkinylowa o 3—6 atomach wegla, pirydylo- wa, pirymidylowa, fenylowa, benzylowa lub feny- loetylowa albo grupe fenylowa, benzylowa lub fe- nyloetylowa podstawiona najwyzej trzema podstaw¬ nikami, z których kazdy niezaleznie od pozosta¬ lych oznacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylowa, etoksylo¬ wa, metylowa, etylowa lub trójchlorowcometylo- wa, R8 i R4 oznaczaja niezaleznie od siebie atom wodoru, grupe alkilowa o 1—20 atomach wegla, fenylowa, benzylowa lub fenyloetylowa, albo gru¬ pe fenylowa, benzylowa lub fenyloetylowa, ewen¬ tualnie podstawione najwyzej trzema podstawni¬ kami, z których kazdy niezaleznie od pozosta¬ lych oznacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylowa, etoksylo¬ wa, metylowa lub etylowa albo razem tworza gru¬ pe cykloalkilowa o 4—8 atomach wegla, A i B oznaczaja dwuwartosciowe grupy alkilenowe o 1—5 atomach wegla, X oznacza atom chlorowca, gru¬ pe metylowa lub nitrowa, a oznacza liczbe 0—2, n oznacza liczbe 0 lub 1, a n' oznacza liczbe 0 lub 1, i moga miec postac dopuszczalnych do stosowania w rolnictwie soli addycyjnych zwiaz¬ ku o wzorze 1 z kwasami, albo jego zwiazków kompleksowych z sola metalu o wzorze MY, w którym M oznacza kation metalu, a Y oznacza anion.Zwiazki kompleksowe z solami metali zwiaz¬ ków imidazolowych przedstawione sa wzorem 3, w którym Z, A, B, R1, R2, R3, R4, n, n', X i a maja wyzej podane znaczenie, M oznacza kation metalu z grupy IIA, IVA, VA, IB, IIB, VIB i VII ukladu okresowego pierwiastków, Y oznacza na¬ dajacy rozpuszczalnosc jon o znaku przeciwnym, czyli anion, a m oznacza liczbe 1—4.W wyzej podanych okresleniach grup R1 i R2 okreslenie „grupa alkilowa" oznacza korzystnie grupe alkilowa o lancuchu prostym lub rozgale¬ zionym o 1—10 atomach wegla. Okreslenie „gru¬ pa aryloalkilowa" oznacza korzystnie grupe arylo¬ alkilowa o 7—9 atomach wegla, zwlaszcza gru¬ pe benzylowa, fenyloetylowa lub naftylometylo- wa, która moze byc podstawiona najwyzej dwo¬ ma podstawnikami, z których kazdy niezaleznie od pozostalych oznacza grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla, metoksylowa, etoksylowa, atom chloru, fluoru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyja¬ nowa, aminowa, metylotio lub trójchlofówcomety- 5 Iowa. W zwiazkach imidazolowych o wzorze 1 lub 3 n' oznacza korzystnie liczbe 1.Szczególnie korzystnie n' oznacza liczbe 1, a n oznacza liczbe 0. W najbardziej korzystnym przy¬ padku n' oznacza liczbe 1, a n oznacza liczbe 0, 10 R1 oznacza atom wodoru, a oznacza liczbe 0, Z oznacza podstawiona grupe fenylowa, zawierajaca najwyzej trzy podstawniki, z których kazdy oz¬ nacza grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla, me¬ toksylowa, etoksylowa, atom chloru, fluoru, bro- 15 mu, jodu, grupe nitrowa, aminowa lub metylo¬ tio, a R2 oznacza grupe alkilowa o 4—10 ato¬ mach wegla, grupe alkenylowa o 2—12 atomach wegla, grupe aryloalkilowa o 7—9 atomach we¬ gla, która moze byc podstawiona najwyzej dwo¬ ma podstawnikami, z których kazdy oznacza gru¬ pe alkilowa o 1—4 atomach wegla, metoksylo¬ wa, etoksylowa, atom chloru, fluoru, bromu, jodu, grupe nitrowa, aminowa lub metylotio; grupe fe¬ nylowa, która moze byc podstawiona najwyzej dwoma podstawnikami, z których kazdy oznacza grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla, metoksy¬ lowa, etoksylowa, atom chloru, fluoru, bromu, jo¬ du, grupe nitrowa, aminowa lub metylotio; gru¬ pe cykloalkilowa o 3—7 atomach wegla, lub gru- 20 25 30 pe cykloalkenylowa o 5—7 atomach wegla.Typowymi zwiazkami o wzorze 1 sa nastepu¬ jace zwiazki: 1-[^-/2,4-dwuchlorofenylo/-heksylo]-imidazol, 35 1-[yff-/2-chlorofenyloZ-heksylo]-imidazol, l-[/?-/4-bromofienylo/-heksylo]-imidazol, l-i[yff-/3-jodofenyloi/-heksylo]-imidazol, l-Ly9-/2,6-dwuchlorofenyloj/decylo]-imidazol, 1-[^-/2,4-dwuchlorofenyloi/-/?-/p-chlorofenylo/-etylo]- 40 -imidazol, l-[«-/2,4-dwuchlorobcnzylo/-pentylo]-imidazol, 1-[/?-/2,4-dwuchlorobenzyloZ-heksyló]-imidazol, 1-[/?-/2-metylo-4'-chlorofenylq/-heptylo ]-imidazol, l-[/?-/2,4-dwuchlorofenetylo/-heksylo]-imidazol, 45 l-[^-/2,4-dwuchlorofenylo/-nonylo]-imidazol, 1- [^-/2,4-dwumetylotiofenylo/-heksylo]-imidazol, l-[/?-/4-nitrofenylo/-heksylo]-imidazol, 1- t/?-/3,4-dwuchlorofenyloZ-heksylo] -imidazol, l-[l/?-/4-tolila/-heksylo]-imidazol, 50 l-[/?-/4-anizylo/-heksylo]-imidazol, l-[j/?-/2,4-dwuchlorofenyloi/-/?-cyklopropylo-etylo]- v -imidazol, 1- [yfl-/2,4-dwuchlorofenylo,/-/?-cyklopentyloHetylo]- -imidazol, 55 l-[/?-/2,4-dwuchloro£enylo/-/?-cykloheptylo-etylo]- -imidazol,. l-[^,^-trójmetyleno-^-/2',4'-dwuchlorofenylO(/etylo]- -imidazol, 1- [^,^-pieciometyleno-/?-/2',4'-dwubromofenyla/-ety- 60 lo]-imidazol, l-[^,/?-heptametyleno-/?-/3',5.'-dwufluorofenylo/-ety- lo]-imidazol.JV korzystnym przypadku w zwiazkach o wzo¬ rze 1 Z oznacza grupe fenylowa, korzystnie pod- 65 stawiona najwyzej dwoma podstawnikami, z któ-123 447 6 rych kazdy oznacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, metoksylowa lub metylowa, R* oznacza atom wodoru, grupe alkilowa o 1—10 atomach wegla, grupe cykloalkilowa o 3—8 ato¬ mach wegla, grupe cykloalkenylowa o 5—8 ato¬ mach wegla, grupe alkenylowa o 3—6 atomach. wegla, grupe alkinylowa o 3—6 atomach wegla, grupe fenylowa, benzylowa lub fenyloetylowa albo grupe fenylowa, benzylowa lub fenyloetylowa pod¬ stawiona najwyzej dwoma podstawnikami, z któ¬ rych kazdy oznacza atom chloru, fluoru, grupe nitrowa, metoksylowa lub metylowa, R2 i R3 oz¬ naczaja niezaleznie od siebie atom wodoru, gru¬ pe alkilowa o 1—10 atomach wegla, grupe feny¬ lowa, benzylowa lub fenyloetylowa albo grupe fenylowa, benzylowa lub fenyloetylowa podsta¬ wiona najwyzej dwoma podstawnikami, z których kazdy oznacza atom chloru* grupe nitrowa, me¬ toksylowa lub metylowa, albo razem moga two¬ rzyc grupe cykloalkilowa o 4—8 atomach wegla.Odnosi sie to równiez do ich dopuszczalnych do stosowania w rolnictwie soli addycyjnych z kwa¬ sami i zwiazków kompleksowych z solami me¬ tali.Szczególnie korzystne sa zwiazki o wzorze 1, w którym Z oznacza grupe tenylowa lub grupe fenylowa podstawiona najwyzej dwoma podstaw¬ nikami, z których kazdy oznacza atom fluoru, chloru, grupe metylowa, metoksylowa lub nitro¬ wa, R1 oznacza atom wodoru, grupe alkilowa o 1—3. atomach wegla, grupe cykloheksylowa, cyklo- heksenylowa, alkenylowa o 3—6 atomach wegla, alkinylowa o 3—6 atomach wegla, fenylowa lub chlorofenylowa, benzylowa, chlorobenzylowa lub fenyloetylowa, R2 i R8 oznaczaja niezaleznie od siebie atom wodoru, grupe alkilowa o 1—3 ato¬ mach wegla lub fenylowa oraz ich dopuszczalne w rolnictwie sole addycyjnie z kwasami i zwiazki kompleksowe z solami metali.Najkorzystniejsze sa zwiazki o wzorze 1, w którym Z, n i n' maja wyzej podane znaczenie, R1 oznacza grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla, fenylowa, benzylowa lub fenyloetylowa, R2 i R8 oznaczaja atom wodoru, a a oznacza liczbe 0 oraz ich dopuszczalne w rolnictwie sole addycyj¬ ne z kwasami i zwiazki kompleksowe z solami metali. 1-/2-cyjano-2/2-chlor ofenylo/-propylo/-imidazol, i_/2-Cyjano-2-/3-fluorofenylo/-butylo/-2-metylo-imi- -dazol, 1-/2-cyjano-2-/4-bromofenylo/-pentylaZ-imidazol, * l_/2-Cyjano-2-/2,3-dwufluorofenylo/-3,3-dwumetylo- -butyloZ-imidazol, -l/2-cyjano-2-/5-bromo-2-chlorofenylo/-dodecylo/- -imidazol, l_/3_Cyjano-3-/2,6-dwuchlorofenyla/-tetradecylo/-2- -metylo-imidazol, ~ l-/5-cyjano-5n/2,4,6-trójchlorofenylo/-pentaojecylo/- -imidazol, W8-cyjano-8/2-nitrofenylo/-heptadecylo/-2-chloro- imidazol, l-/10-cyjano-10/-2-chloro-4-nitrofenylo/-oktadecylo/- -imidazol, 20 29 l-/2-cyjano-2-/2-cyjanofenylo/dokozylo/-2-nitroimi- dazol, l-/2-cyjano-2V2-metoksyfenylo/-heksylo/-imddazol, W2-cyjano-2-/4-chloro-2-nitrofenylo/-butylo/-2-me- 5 tylo-imidazol, l-/2-cyjano-2-tfenylo-2V2-chlorofenylo/-etylo/-imida- zol, l-/2-cyjano-2-/2-bromofenylo/-2-/2-nitrofenylo/^ety- lo/-imidazol, 10 l-/2-cyjano-2-/2-chloro-4-metylofenylo/-2-/4-rmeto- -ksyfenylo/-etylo/-imidazol, l-«/3-cyjano-3-/2,6-dwuetylofenylo/-propylo/-2-nitro- imidazol, l-/2-cyjano-2-/4-trójfluorometylofenylo/-etylo/-imi- 15 dazol, l-/3-cyjano-3-i/2'-bromofenylo/-3-/4-chlorofenylo/- -propylo/-2-metyloimidazol, l-/4-cyjano-4-/3-cyjanofenylo/-4V2-metylofenylo/- -butylo/-2-chloroimidazol, l-/2-allilo-2-cyjano-2-/2,4-dwuchlorofenylo/-etylo/- -imidazol, l-/2-krotyl3-2-cyjano-2-/2,4^dwuchlorofenylo/-etylo/-^ -imidazol, ln/2-metallilo-2-cyjano-2-./2,4-dwuchlorofenylo/-ety- loMmidazol, l-/2-/5-heksenylo/-2-cyjano-2-/2,4-dwuchlorofenylo/- -etylo/-imidazol, l-/2-propargilo-2-cyjano-2-/2,4-dwuchlorofenylo/-e- tylo/-imidazol, l-/2^/4-pentinylo/2-cyjano-/2,4-dwuchlorofenylo/-ety- lo/-imidazol, W2-/5-heksenylo/-2-cyjano-/2,4-dwuchlorofenylo/- -etylo/-imidazol, l-/4-cyjano-4^/2,4-dwuchlorofenylo/-2,2-dwumetylo- butylo/-imidazol, l-/7-cyjano-7-/2,4-dwuchlorofenylo/-heptylo/-imida- zol, W2-cyjano-2-/4-trójfluorometylofenylo/-heksylo/-2- -nitro-imidazol, l-/2-cyjano-2-/2,4-dwufluorofenylo/-l-/2,4-dwumety- lofenylo-/heksylo/-2-nitroimidazol, l-/2-cyjano-2-/4-jodofenylo/-oktylo/-imidazol, l-/2-cyjano-2n/3,5-dwunitrofenylo/-heksylo/-Imidazol, 45 W2-cyjano-2-/2,3-dwumetylofenylo/-heksylo/-imida- zol, l-/l-/n-butylo/2-cyjano-2-/2,4-dwuchlorofenylo/^ety- lo/-imidazol, 1-i/l-/n-heksylo/-3-cyjano-3-fenylo-3-/2,4-dwuchloro- 30 fenylo/-propylo/-imidazol, l-/2-fenylo-3-cyjano-3-/2,4-dwuchlorofenylo/-propy- lo/-imidazol, 1-i/6-cyjano-6-/4-metoksyfenylo/-6-/2-metylofenylo/- -heksylo/-imidazol, 55 l-2-cyjano-2-fenylo-2-/4-etylofenylo/-etylo/-imida- zol, l-/2-cyjano-2-/4-pirydylo/-2-fenyloetylo/-imidazol, l-/2-cyjano-2T/4-pirymidylo/2-fenyloetylo/-imidazol, l-/2-cyjano-2-/3-pirydylo/-2-fenylodecylo/-imidazol, 60 l-/10-cyjano-10-/2-metoksy-4-metylofenylo/-10-feny- lodecylo/-imidazol, l-/2-cyjano-2-/2-pirymidylo/-2-fenyloetylo/-imidazol, l-/2-cyjano-2-/l-naftylo/-heksylo/-imidazol, l-/2-cyjano-2-/l-/2,4-dwuchloronaftylo/-heksylo/-i- " 65 midazol, 397 l-/l,l-czterornetyleno*2-cyjano-2-/2,4-dwuchlorofe- nylo/-heksylo/-imidazol, oraz ich sole addycyjne z kwasami i zwiazki kom¬ pleksowe z solami metali.Sposób wedlug wynalazku wytwarzania zwiaz¬ ków o wzorze 1, w którym Z, A, B, R1, R2, Rs, R4, n, n', X i a maja wyzej podane znaczenie i dopuszczalnych do stosowania w rolnictwie soli addycyjnych zwiazku o wzorze 1 z kwasami albo jego zwiazków kompleksowych z sola metalu o wzorze MY, w którym M oznacza kation metalu, a Y oznacza anion, polega na poddaniu zwiazku o wzorze 4, w którym W oznacza halogenek, alki- losulfónian zawierajacy w czesci alkilowej 1—4 atomów wegla, benzenosulfonian lub toluenosulfo- nian, a Z, A, B, R1, R2, R3, R4, n i n' maja wyzej podane znaczenie, reakcji z równomolowa iloscia lub z nadmiarem imidazolu lub soli imidazolu, ewentualnie w obecnosci obojetnego rozpuszczal¬ nika, w temperaturze 50—180°C.Tak wiec zwiazki o \ wzorze 1 otrzymuje sie t standardowymi metodami syntezy. Typowe me¬ tody, stosowane przy wytwarzaniu tych zwiazków, sa przedstawione na schematach. l-//?-podstawiony-alkilo/-imidazol otrzymuje sie wedlug schematu 1.Gdy odpowiednia pochodna octanu o wzorze 5 poddaje sie reakcji z wodorkiem sodowym w czterowodorofuranie lub glinie, powstaje odpowie¬ dnia sól sodowa o wzorze 6. Reakcja soli o wzo¬ rze 6 z halogenkiem organicznym daje ester o wzorze 8, który przeprowadza sie w odpowiednia pochodna karbinolowa o wzorze 7 przez reduk¬ cje za pomoca takich odczynników, jak wodorek litowoglinowy (LiAlH^) w eterze lub wodorek bis- -/2-metoksyetoksy/-glinowy w benzenie.Nastepnie na zwiazek o wzorze 7 dziala sie chlor¬ kiem metanosulfonylu w obecnosci trójetyloaminy w weglowodorowym rozpuszczalniku o charakterze aromatycznym, takim jak benzen lub toluen, .o- trzymujac sulfonian o wzorze 9. Przez dzialanie na zwiazek o wzorze 7 chlorkiem tionylu lub pie- ciochlorkiem fosforu w weglowodorowym rozpusz¬ czalniku o charakterze aromatycznym, takim jak benzen lub toluen, otrzymuje sie chlorek o wzo¬ rze 10.Reakcja zwiazku o wzorze 9 z nadmiarem imi¬ dazolu o wzorze 11 lub zwiazku o wzorze 10 z sola sodowa imidazolu o wzorze 12 bez rozpusz¬ czalnika lub w obecnosci rozpuszczalników takich jak benzen, glin, N,N-dwumetyloformamid i tym podobnych daje alkilowany zwiazek imidazolowy s o wzorze 13. l-/«-podstawiony-alkilo/-imidazol otrzymuje sie wedlug schematu 2.Zwiazki te otrzymuje sie poddajac reakcji me¬ taliczny magnez z odpowiednim chlorkiem orga¬ nicznym o wzorze 14 w eterze, przy czym powsta¬ je odczynnik Grignarda o wzorze 15, który nastep¬ nie poddaje sie reakcji z odpowiednim aldehydem w celu otrzymania pochodnej karbinolowej o wzo¬ rze 16. Z pochodnej tej otrzymuje sie sulfonian lub chlorek, które nastepnie poddaje sie. reakcji z imidazolem o wzorze 11 lub jego sola sodowa 447 8 wyzej opisana metoda, otrzymujac produkt o wzo¬ rze 18.Rozszerzenie lancucha metylenowego — metoda malonianowa przebiega wedlug schematu 3. 5 Synteze malonianu przeprowadza sie w celu o- trzymania niektórych bliskich analogów z rozsze¬ rzonym lancuchem metylenowym. W tym celu ha* logenek alkilowy o wzorze 19 poddaje sie reakcji z sodowa pochodna malonianu etylu w rozpuSz- M czalniku takim, jak czterowodorofuran lub glin, otrzymujac podstawiony malonian o wzorze 20, który w dalszej reakcji z wodorkiem sodowym w czterowodorofuranie i nastepnie przez dodanie od~ powiedniego halogenku organicznego daje dwupod- 1B stawiony ester o wzorze 21. Przez zasadowa hy¬ drolize tego estru a nastepnie zakwaszenie i de- karboksylacje, otrzymuje sie mono-kwas o wzo¬ rze 22. Redukcja zwiazku o wzorze 22 za pomoca wodorku litowo-glinowego daje odpowiednia po- •• chodna karbinolowa o wzorze 23, z której zwykly¬ mi metodami otrzymuje sie alkilowany imidazol o wzorze 25.Rozszerzanie lancucha prowadzi sie wedlug sche¬ matu 4.* Lancuch metylenowy mozna rozszerzyc, stosujac jako zwiazek wyjsciowy metanosulfonian o wzo¬ rze 9 przez wytworzenie nitrylu o wzorze 26. W tym celu sulfonian o wzorze 9 w dwumetylofor- mamidzie (DMF) poddaje sie reakcji z cyjankiem sodowym w DMF, otrzymujac pochodna nitrylowa o wzorze 26. Hydroliza tej pochodnej we wrzacym 50*/o kwasie siarkowym daje kwas o wzo¬ rze 27, który nastepnie redukuje sie wodorkiem li- towo-glinowym, otrzymujac alkohol o wzorze 28.Nastepnie wytwarza sie pochodna imidazolowa w zwykly sposób przez sulfonian o wzorze 29 lub otrzymany sulfonian zawraca sie. do prooesu dal¬ szego rozszerzania lancucha.Otrzymywanie analogów fenylowych przebiega wedlug schematu 5.Synteza fenylo-podstawionych analogów zachodzi wedlug reakcji Darzen'a. Podstawiony benzofenon o wzorze 31 poddaje sie reakcji z chlorooctanem 45 etylu w obecnosci wodorku sodowego i otrzymuje sie ester glicydowy o wzorze 32. Przez hydrolize i nastepna dekarboksylacje zwiazku o wzorze 32 otrzymuje sie dwuaryloacetaldehyd o wzorze 34, który poddaje sie redukcji za pomoca wodorku li- M towo-glinowego do odpowiedniego alkoholu o wzo¬ rze 35. Alkohol ten przeprowadza sie zwyklymi metodami w alkilowany imidazol o wzorze 36. a^-dwupodstawiony alkiloimidazol otrzymuje sie wedlug schematu 6. 88 Przez acylowanie podstawionego aromatycznego weglowodoru za pomoca halogenku acylowego o wzorze 37 metoda Friedel'a — Craffa w obecnosci chlorku glinowego bez rozpuszczalnika lub w chlo¬ rowcowanym weglowodorze otrzymuje sie zwiazek W o Wzorze 38. Przez reakcje tego zwiazku z nad^ miarem chlorooctanu etylu i wodorku sodowego otrzymuje sie ester glicydowy o wzorze 39, któ¬ ry po zmydleniu zasada, hydrolizie goracym kwa¬ sem mineralnym i dekarboksylacja daje aldehyd o « wzorze 40. Przez reakcje Grignard'a tego aldehy-123 447 9 u du z halogenkiem alkilo- lub arylomagnezowym otrzymuje sie alkohol o wzorze 41. 25e zwiazku te¬ go otrzymuje sie poprzednio opisanymi metodami sulfonian o wzorce 42, a nastepnie przez reakcje z imidazolem zwiazek o wzorze 43. y?,^-dwupodstawiony-alkiloimidazol otrzymuje sie wedlug schematu 7. u Gdy odpowiednia sodowa pochodna octanu alki- lu o wzorze 44, otrzymana wyzej opisanymi me¬ todami, poddaje sie reakcji z jodoalkanem w pod¬ wyzszonej temperaturze w rozpuszczalniku takim, jak eter, czterowodorofuran lub dwumetyloforma- mid, otrzymuje sie odpowiedni trójpodstawiony oc¬ tan o wzorze 43, który po redukcji wodorkiem li- towo-glinowym w bezwodnym eterze daje alkohol o wzorze 46. Ze zwiazku tego otrzymuje sie zwy¬ klymi metodami sulfonian oraz przez reakcje z imidazolem zwiazek o wzorze 48.Alternatywna metoda otrzymywania analogów fenylowych wedlug schematu 8.Redukcja podstawionego kwasu fenylooctowego o wzorze 49 wodorkiem litowo-gUnowym w cztero- wodorofuranie daje alkohol o wzorze 50. Przez wytworzenie sulfonianu o wzorze 51, a nastepnie reakcje z imidazolem otrzymuje sie produkt o wzorze 52. 1-/^-podstawiony dwuar/yloalkiloMmidazol otrzy¬ muje sie wedlug schematu 9.Reakcja dwuetyloacetalu ehloroacetaldehydu o wzorze 53 z podstawionym weglowodorem aroma¬ tycznym w obecnosci kwasu siarkowego w tempe¬ raturze pokojowej daje podstawiony chlorek ary- loetylu o wzorze 54, z którego przez reakcje z sola sodowa imidazolu o wzorze 12 wyzej opisa¬ nym sposobem otrzymuje sie produkt o wzorze 55. 1-/j?-/podstawiony-arylo/-heksyloMmidazol otrzy- muje sie wedlug schematu 10 i schematu 11.Gdy podstawiony weglowodór aromatyczny pod¬ daje sie reakcji z 1,2-epoksyheksanem o wzorze 56 w obecnosci chlorku glinowego, otrzymuje sie przegrupowany heksanol o wzorze 57. Przez utwo¬ rzenie metanosulfonianu o wzorze 58, a nastepnie reakcje z imidazolem otrzymuje sie produkt o wzo¬ rze 59.Gdy benzen, podstawiony grupami elektronodo- norowymi, poddaje sie reakcji z 1,2-epoksyheksa¬ nem o wzorze 60 w obecnosci chlorku cynowego, otrzymuje sie heksanol o wzorze 61. Pochodna i- midazolowa otrzymuje sie wyzej opisanymi meto¬ dami przez metanosulfonian. l-/y?-/alkilotio- lub alkilosulfonylo-podstawione- -fenytoV-alkilo/-imidazole otrzymuje sie wedlug schematu 12 i schematu 13.Alkilotio- i alkilosulfonylo-pochodne otrzymuje sie z aldehydu o wzorze 62, który poddaje sie re¬ dukcji wodorkiem litowo-glinowym do alkoholu o wzorze 63. Alkohol ten w reakcji z chlorkiem me- tanosulfonylu w obecnosci trójetyloaminy daje sul¬ fonian o wzorze 64, z którego otrzymuje sie po¬ chodna benzonitrylu o wzorze 65 przez reakcje z cyjankiem sodowym.Alkilowanie nitrylu o wzorze 65 przez dzialanie wodorkiem sodowym, a nastepnie halogenkiem al¬ kilowym, daje a-alkilowa pochodna benzonitrylu o wzorze 66, Przez hydrolize tej pochodnej kwasem siarkowym w alkoholowym rozpuszczalniku otrzy¬ muje sie ester kwasu la-alkilo-fenylooctowego o wzorze 67, który po redukcji wodorkiem litóWo- -glinowym daje alkohol fenetylowy o wzorze 68.Zwiazek imidazolowy otrzymuje sie przez metano¬ sulfonian metodami opisanymi powyzej. Gdy zwia¬ zek irnidazolowy o wzorze 69 utlenia sie nadtlen¬ kiem wodoru w kwasie- octowym powstaje zwiazek alkjlósulfonylowy o wzorze 70. 1-/jffViiitra*podstawi0fty-fenylo/~alkilo/-imidazol o wzorze 72 otrzymuje sie wedlug schematu 14.Nitro-podstawione pochodne fenylowe o wzorze 71 otrzymuje sie przez nitrowanie niepodstawio- nych lub podstawionych analogów -o wzorze 71. 1-jff-/amino-podstawiony-fenylo/^alkiló/-imidazol ó- trzymuje sie wedlug schematu 15.Amino-podstawione pochodne fenylowe o wzo¬ rze 73 otrzymuje sie przez dedukcje nitro-podsta- wionych pochodnych fenylowych o wzorze 72.Podstawione pochodne imidazolówe otrzymuje sie wedlug schematu 16.Zwiazki analogiczne o wzorze 75 zawierajace podstawiony pierscien imidazolowy otrzymuje sie przez reakcje odpowiedniego metanosulfonianu o wzorze 74 s nadmiarem podstawionego imidazolu lub jego soli sodowej.Sole addycyjne z kwasami ar^locyjanoalkilo- i c^uarylocyjanoalkUodmidazólt mozna otrzymac przez dodanie wodnych, alkoholowych lub etero¬ wych roztworów kwasów organicznych lub mine* ralnych do wodnych, alkoholowych lub eterowych roztworów zwiazków o wzorze 1.Otrzymany osad odsaeza sie, przemywa rozpusz¬ czalnikiem i suszy, otrzymujac pozadana sól ad¬ dycyjna z kwasem. Typowymi kwasami, stosowa¬ nymi do otrzymywania tych soli, sa kwasy: solny, azotowy, bromowodorowy, siarkowy, nadchlorowy, fosforowy, octowy, szczawiowy, jablkowy, winowy, cytrynowy i tym podobne.Sole addycyjne z kwasami otrzymuje sie we¬ dlug schematu 17.Sole aralkilowych pochodnych imidazolu o wzo¬ rze 80 otrzymuje sie w reakcji eterowego roztwo¬ ru zwiazku imidazolowego o wzorze 79 z równo¬ waznikowa iloscia odpowiedniego kwasu nieorga¬ nicznego lub organicznego, rozpuszczonego w ete¬ rze lub alkoholu, po czym mieszanine reakcyjna saczy sie lub zateza i saczy, otrzymujac sól. zwiazki kompleksowe z solami metali otrzymu-; je sie wedlug schematu 18.Zwiazki kompleksowe z solami metali aralkilo¬ wych pochodnych imidazolu o wzorze 3 otrzymu¬ je sie przez reakeje alkoholowego lub wodnego roztworu zwiazku imidazolowego o wzorze 79 z wodnym lub alkoholowym roztworem soli metalu MY w zakresie temperatur 15—60°C. Osad odsa¬ cza sie, przemywa rozpuszczalnikiem i suszy, o- trzymujac odpowiedni zwiazek kompleksowy z so¬ la metalu p wzorze 3.Solami metali, stosowanymi do otrzymywania tych zwiazków kompleksowych sa-sole, Stanowia¬ ce polaczenie kationu metalu takiego jak Mg, Ca, It 15 2§ 19 aa 35 40 49 50 59 '\\ u Ba, Sn, Pb7 Cu, Zn, Cd, Cr, Mn, Fe, Co, Ni lub tym podobne, z anionem takim, jak anion chlor¬ kowy, bromkowy, jodkowy, siarczanowy, wodoro- siarczanowy, fosforanowy, azotanowy.. Ogólnie biorac kompleksy zwiazków imidazolo- wych z sojami metali mozna otrzymac przez wkra- planie przy jednoczesnym mieszaniu stechiome- trycznej ilosci soli metalu, rozpuszczonej w odpo¬ wiednim rozpuszczalniku 4o roztworu 1-podsta¬ wionego aralkilo imidazolu w odpowiednim roz¬ puszczalniku. Mieszanine reakcyjna miesza sie w ciagu krótkiego okresu czasu i rozpuszczalnik u- suwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymu¬ jac^ zwiazek kompleksowy odpowiednio 1-podsta- wionego aralkilo-imidazolu' z sola metalu. Iden¬ tycznosc i czystosc zwiazku stwierdza sie za po¬ moca analizy elementarnej.Zwiazki kompleksowe z solami metali mozna takze otrzymac przez zmieszanie soli metalu w ilo¬ sci stechiometryczaoej lub w. nadmiarze z odpowie¬ dnia iloscia 1-podstawionego aralkiloimidazolu w odpowiedniej ilosci rozpuszczalnika.Ponizsze przyklady ilustruja dokladniej sposób wedlug wynalazku wytwarzania zwiazków imida- zolowych oraz ich zwiazków kompleksowych z so¬ lami metali.Przyklad I. l-[^-/2,4Hflwuchlorofenylo/-heksy- lo]-imidazol. 1. ^-/2,4-dwuchlorofenylo/-kapronian etylu.Do ^58,6 g (1,22 mol) 50M wodorku sodowego w 1 litrze bezwodnego czterowodorofuranu (tHF) do¬ daje sie w temperaturze 40°C 50,0 g (0,215 mol) estru etylowego kwasu 2,4-dwuchlorofenylooctowe- go i miesza sie w. ciagu 10 minut. Gdy rozpoczy¬ na sie wydzielanie gazowego wodoru, temperature reakcji obniza sie do 10° i wkrapla sie jeszcze 200,0 g estru (0,858 mol).Po zakonczeniu dodawania mieszanine reakcyjna pozostawia sie, mieszajac, do ogrzania do tempe¬ ratury pokojowej. .Nastepnie mieszanine reakcyjna ogrzewa sie do temperatury 40° w ciagu 1 godzi¬ ny i ponownie oziebia do temperatury pokojowej.Nastepnie do mieszaniny dodaje sie w tempera¬ turze 20° 198,0 g (1,076 mola) 1-jodobutanu i po zakonczeniu dodawania miesza sie w temperatu¬ rze 40°C w ciagu 16 godzin. ¦-, .Nastepnie mieszanine oziebia sie, zateza i wlewa do 1,5 litra wody. Nierozpuszczalny olej oddziela sie, a warstwe wodna ekstrahuje sie eterem.Ekstrakt laczy sie z olejem. Otrzymany roztwór eterowy przemywa sie kolejno 100 ml rozcienczo¬ nego kwasu solnego, 100 ml roztworu kwasnego weglanu sodowego i 100 ml wody.^Roztwór suszy sie i zateza, otrzymujac 324,3 g surowego produk¬ tu. Destylacja produktu''daje 223,0 g (72M*) czyste¬ go estru (115 — 20°/25 mm), którego identycznosc stwierdza sie za pomoca widma w podczerwieni, a czystosc za pomoca chromatografii na zelu. 2. 2-/2,4-dwuchlorofenylo/-beksanol-l.Do 11,7 g (0,308 mol) wodorku litowo-glinowego w 1 litrze bezwodnego eteru dodaje sie powoli w temperaturze 5—10° 140,0 g (0,486 mol) otrzyma¬ nego ^n/2,4-dwuchlorofenylo/-kapronianu etylowe¬ go. *44T 12 Po zakonczeniu dodawania mieszanine reakcyjna pozostawia sie, mieszajac, do powolnego ogrzania do temperatury pokojowej. Otrzymana papke do¬ daje sie powoli do wody z lodem, przy czym 5 energicznie wydziela sie gazowy wodór. Po za¬ konczeniu dodawania mieszanine zakwasza sie za pomoca stezonego kwasu solnego. Warstwe orga¬ niczna oddziela sie, a warstwe wodna ekstrahuje sie eterem. Ekstrakt ten laczy sie z warstwa orga- 10 niczna i otrzymany roztwór przemywa sie woda, a nastepnie rozcienczonym roztworem kwasnego weglanu sodowego. Po wysuszeniu bezwodnym siarczanem magnezowym roztwór zateza sie i de¬ styluje (118 — 23°/2 mm), otrzymujac 110,8 g (92°/») 15 produktu.: 3. Metanosulfonian 2-/2,4-dwuchlorofenylo/-hek- sylowy.Do 24,7 g (0,1 mol) 2-/2,4-dwuchlorofenylo/-heksa- 20 nolu-2 i 13,8 g (0,12 mol) chlorku metanosulfony- lowego w 200 ml benzenu dodaje sie powoli 14,2 g (0,14 mol) trójetyloaminy w temperaturze 10°. Po zakonczeniu dodawania mieszanine reakcyjna mie¬ sza sie i pozostawia na 30 minut do ogrzania do 25 temperatury pokojowej. Nastepnie otrzymana za¬ wiesine ogrzewa sie do wrzenia przez 30 minut, oziebia i wlewa do wody. Roztwór organiczny przemywa sie rozcienczonym kwasem solnym, na¬ stepnie woda i na koniec rozcienczonym roztwo- 33 rem kwasnego weglanu sodowego. Po wysuszeniu bezwodnym siarczanem magnezu benzen odpedza sie, otrzymujac 31,8 g (98*/«l) surowego produktu, którego identycznosc stwierdza sie za pomoca wid¬ ma w podczerwieni i widma magnetycznego rezo- 35 nansu jadrowego, a czystosc — za pomoca chro¬ matografii na zelu. 4. Otrzymywanie zwiazku imidazolowego.Do 27,2 g (0,4 mol) imidazolu dodaje sie 31,8 g (0,098 mol) metanosulfonianu 2-/2,4-dwuchlorofeny- *P W-heksylowego w temperaturze 95° i miesza sie w temperaturze 95° w ciagu 16 godzin. Pod koniec tego okresu czasu mieszanine reakcyjna oziebia sie i wlewa do 500 ml wody, miesza w ciagu 1 go¬ dziny, czesc organiczna oddziela sie, a warstwe &. wodna ekstrahuje sie eterem. Warstwe eterowa la¬ czy sie z faza organiczna, przemywa woda, suszy i zateza, otrzymujac 24,4 g (88°/*) zwiazku imida¬ zolowego, którego identycznosc okresla sie za po¬ moca widma w podczerwieni, magnetycznego re- 5P: zonansu jadrowego i analizy elementarnej. Czy¬ stosc zwiazku, okreslona za pomoca chromatogra¬ fii na ielu, jest wyzsza niz 95*/©.Przyklad II, Chlorowodorek l-[^-/2,4-dwu- chlorofenylo/-heksylo]-imidazolu. Przez roztwór 30,0 g (0,101 mol) l-/ytf-/2,4-dwuchlorofenylo/-neksy- lo/-imidazolu w 200 ml eteru przepuszcza sie su¬ chy gazowy chlorowodór do momentu, gdy mie¬ szanina reakcyjna wykaze odczyn kwaZny wobec lakmusu. Powstaly bezbarwny osad oddziela sie przez filtracje, otrzymujac 24,5 g chlorowodorku, który identyfikuje sie za pomoca NMR.Przyklad III. Zwiazek kompleksowy 1-^-/2,4- -dwuchlorofenylo/-heksylo/-imidazolu z chlorkiem w.; cynku.123 4 13 Metoda A.Do roztworu 2,0 g (0,0067 mol) l-//?-/2,4-dwuchlo- rofenylo/-heksylo/-imidazolu w 10 ml absolutnego etanolu wkrapla sie roztwór 0,46 g (0,0036 mol) chlorku cynku w 30 ml absolutnego etanolu. Mie- 5 szanine reakcyjna miesza sie w ciagu 10 minut i usuwa sie rozpuszczalnik pod zmniejszonym cis¬ nieniem. Otrzymany produkt w postaci bialego, szklistego osadu wyodrebnia sie i identyfikuje za • pomoca NMR. 10 Metoda B. 2,0 g (0,0067 mol) l-[/?-/2,4-dwuchlorofenylo/-heksy- lo]-imidazolu i 0,92 g (0,0067 mol) chlorku cynku miesza sie w ukladzie rozpuszczalników aceton: : metanol: woda (1 :1 ; 2) w ilosci 40 ml.Przyklad IV. Sztzawian l-[^-/2,4-dwuchloro- fenylo/-heksylo]-imidazolu.Do roztworu 4 g (0,0135 mol) l-[^-/2,4-dwuchloro- fenylo/-heksylo]-imidazolu w eterze wkrapla sie 20 roztwór 1,7 g (0,0135 mol) kwasu szczawiowego w 10 ml metanolu. Natychmiast powstaje bialy osad, który oddziela sie przez filtracje i suszy pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac 3,37 g osa¬ du o temperaturze topnienia 126—128°.Przyklad V. l-[^-/p-metylotiofenylo/-heksy- lo]-imidazol. 1. p-Metylotiofenylometanol. V Do roztworu 19,8 g (0,521 mol) wodorku litowo- '. -glinowego (LiAlH^ w 750 ml bezwodnego eteru 30 dodaje sie powoli roztwór 98 g (0,64 mol) p-me- tylomerkaptobenzaldehydu w 250 ml bezwodnego eteru w temperaturze ponizej 10°C. Po zakoncze¬ niu dodawania mieszanine reakcyjna miesza sie w ciagu 0,5 godziny w temperaturze lO^C, a nastep- 35 nie przemywa sie reakcje przez powolne dodanie 100 ml acetonu w oelu usuniecia nieprzereagowa- go wodorku litowo-glinowego. Do otrzymanej mie¬ szaniny dodaje sie 500 ml wody, a nastepnie za¬ kwasza przez dodanie stezonego kwasu solnego. 40 Warstwe eterowa oddziela sie, suszy bezwodnym? siarczanem magnezu i zateza, otrzymujac 89,6 g surowego produktu, który krystalizuje sie z mie¬ szaniny eter/heksan. Otrzymuje sie 75,fKg produk¬ tu o temperaturze topnienia 38—40° (wydajnosc 45 2. p-Metylotiofehyloacetonitryl.Do roztworu 73,0 g (0,47 mol) p-metylotiofenylo- metanolu i 59,6 g (0,52 mol) chlorku metanosulfo- nylowego w 250 ml benzenu dodaje sie powoli M 59.6 g (0,59 mol) trójetyloaminy w ciagu 1 godziny w temperaturze ponizej 15°C. Po zakonczeniu do¬ dawania mieszanine reakcyjna miesza sie w ci^gu 1 godziny, a nastepnie pozostawia do ogrzania do temperatury pokojowej. Do mieszaniny reakcyjnej 15 dodaje sie nastepnie 400 ml rozcienczonego kwa¬ su solnego. Warstwe benzenowa oddziela sie, prze¬ mywa 250 ml wody, suszy i zateza, otrzymujac 74.7 g surowego mesylanu. Produkt ten dodaje sie do roztworu 25,5 g (0,52 mol) cyjanku sodowego .'«o w 300 ml dwumetylosulfotlenku i miesza w ciagu 1 godziny. .Nastepnie mieszanine reakcyjna wlewa sie do wody z lodem, a powstaly zólto zabarwiony osad przesacza sie i rekrystalizuje z mieszaniny benzen/ w 14 /heksan, otrzymujac 60,8 g (79p/*) produktu o tem¬ peraturze topnienia 44—45°C. 3. 2-/p-Metylotiofenylo/-kapronitryl.Do roztworu 12,5 g (0,25 mol) wodorku sodowego w 300 ml bezwodnego, destylowanego czterowodo- rofuranu dodaje sie w ciagu 1 godziny 60,0 g (0,258 mol) p-metylotiofenyloacetonitrylu. Mieszanine re¬ akcyjna miesza sie w ciagu 1 godziny, a nastepnie powoli dodaje sie 48,8 g (0,265 mol) 1-jodobutanu.Po zakonczeniu dodawania mieszanine reakcyjna miesza sie w ciagu 2 godzin, po czym dodaje sie 500 ml wody, warstwe organiczna oddziela sie, przemywa woda i zateza, otrzymujac 80,1 g suro¬ wego produktu. Po destylacji otrzymuje sie 65,7 (85«/of) produktu i(126 — 30°C/01 mm). Nastepnie o- trzymuje sie pochodna imidazolowa metoda opisa¬ na w czesci 2, 3, 4 i 5 przykladu X.Przyklad VI. l-[^-/2,4-dwumetylofenylofeny- lo/-heksylo]-imidazol. 1. 2-/2,4-dwumetylofenylo/-heksanol-l.Do mieszaniny 173 g (1,63 mol) m-ksylenu i 78,0 g bezwodnego chlorku cynowego (0,30 mol), stale u- trzymywanej pod azotem, o temperaturze 0°C, wkrapla sie 30,0 g (0,90 mol) 1,2-epoksyheksanu w 50 ml m-ksylenu przy ciaglym mieszaniu. Podczas egzotermicznej reakcji utrzymuje sie temperature 3°C, regulujac ja przez szybkosc dodawania. Po zakonczeniu dodawania mieszanine -reakcyjna, za¬ wierajaca teraz 223 g (2,0 mol) m-ksylenu miesza sie w ciagu 30 minut w temperaturze 0°£fa na¬ stepnie wlewa do stezonego kwasu solnego, ozie¬ bionego do temperatury lodu. Warstwy wodna i organiczna rozdziela sie. Warstwe wodna ekstra¬ huje sie eterem etylowym i ekstrakt eterowy do¬ daje sie do oddzielonej warstwy organicznej. Po¬ laczone warstwy organiczne przemywa sie kolejno woda, roztworem kwasnego weglanu sodowego i ponownie woda.Nastepnie z osuszonej mieszaniny rozpuszczal¬ ników organicznych usuwa sie eter etylowy'i nad¬ miar nleprzereagowanego m-ksylenu na obrotowej wyparce prózniowej. Zatezona pozostalosc poddaje sie frakcjonowanej destylacji pod zmniejszonym cisnieniem.Pozadany produkt, okreslony za pomoca danych spektralnych i analitycznych, znajduje sie w trze¬ ciej frakcji, 112°C/5 mm. Wydajnosc 35,6 g (57,6^/d wydajnosci teoretycznej). 2. l-[$-/2,4-dwumetylofenylo/-heksylo]-imidazol.Zwiazek imidazolowy otrzymuje sie z alkoholu metoda opisana w czesci 3 i 4 przykladu I.Przyklad VII. l-[a-/2,4-dwumetoksyfenylo/- -heksylo]-imidazol. 1. 2-/2,4-dwumetyloksyfenylo/-heksanol-l.Do mieszaniny 27,6 g (0,20 mol) m-dwumetoksy- benzehu, 52,1 g (0,20 mol)' bezwodnego chlorku cynowego i 200 ml chlorku metylenu o tempe¬ raturze 5°C, ciagle mieszanej i utrzymywanej pod azotem, wkrapla sie 20,0 g (0,20 mól) 1,2-epoksy- heksanu w 50 ml chlorku metylenu. Temperatu¬ re podczas reakcji egzotermicznej utrzymuje sie na poziomie 3°C, regulujac ja szybkoscia podawa¬ nia. Po zakonczeniu dodawania mieszanine reak¬ cyjna miesza sie przez 30 minut w temperaturze15 123 447 16 5°C, a nastepnie wlewa sie do stezonego kwasu solnego, oziebionego do temperatury lodu. Warstwy rozdziela sie i warstwe wodna ekstrahuje sie chlorkiem metylenu. Polaczone warstwy organicz¬ ne przemywa sie woda, nastepnie 5% roztworem kwasnego weglanu sodowego i powtórnie woda. O- statnie przemywki wodne wykazuja odczyn obojet¬ ny wobec papierka wskaznikowego.Chlorek metylenu usuwa sie na obrotowej wy¬ parce prózniowej przy temperaturze lazni 40°C, a pozostalosc poddaje sie frakcjonowanej destylacji pod zmniejszonym cisnieniem. Pozadany produkt, okreslony za pomoca NMR i widma w podczer¬ wieni, znajduje sie w trzeciej frakcji, 140 — 142°C/ 12 mm. Wydajnosc 25,32 g i(55l% wydajnosci teore¬ tycznej). 2. l-[a-/2,4-dwumetoksyfenylo/-heksylo]-imidazol.Z alkoholu, otrzymanego wyzej opisanym sposo¬ bem, wytwarza sie metanosulfonian metoda opisa¬ na w czesci 3 przykladu I. Podczas reakcji tego mstanosulfonianu z imidazolem, opisanej w czesci 4 przykladu I, zachodzi przegrupowanie i otrzy¬ muje sie produkt «-podsta»wiony, który identyfi¬ kuje sie za pomoca widma w podczerwieni i NMR.Przyklad VIII. l-[a-/2,4-dwuchlorobenzylo/- -pentylo]-imidazol. 1. a-/2,4-dwuchlorobenzylo/-pe,ntanol-l.DoTj5 g (0,384 mol) wiórków magnezowych w 150 ml eteru dodaje sie 10,0 g (0,Q5l mol) porcje «-2,4-trójchlorotoluenu i kilka krysztalów jodu.Gdy zabarwienie- jodu zniknie, mieszanine reak¬ cyjna ogrzewa sie do wrzenia i dodaje sie jeszcze 58,0 g (0,297 mol) «-2,4-trójchlorotoluenu w 50 ml eteru z taka szybkoscia, aby utrzymac stan wrze¬ nia. Po zakonczeniu dodawania mieszanine reak¬ cyjna miesza sie przez dwie godziny, utrzymujac w stanie wrzenia, a nastepnie oziebia sie, dodaje 17,0 gV (0,197 mol) aldehydu walerianowego i po¬ nownie ogrzewa do wrzenia przez 2 godziny.Nastepnie mieszanine reakcyjna schladza sie i wlewa do rozcienczonego kwasu solnego, oziebio¬ nego do temperatury lodu, i oddziela sie warstwe organiczna. Roztwór wodny (ekstrahuje sie eterem i ekstrakt laczy sie z warstwa organiczna. Po przemyciu woda roztwór organiczny suszy sie bez¬ wodnym siarczanem magnezu i usuwa sie roz¬ puszczalnik, otrzymujac 57,2 g surowego produktu.Po destylacji otrzymuje sie 11,3 g (23%) produktu, którego czystosc okresla sie za pomoca chromato¬ grafy na zelu. 2. Metanosulfonian l-/2,4-dwuchlorobenzylo/-pen- tylowy.Metoda opisana w cze*sci 3 przykladu I otrzy¬ muje sie metanosulfonian, klóry identyfikuje sie za pomoca widma w podczerwieni, a czystosc^ o- kresla sie za pomoca chromatografii na zelu. 3. l.-[«-/2,4-dwuchlorobenzylo/-pentylo]-imidazol.Metoda opisana w czesci 4 przykladu I otrzy¬ muje sie zwiazek imidazolowy, który identyfikuje sie za pomoca widma w podczerwieni, NMR i a- nalizy elementarnej, a czystosc okresla sie za po¬ moca chromatografii na zelu (wieksza od 95%}.Przyklad IX. l-[^-/2,4-dwuchlorobenzylo/- -heksylo]-imidazol. 1. a-/2,4-dwuchlorobenzylo/-malonian etylu.Do 4,6 g (0,095 mol) 50% wodorku sodowego w 5 / 250 ml bezwodnego czterowodoroiuranu dodaje sie, mieszajac 16,0 g (0,1 mol) malonianu etylowego.Mieszanine reakcyjna pozostawia sie, mieszajac, na jedna godzine, a nastepnie ogrzewa sie do • wrzenia przez 3 godziny. Nastepnie mieszanine re- io akcyjna schladza sie, dodaje 17,5 g (0,09 mol) a-2,4- -trójchlorotoluenu i otrzymana zawiesine ogrzewa sie do wrzenia przez 16 godzin.Nastepnie mieszanine reakcyjna schladza sie, czte- rowodorofuran odpedza sie, a pozostalosc miesza 15 sie z woda i otrzymany ester ekstrahuje sie ete¬ rem. Roztwór eterowy przemywa sie woda, suszy bezwodnym siarczanem magnezu i zateza do o- trzymania surowego produktu. Pozostalosc ogrze¬ wa sie do 110°C pod cisnieniem 0,1 mm i odde- 20 stylowuje sie nadmiar etylu, otrzymujac 27,1 g (94%) produktu, którego czystosc okreslona za po¬ moca chromatografii Ha zelu, jest wyzsza od 95%. 2. a-butyloja-/2,4-dwuchlorobenzylo/-malonian e- tylu. , 25 Do 6,7 g (0,14 mol) 50°/© wodorku sodowego w 50Ó ml bezwodnego czterowodorofuranu dodaje -sie w temperaturze wrzenia 44,Z g (0,139 mol). a-/2,4- -dwuchlorobenzylo/-malonianu etylu i otrzymana zawiesine miesza sie w temperaturze., wrzenia przez 16 godzin. Nastepnie mieszanine reakcyjna schla¬ dza sie, dodaje 26,6 g (0,14 mol) 1-jodobutanu i ogrzewa sie ponownie w temperaturze wrzenia, mieszajac przez 6 godzin. Nastepnie rozpuszczal¬ nik odpedza sie, a koncentrat miesza sie z 550 ml wody. Wydzielajacy sie produkt ekstrahuje sie e- tsrem i ekstrakt przemywa sie dwukrotnie 100 ml wody. Po wysuszeniu bezwodnym siarczanem ma¬ gnezu eter odpedza sie, uzyskujac 60 g (100%) su¬ rowego produktu, którego czystosc okreslona za pomoca chromatografii na zelu, wynosi 95%.. 3. Kwas a-/2,4-dwuchlorobenzylo/-kapronowy.Do 45,0 g (0,40 mol) 50% 'wodorotlenku potaso¬ wego dodaje sie 52,4 g (0,14 mol) &-butylo-«-/2,4- 45 -dwuchlorobenzyloZ-malonianu etylu i jniesza sie w temperaturze wrzenia przez 16 godzin, po czym mieszanine reakcyjna oziebia sie i przemywa dwu¬ krotnie 75 ml benzenu. Roztwór wodny zadaje sie stezonym kwasem solnym, przy^. czym osadza sie sa pochodna kwasu malonowego. Olej oddziela sie, a roztwór wodny ekstrahuje sie ksylenem. Ekstrakt laczy sie z faza olejowa, suszy bezwodnym siar¬ czanem magnezu i ogrzewa. do wrzenia. Po uply¬ wie 2 godzin ksylen oddestylowuje sie do momen- 55 tu, gdy temperatura kolby osiagnie 180°C. Nastep¬ nie mieszanine reakcyjna oziebia, sie, otrzymujac 48,0 g surowego produktu. 4. 2-/2,4-dwuchlorobenzylo/-heksanol-l.Do 9,4 g (0,248 mol) wodorku litowo-glinowego 60 w 600 ml czterowodorofuranu dodaje sie powoli 46,0 g surowego kwasu «-/2,4-dwuchlorobettzylo/- -kapronowego w temperaturze ponizej 10°C. Mie¬ szanine reakcyjna pozostawia sie, mieszajac, do powolnego wrzenia do temperatury pokojowej. Po 65 uplywie 2 godzin zawiesine ogrzewa sie do wrze-123 447 17 18 nia i utrzymuje w tym stanie przez 16 godzin. Pod koniec tego okresu czasu mieszanine reakcyjna schladza sie i ostroznie wlewa do wody z lodem, aby rozlozyc nadmiar wodorku litowo-glinowego.Nastepnie mieszanine reakcyjna zakwasza sie za pomoca stezonego kwasu solnego. Roztwór etero¬ wy oddziela sie, a warstwe wodna ekstrahuje sie trzykrotnie 200 ml eteru. Ekstrakty laczy sie z roztworem eterowym i przemywa 100 ml rozcien¬ czonego roztwory kwasnego weglanu sodowego, a nastepnie 100 ml wody. Roztwór suszy sie bezwod¬ nym siarczanem magnezu i odpedza sie eter, o- trzymujac 35,9 surowego alkoholu. Destylacja (86,8°C/15 mm) daje 34,2 g (93%) czystego alkoho¬ lu, który identyfikuje sie za pomoca widma w podczerwieni, a czystosc okresla sie za pomoca chromatografii na zelu. 5. Metanosulfonian 2-/2,4-dwuchlorobenzylo/-hek- sylowy.Metoda opisana w czesci 3 przykladu I otrzy¬ muje sie metanosulfonian, który identyfikuje sie za pomoca widma w podczerwieni, a czystosc o- kresla sie za pomoca chromatografii na zelu. 6. 1 -[/?-/2,4-dwuehlorobenzylo/-heksylo] -imidazol.Metoda opisana w czesci 4 przykladu I otrzy¬ muje sie zwiazek imidazolowy, który identyfikuje sie za pomoca widma w podczerwieni, NMR i a- nalizy elementarnej, a czystosc okresla sie za po¬ moca chromatografii na zelu na wyzsza od 95%.Przyklad X. l-[«-/2,4-dwuchlorofenylo/-hep- tylo]-imidazol. 1. Cyjanek 2-/2,4-dwuchlorofenylo/-heksyru.Do zawiesiny 11,3 g i(0,23 mol) cyjanku sodowe¬ go w 100 ml suchego dwumetyloformamidu (DMF) wkrapla sie roztwór 50 g (0,154 mol) metanosulfo- nianu 2-/2,4-dwuchlorofenylo/-heksylowego w 50 ml DMF i miesza sie przez noc w temperaturze 70°C.Nastepnie mieszanine reakcyjna wlewa sie do 500 ml wody i ekstrahuje eterem. Polaczone ekstrak- . ty eterowe przemywa sie woda, nastepnie nasyco¬ nym roztworem soli i suszy siarczanem sodowym.Rozpuszczalnik odparowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac 37 g surowego produktu, który nastepnie oczyszcza sie przez destylacje prózniowa (107,5—110°C/0,05 mm), otrzymujac 33,9 g (86%) produktu. 2. Kwas 2-/2,4-dwuchlorofenylo/-kapronowy.Mieszanine 15 g (0,0596 mol) cyjanku 2-/2,4-dwu- chlorofenyloZ-heksylowego i 100 ml 50% kwasu siarkowego ogrzewa sie przez noc w temperatu¬ rze 110°C, po czym oziebia sie i rozciencza 500 ml wody. Roztwór wodny ekstrahuje sie eterem i po¬ laczone ekstrakty eterowe suszy sie nad siarcza¬ nem magnezu. Rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac 15,02 g (93,7 g) bialego osadu o temperaturze topnienia 65— 63°C. 3. 3-/2,4-dwuchlorofenylo/-heptanol-l.Do zawiesiny 2,07 g (0,0545 mol) wodorku lito¬ wo-glinowego w 100 ml eteru wkrapla sie roz¬ twór 15 g (0^054 mol) kwasu 2-/2,4-dwuchlorofeny- lo/-heksanokarboksylowego-l w 50 ml eteru. O- trzymana mieszanine miesza sie w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Nadmiar wodorku li- 10 15 25 30 35 40 45 50 60 65 towo-glinowego rozklada sie ostroznie za pomoca 100 ml nasyconego roztworu chlorku amonowego, a nas-tepnie 100 ml rozcienczonego kwasu siar¬ kowego. Warstwe eterowa oddziela sie, a warstwe wodna powtórnie ekstrahuje sie eterem. Polaczo¬ ne warstwy eterowe przemywa sie* 10% kwasem siarkowym, woda, nasyconym roztworem kwasne¬ go weglanu sodowego, nasyconym roztworem soli i suszy siarczanem magnezu. Rozpuszczalnik od¬ parowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem, otrzy¬ mujac 12 g oleju, który nastepnie oczyszcza sie przez destylacje prózniowa (120—125°C/0,1 mm) o- trzymujac 10,2 g (72%) produktu. 4. Metanosulfonian 3-/2,4-dwuchlorofenylo/- -heptylowy.Do 10,2 g (0,039 mol) 3-/2,4-dwuchlorofenylo/- -heptanolu-1 i 4,8 g (0,042 mol) chlorku metano- sulfonylu w 100 ml benzenu dodaje sie powoli 4 4 g (0.043 mol) trójetyloaminy w temperaturze 10°C. Po zakonczeniu dodawania mieszanine reak¬ cyjna miesza sie i pozostawia do ogrzania do tem¬ peratury pokojowej na okres 30 minut.Nastepnie zawiesine reakcyjna ogrzewa sie do wrzenia przez 30 minut, oziebia i wlewa do. wo¬ dy. Roztwór organiczny przemywa sie rozcienczo¬ nym kwasem solnym, nastepnie woda i na koniec rozcienczonym roztworem kwasnego weglanu so¬ dowego. Po wysuszeniu nad bezwodnym siarcza¬ nem magnezowym odpedza sie benzen, otrzymu¬ jac 10,6 g surowego sulfonianu. 5. l-^-/2,4-dwuchloro"enylo/-heptylo]-imidazol.Do 10,6 g (0,160 mol) imidazolu dodaje sie 10,9 g (0,042 mol) surowego metanosulfonianu 3-/2',4'- -dwuchlorofenyloZ-heptylowego w temperaturze 95°C, miesza sie w tej temperaturze przez 16 go¬ dzin, schladza i wlewa do 500 ml wody. Po mie¬ szaniu w ciagu 1 godziny warstwe organiczna od¬ dziela sie, a warstwe wodna ekstrahuje sie eterem.Ekstrakt eterowy laczy sie z warstwa organiczna i po przemyciu woda suszy sie i zateza, otrzymu¬ jac 10,6 g surowego produktu.Przyklad XI. l-[/?-/2,4-dwuchlorofenylo/-fiene- tylo]-imidazol. 1. «-/2,4-dwuchlorofenylo/-fenyloacetaldehyd.Po 47,1 g (0,188 mol) 2,4-dwuchlorobenzofenonu i 36,2 g (0,289 mol) chlorooctanu etylu dodaje sie powoli 14,9 g (0,31 mol) 50% wodorku sodowego w temperaturze 15°C. Mieszanine reakcyjna pozosta¬ wia sie na noc, mieszajac, do powolnego ogrzania do temperatury pokójowej. Nastepnie mieszanine reakcyjna wlewa sie. do wody z lodem i zakwa¬ sza rozcienczonym kwasem solnym.. Substancje organiczna wyekstrahowuje sie trzy¬ krotnie porcjami po 200 ml benzenu' Ekstrakty la¬ czy sie, przemywa dwukrotnie 100 ml wody i su¬ szy bezwodnym siarczanem magnezu. Benzen od¬ pedza sie, a surowy produkt dodaje sie do 35,3 g (0,53 mol) 85% wodorotlenku potasowego w 350 ml wody. Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie do wrzenia przez 20 godzin, schladza i przemywa dwukrotnie 200 ml benzenu. Roztwór wodny za¬ kwasza sie, przy czy^ osadza sie kwas organicz¬ ny w postaci oleju. Olej oddziela sie, a roztwór wodny ekstrahuje sie dwukrotnie 200 ml eteru.19 Ekstrakty laczy sie ^z olejem, suszy bezwodnym siarczanem magnezu i zateza, otrzymujac 30,7 g hydroksykwasu. Pozostalosc ogrzewa sie przez 3 godziny w temperaturze 140°C w celu rozlozenia tego kwasu do surowego aldehydu (24,3 g). Desty¬ lacja <128—137oC/05 mm) daje 16,3 g (33%) alde¬ hydu. 2. ^-/2,4-dwuchlorofenylo/-fenetanol.Do 2,4 g <0,0615 mol) wodorku litowo-glinowego w 140 ml bezwodnego THF wkrapla sie 16,3 g (0,0615 mol) «-/2,4-dwuchlorofenylo/-fienyloacetalde- hydu w 60 ml bezwodnego THF w temperaturze 0°C. Po zakonczeniu dodawania mieszanine reak¬ cyjna miesza sie przez 2 godziny w temperaturze 0°C, a nastepnie przez 16 godzin w temperaturze pokojowej. Nastepnie mieszanine reakcyjna ogrze¬ wa sie do wrzenia przez 2 godziny, oziebia i wle¬ wa do wody z lodem.Mieszanine zakwasza sie stezonym kwasem sol¬ nym, a material organiczny wyekstrahowuje sie dwukrotnie porcjami po 200 ml eteru. Ekstrakty laczy sie, suszy bezwodnym siarczanem magnezu i zateza, otrzymujac 15,5 g surowego produktu.•Destylacja (125—139°C/025 mm) daje 10,6 g_ (65%r) oczyszczonego alkoholu, który identyfikuje sie za pomoca widma w podczerwieni, a czystosc okresla sie za pomoca chromatografii na zelu. 3. Metanosulfonian ^-/2,4-dwuchlorofenylo/-fene- tylowy.Metoda opisana w czesci 3 przykladu I otrzy¬ muje sie metanosulfonian, który identyfikuje sie za pomoca widma w podczerwieni, a czystosc o- kresla sie za pomoca chromatografii na zelu. 4. l-[^-/2,4-dwuchlorofenylo/-fenetylo]imidazol.Metoda opisana w czesci 4 przykladu I otrzy¬ muje sie zwiazek imidazolowy, który rekrystalizuje sie z mieszaniny acetonu z eterem, otrzymujac %6 g (32°/©) chlorowodorku o temperaturze topnienia 197—198°C.Przyklad XII. l-[e-/2,4-dwuchlorofenylo/-he- ksylo]-imidazol. 1. 5-/2,4-dwuchlorofenylo/-heksanol-l.Zawiesine 735 g (5,0 mol) m-dwuchlorobenzenu i 162 g (1,1 mol) bezwodnego chlorku glinowego o- ziebia sie w lazni z wóda z lodem do temperatury 1U°C i wkrapla sie w ciagu 1 godziny 100 g (1,0 mol) 1,2-epoksyheksanu, utrzymujac temperature re¬ akcji ponizej 15°C. Mieszanine reakcyjna pozosta¬ wia sie do ogrzania do temperatury pokojowej i miesza sie przez noc, a nastepnie wlewa sie, mie¬ szajac, do 4-litrowej kolby, zawierajacej lód i 50 ml stezonego kwasu solnego. Rozdziela sie warstwy i warstwe wodna ekstrahuje sie trzy¬ krotnie eterem (150 ml). Polaczone ekstrakty or¬ ganiczne przemywa sie dwukrotnie woda (50 ml) i suszy siarczanem magnezu. Po odparowaniu roz¬ puszczalnika i destylacji prózniowej (160—172°C/ /0,1 mm) otrzymuje sie 114 g (46*/©) produktu. 2. l-[£-/2,4-dwuchlorofenylo/heksylo]-imidazol.Pierwszorzedowy alkohol przeksztalca sie w sul¬ fonian i zwiazek imidazolowy w zwykly sposób.Przyklad XIII. l-[a-m%tylo-jff-/2,4-dwuchloro- lenylo/-heksylo ]-imidazol. 1. 2,4-dwuchlorowalerofenon. 3447 20 Do 48,0 g (0,398 mol) chlorku walerylu w 100,0 g (0,680 mol) m-dwuchlorobenzenu dodaje sie por¬ cjami 66,7 g {0,5 mol) chlorku glinowego w tem¬ peraturze ponizej 5°C. Po zakonczeniu dodawa- • nia mieszanine reakcyjna pozostawia sie, miesza¬ jac, na 2 godziny do powolnego ogrzania do tem¬ peratury pokojowej, a nastepnie ogrzewa sie w temperaturze wrzenia przez 3 godziny i miesza w temperaturze pokojowej przez 16 godzin. Mie- 10 szanine reakcyjna wlewa sie do wody z lodem i zakwasza kwasem solnym. Powstaly olej oddzie¬ la sie, a warstwe wodna ekstrahuje sie dwukrot¬ nie 200 ml eteru. Ekstrakty laczy sie z olejem, przemywa woda, suszy i zateza, otrzymujac 122,2 g 15 surowego produktu. Destylacja (89—93°C/0,5 mm) daje 55,2 g (60*/©) produktu. 2. a-/2,4-dWuchlorofenylo/-heksanol.Do 50,0 g (0,216 mol) 2,4-dwuchlorowalerofeno- nu w 42,4 g (0,346 mol) chlorooctanu etylu do- 20 daje sie porcjami w ciagu 4 godzin 8,7 g (0,363 mol) wodorku sodowego w temperaturze 0°C. Po zakonczeniu dodawania mieszanine reakcyjna po¬ zostawia sie, mieszajac, do powolnego ogrzania do temperatury pokojowej na okres 2 godzin. Na- 25 stepriie mieszanine reakcyjna wlewa sie do wody z lodem i zakwasza kwasem solnym. Substancje organiczna wyekstrahowuje sie eterem, a ekstrakt suszy sie i zateza, otrzymujac 89,2 g surowego estru glicydowego. Pozostalosc te zadaje sie roz- 30 tworem 40,0 g (0,607 mol) 851°/© wodorotlenku po¬ tasowego w 400 ml wody i mieszanine ogrzewa • sie przez 2 godziny na lazni parowej.Alkaliczny roztwór przemywa • sie benzenem i zakwasza kwasem solnym. Wytworzony olej wy¬ ekstrahowuje sie eterem, roztwór' eterowy suszy sie i zateza. Pozostalosc rozpuszcza sie w ksyle¬ nie i ogrzewa w temperaturze wrzenia przez 6 go¬ dzin, przy czym wydziela sie dwutlenek w,egla.. Roztwór odparowuje sie do sucha, otrzymujac 32,4 g surowego aldehydu: Destylacja (112—117°C/ 12 mm) daje 16,6 g (31°/©) produktu. 3. 3-/2,4-dwuchlorofenylo/-heptanol-2.Do 14,3 g (0,088 mol) jodku metylomagnezowego 45 w 75 ml eteru dodaje sie powoli 14,5 g (0,059 mol) «-/2,4-dwuchlorofenylo/-heksanalu w temperaturze ponizej 10°C. Po zakonczeniu dodawania miesza¬ nine reakcyjna miesza sie przez 1 godzine, a na¬ stepnie ogrzewa w temperaturze wrzenia przez 50 2 godziny. Nastepnie mieszanine reakcyjna oziebia sie, wlewa do wody i zakwasza kwasem solnym, a oddzielajacy sie olej wyekstrahowuje sie ete¬ rem. Roztwór eterowy suszy sie i zateza, otrzy¬ mujac 11,7 g (70%) surowego produktu. 55 4. Metanosulfonian 3-/2,4-dwuchlorofenylo/-hep- tylu-2.Metoda opisana w czejsci 3 przykladu I otrzy¬ muje sie metanosulfonian, który identyfikuje sie za pomoca widma w podczerwieni, a czystosc o- 60 kresla sie za pomoca chromatografii na zelu. 5. 1-[«-metylo-^-/2,4-dwuchlor ofenylo/-heksylo]- -imidazol.Metoda opisana w czesci 4 przykladu I otrzy¬ muje sie zwiazek imidazolowy, który identyfiku- w je sie za pomoca widma w podczerwieni. Czy- \123' 21 stosc, okreslona za pomoca chromatografii na zelu wskazuje, ze zawiera on w przyblizeniu równe ilosci izomerycznych produktów.Przyklad XIV. Chlorek l-[^-butylo-^-/2,4- -dwuchlorofenylo/-heksylo]-imidazolu. * 1. ,a-butylo-«-/2,4-dwuchlorofenylo/-kapronian e_- tylu.Do 4,3 g (0,09 mol) 50fy« wodorku sodowego w 200 ml bezwodnego czterowodorofuranu dodaje sie 23,6 g {0,0816 mol) a-/2,4-dwuchlorofenylo/-ka- 10 pronianu etylu i ogrzewa sie w temperaturze wrzenia przez 72 godziny, a nastepnie miesza przez 72 godziny w temperaturze pokojowej. Pod ko¬ niec tego okresu czasu dodaje sie 16,6 g (0,09 mol) jodobutanu i mieszanine reakcyjna ogrzewa sie 15 w temperaturze wrzenia przez 24 godziny, po czym oziebia sie i wlewa do wody z lodem.^--Powstaly olej oddziela sie, a faze wodna eks¬ trahuje sie eterem. Ekstrakt laczy sie z olejem ^ i otrzymany roztwpr eterowy suszy sie i zateza, otrzymujac 14,2 g surowego produktu. Destylacja (150—170°C/25 mm) daje 13,3 g estru. ' 2. 2-butylo-2-/2,4-dwuchlorofenylo/-heksanol-l.Alkohol otrzymuje sie metoda opisana w czesci 2g 2 przykladu I. Czysty produkt w ilosci 4,8 g de¬ styluje w temperaturze 133—138°C/0,5 mm; iden¬ tyfikuje sie go za pomoca widma w podczerwie¬ ni. 3. Otrzymywanie zwiazku imidazolowego.Zwiazek imidazolowy otrzymuje sie metoda o- pisana w czesci 3 i 4 przykladu I. Produkt kon¬ cowy w ilosci 1,5 g <28»/o) o temperaturze top¬ nienia rekrystalizuje sie z mieszaniny aceton—eter i identyfikuje za pomoca NMR i analizy elemen- 3g tarnej.Przyklad XV. l-[^-bis-/p-chlorofenylo/-ety- lo]-imidazol. 1. 2,2-bis-/p-chlorofenylo/-etanol.Do 15,1 g (0,397 mol) wodorku litowo-glinowego 40 w 750 ml bezwodnego czterowodorofuranu dodaje sie porcjami przez 2 godziny 95,0 g (0,338 mol) kwasu bis-/p-chlorofenylo/-octowego w temperatu¬ rze ponizej 5°C. Po zakonczeniu dodawania mie¬ szanine reakcyjna miesza sje w temperaturze 5°C 45 przez 4 godziny, a nastepnie pozostawia sie na noc do ogrzania do temperatury pokojowej. Na¬ stepnie mieszanine reakcyjna wlewa sie powoli do wody z lodem, przy czym wydziela sie wo¬ dór, zakwasza sie kwaisem solnym i oddziela faze 50 organiczna. Warstwe wodna ekstrahuje sie dwu¬ krotnie 200 ml eteru i ekstrakty laczy sie z war¬ stwa organiczna. Rotwór eterowy styszy sie li za¬ teza, otrzymujac 74,9 g surowego produktu, który poddaje sie destylacji (157—162°C/0,5 mm). Otrzy- w muje sie 35,3 g (39^/c)1 produktu. 2. Otrzymywanie zwiazku imidazolowego.Pochodna imidazolowa o temperaturze topnienia 80—82°C otrzymuje sie zwyklymi metodami.Przyklad XVI. l-[/?-/o-i p-chlorofenylo/-o- 60 -chlorofenetylo]-imidazol. 1. Chlorek 2-/o- i p-chlorofenylo/-o-chlorofenety¬ lowy.Do* mieszaniny 12,5 ml 30% oleum i 25 ml kwasu siarkowego wkrapla sie 11,6 g (0,76 mol) « 22 dwuetyloacetalu chloroacetaldehydu w 34,0 g (0,30 mol) chlorobenzenu w temperaturze ponizej 35°C. Po zakonczeniu dodawania mieszanine reak¬ cyjna miesza sie przez 1 godzine do ogrzania do temperatury pokojowej, a nastepnie wlewa • do wody z lodem i warstwe; organiczna ekstrahuje sie dwukrotnie 200 ml eteru. Ekstrakty suszy sie i zateza, otrzymujac 17,3 g surowego produktu o barwie zólto-pomaranczowej. Produkt ten de¬ styluje sie (165—168°C/4 mm), Otrzymujac 9,8 g izomerycznego produktu. 2. Otrzymywanie zwiazku imidazolowego. " Do 75 ml metanolu dodaje sie 1,05 g (0,0458 mol) sodu. Do otrzymanego roztworu dodaje sie 3,1 g (0,0458' mol) imidazolu i mieszanine reakcyjna za¬ teza sie do sucha. Do wilgotnej stalej pozosta¬ losci dodajie sie 50 ml N,N-dwumetyloformamidu, otrzymany roztwór ogrzewa sie do temperatury 130°C i oddestylowuje sie pozostaly metanol. Do roztworu w dwumetyloformamidzie dodaje sie 8,7 g (0,0305 mol) chlorku 2-/o- i p-chlorofenyló/- -o-chlorofenetylowego i mieszanine reakcyjna o- grzewa sie przez 48 godzin w temperaturze 130°C.Nastepnie mieszanine reakcyjna chlodzi sie, wle¬ wa do wody z lodem i material organiczny wy- ekstrahowuje sie eterem. Ekstrakt eterowy ozie¬ bia sie i zadaje gazowym chlorowodorem. Pow¬ stala oleista sól oddziela sie i zadaje roztworem kwasnego weglanu sodowego. Otrzymana miesza¬ nine ekstrahuje sie eterem, a roztwór eterowy suszy sie. i zateza, otrzymujac 0,6 g produktu.Przyklad XVII. Azotan l-{|ft/?-czterometyleno- H/?-/2,4-dwuchlorofenylo/-etylo]-imidazolu. 1. Cyjanek ia,a-czterometylieno-2,4-dwuchloroben- zylu.W kolbie z trzema szyjami o pojemnosci 500 ml umieszcza sie 200 ml 25l°/o roztworu wodorotlen¬ ku sodowego i 4 g bromku czteroetyloamoniowe- go. Do otrzymanej zawiesiny wkrapla sie roztwór 33,5 g (0,2 mol) cyjanku 2,4-dwuchlorobenzylu i 43 g (0,2 mol) 1,4-dwubromobutanu w 200 ml chlorku metylenu pod azotem. Po zakonczeniu dodawania mieszanine reakcyjna ogrzewa sie do wrzenia przez 1,5 godziny, a nastepnie wlewa sie do wody i rozdziela warstwy. Warstwe wodna ekstrahuje sie 100 ml chlorku metylenu. Pola¬ czone ekstrakty organiczne prziemywa sie woda, nasyconym roztworem chlorku sodowego i suszy siarczanem magnezu. Rozpuszczalnik odparowuje sie, otrzymujac olej o barwie jasnozóltej. Po de¬ stylacji prózniowej (130—140°CV0,2 mm) otrzymuje sie 30,4 g (63&/0) czystego produktu, który identy¬ fikuje sie za pomoca NMR. 2. Kwas a,«-czteromietyleno-2,4-dwuchlorofenylo- -octowy.Mieszanine 14 g (0,06 mol) cyjanku a,«-cztero- metyleno-2,4-dwuchlorobenzylu, 160 ml 40!°/o roz¬ tworu wodorotlenku potasowego i 120 ml glikolu dwuetylenowego ogrzewa^sie pod chlodnica zwrot¬ na przez 3 dni, po czym mieszanine reakcyjna wlewa sie do' wody i ekstrahuje eterem.Warstwe wodna zakwasza sie kwasem solnym, a nastepnie ekstrahuje eterem/ Polaczone ekstrak¬ ty eterowe kwasnego roztworu przemywa sie wo- \23 123 447 24 da, nasyconym roztworem ehtorku sodowiego i su¬ szy siarczanem magnezu. Rozpuszczalnik odparo¬ wuje sie, otrzymujac 12,4 g surowego kwasu, któ¬ ry rekrystalizuje sie z mieszaniny heksan—benzen.Otrzymuje sie 8 g czystego kwasu o temperaturze topnienia 136—138°C. 3. Alkohol 2,2-czterometyleno-2-/2,4-dwuchlorofe- nylo/-etylowy.Do zawiesiny 3 g (0,08 mol) wodorku litowo- glinowego w 300* ml bezwodnego eteru wkrapla sie 13 g (0,05 mol) kwasu :a,«-czterometyleno-2,4- -dwuchlorofenylooctowego w 50 ml eteru pod azo¬ tem i ogrzewa sie do wrzenia przez 1 godzine.Nadmiar wodorku litowo-glinowego rozklada sie ostroznie przez skraplanie do mieszaniny reak¬ cyjnej 10% kwasu solnego. Warstwy rozdziela sie i warstwe wodna ekstrahuje sie eterem. Polaczo¬ ne ekstrakty eterowe przemywa sie woda i su¬ szy siarczanem magnezu. Rozpuszczalnik odparo¬ wuje sie, otrzymujac 9,8 g alkoholu, który iden¬ tyfikuje sie za pomoca NMR. 4. Metanosulfonian 2,2-czterometyleno-2-/2,4-dwu- chlorofenylo/-etylu.Do mieszaniny 9,8 g (0,04 mol) alkoholu i 2,2^ -czterometyleno-2-/2,4-dwuchlorofenylo/-etylowego i 5 g (0,04 mol) chlorku metynosulfonylu w 30 ml benzenu wkrapla sie 5 g (0,05 mol) trójetyloami- ny i miesza sie w temperaturze pokojowej przez noc. Wytworzony osad odsacza sie. Roztwór ben¬ zenowy przemywa sie woda, a nastepnie rozcien¬ czonym kwasem solnym i suszy siarczanem mag¬ nezu. Rozpuszczalnik odparowuje sie, otrzymujac 12 g produktu, który identyfikuje sie za pomoca NMR. 5. l-[^,j5-czterometyleno-^-/2,4-dwuchloro!enylo/- -etylo]-imidazol.Mieszanine 12 g (0,037 mol) metanosulfonianu 2,2-czterometyleno-2-/2,4-dwuchlorofienylo/-etylu, 10 g (0,15 mol) imidazolu i 1 ml dwumetyloforma- midu ogrzewa sie w temperaturze 140°C przez 24 godziny, po czym mieszanine reakcyjna wlewa sie do wody i ekstrahuje eterem. Polaczone eks¬ trakty eterowe przemywa sie woda i suszy siar¬ czanem magnezu. Siarczan magnezu odsacza sie, a do eterowego roztworu wkrapla sie stezony kwas azotowy. Powstaly osad o bialej barwie odsacza sie i suszy pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac 3,7 g soli o temperaturze topnienia 176—179°C, która identyfikuje sie za pomoca NMR.. Przyklad XVIII. l-[^-/2,4-dwuchlorofenylo/- -heksylo]-4-nitroimidazol.Do 1,3 g (0,0307 mol) wodorotlenku sodowego w 150 ml metanolu dodaje sie 3,5 g (0,0307 mol) 4-nitroimidazolu, roztwór ogrzewa sie i oddesty- lowuje sie metanol. Do koncentratu dodaje sie 100 ml dwumetyloformamidu i roztwór ogrzewa sie do temperatury 120°C w celu usuniecia nad¬ miaru metanolu i wody. Nastepnie roztwór w dwu- metyloformamidzie ochladza sie dó temperatury ponizej 90°C i dodaje 10,0 g (0,0307 mol) meta¬ nosulfonianu 2-/2,4-dwuchlorofienylo/-heksylu. Mie- 5 szanine reakcyjna ogrzewa sie do temperatury 145°C przez 2 godziny, nastepnie ochladza sie i wlewa do wody.Material organiczny wyekstrahowuje sie eterem i po wysuszeniu ekstrakt odparowuje sie, otrzy- io mujac 11,2 g pozostalosci, która rozciera sie z heksanem, a nastepnie rozpuszcza w 25 ml me¬ tanolu. Roztwór metanolowy wlewa sie powoli do wody, przy czym powstaje gumowaty osad. Osad ten odsacza sie, suszy i rekrystalizuje z miesza- is niny aceton-heksan, otrzymujac 4,2 g (41%) pro¬ duktu o temperaturze topnienia 67—69°C.Przyklad XIX. l-[^-/2,4-dwuchlorofenylo/-he- ksylo]-4,5-dwuchloroimidazol.Do 100 ml metanolu dodaje sie 1,7 g (0,0735 mol) 20 sodu. Po rozpuszczeniu sie sodu dodaje sie 10 g (0,0735 mol) 4,5-dwuchloroimidazolu, miesza sie do momentu otrzymania roztworu i odpedza sie me¬ tanol. Wilgotna pozostalosc dodaje sie do 50 ml dwumetyloformamidu i roztwór ogrzewa sie do 25 temperatury 125°C w celu usuniecia pozostalego metanolu i wody.Nastepnie roztwór oziebia sie do temperatury ponizej 100°C i dodaje sie 2,5 g (0,0735 mol) me¬ tanosulfonianu 2-/2,4-dwuchlorofenylo/-heksylu. 30 Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie, do 130°C przez 2 godziny, a nastepnie ochladza, wlewa do wod^ i material organiczny wyekstrahowuje sie trzy¬ krotnie 200 ml benzenu.Polaczone ekstrakty przemywa sie dwukrotnie 35 50 ml wody, suszy bezwodnym siarczanem mag¬ nezu i zateza, otrzymujac 15,8 g surowego pro¬ duktu, który rozpuszcza sie w eterze i zadaje suchym gazowym chlorowodorem. Roztwór etero¬ wy dekantuje sie znad utworzonego oleju, który 40 rozciera sie dwukrotnie ze 150 ml eteru, zadaje 10% roztworem wodorotlenku sodowego i wy¬ ekstrahowuje dwukrotnie 200 ml eteru. Roztwór eterowy suszy sie i zateza otrzymujac 12,6 g (47%) oleistego produktu. 45 Przyklad XX. Jodek Myff-/2,4-dwuchlorofeny- lo/-heksylo]-butyloimidazolowy. 5,0 g (0,0168 mola) l-[ytf-/2,4-dwuchlorofenylo/-he- ksylo]-imidazolu ogrzewa sie przez 2 godziny na lazni parowej z 3,1 g (0,0168 mola) 1-jodobutanu. 50 Mieszanine reakcyjna ochladza sie i rozciera trzy¬ krotnie z 50 ml eteru. Oleista pozostalosc odpa¬ rowuje sie do sucha, otrzymujac 5,3 g (66%) olei¬ stego produktu.Podane ponizej tablice I i II przedstawiaja nie- 55 które ze zwiazków otrzymanych sposobem wedlug wynalazku. Ugrupowaniu Z-CR1R2 ze wzoru 1 odpowiada podstawnik Z' we wzorze 81. \123 447 25 26 0 I_l o ffi 1_H u W i_H o W i_1 o W ^ o o % W W o o I I I I I I I « uooooouooouuuouuooooooooooooooooooo tó tó KmKKffiffiffiffiKffiffiffiffiKWffiffiWmffiKWffiWWWffiWWffiWWWffiW OS OS 05 05 Oi u u u u u u u u u u u u u o u Ol 05 Oi 05 05 05 0 C 05 05 Ol CC£CCc££C£ HH HH HH hrt HH HH HH HH HH HH HH HH HH HH HH HH HH HH HH HH TK ^ ^ ^ ^^ *^ "^ ^ ^^ ^* ^ ^ ^^ ^ ^ ^^ ^ T^ TH Th uoououuuuuuoooouuooo I I I I I I I I I I I I I I I I I I I I CSCdCSdCSCC! G £ £ I I I I MMMMII N CO CD O CO U O U O U O O O I I I I ^f Tt1 ^ T^fl csf csf csf csf co co co co co co oo vj 5v vj cv vj vj i i MH HH M *M HM HH hTl SW S*^ W S^f ^ CO T v u u u u u u ^ , _. _ _ _ ^ I CD ¦^l ^ ^ ffi ffl W O co co co ¦ u u o o 'U co co co co u u o o o o ^ ^ "^ "^ c4 csf csf csf I csf csf cs] csi E ffi E co co co io o y y I I I _ M ^ ^ U ^ ^ M ^ ffi a ^ l^5 CO « tEj W U U «o ^J ^ 5 x W W W W u o o o Uh co u u csj U O 1 co w u y &r J. V csi co W"* ffi h: i lL' ii" rr w co ^ m to u "2 &?£ L2 52 j? n n n n m tF tH tJi Tf CM 3 O) S 5 a I (—I I—( h-1 K;,, MMMMII HM«^^(DICOO)OH123 447 27 28 I I O X o X ^ o W cm O I I I I ^ u W ,_, o W O ^ £ u W ffi o ffi iriCieMCieMcMeMGMGMClClClCMClClCieMClClClClCl ooooooouoooooooooooooo ¦W 'O Cl Cl Cl Cl sSsga w w w w wxx u u u oououooo o fl) 3) ffi O) O) 35 II ^£ _T* _T* _^ .^ _T* -T* _"? -T -T hH -—< Ph t-H CO 00 |-rH" HH HH h-pH o u.o o o o o u W u u ,ffi X CM CM CM Cl pMpHhEPnpH .. ffi Ph ffi ffi ..COCOeO^CDjf^^TflTll.J?^ iSGSCG£C£7^Y0UU000UdCcc!C0££C£00£ o CM X o ¦<* CM ,m?is V V 1 g I I I I I I I I I II CM CM CM CM CM X X X X X X o o o o o o I I I I II I I I I I CO 00 CO CO CO 05 O i-H CO CO Oi OS X X X X CO CD CO CS ^ io o O O <35 Oi CM CM C rj co cm os -- ^ ^ CO M 5h 5-1 ^O 'O -O N N N £ £ £ -O -O N N 5-< O O U O ^ ^ csf c co CJ5 O O) £ £ £ £ £ £ Cl CM Cl ffi ffi ffi CO o 00 00 CD C) 00 CD U co ffi ffi X o o o 1 "tf~ CM I 1 ^ CM 1 1 ^ CM 1 00 co 00 00 co 00 cc hh Pm X X X X X co U CM O 1 CM VIII co u Cl o 1 CM h-1 CO U CM O 1 1 co u Cl o 1 1 CD U Cl U 1 CM 1 co o Cl o 1 CM 1 co o CM o 1 CM X X X CD CD U u ^ o u ^ XII co X co u Cl o 1 CM X co u X u ^ X CD U 5-i W ^ X X u o ^f XVI I I I I I I I I I i COICOO)Oi-lCMCO „ _. ^mcD^coaoHNM^mco^cooiOHNM^io(o^ooaOHWW^ ^ <* <*123 447 29 30 ^ O ^ U fc O W W W I I I o u u u B w * N ^ fi T ^^o^wc^c^^^ ouoouuooououooo ci ci ci ci ci w o u u u o o u u E Ul EK!UEK!UtUK!UKKK!UtUKfflKtUuKoK!ilE!i!E o* N fi W O U u J? CO 00 iH J^ ffl u u o E W 1 1 1 U u C a c: i ffi E p^cj a 050c50o» «5^ OJ W « ^ ^^^H^^H uuuuuucuuuucccac M i B1 i i i i i i i i Cl Cl Cl tU E tU U U U I I I I I I EEEEEEEEEEEE Eooououooouoo CICICICICICICICICICICICI E O w w w co V Fi _ E E E E v w "«* co CO CO CO 4 W U U O O "? '" M (N (N *¦ A1 r\ ffi r) i ffi E E _3-h Y ^ ^ ^ ^ ^ ^ "^ "^ "^ "^ "^ ^ *° I ^, ««? CO^^^T^TtlTtlTlH rf< csf csf f csf U tjh n" U U U w ^ cnT csf of c^T cq~ % ' I I I I I I I I II I H M k i—i rS rS X * mtO^COO)OHNM^iO(Ot-C0010HNM^mtO^COO)0 h!^^^OOCOCOCOCOCOOOCOCOCOO)0)0)0)0)0)0)050)aO123 447 31 32 Tablica II Wyniki analizy elementarnej (w nawiasach — wartosci obliczone) Numer kolejny i i 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 13 19 20 21 22 23 24 25 26 27 23 Numer przy¬ kladu "1 2 I II III IV — — — — — — — — — — — — — — — ~ ~ — V ~ Tempera¬ tura topnienia 1 ^ konc. 139—141 57—63 126—128 219—221 61—64 53—58 107—113 45—50 44—49 154—15S konc. konc. 126—123 konc. kjnc. 72—73 konc. konc. 103—106 konc. konc. konc. konc. konc. „ 103—110 konc. konc.C 1 * 1 60,64 (60,62) 51,48 (53,99) 48,75 (49,31) 54,22 (52,73) 38,00 '(44,06) 52,53 (47,79) 49,68 (49,75) 45,75 (48,05) 49,77 (49,98) 40,67 (43,23) 53,63 (53,99) 77,93 (79,29) 78.36 (79,29) 68,65 (63,92) 72,99 (74,40) 77,36 (78,90) 56,82 (60,21) 66,80 (63,56) 66,03 (68,56) 56,76 (60,21) 60,25 (60,61) 78,06 (79,64) 63,61 (64,85) 72,06 (73,14) 51,62 f(52,42) 56,43 (56,96) 79,96 (80,23) 78,23 (79,64) H 1 ^ 1 6,16 (6,10) 5,60 (5,74) 4,94 (4,97) 5,33 (5,21) 3,92 (4,44) 5,38 '(4,81) 5.16 (5,01) 4,87 (4,84) 5,13 (5,03) 4,81 (4,36) 5,74 (5,74) 9,21 (9,15) 9,11 (9,15) 8,47 (8,32) 8,42 (8,58) 8,70 '(8,83) 6,26 (6,74) 7,25 (7,29) 7,19 (7,29) 6,32 (6,74) 6,27 (6,10) 9,46 (9,44) 6,34 (6,46) 8,05 (7,77) 6,00 (5,87) 6,81 • '(6,87) 10,06 (9.92) 9.85 (9,44) 1 Cl 1 ^ 1 24,01 (23,86) 30,30 (31,87) 29,70 (29,11) 19,20 (13,31) 16,26 (17,34) 21,03 (18,81) 1 7,10 1 (7,73) 18,96 (15,23) 30,12 (29,49) 16,78 <17,03) 31,79 (31,87) — — 12,21 (12,71) — " 22,24 (23,70) 14,72 (13,49) 12,78 (13,49) 22,09 (23,70) 24 91 (23,85) ~ ~ 9,15 (10,32) — — ~ 1 N 1 ^ | 946 (9,42) 7,89 (8,40) 6,88 (7,67) 7,56 (7,23) 5,87 (6,85) 7,51 (7,43) 28,45 (29,37) 6,91 (7,47) 6,92 (7,77) 10,14 (11,78) 8,26 (8,39) 11,32 (11,56) 11,75 (11,56) 9,75 (10,05) 11,20 (10,84) 11,87 (12,27) 8,91 (9,36) i 9,52 (10,66) 10,25 (10,66) 8,23 (9,36) 8,30 (9,42) 10,83 (10,93) 10,84 (9,45 10,20 (11.37) 7,62 (3,15) 13,06 1 (14,22) 9,75 (9,85) 10,77 (10,93) 1 O i ^ i — — — 14,16 (16,53 — 5,49 (8,49) — 10,54 (8,53) — 18,97 (17,29) — — — — 7,35 (6,17) — — — — — — — — i — : — 13,89 (14,22) — Inne 1 & — — 7,58 Zn= (8,95) — 13,00 Cu= (7,77) 4,70 Cu= (8,43) 7,60 Co= (8,14) 5,23 Ni= (4,23) 1 5,70 Fe= (7,74) 3,2 Cr= (6,24) — — — — — — — — — — | — — 18,62 F=(19,23) 7,96 F= (7,71) 22,76 Br =(23,25) 9,32 S= (9,50) — ~33 123 447 34 tablica II (ciag dalszy) 1 1 | 2 29 30 31 32 33 34 35 - 36 37 38 39 40 41 42 43 | 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 — I — — — — — — — — — — — — VI — — — - — — — — — — — — ~ VII 1 3 konc. konc. konc. 103—105 128—130 konc. konc. konc. konc. konc. konc. konc. konc. konc. konc. konc. 108—110 konc. 152—153 konc. konc. konc. 111—112 konc. konc. konc. konc. konc. konc. konc. 1 4 78,97 (79,64) 79,73 (82,85) 66,46 (66,62) 47,38 (47,32) 61,90 (62,27) 81,47 (82,00) 78,95 (82,00) 78,20 (80,23) 74,50 (79,94) 79,63 (80,55) 76,63 (79,64) 76,82 " (79,64) 1 77,50 (78,28) 78,81 (79,64) 78,30 i(82,00) 81,12 (82,85) 48,87 <48,85) 58,68 (59,12) 57,04 (57,08) 52,05 (51,55) 74,45 (78,46) 76,82 (77,96) 62,28 (63,35) 78,43 (78,90) 77,14 (78,46) 77,71 (78,90) 79,35 '(80,23) 79,47 (79,94) 78,29 (80,23) 70,60 (70,80) 1 1 5 9,79 (9,44) 7,71 (7,95) 7,79 (7,74) 6,06 (5,96) 6,49 (6,60) 8,17 (7,95) 7,80 (7,95) 9,99 '(9,92) 9,51 (9,69) 9,48 (9,01) 9,50 (9,44) 9,48 (9,44) 9,30 1 (9,15) 9,73 (9,44) . 8,49 (7,95) 8,21 (7,95) 4,44 (4,39) 4,54 (4,13) 4,58 (4,54) 5,62 (5,85) 8,90 1(8,46) 8,23 (8,05) 7,16 (6,98) 9,18 (8,83) 8,54 (8,46) 8,94 (8,83) 10,03 (9,92) 9.70 (9,69) - 9,88 (9,92) 8,10 (8,39) 1 1 6 — — — " — — — — — — — — — — — - 20,94 (20,60) 28,86 (29,09) 26,60 (26,61) 26,82 (26,85) — — — — — . — — — — — 1 7 10,54 (10,93) 8,75 (9,20) 11,70 (11,95) 19,96 (19,71) 11,88 (11,46) 9,41 (10,05) 9,25 (10,05) 9,34 (9,85) 9,67 (10,36) 9,87 (10,44) 10,32 (10,93) 10,13 (10,93) 10,46 (11,56) 10,36 (10,93) 9,19 (10,05) 9,68 (9,20) 11,92 (12,21) 7,44 (7,66) 7,17 (7,01) 7,78 (7,07) 11,92 (13,09) 13,75 (13,99) 13,87 (13,85) 11,56 (12,27) 12,56 (13,09) 11,74 J (12,27) 9,14 (9,85) 9,27 (10,36) 8,85 (9,85) 9,90 (9,72) | 1 8 | 9 -^ — — 26,24 (27,01) 20,59 \21,83) — — — ' — — % — — — — — . 13,44 (13,95) — — — — — — — — — — — — ~ — — 13,42 S = (13,68) — — — — — — — — — — 1 — — —• — — — — — — — — — — • — —123 447 35 36 tablica II (ciag dalszy) 1 1 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 1 2 — — — VIII XI — — — — X xi XII XIII 72 XIV 73 74 76 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 \ 87 88 XV XVI XVII — — — — — 1 1 ~ "~~ ~~¦ 1 — " 1 3 kohc. konc. konc. konc. konc. konc. 197—198 konc. konc. 103—105 80—82 konc. 176—179 195—197 konc. 248—250 konc. 137—138 109—111 163—166 konc. konc. konc. konc. konc. konc. konc. konc. 175—177 83—85 1 4 78,80 (80,48) 76,70 (79,28) 79,75 (79,94) 59,93 (60,61) 61,31 (61,74) 60,46 (61,74) 58,82 !(57,73) 60,39 (60,62) 61,33 (61,74) 54,93 (58,53) 64,59 (64,37) — 49,78 i(50,29) 69,42 (72,94) 57,40 (58,64) 58,00 (57,73) 63,38 (64,30) 56,50 (56,44) 43,13 (43,42) 49,20 (49,42) 56,68 (56,49) 56,95 (58,01) 61,92 (62,77) 63,16 (64,59) 65,32 (66,00) 57,92 (60,60) 64,42 (65,27) 64,31 (66,19) 54,33 (57,08) 62,62 (71,70) 1 J *_ 10,21 (10,13) 9,29 (9,15) 9,96 (9,69) 6,14 (6,10) 6,86 (6,48) 6,21 (6,48) 4,38 (4,28) 6,46 (6,10) 6,42 (6,48) 6,54 (6,98) 4,44 (4,45) — 4,78 (4,78) 6,81 (6,77) 6,01 '(6,23) 4,11 (4,28) 4,60 (4,41) 6,54 (6,41) 3,74 (3,61) 4,54 (4,49) 4,88 (4,74) 5,33 (5,24) 6,84 (6,82) 7,23 (7,42) 8,05 (7,86) 6,36 (6,07) 5,01 (4,87) 5,31 (5,25) 5,39 (5,35) 6,38 (6,02) | 1 6 — 22,52 (23,86) 23,28 (22,78) 23,99 (22,78) 28,44 (30,07) 23,50 (23,86) 23,10 (22,78) 25,44 (27,29) 21,81 (22,35) — 20,07 (19,79) 11,15 (11,33) — 29,89 (30,07) 22,11 (22,40) 28,83 i (29,40) 22,98 (23,35) 36,07 (36,47) 27,37 (27,79) 26,26 (26,34) 22,27 (21,80) 19,54 (20,07) 18,35 (18,65) 23,16 (23,90) 21,85 (21,41) 20,75 (20,54) 28,91 (29,73) 11,98 (12,45) 1 1 7 8,93 (9,39) 10,94 (11,56) 10,20 (10,36) 9,10 (9,43) 8,62 (9,00) 8,13 (9,00) 8,04 (7,92) 8,94 (9,42) 8,34 (9,00) 6,70 (7,19) 8,65 (8,83) — 11,60 (11,79) 8,75 i(8,96) 8,25 (9,12) 7,69 (7,92) 8,03 (8,85) 7,97 (7,75) 13,99 (13,81) 9,60 (9,61) 11,11 (10,98) 10,02 (10,41) 8,57 (8,61) 7,17 (7,93) 5,84 (7,35) 9,25 (9,43) 8,13 (8,46) 7,71 (8,11) 7,38 (7,83) 8,88 (8,94) | 1 8 — — — — — — — — — — — — 13,86 (13,40) 1 — 28,58 Br = (26,01) — — — — — — — — — — — — — — 1 1 9 — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — "~~ — — — — ~~~ 1N. 123 447 3T 38 tablica II (ciag dalszy) 1 1 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 2 — '— — — — — — " XVIII XIX XX — 3 konc. konc. konc. konc. 165 z roz¬ kladem konc. 168—175 konc. 67—69 konc. konc. konc. 4 71,38 <72,21) 55,59 (56,49) 76,62 {78,90) 76,58 (77,38) 58,92 (65,95) 65,70 (66,52) 53,56 (57,58) 58,73 (61,74) 50,65 <50,05) 50,55 (49,21) 47,67 (47,42) 46,60 (46,53) 5 5,41 <5,35) 4,96 (4,74) 8,67 '(8,83) 7,57 (7,58) 6,64 (7,24) 6,74 (6,44) ,6,15 1(5,95) 6,70 «,47) 4,90 (5,23) 4,83 {4,40) 5,98 (5,66) t 4,20 \(4,17) 6 12,81 (12,54) 27,14 (27,79) — "— 15,61 (14,98) 15,09 (1^,10) 25,16 (26,15) 23,79 (22,78) 19,39 (19,70) | 38,62 (38,74) 15,39 (14,75) ±*M ^ 7 9,90 (9,91) 11,30 (10,98) 12,52 (12,27) 15,08 (15,04) 12,56 (11,83) 11,58 (11,93) 11,13 j(10,33) 7,86 (9,00) 11,63 (11,67) 6,59 8 — — —¦ — — — — ~^~ 13,54 (13,33) — {7,65) 1 v 5,87* (5,82) «*«*-M5Sf (iSUB^T (14,47) | — . 17,00 1 (16,53) | 9 1 — — ~~~ \ — 1 — — 1 """* 1 K — — 24,39 I=(£6,37) — czym Z i R2 moga razem tworzyc grupe o wzo¬ rze 2, R* i R4 oznaczaja niezaleznie od siebie a- tom wodoru, grupe alkilowa o 1—20 atomach we¬ gla, fenylowa, benzylowa lub fenyloetylowa, albo grupe fenylowa, benzylowa lub fenyloetylowa, e- wentualnie podstawione najwyzej trzema podstaw¬ nikami, z których kazdy niezaleznie od pozosta¬ lych oznacza atom fluoru, chloru, bromu, (jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylowa, etoksylo- wa, alkilowa o 1—4 atomach wegla, aminowa lub metylotio, albo razem tworza grupe cykloalkilowa o 3— 8 atomach wegla, A i B oznaczaja dwuwar- tosciowe grupy alkilenowe o 1—5 atomach wegla, X oznacza atom chlorowca, grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla lub grupe nitrowa, a oznacza licz¬ be 0—2, n oznacza liczbe 0 lub 1, a n' oznacza liczbe 0 lub 1, przy czym w przypadku gdy Z ó- znacza niiepodstawiona grupe fenylowa, a W, R* i R4 oznaczaja atom wodoru, to R* oznacza- grupe alkilowa o 4—20 atomach wegla, cykloalkilowa o 3—8 atomach wegla, alkenylowa o 2—12 atomach wegla, cykloalkenylowa o 5—8 atomach wegla, aft- kinylowa o 3—6 atomach wegla, aryloalkilowa o 7—11 atomach wegla lub fenylowa, albo grupe aryloalkilowa o 7—11 atomach wegla lub fenylo¬ wa ewentualnie podstawiona najwyzej trfcema podstawnikami, z których kazdy niezaleznie od po¬ zostalych oznacza atom fluoru, chloru, bromu, Jo¬ du, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylowa, eto¬ ksylówa, alkilowa o 1—4 atomach wegla, aminowa lub metylotio, i dopuszczalnych do stosowania w rolnictwie soli addycyjnych zwiazku o wzorze l z kwasami, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze 4, w którym W oznacza halogenek, alkUosulfonian Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych imi- dazolu o wzorze 1, w którym Z oznacza grupe fe- & nylowa ewentualnie podstawiona najwyzej trzema podstawnikami, z których kazdy niezaleznie od pozostalych oznacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylowa, eto- ksylowa, alkilowa o 1—4 atomach w^gla, aminowa 4° lub metylotio albo Z oznacza grupe naftylowa, dwufenylowa, pirydylowa, indolilowa, tienylowa, benzodioksanylowa, acetonaftylowa lub indanylo- wa, Ri1 oznacza atom wodoru, grupe alkilowa o 1—20 atomach wegla, cykloalkilowa o 3—8 ato- *5 mach wegla, alkenylowa o 2—12 atomach wegla, cykloalkenylowa o 5—8 atomach wegla, alkinylo- wa o 3—6 atomach .wegla lub aryloalkilowa o 7— 11 atomach wegla, ewentualnie podstawione naj¬ wyzej trzema podstawnikami, z których kazdy nie- *° zaleznie od pozostalych oznacza atom fluoru, chlo¬ ru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, meto¬ ksylowa, etoksylówa, alkilowa o 1—4 atomach we¬ gla, aminowa lub metylotiof R* oznacza grupe al¬ kilowa o 1—20 atomach wegla, cykloalkilowa o * 3—8 atomach wegla, alkenylowa o 2—12 atomach w^gla, cykloalkenylowa o 5^8 atomach wegla, alkinylowa o 3—6 atomach wegla, aryloalkilowa o 7—11 atomach wegla lub fenylowa albo grupe a- ryloalkilowa o 7—11 atomach wegla lub fenylo- «° wa podstawiona najwyzej trzema podstawnikami, z których kazdy niezaleznie od pozostalych oznacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylowa, etoksylówa, alkilowa o 3 lub 4 atomach wegla, aminowa lub metylotio, przy «123 39 zawierajacy w czesci alkilowej o 1—4 atomów w7e- gla, benzenosulfonian lub toluenosulfonian, a Z, A, B, R1, R2, R3, R4, n i n' maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji z równomolowa ilo¬ scia lub z nadmiarem imidazolu lub soli imidazo- lu, ewentualnie w obecnosci obojetnego rozpusz¬ czalnika w temperaturze 50—180°C, a nastepnie w razie potrzeby do wodnego, alkoholowego lub eterowego roztworu otrzymanego zwiazku dodaje sie kwas i odsacza sie otrzymany osad. 2. Sposób wytwarzania nowych pochodnych imi¬ dazolu o wzorze 1, w którym Z oznacza grupe fenylowa ewentualnie podstawiona najwyzej trze¬ ma podstawnikami, z których kazdy niezaleznie od pozostalych oznacza atom fluoru, chloru, bro¬ mu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylo- wa, etoksylowa, alkilowa o 1—4 atomach wegla, albo Z oznacza grupe naftylowa, R1 oznacza gru¬ pe cyjanowa, R2 oznacza grupe alkilowa o 1—20 atomach wegla, cykloalkenylowa o 3—8 atomach wegla, alkinylowa o 3—6 atomach wegla, pirydy- lowa, pirymidylowa, fenylowa, benzylowa lub fe- nyloetylowa albo grupe fenylowa, benzylowa lub fenyloetylowa podstawiona najwyzej trzema pod¬ stawnikami, z których kazdy niezaleznie oznacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylowa, etoksylowa* naetylowa, e- tylowa lub trójchlorowcometylowa, R3 i R4 ozna¬ czaja niezaleznie od siebie atom wodoru, grupe alkilowa o 1—20 atomach wegla, fenylowa, benzy¬ lowa lub fenyloetylowa, albo grupe fenylowa, ben¬ zylowa lub fenyloetylowa, ewentualnie podstawio¬ ne najwyzej trzema podstawnikami, z których kaz¬ dy niezaleznie od pozostalych oznacza atom fluo- , ru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylowa, etoksylowa, metylowa lub etylowa, albo razem tworza grupe cykloalkilowa o 4—8 a- tom^ch wegla, A i B oznaczaja dwuwartosciowe grupy alkilenowe o 1—5 atomach wegla, X o- 40 znacza atom chlorowca, grupe metylowa lub nitro¬ wa, a oznacza liczbe 0—2, n oznacza liczbe 0 lub 1, a n' oznacza liczbe 0 lub 1, i dopuszczalnych do stosowania w rolnictwie soli addycyjnych zwiazku o wzorze 1 z kwasami, znamienny tym, 4 ze zwiazek o wzorze 4, w którym W oznacza ha¬ logenek, alkilosulfonian zawierajacy w czesci al¬ kilowej 1—4 atomów wegla, benzenosulfonian lub toluenosulfonian, a Z, A, B, R1, R2, R3, R4, n i n' maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji 50 z równomolowa iloscia lub z nadmiarem imidazo¬ lu, lub soli imidazolu, ewentualnie w obecnosci o- bojetnego rozpuszczalnika, w temperaturze 50— 186°C, a-nastepnie w razie potrzeby do wodnego, alkoholowego lub eterowego roztworu otrzymane- 55 go zwiazku dodaje sie kwas i odsacza sie otrzy¬ many osad. 3. Sposób wytwarzania nowych pochodnych imi¬ dazolu o wzorze 1, w którym Z oznacza grupe fe¬ nylowa ewentualnie podstawiona najwyzej trze- 60 ma podstawnikami, z których tkazdy niezaleznie od pozostalych oznacza atom fluoru, chloru, bro- 'mu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylowa, etoksylowa, alkilowa o 1—4 atomach wegla, ami¬ nowa lub metylotio albo Z oznacza grupe nafty- 65 40 Iowa, dwufenylowa, pirydylowa, indolilowa, tieny- lowa, benzodioksanylowa, acetonaftylowa lub in- danylowa, R1 oznacza atom wodoru, grupe alkilo¬ wa o 1—20 atomach wegla, cykloalkilowa o 3—8 atomach wegla, alkenylowa o 2—12 atomach we¬ gla, cykloalkenylowa o 5—8 atomach wegla, alki¬ nylowa o 3—6 atomach wegla lub aryloalkilowa o 7—11 atomach wegla, ewentualnie podstawione najwyzej trzema podstawnikami, z których kazdy niezaleznie od pozostalych oznacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, me¬ toksylowa, etoksylowa, alkilowa o 1—4 atomach wegla, aminowa lub metylotio, R2 oznacza grupe alkilowa o 1—20 atomach wegla, cykloalkilowa o 3—8 atomach wegla, alkenylowa o 2—12 atomach wregla, cykloalkenylowa o 5—8 atomach wegla, al¬ kinylowa o 3—6 atomach wegla, aryloalkilowa o 7—11 atomach wegla lub fenylowa albo aryloalki¬ lowa o 7—11 atomach wegla lub fenylowa podsta¬ wiona najwyzej trzema podstawnikami, z których kazdy niezaleznie od pozostalych oznacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyja¬ nowa, metoksylowa, etoksylowa, alkilowa o 3—4 atomach wegla, aminowa lub metylotio, przy czym Z i R2 moga razem tworzyc grupe o wzorze 2, R3 i R4 oznaczaja niezaleznie od siebie atom wo¬ doru, grupe alkilowa o 1—20 atomach wegla, fe¬ nylowa,. benzylowa . lub. fenyloetylowa, albo grupe fenylowa, benzylowa lub fenyloetylowa, ewentual¬ nie podstawione najwyzej trzema podstawnikami, z których kazdy niezaleznie od pozostalych ozna¬ cza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitro¬ wa, cyjanowa, metoksylowa, etoksylowa, alkilowa o 1—4 atomach wegla, aminowa lub metylotio, al¬ bo razem tworza grupe cykloalkilowa o 3—8 ato¬ mach wegla, A i B oznaczaja dwuwartosciowe gru¬ py alkilenowe o 1—5 atomach wegla, X oznacza atom chlorowca, grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla lub grupe nitrowa, a • oznacza liczbe 0—2, n oznacza liczbe 0 lub 1, a n' oznacza liczbe 0 lub 1, przy czym w przypadku gdy Z oznacza nie- podstawiona grupe fenylowa, a R1, R3 i R4 ozna¬ czaja atom wodoru, to R2 oznacza grupe alkilowa o 4—20 atomach wegla, cykloalkilowa o 3—8 ato¬ mach wegla, alkenylowa o 2—12 atomach wegla, cykoalkenylowa o 5—8 atomach wegla, alkinylo¬ wa o 3—6 atomach wegla, aryloalkilowa o 7—11 atomach wTegla lub fenylowa, albo grupe aryloal¬ kilowa o 7—11 atomach wegla lub fenylowa ewen¬ tualnie podstawiona najwyzej trzema podstawnika¬ mi, z których kazdy niezaleznie od pozostalych o- znacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylowa, etoksylowa, alki¬ lowa o 1—4 atomach wegla, aminowa lub mety¬ lotio, w postaci zwiazków kompleksowych z sola metalu o wzorze MY, w którym M oznacza ka¬ tion metalu, a Y oznacza anion, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze 4, w którym W.oznacza ha¬ logenek, alkilosulfonian zawierajacy w czesci al¬ kilowej 1—4 atomów wegla, benzenosulfonian lub toluenosulfonian, a Z, A, B, Rl, R2, R3, R4, n i n' maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji z równomolowa iloscia lub z nadmiarem imidazolu lub soli imidazolu, ewentualnie w obecnosci obo-123 447 41 42 jetnego rozpuszczalnika w temperaturze 50—180°C, a nastepnie do wodnego lub alkoholowego roztwo¬ ru otrzymanego zwiazku dodaje sie sól metalu o wzorze MY, w którym M i Y maja wyzej poda¬ ne znaczenie, w temperaturze 15—60°C i- odsacza sie otrzymany osad. 4. Sposób wytwarzania nowych pochodnych imi- dazolu o wzorze 1, w którym Z oznacza grupe fenylowa ewentualnie podstawiona najwyzej trze¬ ma podstawnikami, z których kazdy niezaleznie od pozostalych oznacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoks^lowa, eto- ksylowTa, alkilowa o 1—4 atomach wegla, albo Z oznacza grupe naftylowa, R1 oznacza grupe cyja¬ nowa, R2 oznacza grupe alkilowa o 1—20 atomach wegla, cykloalkenylowa o 3—8 atomach wegla, alkinylowa o 3—6 atomach wegla, pirydylowa, pi- rymidylowa, fenylowa, benzylowa lub fenyloetylo- wa podstawiona^ najwyzej trzema^ podstawnikami, z których kazdy niezaleznie oznacza atom fluory chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa^ cyjanowa, me- toksylowa, etoksylowa, metylowa, etylowa lub trój- chlorowcometylowa, R3 i R4 oznaczaja niezaleznie od siebie atom wodoru, grupe alkilowa o 1—20 a- tomach wegla, fenylowa, benzylowa' lub fenyloety- lowa, albo grupe fenylowa, benzylowa lub fenylo- 10 15 20 25 etylowa, ewentualnie podstawione najwyzej trzema podstawnikami, z których kazdy niezaleznie od pozostalych oznacza atom fluoru, chloru, bromu, jodu, grupe nitrowa, cyjanowa, metoksylowa, eto¬ ksylowa, metylowa lub etylowa, albo razem two¬ rza grupe cykloalkilowa o 4—8 atomach wegla, A i B oznaczaja dwuwartosciowe grupy alkilenowe o 1—5 atomach wegla, X oznacza atom chlorow¬ ca, grupe metylowa lub nitrowa, a oznacza liczbe 0—2, n oznacza liczbe 0 lub 1, a n' oznacza licz¬ be 0 lub 1, w postaci zwiazków kompleksowych z sola metalu o wzorze MY, w którym M ozna¬ cza kation metalu, a Y oznacza anion, znamienny tym,' ze zwiazek o wzorze 4,. w którym W ozna¬ cza halogenek, alMlosuldonian zawierajacy w cze¬ sci alkilowej i-—4 atomów wegla, benzenosulfo- nian lub toluenosulfonian, a Z, A, B, R1, R2, R3, R4, ni n'- maja wyzej--podane znaczenie, poddaje sie reakcji z równomolowa iloscia lub z nadmia¬ rem imidazolu lub soli imidazolu, ewentualnie w obecnosci obojetnego rozpuszczalnika, w tempera¬ turze 50—180°C, a nastepnie do wodnego lub alko¬ holowego roztworu otrzymanego zwiazku dodaje sie sól metalu o wzorze MY, w którym M i Y maja wyzej podane znaczenie/w temperaturze 15— 60°C i "odsacza sie otrzymany osad.R' R3 Z-C-(A)n-C-(B)n.-^J-(X)Q R2 R< Wzórl :oj2o Wzór\2 Ry -rv.Z-C-(A)n-C-(B)n'7W R*"V R4 -- Wzór 4 ' R1 r3 , ~ Z-C-(Ajn-C-(B)nl-^L(X1 Rz R4 MY m123 447 NaCN Z-CHRCHjOSPzCHj — Z-ChRCH,CN Wzór 9 Wzor 26 IH,S0, "Z-CHRCHjCHpH ¦4— Z-(fiCH,C00H tYzOr 28 Nzór 27 ch^o2q/(c2h5)3n (X)c N I, Nzortl =N L-Z-CHROtCHjOSACHa—y Z-CHRCH2C4^J-(x)a Nzór 29 Wzór 30 Schemat 4 RS ^CK) -MH«_* RS^C^W fYzOr 62 RS ^O^CH2CN * NaCN Mzór 63 mor 65 RS CH3S02a/(C2H5)3N 1.NaH 2R'X mor 64 RS ^gj^CHCN H*SQ< Kb^Ch€02R" R'0H R ****& i.cH3so2a/(c2H5)3N .lLiAlH4 CHC^ldW Zm^ Wzór 67 R RS R1 ///dr 69- v , Schemat 12 ^-CHCH20H R' mór 68123 447 A Z-C-0 + NaH aCH2CC^, z-cf-tKAC^ CsHg Wzór 32 160' Z-CHCHO - C6H5 Wzór 34 UAIH< o^ Z-CHCH.OH i , C6Hs Schemat 5 hydroliza 9H Z-C= CC02H CeH5 •&& Z-CHCKOSAC^ Z-CHCh^r^J-Wa Wzór 36 Z-CHzC02C2H5 Wzór 5 Z-CHRCHZ0H Wzór 7 NaH UALU - Z-CHNaCOzC2H5 Wzcr 6 RX Z-CHRCO,C,H 2W '5 Wzór 8 CHSOfl/CC^fsK SOCl2 lub PCI.ZChTOipSACHs /yr OOa i H Nzdrtt Z-CHRCHj(Q^()Oq /Vzdr 73 Schemat 1 X ZCHRCH2Cl /Vzca 10123 447 z,CH2a J^_Z-CH2Mc£l -^S- Z-CHfHROH Hzór W 'Z /Vz^ 15 OOc w H Hzór 11 =N z-ch^hr-i^O- 00q /Vz CH^Cl/ (CzH^N Z-CHzCHROSOzCH3 Wzór /S Schemat 2.Z^CH2)nX + NaCHC£p2H5)2 Nzór 19 1.KOH 2.HCI ¦ Z-(CH2)nCH(C02C2H5), I HzOr 20 M.NaH |2.RX Z-(CH2)nCR(C02C2H5)2 HzOr 21 Z-(CH2)nCHRC02H ^ "z* 22 3.160°,-CO2 LiAlH, Z^nCHRCHpH^A^HJ^ ^CHjn-CHRCHpSp2CH3 00a ^ 24 Wzór 23 H Schemat 3 o Z+ CICR A1CL Wzór 37 LNaOH Z-CHRCHO I JVzer 40 Z Cl IRSI irfOH ^SW/C^)** Z-CHRCHR^OSOjCHs 2.Ha 3.140° Z-(CH2)nCHRCHl4 4-0<)Q O Z-CR /Vz 1.CICH2C02C2H5 2.NaH Z-C^—"tHCO^Hg I Hzór 39 R hzór 41 hJ .OlOb hzór 42 ¦ '¦ Wz#// Schemat 6 Z-CHRCHRf^p- OOa123 447 2 V Z-CHtfNaCO^Hj Wzór 44 R1 Z-CCH2OS02CH3 R2 hzór 47 Ma FTX CH3S02a/(C2H5)3N 1 |' Wzór U F H HU Z-CCH2I^P(Xja Schemat 7 Z-CC02C2H5 | Li'AlH4 Z-CCH20H R2 Z-CHC02H i Wzór 49 Li AL H, Z-CHCH2, I C6H5_nRn Hzór 52 K^Mc (xv X Z-CHCH2OH i CtH5_nRn Wzór 50 CH3S02CI/(C2H5)3N H Harn Z-CHCHPS02CH3 C6H5-nRn /Vz Schemat 8 (c2H5o;2cH2a Wzór 53 H2S04 Z-CHCH2Cl i Z fej/- 54 (X)a Na Wzór 12 Z-CHCH2ff^(X)a Schemat 9 Wzór 55123 447 A ZlCH-CH2 CiHq i^i— Z-CH(CH2)4OH -<4n9 Nzor 56 Oto z-cKc^/rhWa CH, CH3S02a/(C2H5) 3N '3 lizór 57 H Hzórll Z""CHtH?).OSaCH ty A\jsjKj£\^n$ CH, CH !3 Wztfr 58 /Vztfr 59 Schemat JO <& R1 (R.NO, CHCHzf(3J-(X)a /Vz0r 71 Schemat 14 Wzór 72 NOa (R)n cHCHi^oo.fe/H1/CH^ BeKHew.R' H2N R Schemat 15 o 2+CH-CH SnCU Z-CHCH20H CH 4ng i.Schemat U ,4Hg RS '2^2 /=N / x H?0?/HOAC CHChyQ-(X)a R1 RSO* CHCH2l^f-()^ /Vztfr 69 R' Schemat f3123 447 (X)a R' R' Wzór 74 N-h + Z-(A)n-C-(B)n'-OS02CH3- H Nzór 11 | ch3onc/dmf (X)a R Z-(A-C-(B)nl-^(X)a R2 Wzór 75 W R1 1Q Z-(A)n-C-(B)n.-0S0zCH3 RZ tVzór 74 Na tizor 12 Schemat 16 R1 R3 1 ' /=N , HA Z-C-(AVC-(B)n'-rG R2 R< /Vz0/- 79 R1 R; JM Z-C-(A)n-C-(B)n'-C4()0a R2 R4 Schemat 77 ^^ 80 HA . R1 R3 I / I z^N MY Z-C-(A)n-C-(BV-rQ(X)a^ R2 R< Wzór 79 R1 R3 HM Z-C-(AVC-(B)n.-f^(x)a R2 R4 Wzór 3 MY Schemat 18123 447 R2 ^ Z-W„-C-(B)rriQ-Ma-MY R< mór 82 H/Zór 83 H ifizor 84 Wzór 86 izo-C.H 3 Wzor' 88 OTO WzC 85 izo-C^-^G^CK Wzór 90 Wzór 92 Wzór 8? -W Q§- hfzor 89 CH3 CH3 W CH3-^CH3 ^ Wz CH, ^3"W CH3^g Wzór 93 (oM Wzór 94 Wzór 95 DN-3, zam. 95/84 Cena 100 zl PL