Przedmiotem wynalazku niniejszego jest przyrzad zatrzymujacy toczace sie wózki z nadmierna szybkoscia i wbudowa¬ ny w tory jezdne na pochylniach hamul- czych.Prizyrzad tworzacy wynalazek da isde zastosowac dio kazdej szybkosci bez wizgler du na to, czy wynosi ona 1 metr, czy 10 lub wiecej metrów na sekunde. Nadto przy¬ rzad ten mozna nastawiac odpowiednio do kazdej szybkosci jazdy. Nierzadkie sa wy¬ padki, ze wskutek zwiekszenia wydobycia szybkosc jazdy wózków musi 4yc równiez zwiekszona. W tym razie przyrzad ten mozna nastawiac na wieksza szybkosc, Osiaga pie to Jwl ten sposób, ze dzwignia wy¬ zwalaj aca hak obraca sie na* osobnym swonzniu, który odpowiednio do danej szybkosci jazdy umieszcza sie *w mniejszej lub wiekszej odleglosci od sworznia, na którym obraca sie hak.Rysunek uwidocznia przyklad wykona¬ nia przedmiotu wynalazku. Fig. 1 jest to szkic ukladu w zarysie, gdfeie sworzen po¬ laczonych w jedna calosc (dzwigni udaro¬ wej i wyzwalajacej hak, znajduje sie pio-nowo pod sworzniem haka. Fig. 2 uwidocz¬ nia to isamo z ta róznica, ze sworzen dzwi¬ gni udarowej i wyzwalajacej hak nie znaj¬ duje sie pod sworzniem haka. Fig. 3 jest to przyklad wykonania przyrzadu w stanie spoczynku; linjami kropkowanenii oznaczo¬ no dzwignie udarowa w .polozeniu po prze¬ jezdzie wózka wgóre, przyczem dzwignia wyzwalajaca hak nie jest oznaczona.Na fig. 4 oznaczono dzwignie udarowa i zarazem wyzwalajaca hak po uderzeniu oraz ^podniesieniu fcie haka — linjami krop¬ kowanemi oznaczone jest polozenie haka po zatrzymaniu wózka. Fig. 5 jest to widok zgóry. Na fig. 1 widac, ze przy obrocie dzwigni udarowej o kat H G H* hak E F otrzymuje polozenie E F*; [przytern prze¬ suwa sie punkt dzialania H dzwigni do H\ Ramie momentu haka ma w polozeniu ispo^- czynku dlugosc F H; po obrocie zas do polozenia E F' dlugosc tego ramienia rów¬ na sie F* H* = F H + H K, przyrost jej zatem wynosi H. K.Na fig. 2 prosta M P O oznacza poloze- nlie spoczynku haka, a proste NP — polo¬ zenie spoczynku dzwigi udarowej. Przy obrocie dzwigni udarowej o kat P N P' Hak otrzymuje polozenia M P* O', a przyrost dlugosci ramienia haka wynosi P Q. Przy obrocie dzwigni udarowej o kat P. N P2 hak otrzymuje polozenie M P^O2, przy¬ rost dlugosci ramienia haka wynosi P R.Z tego wynika, ze przyrost momentu haka jest tern wiekszy, im wieksze jest odchyle¬ nie dzwigni udarowej przy uderzeniu. !W praktyce oznacza to, ze zwykla szybkosc wózków pnzy jezdzie madól moze byc wieksza, niz przy stalym momencie haka przy wszystkich przyrzadach, w których hak |i dzwignia udarowa dziala na czlon wyzwalajacy hak. Stosowanie jednego tyl¬ ko isworznia wydajace sie zaleta ptfzyrza- du, ma te wade, ze pociaga Iza soba zmniejszenie szybkosci jazdy wózków.Na poprzeczce a (fig. 3, 4, 5) z odlewu stalowego lub z zelaza ksztaltowego osa¬ dzono w silnem lozysku b isworzen c, na którym obraca sie swobodnie hak d. W da¬ nym przykladzie sworzen e 'dzwigni /, t. j. zlaczonych czlonów: udarowego i wyzwa¬ lajacego hak znajduje sie pod sworzniem c. Na dzwigni / umocowany jest czop h, który wyzwala hak przez podniesienie go od dolu i który mozna przestawic na mniej¬ sza ilub wieksza odleglosc od sworznia e.Do dzwigni / przytwierdzony jest od dolu ciezar g, który utrzymuje ja pionowo w po¬ lozeniu spoczynku, w któremj hak d opiera sie na wystepie i poprzeczki; a. W poloze¬ niu zatrzymujacem wózek, hak d opiera sie o zderzak utworzony na poprzecz¬ ce a.Przy zwyklej jezdzie wdól os wózka odchyla dzwignie /, przyczem podnosi hak d zapomoca czopa h troche !do góry (fig. 4).Po przejezdzie wózka wraca wszystko do polozenia poczatkowego wskutek dziala¬ nia ciezaru g, (wzglednie ciezaru samego ha¬ ka. Jezeli wózek nie jest hamowany przez line lub lancuch a toczy sie po (pochylni bardzo szybko, to dzwignia /otrzymuje sil¬ ne uderzenie od^pierwszej osi wózka, wsku¬ tek czego haik d zostaje silnie odrzucony wtyl w ten sposób, ze zatrzyma druga os wózka. Dzwignia / pozostaje przytem zu¬ pelnie odciazona i opiera sie tylko pod wplywem ciezaru g na zatrzymanej osi wózka. PL