TH46562A - สายพันธุ์ไวรัสมิวแทนท์ฃเฮพาไททิส บี ของคนและการใช้งานของมัน - Google Patents

Abstract

DC60 (28/09/43) การประดิษฐ์นี้ได้ให้สายพันธุ์ที่แยกได้ของไวรัสเฮพาไททิส บี (hepatitis B virus) ที่กำหนด แอนติเจนบนผิวของไวรัสเฮพา ไททิส บี ของคนสายพันธุ์ 'S'-133 Oon (เมธิโอนีนเป็นธรี โอนีน) ที่ ส่วนประกอบจีโนมของไวรัสได้ฝากไว้ภายใต้เลข ที่เข้าถึง P97121501, P97121502 และ P97121503 กับ European Collection of Cell Culture เมื่อ 15 ธันวาคม 1997 การประดิษฐ์นี้ยังได้ให้กรดนิวคลีอิค ที่แยกได้ที่ ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอนติเจนผิวหลักของมิวแทนท์ ของสายพันธุ์เฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะ มิโนที่ตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวได้คือธรีโอนีน แทนเมธิโอนีน การประดิษฐ์นี้ยังได้ให้กรดนิวคลีอิคที่แยก ได้ที่ประมวลรหัสเพพไทด์ โดยที่เพพไทด์ ได้รับการประมวลรหัส โดยโมเลกุลกรดนิวคลีอิคที่ประกอบด้วยนิวคลีโอไทด์ 527 ถึง 595 ของ SEQ ID No. 1 และเพพไทด์ที่ได้รับการทำบริสุทธิ์ การ ประดิษฐ์นี้ยังได้ให้การใช้งานต่าง ๆ ของกรด นิวคลีอิค พอลิ เพพไทด์และเพพไทด์และแอนติบอดีที่แยกได้และที่เปิดเผย การประดิษฐ์นี้ได้ให้สายพันธุ์ที่แยกได้ของไวรัสเฮพาไททิส บี (hepatitis B virus) ที่กำหนด แอนติเจนบนผิวของไวรัสเฮพา ไททิส บี ของคนสายพันธุ์ 'S'-133 Oon (เมธิโอนีนไปเป็นธรี โอนีน) ที่ ส่วนประกอบจีโนมของไวรัสไต้ฝากไว้ภายใต้เลข ที่เข้าถึง P97121501, P97121502 และ P97121503 กับ European Collection of Cell Culture เมื่อ 15 ธันวาคม 1997 การประดิษฐ์นี้ยังได้ให้กรดนิวคลีอิค ที่แยกได้ที่ ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอนติเจนผิวหลักของมิวแทนท์ ของสายพันธุ์เฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะ มิโนที่ตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวได้คือธรีโอนีน แทนเมธิโอนีน การประดิษฐ์นี้ยังได้ให้กรดนิวคลีอิคที่แยก ได้ที่ประมวลรหัสเพทไทด์ โดยที่เพพไทด์ ได้รับการประมวลรหัส โดยโมเลกุลกรดนิวคลีอิคที่ประกอบด้วยนิวคลีโอไทด์ 527 ถึง 595 ของ SEQ ID No.1 และเพพไทด์ที่ได้รับการทำบริสุทธิ์ การ ประดิษฐ์นี้ยังได้ให้การใช้งานต่าง ๆ ของกรด นิวคลีอิค พอลิ เพพไทด์และดพพไทด์และแอนติบอดีที่แยกได้และที่เปิดเผย

Claims (74)

1. สายพันธุ์ที่แยกได้ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กำหนดเป็นสายพันธุ์ไวรัสเฮพาไททิส บี ของ คนที่มีแอนติเจนผิว 'S'-133 Oon (เมธิโอนีนไปเป็นธรีโอนีน) ที่มีส่วนประกอบจีโนมของ ไวรัสซึ่ง ฝากไว้ภายใต้เลขที่เข้าถึง P97121501, P97121502 และ P97121503 กับEuropean Collection of Cell Culture เมื่อ 15 ธันวาคม 1997

2. กรดนิวคลีอิคที่แยกได้ที่ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์ที่เป็นแน ติเจนหลักบนผิวของมิวแทนท์ ของสายพันธุ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจากลำดับกรดอะ มิโนของแอนติเจนหลักบนผิวของไวรัสไวด์ไทพ์เฮพาไททิส บี ที่ ว่ากรดอะมิโนที่ 133 ของพอลิเพพ ไทด์ดังกล่าวคือธรีโอนีน แทนเมธิโอนีน

3. กรดนิวคลีอิคที่แยกได้ของข้อถือสิทธิที่ 2 โดยที่พอลิเพพ ไทด์นั้นประมวลรหัสโดยนิวคลี โอไทด์ 155 ถึง 835 ของลำตับ กรดนิวคลีอิคที่กำหนดเป็น SEQ I.D. No.1

4. กรดนิวคลีอิคที่แยกได้ของข้อถือสิทธิที่ 3 ที่ประกอบด้วย นิวคลีโอไทด์ "AEG" ใน ตำแหน่ง 551-553

5. กรดนิวคลีอิคที่แยกได้ของข้อถือสิทธิที่ 2 โดยที่กรดนิว คลีอิค คือ DNA

6. กรดนิวคลีอิคที่แยกได้ของข้อถือสิทธิที่ 2 โดยที่กรดนิว คลีอิค คือ RNA

7. กรดนิวคลีอิคที่แยกได้ของข้อถือสิทธิที่ 5 โดยที่กรดนิว คลีอิค คือ cDNA

8. กรดนิวคลีอิคที่แยกได้ของข้อถือสิทธิที่ 5 โดยที่กรดนิว คลีอิค คือ จีโนมิค DNA

9. กรดนิวคลีอิคที่แยกได้ของข้อถือสิทธิที่ 2 โดยที่พอลิเพพ ไทด์มีลำดับกรดอะมิโนที่ถือได้ว่า เหมือนกันกับส่วนกรดอะมิ โน 174 ถึง 400 ของลำดับกรดอะมิโนที่กำหนดเป็น SEQ I.D. No.3

10. กรดนิวคลีอิคที่แยกได้ที่ประมวลรหัสเพพไทด์โดยที่เพพ ไทด์นั้นประมวลรหัสโดย โมเลกุลนิวคลีอิคที่ประกอบด้วยนิวคลี โอไทด์ 527 ถึง 595 ของ SEQ I.D. No.1

11. กรดนิวคลีอิคที่แยกได้ที่ประมวลรหัสเพพไทด์โดยที่เพพ ไทด์นั้นประมวลรหัสโดย โมเลกุลกรดนิวคลีอิคที่ประกอบด้วยนิวคลี โอไทด์ 298 ถึง 320 ของ SEQ I.D. No.3

12. เวกเตอร์ที่ประกอบด้วยกรดนิวคลีอิคที่แยกได้ประมวลพอลิ เพพไทด์ที่เป็น แอนติเจนผิวหลักของมิวแทนท์ของสายพันธุ์ของ ไวรัสเฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับ กรดอะมิโนที่ ต่างจากลำดับกรดอะมิโนของแอนติเจนหลักบนผิวของไวรัสไวด์ไพท์เฮ พาไททิส บี ที่ ว่ากรดอะมิโนที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดัง กล่าวคือธรีโอนีนแทนเมธิโอนีนและเชื่อมในลักษณะที่ ทำงาน ได้กับการถอดรหัส RNA

13. เวกเตอร์ที่ประกอบด้วยกรดนิวคลีอิคที่แยกได้ประมวลรหัส เพพไทด์โดยที่เพพไทด์นั้น ประมวลรหัสโดยโมเลกุลนิวคลีอิคที่ประกอบด้วยนิว คลีโอไทด์ 527 ถึง 595 ของ SEQ I.D. No.1

14. เวกเตอร์ของข้อถือสิทธิที่ 12 หรือ 13 โดยที่เวกเตอร์ นั้นมีส่วนประกอบของไวรัสดีเอนเอ

15. ระบบเวกเตอร์เจ้าบ้านสำหรับการสร้างพอลิเพพไทด์ที่มี ส่วนประกอบเวกเตอร์ของข้อถือ สิทธิที่ 12 ในเจ้าบ้านที่ เหมาะสม

16. ระบบเวกเตอร์เจ้าบ้านสำหรับการสร้างเพพไทด์ที่มี ส่วนประกอบเวกเตอร์ของข้อถือสิทธิ ที่ 13 ในเจ้าบ้านที่ เหมาะสม

17. วิธีสำหรับสร้างพอลิเพพไทด์ ที่ประกอบด้วยการเลี้ยงระบบ เวกเตอร์เซลล์เจ้าบ้านของข้อ ถือสิทธิที่ 15 ภายใต้ภาวะที่เหมาะ สมที่ยอมให้มีการสร้างพอลิเพพไทด์และเก็บพอลิเพพไทด์ที่ สร้าง ขึ้นดังกล่าว

18. วิธีสำหรับสร้างพอลิเพพไทด์ ที่ประกอบด้วยการเลี้ยงระบบ เวกเตอร์เซลล์เจ้าบ้านของข้อ ถือสิทธิที่ 16 ภายใต้ภาวะที่เหมาะ สมที่ยอมให้มีการสร้างพอลิเพพไทด์และเก็บพอลิเพพไทด์ที่ สร้าง ขึ้นดังกล่าว

19. วิธีเพื่อให้ได้ซึ่งพอลิเพพไทด์ในรูปผ่านการทำบริสุทธิ์ พอลิเพพไทด์ที่ประกอบด้วย (a) การใส่เข้าของเวกเตอร์ของข้อ ถือสิทธิที่ 12 เข้าไปในเซลล์เจ้าบ้านที่เหมาะสม (b) การ เลี้ยงเซลล์เจ้าบ้านที่ได้ให้สร้างพอลิเพพไทด์ (c) เก็บพอ ลิเพพไทด์ที่สร้างในขั้นตอน (b) และ (d) การทำบริสุทธิ์พอ ลิเพพไทด์หรือเพทไทด์ที่เก็บนั้น

20. วิธีเพื่อให้ได้ซึ่งพอลิเพพไทด์ในรูปผ่านการทำบริสุทธิ์ พอลิเพพไทด์ที่ประกอบด้วย (e) การใส่เข้าของเวกเตอร์ของข้อ ถือสิทธิที่ 1- เข้าไปในเซลล์เจ้าบ้านที่เหมาะสม (f) การ เลี้ยงเซลล์เจ้าบ้านที่ได้ให้สร้างพอลิเพพไทด์ (g) เก็บพอ ลิเพพไทด์ที่สร้างในขั้นตอน (b) และ (h) การทำบริสุทธิ์พอ ลิเพพไทด์หรือเพทไทด์ที่เก็บนั้น

21. พอลิเพพไทด์ที่ได้รับการทำบริสุทธิ์ที่เป็นแอนติเจนผิว หลักของมิวแทนท์ของสายพันธุ์ ของไวรัสเฮพาไททิส บี พอลิเพพ ไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจากลำดับกรดอะมิโนของ แอนติเจนหลักบนผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทนเมธิโอนีน

22. พอลิเพพไทด์ที่ผ่านการทำบริสุทธิ์ที่ได้จากวิธีของข้อ ถือสิทธิที่ 19

23. เพพไทด์ที่ผ่านการทำบริสุทธิ์โดยที่เพพไทด์มีลำดับ กรดอะมิโนที่ประกอบด้วยกรดอะมิ โนส่วนที่ 298 ถึง 320 ของลำ ดับกรดอะมิโนที่กำหนดเป็น SEQ I.D. No.3

24. พอลิเพพไทด์ที่ผ่านการทำบริสุทธิ์ที่ได้จากวิธีของข้อ ถือสิทธิที่ 20

25. โอลิโกนิวคลีโอไทด์ที่ยาวอย่างน้อย 15 นิวคลีโอไทด์ที่ สามารถไฮบริไดซ์ได้อย่างจำเพาะ กับลำดับที่มีเอกลักษณ์ของ นิวคลีโอไทด์ภายในกรดนิวคลีอิค ที่ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์ ที่เป็น แอนติเจนหลักบนผิวมิวแทนท์ของสายพันธ์ของไวรัสเฮพา ไททิส บี พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับ กรดอะมิโนที่ต่างจากลำ ดับกรดอะมิโนของแอนติเจนหลักบนผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ของ ไวรัสเฮพา ไททิส บี ที่กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิ เพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทนเมธิโอนีน โดย ไม่มีการไฮ บริไดซ์เข้าได้กับลำดับใด ๆ ของนิวคลีโอไทด์ภายในกรดนิว คลีอิคที่ประมวลรหัส แอนติเจนหลักบนผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ ของไวรัสเฮพาไททิส บี

26. โอลิโกนิวคลีโอไทด์ของข้อถือสิทธิที่ 25 ที่ประกอบด้วย นิวคลีโอไทด์ 527 ถึง 595 ของ SEQ ID No.1

27. วิธีสำหรับให้ได้ซึ่งแอนติบอดีต่อพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอนติเจนหลักบนผิวมิวแทนท์ของ สายพันธุ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนต่างจากลำดับกรดอะมิโน ของแอนติเจนหลักบนผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทนเมธิโอนีนและไม่ต่อแอนติเจนหลักบนผิวของสาย พันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ประกอบด้วย (a) ให้ได้มาซึ่งพอลิเพพไทด์ในรูปที่ได้รับการทำบริสุทธิ์ (b) อิมมูไนซ์สิ่งมีชีวิตที่สามารถสร้างแอนติบอดีต่อพอลิเพพไทด์ที่ได้รับการทำบริสุทธิ์ (c) เก็บแอนติบอดีที่สร้างขึ้น (d) รวมแอนติบอดีที่สร้างขึ้นและพอลิเพพไทด์ที่ผ่านการทำบริสุทธิ์ภายใต้ภาวะที่ก่อเป็นสาร ประกอบ (e) หาว่าแอนติบอดีที่สร้างขึ้นตัวใดที่จับตัวเป็นสารประกอบกับพอลิเพพไทด์ที่ได้รับการทำ บริสุทธิ์เพื่อให้ได้แอนติบอดีต่อพอลิเพพไทด์นั้น

28. วิธีของข้อถือสิทธที่ 27 โดยที่พอลิเพพไทด์นั้นประมวลรหัสโดยนิวคลีโอไทด์ 155 ถึง 835 ของลำดับกรดนิวคลีอิคที่กำหนดเป็น SEQ ID No.1

29. วิธีของข้อถือสิทธที่ 27 โดยที่พอลิเพพไทด์นั้นมีลำดับกรดอะมิโนที่ถือได้ว่าเหมือนกับ กรดอะมิโนส่วนที่ 174 ถึง 400 ของลำดับกรดอะมิโนที่กำหนดเป็น SEQ ID No.3

30. วิธีของข้อถือสิทธที่ 27 โดยที่สิ่งมีชีวิตนั้นประกอบด้วยกระต่ายหรือหนู

31. วิธีสำหรับให้ได้ซึ่งแอนติบอดีต่อเพพไทด์โดยที่เพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่ ประกอบด้วยส่วนกรดอะมิโนที่ 298 ถึง 320 ของลำดับกรดอะมิโนที่กำหนดเป็น SEQ ID No. 3 ประกอบด้วย (a) ให้ได้มาซึ่งพอลิเพพไทด์ในรูปทีได้รับการทำบริสุทธิ์ (b) อิมมูไนซ์สิ่งมีชีวิตที่สามารถสร้างแอนติบอดีต่อพอลิเพพไทด์ที่ได้รับการทำบริสุทธิ์ (c) เก็บแอนติบอดีที่สร้างขึ้น (d) รวมแอนติบอดีที่สร้างขึ้นและเพพไทด์ที่ผ่านการทำบริสุทธิ์ภายใต้ภาวะที่ก่อเป็นสาร ประกอบ (e) หาว่าแอนติบอดีที่สร้างขึ้นตัวใดที่จับตัวเป็นสารประกอบกับเพพไทด์ที่ได้รับการทำ บริสุทธิ์เพื่อให้ได้แอนติบอดีต่อเพพไทด์นั้น

32. วิธีของข้อถือสิทธิที่ 31 โดยที่สิ่งมีชีวิตประกอบด้วยกระต่ายหรือหนู

33. แอนติบอดีที่ได้ในข้อถือสิทธิที่ 27 หรือ 31 ข้อใดข้อหนึ่ง

34. โมโนโคลนอลแอนติบอดีของแอนติบอดีของข้อถือสิทธิที่ 31

35. แอนติดบอดีที่สามารถตรวจหาพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอนติเจนหลักบนผิวของมิวแทนท์ของ สายพันธุ์เฮพาไททิส บี ไวรัส พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจากลำดับกรดอะมิโน ของแอนติเจนหลักบนผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทรเมธิโอนีนและไม่สามารถตรวจหาแอนติเจนหลักบน ผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี

36. แอนติบอดีที่สามารถตรวจหาเพพไทด์ โดยที่เพพไทด์มีลำดับกรดอะมิโนที่ประกอบด้วย ส่วนกรดอะมิโน 298 ถึง 320 ของลำดับกรดอะมิโนที่กำหนดเป็น SEQ ID No.3

37. การใช้กรดนิวคลิอิคที่ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอนติเจนหลักบนผิวของมิว แทนท์ของสายพันธุ์เฮพาไททิส บี ไวรัส พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนต่างจากลำดับกรด อะมิโนของแอนติเจนหลักบนผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กรดอะมิโนใน ตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทรเมธิโอนีนเพื่อหาว่าผู้นั้นติดเชื้อด้วยสาย พันธุ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กำหนดเป็น แอนติเจนบนพื้นผิว 'S'-133 Oon ของไวรัสเฮพาไททิส บี ของคน (เมธิโอนีนแทนที่ธรีโอนีน) โดยที่การหาดังกล่าวประกอบด้วย (a) ให้ได้ตัวอย่างกรดนิวคลีอิคที่เหมาะสมจากผู้นั้น และ (b) หาว่าตัวอย่างกรดนิวคลีอิคจากขั้นตอน (a) เป็น หรืออนุพันทธ์จากกรดนิวคลีอิคที่ประมวล รหัสพอลิเพพไทด์ที่เป็น แอนติเจนหลักบนผิวของมิวแทนท์ของสายพันธุ์เฮพาไททิส บี ไวรัส พอลิ เพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจากลำดับกรดอะมิโนของแอนติเจนหลักบนผิวของสาย พันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทนเมธิโอนีน

38. การใช้งานของข้อถือสิทธิที่ 37 โดยที่ตัวอย่างกรดนิวคลีอิคในขั้นตอน (a) ประกอบด้วย mRNA ที่สมนัยกับส่วนถอด รหัสของ DNA ที่ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์ที่เป็นมิวแทนท์ แอนติเจน หลักบนผิวของสายพันธุ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจาก ลำดับกรดอะมิโนของ แอนติเจนหลักบนผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่ กรดอะมิ โนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรี โอนีน แทนเมธิโอนีน และโดยที่การหาของขั้น ตอน (b) ประกอบ ด้วย (i) สัมผัส mRNA กับโอลิโกนิวคลีโอไทด์ของข้อถือสิทธิ ที่ 25 ภายใต้ภาวะที่ให้เกิดการจับ เกาะของ mRNA กับโอลิโก นิวคลีโอไทด์เพื่อให้เกิดเป็นสารประกอบ (ii) การ แยกสารประกอบที่สร้างขึ้น และ (iii) แสดงเอกลักษณ์ mRNA ใน สารประกอบที่แยกได้เพื่อให้หาว่า mRNA คือ หรืออนุพันธ์ มาจาก กรดนิวคลีอิคที่ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์

39. การใช้งานของข้อถือสิทธิที่ 37 โดยที่ตัวอย่างกรดนิวคลีอิคในขั้นตอน (a) ประกอบด้วย mRNA ที่สมนัยกับส่วนถอด รหัสของ DNA ที่ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์ที่เป็นมิวแทนท์ แอนติเจน หลักบนผิวของสายพันธุ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจาก ลำดับกรดอะมิโนของ แอนติเจนหลักบนผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่ กรดอะมิ โนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรี โอนีน แทนเมธิโอนีน และโดยที่การหาของขั้น ตอน (b) ประกอบ ด้วย (i) แปลรหัส mRNA ภายใต้ภาวะทีเหมาะสมเพื่อให้ได้ลำดับกรดอะมิโน และ (ii) เปรียบเทียบลำดับกรดอะมิโนของกรดนิวคลีอิคที่แยกได้ของข้อถือสิทธิที่ 9 เพื่อหาว่าตัว อย่างกรดนิวคลีอิคคือ หรือ อนุพัทธ์จาก กรดนิวคลีอิคที่ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์

40. การใช้ข้อถือสิทธิที่ 37 โดยที่การหาของขั้นตอน (b) ประกอบ ด้วย (iii) เพิ่มปริมาณกรดนิวคลีอิคที่มีอยู่ในตัวอย่างของขั้นตอน (a) และ (iv) ตรวจหาการมีอยู่ของพอลิเพพไทด์ในกรดนิวคลีอิคที่เพิ่มปริมาณที่ได้

41. การใช้แอนติบอดีที่จดจำพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอนติเจนหลักบนผิวของมิวแทนท์ของสาย พันธุ์เฮพาไททิส บี ไวรัส พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจากลำดับกรดอะมิโนของ แอนติเจนหลักบนผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรรัสเฮพาไททิส บี ที่กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทนเมธิโอนีนเพื่อหาว่าผู้นั้นติดเชื้อด้วยสายพันธุ์ของไวรัสเฮ พาไททิส บี ที่กำหนดเป็น แอนติเจนบนพื้นผิว 'S'-133 Oon ของไวรัสเฮพาไททิส บี ของคน (เมธิโอ นีนแทนที่ธรีโอนีน) โดยที่การหาดังกล่าวประกอบด้วย (a) ให้ได้ตัวอย่างกรดนิวคลีอิคที่เหมาะสมจากผู้นั้น และ (b) หาว่าตัวอย่างกรดนิวคลีอิคจากขั้นตอน (a) เป็น หรืออนุพันทธ์จากกรดนิวคลีอิคที่ประมวล รหัสพอลิเพพไทด์ที่เป็น แอนติเจนหลักบนผิวของมิวแทนท์ของสายพันธุ์เฮพาไททิส บี ไวรัส พอลิ เพพไทด์ดังกล่าว มีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจากลำดับกรดอะมิโนของแอนติเจนหลักบนผิวของสาย พันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทนเมธิโอนีน โดยสัมผัสตัวอย่างดังกล่าวภายใต้ภาวะที่เหมาะสมเพื่อให้จับเกาะกับ แอนติบอดีของข้อถือสิทธิที่ 35 หรือ 36 เพื่อหาวาผู้นั้นติดเชื้อหรือไม่

42. การใช้ของข้อถือสิทธิที่ 37, 38 หรือ 41 ข้อใดข้อหนึ่งโดยที่กรดนิวคลีอิค โอลิโกนิวคลีโอ ไทด์ หรือแอนติบอดีที่แยกได้ได้รับการติดฉลากด้ายมาร์คเกอร์ที่สามารถตรวจหาได้

43. การใช้ของข้อถือสิทธิที่ 42 โดยที่มาร์คเกอร์ที่ตรวจหาได้คือเรดิโอไอโซโทป ฟลูโอ โรฟอร์ หรือเอนไซม์

44. การใช้งานของข้อถือสิทธิที่ 42 โดยที่สารตัวอย่างประกอบด้วย เลือด เนื้อเยื่อ หรือซีรัม

45. การใชักรดนิวคลีอิคที่ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอนติเจนหลักบนผิวมิวแทนท์ ของสายพันธุ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจากลำดับกรด อะมิโนของแอนติเจนหลักบนผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กรดอะมิโนใน ตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทนเมธิโอนีนเพื่อหารว่าผู้นั้นมีแนวโน้ม สำหรับมะเร็งตับ ที่ประกอบด้วย (a) ได้ตัวอย่างกรดนิวคลีอิคที่เหมาะสมจากผู้นั้น และ (b) หาว่าตัวอย่างกรดนิวคลีอิคจากขั้นตอน (a) เป็น หรืออนุพันทธ์จากกรดนิวคลีอิคที่ประมวล รหัสพอลิเพพไทด์ที่เป็น แอนติเจนหลักบนผิวของมิวแทนท์ของสายพันธุ์เฮพาไททิส บี ไวรัส พอลิ เพพไทด์ดังกล่าว มีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจากลำดับกรดอะมิโนของแอนติเจนหลักบนผิวของสาย พันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทนเมธิโอนีน

46. การใช้งานของข้อถือสิทธิที่ 45 โดยที่ตัวอย่างกรดนิวคลีอิคในขั้นตอน (a) ประกอบด้วย mRNA ที่สมนัยกับส่วนถอด รหัสของ DNA ที่ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์ที่เป็นมิวแทนท์ แอนติเจน หลักบนผิวของสายพันธุ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจาก ลำดับกรดอะมิโนของ แอนติเจนหลักบนผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่ กรดอะมิ โนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรี โอนีน แทนเมธิโอนีน และโดยที่การหาของขั้น ตอน (b) ประกอบ ด้วย (i) สัมผัส mRNA กับโอลิโกนิวคลีโอไทด์ของข้อถือสิทธิ ที่ 25 ภายใต้ภาวะที่ให้เกิดการจับ เกาะของ mRNA กับโอลิโก นิวคลีโอไทด์เพื่อให้เกิดเป็นสารประกอบ (ii) การ แยกสารประกอบที่สร้างขึ้น และ (iii) การแสดงเอกลักษณ์ mRNA ใน สารประกอบที่แยกได้เพื่อใช้หาว่า mRNA คือ หรืออนุ พันธ์มาจาก กรดนิวคลีอิคที่ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์

47. การใช้งานของข้อถือสิทธิที่ 45 โดยที่ตัวอย่างกรดนิว คลีอิคในขั้นตอน (a) ประกอบด้วย mRNA ที่สมนัยกับส่วนถอด รหัสของ DNA ที่ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์ที่เป็นมิวแทนท์ แอนติเจน หลักบนผิวของสายพันธุ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจาก ลำดับกรดอะมิโนของ แอนติเจนหลักบนผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่ กรดอะมิ โนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรี โอนีน แทนเมธิโอนีน และโดยที่การหาของขั้น ตอน (b) ประกอบ ด้วย (i) แปลรหัส mRNA ภายใต้ภาวะที่เหมาะสมเพื่อให้ได้ลำ ดับกรดอะมิโน และ (ii) เปรียบเทียบลำดับกรดอะมิโนของกรดนิว คลีอิคที่แยกได้ของข้อถือสิทธิที่ 9 เพื่อหาว่าตัว อย่างกรดนิวคลีอิคคือ หรือ อนุพันธ์จาก กรด นิวคลิอิคที่ประมวลรหัสพอลิเพพไทด์

48. การใช้ของข้อถือสิทธิที่ 45 โดยที่การหาของขั้นตอน (b) ประกอบด้วย (iii) เพิ่มปริมาณกรดนิวคลีอิคที่มีอยู่ใน ตัวอย่างของขั้นตอน (a) และ (iv) ตรวจหาการมีอยู่ของพอลิ ไทด์ในกรดนิวคลีอิคที่เพิ่มปริมาณที่ได้

49. การใช้แอนติบอดีที่จดจำพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอลติเจนหลัก บนผิวของมิวแทนท์ของสาย พันธุ์เฮพาไททิส บี ไวรัส พอลิเพพ ไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจากลำดับกรดอะมิโนของ แอนติเจนหลัก บนผิวของสายพันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กรดอะมิโนใน ตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทนเมธิโอนีนเพื่อหาว่าผู้นั้นมีแนวโน้มสำหรับมะเร็งตับโดย ที่การหาดังกล่าวประกอบด้วย (a) ให้ได้ตัวอย่างกรดนิว คลีอิคที่เหมาะสมจากผู้นั้น และ (b) หาว่าตัวอย่างกรดนิว คลีอิคจากขั้นตอน (a) เป็น หรืออนุพันธ์จากรดนิวคลีอิคที่ ประมวล รหัสพอลิเพพไทด์เป็น แอนติเจนหลักบนผิวของมิวแทนท์ ของสายพันธุ์เฮพาไททิส บี ไวรัส พอลิ เพพไทด์ดังกล่าว มีลำดับกรดอะมิ โนที่ต่างลำดับกรดอะมิโนของแอนติเจนหลักบนผิวของสาย พันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 133 ของ พอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทนเมธิโอนีน โดยสัมผัส ตัวอย่างดังกล่าวภายใต้ภาวะที่เหมาะสมเพื่อให้จับเกาะกับ แอนติบอดีของข้อถือสิทธิที่ 35 หรือ 36 เพื่อหาว่าผู้นั้นมีแนวโน้มต่อมะเร็งตับหรือไม่

50. การใช้ของข้อถือสิทธิที่ 46, 47 หรือ 49 ข้อใดข้อ หนึ่งโดยที่กรดนิวคลีอิค โอลิโกนิวคลีโอ ไทด์ หรือแอนติบอดี ที่แยกได้ได้รับการติดฉลากด้วยมาร์คเกอร์ที่สามารถตรวจหาได้

51. การใช้งานของข้อถือสิทธิที่ 50 โดยที่มาร์คเกอร์ที่ตรวจ หาได้คือเรดิโอไอโซโทป ฟลูโอ โรฟอร์มหรือเอนไซม์

52. การใช้งานของข้อถือสิทธิที่ 45 โดยที่สารตัวอย่างประกอบ ด้วย เลือด เนื้อเยื่อ หรือซีรัม

53. วิธีสำหรับแสดงเอกลักษณ์สารประกอบเคมีสำหรับการผลิตยา ที่สามารถรักษาการติดเชื้อ โดยสายพันธุ์ไวรัสเฮพาไทริส บี ที่กำหนดเป็น ไวรัสเฮพาไททิส บี ของคนสายพันธุ์ที่มี แอนติเจนผิว 'S'-133 Oon (เมธิโอนีนไปเป็นธรีโอนีน) ที่ ประกอบด้วย (a) สัมผัสพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอนติเจนหลักบนผิว ของสายพันธุ์บิวแทนท์ไวรัสเฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดัง กล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่แตกต่างจากลำดับกรดอะมิโนของไวด์เฮพา ไททิส บี ไวรัสที่กรดอะมิโนที่ตำแหน่ง 133 ของพอลิเพพไทด์ ดังกล่าวเป็นธรีโอนีนแทนเมธิโอนีน กับสาร ประกอบเคมีภายใต้ ภาวะที่ยอมให้เกิดการจับเกาะระหว่างพอลิเพพไทด์และสาร ประกอบเคมี (b) ตรวจหาการจับเกาะที่จำเพาะของสารประกอบ เคมีต่อพอลิเพพไทด์ และ (c) หาว่าสารประกอบเคมียับยั้งพอลี เพพไทด์หรือไม่เพื่อแสดงเอกลักษณ์ของสารประกอบ เคมีที่ สามารถรักษาการติดเชื้อโดยสายพันธุ์ไวรัส

54. วิธีสำหรับแสดงเอกลักษณ์สารประกอบเคมีสำหรับการผลิตยา ที่สามารถรักษาการติด เชื้อโดยสายพันธุ์ไวรัสเฮพาไทริส บี ที่กำหนดเป็น ไวรัสเฮพาไททิส บี ของคนสายพันธุ์ที่มี แอนติเจน ผิว 'S'-133 Oon (เมธิโอนีนไปเป็นธรีโอนีน) ที่ ประกอบด้วย (a) สัมผัสพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอนติเจนหลักบนผิว ของสายพันธุ์บิวแทนท์ไวรัสเฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดัง กล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่แตกต่างจากลำดับกรดอะมิโนของไวด์เฮพา ไททิส บี ไวรัสที่กรดอะมิโนที่ตำแหน่ง 133 ของพอลิเพพไทด์ ดังกล่าวเป็นธรีโอนีนแทนเมธิโอนีน กับสาร ประกอบเคมีภายใต้ ภาวะที่ยอมให้เกิดการจับเกาะระหว่างพอลิเพพไทด์และสาร ประกอบเคมี (b) ตรวจหาการจับเกาะที่จำเพาะของสารประกอบ เคมีต่อพอลิเพพไทด์ และ (c) หาว่าสารประกอบเคมียับยั้งพอลิเพพไทด์หรือไม่เพื่อแสดงเอกลักษณ์ของสารประกอบ เคมีที่ สามารถป้องกันการติดเชื้อโดยสายพันธุ์ไวรัส

55. วิธีสำหรับแสดงเอกลักษณ์สารประกอบเคมีสำหรับการผลิตยา ที่สามารถรักษามะเร็งตับที่ ประกอบด้วย (a) สัมผัสพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอนติเจนหลักบนผิว ของสายพันธุ์บิวแทนท์ไวรัสเฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดัง กล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่แตกต่างจากลำดับกรดอะมิโนของไวด์เฮพา ไททิส บี ไวรัสที่กรดอะมิโนที่ตำแหน่ง 133 ของพอลิเพพไทด์ ดังกล่าวเป็นธรีโอนีนแทนเมธิโอนีน กับสาร ประกอบเคมีภายใต้ ภาวะที่ยอมให้เกิดการจับเกาะระหว่างพอลิเพพไทด์และสาร ประกอบเคมี (b) ตรวจหาการจับเกาะที่จำเพาะของสารประกอบ เคมีต่อพอลิเพพไทด์ และ (c) หาว่าสารประกอบเคมียับยั้งพอลี เพพไทด์หรือไม่เพื่อแสดงเอกลักษณ์ของสารประกอบ เคมีที่ สามารถรักษามะเร็งตับ

56. วิธีสำหรับแสดงเอกลักษณ์สารประกอบเคมีสำหรับการผลิตยา ที่สามารถรักษามะเร็งตับ ที่ประกอบด้วย (a) สัมผัสพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอนติเจนหลักบนผิว ของสายพันธุ์มิวแทนท์ไวรัสเฮพาไททิส บี พอลิเพพไทด์ดัง กล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่แตกต่างจากลำดับกรดอะมิโนของไวด์เฮพา ไททิส บี ไวรัสที่กรดอะมิโนที่ตำแหน่ง 133 ของพอลิเพพไทด์ ดังกล่าวเป็นธรีโอนีนแทนเมธิโอนีน กับสาร ประกอบเคมีภายใต้ ภาวะที่ยอมให้เกิดการจับเกาะระหว่างพอลิเพพไทด์และสาร ประกอบเคมี (b) ตรวจหาการจับเกาะที่จำเพาะของสารประกอบ เคมีต่อพอลิเพพไทด์ และ (c) หาว่าสารประกอบเคมียับยั้งพอลี เพพไทด์หรือไม่เพื่อแสดงเอกลักษณ์ของสารประกอบ เคมีที่ สามารถป้องกันการติดเชื้อโดยสายพันธุ์ไวรัส

57. องค์ประกอบที่ประกอบด้วยพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอนติเจนหลักบนผิวของสายพันธุ์มิว แทนท์ของไวรัสเฮพาไททิสบี พอลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่แตกต่างจากลำดับกรดอะมิ โนของไวด์ไทพ์เฮพาไททิส บี ไวรัสที่กรดอะมิโนที่ตำแหน่ง 133 ของพอละเพพไทด์ดังกล่าวเป็นธรีโอ นีนแทนเมธิโอนีน หรืออนุพันธ์ของมัน ปริมาณของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวให้ผลต่อการกระตุ้นหรือ เพิ่มการสร้างแอนติบอดีในผู้นั้นและเป็นที่ยอมรับทางเภสัชกรรม

58. องค์ประกอบที่ประกอบด้วยเพพไทด์โดยที่เพพไทด์มีลำดับกรดอะมิโนที่ประกอบด้วย ส่วนกรดอะมิโน 298 ถึง 320 ของลำดับกรดอะมิโนที่กำหนดเป็น SEQ ID No.3 หรืออนุพันธ์ของมัน ปริมาณของเพพไทด์ดังกล่าวให้ผลต่อการกระตุ้นหรือเพิ่มการสร้างแอนติบอดีในผู้นั้นและเป็นที่ยอม รับทางเภสัชกรรม

59. องค์ประกอบที่ประกอบด้วยสารประกอบเคมีที่แสดงเอกลักษณ์โดยวิธีของข้อถือสิทธิที่ 55 ในปริมาณที่ให้ผลต่อการรักษามะเร็งตับและพาหะที่ให้ผลทางเภสัชกรรม

60. องค์ประกอบที่ประกอบด้วยสารประกอบเคมีที่แสดงเอกลักษณ์โดยวิธีของข้อถือสิทธิที่ 56 ในปริมาณที่ให้ผลต่อการรักษามะเร็งตับและพาหะที่ให้ผลทางเภสัชกรรม

61. องค์ประกอบที่ประกอบด้วยสารประกอบเคมีที่แสดงเอกลักษณ์โดยวิธีของข้อถือสิทธิที่ 53 ในปริมาณที่ให้ผลต่อการรักษาไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กำหนดเป็นไวรัสเฮพไททิส บี ของคน สาย พันธุ์ที่มี แอนติเจนผิว 'S'-133 Oon (เมธิโอนีนไปเป็นธรีโอนีน) และตัวพาที่ให้ผลทางเภสัชกรรม

62. องค์ประกอบที่ประกอบด้วยสารประกอบเคมีที่แสดงเอกลักษณ์โดยวิธีของข้อถือสิทธิที่ 54 ในปริมาณที่ให้ผลต่อการรักษาไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กำหนดเป็นไวรัสเฮพไททิส บี ของคน สาย พันธุ์ที่มี แอนติเจนผิว 'S'-133 Oon (เมธิโอนีนไปเป็นธรีโอนีน) และตัวพาที่ให้ผลทางเภสัชกรรม

63. การใช้องค์ประกอบของข้อถือสิทธิที่ 57 หรือ 58 สำหรับการรักษาการติดเชื้อโดยไวรัสเฮพา ไททิส บี สายพันธุ์ที่มี แอนติเจนหลักบนผิว 'S'-133 Oon (เมธิโอนีนไปเป็นธรีโอนีน)

64. การใช้องค์ประกอบของข้อถือสิทธิที่ 61 สำหรับการรักษาการติดเชื้อโดยไวรัสเฮพาไททิส บี สายพันธุ์ที่มี แอนติเจนหลักบนผิว 'S'-133 Oon (เมธิโอนีนไปเป็นธรีโอนีน)

65. การใช้องค์ประกอบของข้อถือสิทธิที่ 57 หรือ 58 สำหรับป้องกันการติดเชื้อโดยไวรัสเฮ พาไททิส บี สายพันธุ์ที่มี แอนติเจนหลักบนผิว 'S'-133 Oon (เมธิโอนีนไปเป็นธรีโอนีน)

66. พันธุ์ที่มี แอนติเจนหลักบนผิว 'S'-133 Oon (เมธิโอนีนไปเป็นธรีโอนีน)

67. การใช้องค์ประกอบของข้อถือสิทธิที่ 57 หรือ 58 สำหรับรักษาผู้ที่เป็นมะเร็งตับ

68. การใช้องค์ประกอบของข้อถือสิทธิที่ 59 สำหรับรักษาผู้ที่เป็นมะเร็งตับ

69. การใช้องค์ประกอบของข้อถือสิทธิที่ 62 สำหรับป้องกันการติดเชื้อโดยไวรัสเฮพาไททิส บี สายการใช้องค์ประกอบของข้อถือสิทธิที่ 57 หรือ 59 สำหรับป้องกันมะเร็งตับในคน

70. การใช้องค์ประกอบของข้อถือสิทธิที่ 60 สำหรับป้องกันมะเร็งตับในคน

71. วิธีสำหรับคัดแยกของเหลวจากร่างกายของคนเพื่อหาสายพันธุ์ไวรัสเฮพาไทริส บี ที่ กำหนดเป็นไวรัสเฮพาไททิส บีสายพันธุ์ที่มี แอนติเจนหลักบนผิว 'S'-133 Oon (เมธิโอนีนไปเป็นธรี โอนีน) ที่ ประกอบด้วย (a ) ให้ได้ตัวอย่างของของเหลวร่างกายที่เหมาะสมจากผู้นั้น (b) หาการมีพอลิเพพไทด์ที่เป็นแอนติเจนหลักบนผิว ของสายพันธุ์มิวแทนท์ของไวรัสเฮพา ไททิส บี พอลิเพพไทด์ดัง กล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่แตกต่างจากลำดับกรดอะมิโนของแอนติเจน หลักบน ผิวของสานพันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทนเมธิโอนีนในตัวอย่างของขั้นตอน (a ) เพื่อคัดแยกสารตัวอย่างเพื่อหาสาย พันธุ์

72. วิธีของข้อถือสิทธิที่ 71 โดยที่ของเหลวในร่างกายประกอบด้วย เลือด ซีรัม หรือตัวอย่าง กรดนิวคลีอิคของเลือดหรือ ซีรัม

73. วัคซีนเฮพาไททิส ประกอบด้วยรูปมิวแทนท์ของแอนติเจนผิวของไวรัสเฮพาไททิส บี พอ ลิเพพไทด์ดังกล่าวมีลำดับกรดอะมิโนที่ต่างจากลำดับกรดอะมิโนของแอนติเจน หลักบนผิวของสาย พันธุ์ไวด์ไทพ์ของไวรัสเฮพาไททิส บี ที่กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 133 ของพอลิเพพไทด์ดังกล่าวคือ ธรีโอนีน แทนเมธิโอนีน

74. วัคซีนของข้อถือสิทธิที่ 73 ที่ยังประกอบด้วยสารเสริมฤทธิ์