TH35771A - กระบวนการและสารผสมที่ส่งเสริมประสิทธิผลทางชีววิทยาของสารเคมีจากภายนอกในพืช - Google Patents

Abstract

DC60 (10/08/41) การประดิษฐ์นี้ทำให้มีสารผสมสำหรับการทำกรรมวิธีกับพืชเพื่อการใช้สารเคมี จากภายนอกที่เป็นไอออนประจุลบ เช่น สาร กำจัดวัชพืชชนิดไกลโฟเสทกับใบของพืช สารผสม เป็นสารกระจาย ตัวแบบคอลลอยด์ที่มีกลุ่มอนุภาครวมตัวที่สูงกว่าระดับ โมเลกุลที่กระจายตัวอยู่ ในตัวกลางของการใช้ที่เป็นน้ำ กลุ่มอนุภาครวมตัวที่สูงกว่าระดับโมเลกุลประกอบด้วยเกลือ ที่ ชอบทั้งน้ำ และน้ำมันชนิดหนึ่งหรือมากกว่าที่มีไอออน ประจุลบของสารเคมีจากภายนอก และ ไอออนประจุบวกที่ได้มาจาก การเติมโปรตอนให้แก่สารประเภทอามีนชนิดหรือมากกว่าที่แต่ละ ชนิดมีสูตรดังสูตร (I) (สูตรเคมี) (I) ซึ่ง R1 คือหมู่ไฮโดรคาร์บิลที่เสนอให้เป็นไฮโดรคาร์บิลเซน ตรงที่มีคาร์บอนตั้งแต่ 6 ถึงประมาณ 22 อะตอม และ R2 และ R3 เป็นไฮโดรเจนหรือหมู่ C1-C5 ไฮโดรคาร์บิลอย่างเป็นอิสระ ต่อกัน สารเคมีจากภายนอกมีอยู่ในสารผสมในปริมาณที่คิดเป็นโ มลที่หนึ่ง X1 ที่ถูกทำให้เป็นกลาง ด้วยสารที่เป็นอามีนดัง กล่าว (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ในปริมาณเท่ากับศูนย์หรือที่ คิดเป็นโมล ที่สอง X2 ที่ถูกทำให้เป็นกลางด้วยเบสอื่น (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ที่ไม่ใช้สารที่เป็นอามีน สูตร (I) และในปริมาณที่เท่ากับศูนย์หรือที่คิดเป็นโมลที่สาม X3 ใน รูปที่เป็นกรดที่ไม่ถูกทำให้ เป็นกลางด้วยเบสใด ๆ ปริมาณรวม ที่คิดเป็นโมล (X1 +X2 +X3) ของสารเคมีจากภายนอก จะ เพียงพอที่จะทำให้เกิดการตอบสนองทางชีววิทยาที่ต้องการ เมื่อใช้สารผสมกับใบของพืชด้วย อัตราตั้งแต่ประมาณ 10 ถึง ประมาณ 1000 ลิตรต่อเฮกแตร์ (1/ha) X1 ที่เป็นเศษส่วนของ (X1 +X2 +X3) เท่ากับประมาณ 0.01 ถึง 1 สิ่งที่ทำให้มีขึ้นด้วยได้แก่สารผสมเข้มข้นที่เป็นของเหลวซึ่งเมื่อทำให้เจือจางด้วย น้ำแล้วเกิดเป็นสารผสมสำหรับทำกรรมวิธีกับพืช และกระบวนการสำหรับทำสารผสมเข้มข้นที่ เป็นของเหลวเช่นนั้น สารผสมสำหรับทำกรรมวิธีกับพืชของการประดิษฐ์นี้มีประโยชน์สำหรับการ ทำให้เกิดการออกฤทธิ์ทางชีววิทยาในพืช ตัวอย่างเช่นการออกฤทธิ์กำจัดวัชพืช การประดิษฐ์นี้ทำให้มีสารผสมสำหรับการทำกรรมวิธีกับพืชเพื่อการใช้สารเคมีจากภายนอกที่เป็นไอออนประจุลบ เช่น สาร กำจัดวัชพืชชนิดไกลโฟเสทกับใบของพืช สารผสมเป็นสารกระจาย ตัวแบบคอลลอยด์ที่มีกลุ่มอนุภาครวมตัวที่สูงกว่าระดับ โมเลกุลที่กระจายตัวอยู่ในตัวกลางของการใช้ที่เป็นน้ำ กลุ่มอนุภาครวมตัวที่สูงกว่าระดับโมเลกุลประกอบด้วยเกลือ ที่ชอบทั้งน้ำและน้ำมันชนิดหนึ่งหรือมากกว่าที่มีไอออน ประจุลบของสารเคมีจากภายนอก และไอออนประจุบวกที่ได้มาจาก การเติมโปรตอนให้แก่สารประเภทอามีนชนิดหรือมากกว่าที่แต่ละ ชนิดมีสูตรดังสูตร (I) (สูตรเคมี) ซึ่ง R1 คือหมู่ไฮโดรคาร์บิลที่เสนอให้เป็นไฮโดรคาร์บิลเซน ตรงที่มีคาร์บอนตั้งแต่ 6 ถึงประมาณ 22 อะตอม และ R2 และ R3 เป็นไฮโดรเจนหรือหมู่ C1-C5 ไฮโดรคาร์บิลอย่างเป็นอิสระ ต่อกัน สารเคมีจากภายนอกมีอยู่ในสารผสมในปริมาณที่คิดเป็นโ มลที่หนึ่ง X1 ที่ถูกทำให้เป็นกลางด้วยสารที่เป็นอามีนดัง กล่าว (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ในปริมาณเท่ากับศูนย์หรือที่ คิดเป็นโมลที่สอง X2 ที่ถูกทำให้เป็นกลางด้วยเบสอื่น (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ที่ไม่ใช่สารที่เป็นอามีนสูตร (I) และในปริมาณที่เท่ากับศูนย์หรือที่คิดเป็นโมลที่สาม X3 ใน รูปที่เป็นกรดที่ไม่ถูกทำให้เป็นกลางด้วยเบสใดๆ ปริมาณรวม ที่คิดเป็นโมล (X1+X2+X3) ของสารเคมีจากภายนอกจะ เพียงพอที่จะทำให้เกิดการตอบสนองทางชีววิทยาที่ต้องการ เมื่อใช้สารผสมกับใบของพืชด้วยอัตราตั้งแต่ประมาณ 10 ถึง ประมาณ 1000 ลิตรต่อเฮกแตร์ (1/ha) X1 ที่เป็นเศษส่วนของ (X1+X2+X3) เท่ากับประมาณ 0.01 ถึง 1

Claims (47)

1. สารผสมเพื่อการทำกรรมวิธีกับพืชสำหรับการใช้กับใบของพืชที่ประกอบด้วยตัวกลางของการใช้ที่เป็นน้ำซึ่งมีกลุ่มอนุภาค รวมตัวที่สูงกว่าระดับโมเลกุลกระจายตัวอยู่เป็นคอลลอยด์ที่ ประกอบด้วยเกลือที่ชอบทั้งน้ำ และน้ำมัน (หนึ่งชนิดหรือมาก กว่า) ที่มีไอออนประจุลบของสารเคมีจากภายนอกที่เป็นไอออน ประจุลบได้ และไอออนประจุบวกที่ได้มาจากการเติมโปรตอนให้ แก่สารประกอบอามีนหนึ่งชนิดหรือมากกว่า ที่แต่ละชนิดมีสูตร ดังสูตร (I) (สูตรเคมี) ซึ่ง R1 คือหมู่ไฮโดรคาร์บิลที่เสนอให้เป็นไฮโดรคาร์บิลเซน ตรงที่มีคาร์บอนตั้งแต่ 6 ถึงประมาณ 22 อะตอม และ R2 และ R3 เป็นไฮโดรเจนหรือหมู่ C1-C5 ไฮโดรคาร์บิลอย่างเป็นอิสระ ต่อกัน สารเคมีจากภายนอกมีอยู่ในสารผสมในปริมาณที่คิดเป็นโ มลที่หนึ่ง X1 ที่ถูกทำให้เป็นกลางด้วยสารที่เป็นอามีนดัง กล่าว (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ในปริมาณเท่ากับศูนย์หรือที่ คิดเป็นโมลที่สอง X2 ที่ถูกทำให้เป็นกลางด้วยเบสอื่น (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ที่ไม่ใช่สารที่เป็นอามีนสูตร (I) และในปริมาณที่เท่ากับศูนย์หรือที่คิดเป็นโมลที่สาม X3 ใน รูปที่เป็นกรดที่ไม่ถูกทำให้เป็นกลางด้วยเบสใดๆ ปริมาณรวม ที่คิดเป็นโมล (X1+X2+X3) ของสารเคมีจากภายนอกจะ เพียงพอที่จะทำให้เกิดการตอบสนองทางชีววิทยาที่ต้องการ เมื่อใช้สารผสมกับใบของพืชด้วยอัตราตั้งแต่ประมาณ 10 ถึง ประมาณ 1000 ลิตรต่อเฮกแตร์ (1/ha) X1 ที่เป็นเศษส่วนของ (X1+X2+X3) เท่ากับประมาณ 0.01 ถึง 1 ในกรณีที่อย่างน้อย หนึ่งสัญลักษณ์ของ R2 และ R3 คือไฮโดรเจนจะมีเงื่อนไขว่า สามารถได้อนุภาครวมตัวสูงกว่าระดับโมเลกุล และอนุกรมรวมตัว นั้นสามารถกระจายตัวเป็นคอลลอยด์อยู่ได้โดยไม่ต้องมีการ ช่วยเหลือของสารช่วยกระจายตัว หรือสารลดแรงตึงผิว (หนึ่ง ชนิดหรือมากกว่า) ที่นอกเหนือจากเกลือที่ชอบน้ำทั้งน้ำ และ น้ำมัน (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ดังกล่าวหรือสารประเภทอามีน (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า ซึ่งเป็นสารที่ทำให้เกิดเกลือ (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ดังกล่าว

2. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งในสูตรของสารอามีนดัง กล่าว R2 และ R3 เป็นหมู่ C1-5 ไฮโดรคาร์บิลได้อย่างเป็น อิสระต่อกัน

3. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งสารเคมีจากภายนอกคือสาร กำจัดไรที่เลือกได้จากกรด 3,4,4-ไดรฟลูออโร-3-บิวทีโนอิค และ N-(3,4,4-ไดรฟลูออโร-1-ออกโซ-3-บิวเท็นนิล) ไกลซีน

4. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งสารเคมีจากภายนอกคือสาร กำจัดวัชพืช

5. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 4 ซึ่งสารกำจัดวัชพืชเลือกได้ จาก เอซิฟลูออร์เฟน อาซูแลม เบนาโซลิน เบนทาซอน บิลานาฟอส โบรมาซิส โบรมอกซีนิล คลอแรมเบน โคลไพราลิค 2,4-D, 2,4-DB, คาลาพอน ไดแคมบา ไดคลอร์พรอพ ไดโคลฟอพ เอนโดธาล ฟีแนค เฟน นอกซาพรอพ แฟลมพรอพ ฟลูอาซิฟอพ ฟลูมิคลอแรด ฟลูออโรไกล โคเฟน โฟมีซาเฟน โฟซามีน กลูโฟสิเนท ไกลโฟเสท ฮาลอกซีฟอน อิมาซามาเมธ อิมาซาเมทธาเบนซ์ อิมาซามอกซ์ อิมาซาไพร์ อิมา ซาควิน อิมาเซกธาไพร์ ไอออกซีนิล MCPA MCPB เมดโคพรอพ เมทธิลอาร์โซนิคแอซิด เมทาแลม โนนาโนอิคแอซิด พิโคลแรม ควินคลอแรด ควิซาโลนอฟ ซัลฟามิคแอซิด 2,3,6-TBA, TCA และไดรโคลไพร์

6. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 4 ซึ่งสารกำจัดวัชพืชเป็นสาร กำจัดวัชพืชที่เป็นอิมดาโซลิโนน

7. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 4 ซึ่งสารกำจัดวัชพืชเลือกได้ จาก N-ฟอสโฟโน เมทธิลไกลซีน และ DL-โฮโมอาลานิน-4-อิล (เมทธิล) ฟอสฟิเนท

8. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งในสูตรของสารอามีนดัง กล่าว R1 คือ ไฮโดรคาร์บิลเชนอิ่มตัว หรือไม่อิ่มตัวที่มี คาร์บอน 12, 14, 16 หรือ 18 อะตอม และ R2 และ R3 คือ หมู่เมทธิล

9. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่ง X2 จัดว่าเท่ากับศูนย์

10. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่ง X1>0 และเบส (หนึ่ง ชนิดหรือมากกว่า) ที่ไม่ใช่สารอามีนสูตร (I) ดังกล่าวทำให้ มีไอออนประจุบวกกับประเภทโมโนเวเลนท์ที่เลือกได้จาก (i) ไอออนประจุบวกของโลหะอัลคาไล (ii) ไอออนประจุบวกที่เป็น แอมโมเนียม (iii) ไอออนประจุบวกที่เป็นแอมโมเนียมอินทรีย์ และซัลโฟเนียมอินทรีย์ที่มีคาร์บอนรวมทั้งหมด 1-6 อะตอม และ (iv) ไอออนประจุบวกที่เป็นไตรอัลคิลแอมโมเนียมซึ่ง หมู่อัลคิลแต่ละหมู่มีคาร์บอน 4-6 อะตอม

11. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 10 ซึ่งไอออนประจุบวกประเภทโ มโนเวเลนท์ เลือกได้จากไอออนประจุบวกที่เป็นโซเดียม แอมโมเนียม ไดเมทธิลแอมโมเนียม ไอโซโปรปิลแอมโมเนียม โมโน เอทธานอล แอมโมเนียม ไตรเมทธิลซัลโฟเนียม และไตรเฮกซิล แอมโมเนียม

12. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่ง X1 ที่เป็นเศษส่วนของ (X1+X2+X3) เท่ากับประมาณ 0.01 ถึงประมาณ 0.2

13. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่ง X1 ที่เป็นเศษส่วนของ (X1+X2+X3) เท่ากับประมาณ 0.1 ถึงประมาณ 1

14. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่ง X1 ที่เป็นเศษส่วนของ (X1+X2+X3) เท่ากับประมาณ 0.01 ถึงประมาณ 0.3 ถึงประมาณ 1

15. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งมีส่วนเพิ่มเติมที่ ประกอบด้วยสารควอเตอร์นารีแอมโมเนียมที่ชอบทั้งน้ำและน้ำ มัน หรือของผสมของสารเหล่านี้ในปริมาณที่เป็นสารเสริมซึ่ง สารแต่ละชนิดมีสูตรดังสูตร (VIII) (สูตรเคมี) ซึ่ง R1 คือหมู่ไฮโดรคาร์บิล หรือฮาโลอัลคิลที่มีคาร์บอน ประมาณ 6 ถึงประมาณ 22 อะตอม W และ Y เป็น 0 หรือ NH ได้ อย่างอิสระ a และ b เป็น 0 หรือ 1 ได้อย่างอิสระแต่อย่าง น้อยหนึ่งสัญลักษณ์ของ a และ b คือ 1; X คือ CO, SO หรือ SOe; n คือ 2 ถึง 4, R6, Rd และ Rh เป็น C1-4 อัลคิลได้ อย่างอิสระ และ k, m และ Z- คือไอออนประจุลบที่เหมาะสม และ k และ m เป็นเลขจำนวนเต็มในลักษณะที่ประจุไฟฟ้าบวกบนไอออน ประจุบวกสมดุลกับประจุไฟฟ้าลบบนไอออนประจุลบ

16. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่งในสูตรของสารควอเตอร์ นาแอมโมเนียมที่ชอบทั้งน้ำ และน้ำมันดังกล่าว หรือของผสม ของสารเหล่านี้ R1 คือหมู่เปอร์ฟลูออโรอัลคิลอิ่มตัวที่มี คาร์บอนประมาณ 6 ถึงประมาณ 12 อะตอม X คือ SOe, Y คือ NH, a คือ 0 b คือ 1 n คือ 3Rf, Rd และ Rh คือหมู่เมทธิล แต่ละ สัญลักษณ์ของ k และ m คือ 1 และ Z- คือไอออนประจุลบที่เป็น คลอไรด์ โบรไมด์ และไอโอไดด์

17. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งมีส่วนเพิ่มเติมที่ ประกอบด้วยน้ำมันหรือของผสมของน้ำมันในปริมาณที่เป็นสาร เคมี

18. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 17 ซึ่งน้ำมัน (ชนิดหนึ่งหรือ มากกว่า) ดังกล่าวแต่ละชนิดมีโครงสร้างทางเคมีที่ตรงกับ สูตร (IX) (สูตรเคมี) ซึ่ง R14 คือหมู่ไฮโดรคาร์บิลที่มีคาร์บอนประมาณ 5 ถึง ประมาณ 21 อะตอม R15 คือหมู่ไฮโดรคาร์บิลที่มีคาร์บอน 1 ถึงประมาณ 14 อะตอม จำนวนอะตอมของคาร์บอนรวมใน R14 และ R15 เท่ากับประมาณ 11 ถึงประมาณ 27 และ Y คือ 0 คือ NH

19. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 18 ซึ่งน้ำมัน (หนึ่งชนิดหรือ มากกว่า) ดังกล่าวเลือกได้จากเมทธิลโอลีเอท เอทธิลโอลีเอท ไอโซโปรปิลไมริสเตท ไอโซโปรปิลปาล์มิเตท และบิวทิลสเตียเรท

20. สารผสมเข้มข้นที่เป็นของเหลวที่ประกอบด้วยสารเคมีจาก ภายนอกที่เป็นไอออนประจุลบที่คิดเป็นกรดที่เทียบเท่ากับ ตั้งแต่ประมาณ 5 เปอร์เซ็นต์ถึงประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์โดย น้ำหนัก และเมื่อทำให้เจือจางด้วยน้ำปริมาณที่เหมาะสมแล้ว เกิดเป็นสารผสมสำหรับทำกรรมวิธีกับพืชของข้อถือสิทธิที่ 1

21. สารผสมเข้มข้นที่เป็นของเหลวที่ประกอบด้วยสารเคมีจาก ภายนอกที่เป็นไอออนประจุลบที่คิดเป็นกรดที่เทียบเท่ากับ ตั้งแต่ประมาณ 5 เปอร์เซ็นต์ถึงประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์โดย น้ำหัก และเมื่อทำให้เจือจางด้วยน้ำปริมาณที่เหมาะสมแล้ว เกิดเป็นสารผสมสำหรับทำกรรมวิธีกับพืชของข้อถือสิทธิที่ 1

22. สารผสมกำจัดวัชพืชสำหรับการใช้กับใบพืช ที่ประกอบด้วย ตัวกลางของการใช้ที่เป็นน้ำซึ่งมีกลุ่มอนุภาครวมตัวที่สูง กว่าระดับโมเลกุลกระจายตัวอยู่เป็นคอลลอยด์ที่ประกอบด้วย เกลือที่ชอบทั้งน้ำและน้ำมัน (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ที่มี ไอออนประจุลบของ N-ฟอสโฟโน เมทธิลไกลซีน และไอออนประจุบวก ที่ได้มาจากการเติมโปรตอนให้แก่สารประเภทอามีน (หนึ่งชนิด หรือมากกว่า) ที่แต่ละชนิดมีสูตรดังสูตร (I) (สูตรเคมี) ซึ่ง R1 คือหมู่ไฮโดรคาร์บิลที่เสนอให้เป็นไฮโดรคาร์บิลเซน ตรงที่มีคาร์บอนตั้งแต่ 6 ถึงประมาณ 22 อะตอม และ R2 และ R3 เป็นไฮโดรเจนหรือหมู่ C1-C5 ไฮโดรคาร์บิลอย่างเป็นอิสระ ต่อกัน สารเคมีจากภายนอกมีอยู่ในสารผสมในปริมาณที่คิดเป็นโ มลที่หนึ่ง X1 ที่ถูกทำให้เป็นกลางด้วยสารที่เป็นอามีนดัง กล่าว (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ในปริมาณเท่ากับศูนย์หรือที่ คิดเป็นโมลที่สอง X2 ที่ถูกทำให้เป็นกลางด้วยเบสอื่น (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ที่ไม่ใช่สารที่เป็นอามีนสูตร (I) และในปริมาณที่เท่ากับศูนย์หรือที่คิดเป็นโมลที่สาม X3 ใน รูปที่เป็นกรดที่ไม่ถูกทำให้เป็นกลางด้วยเบสใดๆ ปริมาณรวม ที่คิดเป็นโมล (X1+X2+X3) ของสารเคมีจากภายนอกจะ เพียงพอที่จะทำให้เกิดการตอบสนองทางชีววิทยาที่ต้องการ เมื่อใช้สารผสมกับใบของพืชด้วยอัตราตั้งแต่ประมาณ 10 ถึง ประมาณ 1000 ลิตรต่อเฮกแตร์ (1/ha) X1 ที่เป็นเศษส่วนของ (X1+X2+X3) เท่ากับประมาณ 0.01 ถึง 1 ในกรณีที่อย่างน้อย หนึ่งสัญลักษณ์ของ R2 และ R3 คือไฮโดรเจนจะมีเงื่อนไขว่า สามารถได้อนุภาครวมตัวสูงกว่าระดับโมเลกุล และอนุกรมรวมตัว นั้นสามารถกระจายตัวเป็นคอลลอยด์อยู่ได้โดยไม่ต้องมีการ ช่วยเหลือของสารช่วยกระจายตัว หรือสารลดแรงตึงผิว (หนึ่ง ชนิดหรือมากกว่า) ที่นอกเหนือจากเกลือที่ชอบน้ำทั้งน้ำ และ น้ำมัน (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ดังกล่าวหรือสารประเภทอามีน (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า ซึ่งเป็นสารที่ทำให้เกิดเกลือ (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ดังกล่าว

23. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 22 ซึ่งในสูตรของสารอามีนดัง กล่าว R2 และ R3 เป็นหมู่ C1-5 ไฮโดรคาร์บิลได้อย่างเป็น อิสระต่อกัน

24. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 22 ซึ่งในสูตรของสารอามีนดัง กล่าว R1 คือ ไฮโดรคาร์บิลเชนอิ่มตัวหรือไม่อิ่มตัวที่มี คาร์บอน 12,14, 16 หรือ 18 อะตอม และ R2 และ R3 คือ หมู่เมทธิล

25. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 22 ซึ่ง X2 จัดว่าเท่ากับ ศูนย์

26. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่ง X2>0 และเบส (หนึ่ง ชนิดหรือมากกว่า) ที่ไม่ใช่สารอามีนสูตร (I) ดังกล่าวทำให้ มีไอออนประจุบวกประเภทโมโนเวเลนท์ที่เลือกได้จาก (i) ไอออน ประจุบวกของโลหะอัลคาไล (ii) ไอออนประจุบวกที่เป็น แอมโมเนียม (iii) ไอออนประจุบวกที่เป็นแอมโมเนียมอินทรีย์ และซัลโฟเนียมอินทรีย์ที่มีคาร์บอนรวมทั้งหมด 1-6 อะตอม และ (iv) ไอออนประจุบวกที่เป็นไตรอัลคิลแอมโมเนียมซึ่ง หมู่อัลคิลแต่ละหมู่มีคาร์บอน 4-6 อะตอม

27. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 26 ซึ่งไอออนประจุบวกประเภทโ มโนเวเลนท์เลือกได้จากไอออนประจุบวกที่เป็นโซเดียม แอมโมเนียม ไดเมทธิลแอมโมเนียม ไอโซโปรปิล แอมโมเนียม โมโน เอทธานอล แอมโมเนียม ไตรเมทธิลซัลโฟเนียม และไดรเฮกซิล แอมโมเนียม

28. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 22 ซึ่ง X1 ที่เป็นเศษส่วนของ (X1+X2+X3) เท่ากับประมาณ 0.01 ถึงประมาณ 0.2

29. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 22 ซึ่ง X1 ที่เป็นเศษส่วนของ (X1+X2+X3) เท่ากับประมาณ 0.1 ถึงประมาณ 1

30. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่ง X1 ที่เป็นเศษส่วนของ (X1+X2+X3) เท่ากับประมาณ 0.3 ถึงประมาณ 1

31. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งมีส่วนเพิ่มเติมที่ ประกอบด้วยสารคลอเตอร์นารีแอมโมเนียมที่ชอบทั้งน้ำและน้ำ มัน หรือของผสมของสารเหล่านี้ในปริมาณที่เป็นสารเสริม ซึ่ง สารแต่ละชนิดมีสูตรดังสูตร (VIII) (สูตรเคมี) ซึ่ง R1 คือหมู่ไฮโดรคาร์บิล หรือฮาโลอัลคิลที่มีคาร์บอน ประมาณ 6 ถึงประมาณ 22 อะตอม W และ Y เป็น 0 หรือ NH ได้ อย่างอิสระ a และ b เป็น 0 หรือ 1 ได้อย่างอิสระแต่อย่าง น้อยหนึ่งสัญลักษณ์ของ a และ b คือ 1; X คือ CO, SO หรือ SOe; n คือ 2 ถึง 4, R6, Rd และ Rh เป็น C1-4 อัลคิลได้ อย่างอิสระ และ k, m และ Z- คือไอออนประจุลบที่เหมาะสม และ k และ m เป็นเลขจำนวนเต็มในลักษณะที่ประจุไฟฟ้าบวกบนไอออน ประจุบวกสมดุลกับประจุไฟฟ้าลบบนไอออนประจุลบ

32. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 31 ซึ่งในสูตรของสารควอเตอร์ นาาแอมโมเนียมที่ชอบทั้งน้ำ และน้ำมันดังกล่าว หรือของผสม ของสารเหล่านี้ R1 คือหมู่เปอร์ฟลูออโรอัลคิลอิ่มตัวที่มี คาร์บอนประมาณ 6 ถึงประมาณ 12 อะตอม X คือ SOe, Y คือ NH, a คือ 0 b คือ 1 n คือ 3Rf, Rd และ Rh คือหมู่เมทธิล แต่ละ สัญลักษณ์ของ k และ m คือ 1 และ Z- คือไอออนประจุลบที่เป็น คลอไรด์ โบรไมด์ และไอโอไดด์

33. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 22 ซึ่งมีส่วนเพิ่มเติมที่ ประกอบด้วยน้ำมันหรือของผสมของน้ำมันในปริมาณที่เป็นสาร เสริม

34. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 33 ซึ่งน้ำมัน (ชนิดหนึ่งหรือ มากกว่า) ดังกล่าวแต่ละชนิดมีโครงสร้างทางเคมีที่ตรงกับ สูตร (IX) (สูตรเคมี) ซึ่ง R14 คือหมู่ไฮโดรคาร์บิลที่มีคาร์บอนประมาณ 5 ถึง ประมาณ 21 อะตอม R15 คือหมู่ไฮโดรคาร์บิลที่มีคาร์บอน 1 ถึงประมาณ 14 อะตอม จำนวนอะตอมของคาร์บอนรวมใน R14 และ R15 เท่ากับประมาณ 11 ถึงประมาณ 27 และ Y คือ 0 คือ NH

35. สารผสมของข้อถือสิทธิที่ 34 ซึ่งน้ำมัน (หนึ่งชนิดหรือ มากกว่า) ดังกล่าวเลือกได้จากเมทธิลโอลีเอท เอทธิลโอลีเอท ไอโซโปรปิลไมริสเตท ไอโซโปรปิลปาล์มิเตท และบิวทิลสเตียเรท

36. สารผสมเข้มข้นที่เป็นของเหลวที่ประกอบด้วย N-ฟอสโฟ โนเมธิลไกลซีนที่คิดเป็นกรดที่เทียบเท่ากันตั้งแต่ประมาณ 5 เปอร์เซ็นต์ถึงประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก และเมื่อทำ ให้เจือจางด้วยน้ำปริมาณที่เหมาะสมแล้วเกิดเป็นสารผสมกำจัด วัชพืชของข้อถือสิทธิที่ 22

37. กระบวนการสำหรับทำสารผสมเข้มข้นที่เป็นของเหลวของสาร เคมีจากภายนอกที่ประกอบด้วยขั้นตอนการทำให้เป็นกลาง และ ขั้นตอนการปรับสภาพ : ซึ่งขั้นตอนการทำให้เป็นกลางประกอบ ด้วยการทำให้ปริมาณที่คิดเป็นโมลที่หนึ่ง X1 ของสารเคมีจาก ภายนอกที่เป็นไอออนประจุลบเป็นกลางด้วยสารที่เป็นอามีน (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ในตัวกลางที่เป็นของเหลวที่มีการคน เพื่อทำสารผสมที่เป็นของเหลวที่ประกอบด้วยเกลือที่ชอบทั้ง น้ำ และน้ำมันหนึ่งชนิดหรือมากกว่าของสารเคมีจากภายนอก และ ซึ่งขั้นตอนการปรับสภาพประกอบด้วยการคนสารผสมที่เป็นของ เหลวต่อไปจนกระทั่งกลุ่มอนุภาครวมตัวที่สูงกว่าระดับ โมเลกุลที่ประกอบด้วยเกลือที่ชอบทั้งนี้และน้ำมัน (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ดังกล่าวของสารเคมีจากภายนอก กระจายตัวเป็นคอลลอยด์ในตัวกลางที่เป็นของเหลวแล้วเกิดเป็น สารกระจายตัวที่เสถียร สารที่เป็นอามีน (หนึ่งชนิดหรือมาก กว่า) ดังกล่าวมีโครงสร้างทางเคมีที่ตรงกับสูตร (I) (สูตร เคมี) R1 คือหมู่ไฮโดรคาร์บิลที่มีคาร์บอน 6 ถึงประมาณ 22 อะตอม และ R2 และ R3 เป็นไฮโดรเจน หรือหมู่ C1-5 ไฮโดรคาร์บิลได้ อย่างอิสระ

38. กระบวนการของข้อถือสิทธิที่ 37 ซึ่งในสูตรของสารอามีน ดังกล่าว R2 และ R3 เป็นหมู่ C1-5 ไฮโดรคาร์บิลได้อย่าง เป็นอิสระต่อกัน

39. กระบวนการของข้อถือสิทธิที่ 37 ที่มีส่วนเพิ่มเติมที่ ประกอบด้วยการใส่สารลงไปยังสารผสมที่เป็นของเหลวที่มีการคน สารที่ใส่ลงไปนั้นมีดังต่อไปนี้คือ ปริมาณที่คิดเป็นโมลที่ สอง X2 ของสารเคมีจากภายนอกในรูปของเกลือชนิดหนึ่ง หรือมาก กว่าที่ไม่ใช่ของเกลือที่ชอบน้ำ และน้ำมันที่เกิดขึ้นโดย การทำให้สารเคมีจากภายนอกเป็นกลางด้วยสารอามีนสูตร (I) : ซึ่งมีสารเคมีจากภายนอกเป็นศูนย์หรือในปริมาณที่คิดเป็นโมล ที่สวม X3 อยู่ในสารผสมที่เป็นของเหลวและยังคงอยู่ในรูปที่ ยังไม่ได้ทำให้เป็นกลาง และซึ่ง X1 ที่เป็นเศษส่วนของ (X1+X2+X3) เท่ากับประมาณ 0.01 ถึง 1

40. กระบวนการของข้อถือสิทธิที่ 38 ซึ่งเกลือ (หนึ่งชนิด หรือมากกว่า) ในปริมาณที่คิดเป็นโมลที่สองของสารเคมีจากภาย นอกถูกทำขึ้น ณ ที่นั้นโดยการทำให้เป็นกลางในตัวกลางที่ เป็นของเหลว โดยที่มีการคนระหว่างประมาณที่คิดเป็นโมลที่ สองดังกล่าวกับเบส (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ที่ไม่ใช่สารอา มีนสูตร (I) ก่อนระหว่างหรือหลังการทำให้ปริมาณที่คิดเป็นโ มลที่หนึ่งเป็นกลาง

41. กระบวนการของข้อถือสิทธิใดๆ ของข้อถือสิทธิที่ 37 ถึง 40 ซึ่งตัวกลางที่เป็นของเหลวคือตัวกลางที่เป็นน้ำ

42. กระบวนการสำหรับทำสารผสมเข้มข้นในน้ำของ N-ฟอสโฟโนไกล ซีนที่ประกอบด้วยขั้นตอนของการทำให้เป็นกลางและขั้นตอนการ ปรับสภาพ : ซึ่งขั้นตอนของการทำให้เป็นกลางประกอบด้วยการ เติมปริมาณที่คิดเป็นโมลที่หนึ่ง X1 ของ N-ฟอสโฟโนไกลซีนใน รูปกรดลงไปยังตัวกลางที่เป็นน้ำร่วมกับสารอามีนในปริมาณที่ เท่ากับประมาณ 1 ถึงประมาณ 2 โมลต่อโมลของ N-ฟอสโฟโนไกลซีน ในปริมาณที่คิดเป็นโมลที่หนึ่งดังกล่าวเพื่อทำเกลือที่ชอบ ทั้งน้ำและน้ำมันที่ประกอบด้วยเกลือโมโนเบสิค เกลือไดเบสิค หรือของผสมของเกลือโมโนเบสิคและไดเบสิคเหล่านั้น และซึ่ง ขั้นตอนการปรับสภาพประกอบด้วยการคนสารผสมที่เป็นของเหลวต่อ ไปจนกระทั่งกลุ่มอนุภาครวมตัวที่สูงกว่าระดับโม เลกุลที่ประกอบด้วยเกลือที่ชอบทั้งน้ำและน้ำมันดังกล่าวของ N-ฟอสโฟโนเมทธิลไกลซีน กระจายตัวเป็นคอลลอยด์ในตัวกลางที่ เป็นของเหลวแล้วเกิดเป็นสารกระจายตัวที่เสถียร สารที่เป็น อามีน (ชนิดหนึ่งหรือมากกว่า) ดังกล่าวมีโครงสร้างทางเคมี ที่ตรงกับสูตร (I) (สูตรเคมี) R1 คือหมู่ไฮโดรคาร์บิลที่มีคาร์บอน 6 ถึงประมาณ 22 อะตอม และ R2 และ R3 เป็นไฮโดรเจนหรือหมู่ C1-6 ไฮโดรคาร์บิลได้ อย่างอิสระ

43. กระบวนการของข้อถือสิทธิที่ 42 ซึ่งในสูตรของสารที่ เป็นอามีนดังกล่าว R2 และ R3 เป็นหมู่ C1-5 ไฮโดรคาร์บิล ได้อย่างอิสระ

44. กระบวนการของข้อถือสิทธิที่ 42 ที่มีส่วนเพิ่มเติมที่ ประกอบด้วยการใส่สำรองไปยังสารผสมที่เป็นของเหลวโดยที่มี การคน สารที่ใส่ลงไปนั้นมีดังต่อไปนี้คือ ปริมาณที่คิด เป็นโมลที่สอง X2 ของ N-ฟอสโฟโนเมทธิลไกลซีนในรูปของเกลือโ มโนเบสิค เกลือไดเบสิค หรือของผสมของเกลือโมโนเบสิคและไดเบ สิคที่ไม่ใช่เกลือที่ชอบน้ำ และน้ำมันที่เกิดขึ้นโดยการทำ ให้ N-ฟอสโฟโนเมทธิลไกลซีนเป็นกลางด้วยสารอามีนสูตร (I) ซึ่งมี N-ฟอสโฟโนเมทธิลไกลซีนเป็นศูนย์หรือในปริมาณที่คิด เป็นโมลที่สาม X3 อยู่ในสารผสมที่เป็นของเหลวและยังคงอยู่ ในรูปที่ยังไม่ได้ทำให้เป็นกลาง และซึ่ง X1 ที่เป็นเศษส่วน ของ (X1+X2+X3) เท่ากับประมาณ 0.01 ถึง

45. กระบวนการของข้อถือสิทธิที่ 44 ซึ่งเกลือ (หนึ่งชนิด หรือมากกว่า) ในปริมาณที่คิดเป็นโมลที่สองของสารเคมีจากภาย นอกถูกทำขึ้น ณ ที่นั้นโดยการทำให้เป็นกลางในตัวกลางที่ เป็นของเหลว โดยที่มีการคนระหว่างประมาณที่คิดเป็นโมลที่ สองดังกล่าวกับเบส (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ที่ไม่ใช่สารอา มีนสูตร (I) ก่อน ระหว่างหรือหลังการทำให้ปริมาณที่คิด เป็นโมลที่สองดังกล่าวกับเบส (หนึ่งชนิดหรือมากกว่า) ที่ ไม่ใช่สารอามีนสูตร (I) ก่อนระหว่างหรือหลังการทำให้ปริมาณ ที่คิดเป็นโมลที่หนึ่งเป็นกลาง

46. กระบวนการสำหรับทำให้เกิดการออกฤทธิ์ทางชีววิทยาในพืช หรือในเชื้อสาเหตุของโรคพืชปรสิต หรือสิ่งที่มีชีวิตที่ อยู่ในพืชหรือบนพืชที่ใช้พืชเป็นอาหาร ซึ่งประกอบด้วยการ ใส่สารผสมสำหรับการทำกรรมวิธีกับพืชของข้อถือสิทธิใดๆ ของ ข้อถือสิทธิที่ 1 ถึง 21ในปริมาณที่มีประสิทธิผลทาง ชีววิทยาลงไปยังใบของพืช

47. กระบวนการสำหรับการฆ่าหรือการควบคุมพืชที่ไม่พึง ประสงค์ซึ่งประกอบด้วยการใส่สารผสมกำจัดวัชพืชของข้อถือ สิทธิใดๆ ของข้อถือสิทธิที่ 22 ถึง 35 ในปริมาณที่มี ประสิทธิภาพในการกำจัดวัชพืชลงไปยังใบของพืชนั้น (ข้อถือสิทธิ 47 ข้อ, 13 หน้า, 2 รูป)