PL82744B1 - - Google Patents

Description

Uprawniony z patentu: C.H. Boehringer Sohn, Ingelheim n/Renem (Republika Federalna Niemiec) Sposób wytwarzania podstawionych 5-arylo-lH-l,5-benzo-dwuazepino-(3H,5H)-dionów-2,4 Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania podstawionych 5-arylo-lH-l,5-benzodwuazepiino- -[3H, 5H]-dionów-2,4 o ogólnym wzorze 1, w któ¬ rym Ri oznacza atom wodoru lub rodnik alkilowy o lancuchu prostym ilub rozgalezionym o 1—4 ato¬ mach wegla ewentualnie podstawiony grupa hy¬ droksylowa, metoksylowa lub acetoksylowa, rodnik cyklopropylowy, cykloheksylowy lub allilowy, R2 oznacza atom wodoru, rodnik fenylowy ewentual¬ nie podstawiony w polozeniiu-orto atomem chlo¬ rowca, grupa metylowa, metoksylowa, trójfluoro- metylowa, nitrowa, cyjanowa lub alkoksykarbony- lowa, lufo rodnik pirydylowy, a R3 oznacza atom wodoru lub chlorowca, grupe trójfluorometyIowa, nitrowa, cyjanowa, aoetylowa lub metoksykarbo- nyflowa.Dotychczas znany byl fakt, ze 2,3-dwuwodóro- benzodwuazepine z szeregu 1,4-azepin mozna utle¬ niac za pomoca silnych utleniaczy, otrzymujac odpowiedni 2,3-dwuwodorobenzodiwuazepinon-2 [R.J. Freyer i wspólpracownicy, J.Org.Ohem., tom 30, strona 1308 i nastepne (1965)] .Jednak wydajnosci w tym szeregu zwiazków sa bardzo niskie i np. wydajnosc 7-ni'tro-5-fenylo-l,3-dwuwodoro-2H-l,4- ^benzodwuazepinonu-2 wynosi tylko 2,4%.W zwiazku z tym o zwiazkach z szeregu 1,5-ben- zodwuazepin wiadomo, ze sa one nadzwyczaj wra¬ zliwe na hydrolize, przy czym pod wplywem kwa¬ sów zachodza latwe rozszczepienie pierscienia lub skrócenie go do pierscienia im:.dazolu [J.Am.Chem, 10 15 20 25 2 Soc, tom 66, strona 1810 (1910)]. Nalezaloby za¬ tem oczekiwac, ze w silnie kwasowym srodowisku szkielet pierscienia ulegnie przemianie w podanym kierunku. Jednak utlenianie zachodzi w tym sro¬ dowisku latwo i z wyzszymi wydajnosciiami poza¬ danych produktów koncowych, a 'niektóre ze zwiaz¬ ków utleniaja isie juz nawet w temperaturze poko¬ jowej w ciagu zaledwie kilku minut.Nowy sposób wytwarzania odpowiednich daonów- -2,4 polega wedlug wynalazku ma tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 2, w którym Rif R2 i R3 maja znaczenie podane przy omawianiu wzoru 1, utlenia sie silnymi utleniaczami.Utlenianie prowadzi sie korzystnie za pomoca ukladu kwas chromowy-kwas siarkowy, lub nad¬ manganianem potasu lub zaktywowanym dwutlen¬ kiem manganu.W przypadku utleniania za pomoca ukladu kwas chromowy-kwas siarkowy lub nadmanganianem potasowym stosowne okazaly sie odpowiednie roz¬ puszczalniki organiczne, zwlaszcza mieszajace sie z woda i to takie, które nie moga sie utleniac w warunkach reakcji, np. aceton, metyloetyloketon, lodowaty kwas octowy, dioksan, ozterowodoroiuran lub icih mieszaniny.Utlenianie zaktywowanym dwutlenkiem manganu mozna prowadzic ponadto, w srodowisku octanu etylu, eteru etylowego, chlorku metylenowego lub chloroformu. 52 74482 744 Temperatura reakcji zalezy od stosowanego sub- stratu i ogólnie waha sie w granicach od tempe¬ ratury 20°C do temperatury wrzenia wybranego rozpuszczalnika. W przypadku wytwarzania takich produktów koncowych, które w polozeniu-1 zawie¬ raja grupe hydroksyalkiiowa (R^grupa hydroksy¬ alkiiowa), jako zwiazek wyjsciowy stosuje sie ko¬ rzystnie odpowiedni l-acyloksyalkilo-2,3,4,5-cztero- wodoro-lH-l,5-benzodwu'azepinon-4, a w konco¬ wym etapie reakcji odszczepia sie grupe acylowa.Te sposród produktów koncowych o wzorze 1, w którym Rj oznacza atom wodoru, mozna ewen¬ tualnie nastepnie alkilowac znanym sposobem.Produkty koncowe o ogólnym wzorze 1 wytwa¬ rzane -sposobem'weTlJug wynalazku wykazuja wy¬ razne wlasnosci psychoikojace i przeciwdrgawkowe prz£ bardzo nieznacznej taksycznosci i moga byc stasowane ^ jako srodki uspokajajace. Cennymi zwlaszcza .sa...takie zwiazki, w których Rt oznacza atom-wodoru, grupe metylowa, pnhydroksyetylowa lub alkilowa, R2 oznacza rodnik fenylowy lub a-pi- rydylowy, a R8 oznacza atom chlorowca, grupe trójfluorometylowa lub mitrowa.Jako dawke jednostkowa podaje sie 1—50 mg, korzystnie 5—25 mg nowego zwiazku o wzorze 1, przy czym dawka dzienna wynosi 10—150 mg.W celach terapeutycznych istosuje sie nowe zwiazki zmieszane ze znanymi farmaceutycznymi napelniaczami i nosnikami, napelniaczami nieak¬ tywnymi, srodkami ulatwiajacymi kruszenie sie tabletki, srodkami wiazacymi, poslizgowymi, zage¬ szczajacymi, rozcienczalnikami, rozpuszczalnikami, pomocniczymi rozpuszczalnikami lulb srodkami umozliwiajacymi uzyskanie efektu zlozonego, po¬ zwalajacymi na dojelitowe i pozajelitowe podawa¬ nie leku.Jako preparaty farmakologiczne stosuje sie np. tabletki, drazetki, pigulki, kapsulki, roztwory, za¬ wiesiny lub emulsje, przy czyim oprócz nowego zwiazku moga zawierac one dodatkowo srodki konserwujace, stabilizatory, emulgatory, substancje buforowe i inne srodki lecznicze, takie jak srodki rozkurczowe lub psyohofarmakologiczne.Przyklady zastosowan farmaceutycznych: tytanu i gumy arabskiej. Gotowe drazetki poleruje sie woskiem pszczelim. Ciezar koncowy drazetki 100 mg. 5 b. Tabletki. 1 tabletka zawiera: 3 mg 7-niitro-5-fenylo-lH-l,5-benzo- dwuazepino^(3H, 5H)-dionu-2,4 50 mg laktozy 10 32 mg skrobi kukurydzianej 4 mg skrobi rozpuszczalnej 1 mg stearynianu magnezu 15 20 25 35 40 90 mg.Substancje czynna i istearynian magnezu granu¬ luje sie razem z wodnym roztworem rozpuszczal¬ nej skrobi, granulat suszy sie i miesza wspólnie z laktoza i skrobia kukurydziana. Z mieszaniny wytlacza sie tabletki o ciezarze 90 mg kazda, za¬ wierajace po 3 mg substancji czynnej. c. Czopki. 1 czopek zawiera: 5,0 mg l-allilo-7-nitro-5-fenylo-lH- -1,5-benzodwuazepino-(3H,5H)- -dionu-2,4 1695,0 mg podstawowej masy do czopków 1700,0 mg.Dokladnie sproszkowana substancje czynna, mie¬ szajac za pomoca homogenizatora zanurzeniowego rozprowadza sie równomiernie w stopionej i ochlo¬ dzonej do temperatury 40°C podstawowej masie czopkowej. Mase te o temperaturze 35°C wlewa sie* do lekko juz ochlodzonych form. d. Ampulki. 1 ampulka zawiera: 2,0 img l-(3-hydroksyetylo-7-initro-5- -fenylo-lH-l,5-benzodwuaze- pino-(3H, 5H)-dionu-2,4 18,0 mg chlorku sodu do 2,0 ml wody, Stanowiacej uzupelnienie.. a. Drazetki, i rdzen drazetki zawiera: 5,0 mg l-metylo-7initro-5-fenylo-lH- -1,5-benzodwuazepino- (3H,5H)^dionu-2,4 28,5 mg laktozy 15,0 mg skrobi kukurydzianej 1,0 mg zelatyny 0,5 mg stearynianiu magnezu 50,0 mg.Mieszanine substancji czynnej z laktoza i skro¬ bia kukurydziana lacznie z 10% wodnym roztwo¬ rem zelatyny granuluje sie przez sito o wielkosci oczka 1 mm, suszy w temperaturze 40°C i ponow¬ nie przeciera przez sito. Tak otrzymany granulat miesza isie ze stearynianem magnezu i wytlacza.Otrzymane rdzenie drazetek powleka sie w znany sposób otoczka, przy czym powlekanie to prowadzi sie za pomoca wodnej zawiesiny cukru, dwutlenku Substancje czynna i chlorek sodu rozpuszcza sie: w wodzie, roztwór uwolniony od zawieszonych czastek przesacza sie i napelnia nim ampulki o pojemnosci 2 cm3, zachowujac warunek antysep- tycznosci. Nastepnie ampulka wyjalawia sie i za¬ myka. Kazda z ampulek zawiera 2 mg substancji czynnej.Przyklad . I. 7-nitro-5-fenylo-lH-l,5-benzo- dwuazepino-[3H, 5H]-dion-2,4. 65 g (0,23 mola) 7- -niitro-5-fen3^1o-2,3,4,5-czterowodoro-lH-l,5-benzo- dwuazepinonu-4 (o temperaturze topnienia 241°C) rozpuszcza sie lub zawiesza w 2000 ml acetonu. W ciagu 15 minut wkraipla sie roztwór 120 ml czys¬ tego odczynnika zawierajacego kwas chromowy- i siarkowy (40 g CrOs, 38 ml H2S04, 150 ml HaO).Ogrzewajaca sie mieszanine reakcyjna miesza sie.* w ciagu 20 minut. Roztwór dekantuje sie znad wytraconego osadu soli chromu i zateza do obje—5 82 744 6 tosci okolo 300 ml. Zatezona pozostalosc wlewa sie do 500 ml wody, ogrzewa w temperaturze wrzenia w ciagu krótkiej chwili i pozostawia na lazni lodowej az do wykrystalizowania. Wydajnosc 63,5 g produktu odpowiada 92% wydajnosci teoretycznej.Produkt krystalizowany z acetonitrylu wykazuje temperature topnienia 272—274°C.Przyklad II. l-metylo-7-initro-5-fenylo-lH- ^l,5-benzodwuazepino-[3H,5H]-dion-2,4. 29,7 g (0,1 mola) l-metylo-7-nitro-5-fenylo-lH-2,3,4,5-cztero- wodoro-l,5-benzodwuazepinonu-4 ( o temperaturze topnienia 123—125°C) utlenia sie analogicznie jak w przykladzie I. Otrzymuje sie 27,6 g produktu, co odpowiada 88% wydajnosci teoretycznej. Produkt nazwany w tytule przykladu wykazuje temperatu¬ re topnienia 178—180°C.Przyklad III. l-etylo-7-niitro-5-fenylo-lH-1,5- -benzodwuazepino-[3H, 5H]-dion-2,4. 31,1 g (0,1 mo¬ la) l-etylo-7-nitro-5-fenylo-lH-2,3,4,5—czterowodoro- -l,5-benzodwuazepinonu-4 (o temperaturze topnie¬ nia 160—162°C) utlenia sie analogicznie jak w przy¬ kladzie I. Otrzymuje sie 29,4 g produktu, co odpo¬ wiada 90% wydajnosci teoretycznej. Produkt kon¬ cowy wykazuje temperature 'topnienia 257—259°C.Przyklad IV. l-izopropylo-7-niitro-5-fenylo- -lH-l,5-benzodwuazepino-[3H, 5H]-dion-2,4. 32,5 g (0,1 mola) l-:izopropylo-7jnitro-5-fenylo-lH-2,3,4,5- -czterowodoiro-l,5-benzodwuazepinonu-4 ( o tempe¬ raturze topnienia 170—171°C) utlenia sie analogicz¬ nie jak w przykladzie I. Wydajnosc 28,0 g odpo¬ wiada 82% wydajnosci teoretycznej. Produkt, a mianowicie 1-izopropylo-7-nitro-5-fenyllo-1H-l,5- -benzodwuazepino-[3H, 5H]-dion-2,4 wykazuje tem¬ perature topnienia 212—213°C.Przyklad V. l-allilo-7-nitro-5-fenylo- 1H-1,5- ^benzodwuazepino-[3H,5H]-dion-2,4. 32,3 g (0,1 mo¬ la) l-alli'lo-7-nitro-5^fenytlo-lH-2,3,4,5-czterowodoro- -l,5-benzodwuazepinonu-4 (o temperaturze topnie¬ nia 126—127°C) utlenia sie analogicznie jak w przy¬ kladzie I. Produkt 'koncowy wykazuje temperature topnienia 237—239°C. Wydajnosc 25,4 g odpowiada 75% wydajnosci teoretycznej.Przyklad VI. 7-chloro-l-metylo-5-fenylo-ilH- -l,5-benzodwuazepino-[3H, 5H]-dion-2,4. 79 g (0,276 mola) 7-chloro-1-metytlo- 5-feny11o-2,3,4,5-czterowodo- ro-lH-l,5-benzodwuazepinonu-4 ( o temperaturze topnienia 133—139°C) rozpuszcza sie w 2000 ml acetonu i utlenia analogicznie jak w przykladzie I.Po odparowaniu roztworu acetonowego, pozostalosc rozpuszcza sie w chlorku imetyilenu, przemywa wo¬ da, suszy i odparowuje do objetosci 250—300 ml.Po dodaniu eteru dwuiaopropylowego wykrystali- zowuje 68 g (82% wydajnosci teoretycznej) produktu o temperaturze topnienia 179—182°C.Przyfalad VII. 5-fenylo-7-trójffiluorometylo-lH- -l^-benzodwuazepino-tSH, 5H]-dion-2,4. 34,5 g (0^113 mola) 5-fenylo-7-trójfluorometyilo-2,3,4,5-czterowo- doro-lH-l,5-ibenzodwuazepinonu-4 ( o temperaturze topnienia 152—153°C) rozpuszcza sie lub zawiesza w 300 ml lodowatego kwasu octowego i zadaje 60 ml mieszaniny kwasu chromowego i siarkowego.Calosc miesza sde w ciagu 3 godzin w temperaturze pokojowej i wlewa do 3 litrów wody. Wytracony surowy produkt odsacza sie, przemywa woda i roz¬ puszcza w chlorku metylenu. Po przemyciu, wysu¬ szeniu, odparowaniu i po dodaniu eteru izopropy¬ lowego otrzymuje sie 30 g (83% wydajnosci teore¬ tycznej) zwiazku koncowego o temperaturze top¬ nienia 258—260°C.Przyklad VIII. 5-fenylo-7-trójfluorometylo- -lH-l,5-ibenzodwuazep:Lno-[3H, 5H]-dion-2,4. 6 g (0,02 mola) ,5-fenylo-7-trójfiluorometylo-2,3,4,5-czte- rowodoro-lH-l,5-benzodwuazepinonu-4 (o tempera¬ turze topnienia 152—153°C) rozpuszcza sie w dOO ml czystego acetonu i po dodaniu 20 g nadmangania¬ nu potasowego oraz 30 ml wody ogrzewa sie w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 1 godziny. Z calosci oddziela sie wytracony dwutlenek manganu droga przesaczenia przez war¬ stwe ziemi okrzemkowej, a przesacz odparowuje sie. Zatezona pozostalosc rozpuszcza sie w chlorku metylenu i dalej postepuje analogicznie jak w. przykladzie VII. Wydajnosc 2 g odpowiada 32% wydajnosci teoretycznej. Produkt wykazuje tempe¬ rature topnienia 258—260°C.Przyklad X. l-metylo-7-nitro-5-fenylo-lH- -l,5-benzodwuazepino-[3H, 5H]-dion-2,4. 5 g (0,017 mola) l-metylo-7-nitro-5-fenylo-2,3,4,5-czterowodo- ro-lH-l,5-benzodwuazepinonu-4 (o temperaturze topnienia 123—125°C) zawiesza sie w 100 ml cztero- wodorofuranu i lacznie z 15 g zaktywowanego dwutlenku manganu ogrzewa w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 15 godzin.Nastepnie calosc odsacza sie, czesciowo odparowuje pod próznia i dalej postepuje analogicznie jak w przykladzie IX. Wydajnosc 2,1 g odpowiada 40% wydajnosci teoretycznej, produkt wykazuje tem¬ perature topnienia 178—180°C.Przyklad XI. l-,|3-acetoksyetylo-7-chloro-5-fe- nylo-lH-l,5-benzodwuazepino-[3H, 5H]-dion-2,4. 17,9 g (0,05 mola) l-^3-acetoksyetylo-7-chloro-5-fenylo- -lH-2,3,4,5-czterowodoro-l,5-benzodwuazepinonu-4 utlenia sie analogicznie jak w przykladzie X. Z roztworu w octanie etylu po zatezeniu otrzymuje sie bezbarwne krysztaly o temperaturze topnienia 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60 Przyklad IX. lHmetylo-5-fenylo-7-trojfluoro- 30 metylo-lH-l,5-benzodwuazepino-[3H, 5H]-dion-2,4. 5 g (0,016 mola) l-metylo-5-fenylo-7-trójfluoro-me- tylo-2,3,4,5-czterowodoro-lH-l,5-benzodwuazepinonu- -4 (o temperaturze topnienia 91—92°C) rozpuszcza sie w 200 ml octanu etylu i po dodaniu 15 g zakty- 35 wowanego dwutlenku manganu, calosc ogrzewa sie w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 20 godzin. Nastepnie przesacza sie przez warstwe ziemi okrzemkowej, przesacz odparowuje sie, pozostalosc rozpuszcza sie w chlorku metylenu 40 i dalej postepuje sie analogicznie jak w przykladzie VII. Wydajnosc 1,5 g odpowiada 28% wydajnosci teoretycznej. Otrzymany produkt wykazuje tempe¬ rature topnienia 205—206°C.82 744 8 168—170°C. Rozpuszcza sie je lub zawiesza w trzykrotnej ilosci 10% metanolowo-wodnego roz¬ tworu lugu sodowego i miesza w ciagu 30 minut w temperaturze pokojowej. Nastepnie calosc wyle¬ wa sie do wody, wytrzasa z chlorkiem metylenu, a po odparowaniu warstwy chlorku metylenu i po przekrystalizowaniu pozostalosci z etanolu otrzy¬ muje sie 5 g hydroksy-zwiazku o temperaturze topnienia 210°C (co odpowiada 33% wydajnosci teoretycznej).Przyklad XII. l-metylo-7-nitro-5-fenylo-lH- -l,5-benzodwuazepino-[3H, 5H]-dion-2,4. 40 g (0,13 mola) 7-nitro-lH-l,5-benzodwuazepino-(3H,5H)- -dionu-2,4 zawiesza sie w 600 ml czterowodoro- iuraiiu i po dodaniu 6,4 g 50% zawiesiny wodorku sodowego doprowadza do rozpuszczenia. Nastepnie dodaje sie 8,5 g jodku metylu, miesza w ciagu 1 godziny w temperaturze 45°C, dodaje dalsza ilosc 8,5 ml jodku metylu i miesza jeszcze raz w ciagu 1 godziny. Roztwór zadaje sie kilkoma kroplami lodowatego kwasu octowego, odparowuje, pozosta¬ losc rozpuszcza w chlorku metylenu, przemywa woda, warstwe chlorku metylenu suszy sie, odpa¬ rowuje z niej rozpuszczalnik i przekrystalizowuje pozostalosc z ukladu chlorek metylenu-eter dwu- izopropylowy. Wydajnosc produktu o temperaturze topnienia 179—181°C wynosi 35 g.Przyklad XIII. l-hydroksyetylo-7-nitro-5-fe- nylo-lH-l,5-benzodwuazepino-[3H, 5H]-dion-2,4. 20 g (0,07 mola) 7-nitro-5-fenylo-lH-l,5-benzodwuazepi- no-[3H, 5H]-dionu-2,4 zawiesza sie w 600 ml meta¬ nolu. Do zawiesiny dodaje sie 10 ml wody, 1 ml zwiazku o nazwie Tri ton B i 50 ml tlenku etylenu i miesza sie calosc w temperaturze pokojowej (w ciagu okolo 50 godzin) az do otrzymania klarow¬ nego roztworu. Ten ostatni odparowuje sie do su¬ cha, pozostalosc rozpuszcza sie w chlorku metylenu i kilkakrotnie wytrzasa z woda. Warstwe organi¬ czna suszy sie, odparowuje, a pozostalosc przekry¬ stalizowuje z etanolu. Wydajnosc produktu o tem¬ peraturze topnienia 187—188°C wynosi 11 g.Analogicznie jak w przykladzie I—XIII wytwarza sie produkty koncowe o wzorze 1, w którym Rlt R2 i R3 maja znaczenia podane nizej w tablicy 1.Tablica 1 Przyklad 1 XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI XXII XXIII XXIV XXV XXVI XXVII XXVIII XXIX xxx XXXI XXXII XXXIII XXXIV xxxv XXXVI XXXVII XXXVIII XXXIX XL • XLI XLII XLIII XLIV XLV XLVI XLVII XLVIII XLIX L LI Ri 2 H H H H H H H H3C-Crl2-Crl2~ H3C-CH2-CH2- H3C-CH2-CH.2- I^C^CH-Cr^- H2C = CH-CH2- H H H H CH3- H CH3- CH3- CH3- izo-C3H7- C2H5 CH3O-CH2-CH2- HO-CH2-CH2- HO-CH0-CH2- HO-CH2-CH2- wzór 5 wzór 6 H CH3- CH3- CH3- CH3-(CH2)3- H CH3- CH3-(CH2)3- H Xv2 3 C6H5- C6H5- o-Cl-C6H4- o-Cl-C6H4- wzór 3 wzór 3 wzór 4 C6H5- CfiH5- C6H5- CfiHs- C6H5- C6H5- C6H5- o-Br-C6H4- o-F-C6H4- o-N02-C6H4- CgH5- o-CN-C6H4- o-CF3-C6H4- o-Br-C6H4- CeH5- CeH5- CeH5- CeHs- CeHs- CeH5- CfiHs- CeHs- o-CHsO-C6H4- o-CH3-C6H4- o-CH20-CO-CfiH4- o-CH3CO-C6H4 CfiHs- o-F-C6H4- o-F-C6H4- o-F-C6H4- 0-NO2-C6H4- R3 4 Cl H Cl CF3 Cl CF3 N02 CF3 Cl NO, Cl CF3 CN Br Cl Cl Cl F Cl Cl Cl CF3 CF3 ^1 Cl Br CF3 Cl Cl Cl Cl Cl Cl Cl N02 N02 NO? NQ2 Temperatura topnienia w °C 5 306—307 280—282 263—264 228—230 268—270 - 273—275 250—252 185—188 197—198 239—241 203—206 169—171 270—272 302—304 260—263 255—257 206—208 291—292 209—210 204—205 210—212 176—178 180—182 178—180 208—210 204—206 153—154 213—216 231—233 281 199—201 183—184 205—206 1.58 260—263 113—115 (rozklad za¬ wiera 1 mol krystalicznego metanolu) 164—166 285—28682 744 10 1 LII LIII LIV LV LVI LVII LVIII LIX LX LXI LXII LXIII 2 -CH2-CH ^= CH2 C2H5- izo-C3H7- H CH8- H H CH8- CH3- CH3- CH3- wzór 5 3 o-N02-C6H4- o-N02-C6H4- o-N02-C6H4- o-CF3-C6H4- wzór 3 H H H H H H C6H5- 4 N02 N02 N02 N02 N02 Cl CF3 Cl Br CF3 NOz N02 5 1 158—160 226—228 240—242 118 (rozklad za¬ wiera 1 mol krystalicznego metanolu) 176—177 350 310 215—217 228—229 192—194 230—231 280—281 PL PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania podstawionych 5-arylo- -lH-l,5-benzodwuazepino-[3H, 5H]-dionów-2,4 o ogólnym wzorze 1, w którym R4 oznacza atom wo¬ doru lub rodnik alkilowy o lancuchu prostym lub rozgalezionym o 1—4 atomach wegla ewentualnie podstawiony grupa hydroksylowa, metoksylowa lub acetoksylowa, rodnik cyklopropylometylowy, cyklo- heksylowy lub allilowy, R2 oznacza atom wodoru, rodnik fenylowy ewentualnie podstawiony w polo- zeniu-orto atomem wodoru, grupa metylowa, me¬ toksylowa, trójfluorometyIowa, nitrowa, cyjanowa lub alkoksykarbonylowa, lub rodnik pirydylowy, a R3 oznacza atom wodoru lub chlorowca, grupe trój- fluorometylowa, nitrowa, cyjanowa, acetylowa lub metoksykarbonyIowa, znamienny tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 2, w którym Rl9 R2 i R3 maja wyzej podane znaczenie, utlenia sie silnymi utle¬ niaczami.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako utleniacze stosuje sie uklad kwas chnomowy- -kwas siarkowy, nadmanganian potasowy lub zakty- wowany dwutlenek manganu. WZrfR 1 WZÓR 282 744 v / WZÓR 3 [-CH2- WZÓ& 5 -p Cl WZÓR 4 H WZÓR 6 LDA — Zaklad 2, Typo — zam. 832/76 — 110 egz. Cena 10 zl PL PL