TH9004A - รสมิ้นท์ที่พรั่งพรูจากหมากฝรั่งที่มีเนื้อปริมาณ?มาก - Google Patents

Abstract

สารผสมหมากฝรั่งที่ปรับปรุงให้มีแคลอรี่ลอดลงและเพิ่มปริมาณเนื้อให้มากขึ้นมีผลทำให้ความเข้มของรสเริ่มแรกที่ ได้ออกมามากขึ้นและอยู่ได้ทนทานขึ้นมาก วิธีการเตรียมใช้ การแยกลำดับส่วนอย่างละเอียดหรือการทำให้บริสุทธิ์โดยการก ลั่นซ้ำของน้ำมันปรุงรสซึ่งได้ขจัดส่วนประกอบเทอร์ฟินและ เซสควิเทอร์ฟีนออกไปแล้ว ส่งผลให้มีการเพิ่มรสและรักษารส ที่ปลดปล่อยออกจากเนื้อหมากฝรั่งไว้ได้ น้ำมันที่ขจัด เทอร์ฟีนออกแล้วมีสัมพรรคภาพกับเนือหมากฝรั่งน้อยลงซึ่งยอม ให้มีการใช้ระดับของเนื้อหมากฝรั่งได้มากขึ้นเพื่อการลด แคลอรี่โดยไม่ทำให้น้ำมันปรุงรสถูกจับไว้ในนั้นการปรับ เปลี่ยนส่วนประกอบต่างๆ หลายชนิดที่ให้รสขมที่เคยรวมอยู่ กับน้ำมัน เสียใหม่ อย่างสมบูรณ์หรือเพียงบางส่วนเป็นการปรับปรุงการ ปลดปล่อยรสที่มีอยู่ให้ดีขึ้น

Claims (1)

1. วิธีการเตรียมสารผสมหมากฝรั่งที่มีเนื้อมาก แคลอรี่ต่ำที่มีการปรับปรุงความเข้มของรสและความทนทานประกอบไปด้วย (a) ผสมเนื้อหมากฝรั่ง PVA ชนิดนิ้มที่หลอมละลายเข้ากับ ตัวสารที่ให้ความหวานเชิงปริมาตร จนกระทั่งเกิดของผสมที่ กลมกลืนกัน (b) ผสมสารเดิมชนิดต่างๆ ที่เลือกได้และรงควัตถุต่างๆ จน กระทั่งได้ของผสมกึ่งกลมกลื่นกัน (c) ผสมสารที่ให้หวานชนิดเข้มที่ได้จากการสังเคราะห์จน กระทั่งได้ของผสมที่กลมกลืนกัน (d) ผสมน้ำมันปรุงรสที่ขนัดเทอร์ฟีนแล้วลงไปช้าๆ ให้เข้า กัน (e) ผสมจนกระทั่งเกิดสารที่รวมเป็นเนื้อเดียวกัน และ (f) ทำสิ่งที่ได้จากการผสมให้เย็นเพื่อให้เกิดเป็นหมาก ฝรั่งและนำผลิตภัณฑ์ที่ได้ออกมา 16. วิธีตามข้อถือสิทธิ์ข้อที่ 15 ซึ่งเนื้อหมากฝรั่ง PVA ชนิดนิ่มที่ใช้ปริมาณจากประมาณ 50% ถึงประมาณ 90% โดยน้ำ หนักของสารผสมหมากฝรั่งและสารที่ทำให้หวานชนิดเข้มที่ได้ต จากการสังเคราะห์ที่ใช้อยู่ในปริมาณระหว่างประมาณ 0.01% ถึงประมาณ 3.00% โดยน้ำหนักของสารผสมดังที่กล่าว 17. วิธีตามข้อถือสิทธิ์ข้อที่ 16 ซึ่งเลือกสารที่ทำให้ หวานชนิดเข้มที่ได้จากการสังเคราะห์จากกลุ่มซึ่งประกอบด้วย เกลือโซเดียมหรือแคลเซียมแอ็คคารีบกรดแอ็คคาริน เกลือไซ คลาเมท ไทรคลอโรคาแลคโทซูโครส และอนุพันธ์ของมัน สารทำให้ หวานไดเปปไทด์, แอซีซัลเฟม-เค และของผสมของสารนั้น 18. วิธีตามข้อถือสิทธิ์ข้อที่ 17 ซึ่งสารทำให้หวานไดเปป ไทด์ที่กล่าวคือ แอล-อัลพาร์พิล-แอล-เฟทิลอะลามีน เมธิล เอสเทอร์ 19. วิธีตามข้อถือสิทธิ์ข้อที่ 17 ซึ่งน้ำมันปรุงรสที่ ขจัดเทอร์ฟีนแล้วที่กล่าวคือน้ำมันมินท์ 20. วิธีตามข้อถือสิทธิ์ข้อที่ 19 ซึ่งมีการขจัดเทอร์ฟีน ดังกล่าวจากน้ำมันปรุงรสดังที่กล่าวโดยการสกัดหรือการแยกลำ ดับส่วน 21. วิธีตามข้อถือสิทธิ์ข้อที่ 15 หรือ 20 ซึ่งน้ำมันปรุง รสดังกล่าวประกอบไปด้วยประมาณ 0.1% ถึงประมาณ 4.0% โดยน้ำ หนักของของผสมดังกล่าวจากกลุ่มที่ประกอบไปด้วย เปปเปอร์ มินท์, สเพียรมินท์, คอร์น มินท์ และของผสมของสารนั้น (ข้อถือสิทธิ 22 ข้อ, 2 หน้า, 1 รูป)