TH48617A - รถเข็นนั่งคนพิการที่สามารถปรับยืนได้ด้วยตนเอง - Google Patents

Abstract

DC60 (28/01/48) รถเข็นนั่งคนพิการที่สามารถปรับยืนได้ด้วยตนเองนี้ เป็นงานประดิษฐ์ที่สามารถใช้ได้กับ ผู้ป่วยอัมพาตประเภทต่าง ๆ ได้มากขึ้น โดยใช้แก๊สสปริง 4,5 สองตัวที่มีแรงดันไม่เท่ากันประกอบเข้า กับสามเหลี่ยมต่อโยง 6 เป็นระบบต้นกำลังแล้วนำไปติดตั้งระหว่างที่นั่ง 1 กับโครงรถ 10 ที่ประกอบ กันเป็นกลไกต่อโยง 4 ชิ้น ด้วยการติดตั้งในแหน่งที่เหมาะสมกับน้ำหนักตัวของผู้ป่วย จะช่วยให้ การเปลี่ยนตำแหน่งจากท่านั่งเป็นท่ายืนและจากท่ายืนเป็นท่านั่งทำได้โดยสะดวกโดยที่ผู้ป่วยไม่ จำเป็นต้องมีกำลังแขนที่ดีมากพอที่จะผลักดันตัวเองขึ้นเอาชนะ 30 องศาแรกของการลุกขึ้นยืน นอกจากนั้นด้ามจับ 8,8 ยังสามารถปรับตำแหน่งได้โดยอิสระให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม ไม่ขึ้นกับการเปลี่ยนตำแหน่งของที่นั่ง 1 ทำให้สามารถปรับด้ามจับ 8,8 ให้เกิดความได้เปรียบในการ เหยียดข้อศอก โดยใช้พิสัยต้น ๆ ของการเหยียดข้อศอกซึ่งใช้แรงน้อยกว่า การเลื่อนตำแหน่งที่พักเท้า 14 โดยอาศัยตัวต่อโยง 15 ทำให้การถ่ายน้ำหนักตัวผ่านเท้าไปที่ พื้นทำได้เร็วขึ้นเป็นผลให้การลุกขึ้นยืนและนั่งลงทำได้ง่ายขึ้น รถเข็นนั่งคนพิการที่สามารถปรับยืนได้ด้วยตนเองนี้ เป็นงานประดิษฐ์ที่สามารถใช้ได้กับ ผู้ป่วยอัมพาตประเภทต่าง ๆ ได้มากขึ้น โดยใช้แก๊สสปริง 4,5 สองตัวที่มีแรงดันไม่เท่ากันประกอบเข้า กับสามเหลี่ยมต่อโยง 6 เป็นระบบต้นกำลังแล้วนำไปติดตั้งระหว่างที่นั่ง 1 กับโครงรถ 10 ที่ประกอบ กันเป็นกลไกต่อโยง 4 ชิ้น ด้วยการติดตั้งในแหน่งที่เหมาะสมกับน้ำหนักตัวของผู้ป่วย จะช่วยให้ การเปลี่ยนตำแหน่งจากท่านั่งเป็นท่ายืนและจากท่ายืนเป็นท่านั่งทำได้โดยสะดวกโดยที่ผู้ป่วยไม่ จำเป็นต้องมีกำลังแขนที่ดีมากพอที่จะผลักดันตัวเองขึ้นเอาชนะ 30 องศาแรกของการลุกยืนขึ้น นอกจากนั้นด้ามจับ 8,8 ยังสามารถปรับตำแหน่งได้โดยอิสระให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม ไม่ขึ้นกับการเปลี่ยนตำแหน่งของที่นั่ง 1 ทำให้สามารถปรับด้ามจับ 8,8 ให้เกิดความได้เปรียบในการ เหยียดข้อศอก โดยใช้พิสัยต้น ๆ ของการเหยียดข้อศอกซึ่งใช้แรงน้อยกว่า การเลื่อนตำแหน่งที่พักเท้า 14 โดยอาศัยตัวต่อโยง 15 ทำให้การถ่ายน้ำหนักตัวผ่านเท้าไปที่ พื้นทำได้เร็วขึ้นเป็นผลให้การลุกขึ้นยืนและนั่งลงทำได้ง่ายขึ้น

Claims (1)

1. รถเข็นนั่งคนพิการที่สามารถปรับยืนได้ด้วยตนเองมีลักษณะที่ประกอบด้วย ส่วนของรถเข็น นั่งคนพิการ และส่วนของอุปกรณ์ปรับยืน ส่วนของรถเข็นนั่งคนพิการประกอบด้วยโครงรถ(10) ที่นั่ง(1) ชิ้นต่อโยง(3) ประกอบกันเป็น กลไก 4 ชิ้น พนักพิง(2) ยึดติดกับชิ้นต่อโยง(3) ในลักษณะที่เมื่อที่นั่ง(1) เปลี่ยนตำแหน่งจากนั่งเป็น ยืน มุมที่พนักพิง(2) ทำกับที่นั่ง(1) จะเปลี่ยนจาก 90 องศา เป็น 180 องศา ที่พักเท้า(14) ประกอบเข้า กับโครงรถ(10) ในลักษณะที่สามารถเลื่อนขึ้นลงได้ตามแกน(20) ที่เป็นส่วนประกอบของโครงรถ(10) และที่พักเท้า(14) ถูกต่อโยงเข้ากับที่นั่ง(1) ด้วยตัวต่อโยง(15) ทำให้การเคลื่อนที่ขึ้นลงของที่พักเท้า( 14) ตามแกน(20) ที่เป็นส่วนประกอบของโครงรถ(10) ถูกควบคุมด้วยการเคลื่อนที่ขอวที่นั่ง(1) ผ่าน ตัวต่อโยง(15) ส่วนของอุปกรณ์ปรับยืน ประกอบด้วยระบบต้นกำลังสำหรับการปรับตำแหน่งจากที่นั่งเป็นยืนที่ ติดตั้งอยู่ระหว่างที่นั่ง(1) และโครงรถ(10) โดยระบบต้นกำลังประกอบด้วยสามเหลี่ยมต่อโยง(6) และ แก็สสปริงสองตัวคือแก็สสปริง(4) และแก็สสปริง(5) เบรกมือ(7,7\') สำหรับควบคุมการทำงานของ แก็สสปริง(4,5) ติดตั้งอยู่กับด้ามจับ(8,8\') ด้ามจับ(8,8\') ติดตั้งอยู่กับที่นั่ง(1) รถเข็งนั่งคนพิการที่สามารถปรับยืนได้ด้วยตนเองมีลักษณะเฉพาะคือ 1.1 ระบบต้นกำลังสำหรับการปรับตำแหน่งจากนั่งเป็นยืน ประกอบด้วยสามเหลี่ยมต่อโยง (6) และแก็สสปริงที่สามารถล็อกตำแหน่งได้สองตัวคือแก็สสปริง(4) และแก็สสปริง(5) สามเหลี่ยมต่อโยง( 6) เป็นแผ่นเหล็กรูปสามเหลี่ยมสองแผ่นที่มีขนาดและตำแหน่งเจาะรูเหมือนกันทุกประการถูกยึดให้ ขนานกันด้วยสลัก รูทางด้านมุมแหลม(เล็กที่สุด) ยึดเข้ากับที่นั่ง(1) โดยที่สามเหลี่ยมต่อโยง(6) สามารถหมุนรอบจุดยึดได้คล่อง ปลายด้านหนึ่งของแก็สสปริง(4) ยึดเข้ากับสามเหลี่ยมต่อโยง(6) ส่วน ปลายอีกด้านหนึ่งยึดเข้ากับที่นั่ง(1) ปลายแต่ละด้านของแก็สสปริง(4) สามารถหมุนรอบจุดยึดได้คล่อง ปลายด้านหนึ่งของแก็สสปริง(5) ยึดเข้ากับโครงรถ(10) ส่วนปลายอีกด้านหนึ่งยึดเข้ากับสามเหลี่ยมต่อ โยง(6) ในตำแหน่งรูที่เหมาะสมกับช่วงน้ำหนักตัวของผู้ป่วย ปลายแต่ละด้านของแก็สสปริง(5) สามารถหมุนรอบจุดยึดได้คล่อง 1.2 ตัวต่อโยง(15) ที่ต่อโยงระหว่างที่พักเท้า(14) กับที่นั่ง(1) ประกอบด้วยทรงกระบอกสอง อันสวมกันและสามารถเลื่อนไถลได้ในระยะที่จำกัด เมื่อเลื่อนไถลจนสุดระยะ(ยาวที่สุด)ทรงกระบอกทั้ง สองจะถูกล็อกไว้ไม้ให้หลุดจากกัน ปลายด้านหนึ่งของตัวต่อโยง(15) ยึดติดกับที่นั่ง(1) ปลายอีกด้าน หนึ่งของตัวต่อโยง(15) ยึดติดกับที่พักเท้า(14) ตัวต่อโยง(15) สามารถหมุนรอบจุยืดแต่ละจุดได้คล่อง การทำงานของตัวต่อโยง(15) ทำให้ที่พักเท้า(14) สามารถสัมผัสพื้นได้เร็วเมื่อที่นั่ง(1) ปรับตำแหน่งทำ มุมกับโครงรถ(10)ประมาณ 30 -45 องศา เป็นผลทำให้น้ำหนักตัวส่วนใหญ่ถ่ายโอนไปที่พื้น การปรับขึ้น ยืนทำได้ง่ายและดูมั่นคง และจากเทคนิคการควบคุมแก็สสปริงให้ทำงานทีละตัว(ดังอธิบายไว้ในวิธีการ ปรับตำแหน่งจากยืนเป็นนั่ง) ร่วมกับการทำงานของตัวต่อโยง(15) ทำให้การปรับจากยืนเป็นนั่งทำได้ ง่ายเช่นเดี๋ยวกัน 1.3 ด้ามจับ (8,8\') มีกลไกล็อกให้อยู่กับที่ซึ่งควบคุมการปลดล็อกด้วยปุ่ม (9,9\') ที่ปลายด้ามจับ (8,8\') สามารถปรับตำแหน่งได้โดยอิสระให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม ไม่ขึ้นกับการเปลี่ยนตำแหน่ง ของที่นั่ง 1 ทำให้สามารถปรับด้ามจับ (8,8\') ให้เกิดความได้เปรียบในการเหยียดศอก