Przedmiotem wynalazku jest przyrzad zapomoca którego mozna szybko wydawac poszczególne monety.Wydawanie odbywa sie tak prosto i szybko, ze do wypadniecia odpowiedniej monety wystarcza slabe nacisniecie na kla¬ wisze.Przyklad wykonania wynalazku uwi¬ doczniony jest na rysunku. Fig. 1 przed¬ stawia przekrój podlug linji I — /, fig. 2— widok zboku z czesciowym przekrojem i fig. 3 — widok przyrzadu zgóry przy odje¬ tej plytce 5.Jak wynika z rysunku przyrzad ten sklada sie z zaopatrzonej w podstawe 2 skrzynki 7, w której znajduja sie zapaso¬ we walce 3 do monet, przyczem walce te posiadaja rózne srednice, odpowiadajace srednicom róznych monet. Ilosc tych wal¬ ców zapasowych zalezy od wielorakosci monet.Walce zapasowe sa dosc wysokie, przy¬ czem sa one umieszczone na podstawie 5 nie prostopadle, lecz sa nieco odchylone wtyl, azeby nie caly ciezar slupa, utworzo¬ nego przez monety, obciazal mala po¬ wierzchnie podstawowa plytki 18.Walce zaopatrzone sa w ich przedniej czesci w wyciecia 4, sluzace do rozpozna¬ wania ilosci monet. Wszystkie walce sa za¬ konczone poziomo na plytce podstawowej 5, umieszczonej w srodku skrzynki. Plytka ta posiada pod walcami otwory, które od¬ powiadaja srednicom walców.Pod wymieniona plytka porusza sie tam i zpowrotem, ponizej kazdego walca,suwak 6, którego otwór 7 scisle odpowiada sredmey* walca. Smvak ten wykonywa sie z felac&f, ktSfej grubosc odpowiada gru¬ bosci odnosnych monet. Prowadzony on jest w zlobku, posiadajacym ksztalt ja¬ skólczego ogona i porusza sie zapomoca dzwigni 8, która, jak i wszystkie pozostale dzwignie 8, obraca sie na wspólnym czo¬ pie 9. Przez nacisniecie klawisza 10 wywo¬ luje sie poruszenie ramienia U dzwigni 8.Poniewaz koniec ramienia tego zachodzi w wyciecie suwaka 6, suwak ten przesunie sie naprzód na tyle, az najnizsza moneta w walcu nie spadnie do otworu 7 suwaka.Dno korytka 13 biegnie skosnie wdól, wskutek czego monety, które spadaja na to dno, staczaja sie do otworu 14, stamtad zas wypadaja nazewnatrz.Urzadzenie to czyni dzialanie przyrza¬ du wedlug niniejszego wynalazku bardzo latwem i polegai na tern, ze pod kazdym walcem tylko czesciowo znajduje sie nie¬ ruchome dno w postaci plytki /8, na któ¬ rej spoczywa czesc ciezaru slupa monet.Dno moze byc male, poniewaz wieksza czesc ciezaru slupa monet przejmuje na siebie scianka walca, zas tylko mala czesc ciezaru przypada na dno.Dzieki takiemu wykonaniu osiaga sie to, ze monety, lezac slupowo w sposób nie¬ zawodny, traca oparcie przy najmniejszym ruchu suwaka 7 i spadaja do korytka 13.Azeby suwak mógl zawsze powracac do swego poczatkowego polozenia, to jest do tego polozenia, przy którem otwór 7 znajduje sie pod walcem 3, dzwignia 8 zaopatrzona jest w sprezyne 15, uskutecz¬ niajaca samoczynnie powrót do polozenia poczatkowego.Bardzo waznem jest, ze suwak przesu¬ wa sie tylko na pewna odleglosc, której dlugosc równa sie w polowie srednicy mo¬ nety. Dzieki temu uskutecznia sie to, ze jezeli klawisz n nie zostal dostatecznie sil¬ nie nacisniety, moneta wraz z suwakiem powraca do swego poczatkowego poloze¬ nia bez powstawania jakiegokolwiek opo¬ ru, któryby mógl wywolac odmowe dziala¬ nia przyrzadu.Celem umozliwienia zamkniecia przy¬ rzadu jest on zaopatrzony w rygielek 16, posiadajacy nasadki (zeby) 17, które pod¬ czas dzialania przyrzadu znajduja sie na¬ zewnatrz ramienia 11 dzwigni 8 (fig. 3).Przyrzad zamyka sie w taki sposób za¬ pomoca przesuniecia rygla, azeby zeby 17 tego ostatniego znajdowaly sie ponad dzwigniami 8. Wtedy przeszkadzaja one wszelkim ruchom ramion 11, a tern samem i ruchowi suwaków 6. W tern polozeniu ry¬ giel 16 moze byc zabezpieczony zapomoca klódki lub innego podobnego urzadzenia. PL