PL9197B1 - Sposób wytwarzania azotowego srodka nawozowego reagujacego alkalicznie. - Google Patents

Description

Znane sposoby rozmaitych syntez a- monjakowych rozszerzyly o tyle problem azotu, ze zwiazki amonjakowe nabraly znaczenia technicznego i gospodarczego.Zwykly sposób przeprowadzania amon ja¬ ku w stan staly polega na wiazaniu amo¬ niaku z kwasami w celu otrzymania soli.W ten sposób wytwarzano mieszaniny na¬ wozowe, uzywajac do tego celu siarczanu amonu i azotanu amonu wzglednie fosfo¬ ranu. W gospodarstwie rolnem wymagano zawsze nawozów alkalicznych, zarzucajac azotowym srodkom nawozowym (zwlaszcza w nowszych czasach) ,,zakwaszania zie¬ mi". Nalezy równiez zwrócic uwage na nieekonomicznosc wytwarzania, przewoze¬ nia i nawozenia srodka nawozowego, któ¬ ry zawiera zawsze 80% balastu.Wielkim postepem technicznym i go¬ spodarczym jest w tym zakresie niniejszy wynalazek, umozliwiajacy przemiane amo- njaku na srodek nawozowy reagujacy al¬ kalicznie i otrzymywany przez dzialanie gazu amonjakowego przy temperaturze 500 — 850° na naturalne lub techniczne weglany jak weglan stracony, np. mulek weglanowy, otrzymywany przy wytwarza¬ niu siarczanu amonowego z gipsu, albo we¬ glany naturalne jak np. kreda, kamien wa¬ pienny, marmur, aragonit, kocyt i t. d., o- raz naturalne lub sztuczne mieszaniny we¬ glanów jak np, dolomit. W ten sposób czy-sio bialy, zasadowy produkt, który zalez¬ nie od warunków reakcji (czas i tempera¬ tura) zawiera 10 do 30% azotu i wiecej, w postaci podlegaj acej latwo rozpuszczeni;/ i asymilacji. Poniewaz produkt ten zawie* ra poza tern tylko niezmieniony weglan e- wentualnie nieco wolnego wapna i natural¬ ne domieszki, które byly -awarte w suro¬ wym materjale, wiec w ziemie wchodzi o- prócz azotu tylko jon wapnia w rozmai¬ tych zwiazkach, lecz nie wchodza produk¬ ty niepozadane w ziemi.Przyklad L 1 kg straconego weglanu wapnia przerabia sie w piecu retortowym lub rurowym przez 2—3 godziny przy o- grzaniu do temperatury 700 — 750°, uzy¬ wajac gazu amon jakowego (np. syntetycz¬ nego) w ilosci okolo 500 litrów na godzi¬ ne. Otrzymany produkt zawiera 26,2% a- zotu podlug Kjeldahl'a; z doprowadzane¬ go amonjaku wiaze sie okolo 15%. Calko¬ wity uzysk azotu w otrzymanym produkcie i w amonjaku odzyskanym z pieca wyno¬ si 98 — 100%.Jezeli wytworzony srodek nawozowy ma byc dostosowany do specjalnych wa¬ runków (ziemie mniej lub wiecej kwasne, lekkie ziemie piaszczyste, lub gliniastej albo ma spelniac takze zadania uboczne (np. zwalczanie szkodników), to jego al¬ kalicznosc mozna w odpowiedni sposób stopniowac, Mozliwosc ta polega np, na tern, ze mozna sobie wyobrazac dwa typy produktów, z których jeden oprócz pro¬ duktu zawierajacego zwiazany azot za¬ wiera tylko wolne wapno zrace (produkt A), podczas gdy w drugim nastepuje cal¬ kowite nasycenie w postaci weglanu wap¬ nia (produkt B).Produkt typu A nadawalby sie dla zie¬ mi wybitnie ciezkiej (gliniastej) i do zwal¬ czania szkodników, natomiast produkt 3 nadawalby sie lepiej do ziemi lekkiej, pia¬ szczystej. Jasnem jest, ze drugi produkt nadawalby sie równiez bardzo dobrze przy stosowaniu rozsypywania, bo nie wy¬ twarza pylu i nie nagryza.Próby wykazaly, ze takie ^stopniowa¬ nie alkalicznosci" jest mozliwe, jezeli opi¬ sana metode uzupelni sie w nizej podany sposób.W celu otrzymania produktu typu \ (to znaczy zawierajacego cbok zwiazane¬ go azotu tylko wolne wapno zrace) ogrze¬ wa sie produkt reakcji weglanu wapnia i amonjaku w pradzie gazu obojetnego (nadaje sie np. azot, lub azot zmieszany z wodorem albo dwutlenek wegla) do tem¬ peratury 900°, to znaczy do temperatury dysocjacji weglanu. Ogrzewanie moze sie odbywac takze w prózni. W ten sposób odszczepia sie kwas weglowy od wapnia, bez jakiejkolwiek zmiany zwiazanego azo¬ tu. Chcac otrzymac produkt typu B (któ¬ ry zawiera wapien niezuzyty do zwiazania azotu, w zwiazku z kwasem weglowym) mozna wyzyskac dwie mozliwosci. Miano¬ wicie mozna w czasie dzialania amonjaku na weglan domieszac do gazu reakcyjne¬ go tlenek wegla, np. w stosunku na 10 a- monjaku 2-0,5 tlenku wegla, co wplywa na znaczne przyspieszenie wiazania azotu i powoduje jednoczesnie rcKarbonizaeje ca¬ lej ilosci wolnego lub uwalniajacego sie wapna, albo tez dziala sie ca gotowy pro¬ dukt reakcji amonjaku kwasem weglowyra (albo gazami zawierajacemi dwutlenek we¬ gla) przy ogrzaniu do temperatury 300° — 600°. Do tego celu nadaja sie szczególnie gazy powstale w procesie wiazania sie a- zotu, zawierajace kwas weglowy, bo amo- njak tych gazów nie wiaze sie przy wspo¬ mnianej temperaturze, natomiast kwas we¬ glowy ulega resorbeji bez s+raty azotu.Stosujac metody podane przez niniej¬ szy wynalazek mozna ie£ otrzymac -po¬ srednie stopnie pomiedzy typami A i B, to znaczy produkty o posredniej alkalicz¬ nosci, mianowicie w ten sposób, ze proces odpowiadajacy typowi A nie doprowadza — 2 —sie az do calkowitego odszczepiania kwasu weglowego, albo proces odpowiadajacy ty¬ powi B nie doprowadza sie do osiagniecia calkowitej rekarbonizacji.Omawiany proces mozna tez przepro¬ wadzac w ten sposób, ze otrzymuje sie pro¬ dukt dowolnej ziarnistosci (odpowiadaja¬ cy np. wielkosci ziarn prosa, grochu, lub wieksze), trzeba tylko do pozadanego stop¬ nia ziarnistosci materjal surowy rozdrob¬ nic (wiec np. naturalny kamien wapienny, krede, marmur, dolomit i t. d.) i przesiac, bo ksztalt ziarn surowego materjalu nie ulega zmianie w czasie dzialania amo- njaku. PL PL

Claims (5)

1. Zastrzezenia patentowe, 1. , Sposób wytwarzania srodka nawo¬ zowego reagujacego alkalicznie, znamien¬ ny tem, ze dziala sie przy temperaturze 500 — 850° gazem amonjakowym, znajdu¬ jacym sie ewentualnie pod cisnieniem, na techniczne lub naturalne weglany wapnia jak np, weglan stracony, kreda, kamien wapienny, marmur, aragonit, lub weglany mieszane jak dolomit, przyczem dzialanie to trwa tak dlugo, az sie otrzyma produkt zawierajacy 10—30% (podlug Kjeldahra) i wiecej zwiazanego azotu,

2. Sposób wytwarzania srodka nawo¬ zowego reagujacego alkalicznie, wedlug zastrz. 1, znamienny tem, ze stopien al¬ kalicznosci reguluje sie w ten sposób, ze w celu otrzymania produktu, któryby oprócz zwiazanego azotu zawieral tylko wolne wapno, ogrzewa sie produkt reakcji (po zwiazaniu dostatecznej ilosci azotu) do temperatury dysocjacji weglanu ewen¬ tualnie w pradzie gazu obojetnego (jak np. azot, wodór lub tlenek wegla) lub w próz¬ ni az do osiagniecia calkowitego rozkladu weglanu.

3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tem, ze stopien alkalicznosci reguluje sie w ten sposób, ze chcac otrzymac pro¬ dukt, któryby oprócz produktu azotowego zawieral tylko weglan wapniowy, dodaje sie domieszke tlenku wegla w czasie dzia¬ lania amonjaku, albo tez gotowy produkt reakcji ogrzewa sie do temperatury 300 — 600° i poddaje go dzialaniu kwasu weglo¬ wego, albo gazów zawierajacych ten kwas jak np. gazy wylotowe wytworzone przy reakcji wiazania sie azotu.

4. Sposób wedlug zastrz. 1 — 3, zna¬ mienny tem, ze stopien alkalicznosci regu¬ luje sie postepujac wedlug zastrz. 2, lecz nie doprowadzajac do calkowitego oddzie¬ lenia kwasu weglowego, albo wedlug zastrz. 3, lecz niedopusizczajac do calkowi¬ tego ponownego przylaczenia sie kwasu weglowego.

5. Sposób wedlug zastiz. 1 — 4, zna¬ mienny tem, ze dziala sie amonjakiem na ziarnisty weglan wapnia, np. na kamien wapienny kruszony na/ziarna wielkosci prosa, grochu lub wieksze, albo na przygo¬ towany w taki sam sposób marmur, dolo¬ mit i t. p. materjaly, wskutek czego otrzy¬ muje sie ostateczny produkt (zawierajacy azot) o tej samej wielkosci ziarn. Nikodem Caro. Albert R. Frank. Zastepca: Dr. inz. M. Kryzan, rzecznik patentowy. bruk L. Boguslawskiego, Warszawa, PL PL