Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych pochodnych a-metylo-3,4-dwuhydroksyfenylo- alaniny, które stanowia uzyteczna klase zwiazków, stosowanych w leczeniu choroby nadcisnieniowej.Na podstawie dotychczasowego stanu wiedzy mozna wnioskowac, ie rózne pochodne alaniny moga byc uzyteczne przy leczeniu choroby nadcisnieniowej. Pochodne te przedstawiono w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych nr 2868818. Wiadomo z kolei ze chorobe nadcisnieniowa leczy sie korzystnie L-a-metylo-3,4- -dwuhydroksyfenyloalanina, poniewaz izomer D nie wykazuje dzialania terapeutycznego, a dzialanie to wykazuje jedynie izomer L Skutkiem usuniecia izomeru D uzyskano obnizenie aktywnosci i podwyzszenie skutecznosci preparatu co przedstawiono w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych nr 3344023 i w opisie patentowym Wielkiej Brytanii nr 936074. Izomer La-metylo-3,4-dwuhydroksyfenyloalaniny okresla sie zwykle jako La-metyl- dopa lub metylodopa. Na podstawie dotychczasowego stanu wiedzy wiadomo równiez, ze w leczeniu choroby nadcisnieniowej stosuje sie estry alkilowe L- lub DL«K-metylo-3,4-dwuhydroksyfenyloalaniny na drodze podawa¬ nia pozajelitowego i(patrz opis patentowy Stanów Zjednoczonych nr 3230143). Stwierdzono równiez, ze nowe, posiadajace specyficzna strukture estry i pochodne DL- lub L«x-metylo-3,4-dwuhydroksyfenyloalaniny wykazuja aktywnosc w leczeniu choroby nadcisnieniowej,w wyniku czego uzyskano szeroki wachlarz zwiazków nadajacych sie do leczenia tej choroby. Okazalo sie równiez, ze niektóre z tych.nowych pochodnych wykazuja o wiele wyzsza aktywnosc, a zatem mozna je stosowac w mniejszych dawk^h^njz zwiazki znane dotychczas.Przedmiotem niniej^e^ wytwarzania nowej i uzytecznej klasy zwiazków skutecznych w leczeniu choroby nadcisnieniowej. Grupa tych zwiazków okazala sie bardzo aktywna w leczeniu choroby nadcisnieniowej.Sposobem wedlug niniejszego wynalazku wytwarza sie zwiazek o wzorze ogólnym 1, w którym n oznacza liczby 0, 1, 2 lub 3, m oznacza liczby 0, 1, 2 lub 3, Ri i R2 oznacza atom wodoru lub grupe alkilowa o 1-3 atomach wegla oraz Ra oznacza jedna z grup to jest albo jedno- lub dwucykliczna grupe heterocykliczna o 3-12 atomach wegla i 1 lub 2 heteroatomach takich, jak atomy azotu i siarki, przy czym co najmniej jeden z nich stanowi2 94 447 atom azotu, a kazdy z pierscieni w grupach heterocyklicznych oznacza pierscien 5-6 czlonowy, lub grupe o wzorze ogólnym X-R4, w którym X oznacza atom tlenu, siarki lub grupe o wzorze —NH- a R4 oznacza grupe weglowodorowa zawierajaca od 21 atomów wegla lub grupe acylowa, zawierajaca do 21 atomów wegla niecyklicznego lub jednocyklicznego kwasu organicznego zawierajacego nie wiecej, niz 1 heteroatom w pierscie¬ niu lub dopuszczalna w farmacji sól addycyjna tego zwiazku z kwasem.Korzystnymi zwiazkami wytwarzanymi sposobem wedlug wynalazku sa pochodne, w których n i m ozna¬ czaja liczby 0 lub 1, Rt i R2 oznaczaja atomy wodoru lub grupy metylowe, a R» oznacza pierscien heterocykliczny o wzorze 2, podstawiony ewentualnie nizszymi grupami alkilowymi o 1—3 atomach wegla, lub R3 oznacza grupe o wzorze ogólnym —X—R4, w którym X oznacza atom tlenu lub grupe o wzorze —NH—, a R* oznacza rodnik acylowy kwasu alkanowego o 2—5 atomach wegla.Sposobem wedlug wynalazku wytwarza sie równiez ester izomeru L aminokwasu, nie zawierajacy w zasadzie izomeru D, o wzorze ogólnym 1, w którym n, m, Rt R2 i R3 maja znaczenie podane powyzej lub jego dopuszczalna w farmacji sól addycyjna z kwasem Mówiac o izomerze L nalezy zwrócic uwage, ze asymetryczny atom wegla znajduje sie we fragmencie kwasowym czasteczki i jest to ten, z którym zwiazane sa grupy metylowa i aminowa. Jest to ten fragment czasteczki, który odpowiedzialny jest za istnienie konfiguracji L Nalezy zwrócic uwage, ze konfiguracja L odnosi sie do konfiguracji przestrzennej, a nie do skrecalnosci optycznej, jakkolwiek w tym przypadku stereokonfiguracji L odpowiada forma lewoskretna, to znaczy 1, izomeru optycznego.Jednakze, nalezy równiez wziac pod uwage, ze w pewnych przypadkach, gdy podstawniki Ri i R2 róznia sie, atom wegla, z którym sa zwiazane, staje sie równiez atomem asymetrycznym i moze przybierac konfiguracje L lub D. W dalszej czesci opisu wynalazku wykazano, ze oba izomery rózniace sie tylko w tym fragmencie czasteczki sa aktywne. Jak to przedstawiono w dalszej czesci opisu, oba te steroeoizomery wyizolowano jednak nie oznaczono ich stereokonfiguracji, okreslajac je jedynie symbolami a i/3. W kazdym wypadku oba izomery a \fl wykazuja aktywnosc, niezaleznie od ich konfiguracji przestrzennej. Sposób wedlug wynalazku polega na tym, ze pochodna kwasowa o wzorze ogólnym 4 lub jego sól addycyjna z kwasem, w którym Y oznacza grupe o wzorze -COOH, —CO— chlorowiec lub grupe karboksylowa w postaci soli poddaje sie estryfikacji za pomoca zwiazku o wzorze ogólnym 3, w którym n, m, Ri R2 i R3 maja znaczenie podane powyzej, a X oznacza grupe hydroksylowa, podstawiona atomem metalu alkalicznego grupe hydroksylowa, atom chlorowca lub podstawiona grupe o wzorze —S03—. Estryf ikacje przeprowadza sie stosujac powszechnie znane warunki reakcji.W sposobie wedlug wynalazku korzystnie jest przeprowadzac proces, stosujac zwiazek, którego czasteczka zawiera frgment aminokwasowy o konfiguracji L Oznaczenia „(—CH3)n" j„ (—CH2)m" zawieraja równiez rozgalezione grupy alkilenowe takie jak grupy o wzorach 5, 6 i 7. Korzystnie jest, gdy n i m oznaczaja liczby 0 lubi.Sformulowanie „jedno- lub dwucykliczne.... 5-6 czlonowe" oznacza, ze zwiazki zawieraja jeden lub dwa pierscienie z atomami azotu i ewentualnie z atomem siarki oraz 3—12 pierscieniowe atomy wegla. Oznacza to równiez, ze zwiazki zawieraja jeden lub dwa pierscienie, z których kazdy moze byc piecio lub szescioczlonowy oraz pierscienie moga byc podstawione takimi grupami, jak atomy chlorowców, grupy hydroksylowe, aminowe i inne.Sformulowanie „R4 zawiera do 21 atomó wegla... i heteroatom" wskazuje, ze R4 zawiera ogólnie od 1 do 21 atomów wegla i oznacza grupe weglowodorowa albo grupe acylowa o wzorze ogólnym 8, w którym R oznacza niecykliczna lub jednocykliczna grupe zawierajaca nie wiecej, niz 1 heteroatom. Jak widac z przedstawionych ponizej przykladów, R moze oznaczac grupe alkilowa, heterocykliczna lub kazda inna taka grupe. Charakter grupy R nie jest decydujacy i moze byc bardzo rózny. Okreslenie „dopuszczalna w farmacji sól addycyjna z kwasem" jest dobrze znane i dotyczy zwiazków, które uzyskuje sie na drodze reakcji wolnej zasady i organicznego lub nieorganicznego kwasu. Do zwiazków tych naleza chlorowodorki, bromowodorki,sole z kwasem siarkowym i podobne.Sformulowanie „izomer L aminokwasu nie zawierajacy w zasadzie izomeru D" oznacza, ze izomer D jest obecny w ilosci nie przekraczajacej okolo 10%. Pozadane jest jednak, aby kompozycja farmaceutyczna nie zawierala zupelnie izomeru D. W przytoczonych przykladach, gdy uzyto okreslenia izomer L, oznacza to, ze ma on w 100% (to jest znacznie powyzej 99%) konfiguracje L.Okreslenie „grupa blokujaca" oznacza kazda grupe ochraniajaca grupe aminowa lub hydroksylowa podczas reakcji. Do odpowiednich grup blokujacych atom azotu zaliczyc mozna grupy: karbobenzoksylowa, p-metoksy- karbobenzoksylowa, rójfluoroacetylowa, HCl i podobne. Odpowiednimi grupami blokujacymi grupe hydroksylo¬ wa sa dla równoczesnej ochrony obu grup hydroksylowych grupa dwufenyloketaIowa, a dla pojedynczych grup hydroksylowych grupy acetylowe i karbobenzoksylowa, jak równiez inne tego rodzaju grupy. Jako podstawnik w „podstawionej grupie o wzorze —S03—" moze wystepowac kazda grupa, poniewaz grupy te sa latwo odszczepialne podczas reakcji estryfikacji, a ich charakter jest zupelnie nieistotny.94 447 3 OkreSlenie „grupy ulegajace redukcji" oznacza kazda grupe, która mozna wymienic na atom wodoru lub czesciowo lub calkowicie wysycic wodorem. Do grup tych naleza grupy o wzorach -CH=*CH-, C=C- atom chlorowca, grupa nitrowa, nitrylowa i podobne.Okreslenie „srodek acylujacy" dotyczy zaktywowanej pochodnej kwasu karboksylowego takiej, jak bezwodnik kwasu karboksylowego, równiez mieszane bezwodniki lub zwiazek o wzorze ogólnym 18, w którym R8 oznacza rodnik organiczny, a Xj oznacza latwo odszczepialna grupe taka, jak atom chlorowca, grupa p-nitrofenoksylowa, fenoksylowa i podobne.Jezeli sposobem wedlug niniejszego wynalazku wytwarza sie mieszaniny reacemiczne, korzystnie jest czasem rozdzielic je na poszczególne izomery L i D. Izomery te mozna rozdzielac w kazdym etapie syntezy, a w wiekszosci przypadków korzystnie jest rozdzielac je przed uzyskaniem koncowego produktu. Winnych przypadkach, wtedy gdy Ri i R2 sa rózne i fragment kwasowy ma konfiguracje L, jako koncowy produkt wytwarza sie mieszanine diastereoizomerów, które mozna bezposrednio rozdzielic na drodze krystalizacji, badz wytworzyc jako proste pochodne, które równiez rozdziela sie za pomoca krystalizacji. Daleko korzystniej jest jednak, gdy pozadane jest uzyskanie pojedynczego izomeru, stosowac jako zwiazek wyjsciowy pozadany izomer, to znaczy izomer L. Mozliwe jest to równiez przy wytwarzaniu diastereoizomeru mieszaniny racemicznej uzyskiwanego sposobem wedlug niniejszego wynalazku. W takich przypadkach uzywa sie optycznie czynnych kwasów takich, jak kwas winowy, 10-kamforosulfonowy, jablkowy,piroglutaminowy, metoksyoctowy i podob¬ ne. W zaleznosci od potrzeb mozna wybierac poszczególne kwasy, co jest zrozumiale dla fachowców.Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku stosuje sie do leczenia choroby nadcisnieniowej u zwierzat, przez podanie zwierzeciu skutecznej terapeutycznie ilosci zwiazku o wzorze ogólnym 1, w którym m, n, Ri, R2 i R3 maja znaczenie podane powyzej, lub jego dopuszczalnej w farmacji soli addycyjnych z kwasem.Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku podaje sie zwykle przy leczeniu choroby nadcisnienio¬ wej w ilosci od okolo 0,005 mg1 kg do okolo 300 mg/kg wagi ciala zwierzecia,korzystnie w ilosci od okolo 0,05 mg/kg do okolo 100 mg/kg. Z tego wzgledu nalezy zwrócic uwage, ze wielkosc stosowanej dawki musi byc dostosowana do aktywnosci zwiazku oraz wagi zwierzecia, jak równiez musi byc taka, aby spowodowac obnizenie cisnienia krwi. W przedstawionych powyzej granicach stosowanych dawek zmierza sie do tego, aby bardziej aktywne zwiazki podawac w mniejszych dawkach, a mniej aktywne w wiekszych.Leczenie choroby nadcisnieniowej u zwierzat moze równiez polegac na tym, ze zwierzeciu podaje sie skuteczna terapeutycznie ilosc estru izomeru L aminokwasu niezawierajacego w zasadzie izomeru D, o wzorze ogólnym 1, w którym n, m, Ri, R2, i R3 maja znaczenie podane uprzednio lub jego dopuszczalnej w farmacji soli addycyjnej z kwasem.Jezeli podaje sie nie zawierajacy w zasadzie izomeru D izomer L zwiazku wytwarzanego sposobem wedlug wynalazku, wówczas, ze wzgledu na to, ze izomer d jest nieaktywny terapeutycznie, podaje sie dawke izomeru L równa polowie dawki racematu. Jednakze, aktywnosci zwiazków wytwarzanych sposobem wedlug wynalazku w pewnym stopniu sie róznia, zatem wielkosc dawek racematów zwiazków o nizszej aktywnosci moze odpowiadac kilkakrotnej wielkosci dawki zwiazku o wyzszej aktywnosci. Zwykle zwiazki podaje sie w ilosciach odpowiadajacych podanym powyzej granicom dawek.Mozna takze stosowac dopuszczalna w farmacji kompozycje farmaceutyczna zawierajaca obojetny, dopuszczalny w farmacji rozcienczalnik oraz zwiazek o wzorze 1, w którym n, m, R1# R2 i R3 maja znaczenie podane powyzej lub jego dopuszczalna w farmacji addycyjna sól z kwasem.Pojedyncza dawka kompozycji zawiera zwykle aktywny zwiazek w ilosci od okolo 1 mg do okolo 2000 mg, korzystnie w ilosci od okolo 10 mg do okolo 500 mg. Pojedyncza dawke zwiazku mozna podawac jednorazowo w postaci o przedluzonym dzialaniu lub w postaci kilku malych dawek w ciagu dnia, zwykle 2—8 pojedynczych dawek.Stosuje sie równiez kompozycje farmaceutyczna zawierajaca obojetny, dopuszczalny w farmacji rozcien¬ czalnik oraz ester izomeru L aminokwasu, nie zawierajacy w zasadzie izomeru D, o wzorze ogólnym 3, w którym n, m, Ri, R2 i R3 maja znaczenie podane powyzej, lub jego dopuszczalna w farmacji addycyjna sól z kwasem.Podobnie jak to zostalo omówione w zwiazku ze sposobem leczenia, stosowanie estru izomeru L nie zawierajacego w zasadzie izomeru D wymaga zmniejszenia dawek w stosunku do stosowania racematu. Jednak róznice w aktywnosci poszczególnych zwiazków wymagaja uzywania róznych dawek. W pewnych przypadkach zdarza sie, ze niektóre zwiazki wykazuja wielokrotnie wyzsza aktywnosc niz inne i dlatego moze sie zdarzyc ze nalezy uzyc mniejszej ilosci racematu jednego zwiazku, niz izomeru L innego. Zwykle jednak stosuje sie dawki w podanych poprzednio granicach.Wytworzone sposobem wedlug wynalazku zwiazki mozna stosowac w postaci kompozycji podawanych korzystnie w pojedynczych dawkach takich, jak tabletki, pigulki, kapsulki, proszki, granulki, jatowe roztwory4 94 447 lub zawiesiny do podawania pozajelitowego, roztwory lub zawiesiny do podawania doustnego i podobne. W celu sporzadzenia stalych kompozycji takich, jak tabletki, miesza sie glówny skladnik aktywny z ogólnie stosowany¬ mi rodkami do tabletkowania takimi, jak skrobia kukurydziana, laktoza, sacharoza, sorbit, talk, kwas stearynowy, stearynian magnezu, fosforan dwuwapniowy, gumy i podobnymi substancjami stosowanymi jako rozcienczalniki i nosniki farmaceutyczne.Tabletki, pigulki lub nowe kompozycje mozna powlekac lub formulowac w inny sposób w celu uzyskania postaci przedluzonego, opóznionego lub z góry zalozonej kolejnosci dzialania zawartych leków. Na przyklad, tabletki lub pigulki moga zawierac wewnetrzny skladnik dawki i zewnetrzny skladnik dawki, przy czym ten ostatni stosuje sie w postaci otoczki. Te dwa skladniki moga byc rozdzielone warstwami zapobiegajacymi rozkladowi w zoladku i pozwalajacymi na przejscie wewnetrznego skladnika w postaci nienaruszonej do dwunastnicy lub opózniaja jego uwolnienie. Do srodków odpowiednich jako wspomniane warstwy lub powloki nalezy wiele róznych substancji. Naleza do nich substancje zawierajace pewna ilosc spolimeryzowanych kwasów lub mieszaniny spolimeryzowanych kwasów oraz szelak, szelak i alkohol cetylowy, octan celulozy i podobne. Do szczególnie korzystnych substancji i do wytwarzania warstw rozdzielajacych naleza kopolimer styrenu i kwasu jablkowego wraz ze znanymi substancjami nadajacymi sie do sporzadzania tego typu warstw. Omawiane zwiazki sa równiez uzyteczne przy podawaniu w postaci czopków lub ze srodkami przenikajacymi takimi, jak dwumetylosuIfotlenek.Nowe kompozycje zawierajace zwiazki otrzymane sposobem wedlug wynalazku mozna wytwarzac w postaci cieklej, w której obok substancji czynnych znajduja sie odpowiednie substancje smakowe i jadalne takie, jak olej z nasion bawelny, olej sezamowy, kokosowy, arachidowy i podobne, jak równiez eliksiry i podobne rozczynniki farmaceutyczne. W celu sporzadzania zawiesin wodnych stosuje sie odpowiednie srodki rozpraszajace, takie jak naturalne gumy. Naleza do nich guma tragakantowa, arabska, alginowa, dekstran, pochodna sodowa karboksymetylocelulozy, metyloceluloza, poliwinyloprolidon, zelatyna i podobne. Przy poda¬ waniu pozajelitowym potrzebne jest stosowanie jalowych zawiesin lub roztworów. Roztwory izotoniczne zawierajace odpowiednie srodki konserwujace sa równiez wysoce pozadane przy stosowaniu iniekcyjnym.Okreslenie pojedyncza dawka, uzyte w niniejszym opisie, odnosi sie do oddzielnych jednostek postaci leku odpowiednich do stosowania jako pojedyncze dawki dla zwierzat cieplokrwistych, przy czyni kazda z jednostek skladnika aktywnego niezbednego do uzyskania pozadanego efektu terapeutycznego oraz potrzebny farmaceu¬ tyczny rozcienczalnik lub nosnik. Receptura pojedynczych postaci dawki wedlug wynalazku jest bezposrednio zalezna od wlasciwosci skladnika czynnego i rodzaju dzialania terapeutycznego jaki sie chce osiagnac jak równiez od znanych ograniczen wystepujacych podczas sporzadzania preparatów do dzialania terapeutycznego dla zwierzat cieplokrwistych, jak to zostalo szczególowo w niniejszym opisie.Przykladem odpowiednich postaci do podawania doustnego sa tabletki, kapsulki, pigulki, opakowania proszku, granulki, oplatki, lyzeczki do herbaty, krople, ampulki, fiolki oraz ich wielokrotnosci jak równiez inne postaci leku jak to zostalo przedstawione w niniejszym opisie.Mozna na przyklad sporzadzac nastepujace preparaty: A. Twardekapsulki, zelatynowe wodzian chlorowodorku estru sukcynimidometylowego g L-3(3,4-dwuhydroksyfenylo) -2-metyloalaniny — 200 skrobia kukurydziana —150 sproszkowany stearynian magnezu — 50 talk - 50 Drobno sproszkowane skladniki miesza sie dokladnie i kapsul kuje w 1000 dwuczesciowych twardych kapsulek zelatynowych, zawierajacych po 200 mg wodzianu chlorowodorku estru sukcynimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny.B. Tabletki. 1000 tabletek zawierajacych po 100 mg izomeru 0-dwuwodzianu chlorowodorku estru a-sukcynimidoety- lowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny sporzadza sie z nastepujacych skladników: izomer ^dwuwodzianu chlorowodorkuestru g d-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhy- droksyfenylo)-2-metyloalaniny —100 laktoza — 50 skrobia - 50 stearynianwapnia — 10 talk - 1094 447 5 Drobno sproszkowane skladniki miesza sie dokladnie i tabletkuje: C. Twarde kapsulki zelatynowe.Piec tysiecy dwuczesciowych twardych kapsulek zelatynowych, zawierajacych po 400 mg chlorowodorku estru a-piwaloilooksyetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny sporzadza sie z nastepujacych skladników. « chlorowodorek estru a-piwaloilooksyetylowego g L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny — 2000 laktoza -3000 stearynian magnezu —1000 talk -1000 Drobno sproszkowane skladniki miesza sie dokladnie z nastepnie kapsul kuje stosujac znane sposoby postepowania.Badanie aktywnosci przeciwnadcisnieniowej aktywnych zwiazków polega na podawaniu tych zwiazków doustnie lub dootrzewnowo szczurom szczepu Wister-Okamoto majacym samoistne nadcisnienie. Cisnienie tetnicze u tych zwierzat zapisuje sie w sposób ciagly poprzez katater tetnicowy wprowadzony poprzez tetnice ogonowa. Zwierzetom pozwala sie na swobodne poruszanie w klatce metabolicznej podczas prowadzenia pomiarów.Podczas podawania doustnego zwiazków bedacych przedmiotem wynalazku obserwuje sie ich wyrazna aktywnosc przeciwnadcisnieniowa. Zwiazki te wykazuja równiez dzialanie przeciwnadcisnieniowe przy podawa¬ niu dootrzewnowym. W pewnych przypadkach zwiazki te wykazuja wyzsza aktywnosc niz L-a-rnetylodopa.Zrozumiale dla znajacych zagadnienie jest to, ze mozna wprowadzac wiele innych równowaznych modyfikacji, co jednak nie narusza idei niniejszego wynalazku.Ponizsze przyklady ilustruja sposób wedlug wynalazku, nie ograniczajac jego zakresu. Wszystkie czesci nalezy, o ile nie podano inaczej, rozumiec jako czesci wagowe. Uzywane w przedstawionych przykladach okreslenie „obnizone cisnienie" odnosi sie c ile nie podane inaczej do cisnienia 15—25 mmHg w temperaturze -35°C. Gdy stosuje sie zmniejszone cisnienie w celu usuniecia rozpuszczalnika, czesto uzyskuje sie produkt w postaci solwatu i dlatego przyklad odnosi sie do wytworzenia „zatezonego" produktu, chociaz usunieto calkowita ilosc rozpuszczalnika z wyjatkiem rozpuszczalnika zwiazanego z produktem.Przyklad I. Wytwarzanie chlorowodorku L-3^3,4-dwufenylo-metylenodwuoksyfenylo)-2-metyloala- niny Mieszanine 19,3 g (0,0777 mola) chlorowodorku L-3-(3,4-kdwuhydroksyfenylo)*2-metyloaJaniny chlorowo¬ dorek L-a-metylodopa) i 37 g (0,156 mola) dwuchlorodwufeny lornetanu ogrzewa sie przy powolnym mieszaniu na lazni olejowej ogrzanej uprzednio do temperatury 190°C. Po zapoczatkowaniu reakcji, co objawia sie gwaltownym wydzielaniem gazu, mieszanine reakcyjna miesza sie intensywnie w temperaturze 190°C w ciagu 6 minut, a nastepnie odstawia sie goraca laznie olejowa i ochladza do temperatury 25—30°C. Surowy produkt uzyskany z 12 preparatyk laczy sie zawiesza w 3 litrach eteru dwuetylowego, saczy, przemywa 2 litrami eteru dwuetylowego i suszy w temperaturze 30°C pod cisnieniem 50 mm Hg. Produkt rekrystalizuje sie na drodze rozpuszczenia w etanolu i wydzielenia osadu dodajac octan etylu. Otrzymuje sie 255 g (66,4%) chlorowodorku L- -3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny o temperaturze topnienia 267-268°C z rozkladem.Analiza elementarna dla C2 3H21N04HC|: obliczono: C-67,07; H-5,39; N-3,40 oznaczono: C-66,91; H-5,29; N-3,34 B. Wytwarzanie L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny Mieszanine 175g (0,425 mola) chlorowodorku L-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloala- niny, 1750 ml acetonu i 1750 ml wody miesza sie w atmosferze azotu w temperaturze ponizej 10°C i doprowa¬ dza sie pH do 12,0 dodajac powoli 10% roztwór wodorotlenku sodu. Nastepnie wkrapla sie 93 g (0,545 mola) chlorku karbobenzoksylu wciagu 5—7 minut przy jednoczesnym dodawaniu 10% roztworu wodorotlenku sodu w celu utrzymania pH w granicach 12,0-12,2. Po zakonczeniu dodawania chlorku karbobenzoksylu mieszanine reakcyjna miesza sie w temperaturze 25-30°C wciagu 3 godzin. Po tym czasie, na drodze odparowania pod zmniejszonym cisnieniem, w temperaturze 25—30°C usuwa sie wieksza czesc acetonu do wydzialenia soli sodowej, pozadanej pochodnej N-karbobenzoksylowej w postaci osadu.Sól sodowa ekstrahuje sie do 1,5 litra octanu etylu, przemywa 5% roztworem wodorotlenku sodu i 200 ml nasyconego roztworu chlorku sodu, a nastepnie suszy nad siarczanem magnezu. Po dodaniu 17,5 g odbarwiajace¬ go wegla i odsaczeniu siarczanu magnezu rozpuszczalnik usuwa sie, pod zmniejszonym cisnieniem, w temperatu¬ rze 25-35°C.Pozostalosc zawiesza sie dwukrotnie w 1 litrze mieszaniny skladajacej sie z 20% objetosciowych eteru etylowego i 80% objetosciowych heksanu i odsacza sie uzyskujac sól sodowa pozadanej pochodnej N-karboben-6 94 447 zoksylowej. Sól sodowa rozpuszcza sie w 1,5 litra octanu etylu, ochladza do temperatury 10°C i zakwasza do pH 26n kwasem solnym. Ekstrakt octowy przemywa sie 200 ml nasyconego roztworu chlorku sodu, suszy nad siarczanem megnezu, saczy i zateza pod zmniejszonym cisnieniem, w temperaturze 25-30°C. Pochodna N-karbobenzoksylowa suszy sie nastepnie w temperaturze 25-30°C pod cisnieniem 0,2—0,3 mm Hg, uzyskujac 169 g (78,0% L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylornetylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny.C. Wytwarzanie estru sukcynimidometylowego L-N—karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylornetylenodwuoksyfe- nylo)-2-metyloalaniny Roztwór 13,5 g (0,0265 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylornetylenodwuoksyfenylo)-2-metyloala- niny, 2,7 g (0,027 mola) trójetyloaminy i 5,19 g (0,029 mola) N-bromometyloimidu kwasu bursztynowego w 35 ml suchego dwumetyloformamidu miesza sie w temperaturze 25-30° wciagu 16 godzin. Mieszanine reakcyjna wlewa sie do 400 ml wody lodowatej i produkt ekstrahuje 200 ml mieszaniny 50% objetosciowych chloroformu i 50% objetosciowych eteru dwuetylowego. Ekstrakt organiczny przemywa sie 60 ml rozcienczone¬ go (5%) roztworu weglanu sodu i 50 ml nasyconego roztworu chlorku sodu, a nastepnie suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu w celu usuniecia wody. Po przesaczeniu i zageszczeniu, pod zmniejszonym cisnieniem, pozostalosc poddaje sie rekrystalizacji. Rekrystalizacje przeprowadza sie na drodze rozpuszczenia produktu w etanolu i wydzielenia osadu dodatkiem heksanu. Uzyskuje sie 12,1 g (73,6%) estru sukcynimidometylowego L- -N-karbobenoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksy fenylo)-2-metyloalaniny o temperaturze topnienia 143,0-145,0°C.Analiza elementarna dla C36H32N308 obliczono: C-69,66; H-5,20; N-4,51 oznaczono: C-69,83; H-5,14; N-4,52 D. Wytwarzanie hydratu chlorowodorku estru sukcynimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-m- etyloalaniny Zawiesine 6,6 g (0,0106 mola) estru sukcynimidometylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylomety- lenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny w 180 ml absolutnego etanolu i 9 ml 9,6 n etanolowego roztworu suchego chlorowodoru poddaje sie uwodornieniu z dodatkiem 3,3 g 10% palladu na weglu stosujac wyjsciowe cisnienie wodoru 2,1 kg/cm2. Wodorowanie prowadzi sie do chwili nieobserowania spadku cisnienia. Po odsaczeniu katalizatora, przesacz zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc ekstrahuje sie 50 ml benzenu, a nastepnie 50 ml octanu etylu. Nierozpuszczalny osad wytrzasa sie z 50 ml mieszaniny 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu i 10 ml nasyconego roztworu weglanu sodu. Po przesaczeniu, przesacz suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i zateza pod zmniejszonym cisnieniem.Pozostalosc rozpuszcza sie ponownie w 25 ml absolutnego etanolu i po dodaniu 5 ml 9,5 n etanolowego roztworu gazowego chlorowodoru zateza sie, pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 2,5 g (62,7%) hydratu chlorowodorku estru sukcynimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny. Jednorodnosc produktu stwierdzono na podstawie chromatografii cienkowarstwowej na fluorescencyjnym zelu krzemionko¬ wym stosujac jako rozpuszczalnik mieszanine 30% objetosciowych metanolu i 70% objetosciowych benzenu RF - 0,5.Analiza elementarna dla C15H18N206 • HC| • H20 obliczono: C-47,81; H-5,62; N-7,44 oznaczono: C-48,09; H-5,74; N-7,42 Przyklad II. Wytwarzanie N-(1-chloroetylo)-imidu kwasu bursztynowego. 50,0 g (0,40 mola) N-winyloimidu kwasu bursztynowego rozpuszcza sie w 1000 ml czterochlorku wegla, dodaje 5,20 g (0,020 mola) chlorku cynowego i miesza w ciagu 6 godzin w temperaturze 20-30°C, przepuszcza¬ jac przez mieszanine chlorowodór. Po uplywie 24 godzin mieszanine ponownie wysyca sie chlorowodorem wciagu 1,5 godzin. Po uplywie 48 godzin roztwór dekantuje sie i gumowata pozostalosc przemywa sie dziesiecioma porcjami po 100,ml czterochlorku wegla. Polaczone ekstrakty miesza sie z 10 g ziemi okrzemko¬ wej, saczy i przesacz zateza pod zmniejszonym cisnieniem do objetosci 400 ml. N-(1-chloroetylo)-imid kwasu bursztynowego odsacza sie i suszy w temperaturze 20-30°C, pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 38,4 g (59%) bialego osadu o temperaturze topnienia 83,5-84,5°C.B. Wytwarzanie estru a-su kcynimidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfe- nylo)-2-metyloalaniny Mieszanine 30,66 g (0,060 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenoawuoksy- fenylo)-2-metyloalaniny, 9,70 g (0,060 mola) N-(1 chloroetylol-imidu kwasu bursztynowego, 6,07 g (0,060 mola trójetyloaminy i 75 ml suchego dwumetyloformamidu miesza sie w temperaturze 95°C wciagu 19 godzin.Mieszanine reakcyjna wlewa sie do 750 ml wody i produkt ekstrahuje trzykrotnie 500 ml porcjami octanu etylu. Polaczone ekstrakty organiczne przemywa sie trzema porcjami po 300 ml 5% roztworu wodorotlenku sodu trzema porcjami po 300 ml nasyconego roztworu chlorku sodu i suszy nad bezwodnym siarczanem94 447 7 magnezu. Po przesaczeniu do roztworu dodaje sie 5 g wegla aktywnego, saczy i rozpuszczalnik odparowuje, pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 37,90 g (99%) estru a-sukcynimidoetylo L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufe- nylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny w postaci mieszaniny diastereoizomerów (a i /l).C. Wytwarzanie chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloala- niny.Zawiesine 20,18 g (0,032 mola) estru a-sukcynimidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylomety- lenodwuoksyfenylo)2-metyloalaniny w 275 ml mieszaniny 25% objetosciowych absolutnego etanolu i 75% objetosciowych octanu etylu uwodarnia sie z dodatkiem 8,5 g 10% palladu na weglu pod cisnieniem wyjsciowym 2,8 kg/cm2 w temperaturze'pokojowej w ciagu 23 godzin. Katalizator odsacza sie, a przesacz odparowuje, pod zmniejszonym cisnieniem, w temperaturze 30-40°C. Pozostalosc rozpuszcza sie w mieszaninie 10% objetosciow¬ ych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu i miesza z 20 ml nasyconego roztworu weglanu sodu w ciagu 10 minut Po przesaczeniu, przesacz suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i odparowuje do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszcza sie w 130 ml suchego chloroformu.Roztwór ochladza sie na lazni lodowej i nasyca chlorowodorem wciagu 15 minut. Osad oddziela sie przemywa, zawieszajac trzy razy w 100 ml porcjach eteru dwuetylowego, a nastepnie miesza w atmosferze azotu, w zamknietej kolbie, w 300 ml octanu etylu w temperaturze pokojowej, wciagu nocy. Chlorowodorek estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny oddziela sie, miesza w 300 ml heksanu w ciagu 2 godzin i suszy w eksykatorze prózniowym nad CaC|3 uzyskujac 8,32 g (62%) chlorowodorku w postaci • mieszaniny izomerów a i/l-, Hp na plytkach pokrytych fluorescencyjnym zelem krzemionkowym przy uzyciu jako rozpuszczalnika mieszaniny 50% objetosciowych metanolu i 50% objetosciowych benzenu wynosi 0,7.Analiza elementarna dla C16H20N206 • HCl • 1/2 CH3C02C2H5 obliczono: C-51,86; H-6,05; N-6,7 oznaczono: C-51,98; H-5,87; N-6,65 Przyklad IN. Rozdzielanie izomerów estru a-sukcynimidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwuhy droksyfenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalniny 150,5 g mieszaniny diastereoizomerów, otrzymanych wedlug przykladu N, rozpuszcza sie we wrzacej mieszaninie 1200 ml benzenu i 100 ml absolutnego metanolu, saczy i przesacz zateza do objetosci okolo 700 ml.Dodaje sie 100 ml absolutnego metanolu, a nastepnie rozciencza 1000 ml heksanu do wystapienia zmetnienia, zaszczepia izadrapuje w celu zapoczatkowania krystalizacji. Mieszanine ochladza sie do temperatury 5°C i pozostawia w ciagu 16 godzin. Po tym czasie, surowe krysztaly . izomeru a oddziela sie, przemywa, zawieszajac w 200 ml mieszaniny benzenu i heksanu w stosunku objetosciowym 1 :1 i suszy w temperaturze 70°C. Uzyskuje sie 68,1 g produktu o temperaturze topnienia 185,5—191°C. Temperatura topnienia próbki analitycznej wynosi 199,5—201,5°C po dwukrotnej rekrystalizacji.Analiza elementarna dla C37H34N208 obliczono: C-70,02 H-5,40 N-4,41 oznaczono: C-70,22; H-5,52; N-4,29 Roztwór macierzysty i przesacz, pochodzacy z przemycia krysztalów izomeru a, laczy sie i odparowuje do sucha, pod zmniejszonym cisnieniem, w temperaturze 60°C, uzyskujac 79,3 g izomeru /l w postaci bardzo lepkiego oleju.B. Wytwarzanie dwuwodzianu chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo- )-2-metyloalaniny (izomer /l).Roztwór 10,0 g (0,016 mola) izomeru /l estru a-sukcynimidoetylo L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylorne¬ tylenodwuok$yfenylo)-2-metyloalaniny w 140 ml mieszaniny skladajacej sie z 25% objetosciowych absolutnego etanolu i 75% objetosciowych octanu etylu uwodarnia sie z dodatkiem 4,2 g 10% palladu na weglu, stosujac wyjsciowe cisnienie wodoru równe 2,8 kg/cm2 w temperaturze pokojowej w ciagu 20 godzin, do zakonczenia pochlaniania wodoru.Katalizator odsacza sie w atmosferze azotu. Przesacz zakwasza sie dodatkiem 2,0 ml 9,4 n etalonowego roztworu chlorowodoru i odparowuje do sucha, pod zmniejszonym cisnieniem, w temperaturze 30—40°C.Bezpostaciowa, stala pozostalosc, rozpuszcza sie w 50 ml goracego etanolu, zawierajacego 5% wody, saczy i do przesaczu dodaje sie 68 ml bezwodnego eteru etylowego do pojawienia sie zmetnienia. Nastepnie roztwór zaszczepia sie i zadrapuje do zapoczatkowania krystalizacji.Wydzielony produkt miesza sie w 300 ml bezwodnego eteru w celu calkowitego usuniecia dwufenylometa- nu. Po jednej godzinie osad wydziela sie i suszy w temperaturze 70°C w ciagu nocy, uzyskujac 3,7 h produktu o temperaturze topnienia 123-126°C z rozkladem. Po rekrystalizacji z 20 ml 95% etanolu uzyskuje sie 3,36 g (51%) chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhyroksyfenylo)-2-metyloalaniny (izomer /l) w postaci dwuwodzianu o temperaturze topnienia 129—131°C z rozkladem. Produkt suszono w temperaturze8 94 447 70°C wciagu nocy. Produkt wykazuje jednorodnosc w badaniu metoda chromatografii cienkowarstwowej na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym, stosujac jako roztwór rozwijajacy mieszanine 50% objetosciowych benzenu i 50% objetosciowych metanolu. Rp ¦ 0,7.Analiza elementarna dla C16H20NaO« •HC|- 2HaO obliczono: C-47,00; H-6,16; N-6,85 oznaczono: C-46,85; 47,09; H-6,12; 6,16; N-6,76, 6,61. [a]2^0 -+33,46° (C« 1,5 w metanolu).Przyklad IV. A. Wytwarzanie izomeru a chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwu- hydroksyfenylo)-2-metytoalaniny. Roztwór 10,0 g (0,016 mola) estru a-sukcynimidoetylowego L-N-karbobenzo ksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)^2-metyloalaniny (izomer a) w 140 ml mieszaniny skladajacej sie - z 25% objetosciowych absolutnego etanolu i 75% objetosciowych octanu etylu poddaje sie uwodarnianiu ' z dodatkiem 4,2 g 10% palladu na weglu, stosujac poczatkowe cisnienie wodoru 2,8 kg/cm2. Uwodarnianie prowadzi sie w temperaturze pokojowej wciagu 27,5 godziny do chwili zakonczenia pochlaniania wodoru.Nastepnie dodaje sie 2 ml 9,4 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru i odsacza katalizator poprzez ziemie okrzemkowa.Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem, pozostalosc ekstrahuje sie wytrzasajac z 200 ml eteru dwuetylowego, dwa razy z 200 ml benzenu i jeszcze dwa razy z 200 ml eteru dwuetylowego. Produkt pozostaly po ekstrakcji jest pozadanym izomerem a chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksy- fenvlo)-2-metyloalaniny. Rp produktu na plytkach pokrytych fluorescencyjnym zelem krzemionkowym zuzy¬ ciem jako roztworu rozwijajacego mieszaniny 50% objetosciowych benzenu i 50% objetosciowych metanolu wynosi 0, . Produkt jest zanieczyszczony 12% dwufenylometanu. [afj « -18,75 (C - 1,68 w metanolu).Przyklad V. A. Wytwarzanie estru 2-trójfluoroacetamidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufe- nylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny Roztwór 5,09 g (0,010 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalan- iny, ,01 g (0,010 mola) trójetyloaminy i 1,76g (0,010 mola) N-(2-chloroetylo)-2,2,2-trójfluoroacetamidu w 20 ml suchego dwumetyloformamidu miesza sie w temperaturze 110°C wciagu 20 godzin w atmosferze azotu. Po ochlodzeniu mieszanine reakcyjna wlewa sie do 500 ml lodowatej wody i ekstrahuje produkt na drodze ekstrakcji trzema porcjami po 500 ml octanu etylu. Polaczone ekstrakty przemywa sie 200 ml wody, suszy nad siarczanem magnezu, saczy i zateza, pod zmniejszonym cisnieniem, do uzyskania oleju.Olej rozpuszcza sie w 100 ml octanu etylu, ekstrahuje dwiema porcjami po 50 ml 5% roztworu wodorotlen¬ ku sodu, przemywa 50 ml wody i suszy nad siarczanem magnezu. Po przesaczeniu i zatezeniu, pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymuje sie 4,92 g oleju. Chromatografia na 200 g zelu krzemionkowego za pomoca 6% roztworu metanolu w chloroformie daje 4,11 g (63,4%) estru 2-trójfluoroacetamidoetylo L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufe- nylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny w postaci oleju, wykazujacego na podstawie chromatografii cien¬ kowarstwowej jednorodnosc. Rp na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym z uzyciem jako roztworu rozwijaja¬ cego 5% metanol w chloroformie wynosi 0,8.B. Wytwarzanie chlorowodorku estru 2-trójfluoroacetamidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-me- tyloalaniny.Roztwór 2,0 g (0,0031 mola) estru 2-trójfluoroacetamidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4~dwufenylo- metylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny w 125 ml absolutnego etanolu poddaje sie uwodornianiu z dodatkiem 1,0 g palladu na weglu w temperaturze pokojowej, stosujac poczatkowe cisnienie wodoru równe 2,52 kg/cm2.Uwodornianie prowadzi sie w ciagu 5 godzin i 40 minut do zakonczenia pochlaniania wodoru. Katalizator odsacza sie, w atmosferze azotu, poprzez ziemie okrzemkowa, a przesacz zateza sie, pod zmniejszonym cisnieniem, w temperaturze 20-30°C.Pozostalosc rozpuszcza sie ponownie w 25 ml absolutnego etanolu, przeksztalca w chlorowodorek, dodajac 2 ml 7,6 n roztworu bezwodnego chlorowodoru w etanolu i zateza pod zmniejszonym cisnieniem. * Pozostalosc wytraca sie dwukrotnie, rozpuszczajac w etanolu i dodajac potrzebna ilosc eteru dwuetylowego do (66,6%) chlorowodorku estru 2-trójfluoroacetamidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w postaci solwatu z etanolem, jednorodnego na podstawie chromatografii cienkowarstwowej. Rp na plytce pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemionkowym z uzyciem jako roztworu rozwijajacego, mieszaniny skladaja¬ cej sie z 50% objetosciowych metanolu i 50% objetosciowych chloroformu wynosi 0,8.Analiza elementarna dla Cj 4 H17F3N20$ • HC| • C2H5OH obliczono: C-44,40; H-5,59; N-6,47; oznaczono: C-44,55; H-5,29; N-6,72 Przyklad VI. Wytwarzanie estru 2-nikotynoamidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylom- etylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny94447 9 Roztwór 5,84 g (0,015 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloala- niny, 1,52 g (0,015 mola) trójetyloaminy i 2,77 g (0,015 mola) N-(2-chloroetylo)-nikotynoamidu w 20 ml suchego dwumetyloformamidu miesza sie w atmosferze azotu w temperaturze 95°C wciagu 20 godzin. Po ochlodzeniu mieszanine reakcyjna wlewa sie do 200 ml lodowatej wody i produkt ekstrahuje sie trzema porcjami po 175 ml octanu etylu. Polaczone ekstrakty przemywa sie 100 ml nasyconego roztworu wodoroweglanu sodu, 100 ml-wody i suszy nad siarczanem magnezu. Po przesaczeniu rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 6,28 g (85%) estru 2-nikotynoamidoetylowego L-N-karbabenzoksy-3-(3,4 lenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny. Jednorodnosc produktu stwierdzono na podstawie chromatografii cienko¬ warstwowej. Rp na plytce pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemionkowym zuzyciem jako roztworu rozwijajacego mieszaniny skladajacej sie z 20% objetosciowych metanolu i 80% objetosciowych benzenu wynosi 0,45. . B. Wytwarzanie dwubromowodórku estru 2-nikotynoamidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo—2-me- tyloalaniny.Mieszanine 1,0 g (2,0 milimole) estru 2-nikotynoamidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylome- tylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny i 10 ml 30-32% roztworu bezwodnego bromowodoru w kwasie octo¬ wym pozostawia sie w temperaturze 20-25°C wciagu 30 minut do chwili zakonczenia wydzielania sie gazu.Jednorodny roztwór zateza sie, pod zmniejszonym cisnieniem, w temperaturze 20^25°C i pozostalosc miesza z 50 ml eteru dwuetylowego w ciagu 3 dni. Prawie bialy osad oddziela sie przemywa 50 ml bezwodnego eteru etylowego i suszy pod znacznie obnizonym cisnieniem (0,1—0,3 mm Hg) w temperaturze 20—25°C, uzyskujac 800 mg (77%) dwubromowodorku estru 2-nikotynoamidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo) -2- -metyloalaniny. Rp produktu na plytce pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemionkowym i przy uzyciu jako ukladu rozwijajacego, mieszaniny równych objetosciowo ilosci n-butanolu, kwasu octowego, 1% wodnego roztworu wodorosiarczynu sodu, benzenu i acetonu, wynosi 0,5.Analiza elementarna dla C18H21N3Os • 2HBr • 2HjO obliczono: C-38,79; H-4,88; N-7,54 oznaczono: C-38,79; H-4,56; N-7,37.Przy klad VI I. Wytwarzanie estru a -chloróetylowego kwasu piwaloilowego 400 mg chlorku cynku stapia sie pod cisnieniem 0,2-0,5 mmHg i ochladza do temperatury 25-30°C w atmosferze azotu. Do stopionego chlorku cynku dodaje sie 48 g (0,40 mola) chlorku piwaloilu, a nastepnie 19,2 g (0,44 mola) acetaldehydu. Podczas dodawania acetaldehydu, co powinno sie robic tak szybko jak tylko jestto mozliwe, mieszanine reakcyjna chlodzi sie i miesza w celu zapobiezenia stratom acetaldehydu, spowodowanym egzotermicznym charkterem reakcji. Po zakonczeniu ogrzewania w temperaturze wrzenia w,ciagu 1 godziny oddestylowuje sie 36 g (55%) estru a-chloroetylowego kwasu piwaloilowego. Temperatura wrzenia 32—34°C przy 4 mm Hg. B. Wytwarzanie estru a-piwaloilooksyetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometyle- nodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny. Do roztworu 9,0 g (0,018 mola) L-N-karbobenoksy-3-(3,4-dwufenylometyle- nodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny 25 ml suchego dwumetyloformamidu dodaje sie przy mieszaniu 1,80 g (0,018 mola) trójetyloaminy, a nastepnie 2,96 g (0,018 mola) estru a-chloroetylowego kwasu piwaloilowego. Po mieszaniu w temperaturze 90-95°C wciagu 20 godzin, mieszanine reakcyjna wlewa sie do 350 ml wody i produkt ekstrahuje sie trzykrotnie po 100 ml eteru etylowego. Ekstrakty eterowe laczy sie, przemywa 50,ml % roztworu wodorotlenku sodu, 50 ml wody i suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesaczeniu rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 7,9 g (68,9% surowego estru a-piwaloilooksyetylowego L-N-karbobenozoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny.C. Wytwarzanie chlorowodorku estru a-piwaloilooksyetylowego L-3-(3,4-dwuhydrooksyfenylo)-2-mety7 loalaniny. Roztwór 7,8 g estru a-piwaloilooksyetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoks- yfenylo)-2-metyloalaniny 140 ml absolutnego etanolu i 11 ml 8 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowo¬ doru oddaje sie uwodornieniu z dodatkiem 3,7 g 10% palladu na weglu w temperaturze 20-25°C, stosujac poczatkowe cisnienie wodoru 2,45 kg/cm2. Wodorowanie prowadzi sie wciagu 19 godzin do chwili zaobserwo¬ wania braku spadku cisnienia. Po odsaczeniu katalizatora, etanol usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem.Pozostalosc miesza sie w,ciagu nocy z 80 ml benzenu. Benzen usuwa sie przez dekantacje, a na jego miejsce dodaje sie 80 ml heksanu, który równiez po mieszaniu usuwa sie przez dekantacje. Pozostalosc rozpuszcza sie w 300 ml octanu etylu, miesza krótko z mieszanina nasyconego roztworu weglanu wodu i suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesaczeniu dodaje sie 3 ml 9,6 m etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru i roztwór zateza sie, pod zmniejszonym cisnieniem, do sucha. Po wysuszeniu w temperaturze 65°C i pod cisnieniem 0,2 mm Hg, uzyskuje sie 2£16 g (47,2%) chlorowodorku estru a-piwaloilooksyetylowego.Analiza elementarna dla Cx 7 H2 $ N06 • HCI obliczono: C-54,32; H-6,97; N-3,73 oznaczono: C-54,47; H-7,36; N-3,3910 94447 P r z y k l a d VIII. A. Wytwarzanie L-N-karbobenzpksy-3-(3f4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny.Do roztworu 3,0 g (0,0126 mbla) póltorawodnej L-3-i3,4-dwuhydrok$yfenylo)-2-metyloalaniny w 20 ml 2n roztworu wodorotlenku sodu w atmosferze azotu dodaje sie przy mieszaniu w temperaturze 0°C, roztwór 3 ml chlorku karbobenzoksylu w 10 ml eteru dwuetylowego. Po mieszaniu w temperaturze 0°C wciagu 1 godziny, a nastepnie w ciagu 1 godziny w temperaturze 25°C mieszanine reakcyjna ekstrahuje sie 50 ml eteru dwuetylowego. Faze wodna zakwasza sie do pH 3—4 za pomoca 6 n roztworu kwasu solnego i surowy produkt ekstrahuje sie do 100 ml octanu etylu i przemywa trzy razy po 25 ml wody. Po wysuszeniu, nad bezwodnym siarczanem magnezu i przesaczeniu, rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 1,5 g (34,5%) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwuhydrok!»yfenylo)-2-metyloalaniny w postaci lepkiego oleju.B. Wytwarzanie chlorowodorku estru piwaloilooksymetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloala- niny. Mieszanine 2,1 g (6,1 milimola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny, 0,93 g (6,2 milimola) piwalinianu chlorometylu, 0,63 g (6,3 milimola) wodoroweglanu potasu i 0,15 grama jodku potasu w 60 ml acetonu i 4 ml wody miesza sie w temperaturze wrzenia w atmosferze azotu w ciagu 18 godzin. Po zatezeniu, pod zmniejszonym cisnieniem, dodaje sie 50 ml wody i pozadany ester pochodnej N-karbobenzoksylo- wej ekstrahuje sie trzema porcjami po 50 ml eteru dwuetylowego.Ekstrakt eterowy przemywa sie 50 ml wody, suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu izateza pod zmniejszonym cisnieniem. Oleista pozostalosc rozpuszcza sie w 100 ml absolutnego etanolu i 4 ml 9,6 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru i poddaje uwodornianu w ciagu 24 godzin z dodatkiem 1 g % palladu na weglu, stosujac poczatkowe cisnienie wodoru 2,73 kg/cm2. Po odsaczeniu katalizatora, przesacz zageszcza sie pod zmniejszonym cisnieniem. < Pozostalosc rozpuszcza sie w 5 ml wody o pH doprowadzonym za pomoca nasyconego roztworu weglanu sodu do wartosci 8. Nierozpuszczalna pozostalosc ekstrahuje sie do 25 ml octanu etylu. Po wysuszeniu, nad bezwodnym siarczanem magnezu i odsaczeniu, do przesaczu dodaje sie 1 ml 9,6 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru. Roztwór zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 0,50 g (22,6%) chlorowodorku estru piwaloilooksymetylowego L-3-(3r4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny. Rp produktu na plytce pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemionkowym, z uzyciem jako ukladu rozwijajacego mieszaniny n-butanolu, kwasu octowego i wody w stosunkach 5:2:3, wynosi 0,86.Analiza elementarna dla C16H23IM06 • HCl obliczono: C-53,11; H-6,69; N-3,87 oznaczono: C-53,76; H-6,64; N-3,69 P r z y k l a d IX. A. Wytwarzanie estru 1,2-etylenowego dwu[L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwuhydroksyfen- ylo)-2-metyloalaniny].Roztwór 7,8 g (0,023 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny, 1,88 g (0,01 mola) 1,2-dwubromoetanu i 2,1 g (0,021 mola) trójetyloarniny w 20 ml dwumetyloformamidu ogrzewa sie w temperaturze 85-90°C wciagu 10 godzin i wlewa do 200 ml wody. Wytworzony podwójny ester ekstrahuje sie trzema porcjami po 100ml octanu etylu i przemywa 100 ml nasyconego roztworu wodoroweglanu sodu i 100 ml nasyconego roztworu chlorku sodu. Po wysuszeniu, nad bezwodnym siarczanem magnezu i zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 30—40°C, uzyskuje sie 5,3 g (74%) tytulowego zwiazku. B. Wytwarzanie dwuchlorowodór ku estru 1,2-etylenowego dwu[L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyJoala- niny].Roztwór 5,0 g (6,98 milimola) estru 1,2-etylenowego dwu-[L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo- )-2-metyloalaniny] w 120 ml mieszaniny skladajacej sie z 25% objetosciowych metanolu i 75% objetosciowych octanu etylu poddaje sie uwodornieniu z dodatkiem 2g 10% palladu na weglu, stosujac poczatkowe cisnienie wodoru wynoszace 2,45 kg/cm2. Po odsaczeniu katalizatora, rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszcza sie w mieszaninie zawierajacej 10% objetosciowych etanolu i 90% objetoscio¬ wych octanu etylu i miesza z 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 5 g stalego weglanu sodu. Dodaje sie bezwodnego siarczanu magnezu, saczy mieszanine i przesacz zakwasza dodatkiem 1 ml 9,6 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru. Rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze -30°Cf uzyskujac dwuch lorowodorek estru 1,2-etylenowego dwu-[L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloala- niny] w postaci solwatu z octanem etylu.Analiza elementarna dla C22H28N208 • 2HC| • 2C4Ht02 Obliczono: C-51,65; H-6,65; N-4,07 Oznaczono: C-50,91; H-6,69; N-4,27 Przyklad X A. Wytwarzanie estru 1,3-propylenowego dwu-[L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwuhydroksyf- enylo)-2-metyloalaniny].94 447 11 Roztwór 7,8 g (0,023 mola) L-N-karbobenzok$y-3-(3,4-dwuhydroksvfenylo)-2-metyloalaniny, 2,1 g (0,020 mola) trójetyloaminy i 2,02 g (0,010 mola) 1,3-dwubrotaopropanu w 20 ml dwumetyloformamidu ogrzewa sie w atmosferze azotu w temperaturze 95°C wciagu 15 godzin, a nastepnie wlewa sie do 200 ml wody. Produkt ekstrahuje sie trzema porcjami po 100 ml octanu etylu i przemywa 50 ml 5% roztworu wodoroweglanu sodu, 50 ml wody i 50 ml nasyconego roztworu chlorku sodu. Po wysuszeniu nad bezwodnym siarczanem magnezu i zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskuje sie 5,4 g (73,8%) estru 1,3-propylenowego dwu-[L-N-karboben zoksy-3-<3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny].B. Wytwarzanie dwuchlorowodorku estru 1,3-propylenowego dwu-[L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metylo- alaniny].Roztwór 5,4 g (7,39 mola) estru 1,3-propylenowego dwu-[L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)- -2-metyloalaniny] w 100 ml mieszaniny 25% objetosciowych etanolu i 75% objetosciowych octanu etylu poddaje sie uwodornianiu z dodatkiem 2,5 g 10% palladu na weglu, stosujac poczatkowe cisnienie wodoru wynoszace 2,45 kg/cm2. Wodorowanie prowadzi sie w temperaturze 25°C do chwili uzyskania braku spadku cisnienia.Po odsaczeniu katalizatora rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszcza sie w mieszaninie \0% objetosciowych metanolu i 90% objetosciowych octanu etylu, miesza z 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu. Dodaje sie 5 g bezwodnego siarczanu magnezu mieszanine saczy i przesacz zakwasza sie dodatkiem 9,6 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru.Roztwór zageszcza sie, pod zmniejszonym cisnieniem, do objetosci okolo 50—60 ml i dekantuje znad nierozpuszczalnej gumowatej substancji. Gumowata substancje miesza sie z 25 ml octanu etylu, saczy i suszy, uzyskujac 1,74 g (33%) dwuchlorowodorku estru 1,3-propylenowego dwu-[L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-mety- loalaniny] w postaci solwatu z octanem etylu. Rr produktu, na plytce pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemionkowym z uzyciem jako ukladu rozwijajacego równe objetosciowo ilosci n-butanolu, acetanu, kwasu octowego, wody i benzenu.Przyklad XI. A. Wytwarzanie 1-chloro-1-sukcynimidopropanu Strumien bezwodnego chlorowodoru przepuszcza sie przez mieszanine 10 g (0,072 mola) N-propenyloimi- du kwasu bursztynowego i 1,04 g chlorku cynowego w ciagu 6 godzin. Roztwór pozostawia sie w temperaturze pokojowej wciagu 10 dni. Roztwór wysyca sie ponownie gazowym chlorowodorem po 3 i4 dniach.Rozpuszczalnik usuwa sie, pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 30-40°C, uzyskujac 1-chloro-1-sukcy- nimidopropan w postaci zóltego oleju.B. Wytwarzanie estru a-sukcynimidopropylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylornetylenodwuoksy- fenylo)-2-metyloalaniny Roztwór 10,2 g (0,020 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-3-metyloalan- iny, 1 g (0,021 mola) trójetyloaminy i 3,51 g (0,020 mola) 1-chloro-1-sukcynimidopropanu w 20 ml dwumetylo¬ formamidu ogrzewa sie w temperaturze 90°C w ciagu 10 godzin, a nastepnie wlewa sie do 200 ml wody. Produkt ekstrahuje sie trzema porcjami po 100 ml eteru etylowego i przemywa 50 ml 5% wodorotlenku sodu, 50 ml wody i 50 ml nasyconego roztworu chlorku sodu.Po wysuszeniu nad bezwodnym siarczanem magnezu i saczy, rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 8,6 g (68%) estru a-sukcynimidopropylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometyle- nodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny. Produkt, rozwiniety na plytce pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemion¬ kowym za pomoca chloroformu, wykazuje Rp = 0,2.C. Wytwarzanie chlorowodorku estru a-sukcynimidopropylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metylo- alaniny Roztwór 8,6 g (0,014 mola) estru a-sukcynimidopropylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometyle- nodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny w 120 ml roztworu 25% objetosciowych etanolu i 75% objetosciowych octanu etylu poddaje sie uwodornianiu z dodatkiem 4g 10% palladu na weglu, stosujac poczatkowe cisnienie wodoru 2,8 kg/cm2. Reakcje wodorowania prowadzi sie wciagu 18 godzin do chwili braku pochlaniania wodoru.Po odsaczeniu katalizatora usuwa sie rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze -40°C. Pozostalosc rozpuszcza sie w mieszaninie 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu i miesza wciagu 2 minut z 5ml nasyconego roztworu weglanu sodu i nadmiarem stalego weglanu sodu.Dodaje sie 10 g bezwodnego siarczanu magnezu, mieszanine przesacza sie i przesacz zakwasza 2 ml 9,6 n etanolowego roztworu chlorowodoru. Roztwór zateza sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem dodaje 100 ml octanu etylu i zateza znowu do sucha pod zmniejszonym cisnieniem.Nastepnie dodaje sie 100 ml octanu etylu i po mieszaniu w ciagu 1 godziny w temperaturze 25°C produkt odsacza sie i suszy pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 3,0 g (51,0%) chlorowodorku estru asukcynimido- propylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w postaci solwatu z etanolem. Produkt na plytce12 94 447 pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemionkowym z uzyciem jako ukladu rozwijajacego roztworu.skladajacego sie z 30% objetosciowych metanolu i 70% objetosciowych benzenu, wykazuje Rp = 0,63.Analiza elementarna dla Ct 7H2 2 N2 06 • HC| • Ca H5OH Obliczono: C-52,71; H-6,75; N-6,47 Oznaczono: C-53,62; H-6,51; N-6,32 Przyklad XII. A. Wytwarzanie N-chlorometyloimidu kwasu glutarowego Oo roztworu 9,0 g (0,063 mola) N-hydroksymetyloimidu kwasu glutarowego w 50 ml benzenu w tempera¬ turze 40°C dodaje sie powoli 8,35 g (0,070 mola) chlorku tionylu. Po dodaniu calej ilosci chlorku tionylu roztwór miesza sie w temperaturze wrzenia wciagu 1,5 godziny, a nastepnie w temperaturze pokojowej jeszcze wciagu dalszej 1,5 godziny. Benzen usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 30-40°C.Pozostalosc destyluje sie, uzyskujac 5,4 g (53%) N-chlorometyloimidu kwasu glutarowego o temperaturze wrzenia 97-100°C przy 0,1 mm Hg.B. Wytwarzanie estru glutarimidometylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylornetylenodwuoksyfeny- lo)-2-metyloalaniny. Roztwór 10,2 g (0,020 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfeny- lo)-2-metyloalaniny, 2,02 g (0,020 mola) trójetyloaminy i 3,23 g (0,020 mola) N-chlorometyloimidu kwasu glutarowego w 20 ml dwumetyloformamidu miesza sie w temperaturze 70°C w ciagu 5 godzin nastepnie w temperaturze 20-30°C w ciagu 5 godzin i w koncu wlewa sie do 200 ml wody.Produkt ekstrahuje sie trzema porcjami po 100 ml octanu etylu, przemywa 50 ml 5% roztworu wodorotlen¬ ku sodu, 50 ml wody i 50 ml nasyconego roztworu chlorku sodu i suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesaczeniu rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 12,1 g (95%) estru glutarimido¬ metylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny. Rp = 0,14 na plytce pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemionkowym z uzyciem jako rozpuszczalnika rozwijajacego chloro¬ formu.C. Wytwarzanie chlorowodorku estru glutarimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalani- ny- Roztwór 12 g (0,0189 mola) estru glutarimidometylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometyleno- dwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny w 130 ml mieszaniny 25% objetosciowych absolutnego etanolu i 75% objetos¬ ciowych octanu etylu uwodarnia sie z dodatkiem 5g 10% palladu na weglu w temperaturze 20-25°C przy poczatkowym cisnieniu wodoru 2,8 kg/cm2. Reakcje prowadzi sie wciagu 18 godzin do braku pochlaniania wodoru.Po odsaczeniu katalizatora i zatezeniu mieszaniny do sucha pod zmniejszonym cisnieniem pozostalosc rozpuszcza sie w 200 ml roztworu 10% objetosciowych absolutnego etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu i miesza z 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i nadmiarem stalego weglanu wciagu 2 minut Dodaje sie g bezwodnego siarczanu magnezu i odsacza sie go po 5 minutach. Rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszo¬ nym cisnieniem, pozostalosc przemywa 25 ml heksanu, 25 ml octanu etylu i suszy pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc poddaje sie dzialaniu, jak to zostalo opisane uprzednio, weglanu sodu w celu usuniecia malych ilosci a-metylo-3,4-dwuhydroksyfenyloalaniny i przeprowadza w chlorowodorek za pomoca dodatku 3 ml 9,6 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru, uzyskujac -, 3,0 g (36%) chlorowodorku estru glutarimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w postaci solwatu z octanem etylu. Pro¬ dukt jest jednorodny w badaniu metoda chromatografii cienkowarstwowej. Rp produktu na plytce pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemionkowym z uzyciem jako ukladu rozwijajacego mieszanine 30% objetosciowych metanolu i 70% objetosciowych benzenu, wynosi 0,56.Analiza elementarna dla C16H20N2O6 • HC| • 3/4C4H802 Obliczono: C-51,99; H-6,20; N-6,38 Oznaczono: C-52,15; H-6,45; N-6,53 Przyklad XIII. A. Wytwarzanie 2-[L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylornetylenodwuoksyfenylo)- 2-me- tyloalanilooksymetylo]-1,2-benzizotiazol-(2H)-ono-3-dwutlenku-1,1.Roztwór 7,65 g (0,015 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalan- iny, 1,5 g (0,015 mola) trójetyloaminy i 3,0 g (0,015 mola) N-chlorometylosacharyny w 15 ml dwumetyloforma¬ midu ogrzewa sie w temperaturze 75-80°C wciagu 17 godzin, a nastepnie wlewa do 150 ml wody. Produkt ekstrahuje sie trzema porcjami po 100 ml octanu etylu, przemywa 50 ml nasyconego roztworu wodoroweglanu sodu, 50 ml i 50 ml nasyconego roztworu chlorku sodu i suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu.Po przesaczeniu rozpuszczalniki usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 9,3 g (100%) 2-[L-N-karbobenzoksy -3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo) -2-metyloalanilooksymetylo]-1,2- benzizotia- zol-(2H)-ono-3-dwutlenku-1,1. Rp na plytce pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemionkowym stosujac jako uklad rozwijajacy chloroform, wynosi 0,32.94 447 13 B, Wytwarzanie chlorowodorku 2-[L.3-(3,4*dwuhydroksyfcnylo) -2-metyloalanilooksymetylo]-1,2- benzizo- tlajoM2H)-ono-3-dwutlenku-1,1.Roztwór 3,0 g (0,0043 mola) 2-[L-N-karbobanzok$y-3-(3,4-dwufanylometylanodwuoktyfenylo) -2-metylo alanllook$ymetylo]"1 ,2-benzizotiazol-2H-ono-3-dwutlenku«1,1 w 100 ml absolutnego etanolu I 6 ml 8 n etanolo- wego roztworu bezwodnego chlorowodoru poddaje sie uwodornieniu w temperaturze 20-25°C, przy poczatkow¬ ym cisnieniu wodoru 2,45 kg/cm2, stosujac dodatek 1,5g 10% palladu na weglu. Uwodornianie prowadzi sie w ciagu 20 godzin do chwili braku pochlaniania wodoru.Po odsaczeniu katalizatora i zatezenia roztworu do sucha, pozostalosc miesza sie z 50 ml octanu etylu wciagu 1 godziny, a nastepnie zdekantowuje sie octan etylu. Pozostalosc rozpuszcza sie w200 ml mieszaniny % objetosciowych etanolu i 80% objetosciowych octanu etylu i miesza sie z 10 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i nadmiarem stalego weglanu sodu. Dodaje sie 10 g bezwodnego siarczanu magnezu i po uplywie 5 minut odsacza sie go, a przesacz zakwasza dodatkiem 1 ml 9,6 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru.Rozpuszczalniki usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 0,2 g (10,0%) chlorowodorku 2-[L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo) -2-metyloalanilooksymetylo)]-1,2- benzizotiazoM2H)-ono-3-dwutlenku-1,1 w postaci solwatu z octanem etylu. Rp na plytce pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemionkowym z uzyciem jako ukladu rozwijajacego, mieszaniny równych ilosci objetosciowych benzenu, wody, kwasu octowego, n-butanolu i acetonu, wynosi 0,74.Analiza elementarna dla C18Hl8N207 • HC| • 1/4C4Hg03 Obliczono: C^49,08; H-4,55; N-6,03 Oznaczono: C-49,27; H-4,76; N-5,65 Przyklad XIV. A. Wytwarzanie 1-metylo-2-[i--N-karbobenzoksy-3-.(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyo- lalanilooksymetyloj-imidazolu.Roztwór 7,8,g (0,0226 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny, 4,2 g (0,042 mola) trójetyloaminy i 3,34 g (0,0256 mola) 1-metylo-2-chlorometyloirnidazolu w 20 ml dwumetylofor- mamidu ogrzewa sie w temperaturze 70-75°C w ciagu 10 godzin, a nastepnie wlewa sie do 200 ml wody.Produkt ekstrahuje sie trzema porcjami po 100 ml octanu etylu, przemywa 50 ml nasyconego roztworu wodoroweglanu sodu, 50 ml nasyconego roztworu chlorku sodu i zateza pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 2,2 g (22%) 1-metylo-2-[L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalanilooksymetylo]-i- midazolu jednorodnego na podstawie chromatografii cienkowarstwowej na fluorescencyjnym zelu krzemionko¬ wym, stosujac jako uklad rozwijajacy mieszanine 15% objetosciowych metanolu i 85% objetosciowych chloroformu. Rp = 0,66.B. Wytwarzanie dwuwodzianu dwuchlorowodorku L-1-metylo-2-[-2- (3,4-dwuhydroksybenzylo)-alanilo- oksymetyloj-imidazolu.Roztwór 2,1 g (4,78 milimola) 1-metylo-2-[L-N-karbobenzóksy-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloal»ni- looksymetyloj-imidazolu w 100 ml absolutnego etanolu uwodarnia sie z dodatkiem 1 g 10% palladu na weglu, w ciagu 4 godzin stosujac poczatkowe cisnienie wodoru 2,45 kg/cm2.Po odsaczeniu katalizatora i zatezeniu przesaczu do objetosci 50 ml pod zmniejszonym cisnieniem, dodaje sie 2 ml 9,6 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru i usuwa pozostale rozpuszczalniki pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc miesza sie z 200 ml roztworu 20% objetosciowych etanolu i 80% objetosciowych octanu etylu oraz z 10 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i nadmiarem stalego weglanu sodu. Dodaje sie 10g bezwodnego siarczanu magnezu i pozostawia wciagu 5 minut Po odsaczeniu siarczanu magnezu przesacz zakwasza sie dodatkiem 1 ml 9,6 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru.Rozpuszczalniki usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 0,2 g (8,5%) dwiwodzianu dwuchloro¬ wodorku L-1-metylo-2-[2-(3f4-dwuhydroksybenzylo)alanilooksymetylo]-imidazolu w postaci solwatu z octanem etylu. Rp na plytce pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemionkowym z uzyciem, jako ukladu rozwijajacego równych objetosciowo czesci n-butanolu, kwasu octowego, wody, benzenu i acetonu.Analiza elementarna dla C18H19N304 -2HC|2H20- 1(2C4Hl02 Obliczono: C-44,55; H-6f34; N-9,17 Oznaczono: C-44,62; H-6,84; N-8,95 Przyklad XV. A. Wytwarzanie 1-metylo-3-chlorometylohydantoiny. ml chlorku tionylu dodaje sie powoli wciagu 20 minut do intensywnie mieszanej mieszaniny 25g (0,173 mola) 1-metylo-3-hydroksymetylohydantoiny i 160 ml benzenu w temperaturze wrzenia. Pomieszaniu wciagu 2 godzin w temperaturze wrzenia, mieszanine reakcyjna zateza sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem, dodaje 70 ml benzenu i ponownie zageszcza do sucha.Po jeszcze jednym powtórzeniu tej operacji, pozostalosc ekstrahuje sie trzema porcjami po 100 ml czterochlorku wegla. Po usunieciu rozpuszczalników pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskuje sie 15,7 g (55,7%) 1-mety lo-3-chlorometylohydantoiny.14 94 447 * B. Wytwarzanie 1-metylo^^L-N-karbobenzoksy-3-(3AdwufenylometylencKlwuoksyfenylo)-2-metyloalanh looksymetyloj-hydantoiny. Roztwór 10,2 g (0,020 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksy- fenylo)-2-metyloalaniny, 2,1 g (0,021 mola) trójetyloaminy i 3,25 g (0,020 mola) 1-metylo-3-chlorometylohy- dantoiny w 23 ml dwumetyloformamidu ogrzewa sie w temperaturze 70°C w ciagu 18 godzin, a nastepnie wlewa do 230 ml wody.Produkt ekstrahuje sie trzema porcjami po 100 ml octanu etylu, przemywa 50 ml 5% roztworem wodoro¬ tlenku sodu, 50 ml wody i 50 ml nasyconego roztworu chlorku sodu, a nastepnie suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesaczeniu rozpuszczalniki usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 11,7 g (92%) 1-metylo-34L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)'2-metyloalanilooksymetylo]- hydantoiny.C. Wytwarzanie wodzianu chlorowodorku L-1-metylo-3-[2-(3f4-dwuhydroksybenzylo)-alanilooksymetylo]- hydantoiny.Roztwór 4,0 g (6,3 milimola) 1-metylo-3-[L-N-karbobenzoksy-3- (3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)- -2- metyloalanilooksymetylo]-hydantoiny w 140 ml absolutnego etanolu uwodarnia sie z dodatkiem 2g 10% palladu na weglu w ciagu 20 godzin, stosujac poczatkowe cisnienie wodoru 2,52 kg/cm2.Po odsaczeniu katalizatora izatezeniu przesaczu do sucha, pozostalosc przemywa sie 100 ml heksanu.Substancje nierozpuszczalna w heksanie rozpuszcza sie w 150 ml mieszaniny 10% objetosciowych metanolu i 90% objetosciowych octanu etylu, miesza z 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i nadmiarem weglanu sodu i suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesaczeniu, przesacz zakwasza sie dodatkiem 2 ml 9,6 n roztworu bezwodnego chlorowodoru w etanolu i zateza do sucha pod zmniejszonym cisnieniem.Pozostalosc miesza sie z 80 ml octanu etylu w ciagu 3 godzin, saczy i suszy pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 0,50 g (18%) wodzianu chlorowodorku L-1-metylo-3-[2-(3,4-dwuhydroksybenzylo)- alanilooksymety- lo]-hydantoiny w postaci solwatu z octanem stylu.Analiza elementarna dla ClsH19N306 • HC| • HaO • 1/2C4Ht02 Obliczono: C-46,84; H-6,01; N-9,64 Oznaczono: C-46,28; H-6,09; N-9,06 Przyklad XVI. A. Wytwarzanie estru 2-fenoksyetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylomeno- dwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny.Roztwór 4,5 g (0,0088 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaiv iny, 0,90 g (0,009 mola) trójetyloaminy i 1,81 g (0,009 mola) eteru 2-bromoetylofenylowego w 15 ml dwumetyloformamidu ogrzewa sie w temperaturze 70-75°C w ciagu 24 godzin. Nastepnie roztwór ochladza sie i wlewa do 150 ml wody. Produkt ekstrahuje sie trzema porcjami po 100 ml eteru etylowego, przemywa 50 ml % roztworu wodorotlenku sodu, 50 ml wody i 50 ml nasyconego roztworu chlorku sodu i suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu.Po przesaczeniu, rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 4,8 g (86,5%) estru 2-fenoksyetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny. Jednorod¬ nosc zwiazku stwierdzono na podstawie chromatografii cienkowarstwowej na fluorescencyjnym zelu krzemionko¬ wym, stosujac jako uklad rozwijajacy chloroform. Rp = 0,91.B. Wytwarzanie pólwodzianu chlorowodorku estru 2-fenoksyetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksybenzylo)-ala¬ niny, i ¦ Roztwór 4,7 g (7,5 milimola) estru 2-fenoksyetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometyleno- dwuoksyfenylo)-2- metyloalaniny w 120 ml absolutnego etanolu uwodarnia sie z dodatkiem 1,7 g 10% palladu na weglu wciagu 20 godzin, stosujac poczatkowe cisnienie wodoru 1,4 kg/cm2. Po odsaczeniu katalizatora, rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, a pozostalosc poddaje sie rozdzialowi na kolumnie chromatograficznej napelnionej 75 g zelukrzemionkowego # Elucje prowadzi sie, stosujac mieszanine 5% objetosciowych metanolu i 95% objetosciowych benzenu, uzyskujac 1,42 g (58%) estru w postaci zasady o temperaturze topnienia równej 35-42°C. Jednorodnosc stwierdzono, na podstawie chromatografii cienkowarstwowej na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym, stosujac jako uklad rozwijajacy mieszanine 30% objetosciowych metanolu i 70% objetosciowych benzenu Rp ¦ 0,52.Zasade przeksztalca sie w chlorowodorek, rozpuszczajac ja w 25 ml mieszaniny 50% objetosciowych chloroformu i 50% objetosciowych metanolu i zakwaszajac 2 ml 9,6 n bezwodnego etanolowego roztworu chlorowodoru. Rozpuszczalniki usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac pólwodzian chlorowodorku estru 2-fenoksyetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksybenzylo)-alaniny.Analiza elementarna dla C18H21 NO, • HCl • 1/2H20 Obliczono: C-57,37; H-6,15; N-3,72 Oznaczono: C-57,17; H-6,16 N-3,41.94447 15 P r z'y k l a d XVII. A. Wytwarzanie estru 2-sukcynimidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylo- metylenodwuoksyfenylo -2-metyloalaniny.Roztwór 4,5 g (8,8 milimola) L-N-karbobenzoksy-3-(3t4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalan- iny, 0,90 g (9 milinoli) trójetyloaminy i 1,85 g (9,3 milimola) N-(2-bromoetylo)-imidu kwasu bursztynowego w 15 ml dwumetyloformamidu ogrzewa sie w temperaturze 95°C w ciagu 19 godzin. Nastepnie roztwór ochladza sie i wlewa do 150 ml wody. - Produkt ekstrahuje sie trzema porcjami po 100 ml eteru etylowego, przemywa 50 ml 5% roztworu wodorotlenku sodu, 50 ml wody i 50 ml nasyconego roztworu chlorku sodu i suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po odsaczeniu srodka suszacego, rozpuszczalniki usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 4,8,g (86%) estru 2-sukcynimidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylornetylenodwuoksyfenylo) -2-met¬ yloalaniny, jednorodnego na podstawie chromatografii cienkowarstwowej na fluorescencyjnym zelu krzemionko¬ wym, stosujac jako uklad rozwijajacy chloroform Rp = 0,27.B. Wytwarzanie pólwodzianu chlorowodorku estru 2-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)- -2-metyloalaniny.Zawiesine 2,5 g (3,94 milimola) estru 2-sukcynimidoetylowego L-N-karbobenzok$y-3-(3,4-dwufenylomety- lenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny w 75 ml metanolu, 75 ml etanolu i 3 ml 7,6 n etanolowego bezwodnego roztworu chlorowodoru poddaje sie uwodornieniu wciagu 20 godzin z dodatkiem 1,2g 10% palladu na weglu, stosujac poczatkowe cisnienie wodoru równe 1,4 kg/cm2.Po odsaczeniu katalizatora, rozpuszczalniki usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem i pozostalosc miesza sie z 25 ml benzenu, a nastepnie z 25 ml octanu etylu. Substancje nierozpuszczalna poddaje sie dzialaniu 100 ml mieszaniny 10% etanolu i 90% etylu (% objetosciowe), 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 5 g stalego weglanu sodu. Faze organiczna suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i zateza pod zmniejszonym cisnieniem. Nastepnie dodaje sie 1 ml 9,6 n etanolowego bezwodnego roztworu chlorowodoru. Po usunieciu rozpuszczalników pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskuje sie 0,5 (33%) pólwodzianu chlorowodorku estru 2-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydrokayfenylo)-2-metyloalaniny, jednorodnego na podstawie chromato¬ grafii cienkowarstwowej, Rp = 0,4 na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym, stosujac jako uklad rozwijajacy mieszanine 30% objetosciowych metanolu i 70% objetosciowych benzenu.Analiza elementarna dla C16H20N206 • HC| • 1/2H20 Obliczono: C-50,33; H-5,54; N-7,34 Oznaczono: C-50,89; H-5,65; N-7,22 Przyklad XVIII. A. Wytwarzanie estru 1,2-etylenowego dwu[L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylome- tylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny].Roztwór 10,18 g (0,020 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloala- niny, 2,12 g (0,021 mola) trójetyloaminy i 0,99 g (0,010 mola) 1,2-dwuchloroetanu w 35 ml dwumetyloformami¬ du miesza sie w atmosferze azotu w temperaturze 105-110°C wciagu 28 godzin i wlewa nastepnie do 400 ml zimnej wody. Produkt wyekstrahowuje sie do 800 ml eteru etylowego, przemywa 100 ml 5% roztworu wodorotlenku sodu 100 ml wody, suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i zateza pod zmniejszonym cisnieniem. < Pozostalosc poddaje sie rozdzialowi chromatograficznemu na 800 g zelu krzemionkowego, stosujac jako eluent chloroform. Uzyskuje sie 2,25g (2,15%) estru 1,2-etylenowego dwu[L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufeny- lometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny], B. Wytwarzanie szczawianu estru LfL-2-[2-(3,4-dwufenylometylenodwuoksybenzylo)-alanilooksy]-etylowe- go-2-(3,4-dwuhydroksybenzyloalaniny.Roztwór 2,25 g (2,2 milimola) estru 1,2-etylenowego dwu[ L-N-karbobenzoksy-3-( 3,4-dwufenylome- tylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny] w 100 ml absolutnego etanolu uwodarnia sie w ciagu 28 godzin z dodat¬ kiem 1,2 g 10% palladu na weglu, stosujac poczatkowe cisnienie wodoru równe 2,1 kg/cm3. Uwodarnianie prowadzi sie do chwili braku pochlaniania wodoru. Po odsaczeniu katalizatora, rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem.Pozostalosc miesza sie wciagu 15 minut ze 100 ml mieszaniny 10% etanolu i 90% octanu etylu (% objetosciowe), 2 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 3 g stalego weglanu sodu, a nastepnie saczy. Przesacz suszy sie nad bezwodnym siarcznem magnezu, saczy i zateza pod zmniejszonym cisnieniem.Pozostalosc poddaje sie rozdzialowi chromatograficznemu na zelu krzemionkowym, eluujac mieszanine % objetosciowych metanolu i 70% objetosciowych benzenu. Uzyskuje sie 220 mg produktu. Produkt ten przeksztalca sie w szczawian w roztworze 10 ml etanolu z dodatkiem 500 mg kwasu szczawiowego na drodze wytracenia osadu za pomoca potrzebnej ilosci eteru etylowego.Po rozpuszczeniu osadu w 10 ml etanolu i ponownym wytraceniu, za pomoca potrzebnej ilosci eteru, uzyskuje sie 246 mg (14%) szczawianu estru L,L-2-[2-(3,4-dwufenylornety lenodwuoksybenzylo)-alanilooksy]- -etylowego-2-(3,4-dwuhydroksybenzylo)-alaniny.16 94 447 * » Analiza elementarna dla C3sH36N208 • 2C2H204 Obliczono: C-59,08; H-5,08; N-3,53 Oznaczono: C-59,15; H-5,18; N-3,55 P r z y k l a d XIX. A. Wytwarzanie estru 2-ftalimidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylomet- ylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny.Roztwór 100,18 g (0,020 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2- -metyloalaniny, 2,12 g (0,021 mola) trójetyloaminy i 5,08 g (0,020 mola) N-(2-bromoetylo)-ftalimidu w30 ml dwumetyloformamidu miesza sie w atmosferze azotu w temperaturze 105—110°C wciagu nocy, a nastepnie wlewa do 600 ml lodowatej wody. Produkt ekstrahuje sie trzema porcjami po 100 ml eteru etylowego i przemywa 50 ml wody.Ekstrakt eterowy suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy izateza pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac gumowate cialo stale. Produkt ten poddaje sie chromatografii na zelu krzemionkowym, stosujac jako eluent chloroform. Uzyskuje sie 10,88 g (80%) estru 2-ftalimidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4- dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny RF produktu na plytce pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemionkowym, przy uzyciu jako ukladu rozwijajacego chloroform, wynosi 0,53.B. Wytwarzanie chlorowodorku estru 2-ftalimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny.Roztwór 10,88 g (0,0159 mola) estru 2-ftalimidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(34-dwufenylometyleno- dwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny w 125 ml octanu etylu uwodarnia sie z dodatkiem 6 g 10% palladu na weglu, stosujac poczatkowe cisnienie wodoru równe 2,17 kg/cm*. Uwodarnianie prowadzi sie w ciagu 5 godzin do chwili braku spadku cisnienia wodoru.Po odsaczeniu katalizatora i usunieciu rozpuszczalnika pod zmniejszonym cisnieniem, pozostalosc rozpusz¬ cza sie w 150 ml absolutnego etanolu, zawierajacego 4 ml 5,15 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowo¬ doru i uwodarnia z dodatkiem 4,3g 10% pelladu na weglu pod cisnieniem 1,89—2,66 kg/cm2 wciagu 5 dni.W ciagu tego czasu dodaje sie jeszcze 4,3 g palladu na weglu.Po odsaczeniu katalizatora i zatezeniu przesaczu pod zmniejszonym cisnieniem, pozostalosc przemywa sie 100 ml eteru naftowego i rozpuszcza w eunolu. Produkt wytraca sie trzykrotnie, dodajac kazdorazowo potrzebna do wydzielenia osadu porcje eteru etylowego.Produkt suszy sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 2,80 g (41,8%) chlorowodorku estru 2-ftalimi¬ doetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo—2-metyloalaniny, o temperaturze topnienia 138,0—140,0°C z rozkla¬ dem. Jednorodnosc produktu stwierdzono na podstawie chromatografii cienkowarstwowej na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym, stosujac jako uklad rozwijajacy mieszanine 50% objetosciowych metanolu i 50% objetosciowych benzenu Rp = 0,61.Analiza elementarna dla C20H2 0N206 • HC| Obliczono: C-57,07; H-5,03; N-6,65; Cl-8,42 Oznaczono: C-56,31; H-5f62; N-6,48; C|-8,75 Przyklad XX A Wytwarzanie estru 2-acetoksyetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufeny lornetyle- nodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny.Roztwór 10,0 g (0,0196 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloala- niny, 2,39 g (0,0235 mola) trójetyloaminy i 2,40 g (0,0196 mola) octanu 2-chloroetylu w 30 ml dwumetylofor¬ mamidu miesza sie wciagu 20 godzin w atmosferze azotu w temperaturze 110°C, a nastepnie wlewa do 500 ml lodowatej wody. Produkt ekstrahuje sie czterema porcjami po 200 ml eteru etylowego. Polaczone ekstrakty eterowe przemywa sie 200 ml wody, 200 ml 5% roztworu wodorotlenku sodu i 200 ml wody. Po wysuszeniu nad bezwodnym siarczanem magnezu i przesaczeniu, rozpuszczalniki usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem.Pozostalosc chromatografuje sie na 700 g zelu krzemionkowego, stosujac jako eluent mieszanine 5% metanolu i 95% chloroformu (% objetosciowe). Uzyskuje sie 5,60 g (48% estru 2-acetoksyetylowego L-N-karbobenzoksy-3- (3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny. .B. Wytwarzanie estru 2-acetoksyetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny.Roztwór 5,60 g (0,0094 mola) estru 2-acetoksyetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometyleno- dwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny w 100 ml absolutnego etanolu uwodarnia sie z dodatkiem 2,8 g 10% palladu na weglu w ciagu 24 godzin. Uwodornianie prowadzi sie do chwili ustania pochlaniania wodoru.Po odsaczeniu katalizatora i usunieciu rozpuszczalników pod zmniejszonym cisnieniem, pozostalosc przemywa sie 100 ml eteru naftowego i rozpuszcza sie w 124 ml mieszaniny 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu. Do roztworu dodaje sie 6,2 g weglanu sodu i 4 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i miesza sie w ciagu 20 minut.Mieszanine saczy sie, suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu, ponownie saczy i zateza pod zmniejszo¬ nym cisnieniem. Pozostalosc chromatografuje sie na zelu krzemionkowym, przeprowadzajac elucje mieszanina94447 17 % objetosciowych etanolu i 80% benzenu. Produkt rekrystallzuje sie na drodze rozpuszczenia w octanie etylu I dodania potrzebnej do wydzielenia osadu Ilosci cykloheksanu. Uzyskuje sie 1,01 g (36%) estru 2-acetoksyetylo- wego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalanlny o temperaturze topnienia 114-118°C z rozkladem.Analiza elementarna dla Ct 4 H|9 NO* Obliczono: C-56,55; H-6,44; N-4,71 Oznaczono: C-56,64; H-8,83; N-4,33 Przyklad XXI. A. Wytwarzanie estru 2-benzamidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylome- tylenodwuoksyfenylo)~2-rnetyloalaniny.Roztwór 10,0 g (0,0196 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloala- niny, 2,11 g (0,021 mola) trójetyloaminy i 3,64 g (0,0196 mola) N-(2-chloroetylo)-benzamidu w 20 ml dwumety- loformamidu miesza sie w atmosferze azotu w temperaturze 110°C wciagu 20 godzin, a nastepnie wlewa do 400 ml lodowatej wody. Wydzielony osad odsacza sie, przemywa 200 ml wody i rozpuszcza w 200 ml eteru etylowego. ¦ Roztwór eterowy przemywa sie 50 ml 5% roztworu wodorotlenku sodu, 50 ml wodyi suszy nad bezwod¬ nym siarczanem magnezu. Srodek suszacy odsacza sie a przesacz zateza pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 11,21 g (87%) estru 2-benzamidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-me- tyloalaniny Rp produktu na plytce chromatograficznej pokrytej fluorescencyjnym zelem krzemionkowym, przy uzyciu jako ukladu rozwijajacego mieszanine 5% metanolu i 95% chloroformu (% objetosciowe), wynosi 0,7.B. Wytwarzanie pólwodzianu szczawianu estru 2-benzamidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo—2-me- tyloalaniny.Roztwór 11f21 g (0,017 mola) estru 2-benzamidoetylowego L-N-karbobenzoksy-3- (3,4-dwufenylornetyle- nodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny w 100 ml absolutnego etanolu uwodarnia sie z dodatkiem 5,5 g 10% palladu na weglu przy poczatkowym cisnieniu wodoru 2,1 kg/cm2. Uwodarnianie prowadzi sie wciagu 7 godzin. Po odsaczeniu katalizatora i usunieciu rozpuszczalnika pod zmniejszonym cisnieniem, pozostalosc miesza sie w 100 ml eteru naftowego w ciagu nocy.Substancje nierozpuszczalna rozpuszcza sie w 250 ml mieszaniny 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu, wytrzasa wciagu 10 minut z 12 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i,12g weglanu sodu, a nastepnie saczy. Przesacz suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i zateza do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc poddaje sie dzialaniu 1,3 g kwasu szczawiowego, rozpuszczonego w 25 ml absolutnego etanolu i wydziela sól szczawianów^ dodatkiem potrzebnej ilosci eteru etylowego.Rozpuszczanie w etanolu i wytracanie potrzebna iloscia eteru etylowego przeprowadza sie jeszcze dwukrot¬ nie. Uzyskuje sie 1,60 g (23%) pólwodzianu szczawianu estru 2-benzamidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfeny- lo)-2-metyloalaniny. Jednorodnosc produktu stwierdzono na podstawie chromatografii cienkowarstwowej na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym, stosujac jako uklad rozwijajacy mieszanine 50% objetosciowych metanolu i,50% objetosciowych chloroformu Rp = 0,44. • Analiza elementarna dla C19H2 2 N205 • 1/2C2H204* 1/2H20 Obliczono: C-58,24; H-5,86; N-6,79 Oznaczono: C-58,39; H-5,73; N-6,37 Przyklad XXII. A. Wytwarzanie estru naftalimidometylowego L-N-karbobenzoksy-3-( 3,4-dwufenylo¬ rnetylenodwuoksyfenylo)-2-metyloa laniny.Roztwór 10,2 g (0,020 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalan- iny, 2,02 g (0,020 mola) trójetyloaminy i 49 g (0,020 mola) N-chlorometylonaftalimidu w 50 ml dwumetylofor- mamidu miesza sie w temperaturze 90°C wciagu 20 godzin, a nastepnie wlewa do 500 ml lodowatej wody.Produkt ekstrahuje sie 200 ml octanu etylu, przemywa 50 ml 5% roztworu wodorotlenku sodu, 50 ml wody i 50 ml nasyconego roztworu chlorku sodu, a nastepnie suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu." Po przesaczeniu rozpuszczalniki usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 13,1 g (91%) estru naftalimidometylowego L-N-karbobenzoksy-3- (3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny.B. Wytwarzanie chlorowodorku estru naftalimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalani- ny. Roztwór 13 g (0,0181 mola) estru naftalimidometylowego L-N-karbobenzoksy-3- (3,4-dwufenylornetyleno- dwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny w 150 ml mieszaniny 25% objetosciowych absolutnego etanolu i 75% objetos¬ ciowych octanu etylu uwodarnia sie z dodatkiem 5 g 10% palladu na weglu w temperaturze 25°C. Uwodarnianie prowadzi sie przy poczatkowym cisnieniu wodoru 2,8 kg/cm2 w ciagu 24 godzin do chwili braku pochlaniania wodoru. < Po odsaczeniu katalizatora i zatezeniu przesaczu pod zmniejszonym cisnieniem, pozostalosc rozpuszcza sie w 200 ml mieszaniny 10% absolutnego etanolu i 90% octanu etylu (% objetosciowe) i miesza sie wciagu 1018 94 447 minut z 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu I 5g stalego weglanu sodu. Mieszanine saczy sie, suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy ponownie I zateza pod zmniejszonym cisnieniem.Pozostalosc przemywa sie 100 ml heksanu w celu usuniecia dwufenylometanu, rozpuszcza w 25 ml absolutnego etanolu, zakwasza sie 6 ml 8n etanolowego bezwodnego roztworu chlorowodoru i dodaje eter etylowy do wytracenia chlorowodorku estru naftalimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)«2-metyloala- niny.Przyklad XXIII, A. Wytwarzanie racemicznej N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloala- niny- Oo roztworu 8,0 g (0,378 mola) racemicznej DL:-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w 60 ml 2 n roztworu wodorotlenku sodu umieszczonego w atmosferze azotu dodaje sie przy mieszaniu roztwór 9 ml chlorku karbobenzoksylu w 25 ml eteru dwuetylowego. Po mieszaniu w temperaturze 0°C w ciagu 1 godziny, a nastepnie wciagu 1 godziny w temperaturze 25°C, mieszanine reakcyjna ekstrahuje sie 50 ml eteru dwuetylowego. Faze wodna zakwasza sie do pH 3 za pomoca 6 n kwasu solnego i surowy produkt ekstrahuje sie 100 ml octanu etylu i przemywa trzema porcjami po 35 ml wody. Po wysuszeniu nad bezwodnym siarczanem magnezu i przesaczeniu, rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 4,5 g (34%) racemicznej N-karbobenzoksy-3- -(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w postaci lepkiego oleju.B. Wytwarzanie racemicznego chlorowodorku estru piwaloilook$ymetylowego3-(3,4-dwuhydrok$yfenylo)- -2-metyloalaniny.Roztwór 4,2 g (0,012 mola) racemicznej N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny, 1,3 g (0,013 mola) trójetyloaminy i 1,26 g (0,013 mola) estru chlorometylowego kwasu piwa Iowego w 20 ml dwu mety loformam idu miesza sie w temperaturze 90°C w ciagu 20 godzin, a nastepnie wlewa do 200 ml wody.Produkt ekstrahuje sie 100 ml octanu etylu i przemywa 25 ml nasyconego roztworu wodoroweglanu sodu i,25 ml wody.Po wysuszeniu nad bezwodnym siarczanem magnezu i przesaczeniu, przesacz zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac pozadany ester pochodnej N-karbobenzoksylowej. Substancje te rozpuszcza sie w 100 ml absolutnego etanolu, zawierajacego 10 ml 9,6 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru i poddaje uwodornieniu z dodatkiem 3g 10% palladu na weglu wciagu 24 godzin, do chwili stwierdzenia braku pochlaniania wodoru. Stosuje sie poczatkowe cisnienie wodoru równe 2,45 kg/cm3.Po odsaczeniu katalizatora, przesacz zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszcza sie w 25 ml wody, alkalizuje dodatkiem nasyconego roztworu weglanu sodu do pH 8 i nierozpuszczalny produkt ekstrahuje 100 ml octanu etylu. Po wysuszeniu fazy organicznej nad bezwodnym siarczanem magnezu, srodek suszacy odsacza sie dodaje 5 ml 9,6 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru i zageszcza roztwór pod zmniejszonym cisnieniem.Uzyskuje sie 1,5 g (22,6%) chlorowodorku racemicznego estru piwaloilooksymetylowego 3-(3,4-dwuhydro- ksyfenylo)-2-metyloalaniny. Jednorodnosc produktu stwierdzono na podstawie chromatografii cienkowarstwo¬ wej na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym, stosujac jako uklad rozwijajacy mieszanine n-butanolu, kwasu octowego i wody w stosunkach objetosciowych 5 : 2 :3. Rp = 0,86.Przyklad XXIV. Wytwarzanie chlorowodorku estru 2-acetarrridoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfe- nylo)-2-mety!oalaniny.Zawiesine 88,3 (0,30 mola) chlorowodorku L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w postaci solwa- tu etanolowego (uzyskany w wyniku zageszczenia pod zmniejszonym cisnieniem etanolowego roztworu chloro¬ wodorku) i 146,4 g (1,42 mola) N-acetyloetanoloaminy ogrzewa sie w atmosferze azotu do temperatury 104-108°C. Nastepnie, przy mieszaniu, dodaje sie wciagu 15 minut 84,8 g (0,713 mola) chlorku tionylu.Podczas dodawania chlorku tionylu, mieszanina reakcyjna obficie sie pieni.Po dodaniu calej ilosci chlorku tionylu, mieszanine ogrzewa sie przy mieszaniu w temperaturze 104-108°C w ciagu 18 godzin. Dodaje sie nastepna porcje 42,4 g (0,357 mola) chlorku tionylu w ciagu 7 minut i ogrzewa mieszanine przy mieszaniu w temperaturze 104-108°C wciagu dalszych 3,5 godziny. Nastepnie mieszanine ochladza sie do temperatury 30°C i zateza pod zmniejszonym cisnieniem do uzyskania lepkiego oleju.Otrzymany olej zawiesza sie w 100 ml chloroformu i chloroform usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem.Operacje te powtarza sie trzy razy, a nastepnie olej przemywa sie benzenem i zdekantowuje benzen. Pozostalosc rozpuszcza sie w 700 ml izopropanolu ido roztworu dodaje sie 6 litrów eteru etylowego. Wydzielony osad przemywa sie 500 ml eteru etylowego, wytrzasa z 6 litrów mieszaniny 10% etanolu i 90% octanu etylu (% objetosciowe), 150 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 100 g weglanu sodu. Ekstrakt organiczny suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i zateza pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac wolna zasade estru acetamidoetylowego. Wolna zasade poddaje sie dzialaniu roztworu 15 g kwasu fumarowego w 300 ml izopropa¬ nolu. Sól z kwasem fumarowym wytraca sie potrzebna iloscia eteru etylowego.94 447 19 Sól z kwasem fumarowym wytraca sie jeszcze raz z izopropanolu eterem etylowym, a nastepnie przeprowa¬ dza sie w wolna zasade na drodze wytrzasania z 200 ml mieszaniny 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu, 20 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i20g stalego weglanu sodu. Wolna zasade przeksztalca sie w chlorowodorek na drodze rozpuszczenia w 100 ml absolutnego etanolu, dodania 10 ml 9,6 n etanolowego bezwodnego roztworu chlorowodoru i wytracenia za pomoca 1 litrów eteru etylowego.Powyzsza operacje wytracania eterem etylowym z etanolu powtarza sie trzy razy i uzyskuje sie 15,1 g (15%) chlorowodorku estru 2-acetamidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny Rp produktu na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym, stosujac jako uklad rozwijajacy mieszanine 50% metanolu i 50% benzenu (% objetosciowe), wynosi 0,57.Analiza elementarna dla C14H20N2O5 • HC| Obliczono: C-50,52; H-6f36; N-8,41 Oznaczono: C-50,49; H-6,69; N-8,49 Przyklad XXV. Wytwarzanie wodzianu wodoroszczawianu estru 3-acetamidopropylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny. 275 ml chlorku tionylu dodaje sie do 250 g póltorawodzianu L~3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalani- ny w temperaturze 25°C i ogrzewa sie mieszanine na lazni parowej. Po ogrzewaniu wciagu 2 godzin, gesta mieszanine reakcyjna rozciencza sie dodatkiem 7,5 ml dwumetyloformamidu rozpuszczonego w 25 ml benzenu i miesza, ogrzewajac na lazni parowej do chwili ustania wydzielania sie gazu. Nastepnie dodaje sie 100 ml benzenu i odsacza sie surowy ester kwasu siarkowego, przemywa 100 ml benzenu, 100 ml chloroformu, 100 ml eteru i suszy pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 280 g posredniego produktu reakcji, jakim jest ester kwasu siarkowego. Temperatura topnienia produktu posredniego wynosi 199°C z rozkladem.Mieszanine 13,7 g surowego estru kwasu siarkowego, 24,98 g (0,212 mola) N-acetylopropanoloaminy i 2 g bezwodnego dwumetyloformamidu miesza sie na lazni parowej wciagu 20 godzin, a nastepnie ochladza.Mieszanine reakcyjna przemywa sie szescioma porcjami eteru etylowego po 200 ml czterema porcjami po 200 ml chlorku metylenu i suszy pod zmniejszonym cisnieniem.Uzyskany pólstaly produkt miesza sie z 200 ml mieszaniny 20% objetosciowych etanolu i 80% objetoscio¬ wych octanu etylu, 20 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 20 g stalego weglanu sodu. Ekstrakt organiczny suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i przesacz dodaje sie do roztworu 3,2 g kwasu szczawiowe¬ go w 50 ml etanolu. ¦ Po usunieciu rozpuszczalników pod zmniejszonym cisnieniem, wydziela sie osad po ponownym rozpuszcze¬ niu w 50 ml etanolu i dodaniu 500 ml eteru etylowego. Produkt ponownie rozpuszcza sie w 50 ml etanolu i wytraca osad dodatkiem 500 ml octanu etylu. Uzyskuje sie wodoroszczawian estru 3-acetamidopropylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w postaci wodzianu. Rp produktu na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym przy uzyciu, jako ukladu rozwiajacego, mieszaniny 25% objetosciowych metanolu i 75% objetosciowych chloroformu, wynosi 0,45. • Analiza elementarna dla C1SH2 2 N2Os • C2H204 • H20 Obliczono: C-48,80; H-6,26; N-6,69 Oznaczono: C-48,73; H-6,85; N-6,68. - Przyklad XXVI. Wytwarzanie wodoroszczawianu estru 2-metylotioetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksy- fenylo)-2-metyloalaniny. 275 ml chlorku tionylu dodaje sie do 250 g póltorawodzianu L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalani- ny w temperaturze 25°Cf a nastepnie mieszanine ogrzewa sie wciagu 2 godzin na lazni parowej. Gesta mieszanine rozciencza sie, dodajac 7,5 ml dwumetyloformamidu w 25 ml benzenu i miesza sie na lazni parowej do chwili ustania wydzielania sie gazu. Dodaje sie 100 ml benzenu, odsacza surowy ester kwasu siarkowego, przemywa 100 ml benzenu, 100 ml chloroformu i 100 ml eteru oraz suszy pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac 280 g surowego estru kwasu siarkowego o temperaturze topnienia 199°C z rozkladem.Mieszanine 30 g surowego estru kwasu siarkowego, 34,6 g (0,375 mola) siarczku 2-hydroksyetylometylowe- go i 6 g bezwodnego dwumetyloformamidu miesza sie na lazni parowej w ciagu 28 godzin i ochladza. Mieszanine reakcyjna przemywa sie czterema porcjami po 100 ml eteru etylowego i trzema po 100 ml chlorku metylenu.Uzyskany produkt miesza sie z 250 ml mieszaniny 20% objetosciowych etanolu i 80% objetosciowych octanu etylu 30 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 60 g stalego weglanu sodu, a nastepnie saczy.Nierozpuszczalna substancje przemywa sie trzema porcjami po 250 ml mieszaniny 20% objetosciowych etanolu i 80% objetosciowych octanu etylu. Faze organiczna laczy sie z pierwszym roztworem etanolowo-octa- nowym, suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu i saczy. Rozpuszczalniki usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, a pozostalosc chromatografuje na zelu krzemionkowym. Cala ilosc 2,3 g produktu eluuje sie mieszanina 25% objetosciowych metanolu i 75% objetosciowych chloroformu. Produkt przeksztalca sie w szczawian na drodze dodania go do roztworu 1,3g kwasu szczawiowego, w 25 ml etanolu i wytracenia potrzebna iloscia eteru etylowego.20 94 447 Po trzykrotnym wytracaniu, stosujac etanol do rozpuszczania i eter etylowy do wytracania produktu, uzyskuje sie 300 mg wodoroszczawianu estru 2-metylotioetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalani- ny. Jednorodnosc produktu stwierdzono za pomoca chromatografii cienkowarstwowej na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym, stosujac jako uklad rozwijajacy mieszanine 25% objetosciowych metanolu i 78% objetoscio¬ wych chloroformu, Rp produktu wynosi 0,83. Temperatura topnienia 85—90°C z rozkladem.Analiza elementarna dla 0t^Hl9N04S • C2 H?04 Obliczono: C-47,99; H-5,64; N-3,73 Oznaczono: C-48,00; H-6,10; N-4,07 Przyklad XXVII. A. Wytwarzanie chlorowodorku D,L-3*(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2- metyloalaniny. < ' Mieszanine 38,6 g (0,155 mola) racemicznego chlorowodorku 3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny i74g (0,312 mola) dwuchlorodwufenylometanu zanurza sie przy powolnym mieszaniu, w,laz ni olejowej o temperaturze 190°C. Po rozpoczeciu reakcji, mieszanine reakcyjna miesza sie intensywnie wciagu 6 minut w temperaturze 190°C, wyjmuje z lazni olejowej i ochladza do temperatury 25—30°C. Surowy produkt, pochodzacy z 6 preparatyk, laczy sie zawiesza w 2 litrach eteru dwuetylowego, saczy przemywa dodatkowa porcja 2 litrach eteru dwuetylowego i suszy w temperaturze 30°C pod cisnieniem 50 mm Hg.Osad rekrystalizuje sie, rozpuszczajac go w etanolu i dodajac octan etylu do wytracenia chlorowodorku D,L- 3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny.B. Wytwarzanie D,L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny Mieszanine 175g (0,425 mola) racemicznego chlorowodorku 3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)- -2-metyloalaniny, 1750 ml acetonu i 1750 ml wody miesza sie w atmosferze azotu w temperaturze ponizej 10°C. podczas czego pM doprowadza sie do 12,0, dodajac powoli 10% roztwór wodorotlenku sodu. Do mieszaniny wkrapla sie 93 g (0,545 mola) chlorku karbobenzoksylu wciagu 5-7 minut w temperaturze 20—30°C.Jednoczesnie dodaje sie 10% roztwór wodororlenku sodu, utrzymujac pH w granicach 12,0—12,2.Po calkowitym wkropleniu chlorku karbobenzoksylu, mieszanine reakcyjna miesza sie wciagu 3 godzin w temperaturze 25—30°C. Wiekszosc acetonu usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 25—35°C, do wydzielenia soli sodowej pochodnej N-karbobenzoksylowej. Sól sodowa ekstrahuje sie do 1,5 litra octanu etylu, przemywa 200 ml 5% roztworu wodorotlenku sodu 1200 ml nasyconego roztworu chlorku sodu.Roztwór organiczny suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, dodaje 17,5g wegla odbarwiajacego i saczy poprzez warstwe siarczanu magnezu. Rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem w tempera¬ turze 25-35°C. Pozostalosc zawiesza sie dwukrotnie w 1 litrach mieszaniny 20% objetosciowych eteru etylowego i 80% objetosciowych heksanu i saczy, uzyskujac sól sodowa pozadanej pochodnej N-karbobenzoksy¬ lowej. Sól te rozpuszcza sie w 1,5 litra octanu etylu, ochladza do 10°C i zakwasza do pH 2 za pomoca 6n kwasu solnego. Ekstrakt octanowy przemywa sie 200 ml nasyconego roztworu chlorku sodu, suszy nad siarczanem megnezu, saczy i zateza pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 25-30°C. Pochodna N-karbobenzoksylo- wa suszy sie nastepnie w temperaturze 25—30°C pod cisnieniem 0,2—0,3 mm Hg, uzyskujac D,L-N-karbobenzoksy- 3-(3,4-dwufeaylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalanine.C. Wytwarzanie estru sukcynimidometylowego D,L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksy- fenylo)-2-metykaldniny.Roztwór 13,5 g (0,0265 mola) D,L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metylo- alaniny, 2,7 g (0,027 mola) trójetyloaminy i 5,19 g (0,029 mola) N-bromometyloimidu kwasu bursztynowego w 35 ml suchego dwumetyloformamidu miesza sie w temperaturze 25-30°C w ciagu 16 godzin. Mieszanine reakcyjna wlewa sie do 400 ml lodowatej wody i produkt ekstrahuje do 200 ml mieszaniny 50% objetosciowych chloroformu i,50% objetosciowych eteru dwuetylowego. Faze organiczna przemywa sie 50 ml rozcienczonego (5%) roztworu weglanu sodu i 60 ml nasyconego roztworu chlorku sodu, a nastepnie suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu w celu usuniecia wody.Po odsaczeniu srodka suszacego i zatezeniu przesaczu pod zmniejszonym cisnieniem, pozostalosc re krysta¬ lizuje sie. Rekrystalizacje przeprowadza sie rozpuszczajac produkt w etanolu i dodajac heksan do wytracenia estru sukcynimidometylowego D,L-Nkarbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny. ;-. < D. Wytwarzanie wodzianu chlorowodorku estru sukcynimidometylowego D,L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)- -2-metyloalaniny.Zawiesine 6,6 g (0,0106 mola) racemicznego estru sukcynimidometylowego N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwu- fenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny w 180 ml absolutnego etanolu i 9 ml 9,6 n etanolowego roztwo¬ ru bezwodnego chlorowodoru uwodarnia sie z dodatkiem 3,3 g 10% pallady na weglu przy poczatkowym cisnieniu 2,1 kg/cm2. Uwodarnianie prowadzi sie do chwili braku spadku cisnienia.94 447 21 Po odsaczeniu katalizatora, przesacz zateza ii* pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc ekstrahuje sie 60 ml benzenu, a nastepnie 50 ml octanu etylu. Nierozpuszczalne cialo stale wytrzasa sie z 60 ml mieszaniny % objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu i 10 ml nasyconego roztworu weglanu sodu.Po przesaczeniu przesacz suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i zateza pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac ester sukcynimidometylowy D,L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w postaci zasady.E. Wytwarzanie wodzianu chlorowodorku estru sukcynimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2* -metyloalaniny, rekrystalizujac sole diastereoizomeryczne Roztwór 0,47 g (3,1 milimola) kwasu (-(-winowego w 10 ml mieszaniny 50% absolutnego etanolu i 50% octanu etylu (% objetosciowe) dodaje sie w atmosferze azotu w temperaturze 20-25°C do roztworu 1,0 g (3,1 milimola) estru sukcynimidometylowego DfL-3-(3,4-dwuhydrofoyfenylo)-2-metyloalaniny w 10 ml absolutnego etanolu. < Po ogrzaniu roztworu do temperatury 40-60°C dodaje sie octan etylu do wystapienia pierwszego zmetnienia, a nastepnie powoli ochladza sie do temperatury 25°C. i w koncu pozostawia wciagu 12 godzin w temperaturze 5—10°C. Nierozpuszczalna surowa sól kwasu winowego odsacza sie iszszy w temperaturze -25°C pod cisnieniem 0,2—0,5 mm Hg. Rekrystalizacje powtarza sie tyle razy, az uzyska sie stala skrecalnosc optyczna i stala temperature topnienia soli kwasu winowego.Roztwór macierzysty, pochodzacy z pierwszej rekrystalizacji zateza sie w temperaturze 40-50°C pod cisnieniem 15—20 mm Hg. Pozostalosc wytrzasa sie z 25 ml mieszaniny 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu i 10 ml nasyconego roztworu weglanu sodu. Po przesaczeniu roztwór suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i zateza w temperaturze 40°C pod cisnieniem 15—20 mm Hg, uzyskujac gumowata pozostalosc. Pozostalosc te rozpuszcza sie w 5 ml absolutnego etanolu i dodaje w atmosferze azotu do roztworu 0,3 g kwasu (+)-winowego w 10 ml mieszaniny 50% objetosciowych absolutnego etanolu i 50% objetosciowych octanu etylu. < Po ogrzaniu roztworu do temperatury 40-60°C dodaje sie octan etylu do wystapienia pierwszego zmetnienia, a nastepnie powoli ochladza do temperatury 25°C i pozostawia w temperaturze 5-10°C wciagu 14 godzin. Nierozpuszczalna sól winowa odsacza sie. Powtarzajac to postepowanie, uzyskuje sie drugi z antypodów optycznych estru sukcynimidometylowego 3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w postaci soli winowej.Optycznie czynne sole winowe przeksztalca sie w optycznie czynne chlorowodorki w ponizej opisany sposób. Sól winowa estru sukcynimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny wytrzasa sie z 50 ml mieszaniny 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu i z 10 ml nasyconego roztworu weglanu sodu. Po przesaczeniu, przesacz suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i zateza pod zmniejszonym cisnieniem.Pozostalosc rozpuszcza sie ponownie w 25 ml absolutnego etanolu, dodaje sie 5 ml 9,6 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru i zateza pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac wodzian chlorowodorku estru L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-mety!oalaniny. Jednorodnosc produktu stwierdzono na podstawie chroma¬ tografii cienkowarstwowej na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym z uzyciem, jako ukladu rozwijajacego mieszanine 30% objetosciowych metanolu i,70% objetosciowych benzenu, Rp m 0,5.Przyklad XXVIII. Rozdzielanie racemicznego estru piwaloilooksymetylowego 3-(3,4-dwuhydroksyfe- nylo)-2-metyloalaniny na drodze bezposredniej rekrystalizacji Racemiczny chlorowodorek estru piwalollooksyetylowego wytwarza sie wedlug przykladu XXI II. g racemicznego chlorowodorku estru piwaloilooksymetylowego 3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metylo- alaniny zawiesza sie w temperaturze 35°C w 100 ml 1,0 n kwsu solnego. Nadmiar osadu odsacza sie. Nasycony roztwór zaszczepia sie wodzianem chlorowodorku estru piwaloilooksymetylowego D-3(3,4-dwuhydroksyfenylo)- -2-metyloalaniny. Mieszanine ochladza sie do temperatury 20°C w ciagu 30 minut i pozostawia w tej temperatu¬ rze wciagu 0,5 godziny. Wydzielona substancje odsacza sie, przemywa dwiema porcjami po 5ml zimnej wody i suszy w temperaturze 20-25°C pod cisnieniem 0,1-0,5 mm Hg wciagu 20 godzia Uzyskuje sie wodzian chlorowodorku estru piwaloilooksyetylowego D-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny.Lugi macierzyste z poprzedniego etapu ogrzewa sie do temperatury 35°C i zaszczepia w tej temperaturze chlorowodorkiem estru piwaloilooksymetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny. Mieszanine ochladza sie do temperatury 20°C w ciagu ponad 30 minut i pozostawia w tej temperaturze w ciagu 0,5 godziny.Wydzielony osad odsacza sie, przemywa dwiema porcjami po 5 ml zimnej wody i suszy w temperaturze 20—25°C i pod cisnieniem 0,1—0,5 mm Hg w ciagu 20 godzin, uzyskujac wodzian chlorowodorku estru piwaloilooksymety¬ lowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metylolaniny.Przyklad XXIX A. Wytwarzanie dwuwodzianu chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny (izomer 0) na drodze rekrystalizacji frakcjonowanej.22 94447 Dziesiec gramów chlorowodorku mieszaniny izomerów a ij3 estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwu- hydroksyfenylo)-2-metyloalaniny otrzymanego wedlug przykladu II rozpuszcza sie w 50 ml goracego etanolu, zawierajacego 5% wody, rozciencza bezwodnym • eterem do powstania zmetnienia, zaszczepia i za- drapuje w celu zapoczatkowania krystalizacji. Po pozostawieniu w temperaturze 5—10°C w ciagu 12 godzin, wydzielony osad wyosabnia sie i suszy w temperaturze 70°C. Ponowna rekrystalizacja, z mieszaniny etanolu zawie¬ rajacego 5% wody i eteru etylowego, prowadzi do uzyskania produktu o temperaturze topnienia 123—126°C z roz¬ kladem.Koncowa rekrystalizacja z 95% etanolu prowadzi do uzyskania dwuwodzianu chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-3«(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny (izomer 0) o temperaturze topnienia 129—131°C z rozkladem (produkt suszono wciagu nocy w temperaturze 70°C). Jednorodnosc produktu stwierdzono na podstawie chromatografii cienkowarstwowej na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym przy uzyciu jako ukladu rozwijajacego mieszaniny 50% objetosciowych metanolu i 50% objetosciowych benzenu, RF=0,7. .B. Wytwarzanie wodzianu chlorowodorku estru a-sukcyjnimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2- -metyloalaniny (izomer a).Lugi macierzyste, pochodzace z pierwszej krystalizacji izomeru 0 wodzianu chlorowodorku estru a-sukcyni¬ midoetylowego L-3-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny, bogate w odpowiedni izomer a, zateza sie w tempera¬ turze 40—45°C por* cisnieniem 15—20 mm Hg. Pozostalosc rozpuszcza sie w 20 ml etanolu zawierajacego 5% wody, rozciencza octanem etylu do wystapienia zmetnienia, zaszczepia i zadrapuje w celu wydzielenia osadu wzbogacanego w izomer a wodzianu chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfeny- lo)-2-metyloalaniny. ¦ Dodatkowe wytracanie z 95% etanolu (5% wody) i octanu etylu prowadzi do uzyskania izomeru a w postaci solwatu z octanem etylu, Rp produktu, na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym, przy uzyciu jako ukladu rozwijajacego, mieszaniny 50% objetosciowych metanolu i 50% objetosciowych benzenu, wynosi 0,7.Przyklad XXX. Wytwarzanie chlorowodorku estru piwaloilooksymetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksy- fenylo)-2-metyloalaniny. Roztwór 0,95 g (4 milimole) póltorawodzianu L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metylo- alaniny 0,61 g (4,06 milimola) chlorku piwaloilooksymetylowego w 5 ml dwumetylosulfotlenku miesza sie w temperaturze 20-25°C wciagu 23 godzin. Roztwór rozciencza sie 10 ml destylowanej wody i przepuszcza przez kolumne wypelniona 5 g slabo zasadowej zywicy anionowej w formie zasadowej.Po elucji woda, frakcje wykazujace dodatni wynik, w próbie z chlorkiem zelazowym, laczy sie i wprowadza na kolumne wypelniona 3g slabo kwasnym wymieniaczem jonowym w formie kwasowej. Nieprzereagowana L-3-(3,4-dwuhydroksyfeny1o)-2-metyloalanine eluuje sie za pomoca wody destylowanej, az do uzyskania frakcji dajacych ujemny wynik w próbie z chlorkiem zelazowym.Nastepnie eluuje sie ester za pomoca 1 n kwasu octowego. Frakcje zawierajaca ester, o objetosci 50 ml i pH = 3,2, zakwasza sie do pH 2, 1 n kwasem solnym i liofilizuje pod cisnieniem 0,1—0,3 mm Hg wciagu 20 godzin, uzyskujac chlorowodorek estru piwaloilooksymetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w postaci solwatu z kwasem octowym.Analiza elementarna dla C16H23N06 • HC| • 1/3HC2 H4Oa Obliczono: C-52J1; H-6,69; N-3,58 Oznaczono: C-52,11; H-6,49; N-3,73 Przyklad XXXI. Wytwarzanie chlorowodorku estru a-sukcyjnimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyf- enylo)-2-metyloalaniny. < Roztwór 0,95 g (4,0 milomole) póltorawodzianu L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny i 0,65 g (4,0 milimole) N-(a-chloroetylo)-imidu kwasu bursztynowego w 5 ml dwumetylosulfotlenku miesza sie w tempe¬ raturze 0—25°C wciagu 23 godzin. Roztwór rozciencza sie 10 ml destylowanej wody i przepuszcza przez kolumne wypelniona slabo zasadowym wymieniaczem jonowym w formie zasadowej. Po elucji woda, frakcje wykazujace dodatni wynik w próbie z chlorkiem zelazowym, laczy sie i wprowadza na kolumne wypelniona 3 g slabo kwasnego wymieniacza jonowego w formie kwasowej.Nieprzereagowana L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalanine eluuje sie destylowana woda, az do uzyskania frakcji dajacych ujemny wynik w próbie z chlorkiem zelazowym, a nastepnie eluuje sie ester 1 n kwasem octowym. Frakcje zawierajaca ester, 55 ml o pH = 3,2, zakwasza sie 1 n kwasem solnym do pH 2,0 i liofilizuje pod cisnieniem 0,1-0,3 mm Hg w ciagu 20 godzin, uzyskujac chlorowodorek L-3-(3,4-dwuhydroksy- fenylo)-2-metyloalanine postaci solwatu z kwasem octowym.Analiza elementarna dlaC16H20N2O6 • HC| • 1/3C3H402 Obliczono: C-50,96; H-5,73; N-7,13 Oznaczono: C-50,48; H-6,13; N-6,7794 447 23 P r zy k l a d XXXII. Wytwarzanie wodzianu wodoroszczawianu estru 3-acetamidopropylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny. Do 250 g póltorawodnej L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metylo- alaniny dodaje sie w temperaturze 25°C 275 ml chlorku tionylu i mieszanine ogrzewa sie na lazni parowej. Po ogrzewaniu wciagu 2 godzin, gesta mieszanine rozciencza sie 7,5 ml dwumetyloformamidu rozpuszczonego w 25 ml benzenu i miesza ogrzewajac na lazni parowej do chwili ustania wydzielania sie gazu. Nastepnie dodaje sie 100 ml benzenu i odsacza surowy ester kwasu siarkowego. Ester przemywa sie 100 ml benzenu, 100 ml chloroformu i 100 ml eteru i suszy pod zmniejszonym cisnieniem, uzysu kujac pólprodukt o temperaturze topnienia 199°Cz rozkladem.Mieszanine 13,7 g surowego estru kwasu siarkowego, 24,98 g (0,212 mola) N-acetylopropanoloaminy i 2 g bezwodnego dwumetyloformamidu miesza sie ogrzewajac na lazni parowej wciagu 20godzin, a nastepnie ochladza.Mieszanine reakcyjna przemywa sie szescioma porcjami po 200 ml eteru etylowego, czterema porcjami po 200 ml chlorku metylenu i suszy pod zmniejszonym cisnieniem. Pólstaly produkt miesza sie z 200 ml mieszaniny 20% objetosciowych etanolu i 80% objetosciowych octanu etylu, 20 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 20 g stalego weglanu sodu. Ekstrakt organiczny suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i przesacz dodaje sie do roztworu 3,2 g kwasu szczawiowego w 50 ml etanolu.Rozpuszczalnik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem i produkt wytraca sie, po rozpuszczeniu pozosta¬ losci w 50 ml etanolu, 500 ml eteru etylowego. Produkt ponownie rozpuszcza sie w 50 ml etanolu i wytraca dodatkiem 500 ml octanu etylu, uzyskujac wodzian wodoroszczawianu estru 3-acetamidopropylowego L-3-(3,4-dwuhydrok$yfenylo)-2-rnetyloalaniny, Rp oznaczony metoda chromatografii cienkowarstwowej na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym i z uzyciem jako ukladu rozwijajacego mieszanine 25% objetosciowych metanolu i 75% objetosciowych chloroformu, wynosi 0,45.Analiza elementarna dla Cu H2 2 N2 O5 • Ca Ha 04 • Ha O Obliczono: C-48,80; H-6,26; N-6,69 Oznaczono: C-48,73; H-6,85; N-6,68 Przyklad XXXI II. Wytwarzanie chlorowodorku estru 2-acetamidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfe- nylo)-2-metyloalaniny.Zawiesine 88,3 g, uzyskanego na drodze zatezenia pod zmniejszonym cisnieniem etanolowego roztworu chlorowodorku, solwatu etanolowego chlorowodorku L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny i 146,4 g (1,42 mola) N-acetyloetanoloaminy, ogrzewa sie do temperatury 104-108°C w atmosferze azotu. Nastepnie dodaje sie 84,8 g (0,713 mola) chlorku tionylu w ciagu 15 minut Podczas dodawania chlorku tionylu, mieszanina gwaltownie pieni sie. Po dodaniu calkowitej ilosci chlorku tionylu, mieszanine reakcyjna miesza sie w tempera¬ turze 104-108°C w ciagu 18 godzin.Nastepnie wciagu 7 minut dodaje sie 42,4 g (0,357 mola) chlorku tionylu i mieszanine reakcyjna miesza sie w temperaturze 104-108°C wciagu 3,5 godziny. Po tym czasie mieszanine ochladza sie do temperatury °C izateza pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac lepki olej. Olej ten zawiesza sie w 100 ml chloroformu i chloroform usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem. Postepowanie to powtarza sie trzykrotnie a nastepnie olej przemywa sie 100 ml benzenu, który sie zdekantowuje.Pozostalosc rozpuszcza sie w 700 ml izopropanolu i dodaje do 6 litrów eteru etylowego. Osad przemywa sie 500 ml eteru etylowego i wytrzasa z 6 litrów mieszaniny 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu. 150 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 100g weglanu sodu. Ekstrakt organiczny suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i zateza pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac wolna zasade estru acetamidoetylowego. < Zasade poddaje sie dzialaniu 15 g kwasu fumarowego w 300 ml izopropanolu i wytraca sól kwasu fumarowego dodatkiem potrzebnej ilosci eteru etylowego. Sól kwasu fumarowego wytraca sie jeszcze raz z izopropanolu dodatkiem eteru etylowego i ponownie przeprowadza sie zasade, wytrzasajac z 200 ml mieszani¬ ny 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu, 20 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i20g stalego weglanu sodu* Wolna zasade przeksztalca sie w chlorowodorek, rozpuszczajac ja w 100 ml absolutnego etanolu, dodajac 10 ml 9,6 n kwasu solnego i wytracajac sól na drodze wlania mieszaniny do 1 litra eteru etylowego. « Wytracanie soli z ukladu etanoheter etylowy przeprowadza sie trzy razy, uzyskujac chlorowodorek estru 2-acetamldoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny, o Rf na fluorescencyjnym zelu krzemion¬ kowym, zuzyciem jako ukladu rozwijajacego mieszaniny 50% metanolu i 50% benzenu (% objetosciowe), równym 0,57.Analiza elementarna dla Ct 4 HaoN2Os • HCl Obliczono: C-50,52; H-6,36; N-8,41 Oznaczono: C-50,49; H-6,69; N-8,4924 94 447 Przyklad XXXIV. A. Wytwarzanie chlorowodorku L-3-(3,4-dwuacetoksyfenylo)-2-metyloalaniny. • Do mieszaniny 320 nil lodowatego kwasu octowego i 24 ml chlorku acetylu dodaje sie jednorazowo 69,4 g (0,291 mola) póltorawodnej L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny. Temperatura mieszaniny reakcyjnej podnosi sie do okolo 50°C i uzyskuje sie klarowny roztwór. W tej temperaturze dodaje sie 85 ml chlorku acetylu wciagu 10 minut. Uzyskany klarowny, jasnozólty roztwór pozostawia sie wciagu 14 godzin w temperaturze -25°C i nastepnie dodaje sie 400 ml bezwodnego eteru etylowego w ciagu 15 minut Po dodaniu calej ilosci eteru zaczyna wydzielac sie bialy osad. Mieszanine miesza sie w temperaturze -25° C wciagu 30 minut, w temperaturze 5—10°C wciagu 1 godziny i nastepnie chlodzi w temperaturze -10°C wciagu 2 godzin. Wydzielony osad odsacza sie zawiesza w 150 ml mieszaniny 30% objetosciowych kwasu octowego i 70% objetosciowych eteru etylowego, saczy i przemywa 500 ml eteru etylowego. Po wysuszeniu w temperaturze 70°C w ciagu 2 godzin uzyskuje sie 83,7 g (88%) chlorowodorku L-3-(3,4-dwuacetoksyfenylo)-2- -metyloalaniny, o temperaturze topnienia 196,0—197,0°C.B. Wytwarzanie chlorowodorku chlorku L-3(3,4-dwuacetoksy)-2-metyloalaniny.Mieszanine 6,60 g (0,020 mola) chlorowodorku L-3-(3,4-dwuacetoksyfenylo)-2-metyloalaniny i 40 ml chlorku tionylu miesza sie w temperaturze 60°C w ciagu 2 godzin do chwili calkowitego rozpuszczenia. Nadmiar chlorku tionylu usuwa sie w temperaturze 40—50°C pod cisnieniem 15-20 mm Hg. Nastepnie dodaje sie 50 ml chlorku metylenu i ponownie zageszcza sie mieszanine w temperaturze 40-50°C pod cisnieniem 15-20 mm Hg.Operacje te powtarza sie jeszcze raz ze swieza porcja 50 ml chlorku metylenu. Po wysuszeniu w temperaturze 40°C pod cisnieniem 0,2—0,5 mm Hg, w ciagu 30 minut, uzyskuje sie chlorek L-3-(3,4-dwuacetoksyfenylo)-2-me- tyloalaniny w postaci chlorowodorku.C. Wytwarzanie wodzianu chlorowodorku estru sukcynimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2- -metyloalaniny.Roztwór 3,5 g (10 milimoli) chlorowodorku chlorku L-3-(3,4-dwuacetoksyfenylo)-2-metyloalaniny w 20 ml chloroformu dodaje sie w temperaturze 25°C do roztworu 3,87 g (30 milimoli) N-hydroksymetyloimidu kwasu bursztynowego w 20 ml chloroformu. Po mieszaniu we wrzeniu w ciagu 20 godzin, chloroform usuwa sie pod cisnieniem 15—20 mm Hg w temperaturze 30-40°C.Pozostalosc rozciencza sie 10 ml 1 n kwasu solnego i ekstrahuje dwiema porcjami po 20 ml eteru etylowego. Ekstrakt wodny miesza sie w atmosferze azotu wciagu 5 godzin. Po liofilizacji pod cisnieniem 0,1-0,3 mm Hg wciagu 20 godzin, na pozostalosc dziala sie 50 ml mieszaniny 10% etanolu i 90% octanu etylu (% objetosciowe), 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 5 g stalego weglanu sodu.Po przesaczeniu, przesacz suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i zateza pod cisnieniem —20 mm Hg, w temperaturze 30—40°C. Pozostalosc rozpuszcza sie w 25 ml absolutnego etanolu, dodaje 5 ml 9,6 n etanolowego, bezwodnego roztworu chlorowodoru i zateza pod zmniejszonym cisnieniem. Uzyskuje sie jednorodny chromatograficznie wodzian chlorowodorku L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny. Rp pro¬ duktu na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym, z uzyciem jako ukladu rozwijajacego mieszaniny 30% objetosciowych metanolu i 70% objetosciowych benzenu, wynosi 0,5.Przyklad XXXV. A. Wytwarzanie N-karbobezwodnika L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny.Strumien gazowego fosgenu przepuszcza sie przez mieszanine 9,0 g (0,038 mola) póltorawodnej L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w 500 ml czterohydrofuranu. Przepuszczanie fosgenu prowadzi sie wciagu 25 minut do chwili wysycenia roztworu. Podczas przepuszczania fosgenu, temperatura mieszaniny podnosi sie do 45°C. Roztwór miesza sie wciagu 50 minut, przepuszczajac przez niego strumien azotu.Nierozpuszczalna substancje odsacza sie poprzez warstwe ziemi okrzemkowej i przesacz zateza sie do uzyskania oleju pod cisnieniem 15—20 mm Hg w temperaturze 30—35°C.Pozostalosc rozpuszcza sie w 75 ml octanu etylu i dodaje sie heksanu do pojawienia sie zmetnienia. Po chlodzeniu w temperaturze 0-5°C w ciagu kilku dni, wydzielony osad odsacza i suszy w temperaturze 25°C pod cisnieniem 0,1—0,3 mm Hg, uzyskujac N-karbobezwodnik L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metylolaniny.B. Wytwarzanie wodzianu chlorowodorku estru sukcyjnimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfe- nylo)-2-metyloalaniny. - Roztwór 2,37 g (10 milimoli) N-karbobezwodnika L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny i 1,29 g (10 milimoli) N-hydroksymetyloimidu kwasu bursztynowego ogrzewa sie we wrzeniu do chwili przereagowania calkowitej ilosci N-karbobezwodnika. Po zageszczeniu w temperaturze 30-40°C pod cisnieniem 15-20 mm Hg, pozostalosc ektrahuje sie 50 ml benzenu, a nastepnie 50 ml octanu etylu. Nierozpuszczalny osad wytrzasa sie z 50 ml mieszaniny 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu i 10 ml nasyconego roztworu weglanu sodu.Po przesaczeniu przesacz suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i zateza pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszcza sie w 25 ml absolutnego etanolu i do roztworu dodaje sie 5 ml 0,6 n94447 25 etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru, a nastepnie zateza pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac jednorodny chromatograficznie wodzian chlorowodorku estru sukcynimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfe- nylo)-2-metyloalaniny Rp produktu na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym, przy uzyciu jako ukladu rozwijajacego mieszaniny 30% objetosciowych metanolu i 70% objetosciowych benzenu, wynosi 0,5.P,r z y k l a d XXXVI. A. Wytwarzanie chlorowodorku L-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-me- tyloalaniny.Mieszanine 19,3 g (0,0777 mola) chlorowodorku L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny i 37 g (0,156 mola) dwuchlorodwufenylometanu umieszcza sie w lazni olejowej ogrzanej do temperatury 190°C i powoli miesza. Po zapoczatkowaniu reakcji, co poznaje sie po gwaltowanym wydzielaniu gazu, mieszanine reakcyjna miesza sie intensywnie w ciagu 6 minut w temperaturze 190°C, wyjmuje z lazni olejowej i ochladza do temperatury 25-30°C.Surowy produkt pochodzacy z 12 preparatyk laczy sie, zawiesza w 3 litrach eteru dwuetylowego, saczy, przemywa 2 I eteru dwuetylowego i suszy w temperaturze 30°C pod cisnieniem 50 mm Hg. Produkt rekrystalizu- je sie, rozpuszczajac go w etanolu i dodajac octan etylu do wydzielenia produktu w postaci osadu. Uzyskuje sie 255 g (66,4%) chlorowodorku L-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny o temperaturze top¬ nienia 267-268°C z rozkladem B. Wytwarzanie estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo-2-metyloalani- ny Roztwór 1,4 g (4,0 milimole) L-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny i 0,65 g (4,0 milimole) N-(a-chloroetylo)-imidu kwasu bursztynowego w 5 ml dwumetylosulfotlenku miesza sie w temperatu¬ rze 20—25°C w ciagu 23 godzin. Nastepnie dodaje sie 150 ml wody i doprowadza pH mieszaniny do 8 za pomoca nasyconego roztworu weglanu sodu.Produkt ekstrahuje sie do 500 ml eteru etylowego. Ekstrakt eterowy przemywa sie czterema porcjami po ml wody, suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu i saczy. Po zatezeniu przesaczu pod cisnieniem 15—20 mm Hy i*/Ur peraturze 35—40°C uzyskuje ue ester a-sukcynimidoetylowy L-3-(3,4-dwufenylometylenodwu- oksyfenylo)-2-metyloalaniny o czystosci wystarczajacej do uzycia go w nastepnym etapie.C. Wytwarzanie chlorowodorku estru a-iukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloala- niny. • Zawiesine 1,0 g (2,0 milimole) estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenyl- o)-2-metyloalaniny W 25 ml mieszaniny 25% objetosciowych absolutnego etanolu i 75% objetosciowych octanu etylu uwodarnia sie w temperaturze pokojowej z dodatkiem 1,0 g 10% palladu na weglu wciagu 23 godzin, stosujac poczatkowe cisnienie wodoru równe 2,8 kg/cm2. Katalizator odsacza sie a przesacz zateza pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 30-40°C.Pozostalosc rozpuszcza sie w 50 ml mieszaniny 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu i miesza z 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 5 g bezwodnego weglanu sodu w ciagu 10 minut. Po przesaczeniu, przesacz suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i odparowuje do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszcza sie w 20 ml suchego chloroformu. Otrzymany roztwór ochladza sie na lazni lodowej i nasyca w ciagu 15 minut gazowym chlorowodorem. » Wydzielony osad przemywa sie, zawieszajac trzy razy w 25 ml bezwodnego eteru, a nastepnie zawiesza sie go w 25 ml octanu etylu w atmosferze azotu w zamknietej kolbie i pozostawia w temperaturze pokojowej w ciagu nocy. Nierozpuszczalny osad odsacza sie, miesza z,30 ml heksanu wciagu 2 godzin i suszy w eksy katorze prózniowym nad CaCl2, uzyskuje mieszanine izomerów a i, /? chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-3- (3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny , Rf produktu na fluoroscencyjnym zelu krzemionkowym, przy uzyciu jako ukladu rozwijajacego mieszaniny 50% objetosciowych metanolu i 50% objetosciowych benzenu, wynosi 0,7.Przyklad XXXVI I. A. Wytwarzanie chlorowodorku L-3-(3,4-dwuacetoksyfenylo)-2-metyloalaniny.Do mieszaniny 320 ml lodowatego kwasu octowego o 24 ml chlorku acetylu dodaje sie jednorazowo 69,4 g (0,291) mola) póltorawodnej L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny. Temperatura mieszaniny reakcyjnej podnosi sie do okolo 50°C i uzyskuje sie klarowny roztwór. W tej temperaturze dodaje sie 85 ml chlorku acetylu wciagu 10 minut Uzyskany klarowny, jasnozólty roztwór pozostawia sie wciagu 14 godzin w temperaturze —25°C i nastepnie dodaje sie 400ml bezwodnego eteru etylowego wciagu 15 minut Po dodaniu calej ilosci eteru zaczyna wydzielac sie bialy osad.Mieszanine miesza sie w temperaturze 20—25°C wciagu 30 minut, w temperaturze 5-10°C wciagu 1 godziny i nastepnie chlodzi w temperaturze —10°C wciagu 2 godzin. Wydzielony osad odsacza sie, zawiesza w 150 ml mieszaniny 30% objetosciowych kwasu octowego i 70% objetosciowych eteru etylowego, saczy i przemywa 500 ml eteru etylowego. Po wysuszeniu w temperaturze 70°C w ciagu 2 godzin uzyskuje sie 83,7 g (88%) chlorowodorku L-3-(3,4-dwuacetoksyfenylo)-2-metyloalaniny, o temperaturze topnienia 196—197°C.26 94 447 B. Wytwarzanie chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuacetoksyfenylo)-2-metyloalani- ny.Roztwór 1,66 g (5 milimoli) chlorowodorku L-3-(3,4-dwuacetoksyfenylo)-2-metyloalaniny, 0,51 g (5 milimoli) trójetyloaminy i 0,81 g (5 milimoli) N-(a-chloroetylo)-imidu kwasu bursztynowego w 5 ml dwumetylo- sulfotlenku miesza sie w,temperaturze 20-25°C w ciagu 20-24 godzin. Dwumetylosulfotlenek usuwa sie na drodze mieszania z 20 m1 cceru etylowego w ciagu kilku minut i zdekantowania nastepnie eteru eteru etylowego.P<:v \zszy proces ekstrakcji przeprowadza sie trzy razy. Pozostalosc rozpuszcza sie w 10 ml absolutnego etanolu i,wytraca produkt nadmiarem eteru etylowego. Proces wytracania powtarza sie jeszcze dwukrotnie, uzyskujac czysty chlorowodorek estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuacetoksyfenylo)-2-metyloalaniny.Przyklad XXXMII. Wytwarzanie chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydro- ksyfenylo)-2-metyloalaniny.Roztwór 1,8 g (3,94 milimola) chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-2,-(3,4-dwuacetoksyfenylo- )-2-mctyloalaniny (przyklad XXXVII) w 10 ml 1 n kwasu solnego miesza sie w atmosferze azotu w temperaturze —25°C wciagu 5 godzin. Mieszanine liofilizuje sie nastepnie pod cisnieniem 0,1—0,3 mm Hg, wciagu 20 godzin. Pozostalosc poddaje sie dzialaniu 50 ml mieszaniny 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu, 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 5 g stalego weglanu sodu.Po przesaczeniu mieszaniny, przesacz suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i odparowuje do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszcza sie w ?0 ml suchego chloroformu, ochladza na lazni lodowej i wysyca w ciagu 15 minut gazowym chlorowodorem.Wybielony osad przemywa sie zawieszajac trzy razy w 25 ml bezwodnego eteru etylowego, a nastepnie zawiesza sie go w 25 ml octanu etylu w atmosferze azotu i pozostawia sie go w zamknietej kolbie w temperaturze pokojowej wciagu nocy. Chlorowodorek estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfeny1o—2-metylo- alaniny odsacza sie i suszy weksykatorze prózniowym nad CaCU. Uzyskuje sie mieszanine izomerów a i |3. Rp produktu na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym, zuzyciem jako ukladu rozwijajacego, mieszaniny 50% objetosciowych metanolu i 50% objetosciowych benzenu, wynosi 0,7.Przyklad XXXIX. A. Wytwarzanie ^-('i-chloroetylo)-naleimidu. ,20 g (0,020 mola) chlorku cynowego dodaje sie do roztworu 49,2 g (0,40 mola) N-winylomaleimidu w 1 litrze czterochlorku wegla i mieszanine reakcyjna wysyca sie w ciagu 6 godzin przy mieszaniu w temperaturze —30°C chlorowodorem. Po uplywie 24 godzin, mieszanine ponownie nasyca sie chlorowodorem w ciagu 1,5 godziny. Po uplywie 48 godzin roztwór dekantuje sie, a gumoweta pozostalosc przemywa sie dziesiecioma porcjami po 100 trJ czterochlorku wegla. Polaczone ekstrakty miesza sie z10g ziemi okrzemkowej, saczy i przesacz zateza pod zmniejszonym cisnieniem do objetosci okolo 400 ml. N-(1-chloroetylo)maleimid odsacza sie i sir«.v v tiT^rtrrti-ne 10-o0°C.B. Wytwarzanie chlorowodorku estru a-male imidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydrok$yfenylo)-2-metyloala- niny.Roztwór 0,95 g (4,0 milimole) L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w postaci póltorawódzianu i 0,64 g (4,0 milimole) N-(a-chloroetylomaleimidu) w5 ml dwumetylosulfotlenku miesza sie wciagu 23 godzin w temperaturze 20-25°C. Roztwór rozciencza sie 10 ml destylowanej wody i przepuszcza sie przez kolumne zawierajaca 5g slabo zasadowego wymieniacza anionowego w formie zasadowej. Po elucji woda, frakcje wykazujace dodatni wynik w próbie z chlorkiem zelazowym laczy sie i wprowadza na kolumne wypelniona slabo kwasnym wymieniaczem kationowym w formie kwasowej.Nieprzereagowana L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalanine eluuje sie woda, az do chwili uzyskania ujemnego wyniku próby z chlorkiem zelazowym. Nastepnie eluuje sie ester 1 n kwasem octowym. Frakcje zawierajaca ester, o objetosci 55 ml i pH 3, 2 zakwasza sie 1 n kwasem solnym do pH 2,0 i liofilizuje pod cisnieniem 0,1—0,3 mm wciagu 20 godzin, uzyskujac chlorowodorek estru a-maleimidoetylowego L-3-(3,4-dwu- hydroksyfenylo)-2-metyloalaniny.C. Wytwarzanie chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloala- nlny. Roztwór 1,0 g (2,7 milimola) chlorowodorku estru a-maleimidoetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2- -metyloalaniny w 25 ml absolutnego etanolu uwodarnia sie z dodatkiem 1,0 g 10% palladu na weglu w tempera¬ turze 25°C pod cisnieniem atmosferycznym do chwili pochloniecia jednego równowaznika wodoru. Katalizator odsacza sie i przesacz odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 30-40°C.Pozostalosc rozpuszcza sie w 50 ml mieszaniny 10% etanolu i 90% octanu etylu (% objetosciowe) i miesza z 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i okolo 5 g bezwodnego weglanu sodu w ciagu 10 minut. Po przesaczeniu, przesacz suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i odparowuje sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszcza sie w 20 ml suchego chloroformu, roztwór ochladza sie na lazni lodowej i wysyca w ciagu 15 minut gazowym chlorowodorem. Wydzielony osad przemywa sie, zawieszajac94 447 27 go trzy razy w 25 ml, porcjach bezwodnego eteru etylowego, a nastepnie w 25 ml octanu etylu i osad pozostawia w tym rozpuszczalniku w zamknietej, wypelnionej azotem kolbie w ciagu nocy.Nierozpuszczalny osad odsacza sie, miesza wciagu 2 godzin z 30 ml heksanu i suszy weksykatorze prózniowym nad CaC|2, uzyskujac mieszanine izomerów a i 0 chlorowodorku estru a-sukcynimidoetylowego L-3- (3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny . Rp produktu na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym, zuzy¬ ciem jako ukladu rozwijajacego mieszaniny 50% metanolu i 50% benzenu, wynosi 0,7.Przyklad XL A. Wytwarzanie 3-chloro-2,2-dwumetylopropionianu a-chloroetylu. 400 mg chlorku cynku stapia sie w atmosferze azotu pod cisnieniem 0,2—0,5 mm Hg i ochladza do temperatury 25-30°C. Do stopionego chlorku cynku dodaje sie 62, (0,40 mola) chlorku 3-chloro-2,2-dwumety- lopropiónylu, a nastepnie 19,2 g (0,44 mola) acetaldehydu. Podczas dodawania acetaldehydu, który nalezy dodawac tak szybko, jak to tylko jest mozliwe, mieszanine reakcyjna miesza sie i chlodzi, aby zapobiec stratom acetaldehydu zwiazanym z egzotermicznoscia reakcji. Mieszanine ogrzewa sie we wrzeniu wciagu 1 godziny i destyluje, uzyskujac 3-chloro-2,2-dwumetylo-propionian a-chloroetylu.B. Wytwarzanie chlorowodorku estru a-(3-chloro-2,2-dwumetylopropionylooksy)-etylowego L-3-(3,4-dwu- hydroksyfenylo)-2-metyloalaniny.Roztwór 0,95 g (4,0 milimole) póltorawodzianu L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny i 0,81 g 3-chloro-2,2-dwumetylopropionianu a-chloroetylu w 5 ml dwumetylosulfotlenku miesza sie w temperaturze —25°C w ciagu 23 godzin. Roztwór rozciencza sie 10 ml destylowanej wody i przepuszcza sie przez kolumne wypelniona 5g slabo zasadowego wymieniacza anionowego w formie zasadowej. Po elucji woda, frakcje wykazujace dodatni wynik w próbie z chlorkiem zelazowym laczy sie i wprowadza na kolumne wypelniona 3 g slabo kwasnego wymieniacza kationowego w formie kwasowej.Nieprzereagowana L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo—2-metyloalanine eluuje sie woda, az do chwili uzyskania ujemnego wyniku w próbie z chlorkiem zelazowym. Nastepnie eluuje sie ester za pomoca 1 n kwasu octowego.Frakcje zawierajaca ester, o objetosci 50 ml i pH 3, 2, zakwasza sie do pH 2,0 dodatkiem 1 n kwasu solnego i liofilizuje pod cisnieniem 0,1—0,3 mm Hg w ciagu 20 godzin. Uzyskuje sie chlorowodorek estru a-(3-chloro-2,2- -dwumetylopropionylooksy)-etylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metylolaniny w postaci solwatu z kwa¬ sem octowym.C. Wytwarzanie chlorowodorku estru a-piwalo i Iooksyetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloala- niny.Roztwór 1,5 g (3,66 milimola) chlorowodorku estru a-(3-chloro-2,2-dwumetylopropionylooksy)-etylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w 20 ml absolutnego etanolu uwodarnia sie z dodatkiem 1,0 g 10% palladu na weglu w temperaturze 20—25°C pod cisnieniem atmosferycznym do chwili pochloniecia jednego równowaznika wodoru. Po odsaczeniu katalizatora usuwa sie etanol pod cisnieniem 15—20 mm Hg w temperatu¬ rze 30-35°C.Pozostalosc rozpuszcza sie w 40 ml octanu etylu, miesza w ciagu krótkiego czasu z mieszanina 2 g stalego weglanu sodu i 2 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesaczeniu dodaje sie 1 ml 9,6 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru i roztwór zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem do sucha. Po wysuszeniu w temperaturze 65°C i pod cisnieniem 0,2 mm Hg uzyskuje sie chlorowodorek estru a-piwaloilooksyetylowego.Przyklad XLI. A. Wytwarzanie estru benzylowego kwasu jednoamidoburszty nowego.Mieszanine 23,4 g (0,20 mola) kwasu jednoamidobursztynowego, 25,4 g (0,20 mola) chlorku benzylu, 20,2 g (0,20 mola) trójetyloaminy i 250 ml dwumetyloformamidu miesza sie w temperaturze 95°C w ciagu 20 godzin.Mieszanine reakcyjna rozciencza sie 500 ml wody i produkt ekstrahuje do dwóch porcji po 200 ml eteru etylowego. Polaczone ekstrakty przemywa sie dwiema porcjami po 50 ml wody i suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesaczeniu, roztwór zateza sie pod cisnieniem 15—20 mm Hg w temperaturze 40°C, uzyskujac ester benzylowy kwasu jednoamidobursztynowego.B. Wytwarzanie estru benzylowego kwasu N-hydroksymetylojednoamidobursztynowego.Do roztworu 20,7 g (0,10 mola) estru benzylowego kwasu jednoamidobursztynowego w 150 ml octanu etylu dodaje sie w temperaturze 25°C przy mieszaniu 3,0 g paraformaldehydu i 1 ml 20% (% wagowe) etanolowego roztworu wodorotlenku potasu. Po mieszaniu w temperaturze 25°C w ciagu 20 godzin dodaje sie heksan w ilosci potrzebnej do powstania zmetnienia i,mieszanine pozostawia sie w temperaturze 5°C w ciagu 24 godzin. Rozpuszczalniki usuwa sie przez dekantacje, a pozostalosc przemywa sie 25 ml heksanu, uzyskujac ester benzylowy kwasu N-hydroksymetylojednoamidobursztynowego.C. Wytwarzanie estru benzylowego kwasu N-chlorometylojednoamidobursztynowego Roztwór 24,2 g (0,10 mola) estru benzylowego kwasu N-chlorometylojednoamidobursztynowego i 28,9 g (0,11 mola) trójfenylofosfiny w 500 ml czterochlorku wegla miesza sie we wrzeniu wciagu 12 godzin. Po28 94447 odsaczeniu i przemyciu osadu benzenem, roztwór organiczny usuwa sie pod cisnieniem 15—20 mm Hg w temperaturze 30-40°C, uzyskujac ester benzylowy kwasu N-chlorometylojednoamidobursztynowego o czys¬ tosci wystarczajacej do uzycia w nastepnym etapie.D. Wytwarzanie estru benzylosukcynamidometylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometyleno- dwuoksyfenylo)-2-metyloaniny.Roztwór 10,2 g (0,020 mola) L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalan- iny, 2,02 g (0,020 mola) trójetyloaminy i 5,12 g (0,020 mola) estru benzylowego N-chlorometylojednoamidobur- sztynowego w 20 ml dwumetyoformamidu miesza sie w temperaturze 70°C w ciagu 5 godzin nastepnie w temperaturze 20-30°C w ciagu 5 godzin w koncu wlewa sie do 200 ml wody.Produkt ekstrahuje sie trzema porcjami po 100 ml octanu etylu, przemywa 50 ml 5% roztworu wodorotlen¬ ku sodu, 50 ml wody, 50 ml nasyconego rozworu chlorku sodu i suszy nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesaczeniu, rozpuszczalniki usuwa sie pod cisnieniem 15—20 mm Hg w temperaturze 30-40°C, uzyskujac ester benzylosukcynamidometylowy L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufenylometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny.E. Wytwarzanie chlorowodorku estru sukcynamidometylowego L-3(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloala- niny Roztwór 13,8 g (0,0189 mola) estru benzylosukcynamidometylowego L-N-karbobenzoksy-3-(3,4-dwufeny- lometylenodwuoksyfenylo)-2-metyloalaniny w 130 ml mieszaniny 25% objetosciowych absolutnego etanolu i 75% objetosciowych octanu etylu uwodarnia sie w temperaturze 20-25°C z dodatkiem 5g 10% palladu na weglu wciagu 18 godzin przy poczatkowym cisnieniu wodoru 2,8 kg/cm2. Reakcje prowadzi sie do chwili spadku cisnienia. Po odsaczeniu katalizatora izatezeniu roztworu pod zmniejszonym cisnieniem do sucha, pozostalosc rozpuszcza sie w 200 ml roztworu 10% objetosciowych absolutnego etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu i miesza w ciagu 2 minut z 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i nadmiarem stalego weglanu sodu.Do mieszaniny dodaje sie 10g bezwodnego siarczanu magnezu i pozostawia wciagu kilku minut. Po przesaczeniu usuwa sie rozpuszczalniki pod zmniejszonym cisnieniem, a pozostalosc przemywa sie 25 ml heksanu i nastepnie 25 ml octanu etylu oraz suszy pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc poddaje sie ponownie, w taki sposób jak poprzednio, dzialaniu weglanu sodu w celu usuniecia sladów a-metylo-3,4-dwuhy¬ droksyfenyloalaniny i przeksztalca w chlorowodorek, stosujac 3 ml 9,6 n etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru. Uzyskuje sie chlorowodrek estru sukcynimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-mety- loalaniny.F. Wytwarzanie wodzianu chlorowodorku estru sukcynimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2- -metyloalaniny.Mieszanine 3,95 g (10 milimoli) chlorowodorku estru sukcynimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfe- nylo)-2-metyloalalniny i 100 ml chlorku acetylu miesza sie w temperaturze 25°C w ciagu 6 godzin. Po zageszcze¬ niu mieszaniny pod cisnieniem 15—20 mm Hg w temperaturze 35°C, pozostalosc rozpuszcza sie w 25 ml 1 n kwasu solnego i miesza w atmosferze azotu w temperaturze 20-25°C wciagu 5 godzin. Nastepnie mieszanine liofilizuje sie pod cisnieniem 0,1 -0,3 mm Hg w ciagu 20 godzin.Pozostalosc poddaje sie dzialaniu 50 ml mieszaniny 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych octanu etylu, 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 5 g stalego weglanu sodu. Po przesaczeniu, przesacz suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy izateza pod cisnieniem 15—20 mm Hg w temperaturze —40°C. Pozostalosc rozpuszcza sie wetanolowym roztworze bezwodnego chlorowodoru izateza pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujac wodzian chlorowodorku estru sukcynimidometylowego L-3-(3,4-dwuhydro- ksyfenylo)-2-metyloalaniny, którego jednorodnosc stwierdzono metoda chromatografii cienkowarstwowej na fluorescencyjnym zelu krzemionkowym przy uzyciu jako ukladu rozwijajacego, mieszaniny 30% objetosciowych metanolu i 70% objetosciowych benzenu. Rp produktu wynosi 0,5.Przyklad XLII. Wytwarzanie chlorowodorku estru 2-hydroksyetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfeny- lo)-2-metyloalaniny Roztwór 0,95 g (4,0 milimola) póltorawodzianu L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)2-2-metyloalaniny i 0,51 g (4,06 milimola) 2-bromoetanolu w 5 ml dwumetylosulfotlenku miesza sie w temperaturze 60°C w ciagu 5 godzin, a nastepnie chlodzi w temperaturze 20-25°C wciagu 23 godzin. Roztwór rozciencza sie 10 ml destylowanej wody i przepuszcza przez kolumne wypelniona 5g slabo zasadowego wymieniacza anionowego w formie zasadowej.Po zakonczeniu elucji woda, frakcje wykazujace dodatni wynik w próbie z chlorkiem zelazowym, laczy sie i wprowadza na kolumne wypelniona 3 g slabo kwasnego wymieniacza kationowego w formie kwasowej.Nieprzereagowana L-3-(3,4~dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalanine eluuje sie woda destylowana, az do uzyskania ujemnego wyniku w próbie z chlorkiem zelazowym. Nastepnie eluuje sie ester za pomoca 1 n kwasu octowego.94 447 29 Frakcje zawierajaca ester, o objetosci 50 ml i pH 3, 2, zakwasza sie do pH 2,0 za pomoca 1 n kwasu solnego i liofilizuje pod cisnieniem 0,1-0,3 mm Hg w ciagu 20 godzin. Uzyskuje sie chlorowodorek estru 2-hydroksyety¬ lowego L-3-(3,4*dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny.B. Wytwarzanie estru 2-acetoksyetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metylalanihy Mieszanine 1,0 g (3,4 milimola) chlorowodorku estru 2-hydroksyetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)- -2-metyloalaniny i 50 ml chlorku acetylu miesza sie w temperaturze 25°C w ciagu 6 godzin. Po zatezeniu pod cisnieniem 15-20 mm Hg w temperaturze 35°C pozostalosc rozpuszcza sie w 25 ml 1 n kwasu solnego i miesza w atmosferze azotu w temperaturze 20-25°C w ciagu 5 godzin.Nastepnie mieszanine liofilizuje sie wciagu 20 godzin pod cisnieniem 0,1-0,3 mm Hg. Pozostalosc poddaje sie dzialaniu 50 ml mieszaniny 10% objetosciowych etanolu i 90% objetosciowych weglanu sodu, 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 5 g stalego weglanu sodu. Po przesaczeniu, przesacz suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i zateza pod cisnieniem 15-20 mm Hg w temperaturze 30—40°C.Pozostalosc poddaje sie chromatografii na zelu krzemionkowym, stosujac do elucji mieszanine 20% objetosciowych metanolu i 80% objetosciowych benzenu. Ester rekrystalizuje sie rozpuszczajac go na goraco w octanie etylu i dodajac potrzebna do wytracenia osadu ilosci heksanu. Uzyskuje sie pozadany ester 2-acetoksy- etylowy L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny o temperaturze topnienia 114—118°C z rozkladem.Przyklad XLIII. Wytwarzanie estru 2-acetoksyetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloala- niny Mieszanine 1,0 g (3,4 milimola) estru 2-hydroksyetylowego L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny w postaci chlorowodorku i 50 ml chlorku kwasu metanosulfonowego miesza sie w temperaturze 25°C w ciagu 6 godzin. Po zatezeniu pod cisnieniem 15—20 mm/Hg w temperaturze 45°C, a nastepnie wysuszeniu pod cisnieniem 0,1—0,5 mm Hg w temperaturze 40°C uzyskuje sie surowa pochodna metanosulfonyIowa. Do pochodnej tej dodaje sie 10 ml dwumetylosulfotlenku i 6,6 g (10 milimoli) octanu litu i mieszanine te miesza sie w temperaturze 60°C wciagu 6 godzin. Nastepnie dodaje sie nadmiar etanolowego roztworu bezwodnego chlorowodoru. Dwumetylosulfotlenek usuwa sie na drodze trzykrotnego wymywania porcjami eteru etylowego po 50 ml. Roztwór eterowy kazdorazowo zdekantowuje sie i usuwa.Pozostalosc rozpuszcza sie w 25 ml i 1 n kwasu solnego i miesza w atmosferze azotu w temperaturze —25°C w ciagu 1 godziny. Po zliofilizowaniu roztworu pod cisnieniem 0,1-0,3 mm Hg w ciagu 20 godzin, do pozostalosci dodaje jie 50 ml mieszaniny 10% etanolu i 90% octanu etylu (% objetosciowe), 5 ml nasyconego roztworu weglanu sodu i 5 g stalego weglanu sodu. Po przesaczeniu, przesacz suszy sie nad bezwodnym siarczanem magnezu, saczy i zateza pod cisnieniem 15—20 mm Hg i 30-40°G Pozostalosc poddaje sie chromatografii na zelu krzemionkowym przy uzyciu jako eluenta mieszaniny 20% objetosciowych metanolu i 80% objetosciowych benzenu. Ester rekrystalizuje sie na drodze rozpuszczenia go w octanie etylu i dodaniu heksanu w ilosci potrzebnej do wytracenia osadu pozadanego estru 2-acetoksyetylowe¬ go L-3-(3,4-dwuhydroksyfenylo)-2-metyloalaniny o temperaturze topnienia 114—118°C z rozkldem. PL PL PL PL PL PL PL PL