Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowej pochodnej kwasu 7-acyloamidocefalospora- nowego podstawionej w pozycji 3 tiolem o wzorze 1, ewentualnie w postaci latwo odszczepialnych estrów lub farmaceutycznie dopuszczalnych soli, zwlaszcza o konfiguracji D-(-)- w lancuchu bocz¬ nym.Jako dopuszczalne w farmacji sole mozna stoso¬ wac nietoksyczne sole funkcji karboksylowej, na przyklad sole z metalami takimi jak sód, potas, wapn lub glin oraz sole amonowe i sole z nietok¬ sycznymi aminami, na przyklad trójalkiloaminami, prokaina, dwubenzyloamina, Njbenzylo-/ff-fenetyl- amina, 1-efenamina, N,N'-idwubenzyloetylenodwu- amina, N-alkilapiperydyna i innymi aminami sto¬ sowanymi dla otrzymywania soli z penicylinami.Pod pojeciem dopuszczalne w farmacji sole rozu¬ mie sie takze nietoksyczne addycyjne sole kwaso¬ we z funkcja aminowa, na przyklad sole z kwasa¬ mi mineralnymi, takimi jak kwas solny, bromo- -wodorowy, jod©wodorowy, fosforowy, siarkowy oraz z kwasami organicznymi, takimi jak maleino¬ wy, loctowy, cytrynowy, szczawiowy, bursztynowy, benzoesowy, winowy, fumarowy, migdalowy, askor¬ binowy i jablkowy.Pod okresleniem latwo odszczepialne estry na- . lezy rozumiec grupy estrowe, które mozna usuwac stosujac metody nie powodujace dostrzegalnego naruszenia pozostalej czesci czasteczki cefalospory- ny, na przyklad chemiczna lub enzymatyczna hy- 80 drolize. Przykladami odpowiednich estrów moga byc wymienione w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3.284.451 oraz nr 3.249. 622 lub w brytyjskich opisach patentowych nr 1.229.453 i 1.073.530. Szczególnie korzystnymi sa estry pdwaloiloksymetylowe, acetoksymetylowe, me- toksymetylowe, acetonylowe oraz fenacylowe.Istnieje obszerna literatura dotyczaca antybioty¬ ków cefalosporynowych.Otrzymywanie róznych kwasów 7-(a-aminoarylo- acetamido)cefalosporanowych oraz odpowiednich pochodnych dezacetoksylowych, w których rodni¬ kiem aryIowym jest podstawiony lub niepodstawio- ny rodnik fenylowy albo rodnik fenylowy albo rodnik 2- lub 3^tienylowy, opisane zostalo na przy¬ klad w brytyjskich opisach patentowych nr nr 985.747, 1.017.624, 1.054.806 i 1.123.333; belgijskim opisie patentowym nr 696,026, opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr nr 3.311.621, 3.352.858, 3.489.750, 3.489.751, 3.489.752, i 3.518.260, japonskim opisie patentowym nr 16871/66, pracy Spencera i wspólpracowników w J. Med. Chem. 9, 5, 746—750(1966), pracy Kurita'y i wspólpracow¬ ników w J. Antibiotica (Tokio) A, 19, 243—249 (1966) oraz w opisie patentowym Stanów Zjedno¬ czonych Ameryki nr 3.485.819.Holenderskie opisy patentowe nr nr 68/11676 i 68/12382 oraz opisy patentowe Stanów Zjednoczo¬ nych Ameryki nr nr 3.489.750, 3.489.751 i 3.489.752 dotycza podstawionej w pierscieniu cefaloglicyny. 9155791 557 3 W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryiki nr 3.364.212, belgijskim opisie patentowym nr 675.298, opisie patentowym Poludniowej Afryki nr 67/1260 oraz belgijskim opisie patentowym nr 696.026 przedstawione zostaly takze rózne 7-(a-ami- noaryloacetamido)-cefalosporyny, w których jeden z atomów wodoru w grupie a-aminowej zostal wy¬ mieniony na grupe karbonylowa przylaczona ^ do innej grupy. Pierwszymi z nich byly prekursory cefaloglicyny i cefaleksyny, w których zastosowane* stosowana zwykle w chemii peptydów grupe o- chronna, taka jak karbobenzyloksylowa. Pokrewne zwiazki opisane zostaly w opisie patentowym Sta¬ nów Zjednoczonych Ameryki nr 3.303.193, nr 3.311. 621 oraz nr 3.518.260.Rozmaite cefalosiporyny, w tym takze cefalospo- ryne C, poddawano reakcji z aromatycznymi mer- kaptanami o charakterze nukleofilowym, otrzymu¬ jac zwiazki o wzorze ogólnym 2, w którym, zgod¬ nie z opisem patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryiki. nr 3.278.531, symbol Ar oznacza podsta¬ wiony lub niepodstawiony rodnik fenylowy albo rózne aromatyczne rodniki heterocykliczne. Za¬ stosowanie podobnych zwiazków nukleofilowych, np. 2-merkaptopirymidyn, opisano w opisie paten¬ towym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3.261. 852, brytyjskim opisie patentowym nr 1.101.422 oraz opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ame¬ ryki nr nr 3.479.350 i 3.502.665. Inne zwiazki nukle- ofilowe tego typu przedstawiono w belgijskim opi¬ sie patentowym nr 714.518, kanadyjskim opisie pa¬ tentowym nr 818.501, brytyjskim opisie patentowym nr 1.187.323 oraz opisie patentowym Stanów Zjed¬ noczonych Ameryki nr 3.516.997. Dotycza one ce- fazoliny, która posiada rodnik tetrazoMloacetylowy w lancuchu bocznym oraz rodnik 5^metylotiadia- zolilotiometylowy w pozycji 3. Cefazolina jest tak¬ ze opisana w literaturze naukowej, np* w Anti- microbial agents and Chemotherapy, 1969, Ameri¬ can Society for Microbiology, Bethesda, Maryland, str. 236—243 oraz w J. Antibiotics (Japonia), 23. 3.131—148 (1970).Zastapienie grupy acetoksylowej w pozycji 3 cefalosporyn róznymi heterocyklicznymi tiolami zo¬ stalo opisane w opisie patentowym Stanów Zjed¬ noczonych Ameryki nr 3.563.983 i opisie patento¬ wym, Poludniowej Afryki nr 70/2290, Przedstawio¬ ne tu cefalosporyny mialy w lancuchu bocznym, np. rodnik 7-a-aminofenyloacetamidowy a typo¬ wymi stosowanymi tu tiolami sa: 2-metylo-l,3,4- -tiadiazolotiol-5 oraz l-metylo-l,2,3,4-tetrazolotiol-5.Zwiazek o wzorze 1 zawiera w lancuchu bocz¬ nym asymetryczny atom wegla, stad moze on wy¬ stepowac w optycznie czynnych formach, oraz ja¬ ko mieszanina racemiczna. Korzystnym i najbar¬ dziej aktywnym jest zwiazek o wzorze 1 posiada¬ jacy konfiguracje D przy atomie wegla w pozycji a lancucha bocznego wprowadzonego w pozycji 7.Innymi slowy jest to zwiazek otrzymany z kwasu D-(-)-a-amino-p-hydroksyfenylooctowego lub jego funkcjonalnego odpowiednika.W zakres wynalazku wchodza takze, uzywane jako pólprodukty lub prekursory metabolityczne, zwiazki w których grupa aminowa zostala zablo¬ kowana takim podstawnikiem, jak grupa III-rz.- 4 -buitylokanbonylowa, karbobenzyloksylowa^ formy- lowa, o-nitrofenylosulfenylowa, 2,2,2-trójchloroeto- ksykarbonylowa, 4Hketo-2-pentenylowa-2, i- karbo- metoksy-l-propenylowa-2 i podobne. W szczegól- mosci do grup ochronnych tego rodzaju naleza ke¬ tony, zwlaszcza aceton, oraz aldehydy, zwlaszcza aldehyd mrówkowy i octowy, opisane w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr nr 3.198.804 i 3.347.851; ^-ketoestry i /?-dwuketony, przedstawione np. w opisie patentowymi Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3325479 oraz /?-keto amidy przedstawione w japonskim opisie patento¬ wym nr 71/24714.Sposobem wedlug wynalazku zwiazek o wzorze 1, o konfiguracji D-(-) w lancuchu bocznym lub jego latwo odszczepialny ester albo dopuszczalna w farmacji sól wytwarza sie na drodze reakcji pomiedzy zwiazkiem o wzorze 3 lub jego latwo odszczepialnym estrem lub farmaceutycznie do- puszczakia sola a reaktywna pochodna kwasu o wzorze 4, o konfiguracji D-(-) w którym B ozna¬ cza grupe chroniaca grupe aminowa. Otrzymuje sie, po usunieciu grupy B chroniacej funkcje ami¬ nowa, zwiazek o wzorze 1 lub jego latwo odszcze- pialny ester albo farmaceutycznie dopuszczalna sól. Mozna równiez w razie potrzeby, przed lub po usunieciu ochrony grupy aminowej, przeksztalcac produkt, stosujac znane sposoby, z postaci wolnego kwasu lub jego soli w odpowiedni latwo odszcze- pialny ester lub farmaceutycznie dopuszczalna sól; albo przeksztalcac produkt w postaci latwo od- szczepialnego estru lub jego soli w odpowiedni wolny kwas lub farmaceutycznie dopuszczalna sól.W sposobie otrzymywania nowych zwiazków cefalosporynowych wedlug wynalazku, podstawiony w pozycji 3 tiolem kwas 7^aminocefalosporanowy o wzorze 3 lub jego latwo odszczepialny ester albo sól estru lub kwasu, acyluje sie odpowiednia po¬ chodna D-(-)-p-hydroksyfenyloglicyny o wzorze 4. 40 Przejsciowy kwas 7-aminocefemo-3-karboksylo- wy-4 mozna otrzymywac na drodze wymiany gru¬ py acetoksylowej w pozycji 3 kwasu 7-aminocefa- losporanowego 5Hmerkapto-l,2,3-tiazolem lub jego 4_ sola. Wymiana grupy estrowej na grupe tiolowa jest znana reakcja, fctclra zazwyczaj prowadzi sie podczas ogrzewania w wodnym roztworze.Reasumujac, zwiazki bedace przedmiotem wy¬ nalazku mozna otrzymywac na drodze acylowania 50 grupy aminowej w pozycji 7 przejsciowego, pod¬ stawionego w pozycji 3 tiolem, kwasu 7-amino- cefalosporanowego, czynnikiem acylujacym o wzo¬ rze 4. Powyzszy zwiazek przejsciowy mozna w ra¬ zie potrzeby, przed poddaniem reakcji acylowania, 55 przeksztalcac w latwo odszczepialny ester lub sól.Sposób otrzymywania estrów jest opisany w pis¬ miennictwie naukowym i dobrze znany wprowadzo¬ nym w problemy chemii penicylin i cefalosporyn.Korzystnym sposobem, szczególnie przydatnym dla 60 otrzymywania estrów piwaloildksymetylowych, ace- toksymetylowych, metoksymetylowych, acetonylo- wych i fenacylowych, jest przedstawiony w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych nr 3.284.451.Opis ten dotyczy estryfikacji soli sodowej cefaloty- 65. my za pomoca odpowiednich aktywnych chloro-9155T lub bromopochodnych, np. bromku fenacylu, chlo- roacetonu, eteru chlorometylowego, chlorku pi- waloiloksymetylowego lub chlorku acetoksyme- tylowego a nastepnie enzymatycznego odszcze- piania reszty 'kwasu tienylooctowego z lancucha bocznego. Innym dobrym sposobem, opisanym w brytyjskim opisie patentowym nr 1.229.453, jest poddanie soli trójetyloaminowej kwasu 7-aminoce- falosporanowego bezposrednio reakcji z aktywnym chlorowco zwiazkiem. Zwiazek o wzorze 3 mozna takze przeksztalcac w ester sililowy, stosujac spo¬ sób przedstawiony, np. w opisie patentowym Sta¬ nów Zjednoczonych Ameryki nr 3.249.622.Po przeprowadzeniu reakcji acylowania sililowa grupe estrowa mozna odszczepdac stosujac hydro¬ lize lub alkoholize.Przed acylowaniem grupe aminowa w aktywnej pochodnej p-hydroksyfenyloglicyny ochrania sie stosujac którakolwiek ze znanych grup ochronnych B, latwo dajaca sie usuwac po zakonczeniu reakcji acylowania. Do takich grup naleza np. III- ksykanbonylowa, karbobenzyloksylowa, 2-hydroksy- -1-naftylokarbonylowa, trójchloroetoksykarbonyIo¬ wa, 2-etoksyfearbonylo-lHmetylowinylowa, 2-meto- ksykarbonylo-1-metylowinylowa oraz 1-karbometo- ksy-l-propenylowa-2. Inna korzystna ochTona jest proton, jak to ma miejsce w zwiazku o wzorze 5 majacym konfiguracje D-{-) lub /?-dwuketon albo /?-ketoester ,opisane w brytyjskim opisie patento¬ wym nr 1.123.333 lub opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr nr 3.325.479 d 3.316.247, np. acetoootan metylu, lub ^-ketoamid (japonski opis patentowy 71/24714).W tym przypadku kwas zawierajacy ochroniona grupe aminowa, korzystnie przeksztalca sie w mie¬ szany bezwodnik, np. w reakcji z chloromrówcza- nem alkilu przed poddaniem reakcji ze zwiazkiem o wzorze 3 lub jego estrem albo sola. Po zakon¬ czeniu reakcji sprzegania, ochronna grupe B grupy aminowej usuwa sie stosujac znane sposoby i otrzymuje pozadany produkt o wzorze 1. Na przy¬ klad grupe III.rz-buitoksykaTbonylowa usuwa sie stosujac kwas mrówkowy, grupe 2-hydroksy-l-naf¬ tylokarbonylowa na drodze hydrolizy kwasowej, grupe karbobenzyloksylowa na drodze katalitycz¬ nego uwodornienia,- trójchloroetylowa dzialaniem pylu cynkowego w kwasie octowym lodowatym.W razie potrzeby fenolowa grupe hydroksylowa w czynniku acylujacym o wzorze 4 mozna równiez ochraniac w czasie reakcji acylowania, stosujac latwo odszczepialna grupe ochronna, taka jak o- -benzylowa, o-benzyloksykarbonylowa lub trój- metylosililowa. Na ogól jednak, nie jest konieczna ochrona grupy hydroksylowej. Jest oczywiste, iz inne równowazne grupy moga byc stosowane do ochrony funkcji aminowej lub hydroksylowej i wchodza one w zakres wynalazku.Acylowanie grupy aminowej w pozycji 7 cefalo- sporyn jest reakcja dobrze znana, stad tez wiele funkcjonalnych równowazników zwiazku o wzorze 4, powszechnie stosowanych jako czynniki acylu- jace, znajduje zastosowanie do opisywanych celów.Naleza do nich miedzy innymi nastepujace po¬ chodne wolnych kwasów: bezwodniki kwasowe 6 mieszane bezwodniki, np. alkoksymrówkowe, halo¬ genki kwasowe, azydki kwasowe, aktywne estry oraz aktywne tioestry. Wolne kwasy mozna sprze¬ gac ze zwiazkiem o wzorze 3 po uprzednim pod¬ daniu ich reakcji z chlorkiem N,N'-dwumetylochlo- roformiminiowym lub na drodze enzymatycznej albo stosujac N,N'-karbonylodwuimidazol, N,N'- -kanbonylodwutriazol albo karbodwuimid, np. N,N'- dwuizopropylokarbodwuimid, N,N'-dwucykloheksy- lokarbodwuimid, N-cykloheksylo- N,-(2-morfolino- etylo) karbodwuimid albo alkiloamine lub sól izo- ksazoliowa. Innym czynnikiem acylujacym moze byc odpowiedni azolid, ito znaczy amid odpowied¬ niego kwasu, w którym azot amidowy wchodzi w sklad pseudoaromatycznego piecioczlonowego pier¬ scienia zawierajacego co najmniej dwa atomy azo¬ tu, np. imidazol, pirazol, triazole, benzimidazol, benzotriazol oraz ich podstawione pochodne. Na¬ stepna grupa reaktywnych pochodnych p-hydro¬ ksyfenyloglicyny sa bezwodniki Leucha, które oprócz aktywowania funkcji karboksylowej sluza jednoczesnie jako ochrona grupy aminowej. Szcze¬ gólnie korzystnym czynnikiem acylujacym jest chlorowodorek chlorku p-hydroksyfenyloglicyny, który spelnia równiez podwójna role, aktywowa¬ nie funkcji karboksylowej i ochrone funkcji ami¬ nowej. Nalezy takze zwrócic uwage na zastosowa¬ nie enzymów do sprzegania wolnych kwasów, z za¬ blokowana grupa aminowa, ze zwiazkiem o wzorze 3. W zakres wynalazku wchodzi takze ten sposób z zastosowaniem estrów, np. estru metylowego wol¬ nego kwasu i enzymów pochodzacych od róznych drobnoustrojów. Zostalo to -opisane np. przez Tak- shashi i wspólpracowników w J. Am. Chem. Soc, 94, 11, 4035—4037 (1972) i T. Nara'e i wspólpracow¬ ników w J. Antibiotics (Japonia), 24, 5, 321—323 (1971).Szczególowe warunki prowadzenia procesu, np. temperatura, rozpuszczalnik, czas reakcji i inne, zaleza od wybranego sposobu acylowania i sa zna¬ ne wprowadzonym w zagadnienie. Na ogól poza¬ dany jest dodatek trzeciorzedowej aminy organicz¬ nej, np. trój etyloaminy, N,N-dwumetyloaniliny, etylopiperydyny, 2,6-lutydyny lub chinoliny, które sluza jako akceptory protonów lub srodki tworza¬ ce sole.Zwiazki bedace przedmiotem niniejszego wyna¬ lazku mozna izolowac stosujac jakakolwiek ze zwykle stosowanych metod dla izolacji podobnych cefalosporyn. Mozna wiec produkt koncowy otrzy¬ mywac w postaci obojetnej czasteczki, chociaz bar¬ dziej prawdopodobnym jest, ze wystepuje on jako jon obojnaczy; mozna równiez izolowac produkt w postaci soli. Dopuszczalne w farmacji sole lub addycyjne sole kwasowe, otrzymuje sie stosujac znane powszechnie metody, np. w reakcji kwasu z odpowiednia zasada lub kwasem.Po zakonczeniu reakcji acylowania otrzymany produkt mozna przeksztalcac, przed lub po od- szczepieniu grupy ochronnej grupy aminowej, w inny pozadany produkt o wzorze 1, stosujac zna¬ ne sposoby. Zwiazek o wzorze 1 w postaci wolne¬ go kwasu lub jego soli mozna przeprowadzac w odpowiedni latwo odszczepialny ester lub dopusz- 19 40 45 60 55 6091 51 i 7 czalna w farmacji sól. Podobnie zwiazek ten w po¬ staci latwo odszczepialnego estru lub jego soli mozna przeprowadzac w postaci wolnego kwasu lub farmaceutycznie dopuszczalnej soli. W tym przypadku usuwa sie grupe estrowa, np. na dro- 5 dze wodnej lub enzymatycznej hydrolizy, np. przy zastosowaniu surowicy ludzkiej lu(b zwierzecej, albo na drodze hydrolizy kwasowej lub zasadowej, uwodornienia katalitycznego lub w reakcji z tio- fenolanem sodowym, zgodnie z opisem patentowym io Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3.284.451.Otrzymywanie substancji wyjsciowych Synteza soli potasowej l,2,3-triazolotiolu-5 Zwiazek ten otrzymywano wedlug schematu 1.Sposób ten zostal opisany w pracy J. Goerdlera 15 i G. Gnada, Chem. Ber. 99, 1618(1966).-Benzamido-l,2,3-tiadiazol Do roztworu zawierajacego 50,6 g (310 milimoli) benzoiloizotiocyjanianu w 400 ml handlowego bez¬ wodnego eteru etylowego wkroplono podczas ener- 20 gicznego mieszania w temperaturze 0°C, w atmo¬ sferze azotu, 453 ml (310 milimoli) 0,685 n etero¬ wego roztworu dwuazometanu. Po zakonczeniu wkraplania calosc mieszano jeszcze w ciagu 1 go¬ dziny, w temperaturze 0° a nastepnie odsaczono 25 osad i wysuszono go pod zmniejszonym cisnieniem.Otrzymano 23,3 g surowego produktu o tempera¬ turze topnienia w zakresie 232—257°, podczas gdy w pracy Goerdlera podano dla czystego produktu temperature topnienia 267°. Z lugów filtracyjnych 30 otrzymano po odparowaniu pod zmniejszonym cis¬ nieniem dodatkowe 2,1 g produktu. Calkowita wy¬ dajnosc wynosila 40%. l,2,3-triazolo-5-tiol Roztwór 8,2 g (40 milimoli) otrzymanego po¬ przednio zwiazku benzamidowego w 80 ml (160 milimolach) 2 n wodorotlenku sodowego ogrzewa¬ no w temperaturze wrzenia w atmosferze azotu, w ciagu 24 godzin. Roztwór oziebiono do tem¬ peratury 0°C i dodano 26 ml stezonego kwasu sol¬ nego, przepuszczajac jednoczesnie strumien azotu.Wytracony kwas benzoesowy odsaczono a przesacz wysycono chlorkiem sodowym i odsaczono w celu usuniecia dodatkowych porcji wytraconego kwasu benzoesowego. Przesacz ekstrahowano natychmiast octanem etylu, ekstrakt przemywano nasyconym roztworem chlorku sodowego, suszono nad siar¬ czanem magnezu i odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem^ Oleista pozostalosc na¬ tychmiast destylowano pod zmniejszonym cisnie- 50 niem, w temperaturze 70—75° i(0,001 mm slupa rte¬ ci). Otrzymano 2,84 g (70°/o) oleistego produktu, który samorzutnie zestalal sie. Temperatura top¬ nienia wynosila 52—59° (wedlug Goerdlera 60qC). 55 Sól potasowa l,2,3-triazolotiolu-5 Do roztworu zawierajacego 2,84 g (28,1 milimo- la) otrzymanego powyzej tiolu w 28 mi absolut¬ nego etanolu dodano 14,5 ml 1,93 n roztworu wo¬ dorotlenku potasowego w alkoholu etylowym. Roz- 60 twór nastepnie rozcienczono bezwodnym eterem, az do uzyskania calkowitej krystalizacji soli. Osad odsaczono, przemyto eterem i suszono pod zmniej¬ szonym cisnieniem. Otrzymano 3,65 g (93°/o) soli o temperaturze topnienia 225°C (z rozkladem). es 8 Nalezy zwrócic uwage, ze przeksztalcenie ben- zamidotiadiazolu w triazolótiol zachodzi, wedlug G. Goerdlera i G. Gnada, Chem. Ber. 99, 1618 (1966), przez 5-amino-l,2, 3-tiadiazol wedlug sche¬ matu 2. -amiino-l,2,3-tiadiazol mozna otrzymywac w in¬ ny sposób, nie wymagajacy stosowania dwuazome¬ tanu, wedlug D. L. Paina i R. Slaclka, J. Chem.Soc, 5160(1965). Sposób ten przedstawiony jest na schemacie 3.Kwas 7-amino-3-(l,2,3-triazolilo-5-tiometylo) -ce- femo-3-karboksylowy-4 (o wzorze 3).Proces prowadzono w atmosferze azotu w na¬ czyniu reakcyjnym chronionym przed swiatlem.Przez wode i bufor fosforanowy przepuszczano przed uzyciem, obfity strumien azotu w celu usu¬ niecia tlenu. ,3 g (0,102 mola) 5-amino-l,2,3-tiadiazolu do¬ dano do roztworu 8,16 g wodorotlenku sodowego w 100 ml wody. Mieszanine ogrzewano szybko do temperatury wrzenia i pozostawiono w tej tem¬ peraturze w ciagu 10 minut w celu przegrupowa¬ nia 5Hamino-l,2,3-tiadiazolu w 5-merkapto-1,2,3- ^tiazoL Mieszanine reakcyjna ochlodzono w kapie¬ li lodowej i dodano 1.100 ml lodowato zimnego 0,1 m buforu fosforanowego o pH 6,4. Roztwór, którego pH wynosil 10,5 traktowano 42°/o "kwasem fosforowym w celu doprowadzenia pH do 8,5 a nastepnie dodano 21,8 g (0,08 mola) kwasu 7-ami- nocefalosporanowego i ogrzewano calosc w tempe¬ raturze 50°C w ciagu 4 godzin. Klarowany roz¬ twór ochlodzono w kapieli lodowej i doprowadzo¬ no pH do wartosci 4,5 za pomoca stezonego kwasu solnego. Wytracony osad odsaczono, przemyto wo¬ da i wysuszono na powietrzu. Wydajnosc wynosila 16,2 g. ,2 g surowego produktu rozpuszczono w roz¬ tworze zawierajacym 40 ml stezonego kwasu sol¬ nego w 600 ml metanolu i oczyszczono za pomoca wegla aktywnego, po czym rozcienczono dodajac 1,5 litra wody z lodem i ekstrahowano jednokrot¬ nie octanem etylu.. Warstwe wodna zatezono pod zmniejszonym cisnieniem w celu usuniecia meta¬ nolu. Po ochlodzeniu pH wodnego roztworu do^ prowadzono do wartosci 4,0 dodajac powoli 20°/* roztwór wodorotlenku sodowego, w wyniku czego nastapila krystalizacja produktu. Po przesaczeniu, przemyciu woda i metanolem oraz wysuszeniu nad pieciotlenkiem fosforu, pod zmniejszonym ci¬ snieniem, otrzymano 11,4 g tytulowego zwiazku.Widma w podczerwieni i magnetycznego rezonansu jadrowego calkowicie potwierdzaly otrzymanie po¬ zadanego produktu.Analiza elementarna dla wzoru C10HnN5O3S2 — Obliczono: 38,42 C;3,55 H; 22,40 N; Znaleziono: 38,27 C; 3,76, 3,40 H; N- 21,02, 21,00.Zawartosc wody wynosila 1,70%* Oczyszczanie kwasu 7-amino-3-'(l,2,3-triazolilo-5- -tiometylo)-cefemo-3-karboksylowego-4 (o wzorze 3). 16,1 g surowego kwasu 7-amino-3-((l,2,3-triazoli- lo-5-tiometylo)-icefemo-3-karboksylowego, zawiera¬ jacego okolo 20Vo molowych zanieczyszczenia w91 557 postaci kwasu 7-aminocefalosporanowego, rozplasz¬ czono w mieszaninie 600 ani metanolu i 40 ml ste¬ zonego kwasu solnego. Roztwór oczyszczono we¬ glem aktywnym a nastepnie rozcienczono dodajac 1,5 litra wody z lodem i ekstrahowano jednokrot- s nie octanem etylu. Faze wodna zatezono pod zmniejszonym cisnieniem w celu usuniecia meta¬ nolu. Po ochlodzeniu do zatezonego roztworu wod¬ nego dodano powoli 20% roztworu wodorotlenku sodowego w celu doprowadzenia pH do wartosci 10 4,0. W tych warunkach produkt krystalizowal sie.Po przesaczeniu, przemyciu woda i metanolem oraz wysuszeniu pod zmniejszonym cisnieniem, nad pieciotlenkiem fosforu, otrzymano 11,4 g ty¬ tulowego kwasu. Badania widma magnetycznego 15 rezonansu jadrowego wykazaly, ze .produkt byl za¬ nieczyszczony 7% molowymi kwasu 7-aminocefalo¬ sporanowego.Proces oczyszczania powtarzano stosujac 11,4 g kwasu, 425 ml metanolu, 28 ml stezonego kwasu 20 solnego i 1 litr lodowato zimnej wody. Otrzymano 8,0 kwasu, który zgodnie z widmem magnetycz¬ nego rezonansu jadrowego nie zawieral nawet sladów kwasu 7-aminocefalosporanowego.Analiza elementarna dla wzoru CioH15N603S2 — 25 Obliczono: 38,42 C; 3,55 H; 22,40 N; Znaleziono: 39,06; 38,53 C; 3,56, 3,51 H; 22,05, 21,60 N.Zawartosc wody wynosila 1,78%.Kwas 7-amino-3- [S-(l,2,3-itriazolilo-5] tiometylo- -cefemo-3^karboksylowy-4 (o wzorze 3). g (0,075 mola) soli potasowej 5-merikapto-l,2, 3-triazolu dodano podczas mieszania do zawiesiny 19 g (0,07 mola) oczyszczonego kwasu 7-ami- nocefalosporainowego i 5,9 g (0,07 mola) kwasnego weglanu sodowego w 350 ml 0,1 m buforu fosfo¬ ranowego o pH 6,4. Calosc ogrzewano w tempera¬ turze 55°C w ciagu 3,5 godzin, pod azotem. Otrzy¬ many roztwór ochlodzono do temperatury 22°C i dodano 40% kwasu fosforowego do pH 5,5. Otrzy¬ many osad odsaczono, przemyto zimna woda (50 ml) i suszono na powietrzu. Otrzymano 8 g kwasu 7-amino-3-[S-{l,2,3-triazolilo-5-) -tiometylo] cefemo-3^kariboksylowego-4 o temperaturze rozkla¬ du 230°C. Analiza widma w podczerwieniu wy¬ kazala pewien stopien rozkladu pierscienia jff-lak- tamowego ale produkt stosowano bezposrednio w nastepnym etapie.Analiza elementarna dla wzoru C1oHiiN503S2 — 50 Obliczono: 38,39 C; 3*54 H; Znaleziono: 38,36 C; 3,78 H.Kwas 7-amiino-3-i(l,2,3-triazolilo-5-tiometylo)^ ce- femo-3-karboksylowy-4 (o wzorze 3). 272 g (1,0 mola) kwasu 7-aminocefalosporanowego 55 zawieszono w 3000 ml 0,1 m buforu fosforanowego o pH 6,4 i 150 ml ketonu metylowoizobutylowego a nastepnie dodano porcjami 84 g (1,6 mol) kwas¬ nego weglanu sodowego. Do zawiesiny dodano 143 g {1,0 mol) soli potasowej 5Hmerkapto-l(H)-l,2, co 3-triazolu i calosc mieszano w ciagu 4 godzin w atmosferze azotu, w temperaturze 55°C. Po uply¬ wie 1 godziny ogrzewania pH doprowadzono do wartosci 6,4 za pomoca malej ilosci 40% kwasu fosforowego. Pod koniec okresu ogrzewania dodano 65 40 45 50 g wegla odbarwiajacego typu „Darco KB", ca¬ losc mieszano w ciagu 15 minut w temperaturze 55°C i saczono przez warstwe ziemi okrzemkowej (Celitu), która na saczku przemywano 3 X 100 ml wody. Do polaczonych jeszcze cieplych przesaczy dodano powoli 6 n kwasu solnego do pH 4,5 i po¬ zostawiono w temperaturze 0°C na okres 30 minut.Wytracony surowy produkt odsaczono, przemyto 2X200 ml zimnej wody i 2X1000 ml metanolu i suszono na powietrzu.Surowy produkt zawieszono w 3000 ml 50% roz¬ tworu metanolu w wodzie i dodano 300 g (1,5 mo¬ la) kwasu p-toluenosulfonowego. Calosc mieszano w ciagu 15 minut, dodano 50 g we^la aktywnego Darco KB, mieszano w ciagu 15 minut w tempera¬ turze 22QC, saczono przez warstwe Celitu i prze¬ myto Celit na saczku 2 X 100 ml 50% roztworu metanolu w wodzie. Przesacze polaczono i dopro¬ wadzono pH do wartosci 4,0 za pomoca okolo 210 ml trójetyloaminy, a nastepnie pozostawiono na okres 1 godziny w temperaturze 0°C. Otrzymany produkt saczono, przemyto 2 X 400 ml 50% roz¬ tworu metanolu w wodzie a nastepnie 2 X 1000 ml metanolu i suszono na powietrzu.Wstepnie oczyszczony kwas zawieszono w 2000 ml wody i dodano 84 g (1 mol) kwasnego weglanu sodowego. Calosc mieszano w ciagu 10 minut w temperaturze 22°C, dodajac 50 g wegla aktywnego Darco KB, mieszano w ciagu 15 minut w tempera¬ turze 22°C i saczono przez warstwe Celitu. Celit na saczku przemywano 2 X 100 ml wody i dopro¬ wadzono pH polaczonych przesaczy do 3,5 dodajac powoli 6 n kwas solny. Roztwór mieszano w cia¬ gu 10 minut w temperaturze 22°C a nastepnie po¬ zostawiono w ciagu 1 godziny w temperaturze 0QC.Wykrystalizowany produkt odsaczono przemyto 2 X 200 ml zimnej wody i 2 X 1000 ml acetonu.Po wysuszeniu nad pieciotlenkiem fosforu, pod zmniejszonym cisnieniem, w temperaturze pokojo¬ wej, w ciagu 14 godzin, otrzymano 100 g zwiazku tytulowego o temperaturze rozkladu 230°C. Wid¬ ma w podczerwieni i magnetycznego rezonansu jadrowego odpowiadaly zalozonej strukturze.Analiza elementarna dla wzoru C10H11N5O3S2' •1/2H20 Obliczono: 37,51 C; 3,75 H; 21,68 N; Znaleziono: 37,78 C; 3,69 H; 20,42 N.Zawartosc wody oznaczono metoda K. Fischera która wynosila 2,8 i 2,46%.Ester piwaloiloksymetylowy kwasu 7-aimino-i(l,2, - 3^triazolilo-5-tiometylo) ^cefemo-3-karboksylowe- go-4.Sposób A. Zwiazek tytulowy otrzymywano za¬ stepujac kwas 7-aminocefalosporanowy, stosowany powyzej, równowazna iloscia chlorowodorku estru piwaloiloksymetylowego kwasu 7-aminocefalospo¬ ranowego, przygotowanego w sposób opisany w Przykladzie 2 brytyjskiego opisu patentowego nr 1.229.453, z kwasu 7-aminocefalosporanowego. Opis patentowy NRF nr 1.904.585 (Farmdoc 39.445) jest odpowiednikiem omawianego opisu brytyjskiego.Sposób B. Zwiazek tytulowy otrzymano stosujac zamiast 6,8 g (0,025 mola) 'kwasu 7-aminocefalospo¬ ranowego uzywanego w postepowaniu wedlug91557 11 Przykladu 2 brytyjskiego opisu patentowego nr 1.229.453, równomolarna ilosc kwasu 7-amino-3-(l, 2,3-triazolilo-5-tiometylo) -cefemo-3-karboksylo- wego.Ester acetoksymetylowy-metoksyimetylowy, ace- 5 tonylowy i fenacylowy kwasu 7-amino-3^(l,2,3-tria- zolilo -5-tiometylo)-cefemo -3-karboksylowego-4 otrzymano wedlug sposobu B, zastepujac ester chlorometylowy kwasu piwaloilowego równowazna iloscia octanu chlorometylu, eteru metylowochlo- 10 rometylowego, chloroacetonu lulb bromku fenacylu.Sól sodowa kwasu D-N-(2-metoksykarbonylo-l- -metylowinylo) -a-amino-a- (4-hydroksyfenylo) oc¬ towego.Do roztworu 3,02 g (0,078 mola) wodorotlenku sodowego w 320 ml metanolu dodano 13,4 g (0,08 mola) D-(-)-2-(p-hydroksyfenylo)glicyny, podczas mieszania. Otrzymana mieszanine ogrzewano w temperaturze wrzenia podczas dodawania roztwo¬ ru 9,6 ml (0,088 mola) acetylooetanu metylu u 80 ml metanolu w ciagu 30 minut. Ogrzewanie w temperaturze wrzenia kontynuowano w ciagu dal¬ szych 30 minut a nastepnie oddestylowano meta¬ nol i dodano toluenu taka ilosc aby utrzymac te sama objetosc. Calosc ogrzewano do 100°C, zawie¬ sine ochlodzono w ciagu 4 godzin woda z lodem, saczono, przemyto starannie toluenem, suszono na- powietrzu a nastepnie pod zmniejszonym cisnie¬ niem nad pieciotlenkiem fosforu do osiagniecia stalej watgi. Otrzymywano 19 g sou* sodowej kwa¬ su D-N-{2-metoksykarbonylo-l-metylowdnylo) a-a- mino-a-4-hydroksyfenylo)-ootowego.Analiza elementarna dla wzoru Ci3H14N05Na — Obliczono: 54,35 C; 4,92 H; 4,88N; 35 Znaleziono: 53,98 C; 5,18 H; 4,90 N.Podane ponizej przyklady ilustruja sposób we¬ dlug wynalazku. Temperatura jest podawana w stopniach Celsjusza. Skellysolve B jes nazwa han¬ dlowa frakcji eteru naftowego o temperaturze wrzenia 60—68°C, zawierajaca praktycznie czysty n-heksan.Przyklad I. Kwas D-a-III-rz. butoksykarbo- nyloamino-a-(-p-hydroksyfenylo)-octowy. 45 W kolbie trójszyjnej zaopatrzonej w chlodnice zwrotna mieszadlo z uszczelnieniem i termometr umieszczono 8,36 g (0,05 mola) D-(-)ip-hydroksy- fenylotglicyny oraz 3,02 g (0,075 mola) tlenku ma¬ gnezu w 120 ml 50*/© roztworu wodnego dioksanu. 50 Calosc mieszano w ciagu 1 godziny a nastepnie dodano 10,74 g (0,075 mola) azydku Ill-rz.-butoksy- karbonylu i mieszano w atmosferze azotu w ciagu 17 godzin, w temperaturze 45—50°C. Roztwór roz¬ cienczono dodajac 400 ml wody i ekstrahowano 55 dwukrotnie 300 ml octanu etylu. Faze wodna za¬ kwaszono 10% roztworu kwasu cytrynowego do pH 4 i wysycono nastepnie chlorkiem sodowym.Roztwór wodny ekstrahowano trzykrotnie 400 ml octanu etylu, suszono nad siarczanem sodowym eo i odparowano rozpuszczalnik. Pozostalosc ucierano z rozpuszczalnikiem Skellysolve B i otrzymujac ,4 g (78,5%) kwasu D-«-III-rz. butoksykarbonylo- amino-«J(p-hydroksyfenylo)-octowego.Kwas 7-[DHa-III-rz.-butoksykarbonyloamino-a-(p- 15 12 40 -hydroksyfenylo)-acetamido] -3-(l,2,3-triazolilo-5- -tiometylo)^efemo-3-karboksylowy-4 Do zawiesiny 6,0 g (19 milimoli) kwasu 7-ami- no-3-1,2,3-triazolilo-5-tiometylo) -cefemo-3-karbo- ksylowego-4 w 100 ml suchego chlorku metylenu dodano 8,5 ml (40,9 mildmola) 1,1,1,3,3,3-szesciome- tylodwusilazanu. Calosc mieszano i ogrzewano w temperaturze wrzenia w ciagu 4 godzin. Otrzyma¬ no klarowny roztwór, z którego odparowano roz¬ puszczalnik. Pozostalosc w postaci oleju pozosta¬ wiono na noc w temperaturze pokojowej, pod znacznie zmniejszonym cisnieniem. Piankowata po¬ zostalosc rozpuszczono w 85 ml suchego czterowo- dorofuranu, oziebiono do temperatury okolo —15°C i poddano dalszemu przerobowi. 4,4 g (16,5 milimola) kwasu D-a-III-rz.-butoksy- karbonyloamino -a-(4-hydroksyfenylo) -octowego rozpuszczono w 145 ml suchego czterowodorofuranu i mieszano w temperaturze —20°C. Nastepnie do¬ dano kolejno, ochlodzone do temperatury —20°C, 1,6 g (16 milimoli) N-metylomorfoliny oraz 2,3 g (16,8 milimola) chloromrówczanu izobutylu, z taka szybkoscia by temperatura mieszaniny nie wzrosla ponad —10°C. Calosc mieszano w dalszym ciagu, w temperaturze —12 do —15°C, przez okres 20 minut a nastepnie ochladzano do temperatury —20°C i dodano jednorazowo roztwór sililowanego kwasu 7-amino-3-(l,2,3Htriazolilo-5-tiometylo)^cefe- mo-3-karboksylowegg-4. Temperatura wzrastala do okolo —12°C, przerywano chlodzenie, az do uzys¬ kania temperatury 0°C, po czym mieszano calosc w ciagu trzech godzin w temperaturze 2—3QC, stosujac laznie lodowa. Odstawiono laznie chlo¬ dzaca, temperatura w ciagu jednej godziny wzros¬ la do 20°C. Dodano 30 ml metanolu, mieszano w ciagu 15 minut w temperaturze pokojowej i od¬ parowano rozpuszczalniki pod zmniejszonym cis¬ nieniem. Pozostalosc zawieszono w 300 ml octanu etylu, odsaczono osad, którego uzyskano 11,8 g i przechowywano go do uzycia w przykladzie VI (osad A).Roztwór octanowy ekstrahowano trzykrotnie #/» roztworem kwasnego weglanu sodowego. Po¬ laczone ekstrakty weglanowe ochlodzono w lazni lodowej, pokryto warstwa octanu etylu i zakwa¬ szono do pH 2,5 za pomoca 42,5°/o kwasu fosforo¬ wego. Po wymieszaniu rozdzielono fazy, faze octa¬ nowa suszono przesaczajac ja przez siarczan so¬ dowy i odparowano do objetosci okolo 15—20 ml.Zatezony roztwór wkraplano podczas mieszania do okolo 400 ml cykloheksanu i mieszano dalej w ciagu 30 minut. Wytracony osad saczono i suszono na powietrzu otrzymujac 1,75 g stalego kwasu 7- [D-a^III-rz.-butoksykarbonyloamino-«-(p-hydro- ksyfenylo)acetamido] -3n(l,2,3-triazolilo- 5-tiomety- lo)-cefemo-3-karboksylowego-4.Kwas 7-[D-a-amino-tt-(p-hydroksyfenylo) -aceta- mido] -3-(l,2,3-triazolilo-5-tiometylo) -cefemo-3- -karboksylowy-4. 1,55 g (2,75 milimola) kwasu 7-[D-a-III-rz.-bu- toksykarbonyloamino-«- (p-hydroksyfenylo) aceta- mido]-3-(l,2,3-triazolilo-5-tiometylo) cefemo-3-kar- boksylowego-4 rozpuszczono mieszajac w 20 ml zimnego kwasu trójfluorooctowego. Mieszanie kon-I 13 tynuowano w ciagu 15 minut z -chlodzeniem oraz w ciagu 5 minut bez chlodzenia. Roztwór wlano podczas mieszania do zimnej mieszaniny 300 ml n-heksanu (Skellysolve B) i eteru (2:1). Otrzymany staljr produkt odsaczono i dodano, (podczas ener¬ gicznego mieszania, do mieszaniny zywicy LA-1 w formie octanowej, w mieszaninie 40 ml tolue¬ nu i 120 ml wody. Otrzymana mieszanine mie¬ szano w ciagu 3 godzin w temperaturze pokojowej.Oddzielono warstwe wodna a toluenowa przemyto jednokrotnie woda. Polaczone roztwory wodne ekstrahowano 3 razy toluenem i 5 razy eterem.Roztwór wodny liofilizowano otrzymujac 0,76 g kwasu 7-[D^a-amino-a-i(p-hydroksyfenylo) acetami- do]-3-(l,2,3-triazolilo-5-tiometylo) -cefemo-3-karbo- ksylowego-4. Widma w podczerwieni i magnetycz¬ nego rezonansu jadrowego wykonane przy czesto¬ tliwosci 100 mHz odpowiadaly strukturze produktu.Zywica LA-1 jest mieszanina amin drugorzedo- wych, o wzorze ogólnym 6, w którym Ri, R2 i R3 oznaczaja jednowartosciowy rodnik weglowodoru alifatycznego, przy czym rodniki te zawieraja lacz¬ nie 11—14 atomów wegla. Powyzsza mieszanina amin drugorzedowych nazywana jest niekiedy w przykladach mieszanina cieklych amin nr II. Ma ona postac klarownej cieczy o zabarwieniu bur¬ sztynowym i nastepujace wlasciwosci fizyczne: lepkosc w temperaturze 25°C 70 cP; ciezar wlasci¬ wy w temperaturze 20°C 0,826; wspólczynnik re¬ frakcji w temperaturze 25°C — 1,4554; frakcje podczas destylacji pod cisnieniem 10 mm slupa rteci do 170°C — 0,5%, 170—220°C 3%, 220— —230°C — 90% oraz powyzej 230°C — 6,5%.Przyklad II. Kwas 7-[D-a-amino-a-(p-hy- drdksyfenylo(a'cetamido] -3- [S-(l,2,3-itriazolilo-5)- -tiometylo]-cefemo-3-ka|riboksylowy-4.Do zawiesiny 93,9 g (0,3 mola) kwasu 7-amino- -3-i(l,2,3-triazolilo-5-tiometylo) -cefemo-3-karboksy- lowego-4 w 1400 ml suchego chlorku metylenu dodano podczas mieszania 81 ml (0,58 mola) trój- etyloaminy a nastepnie 50 ml (0,39 mola) N-N- -dwumetyloaniliny. Do ochlodzonego do 12°C roz¬ tworu wkraplano w ciagu 15 minut 76,2 ml (0,6 mola) trójmetylochlorosilanu. Po uplywie dalszych minut mieszanine powoli ogrzewano do tempe¬ ratury wrzenia. Po 45 minutach ogrzewania pod chlodnica zwrotna, prawie klarowny roztwór ochlo¬ dzono do temperatury 5°C i dodano porcjami w ciagu 30 minut 0,354 mola chlorku D-(-)-a-amino- -a-(p-hydroksyfenyloacetylu. Calosc mieszano w ciagu 1 godziny, w temperaturze 5°C oraz w ciagu dalszej 1 godziny po -usunieciu kapieli lodowej, w temperaturze nie przekraczajacej 18°C. Dodano 1 litr wody a nastepnie doprowadzono pH do 2,2 dodajac powoli, podczas mieszania, 20% roztwór wodorotlenku sodowego. Oddzielono warstwe wod¬ na, odrzucajac warstwe skladajaca sie z chlorku metylenu i gumowatego osadu. Warstwe wodna pokryto warstwa eteru (1 litr) i doprowadzono pH do 2, podczas energicznego mieszania. Faze wodna mieszano w ciagu 15 minut z 20 g wegla aktywne¬ go Darco KB, przesaczono i doprowadzono pH do 4 pod warstwa 1 litra swiezego eteru. Roztwór zaszczepiono i mieszano w ciagu 1 godziny w tem- l 557 14 peraturze 20°C, po czym krystaliczny osad odsa¬ czono, przemyto dobrze woda i acetonem i suszono na .powietrzu. Po dodatkowym wysuszeniu pod zmniejszonym cisnieniem, nad pieciotlenkiem fos- foru, otrzymano kwas 7-[D-a-amino-a-(p-hydroksy- fenyló(-acetamido] -3-{S-(l,2,3-triazolilo-5-) tiome- tylo]-cefemo-3-karbolksylowy-4.Przyklad III. Kwas 7-[D-a-amino^p-hydro- ksyfenyloacetamido] -3^[S-(l,2,3-triazolilo-5-) tio- -metylo]-cefemo-3^karboksylowy-4.Do zawiesiny 0,02 mola soli sodowej kwasu D-«- (r-karbometoksypropenylo-2-) -amino-p-hy- droksyfenylooctowego w 50 ml acetonitrylu do¬ dano 2 krople N,N-dwubenzyloaminy, zawiesine mieszano w temperaturze —10°C i dodano 2,14 g (0,02 mola) ohloromrówczanu etylu. Po 20 minu¬ tach mieszania w temperaturze -^10°C dodano jednorazowo, podczas silnego mieszania, ochlodzo¬ ny dó temperatury 0°C roztwór zawierajacy 6,26 g (0,02 mola) kwasu 7-amino-3-{S-{l,2,3-triazolilo-5- -tiometylo] -cefemo-3-karrboksylowego-4, 2,8 ml (0,02 mola) trój etyloaminy, 40 ml acetonitrylu oraz 40 ml wody. Po uplywie 45 minut mieszania w temperaturze 0°C wysyoono roztwór nadmiarem chlorku sodowego w ciagu 15 minut. Górna war¬ stwe organiczna oddzielono i dodano do niej 40 ml wody. Otrzymany roztwór zageszczono pod zmniejszonym cisnienieim w temperaturze 20°C, do objetosci okolo 50 ml i dodano mieszanine 70 ml ketonu metylowoizobutylowego i 8 ml 90% kwasu mrówkowego. Mieszanine poczatkowo wstrzasano a nastepnie mieszano w ciagu 3 godzin w tempe¬ raturze 0°C. Oddzielono warstwe wodna i miesza¬ no w ciagu 30 minut, w temperaturze 0°C, ze swieza porcja 70 ml ketonu metylowoizobutylo- wego. Warstwe wodna oddzielono i zatezono pra¬ wie do sucha, w temperaturze 20°C, pod zmniej¬ szonym cisnieniem. Oleista pozostalosc ucierano z acetoniitrylem, az do zestalenia. Osad odsaczono, 40 suszono na powietrzu a nastepnie pod zmniejszo¬ nym cisnieniem, nad pieciotlenkiem fosforu w ciagu 14 godzin. Otrzymano staly kwas lAD-a-a- mino-«-p-hydroksyfenyloacetamido] -3- [S-(l,2,3,- -triazolilo-5-)-tiometylo] - 45 zawierajacy zanieczyszczenia. W celu usuniecia ich produkt rozpuszczono w 25 ml wody, saczono, do¬ prowadzono pH do 1,5 za pomoca 40% kwasu fos¬ forowego, mieszano w ciagu 10 minut z 1 g we¬ gla aktywnego Darco KB, saczono przez warstwe ziemi okrzemkowej i doprowadzono pH przesaczu do 3,5 dodajac staly kwasny weglan sodowy- Kla¬ rowny bezbarwny roztwór zatezono do objetosci okolo 15 ml, odsaczono osad, suszono go na po¬ wietrzu a nastepnie pod zmniejszonym cisnieniem, nad pieciotlenkiem fosforu. Otrzymano bezposta¬ ciowy, rozpuszczalny w wodzie, kwas 7-[D-a-ami- no-aHp-hydroksyfenyloacetamido] -3- [S-(l,2,3-tria- zolilo-5-)-tiometylo] -cefemo-3-karboksylowy-4, po- _ft zbawiony zanieczyszczen.BO Przyklad IV. Sól sodowa kwasu 7-[D-(a-a- mino -a-p-hydroksyfenyloacetamido)] -3-[D-l,2,3- -triazolilo-5-) -tiometylo]* -cefemo-3-karbokisylowe- go-4.Do wolnej zawiesiny 0,8 milimola formy obojna- . y91557 16 czej kwasu 7-[D^(-«-amino-a-p-hydroksyfenyloace- tamido)] -3-[SH(l,2,3-triazoHlo-5)-tiometylo] -cefe- -mo-3-karboksylowego-4 dodano w pokojowej temperaturze, podczas mieszania, 1 n roztwór wod¬ ny wodorotlenku sodowego, do uzyskania klarow¬ nego roztworu o pH wynoszacym 10,8. Roztwór ten natychmiast poddano liofilizacji, otrzymujac, zawierajaca zanieczyszczenia, sól sodowa kwasu 7- [D-<-a-amino-a-p-hydroksyfenyloacetamido)] -3- [S-(l,2,3-triazolilo-5) -tiometylo] -cefemo-3-karbo- ksylowego-4.Przyklad V. Kwas 7-[D-(-)-a-amino-oH(p-hy- droksyfenyloj-acetamido] -S-CS-tl^jS-triazolilo-S-)- -tiometylo]-Cefemo-3-1kar,boksylowy-4.Do zawiesiny 16 g (0,05 mola) kwasu 7-amino- -3-[S-i(l,2,3-triazolilo-5-)-tiometylo] -icefemo-3-kar- bóksylowego-4 w 150 ml chlorku metylenu dodano 13,5 ml (0,092 mola) trójetyloaminy, 15 ml (0,118 mola) N,N-dwumetyloaniliny oraz, po ochlodzeniu do temperatury 7—15°C, 19,1 ml (0,15 mola) trój- metylochlorosilanu. Po mieszaniu w ciagu 15 minut w obnizonej temperaturze mieszanine ogrzewano w ciagu 25 minut w temperaturze wrzenia, ochla¬ dzano do 5° i dodano 0,061 mola chlorowodorku chlorku D-(-)-a-amino-tt-(p-hydroksyfenylo) acety¬ lu. Calosc mieszano w ciagu 1 godziny w tempe¬ raturze 10—12°C, dodano 150 ml wody, mieszano w ciagu 15 minut, saczono, oddzielano faze wodna, pH doprowadzono do 2 za pomoca 20% roztworu wodorotlenku sodowego, mieszano w ciagu 15 mi¬ nut z 10 g wegla aktywnego Darco KB i saczy.Przesacz o barwie bladozóltej pokryto warstwa 150 ml eteru i podczas dobrego mieszania dopro¬ wadzono pH do wartosci 4 za pomoca 20% roztwo¬ ru wodorotlenku sodowego. Warstwe wodna od¬ dzielono, saczono i dodano 50 ml acetonitrylu. Po zaszczepieniu i potarciu krystalizuje staly kwas 7- -[D-<-) -a-amino-a- (p-hydroksyfenylo)-acetamido]- -3- [S^(l,2,3-triazolilo-5-)-tiometylo] -cefemo-3 kar- boiksylowy-4.Przyklad VI. Stwierdzono, analizujac widmo w podczerwieni, ze produkt oznaczony w przykla¬ dzie I jako osad A, nie jest czystym kwasem 7-a- mino-3- (l,2,3-triazolilo-5-tiometylo) -cefemo-3-kar- boksylowym lecz mieszanina róznych zwiazków, miedzy innymi zawiera kwas 7-[D-a-III-rz.-buto- -ksykarbonyloamino-a- (p-hydroksyfenylo)- aceta¬ mido-] -3-i(l,2,3-triazolilo-5-tiometylo) -cefemo-3- -karboksylowy-4. Kwas ten izoluje sie w naste¬ pujacy sposób. 9,7 g surowej mieszaniny zawie¬ szano w 100 ml octanu etylu i 100 ml wody. Po ochlonieciu, pH zawiesiny doprowadzono do war¬ tosci 8,5, dodajac podczas mieszania 2n roztwór wodorotlenku sodowego. Warstwe wodna oddzielo¬ no a octanowa ekstrahowano 25 ml 5% roztworu kwasnego weglanu sodowego. Polaczone ekstrakty wodne pokryto warstwa 200 ml octanu etylu i do¬ prowadzono pH do 2 za pomoca 42,5% kwasu fos¬ forowego. Osad zawieszony miedzy fazami odsa¬ czono i oddzielono warstwa octanowa. Ekstrakcje powtórzono a polaczone ekstrakty octanowe suszo¬ no nad siarczanem sodowym i odparowano roz¬ puszczalnik, otrzymujac 4,27 g piankowatego pro¬ duktu. Widmo w podczerwieni odpowiadalo struk¬ turze kwasu 7-[D-a-III-rz.-butoksykarbonyloami- -no-a-{p-hydroksyfenylo) acetamido] -3-1,2,3-tria- -zolo-5-tiometylo)-cefemo-3-karboksylowego-4. Na¬ tomiast stosujac chromatografie cienkowarstwowa stwierdzono obecnosc kwasu D-a-III-rz.-butoksy- karbonyloamino-a-(p-hydroksyfenylo)octowego.Produkt rozpuszczono w 100 ml 5% roztworu kwasnego weglanu sodowego i pokryto warstwa 100 ml octanu etylu a nastepnie zakwaszono do io pH 2, dodajac 42,5% kwas fosforowy. Warstwe octanowa suszono i odparowano do sucha, otrzy¬ mujac pozostalosc o konsystencji gestego syropu.Syrop ten rozpuszczono w 20 ml octanu etylu i wlkraplano roztwór podczas mieszania .do 1000 ml cykloheksanu. Po odsaczeniu otrzymano 3,5 g osa¬ du nie zawierajacego wyjsciowego aminokwasu, co stwierdzono metoda chromatografii cienkowar¬ stwowej. 3,5 g otrzymanego kwasu 7-[D-ct-III-rz.-butoksy- karbonyloamino-a-!(p-hydroksyfenylo) -acetamido-]- -3- (l,2,3-triazolilo-5-tiometylo) -cefemo-3-karbo- ksylowego-4 rozpuszczono w 80 ml 98—100% kwa¬ su mrówkowego i mieszano w ciagu 2 godzin w temperaturze pokojowej. Kwas mrówkowy odpa- rowano pod zmniejszonym cisnieniem, w tempera¬ turze lazni nie wyzszej niz 40°C a nastepnie po¬ zostalosc azeotropowano trzykrotnie z 30 ml tolu¬ enu a nastepnie suszono kilkanascie godzin pod zmniejszonym cisnieniem nad pieciotlenkiem fos- 39 foru. Otrzymane 2 g piankowatego osadu zmie¬ szano z 300 ml mieszaniny wody i metanolu (8:2) a nastepnie odsaczono pozostala mala ilosc osadu (0,3 g), mieszano z 700 mg wegla aktywnego Dar¬ co KB, saczono przez Celit i liofilizowano. Otrzy- mano 0,9 g surowego kwasu 7-[D-a-amino-a-(p- -hydroksyfenylo) acetamido] -3J(l,2,3-triazolilo-5- -tiometylo)-cefemo-3-karbolksylowego-4. Zawiesine 0,2 g surowego produktu w 6 ml 99% metanolu ogrzewano w probówce do wrzenia, przerywano 40 ogrzewanie i zaszczepiono stopiony produkt. Pro¬ dukt zestalal w krystaliczna mase. W taki sam sposób z 0,4 g surowego produktu otrzymano 0,211 g kwasu 7-[D-a-amino-a-(p-hydroksyfenylo)- -acetamido] -3-(l,2,3-triazolilo-5-tiometylo)- cefe- 45 mo-3-karboksylowego-4. Po wysuszeniu nad pie¬ ciotlenkiem fosforu w temperaturze 56°C, pod cis¬ nieniem 0,1 mm slupa rteci w ciagu 20 godzin otrzymano produkt o temperaturze topnienia po¬ nad 200°C (z rozkladem). Widma w podczerwieni 50 i magnetycznego rezonansu jadrowego odpowiada¬ ly strukturze zwiazku i wykazaly obecnosc 1/3 mola metanolu krystailiacyjnego.Analiza elementarna dla wzoru C18H18N605S2' •H20-4/3CH30H; Obliczono: 44,83 C; 4,38 H; 17,10 N; 13,09 S; Znaleziono: 43,97 C; 4,36 H; 15,84 N; 6,18 S.Przyklad VII. A. Kwas 7-[D-a-III-rz.-buto- ksykaribonyloamino-a-{p-hydroksyfenylo) -acetami- 60 do] - 3- boksylowy-4.Do zawiesiny 12,0 g (38,0 milimoli) kwasu 7-a- mino-3- boksylowego-4 w 200 ml bezwodnego chlorku me- 65 tylenu, umieszczonej w wysuszonej w suszarce 55915 17 aparaturze szklanej, dodano 17 ml (81,8 milimola) szesciometylodwusilizanu. Calosc mieszano w tem¬ peraturze wrzenia okolo 2 godzin az do uzyskania klarownego roztworu a nastepnie jeszcze 1 go¬ dzine. Rozpuszczalnik odparowano a oleista pozo- 5 stalosc pozostawiono na noc w temperaturze, po¬ kojowej pod wysoko zmniejszonym cisnieniem.Piankowata pozostalosc rozpuszczono w 170 ml bezwodnego czterowodorofuranu i przed uzyciem do dalszych reakcji oziebia do temperatury 0°C. io 8,8 g (33 milimola) kwasu D-a-III-rz.-butoksy- karbonyloamino-a-(4-hydroksyfenylo)-octowego roz¬ puszczano w 290 ml czterowodorofuranu. Po ochlo¬ dzeniu do temperatury —20°C dodano kolejno, pod¬ czas mieszania, 3,2 g N-metylomorfoliny i 4,6 g 15 chloromrówczanu izobutylu, pilnujac by tempera¬ tura nie wzrosla powyzej —10°C. Otrzymana mie¬ szanine mieszano w ciagu 20 minut w temperatu¬ rze —12 do —15°C, po czym oziebiono do tempera¬ tury —20° i dodano przygotowany uprzednio roztwór 20 sililowanego zwiazku w czterowodorofuranie, tem¬ peratura wzrasta wtedy do okolo —12°C. Przery¬ wano chlodzenie, az do momentu gdy temperatura mieszaniny wzrosnie do 0°C, i wtedy ponownie chlodzono stosujac kapiel lodowa i calosc mieszano 25 w ciagu 3 godzin w temperaturze 2—3QC. W kon¬ cu przerywano chlodzenie i mieszano w ciagu 1 godziny, w tym czasie temperatura wzrastala do °C. Dodano jednorazowo 60 ml metanolu i mie¬ szano w ciagu 15 minut w temperaturze pokójo- 30 wej. Mieszanine przeniesiono do kolby okraglo- dennej i odparowano rozpuszczalniki pod zmniej¬ szonym cisnieniem. Pozostalosc zawieszono w 500 ml octanu etylu i ekstrahowano trzykrotnie por¬ cjami po 150 ml 5°/o roztworu kwasnego weglanu 35 sodowego. Polaczone ekstrakty weglanowe prze¬ myto octanem etylu. Roztwory octanowe suszono nad siarczanem sodowym i odparowano do sucha (5,11 g). Roztwór weglanowy pokryto warstwa octanu etylu i doprowadzono pH do wartosci 2 do- 40 dajac 42,5 g kwas fosforowy Zawieszony miedzy fazami osad odsaczono. Oddzielono warstwe octa¬ nowa a wodna ekstrahowano jeszcze raz octanem etylu. Polaczone ekstrakty octanowe suszono nad siarczanem sodowym i zageszczono roztwór do 45 objetosci 200 ml a nastepnie wkroplono podczas mieszania, do 2000 ml cykloheksanu. Wytracony osad odsaczono, przemyto cykloheksanem i suszono powietrzem, otrzymujac 6,55 g kwasu 7-[D-a-III- -rz.-butoksykaribonylo-amino-a- (-p-hydroksyfeny- 50 lo)-acetamido]-3- (l,2,3-triazolalo-5Htiometylo) -ce- femo-3-fcariboksylowego.B. Kwas 7-[D-a-amino-cKp-hydroksyfenylo)- -acetamido] -3-(l,2,3-triazolilo-5-tiometylo) -cefe- mo-3-karboksylowy-4. 55 6,5 g (11,55 milimola) kwasu 7-[D-«-III-rz.-buto- ksykarbonyloamino-a- (p-hydroksyfenylo) -aceta¬ mido] -3-(l,2,3-triazoliilo-5-tiometylo) -cefemo-3- -karboksylowego-4 rozpuszczono w 175 ml 98— —100% kwasu mrówkowego, zachowujac przy tym 60 warunki bezwodne. Calosc mieszano w temperatu¬ rze pokojowej w ciagu 2,5 godzin. 125 ml roztworu odparowano pod zmniejszonym cisnieniem. Pozo¬ stalosc o konsystencji oleju, o barwie bursztyno¬ wej, azeotropowano trzykrotnie z 70 ml toluenu « 18 pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc zawie¬ szono w 700 ml mieszaniny wody i metanolu (80:20), mieszano w ciagu 30 minut, az do prawie calkowitego rozpuszczenia i saczono. Przesacz mieszano w ciagu 20 minut z weglem aktywnym Darco a nastepnie saczono przez warstwe celitu.Przesacz liofilizowano w N8 kolbach okragloden- nych o pojemnosci 100 ml. Otrzymano 2,415 g lio- filizatu, który krystalizowal w porcjach po 0,200 g, w sposób opisany w przykladzie VI. Otrzymano 0,923 g kwasu 7-[D-a-amino-«-(^P-hydroksyfeny- lo)-acetamido] -3-(l,2,3-triazolilo-5-tiómetylo) -ce- femo-3-karboksylowego. Widmo magnetycznego re¬ zonansu jadrowego potwierdzilo strukture i wska¬ zalo obecnosc 1/3 mola metanolu.Analiza elementarna dla wzoru C18H18N605S2* •H20-l/3CH3OH — Obliczono: 44,83 C; 4,38 H; 17,10 N; 13,09 S; Znaleziono: 45,77:44,35 C; 4,44 i 4,34 H; 16,61 i 16,52 N; 13,01 i 13,01 S.Przyklad VIII. A. Kwas 7-[D-a-III-rz.-bu- toksykarbonyloamino-a- (p-hydróksyfenylo) - ace¬ tamido] -3-i(l,2,3-triazolilo-5-tiometylo)- cefemo-3- -karboksylowy-4.Postepowano w sposób opisany w przykladzie VII, stosujac 31,10 g kwasu 7-amino-3-(l,2,3-tria- zolilo-5-tiometylo) -cefemo-3-karboksylowego-4 i 44,7 ml 1,1,1,3,3,3-szesciometylodwusilazanu dla przygotowania estru sililowego oraz 23,2 g kwasu D-a-III-rz.-butoksykarbonyloamino-a- (p-hydroksy¬ fenylo)-octowego, 8,42 g N-metylomorfoliny i 12,1 g chloromrówczanu izobutylu dla przygotowa¬ nia mieszanego bezwodnika. Otrzymano 13,8 g 7- [D-a-III-rz.-butoksykarbonyloamino-a- (p-hy- droksyfenylo) -acetamido] -3n(l,2,3-triazolilo-5-tio- metylo)-cefemo-3-karboksylowego-4.B. Kwas 7-[D-a-amino-a-(p-hydroksyfenylo)-ace- tamido] -3-(l,2,3-triazolilo-5-tiometylo) -cefemo-3- -karboksylowy-4. 13,8 g kwasu otrzymanego w punkcie A rozpusz¬ czono w 370 ml 98—100% kwasu mrówkowego. Po odparowaniu i azeotropowaniu w sposób opisany w przykladzie VII, osad mieszano z 2000 ml wody, saczono i liofilizowano, otrzymujac 7,0 g stalej substancji. Po krystalizacji w porcjach po 0,2 w sposób opisany w poprzednich przykladach, z 6,4 g surowego produktu otrzymano 2,075 g krystalicz¬ nego kwasu 7-[D-a-amino-cH(p-hydroksyfenylo)- -acetamido] -3^(l,2,3-triazoHlo-5-tiometylo) -cefe- mo-3-karboksylowego-4. Widma w podczerwieni i magnetycznego rezonansu jadrowego odpowiada¬ ly strukturze zwiazku.Analiza elementarna dla wzoru C18H18N605S2' •H20-l/3CH3OH — Obliczono: 44,83 C; 4,38 H; 17,10 N; 13,09 S; Znaleziono: 44,68 C; 4,08 H; 16,55 N; 12,69 S.Stwierdzono, ze próbki kwasu 7-[D-«-asmino-fe- nyloacetamido]-3- (l,2,3-triazoliloj5-tiometylo) ce- femo-3-lkarboksylowego-4 otrzymane wedlug przy¬ kladów VI, VII i VIII i nazwane BL-S640, wyka¬ zywaly najmniejsze stezenie hamujace (M.I.C.) po¬ dane w tablicy 1. Drobnoustroje inkubowano w temperaturze 37°C przez okres nocy a oznaczenia wykonywano stosujac metode rozcienczeniowa.91 557 19 Dla porównania oznaczano takze M.I.C. dla wchla- nialnej przy podawaniu doustnym jednej ze zna¬ nych cefalosporyn (cefaleksyna). Wykonano dwie serie oznaczen.BL-S644 jest opisanymi w belgijskim zgloszeniu patentowym nr 778.207 kwasem 7-[-(a-amino-3- -tienyloacetamido)] -3- [S-(l,2,3-triazolilo-5-tiome- tylo] -cefemo-3-karboksylowym-4.Tablica 1 Najmniejsze stezenie hamujace (M.I.C.) w mkg/ml Drobnoustrój D. pneumomiae A9585 + 5 surowicy* Str. Pyogenes A9604 +5 Vo surowicy S. aureus Smith** A9537 S, aureus Smith** A9637 + 501% surowicy S. aureus BX1633-2 A9606 w rozcienczeniu 10~3 S. aureus BX1633-2 A9606 w rozcienczeniu 10~2 S. aureus oporny na metycylLne A15097 w rozcienczeniu 10-3 S.aureus A9748 w rozcienczeniu 10-3 S. aureus A9748 w rozcienczeniu 10-2 SaL enteritidis ** A9531 E soli Juhl** A15119 E. coli** A9675 K. pneumoniae** A9977 K. pneumoniae** A16130 Pr mirabilis** A9900 Pr. morgnni ** Al 5153 Ps. seruginose** A9843A Ser, marcescens ** A20019 BL-S640 przyklad VI 0,04 0,02 0,02 0,02 0,3 0,3 2 2 1,3 0,6 4 4 8 4 8 4 32 63 0,6 0,3 0,5 1 4 4 0,5 0,5 1 2 0,5 0,5 16 16 125 125 125 125 B1-S640 przyklad VII 0,16 0,04 0,08 0,04 0,3 0,3 2 2 0,6 0,6 8 4 8 4 8 4 63 32 0,6 0,3 1 1 4 4 0,5 0,5 2 2 0,5 0,5 32 32 125 125 125 125 BL-S640 przyklad VIII ^^ 0,02 — 0,02 — 0,3 — 2 — 0,6 •¦— 4 — 4 — 4 — 63 — 0,3 — 1 — 4 — 0,5 — 2 — 0,5 — 32 — 125 — 125 Cefaleksyna 1,3 0,3 0,6 0,3 1,3 1,3 2,5 2,5 4 2 8 4 32 32 32 32 125 125 4 2 8 4 16 16 8 4 16 16 8 4 125 125 125 125 125 125 *) 5€°/o pozywki odzywczej i 45% pozywki do badania antybiotyków. **) w rozcienczeniu 10"4.Poziom we krwi i procent Zwiazek Cefaleksyna BL-S447 BL-S640 Tablica 2 wiazania z surówka u myszy BL-S640, BL-S447 i cefaleksyny Poziom we krwi mysz w ug/ml godziny po podaniu* 0,5 43,2 19,3 34,0 1 26,5 19,3 29,7 2 9,2 13,4 12,8 3,5 2,2 4,8 ,5 % wiazania z bial- 1 kiem surowicy krwi ludzkiej | 30 68 48, 54, 57 *) 100 mg/kg w jednej doustnej dawce.Tablica 3 Badanie dzialania B'L-!S*640, BLH9447 i cefaleksynyprzy podawaniu doustnym, podczas doswiadczalnego zaka- zania myszy drobnoustrojami Gram-dodatnimi Drobnoustrój D. pneumoniae A 9585 D. pneumoniae A 9585 Ilosc drobnoustrojów 2X103 4X103 Ilosc pojedyn¬ czych dawek 2 2 PD50/mg/kg w pojedynczej dawce* BL-S640 ' 0,7 0,7 BL-S447 6 9,4 Cefaleksyna 5291557 21 22 c.d. tab. 3 Drobnoustrój S. aureus A9606 (P+) S. aureus A20405 (P+) S. pyogenes A9604 Ilosc drobnoustrojów 1 x 10' 2X10' 2X10' 2X10' 3X106 4X106 9xl03 2X104 Ilosc pojedyn¬ czych dawek 4X1 2 2 4 2 4 2 4 2 2 PDso/mg/kg w pojedynczej dawce * BL-S640 18 90 ok. 130 52 14 3 32 3 0,2 0,1 BL-S447 200 200 200 94 23 23 3 3 2,3 Cefaleksyna 18 13 . 30 18 7,4 3 7,5 3 | 4,5 3,6 | *) Myszom zarazonym D. pneumoniae i Streptococcus podawano preparaty po uplywie 1 i 3,5 godziny od chwili zakazenia.Myszom zarazonym drobnoustrojami Staphylo- coccus podawano preparaty w nastepujacy spo¬ sób: w przypadku podawania dwukrotnego — rów¬ noczesnie z zakazeniem i po uplywie 2 godzin; w przypadku podawania czterokrotnego — równo¬ czesnie z zakazeniem i po uplywie 0,5, 1 i 2 godzin. iPD50 oznacza najmniejsza dawke preparatu chro¬ niaca 50°/o osobników.Jak widac z powyzszych testów, BL-S640 prze¬ wyzsza cefaleksyne zarówno co do wielkosci jak i czasu utrzymywania poziomu we krwi.Tablica 4 Badanie dzialania BL-S640, BL-S447 i cefaleksyny przy podawaniu doustnym, podczas doswiadczalnego zaka¬ zania myszy drobnoustrojami Grani-ujemnymi Drobnoustrój E. coli A9675 K. pneumoniae A9977 P. mirabilis A9900 P. mirabilis A20454 Ilosc drobnoustroju 7xl04 2X104 8X105 2X106 PD50/mg/kg w pojedynczej dawce * BL-S640 1,8 1,4 0,72 1,2 BL-S447 ,3 7,0 2,1 3,7 Cefaleksyna 18 60 32 90 *) W powyzszym doswiadczeniu preparaty podawano myszom dwukrotnie, po uplywie 1 i 3,5 godzin od chwili zakazenia.Tablica 5 dawkach Zwiazek BI^S640 1 Cefaleksyna BL-S640 Cefaleksyna BL-S640 Cefaleksyna BL-S640 Cefaleksyna BL-S640 Cefaleksyna BL-S640 Cefaleksyna Wielkosc dawki (mg/kg; 100 100 50 50 12,5 12,5 6,25 6,25 3,1 3,1 Ilosc testowanych myszy 3 2 2 2 4 4 4 2 2 2 2 0,5 36,0 42,1 ,3 26,2 16,7 ,0 8,8 7,4 ,2 3,6 3,3 1,6 Poziom we ] 1 29,1 ,0 19,4 16,2 14,4 8,6 8,0 4,0 ,5 1,7 3,5 0,8 krwi (mk/ml 2 ,3 9,5 9,6 4,9 8,5 2,9 4,9 1,2 3,9 <0,6 2,5 <0,6 ) 3,5 dnia 2,0 2,7 4,6 1,4 3,9 0,9 2,4 <0,6 2,4 <0,6 1,5 <0,691557 23 24 Tablica 6 Porównanie skutecznosci dzialania BL-S640 i innych cefalosporyn przy podawaniu podskórnym zakazonym drobnoustrojami Gram-ujemnymi myszom Drobnoustrój Proteus morgami A15153 Proteus rettgeri A151672 Escherichia coli A9375 Enterobacter cloacae A9659 Enterobacter cloacae A20464 Enterobacter cloacae A9667 Ilosc drobno¬ ustrojów 8xl05 5X105 4X106 1X107 6x10* lxl05 5x10* 6xl05 1X10* 7x10* 4X106 4X106 Ilosc dawek preparatu 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 PD50 (MG/kg) pojedynczej dawki *) | BK-S640**) 33 9 29 18 3,0 1,0 0,8 4,0 7 23 Cefalek- syna — . — 58 8 — — — — 66 — — Cefalo- tyna 500 88 150 88 220 78 500 500 500 500 50 250 Cefalo- rydyna 170 45 110 28 9 9 220 320 500 500 50 170 Cefazo- lina 47 9 45 9 16 78 320 — 340 50 200 *) w powyzszych doswiadczeniach preparaty podawano myszom dwukrotnie po uplywie 1 i 3,5 godzin od chwili zakazenia. **) podawano w postaci roztworu o stezeniu 10—20 mg/ml zwiazku w formie jonu obojnaczego w roztwo¬ rze o nastepujacym skladzie: Tween40 0,0093 g Karboksymetyloceluloza 0,04 g Bezwodny cytrynian sodowy 0,0057 g Wodado 1 ml Tablica 7 .Poziom we krwi myszy przy podawaniu domiesniowym BL-S640, cefalorydyny, loefalotyny i cefazoliny w ilosci 10 mg/kg wagi ciala Zwiazek BL-S640 srednio Cefalorydyna srednio Cefalotyna srednio Cefazolina srednio Poziom we krwi w mkg/ml | 0,25 19,7 19,6 19,7 13,7 13,5 13,6 6,6 54 6,0 16,9 ,1 16,0 0,5 14,9 16,2 ,6 9,2 7,2 8,2 3,0 2,8 2,9 13,1 12,9 13,0 1 9,9 9,3 3,0 2,7 <2,0 hl <1,6 ,1 4,1 4,6 1,5 1 (godzin po podaniu) 6,8 ,3 6,1 1,3 1,0 1,2 <2,0 <1,2 <1,6 3,1 2^ 2,7 1 Przyklad IX. Oczyszczanie kwasu 7-[D-a-a- mino - a - (p - hydroksyfenylo) acetamido] - 3-1,2,3- -triazolilo-5-tiometylo) -cefemo-3-karboksylowego-4 na drodze krystalizacji z metanolu. 400 mg bezpostaciowego kwasu 7-[D-a-amino-a- -(p-hydroksyfenylo)-acetamido] l-3-(l,2,3,-triazolilo- -5-tiometylo)-cefemo-3-karbdksylowego-4 rozpusz¬ czono w cieplej mieszaninie metanolu i wody 20 ml. 95:5), przesaczono, po czym naczynie pociera¬ no bagretka. Po uplywie 4 godzin bialy krystalicz¬ ny produkt odsaczono, przemyto metanolem i su¬ szono na powietrzu. Po wysuszeniu nad pieciotlen¬ kiem fosforu otrzymano 100 mg produktu o tem¬ peraturze rozkladu pomiedzy 190 a 220°C. Widmo magnetycznego rezonansu jadrowego odpowiadalo strukturze zwiazku i wykazalo obecnosc okolo 1 mola metanolu. 50 60 65 Analiza elementarna dla wzoru C18H1BN605S2 — Obliczono: 46,65 C; 3,91 H; 18,14 N; Znaleziono: 44,23 C; 4,64 H; 15,35 N.Nie wprowadzono poprawki na zawartosc 5,99% wody oznaczonej metoda K. Fischera oraz na za¬ wartosc metanolu.Przyklad X. Otrzymywanie kwasu 7-[D-a-a- miino-i(p-hydrokisyfenyloacetamido] -3-(l,2,3-triazoli- lo-5-tiometylo)-cefemo-3-karboksylowego z zasto¬ sowaniem do acylacji chlorowodorku chlorku kwa¬ sowego.Do zawiesiny 6,26 g (0,02 mola) kwasu 7-amino- -3- (1,2,3-triazolilo-5-tiometylo)- -cefemo-3-karbo- ksylowego-4 w 150 ml chlorku metylenu wkroplo- no podczas mieszania 5,6 ml (0,04 mola) trójetylo- aminy, 5 ml N,N-dwumetyloaniliny oraz 7,62 ml (0,06 mola) trójmetylochlorosilanu. Mieszanine po-25 woli ogrzewano do temperatury wrzenia i pozosta¬ wiono w tej temperaturze w ciagu 1,5 godziny.Otrzymano prawie przezroczysty roztwór. Dodano porcjami, w czasie ponad 30 minut, 4,44 g (0,02 mola) chlorowodorku chlorku D-{-)-2-(4-hydroksy- 5 fenylo)glicyny, w temperaturze 22°C. Calosc mie¬ szano w ciagu 2 godzin w temperaturze 22°C a nastepnie dodano 20 ml metanolu i po uplywie 30 minut, 50 ml wody podczas dobrego mieszania.Wartosc pH doprowadzono do 2,1 za pomoca 20°/o 10 roztworu wodorotlenku sodowego i odsaczono osad.Warstwe wodna oddzielono i mieszano w ciagu 10 minut z weglem aktywnym 'Darco KB, przesaczo¬ no i pH doprowadzono do wartosci 4 za pomoca 20l°/o roztworu wodorotlenku sodowego, pod war- 15 stwa eteru. Warstwe wodna oddzielono, dodano jedna objetosc metanolu i zaszczepiono roztwór.Calosc pozostawiono w temperaturze okolo 10°C w ciagu nocy. Otrzymano 400 mg kwasu 7-[D-«- amino-a - (p-hydroksyfenylo)-acetamido] - 3-(l,2,3- 20 -triazolilo-5- tiometylo)- cefemo-3-kariboksyIowe- go-4.Przyklad XI. Otrzymywanie kwasu 7-[D-a- -amino-a- (p-hydroksyfenylo) -acetamido]-3-i(l,2,3- 25 -triazolilo-5-tiometylo) -cefemo-'3-kariboksylowego- -4 poprzez enamine i mieszany bezwodnik.Do 150 ml bezwodnego acetonitrylu dodano, pod¬ czas mieszania w temperaturze —19PC, 5 ml (0,05 30 mola) chloromrówczanu etylu a 'nastepnie 7,5 ml l°/o roztworu N-metylomorfoliny w acetonitrylu i 14,35 g (0,06 mola) soli sodowej kwasu D-(-)-N- -(2-metoksykarbonylo-l-metylowinylo) -a-amino-a- -(4-hydro|ksyfenylo)-octowego. Calosc mieszano w 85 ciagu 1 godziny w temperaturze —18°C do —20°C.Równoczesnie w osobnym naczyniu do zawiesiny 6,27 g (0,02 mola) kwasu 7^amino-3^(l,2,3-triazolilo- -5-tiometylo)-cefemio-3-karboksylowego-4 w 150 ml bezwodnego chlorku metylenu, dodano 5,6 ml 40 (0,04 mola) trójetyloaminy i 2,5 (ponad 0,02 mola) N,N-dwumetyloaniliny. Po uplywie 10 minut mie¬ szania wkroplono 7,62 ml (0,06 mola) trójmetylo- chlorosilanu w ciagu 20 minut. Mieszanine ogrze¬ wano w temperaturze wrzenia w ciagu 35 minut, 45 ochlodzono, oleista pozostalosc zawieszono w 80 ml bezwodnego acetonitrylu, ochlodzono do —20°C i dodano jednorazowo do energicznie mieszanego roztworu mieszanego bezwodnika. Calosc pozosta¬ wiono w temperaturze —'20 do —15°C w ciagu 50 minut (nastepnie w temperaturze —15 do 0°C równiez w ciagu 30 minut, pozostawiono na okres jednej godziny, az do uzyskania temperatury po¬ kojowej i mieszano w ciagu jednej godziny. Od¬ saczono sól, przemyto dwukrotnie 25 ml acetoni- 55 trylu a polaczone przesacze mieszano w ciagu 30 minut z 20 ml metanolu. Dodano 20 ml wody i mieszano w ciagu 3 godzin w temperaturze 22°C a nastepnie pozostawiono w temperaturze okolo °C w ciagu 15 godzin. Krystalizacja rozpoczela 60 sie w ciagu 10—15 minut. Wartosc pH wynoszaca poczatkowo 2,8 spadla do 4,5. Osad odsaczono, przemyto dobrze acetonitrylem, suszono ma po¬ wietrzu a nastepnie nad pieciotlenkiem fosforu pod zmniejszonym cisnieniem, po czym ucierano w es 26 imozdziezu, zawieszono i mieszano w 200 ml chlor¬ ku metylenu, w ciagu 30 minut.Po odsaczeniu i wysuszeniu uzyskano 9,3 g (100M) surowego kwasu 7-[D-a-amino-0H(p-nydro- ksyfenylo)-acetamido] h3-(1,2,3-triazolilo-5-tiomety- lo) -cefemo-3-kanboksylowego-4. Widmo w pod¬ czerwieni bylo zgodne z pozadana struktura lecz chromatografia cienkowarstwowa wykazala obec¬ nosc malej ilosci zanieczyszczen. 4,5 g surowego produktu ucierano i mieszano w 200 ml metanolu w ciagu 300 minut, odsaczono czesc nierozpuszczo- na i zatezono pod zmniejiszonym cisnieniem do momentu zmetnienia (okolo (polowa objetosci). Do¬ dano ,10 ml wody i zaszczepiono roztwór podczas mieszania krysztalami solwetu metanolowego kwa¬ su tytulowego. Mieszano w ciagu 4 godzin w tem¬ peraturze 22°C a nastepnie pozostawiono -w ciagu godzin w temperaturze 10°C. Osad odsaczono, przemyto metanolem, (suszono na powietrzu a na¬ stepnie pod zmniejszonym cisnieniem, nad piecio¬ tlenkiem fosforu. Otrzymano 1,7 g rekrystalizowa- nego kwasu 7-[D-a-amino-a-i(p-hydroksyfenylo)- -acetamido] -3-<(l,2,3-triazolilo-5-tiometylo)- cefe- mo-3-karboksylowego-4. Widmo w podczerwieni bylo identyczne z widmem" wzorcowej próbki.Widmo magnetycznego rezonansu jadrowego cal¬ kowicie odpowiadalo pozadanej strukturze.Przyklad XII. Otrzymywanie kwasu 7-{P-a- -III-crz. ^butoksykarbonyloamino-a- ^p-hydroksyfe¬ nylo)-acetamido] - 3 - (l,2,3-triazolilo-5-tiometylo)- -cefemo-3-karboksylowego-4 przy zastosowaniu ulepszonego sposobu acylowania.Do izawiesiny 3,13 g (0,01 mola) kwasu 7-amino- -3- (l,2,3-1xiazolilo-5-tiometylo) -cefemo^S^karbo- ksylowego-4 w 100 ml bezwodnego chlorku mety¬ lenu, dodano kolejno podczas mieszania, 2,8 ml trójetyloaminy oraz 1,6 ml iN^N-dwumetyloaniliny a nastepnie wkroplono 4,6 ml trójmetylochloro- silanu w 50 ml bezwodnego chlorku .metylenu.Calosc ogrzewano w temperaturze fwrzenda w cia¬ gu 30 minut dodano dodatkowo 1 ml trójmetylo- chlorosilanu i ogrzewano mieszanine w tempera¬ turze wrzenia w ciagu 2,5 godziny. Po zakonczeniu ogrzewania otrzymano prawie klarowny roztwór.Rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym cisnieniem a pozostalosc mieszano 1000 ml bez¬ wodnego czterowodorofuranu, wstrzasano w celu rozpuszczenia estru sililowego i ochlodzono w lazni lodowej z sola. Równoczesnie przygotowano mie¬ szany bezwodnik w nastepujacy sposób: Do roztworu 5,34 g (0,02 mola) (D-(-)-a-III.-rz.-fou- toksykarbonylo-p-hydroksyfenyloglicyny w 200 ml 'bezwodnego czterowodorofuranu, dodano po ochlo¬ dzeniu do temperatury —15^C, kolejno 2,02 g {0,02 mola) N-metylomorfoliny i 2,74 g (0,02 mola) chloromrówiczanu izobutylu. Calosc mieszano w ciagu 20 minut w temperaturze —15°C i dodano jednorazowo roztwór estru sililowego. Chlodzenie przerwano i po osiagnieciu temperatury 0°C roz¬ twór mieszano w ciagu jednej godziny w tempe¬ raturze 3^ a nastepnie w ciagu nastepnej go¬ dziny bez chlodzenia. Mieszanine wlano do 300 ml wody i odparowano czterowodorofuran pod zmniej¬ szonym cisnieniem. Wodny roztwór ekstrahowano91557 27 octanem etylu, po uprzednim doprowadzeniu pH do 2 za pomoca 42% kwasu fosforowego. Ekstrakt octanowy przemyto 3 X 30 tml 10% lodowato zim¬ nego roztworu kwasu solnego a nastepnie woda i suszono nad siarczanem sodowym. Odparowano rozpuszczalnik i otrzymano 7,9 g surowego kwasu 7- [D-ia-III-rzjbutoksykarbonyioamino-a- (p-hydro- ksyfenylo)-acetamido] - 3-(l,2,3-triazolilo-5-tiome- tylo)-cefemo-3-karboksylowego-4. Kwas ten roz¬ puszczono w 40 ml acetonu i wkroplono, podczas mieszania, do 1000 ml mieszaniny cykloheksanu i eteru etylowego (1:1). Otrzymany osad odsaczono i suszono. Otrzymany 3,8 g (68%) produkt wolnego od wyjsciowego aminokwasu, zgodnie z chromato¬ grafia cienkowarstwowa i widmem w podczer¬ wieni.Przyklad XIII. Ester acetoksymetylowy kwasu 7- [D-a-amino-p-hydroksyfenyloacetaimido]- -3- (1,2,3-triazolilo-5-tiometylo) -cefemo-3-karbo- ksylowego.Do roztworu estru acetoksymetylowego kwasu 7-amino-3- (l,2,3-tr,iazolilo-5-tiometylo) -cefemo- -3-karfooksylowego-4, uwolnionego z 0,009 mola chlorowodorku, w 30 ml octanu etylu, dodano 0,020 mola pirydyny a nastepnie podbzas chlodze¬ nia w lodzie i mieszania dodano w ciagu 10 minut 0,010 mola chlorowodorku chlorku D-(-)-2-p-hydro- ksyfenyloglicyny w 30 ml octanu etylu. Calosc mieszano w ciagu 20 minut podczas chlodzenia oraz w ciagu jednej godziny w temperaturze po¬ kojowej, a nastepnie przemyto kolejno wodnym roztworem kwasnego weglanu sodowego, 0,1 n kwasem solnym i woda. Po wysuszeniu i odparo¬ waniu rozpuszczalnika pod zmniejszonym cisnie¬ niem otrzymano ester acetoksymetylowy kwasu 7- {D-a-amino-p-hydKksyfenyloacetamido) -3- 3-triazolilo-5-tiometylo) -cefemo-3-karboksylowe- go-4 w postaci oleju krystalizujacego po utarciu w cykloheksanie.Zastepujac ester acetoksymetylowy kwasu 7-a- mino-3- (l,2,3-'triazolMo-5-tiometylo) -cefemo-3- -karfboksylowego-4 0,009 mola chlorowodorku estru piwaloilooksyimetylowego, metoksymetylowego, ace- tonylowego i fenacylowego otrzymuje sie odpo¬ wiednio ester piwaloiloksymetylowy, metoksymety- lowy, acetonylowy i fenacylowy kwasu 7-[D-a-a- mino-p-hydroksyfenyloacetamido] -3-(l,2,3-t!riazoli- lo-5-tiomety(lo)-cefemo-3-karfboksylowe@o-4.Latwo odszczepialne estry zwiazku o wzorze 1 sa pólproduktami do otrzymywania wolnego kwa¬ su. Ester piwoloiloksymetylowy, acetoksymetylo¬ wy i metoksymetylowy sa takze uzyteczne jako czynne srodki przeciwbakteryjine, które po podaniu doustnym ulegaja szybkiej hydrolizie do aktyw¬ nych metabolitów. Estry te sa interesujace z pun¬ ktu widzenia terapeutycznego, gdyz pozwalaja przy podawaniu doustnym na uzyskiwanie rózne¬ go stopnia wchlanialnosci i daja rózne stezenie czynnego zwiazku przeciwbakteryjnego we krwi 1 tkankach.Czynne farmaceutycznie zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku charakteryzuja sie bardzo dobra rozpuszczalnoscia w wodzie, sa do¬ brze wchianialne przy podawaniu doustnym za 28 40 45 50 55 60 pewniajac stosunkowo wysoki i dlugo utrzymujacy sie poziomi we krwi i sa silnymi srodkami prze- ciwlbakteryjnymi, znajdujacymi zastosowanie w zwalczaniu zakazen u ludzi i zwierzat, wywolywa¬ nych przez wiele bakterii Gram-dodatnich i Gram- -ujemnych. Moga one znalezc równiez zastosowa¬ nie jako dodatki do pasz oraz w leczeniu zapale¬ nia gruczolu autkowego u bydla.Nowe zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku, moga byc stosowane do otrzymywania kompozycji farmaceutycznych zawierajacych obok skladnika aktywnego takze dopuszczalne w far¬ macji nosniki i rozcienczalniki. Preparaty te moga byc podawane zarówno doustnie jak i pozajelito- wo. Kompozycje farmaceutyczne moze przygoto¬ wywac w postaciach stalych, takich jak kapsulki, tabletki lub drazetki albo w postaciach plynnych, takich jak roztwory, zawiesiny lub emulsje. Pod¬ czas zwalczania zakazen bakteryjnych u ludzi no¬ we zwiazki mozna podawac pozajelitowo w ilosci —200 mg na kilogram wagi ciala dziennie, ko¬ rzystnie okolo 5—20 mg, podzielonej na 3—4 dzienne porcje. Nowe leki stosuje sie w pojedyn¬ czych dawkach zawierajacych np. 125, 250 lub 500 mg substancji czynnej lacznie z odpowiednimi, fizjologicznie dopuszczalnymi, nosnikami lub sub¬ stancjami pomocniczymi.Stwierdzono nieoczekiwanie, ze zwiazki wedlug niniejszego wynalazku wykazuja jednoczesnie silne dzialanie przeciwbakteryjne oraz doskonala wchla- nialnosc przy podawaniu doustnym. Kombinacja D-(-)-p-hydroksyfenyloglicyny w lancuchu bocz¬ nym w pozycji 7 oraz grupy l,2,3-triazolilo-5-tio- metylowej w pozycji 3 czasteczki cefalosporyny dala niespodziewanie w efekcie zwiazki o wysoce korzystnych wlasciwosciach. PL