Przedmiotem wynalazku jest walek do nawija¬ nia niedoprzedu, stanowiacy korpus rurowy ze zlobkami wzdluznymi na swej powierzchni zew¬ netrznej, stosowany w zgrzeblarkach walkowych.Znane walki do nawijania niedoprzedu maja na swych koncacfl tarcze oporowe, których zadaniem jest zabezpieczenie przed poosiowym przesuwa¬ niem sie skrajnych krazków niedoprzedu. Wada tych walków jest to, ze ich tarcze oporowe elimi¬ nuja mozliwosc stosowania wspólpracujacych z ni¬ mi wzdluznych walków nawojowych oraz unie¬ mozliwiaja mechaniczne usuwanie resztek niedo¬ przedu. Obsluga zgrzeblarki staje sie trudna i uciazliwa, a jej sprawnosc i wydajnosc jest sto¬ sunkowo mala.Celem wynalazku jest ulatwienie obslugi zgrzeb¬ larki walkowej oraz zwiekszenie sprawnosci jej dzialania, a zadaniem — opracowanie takiego wal¬ ka do nawijania niedoprzedu, który nie bedzie mial tarcz oporowych, a skrajne zwoje niedoprzedu nie beda sie z niego zsuwaly.Zgodnie z wynalazkiem walek do nawijania nie¬ doprzedu ma na powierzchni swych koncowych odcinków w odleglosci okolo 50 mm od konców otwory. Walek do nawijania niedoprzedu sklada sie z trzech odcinków o jednakowych srednicach zewnetrznych. W korpusie walka sa osadzone la¬ czace tuleje, których srednice zewnetrzne sa mniejsze, przy czym tuleje te sa polaczone z kor¬ pusem rurowym za pomoca kleju lub gwintu w jedna calosc. W sciankach laczacych tulei, któ¬ re stanowia koncowy odcinek walka do nawijania niedoprzedu znajduja sie co najmniej dwa przeciw¬ legle r7edy prostokatnych otworów. Osie symetrii tych otworów leza w wyobrazalnych plaszczyznach poprzecznego przekroju walka.W tulei zewnetrznej nasunietej na laczaca tu¬ leje, która równiez stanowi koncowy odcinek wal¬ ka do nawijania niedoprzedu znajduja sie co naj¬ mniej dwa okienka z sfazowanymi krawedziami.Okienka te pokrywaja sie z otworami laczacej tu¬ lei wewnetrznej i maja taka wielkosc, ze w kaz¬ dym z nich miesci sie caly rzad otworów w lacza¬ cej tulei. Tuleja zewnetrzna, stanowiaca koncowy odcinek walka jest wzgledem laczacej tulei obro¬ towa.Wewnatrz koncowych odcinków walka do nawi¬ jania niedoprzedu w laczacych tulejach sa osa¬ dzone sworznie z kolnierzami-oporowymi i z czo¬ pami do lozyskowania walka. Obrotowa tuleja zewnetrzna, zaleznie od jej ustawienia, albo zasla¬ nia rzedy otworów w laczacej tulei albo je odsla¬ nia, dzieki czemu krancowe krazki niedoprzedu, albo sa zaciskane albo zwalniane.Innym rozwiazaniem walka do nawijania niedo¬ przedu wedlug wynalazku jest jednoczesciowy walek stanowiacy korpus rurowy ze zlobkowana powierzchnia zewnetrzna, który ma na powierz¬ chni swych konców, w odleglosci okolo 50 mm prostokatne otwory o szerokosci 8 mm i dlugosci 84 5223 84 522 mm, a wewnatrz tych koncowych odcinków sa osadzone zamki do podnoszenia skrajnych kraz¬ ków niedoprzedu. Zamek do podnoszenia skrajnych krazków niedoprzedu stanowi sworzen ó ryflowa- nym kolnierzu oporowym, mimosrodowa tuleja oraz trzpien, którego zeby maja ksztalt eliptycznych krzywek. Wszystkie te czesci sa ze soba polaczone za pomoca sruby i otworu z gwintem znajduja¬ cym sie zarówno w trzpieniu jak i w sworzniu oraz za pomoca wpustu i wypustu znajdujacych sie na czolowych powierzchniach sworznia i trzpienia.Zamki do podnoszenia skrajnych krazków nie¬ doprzedu sa osadzone w otworach w obu koncach walka tak, ze osie symetrii zebów trzpienia znaj¬ duja -sie w tej samej wyobrazalnej plaszczyznie ! poprzecznego przekroju walka co osie symetrii otworów. Przez odpowiednie przekrecenie kolnie¬ rza sworznia i dzieki mimosrodowemu osadzeniu zamka wzgledem osi walka, zeby trzpienia albo znajduja sie w otworach walka albo sa z nich wyprowadzone, a tym samym skrajne krazki nie¬ doprzedu albo sa zaciskane albo zwalniane. Na koncach walka w kolnierzach sworzni sa osadzo¬ ne czopy lozyskujace.Wynalazek jest wyjasniony w przykladzie wy¬ konania, uwidocznionym na rysunku na którym fig. 1 przedstawia walek do nawijania niedoprze¬ du, w widoku z boku, fig. 2 — walek z fig. 1 w przekroju, fig. 3 — fragment walka z fig. 1 w przekroju, fig. 4 — tuleje z okienkiem w wido¬ ku z boku, fig. 5 — inne rozwiazanie walka do nawijania niedoprzedu w widoku z boku, fig. 6 — walek z fig. 5 w^przekroju, a fig. 7 — czesci skla¬ dowe zamka do podnoszenia skrajnych krazków niedoprzedu w widoku z boku.Jak pokazano na rysunku w korpusie rurowym 1, majacym na powierzchni zlobki wzdluzne, sa osadzone trwale w obu jego koncach laczace tu¬ leje 2. Kazda laczaca tuleja 2 ma na swej scianie wyciete co najmniej dwa przeciwlegle rzedy otwo- tów 3, z których otwór skrajny znajduje sie w od¬ leglosci okolo 50 mm od konca walka. Os symetrii kazdego otworu lezy w plaszczyznie poprzecznego przekroju walka.Kazdy z tych otworów ma 8 mm szerokosci i 30 mm dlugosci. Na wolnych koncach tulei 2 sa osadzone obrotowo tuleje 4 (fig. 1, 2 i 4), wykona¬ ne z takiego samego materialu jak korpus ruro¬ wy 1. W kazdej tulei 4 znajduja sie okienka 5 z sfazowaniami 6 usytuowane naprzeciwko otwo¬ rów 3. Wielkosc okienek 5 jest taka, ze miesci sie w nich caly rzad otworów 3 laczacej tulei 2. Wa¬ lek do nawijania niedoprzedu zamykaja na obu jego koncach sworznie 7 z kolnierzem i czopem 8, przy czym kolnierz sworznia 7 stanowi zewnetrzne ograniczenie tulei 4. Przy osadzeniu walka na zgrzeblarce, tuleje 4 sa tak ustawione, ze otwory 3 pozostaja odsloniete.Niedoprzed jest nawijany na obracajacy sie wa¬ lek. Krazki skrajnych niedoprzedów nawijane sa na tuleje 4 w polozeniu naprzeciwko otworów 3 i dzieki temu otrzymuja wystarczajace zabezpie-, czenie przed osiowym przesuwem. Resztki niedo¬ przedu moga byc bez trudu odsuniete recznie, a przez obrót tulei 4 czesc sfazowana 6 okienka 5 40 50 55 65 podnosi niedoprzed z otworów 3 i doprowadza go na powierzchnie walka.Walek do nawijania niedoprzedu uwidoczniony na fig. 5 i 6 stanowi znany korpus rurowy 1, zao¬ patrzony na swej powierzchni w zlobki wzdluzne.W sciance na obu koncach korpusu rurowego 1, w odleglosci okolo 50 mm od konców sa wyciete po cztery równolegle wzgledem siebie otwory 3 z wewnetrznym wylotem 20. Otwory 3 maja sze¬ rokosc równa 8 mm i dlugosc 30 mm. W konco¬ wych odcinkach rurowego korpusu 1 sa osadzone zamki ryglujace (fig. 6 i 7). Kazdy z tych zamków ma sworzen 9 z przestawnym ryflowanym kolnie¬ rzem, w którym jest zamocowany centrycznie czop 8. Sworzen 9 zawiera na swej czolowej powierz¬ chni wyciecie 12. Wewnatrz korpusu rurowego 1 jest mocno zakotwiczona za pomoca sruby mocu¬ jacej 15 mimosrodowa tuleja 13, która uruchamia sworzen 9. Ruch obrotowy jest ograniczony wów¬ czas, kiedy prowadzaca sruba 14 ma wyznaczony w rowku prowadzacym 10 odpowiedni kat obrotu.W otworze gwintowanym 11 sworznia 9 jest osa¬ dzony za pomoca laczacej sruby 19 trzpien 16.Trzpien ten jest zabezpieczony przed obrotem za pomoca wypustu 18, który jest osadzony w wycie¬ ciu 12 sworznia 9. Na trzpieniu 16 znajduja sie lezace obok siebie cztery zeby 17 w ksztalcie elip¬ tycznych krzywek. Przy zakladaniu walka do na¬ wijania niedoprzedu na zgrzeblarke, zeby 17 przez odpowiedni obrót kolnierzem sworznia 9 sa wy¬ prowadzone z otworów 3 korpusu 1 wskutek czego otwory te pozostaja otwarte. Krazki niedoprzedu sa formowane równiez za pomoca walka nawija¬ jacego oraz za pomoca tego walka sa nawijane, przy czym niedoprzed nawiniety na krazek wciska sie w otwory 3 wskutek czego wyeliminowany jest poosiowy poslizg skrajnych krazków.Usuwanie resztek niedoprzedu odbywa sie recz¬ nie, gdy zeby 17 zostaly wprowadzone w otwory 3, jak to uwidoczniono na fig. 6. Ryflowany kol¬ nierz sworznia 9 obraca sie az do oporu sruby prowadzacej 14 w rowku 10. Sworzen 9 obraca sie razem z polaczonym z nim trzpieniem 16, w mi- mosrodowej tulei 13, skutkiem czego zeby 17 sa wprowadzane slizgowo poprzez wyloty 20 do otwo¬ rów 3, a tym_ samym niedoprzed zostaje z tych otworów wypchniety i wyprowadzony na powierz¬ chnie walka. PL