Uprawniony z patentu: Universal Oil Products Company, Des Plaines Illinois (Stany Zjednoczone Ameryki) Sposób rozdzielania produktu hydrorafinacji Przedmiotem wynalazku jest sposób rozdziela¬ nia hydrorafinowanego produktu, uzyskanego z obróbki surowca weglowodorowego, takiego jak olej napedowy, olej smarowy, olej opalowy, nafta, olej gazowy, zredukowana ropa naftowa lub ben¬ zyna ciezka, zawierajacego termicznie nietrwale zwiazki organiczne, siarkowodór i nierozpuszczal¬ ne sole amonowe, takie jak chlorek i siarczek.Rafinacja wodorem zanieczyszczonych weglowo¬ dorów jest dobrze znana. W czasie rafinacji na¬ stepuje wysycenie wartosciowosci olefin, a po uwo¬ dornieniu usuniecie siarki, azotu, chloru i innych zanieczyszczen nieorganicznych. W procesie hydro¬ rafinacji usuwa sie takze slady arsenu, olowiu, miedzi, niklu, wanadu, wolframu i innych metali znajdujacych sie w surowcu poddanym obróbce, a które moga byc szkodliwe w nastepnych proce¬ sach rafinacyjnych lub podczas uzytkowania kon¬ cowego produktu. Rafinacji dokonuje sie przez przepuszczenie weglowodorów irazem z wodorem nad odpowiednim katalizatorem pod cisnieniem 73—73 kG/cm2, w zaleznosci od skladu i rodzaju poddawanego obróbce surowca. Wodór spelnia podwójna role, z jednej strony jako reagent w procesie oczyszczania weglowodorów, a z drugiej zabezpiecza przed osadzaniem sie wegla na kata¬ lizatorze. Wodór stosuje sie w stezeniu 0,0178— —0,53 m3/l katalizatora w zaleznosci od rodzaju wsadu. Temperature w strefie reakcyjnej utrzy¬ muje sie w granicach 260—482°C. Dobiera sie ja 10 odpowiednio do stopnia zanieczyszczenia, rodzaju wsadu i stopnia aktywnosci katalizatora.Weglowodory wprowadza sie z szybkoscia obje¬ tosciowa 1—10 obj./godz. w stosunku do objetosci katalizatora. Jako katalizatory stosuje sie glin, krzemionke i metale VIII lub VI -B grupy ukla¬ du periodycznego lub kombinacje tych metali.Przez grupe VI-B nalezy rozumiec chrom, molib¬ den i wolfram. W sklad odpowiednich katalizato¬ rów wchodza glin, krzemionka, nikiel, molibden i kobalt, przy czym metale powyzsze sa stosowa¬ ne w postaci tlenków lub siarczków.Typowy katalizator zawiera 4,20% wagowych niklu, 11,5% wagowych molibdenu, 0,05% wago¬ wych kobaltu, 10,13% wagowych krzemionki 15 i 74,3% wagowych glinu. Opuszczajaca reaktor w podwyzszonej temperaturze mieszanina poreakcyj¬ na zawiera trudno rozpuszczalne nieorganiczne skladniki w postaci nierozpuszczalnych soli amo¬ nowych, glównie chlorku i siarczków amonowych oraz siarkowodór powstale w procesie z zanie¬ czyszczen surowca oraz z katalizatora. W czasie chlodzenia w wymienniku ciepla skladniki te mo¬ ga osadzac sie i powodowac zmniejszenie stopnia przenoszenia ciepla i nadmierny spadek cisnienia.W celu wymycia tych osadów, do mieszaniny poreakcyjnej wprowadza sie pare wodna w ilosci co najmniej 3% objetosciowych w stosunku do we¬ glowodorów zawartych w strumieniu substancji odprowadzanych z reaktora. Uzyta ilosc pary 30 wodnej jest wystarczajaca do rozpuszczenia osa- 20 25 8316383163 3 4 dów nierozpuszczalnych w weglowodorach i do wymycia innych osadów.Ochlodzona mieszanine poreakcyjna po obróbce para wodna skladajaca sie z fazy gazowej zawie¬ rajacej wodór, cieklej fazy weglowodorowej i fazy wodnej, wprowadza sie do separatora pracujacego pod cisnieniem. Faze wodna z rozpuszczonymi w niej nieorganicznymi skladnikami odprowadza sie ', jako odpad, czesc fazy gazowej zawierajacej wo¬ dór odprowadza sie jako produkt gazowy, a po¬ zostala czesc zawraca do reaktora. Ciekla faze weglowodorowa odprowadza sie z separatora o podwyzszonym cisnieniu i wprowadza do separa¬ tora utrzymywanego pod nizszym cisnieniem, rze¬ du 7,3—14,6 kG/cm»., Zasadnicza ilosc rozpuszczonych gazów zawiera¬ jacych wodór i siarkowodór, wydzielanych z cie¬ klej fazy weglowodorowej zuzywa sie jako paliwo lub poddaje oczyszczaniu. Faze weglowodorowa po usunieciu z niej glównej czesci gazów wprowadza sie do wiezy frakcjonujacej w celu usuniecia po¬ zostajacej jeszcze pewnej ilosci gazów wskutek utrzymywania fazy cieklej weglowodorów pod cisnieniem oraz w celu uzyskania zadanych frak¬ cji rafinowanych weglowodorów.Gazy rozpuszczone w fazie cieklej weglowodo¬ rów zawieraja wodór, metan, etan oraz inne sub¬ stancje palne i sa odprowadzane z procesu desty¬ lacji pod cisnieniem podwyzszonym w celu bez¬ posredniego stosowania w procesie jako paliwo.W przypadku, kiedy stezenie siarkowodoru jest wysokie, gaz poddaje sie odpowiedniej obróbce w celu odzyskania siarki elementarnej, jako po¬ zadanego produktu rafinacji. Frakcjonowanie pod zwiekszonym cisnieniem jest dogodne ze wzgledu na mozliwosc bezposredniego wykorzystania gazu do odzyskania siarki bez stosowania kompresji.Poniewaz pracuje sie pód wysokim cisnieniem, temperatury wirzenia skladników weglowodorowych sa wysokie i kolumna frakcjonujaca winna byc skonstruowana ze stopu metali odpornych na ko¬ rozje wywolywana obecnoscia siarkowodoru, sla¬ dów wilgoci, sladów chlorowodoru i imnych koro¬ zyjnych substancji. Najwieksza niedogodnoscia pro¬ cesu destylacji frakcjonowanej produktów hydrora¬ finacji pod zwiekszonym cisnieniem jest obecnosc skladników nietrwalych w temperaturze niezbednej do przeprowadzenia w stan gazowy, weglowodorów przy podwyzszonym cisnieniu. I tok, weglowodory stanowiace np. frakcje nafty, ogrzane do tempera¬ tury wyzszej od temperatury wrzenia pod normal¬ nym cisnieniem ulegaja czesciowemu rozkladowi, powodujac ich sciemnienie^ co z kolei ujemnie wplywa na jakosc produktu.To samo dotyczy olejów smarowych. Jak wyka¬ zala praktyka, wiele weglowodorów w tych wa¬ runkach pracy ulega termicznemu rozpadowi. Taki. kraking w przypadku np. nafty, olejów napedo¬ wych, olejów do silników wysokopreznych oraz olejów smarowych nie tylko powoduje straty lecz równiez obniza jakosc produktów i rozciencza go nizej wrzacymi skladnikami, tworzacymi sie wsku¬ tek rozkladu. Dalsze szkodliwe dzialanie ujawnia sie wówczas, gdy weglowodory poddaje sie uwo¬ dornieniu w celu usuniecia olefm, i gdy w proce¬ sie odzyskiwania weglowodorów jako zwiazków nasyconych stosuje sie do rozdzielania sita mole¬ kularne. Kraking wsadu w czasie frakcjonowania pod zwiekszonym cisnieniem prowadzi do wytwo¬ rzenia sladów nienasyconych weglowodorów, któ¬ re na rozwinietej powierzchni i w porach sit mo¬ lekularnych polimeryzuja, powodujac przedwczesne straty, przez zmniejszenie ich zdolnosci rozdzielczej i wydajnosci.Pod terminem „termicznie nietrwaly" nalezy ro¬ zumiec tendencje do pogorszenia jakosci produktu, np. przez rozklad lub zmiane barwy podczas pro¬ cesu lub w wyniku starzenia, odwodornienia, kra- kingu lub polimeryzacji, spowodowanych dziala¬ niem wysokiej temperatury podczas procesów bez stosowania katalizatora. Jezeli w weglowodorach rafinowanych wodorem znajduja sie skladniki ter¬ micznie nietrwale, nastepujaca po rafinacji desty¬ lacje nalezy prowadzic pod cisnieniem atmosfe¬ rycznym lub pod cisnieniem zmniejszonym w celu utrzymania temperatury ponizej temperatury po¬ wodujacej zmiany nietrwalych skladników.Poniewaz w fazie cieklej weglowodorów odpro¬ wadzanych z separatora o niskim cisnieniu znaj¬ duja sie znaczne ilosci rozpuszczonego gazu, faza ciekla weglowodorów wymaga destylacji pod cis¬ nieniem atmosferycznym lub pod zmniejszonym cisnieniem stosowania kolumny i przewodów paro¬ wych o duzych rozmiarach. Odzyskiwanie rozpu¬ szczonego gazu pod niskim cisnieniem wymaga sto¬ sowania pomp prózniowych, a wykorzystanie 'Odpro¬ wadzanego gazu jako paliwa lub do regeneracji zawartej w nim siarki wymaga stosowania kom¬ presorów. Odzyskiwany gaz zawiera slady wilgoci, chlorowodoru, siarkowodoru, a wiec zarówno pom¬ py prózniowe jak i kompresory musza byc wyko¬ nane z materialów odpornych na korozje.Tak wiec destylacja hydrorafinowanego produk¬ tu pod zmniejszonym cisnieniem eliminuje nie¬ bezpieczenstwo termicznego rozkladu, lecz ma te niedogodnosc, ze wymaga drogich urzadzen pod wzgledem inwestycji, eksploatacji i konserwacji.Stwierdzono, ze mozna proces rozdzielania pro¬ duktu hydrorafinacji znacznie ulepszyc przez wpro¬ wadzenie do procesu etapu destylacji z para wod¬ na w celu usuniecia cieklych weglowodorów za¬ wierajacych termicznie nietrwale skladniki, oraz etapu przemywania produktu hydrorafinacji woda w fazie cieklej, w odpowiednich warunkach w celu wyplukania rozpuszczonych gazów koroduja¬ cych np. HgS' oraz soli amonowych, przed podda¬ niem dzialaniu wyzszej temperatury podczas de¬ stylacji cieklych weglowodorów zawierajacych ter¬ micznie nietrwale skladniki. Jak stwierdzono, tyl¬ ko usuniecie z cieklych weglowodorów koroduja¬ cych skladników i soli amonowych przed pózniej¬ sza destylacja umozliwia unikniecie rozkladu ter¬ micznie nietrwalych skladników zawartych w pro¬ dukcie hydrorafinacji.W procesie' rozdzielania hydrorafinowanego pro¬ duktu prowadzonym sposobem wedlug wynalazku, faze weglowodorowa z pierwszego separatora wpro¬ wadza sie na kolumne odpedowa, do której wtrys¬ kuje sie pare wodna jako czynnik odpedzajacy, w temperaturze nizszej od temperatury rozkladu 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6083 163 5 6 termicznie nietrwalych skladników. Otrzymana mieszanine, zawierajaca gazy, pare wodria i opary lekkich weglowodorów usuwa sie z górnej czesci kolumny ódpedowej, oziebia i wprowadza do dru¬ giego separatora, w którym faze gazowa zawiera¬ jaca zasadniczo wszystkie pozostale skladniki po¬ wodujace korozje oddziela sie od cieklej fazy we¬ glowodorowej i cieklej fazy wodnej, faze gazowa i faze weglowodorowa odprowadza sie oddzielnie z drugiego separatora a faze wodna odprowadza sie i co najmniej czesc zawraca i wtryskuje jako ciekly wodny strumien do strumienia hydrorafino- wanego produktu, strumien weglowodorów zawie¬ rajacych termicznie nietrwale skladniki odprowa¬ dza sie z dolnej czesci kolumny ódpedowej i wpro¬ wadza na kolumne destylacyjna, pracujaca pod cisnieniem, przy którym temperatura destylacji jest nizsza od temperatury rozkladu skladników termicznie nietrwalych i odprowadza z niej pro¬ dukt weglowodorowy zawierajacy termicznie nie¬ trwale skladniki, zasadniczo wolny od skladników powodujacych korozje.W sposobie wedlug wynalazku do strumienia Tiydrorafinowanego produktu zawraca sie i wtrys¬ kuje czesc fazy wodnej z pierwszego separatora oraz co najmniej czesc fazy weglowodorowej z drugiego separatora, a czesc fazy wodnej z pierw¬ szego separatora wprowadza sie do mieszaniny od¬ prowadzanej z górnej czesci kolumny ódpedowej.Sposób wedlug wynalazku objasniono blizej w odniesieniu do schematu urzadzenia przedstawio¬ nego na rysunku. Dla uproszczenia i wiekszej przejrzystosci nie pokazano na schemacie pomp, wymienników ciepla, zaworów, przyrzadów kon¬ trolnych, kompresorów i innych urzadzen .pomoc¬ niczych.Schemat urzadzenia odnosi sie do sposobu we¬ dlug wynalazku rozdzielania oleju napedowego pierwszej destylacji z procesu hydrorafinacji pro¬ wadzonego w znany sposób w celu zmniejszenia zawartosci siarki z 1,50% wagowych do 0,25% wagowych i uzyskano zgodnie z norma dla pro¬ duktu koncowego temperatury zaplonu 71°C ozna¬ czonej wedlug ASTM D-93 i zabarwienia ponizej 1,5 wedlug ASTM D-1500.Wszystkie nizej wymienione ilosci i natezenia przeplywu odnosza sie do sredniej dobowej.Mieszanine poreakcyjna z procesu hydrorafina¬ cji, o temperaturze 130°C i cisnieniu 49,6 kG/cm2 wprowadza sie do ukladu rozdzielania produktu hydrorafinacji sposobem wedlug wynalazku prze¬ wodem Iw sposób ciagly. Sklad doprowadzanej mieszaniny poreakcyjnej w ilosci dobowej wynosi: 16 640 Nni3 siarkowodoru, 1,15X106 1 cieklych we¬ glowodorów i 2,37X105 Nm3 fazy gazowej. Do mie¬ szaniny poreakcyjnej w przewodzie 1 doprowadza sie przewodem 14 strumien wody w ilosci 45 100 1, blizej objasniony nizej.Uzyskana mieszanine wprowadza sie do konden¬ sora 2, gdzie ochladza sie ja do temperatury 54°C i gdzie chlorek amonowy, polisiarczek amonowy i inne skladniki nierozpuszczalne w weglowodo¬ rach rozpuszczaja, sie w fazie wodnej lub prze¬ chodza do fazy wodnej w postaci zawiesiny. Mie¬ szanina jest wprowadzana przewodem 3 do sepa¬ ratora 4 utrzymywanego pod cisnieniem 49,3 kG/ /cm2, gdzie zachodzi rozdzial na pierwsza faze gazowa zawierajaca wodór, faze ciekla weglowo¬ dorowa i pierwsza wodna faze ciekla. Pierwsza faza gazowa zawierajaca 9 560 NmJ siarkowodoru jest odprowadzana z separatora 4 przewodem 5, o natezeniu przeplywu 2,25X105 Nm3.Pierwsza faza wodna zawierajaca chlorek amo¬ nowy i polisiarczki amonowe jest odprowadzana z dna separatora 4 o natezeniu przeplywu 33 300 przewodem 7 i jest rozdzielana na 2 porcje, z któ¬ rych 1 porcja stanowiaca 16 350 1 wody jest usu¬ wana z procesu, a druga porcja w ilosci 16 350 1 jest doprowadzana przewodem 8 do przewodu 29, co objasniono nizej.Pierwsza weglowodorowa faza ciekla zawieraja¬ ca rozpuszczony gaz jest odprowadzana z separa¬ tora 4 o cisnieniu 49,2 kG/cm2 przewodem 6 o na¬ tezeniu przeplywu 1192 000 1 do podgrzewacza 32, gdzie jest ogrzana do temperatury 166°C, skad jest wprowadzana przewodem 33 do górnej czesci ko¬ lumny ódpedowej 9, utrzymywanej pod cisnieniem 6,9 kG/cm2. Poprzez dno kolumny ódpedowej 9 doprowadza sie przewodem 15 pare do odpedzania o temperaturze 174°C w ilosci 914 kg/godz. Para wodna, gazy oraz pary lekkich weglowodorów o temperaturze 169°C sa odprowadzane z kolumny ódpedowej 9 przewodem 10 do kondensatora 28, w którym sa ochladzane do temperatury 44°C.Ochlodzony strumien jest odprowadzany prze¬ wodem 29, do którego jest doprowadzana dodat¬ kowa woda przewodem 8, jak podano wyzej i uzyskana mieszanine przesyla sie przewodem 29 do zbiornika 12, w którym nastepuje rozdzial na: druga faze gazowa, druga weglowodorowa faze ciekla i druga wodna faze ciekla.Druga faza gazowa o zawartosci 6 820 Nm3 siar¬ kowodoru i 303 Nm3 pary wodnej jest odprowa¬ dzana ze zbiornika 12 przewodem 13 o natezeniu przeplywu 23 800 Nm3 i cisnieniu 6,2 kG/cm2* bez zastosowania kompresora, bezposrednio do spala¬ nia lub do innych celów. Druga weglowodorowa faza ciekla zawierajaca propan, butany i pentany jest odprowadzana z procesu przewodem 24 do ewentualnej dalszej obróbki. Jednakze w specy¬ ficznym przypadku prowadzenia procesu zawór 25 moze pozostac zamkniety i wówczas druga faze ciekla weglowodorów odprowadza sie 7.e zbiornika 12 razem z druga, wodna faza ciekla przewodem 14 do przewodu 1 jak wyzej podano. W sklad tej mieszaniny wchodzi 11750 1 weglowodorów i 33 330 1 wody, na która sklada sie 16 950 1 wody z przewodu 8 i 16 350 1 odzyskanej z kondensacji pary w kondensatorze 28. Niestabilny strumien ole¬ ju napedowego o temperaturze 169°C odprowadza¬ ny jest z kolumny ódpedowej 9 przewodem 11 o natezeniu przeplywu 1124 000 1 i zawartosci 5 240 1 wody i 1119- 760 1 weglowodorów, do wymiennika ciepla 34, w którym jest ogrzewany do tempera¬ tury 252°C i z wymiennika ciepla przewodem 35 do kolumny rektyfikacyjnej 16 utrzymywanej pod cisnieniem okolo 0,73 kG/cm2. Z kolumny rekty¬ fikacyjnej 16 lekkie weglowodory sa oddestylowa¬ ne do temperatury 141°C i odprowadzane prze- 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 607 53 163 8 wodem 17 do kondensatora 30, w którym sa ochlo¬ dzone do temperatury okolo 44°C.Skondensowane pary sa odprowadzane przewo¬ dem 31 do zbiornika 18. Trzecia weglowodorowa faza ciekla, trzecia wodna faza ciekla i trzecia faza gazowa utrzymywane sa w zbiorniku 18 pod cisnieniem, okolo 0,36 kG/cm2 nadcisnienia, przy czym trzecia faze gazowa nie stanowi produkt de¬ stylacji, lecz jest gazem obojetnym doprowadza¬ nym w celu utrzymania .stalego cisnienia w proce¬ sie destylacji w kolumnie rektyfikacyjnej 16. Gaz ten jest wprowadzany i odprowadzany ze zbior¬ nika 18y przewodem 19 jako srodek stabilizujacy nagle zmiany cisnienia i przeciwdzialajacy zakló¬ ceniom procesu destylacji. Trzecia wodna faza ciekla jest odprowadzana ze zbiornika 18 przewo¬ dem 21 o natezeniu przeplywu 5 240 1 jako scieki, ewentualnie w szczególnym przypadku jest zawra¬ cana do procesu poprzez przewód 1. Trzecia we¬ glowodorowa faze ciekla odprowadza sie przewo¬ dem 20 o natezeniu przeplywu 132 300 1, przy czym czesc przy natezeniu przeplywu 106 500 1 zawraca sie na kolumne rektyfikacyjna -16 jako refluks.Pozostala czesc w ilosci 25 900 1 odprowadza sie przewodem 22 jako frakcje w zakresie tempera¬ tury wrzenia benzyny lub nafty, zawierajaca skladniki lekkich weglowodorów, takie jak pro¬ pan, butany i pentany. Ciezkie skladniki oleju napedowego lacznie z termicznie niestabilnymi skladnikami odprowadza sie z dna kolumny rek¬ tyfikacyjnej 16 jako niedogon, w temperaturze 313°C przewodem 36 o natezeniu przeplywu okolo 3,26X106 1.Odprowadzany strumien ciezkich skladników ole¬ ju napedowego %zieli sie na 2 czesci, z których 2?12X106 1 odprowadza sie przewodem 36 na pod¬ grzewacz 37 i ogrzewa do temperatury 319°C, to jest do temperatury ponizej poziomu termicznej niestabilnosci oleju napedowego i ogrzany stru¬ mien zawraca sie przewodem 38 do dolnej czesci kolumny rektyfikacyjnej 16. Pozostala czesc stru¬ mienia w ilosci 1,14X106 1 odprowadza sie przewo¬ dem 23 jako produkt koncowy, stanowiacy olej napedowy spelniajacy zalozone warunki technicz¬ ne to jest temperature zaplonu 71°C i zabarwienie ponizej 1,5, wedlug norm amerykanskich „ASTM".Jak widac z powyzszego przykladu proces roz¬ dzielania produktów ' hydrorafinacji sposobem we¬ dlug wynalazku ulepsza znany stan techniki w tej dziedzinie, eliminujac niedogodnosci wyzej opisa¬ ne. Termicznie niestabilny olej napedowy jest pod¬ dawany rektyfikacji pod cisnieniem dostatecznie niskim, umozliwiajacym jego destylacje w tempe¬ raturze nizszej od temperatury rozkladu skladni¬ ków termicznie niestabilnych zawartych w oleju napedowym. Poza tym cisnienie odprowadzanego gazu jest dostatecznie wysokie, co umozliwia wy¬ eliminowanie z urzadzenia kompresora.Zakres stosowanej temperatury w urzadzeniach bezposrednio narazonych na korozyjne dzialanie siarkowodoru, pary wodnej i innych czynników jest stosunkowo niski, co umozliwia stosowanie aparatury ze stali weglowej i zbedne jest stoso¬ wanie kosztownych stopów antykorozyjnych. Ko¬ lumna odpedowa do destylacji z para wodna sto¬ sowana do usuwania gazów i niskowrzacych sklad¬ ników z oleju napedowego jest jedynym zródlem kondensatu pary wodnej stosowanej do wymywa¬ nia w kondensorze 2 nierozpuszczalnych osadów 5 z mieszaniny po procesie hydrorafinacji.Stosowanie pary Wodnej w kolumnie odpedowej umozliwia równiez, jak opisano wyzej, odzyskiwa¬ nie lekkiej frakcji weglowodorów zawierajacej propan, butany i pentany.W powyzszym przykladzie opisano sposób roz¬ dzielania oleju napedowego, jednak jest oczywiste, ze wynalazek znajduje równiez korzystne zasto¬ sowanie do takich mieszanin weglowodorowych jak olej smarowy, olej opalowy, nafta, olej gazowy, frakcje ropy naftowej i kazda mieszanka frakcji weglowodorowych. Sposób wedlug wynalazku ma wiec szerokie zastosowanie w przemysle produk¬ cji paliw weglowodorowych oraz produkcji poszcze¬ gólnych frakcji weglowodorowych dla róznych ce¬ lów. W przypadku rodzielania produktów hydro¬ rafinacji pochodzacych z hydrokrakingu korzystnie jest odzyskiwac propan, butan i pentany ze zbior¬ nika 12, przewodem 24, jak zaznaczono w powyz¬ szym przykladzie.W podanym wyzej przykladzie olej napedowy nie zawieral duzo skladników nierozpuszczalnych i pierwsza faza ciekla odprowadzana z separatora 4 nie zawierala ich duzo. Dlatego, aby zapewnic doplyw kondensatu pary wodnej do przewodu 1 w ilosci nominalnej 3% objetosciowych, wprowa¬ dzono do obiegu czesc pierwszej wodnej fazy cie¬ klej przewodem 8. Jezeli ilosc skladników nieroz¬ puszczalnych w weglowodorach jest wyzsza, zmniejsza sie ilosc wody obiegowej z przewodu 8 i korzystnie uzupelnia sie brakujaca ilosc dopro¬ wadzaniem czystego kondensatu pary wodnej do przewodu 1. Nalezy zaznaczyc, ze kolumna odpe¬ dowa do destylacji z para wodna w podanym przy¬ kladzie byla utrzymywana pod cisnieniem okolo 6,9 kG/cm2, przy stosowaniu doprowadzanej pary o cisnieniu 10,95 kG/cm2 dla zapewnienia tempe¬ ratury destylacji 169°C i powyzsze parametry cis¬ nienia i temperatury odnosily sie wylacznie do podanego przykladu.Przy inym skladzie mieszaniny po hydrorafina- cji nalezy dobrac optymalne parametry procesu i oczywiscie przy zachowaniu istotnych cech spo¬ sobu wedlug wynalazku opisanych wyzej. To samo dotyczy parametrów destylacji w kolumnie rekty¬ fikacyjnej, które nalezy dobrac pod wzgledem cis¬ nienia w zaleznosci od temperatury wrzenia po¬ szczególnych skladników, nie przekroczyc granicz¬ nej temperatury rozkladu termicznie niestabilnych skladników, co najkorzystniej ustala sie laborato¬ ryjnie. PL