Przedmiotem wynalazku jest uklad wywazajacy dla górnego walca w walcarce bruzdowej.W dotychczasowych rozwiazaniach uklady wywazajace górny walec walcarki bruzdowej maja ciegna, które poprzez pokrywe klatki walcowniczej lacza sie ze sprezynami srubowymi lub stozkowymi umieszczonymi na pokrywie klatki, a regulacja sily naciagu odbywa sie za pomoca nakretek osadzonych na koncach tych ciegien.Uklad powyzszy ma wiele wad. Regulacja za pomoca nakretek umieszczonych wysoko nad pokrywa stojaka klatki jest niedogodna. Wymiana walców jest uciazliwa i pracochlonna, gdyz wymaga to kazdorazowego odkrecania nakretek, które az do zluzowania byly pod wplywem sily naciagu.Znany jest z polskiego opisu patentowego nr 49 012 uklad wywazajacy górny walec, który calkowicie miesci sie w lozyskowej obudowie walca górnego po obu jego stronach, przy czym jest on zaopatrzony w ustawione na obudowie srodkowego lub dolnego walca dwa dragi z pierscieniowymi wspornikami, które to dragi sa osadzone przesuwnie w obudowie lozyska górnego walca, oraz jest zaopatrzony w regulacyjne tuleje osadzone przesuwnie na tych dragach i wkrecone na gwint do pokryw obudowy lozyska, oraz w ukladzie znajduja sie sprezyny umieszczone wewnatrz obudowy pomiedzy wspornikami, a regulacyjnymi tulejami. Na dragach sa osadzone nastawne nakretki ograniczajace dlugosc skoku tych dragów i sprezyn.Uklad ten jest znacznie lepszy od poprzedniego, ale równiez ma pewne niedogodnosci. W przypadku nawet czesciowego zuzycia »ie lozysk walca uklad przestaje skutecznie pracowac i wymaga tym samym ciaglego dozoru i regulacji, gdyz wsparcie dragów bezposrednio na obudowie lozyska nie pozwala na stosowanie dlugich i miekkich sprezyn, co powoduje ze uklad jest sztywny. Ponadto dla podciagania dolnej poduszki stosowane sa cztery sruby i w przypadku zuzycia sie poduszek lozyska, ich regulacja jest bardzo utrudniona, bo wymaga demontazu osprzetu miedzy klatkami walców.Znany jest takze uklad wywazajacy z polskiego opisu patentowego nr 64 712, który do podparcia dolnych obudów lozysk górnego walca ma zastosowane teleskopy sprezynowe o nastawianej dlugosci i sile nacisku przed wlozeniem ich w górna obudowe lozyska srodkowego walca, a wspierajace sie na dolnej obudowie tegoz walca.Regulacja teleskopu sprezynowego utworzonego z tloczyska, tulei wewnatrz nagwintowanej, regulacyjnego wkretu i korka uszczelniajacego tuleje odbywa sie na oddzielnym stanowisku montazowym (poza walcarka) i polega na odpowiednim ustawieniu dlugosci i sily dociskowej sprezyny.2 89173 Taka konstrukcja i usytuowanie znanego ukladu ma szereg wad i niedomagan. Przede wszystkim ma ona ograniczone zastosowanie, gdyz nadaje sie tylko do walców o duzej odleglosci miedzy ich osiami poniewaz caly teleskop sprezynowy musi sie zmiescic pomiedzy podparciem obudowy górnego walca, a dolna obudowa srodkowego walca. Dodatkowym mankamentem tej konstrukcji jest bardzo utrudniony montaz luznych elementów teleskopu przy regulacji i wymianie walców oraz utrudniona regulacja napiecia sprezyny i tym samym regulacja wywazania górnego walca. Czynnosc ta musi byc wykonana na osobnym stanowisku, co wymaga kazdorazowego demontazu calego ukladu. Ponadto wykonanie ukladu tej konstrukcji jest bardzo pracochlonne, gdyz wymaga wykonania wewnetrznego gwintu w tulei na duzej glebokosci, gwintowanego korka oraz otworu nieprzelotowego na klucz we wkrecie do regulacji napiecia sprezyny.Celem wynalazku jest umozliwienie stosowania dlugich, miekkich sprezyn w ukladzie wywazania górnego walca, oraz uproszczenie konstrukcji ukladu, a zwlaszcza uproszczenie jego regulacji, z mozliwoscia jego zastosowania w calym zakresie srednic walców. Cel ten zostal osiagniety przez umieszczenie ukladu w obudowie lozyskowej dolnego walca, gdzie wewnatrz nosnej sprezyny umieszczona jest prowadzaca sworzen nosny tuleja, najkorzystniej z kolnierzem, umieszczona na dnie nieprzelotowego otworu, a podtrzymka górnego walca osadzona jest na nakretce regulacyjnej na górnej nagwintowanej czesci sworznia.Uklad taki pozwala na stosowanie dlugich sprezyn, co z kolei nie wymaga ciaglej regulacji ich naciagu, przy czym regulacyjna nakretka jest latwo dostepna dla klucza, a ponadto uklad ten ma malo elementów i jest tym samym niezawodny w eksploatacji i prosty w wykonaniu.Wynalazek jest blizej objasniony w przykladzie wykonania pokazanym na rysunku na którym fig. 1 przedstawia uklad w widoku z boku z czesciowym wykrojem, a fig. 2 przedstawia uklad w przekroju pionowym oznacznym literami A-A na fig. 1.Górny walec 1 osadzony jest w znany sposób w górnej poduszce 2 umieszczonej w oknie walcowniczej klatki 10, a od dolu wsparty jest na podtrzymce 4. Podtrzymka 4 opiera sie na dwu regulacyjnych nakretkach 5 zaopatrzony w otwory dla latwego pokrecenia ich za pomoca klucza. Regulacyjne nakretki sa osadzone na górnej nagwintowanej czesci nosnego sworznia 3. W poduszce 9 dolnego walca 6 wykonane sa nieprzelotowe, najlepiej cylindryczne otwory 14, w których osadzone sa prowadzace tuleje 13. Na prowadzacych tulejach 13 osiowo z nimi sa osadzone sprezyny 12, które drugim koncem opieraja sie o oporowy pierscien 11 osadzony nieruchomo na nosnym sworzniu 3. Nosny sworzen 3 w czesci dolnej jest prowadzony w tulei 13, a w czesci srodkowej w nakladce 7, która jest nieruchomo osadzona w poduszce 9 dolnego walca 6, najlepiej za pomoca wkretów 8.Uklad pracuje nastepujaco. Sprezyny 12 utrzymuja w najwyzszym mozliwym polozeniu sworznie 3, a w przypadku oparcia sie oporowego pierscieniem 11 o nakladke 7 nalezy regulacyjna nakretke 5 odkrecic celem-napiecia sprezyny 12. Regulacja jest latwa i wymaga tylko wykonania okolo trzech obrotów regulacyjna nakretka 5, co wystarczy na dosc dlugi czas pracy walcarki, bez koniecznosci stalego nadzoru. PL