TH7201B - กรรมวิธีทางเคมีที่ขั้นตอนการปฏิบัติขั้นหนึ่งว่องไวต่อส่วนประกอบของกระแสของไหลที่ป้อนเข้าไป - Google Patents

Abstract

การประดิษฐ์นี้เกี่ยวข้องกับกรรมวิธีทางเคมีที่เกี่ยวกับขั้นตอนการปฏิบัติซึ่งว่องไวต่อการปรากฏอยู่ของส่วนประกอบ อย่างน้อยหนึ่งอย่างในกระแสของไหล ที่จะผ่านกรรมวิธีและ วิธีการที่ประหยัดและมีประสิทธิภาพของการกำจัดส่วนประกอบ ที่เป็นอันตรายออกจากกระแสของไหลเป็นการชั่วคราว เพื่อที่ ส่วนประกอบที่เป็นอันตรายนั้นข้ามขั้น ซึ่งว่องไวต่อส่วน ประกอบนี้ โดยการใช้ตัวดูดซับสำหรับการกำจัด ซึ่งตัวดูดซับ นี้ถูกทำให้คืนสภาพเดิมด้วยกระแสผลิตภัณฑ์ที่ผ่านออกมาจาก ขั้นตอนที่ว่องไว

Claims (2)

1. กรรมวิธีสำหรับการเปลี่ยนรูปของกระแสของไหลไฮโดรคาร์บอนที่มีไฮโดรเจนซัลไฟต์และ/หรือแอมโมเนีย ใน บริเวณปฏิกิริยาที่เหมาะสมสำหรับการเปลี่ยนรูปดังกล่าว เพื่อผลิตผลิตภัณฑ์ไฮโดรคาร์บอน การเปลี่ยนรูปดังกล่าวได้ รับผลกระทบทางเสียโปดยการมีอยู่ของไฮโดรเจนซัลไฟต์และ/หรือ แอมโมเนีย ดังกล่าว, และกรรมวิธีดังกล่าวกระทำภายใต้สภาวะ ที่เหมาะสมสำหรับการเปลี่ยนรูป ซึ่งรวมถึง อุณหภูมิและความ ดันที่เพียงพอในการคงไว้ซึ่งไฮโดรคาร์บอนและผลิตภัณฑ์ ไฮโดรคาร์บอนในวัฏภาคไออย่างแท้จริงซึ่งประกอบด้วย: (a) การผ่านกระแสของไหลไฮโดรคาร์บอนที่มีไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ /หรือแอมโมเนียให้มีอย่างน้อยหนึ่งแต่ไม่ใช่ทั้งหมดของ อย่างน้อยบริเวณดูดซับสองแห่งที่อุณหภูมิซึ่งอย่างน้อย เพียงพอในการคงไว้ซึ่งกระแสของไหลไฮโดรคาร์บอน ที่มี ไฮโดรเจนซัลไฟด์และ/หรือแอมโมเนียที่อยู่ในวัฏภาคไออย่าง แท้จริง, บริเวณดูดซับดังกล่าวที่มีสารดูดซับของแข็งที่มี เส้นผ่านศูนย์กลางของช่อง น้อยกว่าหรือเท่ากับ 5 แองสตรอม และที่มีการเลือกจำเพาะ (selectivity) สำหรับการดูดซับของ ไฮโดรเจนซัลไฟด์และแอมโมเนีย ดังที่เทียบกับไฮโดรคาร์บอน (b) การดึงกระแสของไหลไฮโดรคาร์บอนที่มีปริมาณรีดิวซ์ ไฮโดรเจนซัลไฟด์และแอมโมเนีย จากอย่างน้อยบริเวณดูดซับแห่ง หนึ่ง ที่รับกระแสของไหลไฮโดรคาร์บอน และการผ่านกระแส ไฮโดรคาร์บอนที่มีปริมาณรีดิวซ์ไฮโดรเจนซัลไฟด์และ แอมโมเนีย ถึงบริเวณปฏิกิริยา ให้ผลิตกระแสของไหลออกที่มี ผลิตภัณฑ์ไฮโดรคาร์บอน; (c) การผ่านอย่างน้อยส่วนหนึ่งของกระแสของไหลออกที่มีผลิต ภัณฑ์ไฮโดรคาร์บอนเข้าไปยังอย่างน้อยสิ่งอื่นอันหนึ่งของ บริเวณดูดซับดังกล่าวที่ไม่รับกระแสของไหลไฮโดรคาร์บอนแต่ ที่มีไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโมเนียถูกดูดซับอยู่ ดัง ที่ระบุในขั้นตอน (a) ที่อุณหภูมิอย่างน้อยที่เพียงพอในการ คงไว้ซึ่งกระแสของไหลออกที่มีไฮโดรคาร์บอนที่อยู่ในวัฏภาค ไออย่างแท้จริง, ขณะที่ไฮโดรเจนซัลไฟด์ และแอมโมเนียถูก ปล่อยออกจาก อย่างน้อยสิ่งอื่นสิ่งหนึ่งของบริวณดูดซับดัง กล่าว เพื่ออย่างน้อยทำให้เกิดใหม่สิ่งอื่นอีกสิ่งหนึ่งของ บริเวณดูดซับดังกล่าว (d) การดึงไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโมเนียที่มี, กระแส ของไหลออกที่มีผลิตภัณฑ์ไฮโดรคาร์บอน จากอย่างน้อยสิ่งอื่น สิ่งหนึ่งของบริเวณดูดซับดังกล่าว และ (e) การหยุดเพื่อผ่านกระแสของไหลไฮโดรคาร์บอนที่มี ไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโมเนีย ถึงอย่างน้อยบริเวณดูด ซับแผ่งหนึ่งและการทำให้เกิดใหม่บริเวณดูดซับ อย่างน้อย หนึ่งแห่ง ตามขั้นตอน (c) และการใช้ บริเวณดูดซับที่ทำให้ เกิดใหม่อย่างน้อยหนึ่งแห่งเป็นบริเวณดูดซับอย่างน้อยหนึ่ง แห่ง สำหรับขั้นตอน (a) หลังช่วงเวลาจาก 0.5 ถึง 6.0 ชั่ว โมง 2. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1, ซึ่งอย่างน้อยส่วน หนึ่งของไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโมเนียที่มีอยู่ใน ไฮโดรคาร์บอนได้โดยการเปลี่ยนรูปแบบเร่งปฏิกิริยาองค์ ประกอบกำมะถัน และ/หรือไนโตรเจนในไฮโดรคาร์บอน โดยมี โมเลกุลไฮโดรเจนอยู่มากเกินพอ 3. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 2, ซึ่งกระแสของไหลออก ผลิตภัณฑ์ที่มีไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโมเนียถูกควบ แน่นได้โอเวอร์เฮดของโมเลกุลไฮโดรเจนที่มากเกินพอ และสิ่ง ควบแน่น (condensate) ของผลิตภัณฑ์ที่มีไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโมเนียของเหลว 4. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 3, ซึ่งโอเวอร์เฮดของ โมเลกุลไฮโดรเจนที่มากเกินพอ ถูกหมุนเวียนใช้สำหรับดาร เปลี่ยนรูปแบบเร่งปฏิกิริยาของกำมะถัน และ/หรือองค์ประกอบ ไนโตรเจนในไฮโดรคาร์บอน เป็นไฮโดรเจนซัลไฟด์ และแอมโมเนีย, ตามลำดับ 5. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 3, ซึ่งส่วนหนึ่งของโอ เวอร์เฮดของโมเลกุลไฮโดรเจนที่มากเกินพอ รวมกับกระแสของไหล ออกที่มีผลิตภัณฑ์ไฮโดรคาร์บอน ก่อนการปล่อยออก ของบริเวณ ดูดซับแห่งหนึ่ง 6. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1, ซึ่งอุณหภูมิของสาร ดูดซับระหว่างการดูดซับ คือในช่วงจากประมาณ 250 ถึง 500 ฟ. 7. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 6, ซึ่งอุณหภูมิของสาร ดูดซับระหว่างการดูดซับ คือในช่วงจากประมาณ 300 ฟ. ถึง 450 ฟ. 8. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1, ซึ่งบริเวณดูดซับมี 4A ซีโอไลต์โมเลกุลาร์ซีฟเป็นตัวดูดซับ 9. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1, ซึ่งบริเวณดูดซับมีค ลินอพทิโลไลท์เป็นตัวดูดซับ 1 0. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1, ซึ่งบริเวณดูดซับมี ซีโอไลต์ 5A เป็นตัวดูดซับ 1 1. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1, ซึ่งบริเวณดูดซับ ต้องทำให้เกิดใหม่ หลังช่วงเวลาจาก 1.0 ถึง 2.0 ชั่วโมง 1 2. กรรมวิธีสำหรับไฮโดรทริทิง (hydrotreating) และไอโซเ มอร์ไรเซชัน ของสิ่งป้อนไฮโดรคาร์บอนที่มีอย่างน้อยสี่ คาร์บอนอะตอมซึ่งสิ่งป้อนประกอบด้วยอย่างน้อยองค์ประกอบ กำมะถัน และ/หรือไนโตรเจนซึ่งประกอบด้วย: (a) การให้สิ่งป้อนไฮโดรคาร์บอนดังกล่าว ที่อุณหภูมิและ ที่มีโมเลกุลไฮโดรเจนที่เพียงพอในการเปลี่ยนรูปแบบเร่ง ปฏิกิริยาทั้งหมดขององค์ประกอบกำมะถันที่มีอยู่เป็น ไฮโดรเจนซัลไฟด์ และทั้งหมดขององค์ประกอบไนโตรเจนเป็น แอมโมเนีย อุณหภูมิดังกล่าว อย่างน้อยเพียงพอในการให้สิ่ง ป้อนไฮโดรคาร์บอนในวัฏภาคไออย่างแท้จริง (b) การผ่านของผสมสิ่งป้อนไฮโดรคาร์บอนของขั้นตอน (a) ไป ยังบริเวณปฏิกิริยาแบบเร่ง ที่มีปริมาณที่ให้ผลทางเร่ง ปฏิกิริยาของตัวเร่งปฏิกิริยา, ภายใต้สภาวะที่มี ไฮโดรเจนซัลไฟด์ และแอมโมเนีย เพื่อให้ทั้งหมดขององค์ ประกอบที่มีกำมะถันในของผสมสิ่งป้อนไฮโดรคาร์บอนในรูปของ ไฮโดรเจนซัลไฟด์ และทั้งหมดขององค์ประกอบไนโตรเจน ในสิ่ง ป้อนไฮโดรคาร์บอนในรูปของแอมโมเนีย และดังนั้น ผลิต ไฮโดรเจนซัลไฟต์ และ/หรือแอมโมเนีย ที่มีกระแสของไหล ไฮโดรคาร์บอนที่เป็นไอ (c) การคงไว้ซึ่งกระแสของไหลไฮโดรคาร์บอนที่มีไฮโดรเจนซัล ไฟด์ และ/หรือแอมโมเนีย มี่อุณหภูมิที่ อย่างน้อยเพียงพอใน การคงไว้ซึ่งกระแสของไหลไฮโดรคาร์บอนที่มีไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโมเนีย ทั้งหมดในวัฏภาคไอ และการผ่านกระแสของ ไหลปไฮโดรคาร์บอนที่มีไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโมเนีย ไปยังอย่างน้อยบริเวณดูดซับแห่งหนึ่งของหมู่ อย่างน้อย บริเวณดูดซับสองแห่ง ซึ่งบริเวณดูดซับแต่ละแห่ง ให้รับการ ดูดซับ และหลังจากนั้น คายออกสลับกัน, ซึ่งบริเวณดูดซับแต่ ละแห่ง มีสารดูดซับของแข็งที่เลือกสำหรับการดูดซับของ ไฮโดรเจนซัลไฟด์และแอมโมเนีย ดังที่เทียบกับกระแสของไหล ไฮโดรคาร์บอน, ซึ่งให้มีกระแสไฮ โดรคาร์บอนที่มีปริมาณของรีดิวซ์ไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือ แอมโมเนีย (d) การดึงกระแสไฮโดรคาร์บอนที่มีรีดิวซ์ไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโมเนีย จากอย่างน้อยบริเวณดูดซับแห่งหนึ่ง และ การผ่านมันไปยังบริเวณปฏิกิริยาไอโซเมอร์ไรเซชัน ที่มี ปริมาณที่ให้ผลทางเร่งปฏิกิริยาของตัวเร่งไอโซเมอร์ไรเซชัน ซึ่งได้รับผลกระทบด้านเสียโดยการมีไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโมเนีย ภายใต้สภาวะไอโซเมอร์ไรเซชันเพื่อให้ กระแสของไหลออกที่มีไอโซเมอร์เมท (e) การดึงกระแสของไหลที่มีไอโซเมอร์เรท จากบริเวณ ปฏิกิริยาไอโซเมอร์ไรเซชันและการผ่านอย่างน้อยส่วนหนึ่งของ กระแสของไหลออก, ขณะที่ ที่อุณหภูมิ อย่างน้อยที่เพียงพอใน การคงไว้ซึ่งกระแสของไหลออกที่มีไอโซเมอร์เรท ในวัฏภาคไอ อย่างแท้จริง, ถึง อย่างน้อยบริเวณดูดซับดังกล่าวแห่งหนึ่ง เพื่อคายไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโฒเนีย และการให้กระแส ของไหลออกที่มีไอโซเมอร์เรทไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือ แอมโมเนีย (f) การดึงกระแสของไหลออกที่มีไอโซเมอร์เรทไฮโดรเจนซัล ไฟด์ และ/หรือแอมโมเนียจากอย่างน้อยบริเวณดูดซับอีกแห่ง หนึ่งของขั้นตอน (e) 1 3. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 12, ซึ่งสิ่งป้อน ไฮโดรคาร์บอนมีโมเลกุลไฮโดรเจนมากเกินกว่าปริมาณสัมพันธ์ สำหรับไฮโดรเจนซัลไฟด์ และแอมโมเนียที่เกิดปฏิกิริยาและไอ โซเมอร์ไรเซชัน และดังนั้น กระแสของไหลออกไอโซเมอร์ไรเซชัน ที่มี ไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโมเนีย ยังประกอบด้วย โมเลกุลไฮโดรเจน, ซึ่งกระแสของไหลออก ที่มีไอโซเมอร์เรท ไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโมเนีย จากขั้นตอน (f) ให้รับ สภาวะซึ่งทั้งหมดของไฮโดรคาร์บอนถูกควบแน่น และให้มีโอ เวอร์เฮดที่มีโมเลกุลไฮโดรเจนมากเกินพอซึ่งอย่างน้อยส่วน หนึ่งของโอเวอร์เฮด ถูกหมุนเวียน สำหรับรวมกับสิ่งป้อน ไฮโดรคาร์บอนในขั้นตอน (a) 1 4. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 13, ซึ่งอย่างน้อยส่วน หนึ่งของโอเวอร์เฮดรวมกับกระแสของไหลออกที่มีไอโซเมอร์เรท และถูกใช้เพื่อคายบริเวณดูดซับ 1 5. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 13, ซึ่งให้กระแสของไหล ออกที่มีไอโซเมอร์เรทไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือแอมโมเนีย ซึ่งควบแน่น รับสภาวะซึ่งขจัดไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ/หรือ แอมโมเนีย 1 6. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 12, ซึ่งอุณหภูมิของตัว ดูดซับระหว่างการดูดซับ คือในช่วง จากประมาณ 250 ฟ. ถึง 500 ฟ. 1 7. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 16, ซึ่งอุณหภูมิของตัว ดูดซับระหว่างการดูดซับ คือในช่วง จากประมาณ 300 ฟ. ถึง 450 ฟ. 1 8. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 12, ซึ่งบริเวณดูดซับมี 4A ซีโอไลต์โมเลกุลาร์ซีฟเป็นตัวดูดซับ 1 9. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 12, ซึ่งบริเวณดูดซับ มีคลินอพทิโลไลท์เป็นตัวดูดซับ 2 0. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 12, ซึ่งบริเวณดูดซับมี ซีโอไลต์ 5A เป็นตัวดูดซับ 2

1. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 12, ซึ่งบริเวณดูดซับ ต้องทำให้เกิดใหม่ หลังช่วงเวลาจาก 0.5 ถึง 6.0 ชั่วโมง 2

2. กรรมวิธีตามข้อถือสิทธิข้อที่ 10, ซึ่งบริเวณดูดซับ ต้องทำให้เกิดใหม่ หลังช่วงเวลาจาก 0.1 ถึง 2.0 ชั่วโม (ข้อถือสิทธิ 22 ข้อ, 4 หน้า, 2 รูป)