Przedmiotem wynalazku jest uklad automatycz¬ nego wlaczania koherentnego rodzaju pracy stacji radiolokacyjnej w obecnosci zaklócen biernych.Znane rozwiazania ukladów automatycznego wy¬ boru obszarów, w których stacja radiolokacyjna powinna pracowac badz z ukladem obróbki ampli¬ tudy, badz z ukladem TES opieraja swoje dziala¬ nie na badaniu amplitudy i czasu trwania odbie¬ ranych sygnalów. Znane rozwiazania wykorzystuja fakt wystepowania sygnalów odbitych od obiek¬ tów punktowych tylko w zakresie jednej bramki odleglosci.Wszystkie sygnaly wystepujace w torze ampli¬ tudowym* które trwaja dluzej niz jedna bramka odleglosci powinny powodowac przelaczenie ro¬ dzaju pracy stacji radiolokacyjnej z ukladu obrób¬ ki amplitudowej na uklad TES, Techniczna reali¬ zacja powyzszej zasady stosowana w znanych roz¬ wiazaniach jest nastepujaca: sygnal wizyjny toru amplitudowego podawany jest do ukladu progo¬ wego, na ktcrego wyjsciu moze pojawiac sie syg¬ nal swiadczacy o przekroczeniu przez sypial wejs¬ ciowy wartosci progu.Sygnal wyjsciowy z ukladu progowego jest opóz¬ niony o czas trwania jednej bramki odleglosci, a nastepnie podawany na uklad koincydencji wraz z nieopóznionym sygnalem wyjsciowym z ukladu progowego. Jezeli sygnal na wyjsciu ukladu pro^ gowego trwa dluzej niz czas trwania jednej bramki odleglosci to na wyjsciu ukladu koincydencji uzys- kuje sie sygnal sluzacy do przelaczania rodzaju pracy.Wada znanych ukladów jest ich nieprawidlowa praca w przypadku, gdy rzeczywiste sygnaly odbite od obiektów punktowych sa dluzsze niz jedna bramka odleglosci. W znanych rozwiazaniach wy- dluzenie linii opózniajacej (np. do dwóch bramek odleglosci), nie rozwiazuje problemu, gdyz wyste¬ puje wtedy zjawisko nieprawidlowego wlaczania toru koherentnego przez sygnal odbity od obiektu punktowego znajdujacego sie blisko obszaru zakló¬ cen biernych. Inna wada znanych ukladów jest fakt, iz sygnal przelaczajacy jest krótszy od czasu trwania zaklócen biernych o czas równy czasowi opóznienia linii opózniajacej znajdujacej sie na wyjsciu ukladu progowego.Celem wynalazku jest zapewnienie automatycz¬ nego wlaczania kohertitnego rodzaju pracy w obec¬ nosci zaklócen biernych (echa stale, chmury), zas zadaniem wynalazku jest stworzenie odpowiedniego ukladu przeinaczonego do tego celu.Cel ten zostal osiagniety przez zastosowanie na wyjsciu toru amplitudowego ukladu progowego po¬ laczonego z linia opózniajaca o opóznieniu bedacym wielokrotnoscia czasu trwania jednej bramki od¬ leglosci i ukladem iloczynu logicznego, którego wyjscie polaczone jest z druga linia opózniajaca o opóznieniu bedacym wielokrotnoscia czasu trwa¬ nia jednej bramki i ukladem sumy logicznej, któ- 93 02193 021 3 4 rego wyjscie polaczone jest z wejsciem sterujacym przelacznika rodzaju pracy.Wynalazek jest blizej wyjasniony w przykla¬ dowym wykonaniu uwidocznionym na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat blokowy calosci przedmiotowego ukladu/ fig. 2 — uklad blokowy dla przypadku gdy czas opóznienia linii opóznia¬ jacych Jest równy czasowi trwania dwóch bramek odleglosci oraz fig. 3 — wykresy a, b, c i d prze¬ biegów sygnalów, pojawiajacych sie odpowiednio w punktach 1, 2, 3 i 4 wedlug oznaczenia na fig. 2.Jak pokazano ma fig. 1 uklad wedlug wynalazku sklada sie z ukladu progowego UP, ukladu zada¬ wania progu UZP, iloczynu logicznego I, sumy lo- ffi^r^j a mar Hw^„,Jinii opózniajacych Tl i T2, fcii< ^^i^^hilljli T4 oraz przelacznika P rodzkju pracy polaczonych ze soba w ten sposób, ze jedno wejscie ukladfe progowego UP polaczone jest Iz ^ffsEteh "$ygnaljwym toru amplitudowego, a diS^4«g^Wjscie-4)olaczone jest z wyjsciem ukladu zadawania progu UZP, zas wyjscie ukladu progowego UP polaczone jest z wejsciem linii opóz¬ niajacej Tl o ustawianym czasie opóznienia, mo¬ gacym przybierac wartosci równe czasowi trwa¬ nia nawet kilku bramek odleglosci z wyprowadze¬ niami opóznionych syganalów co jedna bramke od¬ leglosci, zas wyjscia linii opózniajacej Tl i wyjscie ukladu progowego UP polaczone sa z wejsciami iloczynu logicznego I, którego wyjscie polaczone jest z wejsciem linii opózniajacej T2 o takiej samej budowie co linia opózniajaca Tl, zas wyjscia linii opózniajacej T2 i wyjscie ukladu iloczynu logicz¬ nego I polaczone sa z wejsciami sumy logicznej S, której wyjscie polaczone jest z wejsciem steruja¬ cym przelacznika P, zas sygnaly z toru amplitudo¬ wego i toru koherentnego przed podaniem na prze¬ lacznik P sa opózniane w liniach opózniajacych T3 ;l T4 o opóznieniu równym calkowitemu opóz¬ nieniu linii opózniajacej Tl.Dzialanie ukladu zostalo dokladniej przedstawio¬ ne dla przykladowego rozwiazania, w którym czas opóznienia linii opózniajacych jest równy czasowi trwania dwóch bramek odleglosci (fig. 2).Sygnal wyjsciowy toru amplitudowego jest po¬ dawany na uklad progowy UP. Jezeli amplituda tego sygnalu przekracza wartosc progu to na wyjs¬ ciu ukladu progowego UP otrzymuje sie sygnal swiadczacy o przekroczeniu progu (wykres b na fig, 3). Sygnal ten jest nastepnie opózniany w linii opózniajacej Tl. Jezeli sygnal przekroczenia progu trwa przez czas dluzszy niz czas opóznienia linii opózniajacej Tl, to na wyjsciu iloczynu lo¬ gicznego I otrzymuje sie sygnal o czasie trwania, bedacym róznica czasu trwania przekroczenia pro¬ gu i czasu opóznienia linii opózniajacej Tl.Poniewaz konieczne jest, aby sygnal ten trwal, z dokladnoscia do jednej bramki odleglosci, tyle czasu, ile trwa przekroczenie progu przez sygnal wyjsciowy z toru amplitudowego, to sygnal wyjs¬ ciowy z iloczynu logicznego I jest opózniony w linii opózniajacej T2 o czas równy czasowi opóz- nienia linii opózniajacej Tl a nastepnie sumowany przez sume logiczna S. Sygnal wyjsciowy z sumy logicznej przedstawiony jest na wykresie d fig. 3, a na wykresie c fig. 3 przedstawiony jest opóz¬ niony sygnal wyjsciowy toru amplitudowego. io Uklad wedlug wynalazku powoduje przelaczenie rodzaju pracy z koherentnej na amplitudowa na¬ wet wtedy, gdy wolny ód zaklócen obszar wynosi tylko jedna bramke odleglosci. Pozwala to zwiek¬ szyc sprawnosc radaru w obszarach zaklócen bier- nych. PL