Przedmiotem wynalazku jest zespól siedzenia po¬ jazdu.Znany jest zespól siedzenia pojazdu zawierajacy górna rame, do której zamocowane jest siedzenie oraz dolna rame zamocowana do podwozia pojaz¬ du. Górna rama polaczona jest z rama dolna za pomoca dzwigni polaczonych na krzyz. Zespól siedzenia zawiera takze pneumatyczny amortyzator z zaworem wlotowym i wylotowym oraz mecha¬ nizm sterujacy, którego zadzialanie powodowane jest ruchem drgajacym siedzenia. Statyczna wyso¬ kosc siedzenia utrzymywana jest automatycznie, niezaleznie od jego obciazenia, a cisnienie robo¬ cze wewnatrz pneumatycznego amortyzatora, w przypadku podniesienia sie siedzenia ponad sta¬ tyczna wysokosc, zostaje obnizone za pomoca za¬ woru wylotowego, natomiast w przypadku obnize¬ nia sie siedzenia ponizej statycznej wysokosci ci¬ snienie robocze wewnatrz pneumatycznego amor¬ tyzatora zostaje podwyzszone za pomoca zaworu wlotowego.W znanych zespolach siedzenia tego typu, drga¬ nia siedzenia, przenoszone sa stale na popychacz zaworowy za posrednictwem drazka popychacza.Jednoczesnie punkty wlaczenia zaworów sa roz¬ mieszczone scisle ponad i ponizej nastawionej sta¬ tycznej wysokosci siedzenia, azeby utrzymywac ja mozliwie dokladnie pomimo róznego ciezaru wla¬ snego uzytkowników siedzenia, Pod statyczna wysokoscia rozumie gie wysokosc, 10 15 20 25 30 jaka siedzenie winno przyjac przy statycznym ob¬ ciazeniu ciezarem wlasnym uzytkownika siedzenia.Automatyczne nastawianie ciezaru tego rodzaju po¬ siada te ceche ujemna, iz przy drganiach siedze¬ nia wokól statycznej wysokosci stale spuszczane lub doprowadzane jest sprezone powietrze.Powoduje to duze obciazenie halasem uzytkow¬ nika siedzenia jak i duze zuzycie sprezonego po¬ wietrza.Ponadto impulsy wystepujace regularnie, w wy¬ niku uruchamiania sprezonego powietrza moga doprowadzac uklad — amortyzatora powietrznego i ciezaru siedzenia do drgan krytycznych. Z tego wzgledu zaproponowano stosowanie zaworów o dzialaniu opóznionym, które po uruchomieniu po¬ pychacza zaworu opózniaja otwieranie i zamy¬ kanie zaworu o okolo 0,5 sek.Tego rodzaju zawory sa jednak drogie i podle¬ gaja nadmiernemu zuzyciu, gdyz bez przerwy sa one uruchamiane. Ponadto reaguja one zbyt wol¬ no przy wystepowaniu silnych uderzen w czasie jazdy w wyniku czego siedzenie uderza wielokrot¬ nie o podloge, zanim w amortyzatorze powietrz¬ nym nastapi wzrost cisnienia.Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji zespolu siedzenia, umozliwiajacego automatyczna regulacje i pracujacego spokojnie bez wiekszego obciazenia halasem.Cel wynalazku zostal osiagniety przez to, ze me¬ chanizm sterujacy zawiera element wlaczajacy, 122 9723 122 972 4 zamocowany do dolnej ramy lub dzwigni, posia¬ dajacy krzywki wlaczajace, wspólpracujace z po- pychaczami zaworowymi zaworu.Element wlaczajacy stanowi tarcza wlaczajaca zamocowana wychylnie do ramy lub dzwigni, po¬ siadajaca podluzny otwór, wspólpracujacy z za- bierakiem zamocowanym do dzwigni lub ramy.Miedzy powierzchnia zabieraka a powierzchnia o- tworu utworzony jest luz dla opóznienia ruchu mechanizmu sterujacego po otwarciu zaworu wzgle¬ dem ruchu- drgania siedzenia.Zabierak zamocowany jest obrotowo, zas czesj zabieraka wspólpracujaca z otworem wzdluznym uksztaltowana jest mimosrodowo.T^T^zesci "czolowej tarczy wlaczajacej usytuowa¬ ny je*st gwintowany* otwór, w który wkrecona jest sruba dla zmiany Wielkosci luzu.I4iz mechanizmu sterujacego odpowiada odle¬ glosci -miedzy pozycja mechanizmu sterujacego, w TtTófej otwierany jest jeden z zaworów a statycz¬ na wysokoscia siedzenia.Popychacze zaworowe zamocowane sa przesuw¬ nie wzgledem krzywek wlaczajacych.W innym przykladzie wykonania zespolu sie¬ dzenia pojazdu element wlaczajacy stanowia sanie wlaczajace zamocowane przesuwnie do ramy. Sa¬ nie polaczone sa z dzwignia za pomoca zabieraka, którego koniec usytuowany jest w otworze wzdluznym. Miedzy powierzchnia konca zabieraka a powierzchnia otworu utworzony jest luz dla opóznienia ruchu mechanizmu sterujacego po o- twarciu zaworu wzgledem ruchu drgania siedze¬ nia.Jeszcze inny przyklad wykonania zespolu sie¬ dzenia pojazdu charakteryzuje sie tym, ze ele¬ ment wlaczajacy stanowi dzwignia wlaczajaca za¬ mocowania wychylnie do ramy. Koniec dzwigni wlaczajacej wspólpracuje z otworem krzywki ste¬ rujacej, zamocowanej do dzwigni.Miedzy powierzchnia konca dzwigni wlaczajacej a otworem krzywki sterujacej istnieje luz dla opóznienia ruchu mechanizmu sterujacego, po o- twarciu zaworu wzgledem ruchu drgania siedzenia.Koniec dzwigni wlaczajacej, polaczony jest z kor¬ pusem zaworu za pomoca sprezyny naciagowej.W rozwiazaniu wedlug wynalazku, mechanizm sterujacy jest sprzezony z drgajaca dzwignia sie¬ dzenia, a krzywki tarczy wlaczajacej, san wlacza¬ jacych lub dzwigni wlaczajacej uruchamiaja za¬ wory powietrzne bezposrednio i bez zwloki.Po otwarciu zaworów ruch drgajacy siedzenia pokonuje najpierw droge równa wielkosci luzu i dopiero wtedy nastepuje ponowne zamkniecie od¬ powiedniego zaworu. W ten sposób calkowity czas trwania doplywu sprezonego powietrza do amor¬ tyzatora i jego odplywu z amortyzatora na jedno drgniecie siedzenia zostaje zwiekszony i tym sa¬ mym mozna punkty wlaczania zaworów rozmie¬ scic w dalszej odleglosci od nastawionej statycz¬ nej wysokosci, poniewaz pozostajacy czasokres do¬ plywu sprezonego powietrza do amortyzatora lub jego odplyw z amortyzatora gwarantuje w kaz¬ dym przypadku wyczuwalne zwiekszenie lub spa¬ dek cisnienia w amortyzatorze pneumatycznym.Przez rozmieszczenie punktów otwierania zawo¬ rów w wiekszej odleglosci ponad i ponizej wyso¬ kosci statycznej, osiaga sie równiez to, ze zawory nie pracuja ciagle, lecz uruchamiane sa tylko wówczas, gdy drgania siedzenia przekraczaja do¬ puszczalna wartosc.Dopiero w tym przypadku, a nastepnie szybko i bez zwloki otwarty zostaje odpowiedni zawór i pozostaje otwarty w sumie stosunkowo dluzej tak, ze wewnetrzne cisnienie robocze amortyzato¬ ra pneumatycznego jest skorygowane, zas zbyt silne drgania siedzenia przy nastepnych drganiach zostaja skutecznie wychwycone.Zespól siedzenia wedlug wynalazku pracuje przez to spokojnie i z minimalnym poziomem halasu, a poniewaz zawory otwierane sa w przypadku nie: odzownym i nie ma miejsca zbedna zmiana ci¬ snienia wewnatrz amortyzatora, dlatego zuzycie powietrza jest minimalne a zawory posiadaja wieksza zywotnosc.Zespól siedzenia wedlug wynalazku umozliwia automatyczna regulacje obciazenia siedzenia, zwla¬ szcza wówczas, gdy wedlug korzystnego przykla¬ du wykonania wynalazku, luz mechanizmu steru¬ jacego odpowiada odstepowi pomiedzy polozeniem wlaczania przy otwieraniu jednego z zaworów i sta¬ tyczna wysokoscia siedzenia.W tym przypadku punkty zamykania zaworów leza bezposrednio na wysokosci statycznej lub w malej odleglosci od niej tak, ze wysokosc statycz¬ na utrzymywana jest dokladnie i automatycznie przez punkty zamykania zaworów i to niezaleznie od wagi uzytkownika siedzenia.Jezeli siedzenie jest wolne, to znaczy gdy nie jest ono obciazone przez kierowce pojazdu, wów¬ czas na skutek panujacego cisnienia w amortyza¬ torze pneumatycznym, siedzenie zostaje podniesio¬ ne ku górze, a tym samym zostanie otwarty zawór wylotowy i cisnienie w amortyzatorze odpowiednio zmaleje.Zawór zamyka sie dopiero wówczas, gdy sie¬ dzenie powróci do swojej statycznej wysokosci.Cisnienie robocze wewnatrz amortyzatora unosi wówczas nieobciazone siedzenie. Skoro ten sam lub inny uzytkownik zajmie miejsce na siedze¬ niu, wówczas siedzenie obnizone zostaje krótko¬ trwale ponizej wysokosci statycznej, ale natych¬ miast otwiera sie zawór doplywu powietrza do amortyzatora i zostanie zamkniety dopiero wte¬ dy gdy siedzenie osiagnie swoja statyczna wyso¬ kosc.Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przy¬ kladach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespól siedzenia pojazdu w widoku perspektywicznym, fig. 2 — mechanizm steruja¬ cy zespolu siedzenia z fig. 1, w widoku z boku, fig. 3 — mechanizm z fig. 2 w innej fazie pra¬ cy, fig. 4 — mechanizm z fig. 2 w jeszcze. innej fazie pracy, fig. 5 — wykres ruchu drgajacego sie¬ dzenia z fig. 1, fig. 6 — inne rozwiazanie zespolu siedzenia pojazdu wedlug wynalazku w widoku perspektywicznym, fig. 7 — mechanizm sterujacy zespolu siedzenia z fig. 6 w widoku z góry, fig. 8 — jeszcze inne rozwiazanie zespolu siedzenia pojazdu wedlug wynalazku w widoku perspekty¬ wicznym fig. 9 — mechanizm sterujacy zespolu 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 605 122 972 6 siedzenia z fig. 8 w widoku z boku, fig. 10 — fragment mechanizmu sterujacego z fig. 9 w wi¬ doku perspektywicznym, a fig. 11 — wykres ruchu drgajacego siedzenia z fig. 6 i z fig. 8.Przedstawiony na figurze 1 zespól siedzenia po¬ jazdu zawiera górna rame 12, do której zamoco¬ wane jest siedzenie oraz dolna rame 13, zamoco¬ wana do podwozia pojazdu. Dolna rama 13 jest polaczona z górna rama 12 za pomoca dwóch par dzwigni 10, 11. Górne konce dzwigni 10 polaczo¬ ne sa za pomoca osi 14 zamocowanej na stale do ramy 12, a dolne konce dzwigni 10 polaczone sa za pomoca osi 15, która przesuwana jest w ramie 13 na rolkach 16.Natomiast dolne konce dzwigni 11 polaczone sa za pomoca osi 17 zamocowanej na stale do ramy 13 a górne konce dzwigni 11 za pomoca osi 18; przesuwanej w ramie 12 na rolkach. Miedzy gór¬ nymi koncami dzwigni 10 jest przyspawana po¬ przeczka 20 a miedzy dolnymi koncami dzwigni 11 poprzeczka 21.Amortyzator pneumatyczny 19 posiadajacy prze¬ wód doprowadzajacy i przewód odprowadzajacy sprezone powietrze (nie przedstawione na rysun¬ ku), polaczone z zaworami pneumatycznymi, jest usytuowany miedzy poprzeczkami 20, 21.Opisany powyzej uklad amortyzujacy z dzwig¬ niami, polacziny na krzyz, stanowi tylko jeden z przykladów wykonania. Równiez do tego celu móglby byc wykorzystany uklad z równoleglobo- cznymi dzwigniami wzglednie inny znany uklad amortyzujacy. Zespól siedzenia pojazdu wedlug wynalazku mozna wykorzystac we wszystkich ze¬ spolach amortyzujacych. Przedstawiony na fig. 1 uklad jest identyczny z ukladem przedstawionym na fig. 6 i fig. 8 i z tego wzgledu zbedne jest po¬ nowne opisywanie przedstawionych na fig. 6 i fig. 8 ukladów.Na osi 17 w ramie dolnej 13 zamocowana jest wychylnie tarcza wlaczajaca 22 posiadajaca krzy¬ wki wlaczajace 26, 27 dla uruchomienia zaworów 23 zamocowanych do ramy dolnej 13. Tarcza 22 ma wydluzony otwór 24, w który wchodzi zabie- rak 25, zamocowany do dzwigni 11.Tarcza wlaczajaca 22 moze byc takze zamoco¬ wana do dzwigni 11. W takim przypadku zabie¬ rak zamocowany jest do ramy 13.Tarcza wlaczajaca posiada dwie krzywki wla¬ czajace 26 i 27 do uruchamiania popychaczy za¬ worowych 28 i 29. Przy nacisnieciu popychacza zaworowego 28 otwarty zostaje pneumatyczny za¬ wór wlotowy. Przy calkowitym wysunieciu po¬ pychacza zaworowego 28 z obudowy zaworu 23, zamykany zostaje pneumatyczny zawór wlotowy.W taki sam sposób pracuje popychacz zaworowy 29, pneumatycznego zaworu wylotowego.Zazwyczaj sily utrzymywania popychaczy zawo¬ rowych 28 i 29 wystarczaja na utrzymywanie tar¬ czy wlaczajacej 22 w danym polozeniu kranco¬ wym. Jezeli tarcza wlaczajaca posiada ciezar i z tego wzgledu istnieje zagrozenie, ze moze zmie¬ nic swoje polozenie krancowe, to zaleca sie wy¬ konac karb oporowy 30, -jak uwidoczniono na krzywce wlaczajacej 26.Dzialanie mechanizmu sterujacego jest opisane na podstawie fig. 2, 3, 4 i 5 rysunku.Jak przedstawiono ma figurze 5 drgainlie rozpo¬ czyna sie w obrebie statycznej wysokosci siedze¬ nia. Jesli drganie ma wieksza amplitude, to wów¬ czas osiaga punkt wlaczania 1, w którym popy¬ chacz zaworowy 29 otwiera zawór .pneumatycz¬ ny, jak uwidoczniono to na fig. 4. Wówczas po¬ pychacz zaworowy 29 wcisniety zostaje przez krzywke, wlaczajaca 27 i osiaga polozenie 2. Tar¬ cza wlaczajaca 22 jest utrzymywana w tym polo¬ zeniu, zas dzwignie 11 powracaja. Przy tym za- bierak 25 przemieszcza sie o odcinek X, stano¬ wiacy luz. W nastepstwie powyzszego tarcza wla¬ czajaca popchnieta zostaje ku dolowi, a popychacz zaworowy 29 zeslizguje sie z krzywki wlaczaja¬ cej 27 tak, ze osiagniety zostaje punkt wlacze¬ nia 3 i zamkniety zostaje pneumatyczny zawór.Poniewaz zamykanie zaworu odbywa sie z pew¬ na bezwladnoscia, to punkt wlaczainAa 3 znajdu¬ je sie tuz przed osiagnieciem wysokosci statycz¬ nej.Na figurze 2 uwidoczniony jest punkt wlacza¬ nia 4, przy którym popychacz zaworowy 28 pneu¬ matycznego zaworu wlotowego wcisniety zostaje przez krzywke wlaczajaca 26, az do momentu osiagnieciia swojego polozenia krancowego przy punkcie 5. Powyzsze polozenie krancowe uwido¬ cznione, jest na fig. 3. Zabierak 25 przemieszcza sie o odcinek X, stanowiacy luz X, az do momen¬ tu osiagniecia tuz przed statyczna wysokoscia punktu wlaczania 6, w którym ponownie zamyka pneumatyczny zawór wlotowy (fig. 5).Z figury 5 wynika, ze luz X odpowiada w isto¬ cie odstepowi pomiedzy polozeniem wlaczania 1 lub 4 przy otwieraniu jednego z zaworów a wy¬ sokoscia statyczna siedzenia.Dla zmiany statycznej wysokosci siedzenia moz¬ na popychacze zaworowe 28, 29 przesuwac wzgle¬ dem ruchu krzywek wlaczajacych 26, 27. Wyso¬ kosc statyczna moze byc równiez zmieniana w wyniku tego, ze czesc zabieraka 25 wchodzaca do otworu wzdluznego 24, uksztaltowana jest mimo- srodowo oraz, ze sam zabierak 25 ulozyskowany jest obrotowo na ramieniu dzwigni 11. W tym przypadku wystarcza skrecenie zabieraka 25 dla zmiany punktów wlaczemdowych a tym samym i statycznej wysokosci isiedfceniia, przy czym luz X pozositiaje staly.Jezeli wymagane jest nastawienie luzu X, przy¬ kladowo dla wczesniejszego otwierania pneuma¬ tycznego zaworu wylotowy, Zgodnie z punktem wlaczania 1 na fig. 5, to wówczas zgodnie z ko- rzystym przykladem wykonania mozna w czesci glównej otworu wzdluznego 24 wkrecic srube 31.Figura 6 i 7 przedstawia inne rozwiazanie sie¬ dzenia wedlug wynalazku, w którym mechanizm sterujacy sklada sie z ulozyskowanych przesuwnie na blasze poprzecznej 32 górnej ramy siedzenia 12, san wlaczajacych 33, posiadajacych krzywki 34 i 35 dla uruchamiania popychaczy zaworowych 36 i 37. Ruch drgajacy siedzenia przenoszony jest na sanie wlaczajace, poprzez zabierak 39, którego ko¬ niec usytuowany jest w otworze 38 san. W tym przypadku wychwytywanie ruchu drgajacego 10 15 26 25 30 35 40 45 50 55 60122 072 przez uklad nastepuje w obszarze górnego lozy¬ ska waleczkowego, dzwigni 11 za pomoca wygiec tego zabiefaka 30.Na figurze 7 przedstawiono obydwa popychacze zaworowe 36 i 37 usytuowane w korpusie zaworu 40. Korpus zaworu 40 moze byc przesuwany na blasze poprzecznej 32 podczas nastawiania wyso¬ kosci statycznej siedzenia, w sposób zaznaczony przerywana linia na fig. 7.Figura 8—11 przedstawiaja jeszcze inne rozwia¬ zanie zespolu siedzenia pojazdu wedlug wynalaz¬ ku, w którym mechanizm sterujacy zawiera dzwi¬ gnie wlaczajaca 41, ulozyskowana obrotowo na ramie i wyposazonej w krzywki 42 i 43 do uru¬ chamiania popychaczy zaworowych 44 i 45. Dzwi¬ gnia wlaczajaca ma odsadzany koniec i obciazo¬ na jest sprezyna naciagowa 46, która moze prze¬ laczac dzwignie na strony przeciwlegle z poloze¬ nia neutralnego przedstawionego na fig. 9.Odsadzony koniec dzwigni wlaczajacej 41 wspól¬ pracuje z krzywka sterujaca 47, zamocowana na ramieniu dzwigni 11 (fig. 9).Na fig. 9 zaznaczono wyraznie obydwie dzwig¬ nie 11 i zaznaczono, iz krzywka sterujaca 47 za¬ mocowana jest sztywno na ramieniu dzwigni 11.Poza krzywka sterujaca 47 widoczny jest wspor¬ nik 48, do którego zamocowany jest korpus za¬ woru 49. Korpus zaworu 49 ulozyskowany jest wychylnie w prowadnicy 51 wspornika 48 za po¬ moca bocznych rolek 50.Na figurze 10 i 11 przedstawiono przebieg po¬ lozen wlaczania dzwigni wlaczajacej 41 wzgle¬ dem krzywki sterujacej 47. Dla prawidlowego zrozumienia nalezy jednak podkreslic, ze na fig. 10 przedstawione sa jedynie polozenia wzgledem dzwigni wlaczajacej 41, wzgledem krzywki steru¬ jacej 47, gdyz podczas pracy ukladu drgajacego, porusza sie w istocie krzywka sterujaca 47, a dzwignia wlaczajaca wykonuje zaledwie ruch wy- chylny wokól swej osi.Na figurze 11 przedstawiono linia ciagla teore¬ tyczny ksztalt ukladu drgan. Zaczyna sie on z wysokoscia statyczna i osiaga polozenie 1, w któ¬ rym otwiera sie pneumatyczny zawór wylotowy.Z fig. 10 widac, ze bezposrednio po otwarciu pneumatycznego zaworu wylotowego, dzwignia wlaczajaca przeskakuje za pomoca sprezyny na¬ ciagowej 46 i z podparciem krzywki sterujacej z 1 na 1 i utrzymywana jest w tym polozeniu kran¬ cowym, w którym wspólpracuje z przedstawionym na fig. 10 elementem podzialowym dwudzielnej krzywki sterujacej 47.Przeskakiwanie dzwigni wlaczajacej 41 poprzez stosunkowo duzy odcinek stwarza jednoznacznie okreslone i bezzwloczne otwieranie pneumatycz¬ nego zaworu wylotowego. Przy dalszym skoku drgania, dzwignia wlaczajaca prowadzona jest po prawej stronie krzywki sterujacej 47 poprzez po¬ lozenie 2. W polozeniu laczeniowym 3 zamykany jest pneumatyczny zawór wylotowy. Dzwignia wlaczajaca dochodzi wówczas ponownie w swoje polozenie neutralne, tak jak przedstawiono na fig. 9.W tym neutralnym polozeniu pozostaje w isto¬ cie w stanie unieruchomienia, az do momentu gdy 10 20 zmuszona przez lewa czesc przedstawionej na fig. 10 krzywki sterujacej przeskoczy z 4 na 4 i otwo¬ rzy pneumatyczny zawór wlotowy zgodnie z polo¬ zeniem laczeniowym 4 przedstawionym na fig. 11.Za pomoca sprezyny naciagowej 46, dzwignia wla¬ czajaca zostaje mocno docisnieta, z chwila otwar¬ cia sie pneumatycznego zaworu wlotowego do krzywki sterowniczej 47, przedstawionej po lewej stronie fig. 10, a nastepnie przeprowadzona po¬ przez pozycje 5 w polozenie laczeniowe 6, w któ¬ rym zamykany jest pneumatyczny zawór wloto¬ wy. Dzwignia wlaczajaca dochodzi wówczas po¬ nownie w swoje polozenie neutralne, przedsta¬ wione na fig. 9. 15 Jezeli przy zespolach siedzen pojazdów wedlug wynalazku wystepuja drgania, nie osiagajace swo¬ imi maksymalnymi amplitudami punktów 1 i 4, to wówczas dzwignia wlaczajaca pozostaje w swo¬ im neutralnym polozeniu.W wyniku tego uzyskuje sie stosunkowo male obciazenie mechanizmu sterujacego, uruchamiane¬ go tylko przy wiekszych drganiach, jak to przed¬ stawiono na fig. 11.Z figury 11 wynika, ze w zespole siedzenia po- 25 jazdu wedlug wynalazku istnieje mozliwosc pro¬ stej regulacji wysokosciowej, przez zmiane wyso¬ kosci statycznej siedzenia. Jezeli wysokosc sta¬ tyczna ma byc doprowadzona z dolnego polozenia jak na fig. 11 w polozenie górne zaznaczone jako 30 drganie linia przerywana to wówczas- nalezy je¬ dynie przesunac korpus zaworu 49 w prowadnicy krzywkowej 51. Moze to nastepowac przyklado¬ wo za pomoca napedu liniowego wzglednie pro¬ stego przesuwanego zespolu drazków. Na fig. 11 35 zaznaczono litera A, konstrukcyjne maksymalnie dopuszczalny skok ukladu drgajacego rozciagaja¬ cy sie od górnego zderzaka krancowego do dol¬ nego zderzaka krancowego. Jezeli przyjmuje sie za podstawe drgania normalne w przedstawionym 40 rzedzie wielkosci, to wówczas uzyskuje sie na¬ stawienie wysokosciowe siedzenia w zakresie oz¬ naczonym litera B. 45 Zastrzezenia patentowe 1. Zespól siedzenia pojazdu, posiadajacy górna rame, do której zamocowane jest siedzenie, ra¬ me dolna zamocowana do podwozia pojazdu, dzwignie polaczone na krzyz laczace górna rame 50 z dolna, pneumatyczny amortyzator z zaworem wloitowym i zaworem wylotowym otwieranymi i zamykanymi za pomoca mechanizmu sterujacego, którego zadzialanie powodowane jest ruchem drga¬ jacym siedzenie, znamienne tym, ize mechanizm 55 isterujacy izawiera elemenit wlaczaijacy zamocowany do dolnej namy <13) lub do dzwiigni (11), posiada¬ jacy krzywki wlaczajace wspólpracujace z popychaczami zaworowymi (28, 29, 36, 37, 44, 45) zaworu (23, 40, 49). 60 2. Zespól siedzenia pojazdu wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze element wlaczajacy stanowi tarcza wlaczajaca (22) zamocowana wychylnie do ramy (13) lub dzwigni (11), posiadajaca podluzny otwór (24) wspólpracujacy z zabierakiem (25) za- • mocowanym do dzwigni (11) lub ramy (13), przy122 972 9 10 czym miedzy powierzchnia zabieraka (25) a po¬ wierzchnia otworu (24) utworzony jest luz (X) dla opóznienia ruchu mechanizmu sterujacego po otwarciu zaworu wzgledem ruchu drgania siedze¬ nia. 5 3. Zespól siedzenia pojazdu wedlug zastrz. 8, znamienny tym, ze zabierak (126) zamocowany jest obrotowo, zas czesc zabieraka i(25) wspólpracujaca z otworem wzdluznym (24), uiksztaltowaina jest mi- mosrodowo. 10 4. Zespól siedzenia pojazdu wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze w czesci czolowej tarczy wla¬ czajacej (22) usytuowany jest gwintowany otwór, w który wkrecona jest sruba (31) dla zmiany wielkosci luzu(X). 13 5. Zespól siedzenia pojazdu, wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze element wlaczajacy stanowia sanie wlaczajace (33) zamocowane przesuwnie do ramy (12), przy czym sanie (33) polaczone sa z dzwiginia (11) za pomoca zabieraka (39), którego 20 koniec usytuowany jest w otworze wzdluznym (38), przy czym miedzy powierzchnia konca zabie¬ raka (39) a powierzchnia otworu (38) utworzony jest luz dla opóznienia ruchu mechanizmu steru¬ jacego po otwarciu zaworu wzgledem ruchu drga- 23 nia siedzenia. 6. Zespól siedzenia pojazdu, wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze element wlaczajacy stanowi dzwignia wlaczajaca (41) zamocowana wychylnie do ramy, przy czym koniec dzwignr wlaczajacej (41) wspólpracuje z otworem krzywki sterujacej (47) zamocowanej do dzwigni (11), przy czym mie¬ dzy powierzchnia konca dzwigni wlaczajacej (41) a otworem krzywki sterujacej (47) istnieje luz dla opóznienia ruchu mechanizmu sterujacego po ot¬ warciu zaworu wzgledem ruchu drgania siedze¬ nia. 7. Zespól siedzenia pojazdu wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze koniec dzwigni wlaczajacej (41), polaczony jest z korpusem (49) zaworu za pomoca sprezyny naciagowej (46). 8. Zespól siedzenia pojazdu wedlug zastrz. 2 albo 5 albo 6, znamienny tym, ze luz (X) me¬ chanizmu sterujacego odpowiada odleglosci mie¬ dzy pozycja mechanizmu sterujacego, w której otwierany jest jeden z zaworów a statyczna wy¬ sokoscia siedzenia. 9. Zespól siedzenia pojazdu wedlug zastrz. 2 albo 5 albo 6, znamienny tym, ze popychacie za¬ worowe (28, 29, 36, 37, 44, 45) zamocowane sa prze¬ suwnie wzgledem krzywek wlaczajacych (26, 27, 36, 37, 44, 45).122 972 Fig. 7 Fig. 6 32 12122 972 A i ) i i ^_5^/ Fig.11 PL PL PL PL PL