PL95932B1 - Sposob wytwarzania zawiesiny weglowodorowej - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia zawiesiny z mieszaniny weglowodorowej za¬ wierajacej substancje parafinowe, która mozna do¬ godnie transportowac np. w rurociagu.Pompowanie surowych olejów o duzej lepkosci ponizej ich temperatury plynnosci jest trudne. W celu polepszenia wlasnosci przeplywowych takich plynów, badano mozliwosc wykorzystania /wymia¬ ny ciepla i czynników chemicznych. Dla popra¬ wienia pompowalnosci stosowano czynniki obniza¬ jace temperature plynnosci oraz rozcieniczalniki Próbowano zastosowac równiez tzw. lamanie lep¬ kosci ale bez rezultatów, a takze zestalac olej, zp^wieszac go w wodzie i uzyskana zaiwiesine pom¬ powac w temperaturze nizszej od temperatury plynnosci ropy naftowej.Stwierdzono jednakze, ze technologie powyzsze, z wyjatkiem systemów przenoszenia ciepla oraz systemów zawieszania surowego oleju w wadzie, sa nieatrakcyjne z ekonomicznego punktu widze¬ nia.Wedlug wynalazku sposób wytwarzania zawiesi¬ ny weglowodorowej nadajacej sie do transporto¬ wania zwlaszcza rurociagami, z mieszaniny weglo¬ wodorów o duzej lepkosci, na przyklad parafino¬ wej ropy naftowej polega na tym, ze w zaleznos¬ ci od przewidywanych warunków w trakcie tran¬ sportu, zwlaszcza od przewidywanej temperatury otoczenia, mieszanine weglowodorów rozdziela sie w zasadzie na dwie frakcje: na fraikcje stala w- 2 temperaturze -otoczenia w czasie transportu, okire- slona dalej jako frakcja o wysokiej temperaturze plynnosci oraz na frakcje o niskiej tempeiraltu- rze plynnosci, która jest ciekla w warunkach tran- sportu, w danej temperaturze otoczenia, nastepnie co najmniej czesci frakcji o wysokiej temperatu¬ rze plynnosci poddaje sie procesowi zestalania, np. przez zbrylanie, w celu utworzenia stalych czastek korzystnie kulistych, o przecietnej srednicy 0,05— 20 mm, a nastepnie zawiesza sie zestalone czastki we frakcji o niskiej temperaturze plynnosci i tran¬ sportuje zawiesine, korzystnie w rurociagu.Przed transportowaniem zawiesine ewentualnie poddaje sie scinaniu, np. przepuszczajac ja przez pompe odsrodkowa. Operacja ta jest szczególnie wiskazana w przypadku transportowania zawiesi¬ ny w rurociagu. Korzystnie jest jesli temperaltuira w rurociagu jest taka, ze nie pozwala sie na po¬ nowne rozpuszczenie podczas transportu znaczulej- szych ilosci zestalonej frakcji.Wynalazek dotyczy zwlaszcza sposobu wyitwarza- nia zawiesin z mieszanin weglowodorowych prze¬ de wszystkim o przecietnej temperaturze plynnosci wyzszej od wlasciwej dla danej pory rokiu tempe- ratury otoczenia systemu transportujacego. Przy¬ kladami takich mieszanin weglowodorowych sa: oleje surowe, ropa naftowa, olej lupkowy, simolo- wy olej piaskowy, olej napedowy, olej gazowy i mieszaniny weglowodorowe o podobnym cha- rakterze, oraz mieszaniny dwóch lub wiekszej ilos- 95 932d£d32 ci .tego samego iub róznych typów mieszanin we¬ glowodorowych.Wynalazek dotyczy zwlaszcza parafino|wych rop' naf/towych. Do przykladów tyich ostatnich naleza ropy naftowe, które wykazuja wystepowanie „wo¬ skowatego zelu" we wlasciwej dla danej pory ro¬ ku temperaturze otoczenia i które zawieiraja okolo l°/o—80% parafiny, przy czym parafine definiuje sie jako osad, który powstaje po rozpuszczeniu jednej czesci surowego oleju w 10 czesciaich me- tyloetyloketonu w temperaturze okolo 80°C i ozie¬ bieniu mieszaniny do temperatury —25°C oraz, które posiadaja srednia temperature plynnosci wyzsza od sredniej minimalnej temperatury oto¬ czenia ukladu transportujacego w czasie transpor¬ tu.Przykladami surowych olejów stosowanycih w niniejszym wynalazku sa oleje, które posiaidaja srednie temperatury plynnosci od okolo -h23°C do okolo +95°C a zwlaszcza od okolo —iI8°C do oko-* lo +65°C. Szczególnie korzystne sa takie oleje, które posiadaja temperature plynnosci wyzsza od okolo 10°C.Mieszanine weglowodorowa najpieurw rozfrak- cjonowuje sie na dwie frakcje, frakcje szczytowa, która posiada niska temperature plynnosci, to jest frakcje posiadajaca gestosc i lepkosc w danej tem¬ peraturze nizsza niz pierwotna mieszanina weglo- wfodorowa i pozostalosc podestylacyjna posiadajaca wysoka temperature plynnosci definiowana jako frakcja posiadajaca gestosc i lepkosc w danej tem¬ peraturze wyzsza niz pierwotna mieszanina weglo¬ wodorowa.Pozostalosc podestylacyjna moze stanowic do¬ wolna czesc pierwotnej mieszaniny weglowodoro¬ wej. Stanowi ona zazwyczaj okolo 1—80Vo, a zwla¬ szcza okolo 20^70%, a jeszcze korzystniej okolo —60*/o wagowych pierwotnej mieszaniny weglo¬ wodorowej. Zrozuonialyim jest, ze mozna otrzymy¬ wac równiez frakcje inne niz frakcja szczytowa i pozostalosc podestylacyjna i stosowac je w in¬ nych strumieniach procesowych. Równiez inne fra¬ kcje lub ich czesci mozna laczyc z frakcja o sto¬ sunkowo wysokiej temperaturze plynnosci przed' zestaleniem tej ostatniej.Frakcjonowanie przeprowadza sie pod cisnieniem atmosferycznym, wyzszym lub duzo wyzszym od atmosferycznego, w niskich lub wysokich tempera¬ turach, za pomoca procesów takich jak destylacja, ekstrakcja rozpuszczailnilkoiwa, frakcjonowanie prze¬ ponowe, krystalizacja lub w jakikolwiek dowolny sposób, pozwailajacy na rozdzielenie mieszaniny .weglowodorowej na co najmniej dwie frakcje.Ewentualnie do 506/o, korzystnie do 42*/o, a jeszcze korzystniej do a^/o objetosciowych frakcji o wy¬ sokiej temperaturze plynnosci poddaje sie krakin- gowd termicznemu, katalitycznemu, lub uiwodornie- riiu lub za pomoca kombinacji tych trzech meltod, przy czym kraking prowadzi sie podczas frakcjo¬ nowania lub przed zestaleniem.Frakcja o niskiej temperaturze plynnosci po¬ winna miec temperature plynnosci co najmniej 0,5°C, a zwlaszcza co najmniej okolo 2,5°C, a je¬ szcze korzystniej co najimniej 5°C nizsza od mini¬ malnej, sredniej temperaftury systemu transportu¬ jacego w czasie transportowania zawiesiny. Ukla¬ dem transportujacym moze byc rurociag lub po¬ laczenie rurociagu i baterii zbiorników.Po rozfrakcjonowaniu mieszaniny weglowodoro- wej cala lub co najmniej czesc, korzystnie co naj¬ mniej 50% frakcji o wysokiej temperaturze plyn¬ nosci lub pozostalosci podestylacyjnej zbiera sie, zestala i rozdrabnia w celu utworzenia w zasadzie stalych czastek, posiadajacych przecietna srednice !0 od ponizej okolo 0,05 do okolo 20 lub wiecej mm, zwlaszcza okolo 0,1—5 mm, a jeszcze korzystniej okolo 0,5—3 mm. x Czastki moga miec dowolny ksztalt np. cylindry¬ czny, kulisty lub niereguilarny, lecz korzystny jest ksztalt kulisty: czastki moga miec równiez w zna- iCznym stopniu jednakowa lub tez przypadkowa wielkosc srednicy. Rozdrabnianie przeprowadza sie metoda zbrylania, wytlaczania, odlewania, szatko- wania, mielenia, scinania i podobnymi metodami rozpraszania lub kruszenia niezestalonego lub ze¬ stalonego materialu. W przypadku stosowania sza- tkowania lub mielenia, rozdrabnianie nalezy prze¬ prowadzac po zestaleniu. Okreslenie zestalanie obejmuje krzepniecie, krystalizacje, przeprowadza- M nie w stan o konsystencji podobnej do zwartej galarety itp.Korzystnie frakcja o wysokiej temperaturze plynnosci winna miec temperature okolo 0,5°— 80°C, a zwlaszcza okolo 5—i56°C wyzsza od jej sredniej temperatury zestalania, w czasie podda¬ wania jej operacji zestalania i/lub rozdrabniania.Zbrylanie przeprowadza sie przez rozpylenie po¬ zostalosci podestylacyjnej w wiezy rozbryzgowej, gdzie brylka styka sie z gazem np. powietrzem, azotem, dwutlenkiem wegla, gazem ziemnym lub podobnymi gazami i/lub woda w stanie cieczy i/lub pary. Brylki ewentualnie zbiera sie w kapie¬ li wodnej na dnie wiezy. Korzystnie, jako gaz stosuje sie powietrze, zwlaszcza przeplywajace 40 przez wieze, w której nastepuje zbrylanie, dzieki naturalnej lub wymuszonej konwekcji, z odpowie¬ dnimi predkosciami, tak alby nie przekroczyc szyb¬ kosci skraplania lub osadzania brylek poruszaja¬ cych sie w wiezy zbryladacej. 45 Stosuje sie predkosci powietrza ponizej okolo 6 m/sekunde, zwlaszcza ponizej 3 m/sekunde, korzy¬ stniej ponizej okolo 1,5 m/sekunde. Korzystne jest stosowanie powietrza wchodzacego do wiezy zbry¬ lajacej o temperaturze okolo 0,5°C—140°C, a zwla- 50 szcza okolo 5°C—80°C ponizej temperaltuiry zesta¬ lania bryly. Korzystnie jest, by temperatura po¬ wietrza opuszczajacego wieze zbrylajaca wynosila od okolo 140°C ponizej do okolo 80°C powyzej, a - zwlaszcza od okolo 50° ponizej do okolo 5°C powy- 55 zej sredniej temperatury zestalania frakcji do¬ prowadzonej do wiezy. Korzystnie razem z powie¬ trzem wtryskuje sie do wiezy wode, przy czym woda powinna miec temperature co najmniej ok|o- lo 2,5°C, a zwlaszcza co najmniej 10°C nizsza od 6o temperatury zestalania frakcji o wysokiej tempe¬ raturze plynnosci. Ponadto, korzystne jest wtry¬ skiwanie wody do wiezy w postaci mgly.Inna metoda zestalania frakcji o wysokiej tem¬ peraturze plynnosci jest wytlaczanie lub wtryski- 65 wanie frakcji do wody, korzystnie w temperatu-9SW2 rze okolo 2,5°C—M^C, a zwlaszcza okolo 63°C— 110°C wyzszej od jej sredniej temperatury zesta¬ lania; korzystnie Jest, by w punkcie wstrzykniecia frakcji o wysokiej temperaturze plynnosci woda znajdowala sie w stanie przejplywu^ituilbailen^nego.Rozpanoszona frakcja o wysokiej temperaturze (Plynnosci jest zateim zestalana dzieki wymiesza¬ niu z chlodniejsza woda, na przyklad w tempera¬ turze otoczenia. Zestalona frakcje oddziela sie na¬ stepnie od wody, zawiesza we frakcji o niskiej temperalbuirze plynnosci i wtedy transportuje.Przed zestaleniem frakcji o wysokiej temperatu¬ rze plynnosci ewentualnie dodaje sie do niej srod¬ ki powierzchniowo czynne i inne dodatki takie jak srodki bakteriobójcze, owadobójcze itp., przez zmieszanie ich z frakcja prtzed jej wfciowadzen&em na wieze zbrylajaca. Stosuje sie je W ilosci okolo 0,0001—20%, korzystnie okolo 0,001—1 szcza okolo 0,01—l#/o objetosdowyich, w stlosunku do objetosci frakcji. Srodek powierzchniowo czyn¬ ny powinien byc co najmniej czesciowo rozpusz¬ czalny w weglowodorach. Zaklada sie, ze czastecz¬ ki srodka powierzchniowo czynnego wykasuja ten¬ dencje do kierowania swej czesci hydrotfilofwej promieniscie do powierzchni kropelki i w ten spo¬ sób przekazuja wlasnosci hydrofilowe bryke, co z kolei wstrzymuje rozpuszczanie brylki we frakcji o niskiej temperaturze plynnosci. Nastepuje to w ttnakcie tworzenia sie kropelek parafiny.Do przykladów stosowanych srodków powdetrzen- niowo czynnych naleza kwasy tluszczowe np. te, które zawieraja okolo 10^20 atomów wegla, a ko¬ rzystnie ich sole z jednowartioscioiwymi kationa¬ mi. Przykladem uzytecznego srodka powierzchnio¬ wo czynnego jest monolaurynian sorbdtanu. Ko¬ rzystnym srodkiem powierzchniowo czynnym jest produkt sulfonowania ropy naftowej, (zwlaszcza za¬ wierajacy jednowartosciowy kation np. Na+ i ko¬ rzystnie posiadajacy "sredni równowaznik masy od okolo 200 do okolo 600, a zwlaszcza od okolo 250 do okolo 500, a najkorzystniej od okolo 350 do okolo 420.Do zawiesiny dodaje sie ewentualnie srodki che¬ miczne, które ulatwiaja zaiwieszende zestalonej fra¬ kcji. Do przykladów takich srodków naleza po¬ limery o wysokim ciezanze czasteczkowym, takie jak biopolimery oraz polimery zsyntetyzoiwane chemicznie. Ponadto, w celu nadania zawiesinie plozadanych s wlasnosci miesza sie z nia czynniki obnizajace lepkosc, reduktory temlperatlury topnie¬ nia, srodki obnizajace tarcie.Gdy frakcja o wysokiej temperaturze plynnosci jest juz zestalona, ewentualnie podczas jej zesta¬ lania i/lub rozdrabniania, czastki mozna pokrywiac stalym materialem. Wstrzymuje to agtaneracje czastek i .pozwala na stosowanie wyzszych tempe¬ ratur zawiesiny podczas transportowania. Przy¬ klady takich pokryc podano w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych nr 3 468 986. W przypadku zbrylania frakcji o wysokiej temperaturze plyn¬ nosci, pokrywanie przeprowadza sie za pomoca ispryskiiwainia, zarówno wodnego jak i bezwodnego, lufo iza pkuttoca lazni wodnej zawierajacej staly material.Uzyteczne w sposobie wedlug wynalazku mate- 18 €0 50 95 65 lialy pokryrwajaoe stanowia nieorganiczne i orga¬ niczne sole metali grup* u, III, IV-A, V, VI, VII i VIII ukladu oteesowego pierwiastków; zywice syntetyczne takie jak octan celulozy, ppflsstyren, .polietylen, octan pofl£winy nie inne materialy takie jak glina np. bentonlit, kaolin, ziemia Fullera oraz inne krzemiany glinu, wapna itd. Korzystnie Jako material pokrywaja¬ cy stosuje sie wejglaa wapnia.Gdy frakcja o wysokiej temperaturze plynnosci zestaJK sie w czasteczki o pozadanej wkH&ocoi, OQ najmniej czesc, a korzystnie wszysflfcie czastki za-- wiesza sie tworzac zawiesine np. laczy, lub mdurna sie we frakcji o niskiej temperaturze plynnosci.Korzysftnie ilosc zestalonej frakcji w zawiesinie wynosi od okolo !•/# do okolo W/t, a zwlasacza okolo 5—<55*/o, najkorzystaiej MW*—«W/§ wagowycn.Do wewnatrz zestalonej frakcji mozna dopflXxwa- dzac lulb soribowac wode, np. adeorbowac na bryl¬ ce i woda ta w polaczeniu np. z przelewajaca sie woda z procesu zestalania moze stanowic do oko¬ lo 20%, korzystnie ponizej okolo 1<0%, a awteacza ponizeij 5% wagowych calosci. Korzystnym jadt, by temperatura frakcji o nMdiej temperaturze plynnosci byla od okolo 1*5°C nizsza do otolo °C wyzsza zwlaszcza od okolo 1Q°G niisza do okolo 10% wyzsza od minimalnej temfcertbury otoczenria systemu transportujacego w danej po¬ rze roku. Ponadto* temperatura frakcji o niskiej temperaturze plynnosci podczas tworzenia zawie¬ siny powinna byc nizsza, korzystnie o co g+Jmgtej okolo 2,5°C, a zwlaszcza o co najmniej okote 7£°C, a najkorzystniej o co najmniej okolo X5°C niisza od temperatury rozpuszczania zestalonej frakcji o wysokiej temperaturze plynnosci. Ciekly rozcien¬ czalnik taki jak surowy oltj korzystnie olej nie zawierajacy parafiny, benzyna pierwszej destylacji, kondensat zbiornikowy, frakcja surowego olsju tfwentiuaflnrie surcwycn olei {i podobni weg*owooV3- ry mozna domieszac do frakcji o niskiej tempera¬ turze plynnosci, zarówno przed jak i po procesie wytwarzania zawiesiny.W sposobie wedlug wynalazku uzyteczny jest dowolny rcHZde&csataik, który miesza sie lub w zasadzie miesza sie z frakcja o aiskiej tempera¬ turze plynnosci, który wykazuje temperature plyn¬ nosci misza od rn£nknak*ej sredniej ten^rafeuiry dtbczenia systemu transporttfjaoeigo w coasie toin- sportu.W celu obnizenia zawiesiny mozna don doda¬ wac gaz mieszajacy sie z frakcja o niskiej terape- najturze plynaiosci, ale nie miewajacy sie z frak¬ cja zestaaona. W waffHinfcach temperatury i cisnie¬ nia systemu tcamapocttaweso gaz ten moae byc w postaci cieklej. Do przykladów takich atfeszaja- cych sie gazów naleza OOj, mzsee weglowodory zaiwierajace mniej niz -4 atomy wegla w czarteoz- oe itd. Mieszajacy sie $az moze byc wtryskiwany do zajwteskiy w takich warunkach, te wyatepaje w stezeniach wiekszych m± w wartkakacn atane- sferyicaHiych./ Korzystnie mieszanine ttaejtta «ie dwutlenkiem wegla przy dsnienda wyzszym od at¬ mosferycznego.Przez transportowaniem zawiesine poddaje sie procesowi scinania. Na przyklad aft*fttotaa, kjtórat 95932 8 ma byc transportowana rurociagiem, podaje sie na pompe odsrodkowa lub podobne urzadzenie scina¬ jace, przy czym pompa ta moze stanowic czesc systemu rurociagowego.Zawiesine mozna tansportowac w masie, np. cysterna kolejowa, zbiornikiem^la^oanma, zbiorni- Uriema-przyczepa, zfodornikieim-barka, tankowcem ltib-podobnymi urzadzeniami, lecz korzystmie za¬ wiesine transportuje sie przewodami takimi jak rurociag. System przewodów rurociagowych moze byc wyposazony w baterie zbiorników, np. zbior¬ ników odbiorczych lub zbiorczych. Zbiorniki od- bdorcze lub zbiorcze moga posiadac mieszadla lub mieszalniki w celu ulatwienia zawieszania zestalo¬ nych czasteczek w zawiesinie. Ponadto zbiorniki moga byc izolowane albo posiadac srodki do regu¬ lowania temperatury zawiesiny.Zawiesine mozna transportowac przewodami w warunkach przeplywu laminarnego, przejsciowego np. przy liczbie Reynoldsa okolo 2000—4000 lub burzliwego. Pozwala to na utrzymywanie zestalo¬ nych czastek w stanie rozproszenia zblizonym do homogenicznego.Korzystne jest transportowanie zawiesiny prze¬ wodami, przy czym srednia, maksymalna tempera¬ tura przewodów, co najmniej na wiekszej czesci wstepnego odcinka wonna byc nizsza od tempe¬ ratury rozpuszczania zestalonych frakcji. Korzy¬ stnie srednia, maksymalna temperatura przewo¬ du wiana byc o okolo 0,5°C nizsza, a zwlasfccza o okolo 2,59C nizsza od sredniej temperatury roz¬ puszczania zestalonej frakcji w zawiesinie, przy czyim temperatura rozpuszczania oznacza tutaj temperature, w której faktycznie wszystkie zestalo¬ ne czastki przejda do roztworu do wewnatrz fazy ciaglej. Ponadto, srednia temperaltuna jjrzewiodu nie powinna byc nizsza od sredniej temperatury plynnosci frakcji o niskiej temperaturze plynnos¬ ci, a korzystnie gdy jest ona co najmniej okolo 0,5°C, a zwlaszcza co najmniej okolo 2,5°C, najko- rzystrdetj co najmniej okolo 5°C wyzsza od tej temperatury plynnosci.Przyklad I. Parafinowa rope naftowa z pola AlLtamont w Zaglebiu Uinta w Utah posiadajaca sreclni ciezar wg API (Ameryikanski Instytut Naf¬ towy) okolo 40° oraz srednia temperature plyn¬ nosci okolo 50°C, poddano destyfllalcji tak, ze 32% wagowych tego oleju odbierano jako frakcje szczy¬ towa, to jest frakcje o niskiej temperaturze plyn¬ nosci.Koncowa temperatura frakcji szczytowej na ko- - luannie destylacyjnej wynosila 130°C, a koncowa temperatura frakcji na dnie czyli pozostalosci po¬ destylacyjnej to jest frakcji o wysokiej tempera¬ turze plynosci wynosila 303°C. Temperatura plyn¬ nosci pozostalosci itadestylacyjnej wynosiila 4fi°C.Frakcje denna zbrylano przez rozpylanie jej w teniperaturze 7I1°C w atmosfeuze powietrza o tem¬ peraturze 27°C poprzez kolista dysze o srednicy 0,35 mm z szybkoscia okolo 1,15 Mtra/godzine.Temperature dyszy utrzymywano w granicach 48°C—1520C„ Pod wplywem kontaktu z powietrzem ciecz opuszczajaca dysze zestala sie w perelki.Przecietna srednica perelek Wynosila okolo 0,1— 1 mm. Perelki spadaly z wysokosci okolo 2,3 ni do frakcji szczytowej, powstala zawiesine utrzymy¬ wano w temperaturze 0°C.Zawiesine pompowano na odleglosc 6 m rura o srednicy 12,7 mm, w zespolach 2,4 m o przewo- dach rurowych 12,7 mm z predkoscia okolo 13,5— ,0 litrów na minute. Podczas pompowania tem¬ peratura nigdy nie przekraczala 23°C.Po przepompowaniu zawiesine badano i okazalo sie, ze perelflci nie ulegly trwalemu scinaniu i nde znalazly sie w roztworze we frakcji' szczytowej.Przyklad II. Lepki, surowy olej posiadajacy temperature plynnosci okolo 47,5°C i ciezar wg API okolo 40°C, destylowano tak, by otrzymac 44% wagowych frakcji szczytowej i 56% wago- w wych pozostalosci podestylacyjnej. Kolumna desty¬ lacyjna posiadala w momencie koncowym srednia temperature szczytowa 260°C i temperature na dnie w momencie koncowym 370°C.Cisnienie w kolumnie destylacyjnej wynosilo oko- lo 632 mm Hg. Pozostalosc podestylacyjna oddzie¬ lano i przesylano do wiezy zbrylajacej. Pozosta¬ losc podestylacyjna o sredniej temperaturze plyn¬ nosci 53,5°C rozpylano w temperaturze 82°C w wiezy zbrylajacej. Srednia temperatura po- wietrza wchodzacego do wiezy wynosila okolo 21°C, a srednia temperatura powietrza opuszczaja¬ cego wynosila 24°C — srednia predkosc powie¬ trza wynosila okolo 0,6 m/sekunde.W celu -ulatwienia zestalenia bryly, w dolnej sekcji wiezy rozpylano okolo 760 litrów/godzine wody. Brylki spadaly z wysokosci okolo 8,2 m na dno wiezy zbrylajacej, gdzie zbierano je w wo¬ dzie, utrzymywanej w temperaturze 1i5,5°C—il8,5°C.Sredni wymiar srednicy brylki wynosil okolo 0,8—1,25 mm.Wodna zawiesine brylek rozdzielano na wode i brylki. Nastepnie brylki zawieszano we frakcji szczytowej, w temperaturze okolo 4,5°C, po czym zawiesine transportowano rurociagiem w tempera- 40 turach nie przekraczajacych 24°C, w warukach przeplywu laminarnego i przejsciowego. Zawiesina pozornie zachowywala sie jak plastyk ^imghama.Przyklad III. Powtórzono postepowanie z przykladu II, z wyjatkiem tego, ze frakcje pozo- 45 stalosci podestylacyjnej zbrylano w lazn'i' wodnej, zawierajacej okolo 1% wagowych weglanu wapnia.Weglan wapnia pokryl brylki co najmniej jedno- czasteczkowa warstwa weglanu. 50 PL

Claims (17)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania zawiesiny weglowodoro¬ wej nadajacej sie do transportowania, z mieszani¬ ny weglowodorów zawierajacej substancje parafi- 55 nowe, znamienny tym, ze mieszanine weglowodo¬ rów frakcjonuje sie na frakcje o niskiej tempera¬ turze plynnosci, to jest frakcje ciekla w warun¬ kach transportu oraz na frakcje ó wysokiej tem¬ peraturze krzepniecia wyzszej od przewidywanej <* temperatury otoczenia w warunkach transportu, nastepnie co najmniej czesc frakcji o wysokiej temperaturze plynnosci zestala sie i w temperatu¬ rze nizszej od temperatury "plynnosci zestalonej frakcji zawiesza w cieklych weglowodorach, z któ- 65 rych oo najmniej czesc stanowi frakcja o niskiejd mm 10 temperaturze plynnosci, w wyniku azego otrzy¬ muje sie zawiesine weglowodorowa nadajaca sie do transportowania, ewentualnie przewodami, w z góry ustalonych temperaturach.
2. 2. ^Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako mieszanine weglowodorów stosuje sie rope naftowa, która zawiera 1—80% wagowych parafi¬ ny.
3. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako mieszanine weglowodorów stosuje sie rope naftowa, kitóra posiada temperature (plynnosci w granicach —25°C — +95°C i korzystnie wyzsza od sredniej minimalnej ukladu transportowego w danej porze roku.
4. 4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze frakcjonowanie przeprowadza sie .przez destylacje.
5. 5. Sposób wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze frakcjonowanie przeprowadza sie przez destylacje, w której co najmniej czesc ropy naftowej poddaje sie krakingowi.
6. 6. Sposób wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze krakingowi poddaje sie do 50% wagowych frakcji o wysokiej temperaturze plynnosci.
7. 7. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze frakcje o wysokiej temperaturze .plynnosci zesta¬ la sie w temperaturze co najmniej 2,5°C nizszej od jej temperatury plynnosci, a zawieszanie pro¬ wadzi sie w tempeirattuirze co najmniej 2,5°C niz¬ szej od sredniej temperaiUiry rozpuszczania w za¬ wiesinie zestalonej frakcji.
8. 8. Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze zestalanie frakcji o wysokiej temperaturze plyn¬ nosci prowadzi sie przez zbrylanie tworzac czaste¬ czki zestalonej frakcji o pirzecietnej srednicy okolo 0,05—20 mm, korzystnie 0,1—5 mm.
9. 9. Sposób wedlug zastrz. 8, znamienny tym, ze zestalanie przeprowadza sie w wiezy zbrylajacej, parzy czym do zestalonej frakcji o wysokiej tem¬ peraturze plynnosci korzystnie dodaje sie oleofi- lowego srodka powierzchniowo czynnego w ilosci 0,0001—20% w (przeliczeniu na te frakcje.
10. 10. Sposób wedlug zastirz. 8, znamienny tym, ze zestalona frakcje pokrywa sie materialem stalym takim jak nieorganicane lub organiczne sole me¬ tali grup II, III, IV-A, V, VI, VII i VIII ukladu okresowego pierwiastków, korzystnie weglanem wapnia. N
11. 11. Sposób wedlug zastirz. 1, znamienny tym, ze irolbi sie zawiesine, w której zawartosc frakcji ze* stalonej wynosi 1—180% wagowych, korzystnie 5— —55% wagowych, najkorzystniej 10—50% wago¬ wych.
12. 12. Ii2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze cala frakcje o niskiej temperaturze plynnosci sto¬ syje sie do wytwarzania zawiesiny weglowodjOro- wej.
13. 13. Sposób wedlug zastrz. 12, znamienny tym, ze do cieklych weglowodorów stanowiacych frak¬ cje o niskiej temperaturze plynnosci dodaje sie ciekly rozcienczalnik zarówno przed, podczas jak i po zawieszaniu
14. 14. Sposób wedlug zastrz. 13, znamienny tym, ze jako rozcienczalnik dodaje sie surowy olej.
15. 15. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze do zawiesiny dodaje sie do okolo 20% wady.
16. 16. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do zawiesiny dodaje sie jako domieszke gaz mie¬ szajacy sie z frakcja o niskiej temperaturze plyn¬ nosci, korzystnie dwutlenek wegla, a ponadto e- wentuaikiie do 10% wody i srodek obnizajacy tar¬ cie.
17. 17. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze zawiesine poddaje sie procesowi scinania. 10 15 20 25 30 PL