Przedmiotem wynalazku jest sposób laczenia warstwy wlókien cietych z tkanina wykonana z wlókien syntetycznych.Znane z opisu patentowego St. Zjednoczonych Ameryki nr 3 605 666 tkaniny lub maty wykonane z dajacych sie barwic wlókien cietych, takich jak nylon laczy sie przez iglowanie z podlozem dywa¬ nowym za pomoca typowej maszyny iglujacej. O- trzymane pierwotnie podloze dywanowe jest na¬ stepnie kepkowane przedza i tworzy dywan. War¬ stwa wlókien cietych po zabarwieniu stanowi barwne podloze dla kepek dywanowych. W ten sposób uzyskuje sie pozadana jednorodnosc barwy oraz wzoru dywanu kepkowego. Ponadto uzyskuje sie zmniejszenie zjawiska przeswiecania polegajace na przebijaniu podloza miedzy kepkami dywanu.Jednakze przy stosowaniu znanego sposobu lacze¬ nia warstwy wlókien cietych z tkanina, wytworzo¬ ne tym sposobem podloze dywanowe ma mala wy¬ trzymalosc zarówno w kierunku osnowy jak i wat¬ ka, a ponadto wlókna sa slabo zwiazane z pod¬ lozem.Zgodnie ze sposobem wedlug wynalazku uzywa¬ jac igiel majacych co najmniej jedno ostrze i co najmniej jedno naciecie, ustawia sie wszystkie krawedzie zawierajace naciecia w tym samym kie¬ runku pod katem 35°—55° lub 125°—145° w sto¬ sunku do kierunku przesuwu tkaniny co daje w rezultacie lepsze polaczenie wlókien z tkanina oraz jednoczesnie umozliwia zachowanie wiekszej wy¬ trzymalosci.Korzystnie stosuje sie gestosc iglowania w za¬ kresie 32—80 przeiglowan na cm1 przy szybkosci przesuwu tkaniny w zakresie 0—12 m/min.Korzystnie stosuje sie igly o przekroju poprzecz¬ nym w ksztalcie rombu i nacieciach usytuowanych na krawedziach przeciwleglych, pod katem 180° wzgledem siebie.Podstawowy zestaw urzadzen niezbednych do wykonywania iglowego laczenia moze byc zlozony z wielu róznych dostepnych na rynku jednostek.Ogólnie obejmuje on podajnik, urzadzenie do for¬ mowania runa oraz maszyne iglujaca. Podajnik porcjuje i dostarcza odpowiednia ilosc wlókien cie¬ tych do urzadzenia formujacego runo. Urzadzenie formujace runo zgrzebli ciete wlókna w jednorod¬ ne runo i umieszcza to runo na tkaninie poliole- finowej. Praktycznie stosuje sie dostepne w handlu zgrzeblarki. Nastepnie tkanine poliolefinowa i warstwe wlókien przepuszcza sie przez maszyne iglujaca, gdzie wlókna zostaja wcisniete iglami w tkanine poliolefinowa.Wlókna ciete stosowane zgodnie ze sposobem we¬ dlug wynalazku moga byc wykonane z wielu róz¬ nych materialów. Moga to byc wlókna naturalne lub syntetyczne. Odpowiednie do tego celu wlókna syntetyczne obejmuja takie rodzaje wlókna jak: akrylowe, nylonowe, poliestrowe, winylowe oraz olefinowe. 98 41198 491 3 4 Szczególnie nylon jest bardzo przydatny w wy¬ twarzaniu podloza runowego ze wzgledu na jego zdolnosc przyjmowania barwnika. Jednakze sposób wedlug wynalazku wykazuje podobne zalety w przepadku zastosowania wszystkich wspomnianych wlókien syntetycznych.Przecietna dlugosc wlókna cietego, odpowiednia do zastosowania w sposobie wedlug wynalazku, . wynosi 12—150 mm, a korzystnie 44—75 mm. Prze¬ cietna grubosc wlókna wynosi 2—15 denier, a ko¬ rzystnie 3—6 denier. Ilosc cietych wlókien na jed¬ nostke powierzchni tkaniny zalezy od gestosci po¬ limeru oraz przeznaczenia samego wyrobu. W przy¬ padku stosowania nylonu przy wytwarzaniu podlo¬ za runowego ilosc ta} moze wynosic 34—170 g/m2, a korzystnie 68—102 g/m2.Tkanina poliolefinowa stosowana zgodnie z wy¬ nalazkiem moze byc wykonana z takich polimerów jal^: polipropylen, polietylen, polimery mieszane propylenu i etylenu oraz polimery mieszane otrzy¬ mane przez kopolimeryzacje propylenu lub etylenu z innymi monoolefinami zawierajacymi do 8 ato¬ mów wegla w czasteczce. Tkanina poliolefinowa wykonana jest z wlókien sztucznych typu olefin.Sposród tych tkanin najszersze zastosowanie zna¬ lazla tkanina polipropylenowa, szczególnie jako ma¬ terial na podloze dla dywanu. Surówka polipropy¬ lenowa moze byc tkana lub nietkana. W obu przy¬ padkach wystepuja podobne problemy z zachowa¬ niem wytrzymalosci mechanicznej po operacji iglo¬ wania.Tkanina polipropylenowa stosowana zgodnie ze sposobem wedlug wynalazku moze miec ciezar jednostkowy 34—204 g/m2. Tkana surówka poli¬ propylenowa korzystnie powinna miec ciezar jed¬ nostkowy 94—136 g/m2. Dla uzyskania okreslonego wyzej ciezaru powierzchniowego tkaniny stosuje sie przedze o róznym ksztalcie i grubosci i odpo¬ wiednich splotach. Najbardziej odpowiednia jako podloze dywanowe jest przedza polipropylenowa o scislym splocie i plaskim przekroju poprzecznym.Tkana surówka polipropylenowa o odpowiednim ciezarze i strukturze wykazuje przed operacja iglowania wytrzymalosc na rozciaganie okolo 63 kG w kierunku osnowy i okolo 43 kG w kierunku watku. W czasie operacji iglowania wytrzymalosc na rozciaganie tkaniny ulega znacznemu zmniejsze¬ niu. Otrzymany droga iglowania produkt koncowy ma wytrzymalosc na rozciaganie mniejsza od 18 kG zarówno w kierunku osnowy jak i watku, co przesadza o tym, ze nie jest on odpowiedni jako podloze dywanowe.Przed zastosowaniem sposobu wedlug wynalazku, zwykle az okolo 40#/o wytwarzanej w okreslonym czasie surówki wykazywalo wytrzymalosc na roz¬ ciaganie mniejsza niz 18 kG. Jakkolwiek w nie¬ tkanej surówce polipropylenowej nie mozna okres¬ lic kierunku watka i osnowy, i w tym wypadku wystepuja opisane wyzej problemy, przy czym wy¬ trzymalosc surówki nietkanej jest jeszcze nizsza przed operacja iglowego laczenia, przez co problem ten staje sie jeszcze bardziej dotkliwy. W proce¬ sie iglowego laczenia wlókien cietych z tkanina polipropylenowa wystepuja dwie przeciwstawne so¬ bie tendencje. Po pierwsze wlókna musza byc przebite iglami wystarczajaca ilosc razy, aby wy¬ tworzylo sie dobre polaczenie z tkanina. Jednakze liczba przebic powieksza uszkodzenie oraz zwiaza¬ na z tym utrate wytrzymalosci tkaniny.W celu jakosciowej oceny i kontroli tych zjawisk opracowano zmodyfikowany test wytrzymalosci sluzacy do pomiaru sily z jaka wlókna sa zlaczone z surówka polipropylenowa.W celu przeprowadzenia testu na wybranym ka¬ walku tkaniny iglowej wyznacza sie maly prosto¬ kat o wymiarach 5 cmX10 cm po stronie wlókien.Nastepnie wlókna rozdziela sie wzdluz oznaczone¬ go prostokata przez wyciagniecie wlókien lezacych na zewnatrz prostokata. Nastepnie, poczynajac od boków o dlugosci 5 cm wyciaga sie z podloza wlók¬ na lezace wewnatrz prostokata tak, ze tkanina zo¬ staje ponownie uwolniona od wlókien. Proces wy¬ ciagania wlókien przeprowadza sie na obszarze ca¬ lego prostokata z pominieciem waskiego paska o szerokosci 3 mm umieszczonego posrodku i prc- stopadle do boku o dlugosci 10 cm.W tym czasie uwolnione wlókna tworza dwie maty przypominajace skrzydla motyla siedzacego na próbce testowej, stad pochodzi nazwa „mo¬ tylowy". Skrzydla próbki motylowej umieszcza sie w jednym zespole szczek zrywarki. Tkanine skla¬ da sie i umieszcza w drugim zespole szczek. Zry- warka zaopatrzona jest w podzialke w zakresie 0—9 kg, a jej szczeki oddalaja sie z szybkoscia cm/min. Sila naprezenia przy rozdzieleniu jest rejestrowana i stanowi miare sily z jaka wlókna zwiazane sa z tkanina. Przecietnie odczyt w za¬ kresie 0—0,9 kG uwaza sie za zbyt niska wytrzy¬ malosc i oznacza to calkowite niepowodzenie, od¬ czyt 0,9—1,8 kG jest umiarkowanie dobry i odpo¬ wiada produktowi, który moze miec ograniczone zastosowanie do dalszej przeróbki, odczyt powyzej 1,8 kG uwaza sie za dobry. Przed zastosowaniem sposobu wedlug wynalazku konieczne bylo zasto¬ sowanie 64 igiel przebijajacych surówke na cm2 dla uzyskania dobrego wyniku w tescie „motylo¬ wym".Na fig. 1 przedstawiono igle stosowana w sposo¬ bie wedlug wynalazku z nacieciami na krawedzi ostrza w widoku z boku, fig. 2 — przedstawia ostrze igly, w przekroju poprzecznym, fig. 3 — igle wnikajaca w tkanine, krawedz igly z nacie¬ ciami jest usytuowana pod katem 45°.Igly stosowane w sposobie wedlug wynalazku maja dlugosc okolo 75 mm i zaopatrzone sa w krótkie prostopadle do osi kolano na koncu prze¬ ciwleglym do ostrza. Igla ma wielostopniowa re¬ dukcje przekroju w kierunku zakonczenia ostrzem punktowym o grubosci okolo 0,8 mm, to znaczy trzon igly w poblizu kolana jest stosunkowo gru¬ by, a grubosc ta zmniejsza sie skokowo az do za¬ konczenia, osiagajac grubosc okolo 0,8 mm. Prze¬ krój poprzeczny ostrza igly moze byc trójkatny, rombowy lub moze miec inny ksztalt; feometryczny majacy co najmniej jeden wierzcholek tworzacy co najmniej jedna krawedz ostrzowa. W przeci¬ wienstwie do igiel stosowanych obecnie w proce¬ sie iglowania, igla stosowana w sposobie wedlug wynalazku ma wszystkie naciecia umieszczone na jednej krawedzi ostrza. Jakkolwiek nie jest to ko- 40 45 50 55 6098 491 6 nieczne, to zaleca sie, aby naciecia byly minimalnie lub w ogóle nie zadarte do góry. Korzystne jest równiez, aby naciecie bylo umieszczone w od¬ leglosci 6 mm od wierzcholka a nastepne naciecia, jezeli wystepuja, aby byly rozstawione w odleglos¬ ci okolo 6 mm wzdluz ostrza. Praktycznie wystar¬ cza tylko jedno naciecie.Usytuowanie kierunkowe krawedzi zawierajacej naciecia a tym samym i naciec, w czasie gdy igla przechodzi przez tkana surówke polipropylenowa, ma zasadniczy wplyw na zmniejszenie wytrzyma¬ losci w kierunku watka i w kierunku osnowy. Sa¬ me igly przenikaja surówke prostopadle do jej po¬ wierzchni. Przez obrócenie igly wokól jej osi w czasie zakladania igly na desce iglowej ustala sie kierunek ostrza z nacieciami w stosunku do surów¬ ki. Dla opisania kierunku wzgledem surówki lub tkaniny uzyto ponizej dwu róznych wyrazen. Wy¬ razenie „linia przesuwu tkaniny" ma sens niewek- torowy i oznacza linie równolegla do kierunku w jakim tkanina odwija sie z beli i przechodzi przez krosno iglowe. Odpowiada to kierunkowi osnowy tkaniny tkanej. Wyrazenie „kierunek przesuwu" ma sens wektorowy. Tak wiec kat 45° wzgledem linii przesuwu tkaniny odpowiada katom 45° i 135° wzgledem kierunku przesuwu tkaniny.Przez umieszczenie krawedzi i ostrza igly za¬ wierajacej naciecia w kierunku równoleglym do linii przesuwu tkaniny tkanej mozna zoptymalizo¬ wac wytrzymalosc w kierunku osnowy, jednakze kosztem wytrzymalosci w kierunku watku. Od¬ wrotnie, przez umieszczenie krawedzi zaopatrzonej w naciecia w kierunku prostopadlym do linii prze¬ suwu tkaniny a równolegle do watku optymalizu¬ je sie wytrzymalosc w kierunku watka kosztem wytrzymalosci osnowy. Zadna z powyzszych alter¬ natyw nie daje w wyniku surówki majacej od¬ powiednia wytrzymalosc w obydwu kierunkach.Jednakze przez umieszczenie krawedzi zaopatrzonej w naciecie w kierunku dwusiecznej kata utworzo¬ nego przez watek i osnowe, otrzymuje sie opty¬ malne zrównowazenie wytrzymalosci zarówno w kierunku osnowy jak i watku.Przy wypelnianiu deski iglowej typowej maszy¬ ny iglujacej korzystne jest równolegle umieszcze¬ nie wszystkich igiel. Tak wiec korzystny przyklad wykonania sposobu obejmuje iglowe dziurkowanie tkaniny za pomoca igiel z nacieciami, z których kazda umieszczona jest pod katem zarówno 45° do lewego lub prawego kierunku przesuwu tkaniny jak równiez 135° wzgledem lewego lub prawego kierunku przesuwu. W praktyce zaobserwowano, ze kat 135° jest nieco korzystniejszy.Ze wzgledu na symetrie wspomnianych wyzej czterech kierunków w sposobie wedlug wynalazku miesci sie równiez zastosowanie wielokrawedzio- wych igiel zawierajacych naciecia na wiecej niz jednej krawedzi. W zasadzie kazda igla majaca dwie krawedzie moze byc umieszczona tak, ze obie krawedzie zorientowane sa w korzystnych kierun¬ kach. Przykladem tego moze byc igla o przekro¬ ju rombowym majaca naciecia na dwu krawedziach odleglych o 180°. Igla taka moze byc umieszczona w ten sposób, ze jedna krawedz z nacieciami two¬ rzy kat 45° wzgledem prawego lub lewego kierun¬ ku przesuwu tkaniny, a druga krawedz kat 135° wzgledem lewego lub prawego kierunku. Podob¬ nie igly o przekroju kwadratowym lub prostokat¬ nym zaopatrzone w cztery krawedzie z naciecia- mi moga byc usytuowane z uwzglednieniem jedno¬ czesnie wszystkich czterech korzystnych kierun¬ ków.W praktyce trudno jest umiescic igle w desce iglowej z dokladnoscia wieksza niz ±10° wzgledem nominalnego kierunku, jednakze mimo to uzyskuje sie doskonale rezultaty.Tak wiec okreslenie „umieszczenie igly pod ka¬ tem 45°" w tekscie opisu obejmuje odchylenie ±10°.Przy uzyciu igly umieszczonej w desce iglowej wytworzono tkana surówke polipropylenowa wy¬ kazujaca w tescie „motylowym" wytrzymalosc wieksza od 1,8 kG oraz wytrzymalosc tkaniny wieksza od 1,8 kG zarówno w kierunku osnowy jak i watku.Ponizsze przyklady ilustruja sposób wedlug wy¬ nalazku w porównaniu do znanego stanu techni¬ ki, nie ograniczajac jego zakresu.Przyklad I—IV. W ciaglym procesie produk¬ cyjnym jednorodna warstwa wlókien nylonowych zostala polaczona przez przeiglowanie z tkan% su¬ rówka polipropylenowa. Proces byl prowadzony w zespole obejmujacym podajnik dostarczajacy odpo¬ wiednia ilosc wlókien nylonowych o przecietnej dlugosci 75 mm, oraz zgrzeblarke, w której wlók¬ na byly zgrzeblone w jednorodne runo o szerokos¬ ci 3,6 m o gestosci okolo 85 g/m2, po czym runo zostalo umieszczone na surówce polipropylenowej o szerokosci 3,6 m i gestosci 110 g/mf. Utworzona w ten sposób kompozycje warstwowa przepuszczo¬ no przez maszyne iglujaca, gdzie obie warstwy zostaly wspólnie przeiglowane. Caly proces poste¬ powal z szybkoscia okolo 10,5 m/min.W celu zebrania porównawczych danych odnos¬ nie róznych typów i /lub ukladów igiel przy za¬ chowaniu wszystkich pozostalych parametrów i zmiennych niezmienionych podzielono deske iglo¬ wa na cztery czesci umieszczajac w kazdej czesci igly innego typu.Tak wiec przy jednym ciaglym procesie i za¬ chowaniu niezmiennych warunków przeprowadzono jednoczesnie próbe czterech róznych sposobów la¬ czenia iglowego.Przyklad I odpowiada próbce z tego obszaru deski iglowej, który zawieral typowe igly o dzie¬ wieciu nacieciach. Ostre zakonczenie takiej igly wykonane jest ze stali o grubosci 0,8 mm i ma trójkatny przekrój poprzeczny. Wszystkie dziewiec naciec jest umieszczonych na wierzcholkach trój¬ kata, tworzacych krawedzie, po trzy na jednym.Naciecia tworza linie srubowa poczynajac od pier¬ wszego naciecia na jednej z krawedzi w odleglosci 6 mm od wierzcholka igly przez nastepne nacie¬ cia odlegle od siebie o 2 mm i umieszczone na ko¬ lejnych krawedziach igly.Przyklady II i III dotycza stosowania igly, która ma tylko trzy naciecia wszystkie umieszczone na tej samej krawedzi /wierzcholku trójkata w pr»- kroju poprzecznym/. Pierwsze naciecie umieszczo¬ ne jest w odleglosci 6 mm od wierzcholka igly. 40 45 50 55 6098 491 8 Nastepne naciecie w odleglosci 12 mm od wierz¬ cholka. Trzecie w odleglosci 18 mm od wierzchol¬ ka. Przyklady II i III róznia sie tylko usytuowa¬ niem naciec. W przykladzie III krawedz zawiera¬ jaca wszystkie trzy naciecia tworzy kat 45° z kie- 5 runkiem przesuwu tkaniny. W przykladzie III na¬ ciecia tworza kat 135° z kierunkiem przesuwu tka¬ niny. Tak wiec przy kacie 45° naciecia w przy¬ kladzie II zwrócone sa w kierunku splywu tkani¬ ny, podczas gdy w przykladzie III w kierunku 10 naplywu tkaniny. Oba przyklady mieszcza sie w zakresie sposobu wedlug wynalazku.W przykladzie IV zastosowano igle podobna do liiwwin ininrirrimri j igly wedlug przykladu I, jednakze tylko z trzema nacieciami najblizszymi u wieociiolka igly po jednym nacieciu na kazdej krawedzi.Przyklady I i IV nie sa objete zakresem wyna¬ lazku. Próby przeprowadzono dla dziewieciu wy¬ branych parametrów operacyjnych. Sprawdzono 20 trzy glebokosci iglowania odpowiadajace przenika¬ niu igiel na glebokosc 6, 9 i 12 mm. Kazda z tych glebokosci zostala sprawdzona przy trzech gestos¬ ciach penetracji, odpowiadajacych 48, 64, 80 igiel na cm2. Próbe wytrzymalosci na rozciaganie otrzy- 25 manej surówki iglowej przeprowadzono w kierun¬ ku osnowy i watku. Ponadto na zmodyfikowanej zrywarce Scotta zmierzono sile wiazania wlókien nylonowych z surówka polipropylenowa zgodnie z opisanym wyzej testem „motylowym". 30 Wszystkie dane przedstawiono w tablicy 1 Zarówno w przykladzie I jak i w przykladzie IV nie uzyskano dobrych wyników sily wiazania nylonowych wlókien z surówka polipropylenowa przy glebokosci penetracji innej niz 12 mm oraz gestosci penetracji mniejszej od 64 igly/cm8. Przy takich glebokosciach i gestosciach penetracji za¬ chowana wytrzymalosc surówki w kierunkach o- snowy i watku znacznie sie zmniejszyla. W prze¬ ciwienstwie do tego przyklady II i III daly dobre wyniki przy wszystkich parametrach, przy czym wytrzymalosc mechaniczna zasadniczo przekracza te, jaka zostala poprzednio osiagnieta przy gestos¬ ci penetracji 64 igly/cm2. Okazalo sie, ze rezulta¬ ty sa tak dobre, ze polaczone powierzchnie nale¬ zaloby okreslic raczej jako „scalone". Przy gestos¬ ci penetracji 80 igiel/cm2 wlókna byly tak scisle zlaczone, ze nie mozna bylo uformowac skrzydel niezbednych do przeprowadzenia próby „motylowej".Przyklady V—VII. Na tym samym oprzy¬ rzadowaniu w sposób identyczny jak w przykla¬ dach I—III polaczono iglowo tkana surówke poli¬ propylenowa z innego zwoju z mata z wlókien ny¬ lonowych. Jednakze igly, takie jak w przykladach II i III, zostaly umieszczone tak, ze krawedzie za¬ wierajace trzy naciecia skierowane byly zgodnie z watkiem przedzy. Kolejne rzedy igiel w desce iglowej mialy igly z nacieciami zwróconymi na przemian: raz pod katem 90° w prawo, a raz 90° w lewo wzgledem kierunku przesuwu tkaniny.Wytrzymalosc na rozciaganie tkaniny zostala zmie¬ rzona zgodnie z norma ASTM-D-1682, a wyniki przedstawiono w tablicy 2.Jak wynika z powyzszych danych, wytrzymalosc surówki w kierunku watku mozna powiekszyc przez ustawienie naciec prostopadle do kierunku przesuwu. Jednakze odbywa sie to kosztem wytrzy- Tablica 1 Wytrzymalosc na rozciaganie ASTM-D-l 1682 /kG/i wyniki testu „motylowego" Glebo¬ kosc pe¬ netracji | 1 6 6 6 9 9 9 12 12 12 Gestosc pene¬ tracji na cm2 2 48 64 80 48 64 80 48 64 80 Przyklad I Normalna igla z 9-cioma nacieciami osnowa kG 3 42,5 41,0 42,7 29,0 27,8 27,3 23,8 24,7 19,8 watek x kG * P 28,6 P 32,4 P 30,5 P 30,5 P 22,0 P 24,7 F 19,0 G 14,2 G 10,8 Przyklad II Igly z 2-ma nacie¬ ciami na krawedzi tworzacej 45° z osnowa osnowa kG 41,7 42,5 38,5 36,0 33,8 39,5 38,0 32,0 32,4 watek x kG 6 G 26,5 I 26,0 T 25,0 G 23,8 I 15,0 T 16,5 G 20,3 I 18,0 T 13,7 Przyklad III Igla z 3-ma nacie¬ ciami na krawedzi tworzacej 135° z osnowa osnowa kG 7 46,0 46,5 38,0 38,8 36,0 37,5 ,0 32,5 32,0 watek x kG 8 G 29,0 I 29,0 T 28,0 G 26,5 I 18,5 T 25,0 G 24,5 I 19,5 T 21,2 Przyklad IV Normalna igla bez 6-ciu górnych naciec osnowa kG 9 43,0 41,7 40,0 29,0 24,7 28,0 21,7 ,6 ,4 watek x kG P 32,0 P 30,5 P 26,8 P 35,5 P 21,2 P 25,0 F 15,5 G 15,5 G 11,7 wyniki testu motylowego P=zly 0—1,8 kG F=umiarkowanie dobry, 1,8—3,6 kG G=dobry ponad 3,6 kG I=scalona; znacznie powyzej 3,6 kG T=scisla; nie mozna wykonac próby98 491 Tablica 2 Wytrzymalosc na rozciaganie ASTM-D-11682 JkG/ 1% Glebokosc penetracji mm 9 9 9 12 12, 12 Gestosc penetracji na cm* 48 64 80 48 64 - 80 48 (34 80 Przyklad IV Normalna igla z 9-cioma nacieciami osnowa 28,8 ,0 23,8 28,5 23,0 19,0 19,0 16,4 12,6 watek 32,9 26,5 32,0 ,3 ,0 12,8 16,4 12,8 ,3 Przyklad VI Igla z 3-ma nacie¬ ciami na krawedzi równoleglej do watku osnowa ,6 11,7 11,7 11,2 13,3 ,8 9,0 7,2 ,4 watek 430 36,0 41,5 33,5 41,0 32,4 39,5 ,0 ,9 Przyklad VII Normalna igla bez 6-ciu górnych naciec osnowa 34,6 ,5 23,0 28,0 22,0 ,7 22,1 22,1 ,5 watete^ *; 38,0 ,0 31,4 21,2 18,3 14,7 ,5 14,2 12,2 malosci w kierunku osnowy. Spadek wytrzyma¬ losci w kierunku osnowy jest tak duzy, ze wytwo¬ rzona surówka iglowa nie jest odpowiednim su¬ rowcem do wytwarzania dywanów. PL