Przedmiotem wynalazku jest zlacze dzwigarów wzdluznych konstrukcji nosnej z kozlem w przenosniku tasmowym, stosowanym w górnictwie, gdzie technologia wybierania pokladów weglowych wymaga czestego i szybkiego montazu lub demontazu tras przenosników.Znane sa konstrukcje nosne tasm przenosnikowych skladajace sie z oddzielnych kozlów podtrzymujacych równolegle dzwigary profilowe lub linowe, na których zamocowane sa wsporniki krazników prowadzacych tasme przenosnikowa. Przy czestym montazu i demontazu konstrukcji nosnej istotna role odgrywa sposób polaczenia tych elementów, od którego zalezy latwosc i czas skladania oraz rozbiórki przenosnika zwazywszy, ze ilosc przesel w takiej konstrukcji bywa zwykle duza.Istnieje kilka róznych rozwiazan konstrukcyjnych tych zlacz. Wszystkie one jednak polegaja na laczeniu ze soba czesci skladowych bezposrednio lub posrednio za pomoca srub, sworzni lub klinów.Wspólna wada tych zlaczy jest to, ze luzne elementy zlaczne latwo ulegaja zagubieniu lub uszkodzeniu na skutek czestego ich uzywania. Oprócz tego zlacza srubowe lub sworzniowe nie pozwalaja na szybkie postepujace za frontem robót wydluzanie lub skracanie ciagu przenosnika, które w warunkach górniczych jest bardzo istotne.Istota zlacza wedlug wynalazku polega na tym, ze koziol przenosnika na trwale zamocowane gniazdo w postaci niesymetrycznego otwartego u góry korytka, w którego wyzszej scianie sa wykonane dwa okragle otwory i jeden dodatkowy otwór, a w nizszej scianie tego gniazda sa wykonane dwa owalne rowki, usytuowane naprzeciw okraglych otworów. W gniezdzie tym sa umieszczone konce rurowych dzwigarów zaopatrzone w trwale osadzone sworznie.Po takim osadzeniu dzwigarów w kozlach, a nastepnie zalozeniu i zabezpieczeniu na dzwigarach wsporników kraznikowych wedlug jednego ze znanych sposobów, cala konstrukcja nosna przenosnika usztywnia sie, a dzwigary nie moga obrócic sie ani tez nie moga byc wyjete czy to poprzecznie czy równolegle do osi trasy przenosnika. W przypadku linowej konstrukcji trasy przenosnika, lina osadzona jest. w gniezdzie za pomoca zacisku nalozonego na line.2 94 606 Zlacze wedlug wynalazku ulatwia wydatnie montaz przenosnika, skraca czas tego montazu, zmniejsza straty na skutek zagubienia lub uszkodzenia czesci zlacznych, ulatwia transport i magazynowanie elementów konstrukcji przenosnika, zwieksza jego uniwersalnosc dzieki mozliwosci podwieszenia go lub zastosowania w razie potrzeby lin jako dzwigarów nosnych. Rozwiazanie to pozwala równiez na nieskomplikowane wymontowanie z dowolnego miejsca na trasie przenosnika jakiegokolwiek elementu lub elementów konstrukcji nosnej czy to z powodu uszkodzenia czy tez dla uzyskania chwilowego przejscia w kierunku poprzecznym do osi przenosnika, bez potrzeby rozsuwania i dodatkowego demontazu sasiednich czlonów konstrukcji trasy przenosnika.Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zlacza dzwigarów rurowych z kozlem w widoku z przodu, fig. 2 - zlacze w przekroju poprzecznym wzdluz linii X-X oznaczonej na fig. 1, fig. 3- zlacze dzwigarów linowych w widoku z przodu, fig. 4 - zlacza w przekroju poprzecznym wzdluz linii Y-Yoznaczonej na fig. 3.W sklad zlacza wedlug wynalazku wchodzi koziol 1 oraz rurowe dzwigary 2 o dlugosci równej rozstawieniu kozlów. Dzwigary 2 maja na koncach poprzeczne trwale w nich osadzone sworznie 3 przesuniete przez osie dzwigarów i wystajace na zewnatrz z obu stron. Koziol 1 ma trwale u góry zamocowane gniazdo 6, wykonane w postaci niesymetrycznego blaszanego, otwartego od góry korytka, w którego wyzszej scianie sa wykonane dwa okragle otwory 4 oraz jeden otwór 10, a w nizszej scianie gniazda 6 sa wykonane dwa owalne I rowki 5 usytuowane naprzeciw otworów 4. Konce rurowych dzwigarów 2 sa umieszczone w gniezdzie 6.Wystajace czesci sworzni 3 wchodza z jednej strony w okragle otwory 4, a z drugiej strony w owalne rowki 5 gniazda 8 kozla 1. Polaczenie dzwigara 2 z kozlem 1 polega na wlozeniu jednego konca sworznia 3 w otwór 4 i obróceniu dzwigara 2 tak, aby drugi koniec sworznia 3 wszedl w rowek 5. Uzyskuje sie w ten sposób mocne, wzdluzne polaczenie dzwigara z kozlem, majace przy tym charakter przegubowy, pozwalajacy na ustawienie konstrukcji w terenie pofaldowanym.Dla linowych dzwigarów lina 8 osadzona jest w gniezdzie 6 kozla 1 za pomoca zaciskowych lubków 9 i zlacznych srub 7, przy czym sruby 7 sa przetkniete przez otwory 4 gniazda 6 dla zacisniecia tej liny za pomoca lubków 9..Otwór 10 wykonany w górnej czesci gniazda 6 sluzy do zawieszania kozlów 1 w przypadku stosowania trasy wiszacej przenosnika. PL