PL81027B1 - - Google Patents

Description

Uprawniony z patentu: Imperial Chemical Industries Limited, Londyn (Wielka Brytania) Srodek powlokowy do elektrolitycznego osadzania w kapielach wodnych Przedmiotem wynalazku jest srodek powlokowy do elektrolitycznego osadzania w kapielach wodnych.Przy powlekaniu przedmiotów przewodzacych prad elektryczny przedmiot powlekany jest zanurzony jako jedna z elektrod w kapieli wodnej zawierajacej srodek powlokowy. Prad elektryczny przepuszcza sie miedzy tym przedmiotem i przeciwna elektroda, polaczona przewodem elektrycznym z kapiela.Przedmiot powlekany podlacza sie zazwyczaj jako anode, a elektrode przeciwna - jako katode, przy czym kompozycja powlokowa zwykle zawiera jako spoiwo osadzanej powloki zywice w postaci kwasu polikarboksylo- wego.Aby mozna bylo naniesc na anode podczas przepuszczania pradu elektrycznego powloke, zawierajaca jako spoiwo zywice polikarboksylowa, zywica polikar boksyIowa musi byc w trwaly sposób zdyspergowana w wodnej kompozycji powlokowej w postaci przynajmniej czesciowo zjonizowanej. Stopien zjonizowania zywicy niezbed¬ ny do trwalego jej zdyspergowania w srodowisku wodnym, co warunkuje wytworzenie odpowiedniej powloki, uzyskuje sie przez co najmniej czesciowe zobojetnienie grup polikarboksylowych silna zasada. .Jako silne zasady stosuje sie aminy alifatyczne takie, jak trójetyloamina i dwuetanoloamina oraz alkalia, np. wodorotlenek sodowy.Wedlug wynalazku srodek powlokowy do elektrolitycznego osadzania w kapielach wodnych zawiera slaba zasade o wskazniku dysocjacji pK powyzej 7, a jako spoiwo zywice polikarboksylowa zobojetniona co najmniej czesciowo silna zasada o wskazniku dysocjacji pK ponizej 6.Na ogól silna zasada ma wskaznik dysocjacji pK ponizej 6, przy czym przez wskaznik dysocjacji nalezy rozumiec wartosc- log10kb, gdzie K jest stala dysocjacji zasady, mierzona w srodowisku wodnym, w tempera¬ turze 25°C.Jako silna zasade okresla sie zasade, zdolna do co najmniej czesciowego zjonizowania grup karboksylowych w spoiwie zywicznym, z wytworzeniem trwalej dyspersji wodnej odpowiedniej w procesie osadzania elektroli¬ tycznego. Trwala dyspersja moze byc np. roztworem pozornie rzeczywistym lub koloidalnym, emulsja lub dyspersja widocznych drobnych czastek.Jako silne zasady stosuje sie wodorotlenki metali alkalicznych, np. wodorotlenek sodowy i potasowy, ulegajace dyspersji w wodzie aminy pierwszor^edowe i drugorzedowe, np. metyloamina, etyloamina, propyloami-2 81 027 na, butyloamina, dwumetyloamina,dwuetyloamina,dwupropyloamina i dwubutyloamina, trzeciorzedowe aminy alifatyczne, jak trójmetyloamina, trójetyloamina i trójpropyloamina, podstawione grupami wodorotlenowymi aminy alifatyczne, jak etanoloamina, dwuetanoloamina, trójetanoloamina, izopropanoloamina, dwuizopropanolo- amina, aminy* pierscieniowe, jak morfolina, pirolidyna i piperydyna oraz mieszaniny wymienionych mocnych zasad.Jako slaba zasade okresla sie zasade o wskazniku dysocjacji powyzej 7, na ogól ponizej 12, korzystnie #—10,5. Slabe zasady maja bardzo maly wplyw na jonizacje zdyspergowanej zywicy polikarboksylowej, totez w korzystnych warunkach wartosci pH 7-0 kapieli, przy elektronicznym osadzaniu zywicy ze srodowiska wodnego, stopien jonizacji zywicy i wartosc pH dyspersji zawierajacej spoiwo zaleza przede wszystkim od stezenia silnej zasady.Na ogól, jezeli wartosc pH wodnej dyspersji zywicy polikarboksylowej zostanie doprowadzona do pH 8 za pomoca mocnej zasady, to dodanie do dyspersji wyzej wymienionej slabej zasady w ilosci stechiometrycznej w stosunku do zawartej w dyspersji silnej zasady nie wplywa na zwiekszenie wartosci pH dyspersji w stopniu wiekszym niz o 0,5 jednostki pH a czesto wplyw ten na wartosc pH jest znacznie mniejszy. Natomiast dodanie równowaznej ilosci mocnej zasady powoduje wzrost wartosci pH o kilka jednostek, np. z pH 8 do pH 12 i wyzej.W praktyce korzystna wartosc pH kapieli do osadzania elektrolitycznego, nie zmienia sie w,znaczniejszym stopniu wskutek dodania slabej zasady i wartosc pH kapieli mozna regulowac w pozadanych granicach przez odpowiedni dobór zawartosci silnej zasady uzupelniajacej mieszanine, z uwzglednieniem ubywania wolnej zasady w kapieli podczas trwania procesu powlekania.Zgodnie z wynalazkiem slaba zasada powinna byc rozpuszczalna w spoiwie zywicznym nanoszonym na podloze anodowe, poniewaz obecnie stwierdzono, ze poprawa wlasciwosci powlok wytwarzanych przez elektrolityczne osadzenie zdyspergowanych w srodowisku wodnym zywic po IikarboksyIowyeh ma miejsce tylko wówczas, gdy naniesiona powloka zawiera slaba zasade. Zasada nierozpuszczalna w spoiwie zywicznym, z którego sklada sie powloka, nie nadaje sie do stosowania w sposobie wedlug wynalazku.Szczególnie korzystnymi slabymi zasadami o.wartoscj pK 8-10,5 i rozpuszczalnymi w nanoszonych zywicach polikarboksylowych, sa zasady aromatyczne zawierajace azot, jak pochodne aniliny, np. N-metyloanili- na (pK 9,2), N,N-dwumetyloanilina (pK 8,8), o-toluidyna (pK 9,6) i aniliny podstawione w pierscieniu atomami chlorowca, a takze zawierajace azot zwiazki heterocykliczne o charakterze aromatycznym, jak pirydyna (pK 8,8), a-pikolina, {3-pikolina i 7-pikolina (pK 8,0-8,8), chinolina (pK 9,1), izochinolina i akrydyna oraz ich mieszaniny.Szczególnie korzystna slaba zasada jest chinolina, poniewaz jest latwo dostepna, nie ulatnia sie latwo z wodnej kompozycji powlokowej i zapewnia w optymalnym stopniu opisane ponizej polepszenie wlasnosci.Jako zywice polikarboksylowe w srodku wedlug wynalazku, stosuje sie produkty reakcji bezwodnika maleinowego z olejami, np. z olejem lnianym lub tungowym, zywice alkidowe wytwarzane z olejów schnacych lub pólschnacych, estry alkoholi wielowodorotlenowych i zwiazków epoksydowych z kwasami tluszczowymi olejów schnacych lub pólschnacych, w tym estry eterów dwuglicydylowych dianu i alkoholi wielowodorotleno¬ wych, jak trójmetylolopropan i pentaerytryt, polimery poliaddycyjne wytwarzane z monomerów, z których co najmniej jeden zawiera jedna lub wiecej grup karboksylowych w czasteczce.Szczególnie korzystnym srodkiem .powlokowym jest wodna dyspersja, zawierajaca jako spoiwo zywiczne epoksyester wytwarzany przez estryfikacje zywicy epoksydowej kwasami tluszczowymi z olejów schnacych, np. z dehydratyzowanego oleju rycynowego, kwasami tluszczowymi z oleju tungowego lub oleju lnianego lub kwasami tluszczowymi produktu przylaczenia bezwodnika maleinowego do oleju tungowego, taki jak opisano w brytyjskim opisie patentowym nr 1 069 841 oraz zdolne do usieciowania polimery addycyjne wytwarzane przez kopolimeryzacje kwasu akrylowego lub metakrylowego z komonomerami, jak akrylany i metakrylany alkilowe C\^q, styren i jego analogi, akrylowy i metakrylowy hydroksyalkilowe, oraz amidy kwasu akrylowego i metakrylowego, np. opisane w brytyjskim opisie patentowym nr 973 569.Mozna równiez stosowac mieszaniny zywic polikarboksylowych, a takze laczyc zywice z odpowiednim srodkiem sieciujacym, np. z zywica melaminowo-formaldehydowa o wysokim stopniu eteryfikacji lub z zywica fenolowo-formaldehydowa, przy czym srodek sieciujacy mozna ogrzewac z zywica polikarboksylowa, w celu uzyskania trwalszej powloki po naniesieniu powloki sposobem osadzania elektrolitycznego.Obecnie stwierdzono, ze z srodków powlokowych wedlug wynalazku mozna wytwarzac powloki nanoszo¬ ne przez osadzenie elektrolityczne, które sa gladsze i bardziej zadowalajace pod wzgledem wygladu i/lub adhezji i/lub lepszej odpornosci na korozje, niz powloki wytwarzane z innych podobnych kompozycji, które nie zawieraja opisanych powyzej slabych zasad. Jest znane, ze obecnosc w kapieli przy osadzaniu elektrolitycznym anionów rozpuszczalnych silnych kwasów, np. anionów fosforanowych i siarczanowych, moze powodowac wady takie, jak szorstkosc powloki. Obecnie stwierdzono, ze przez wprowadzenie slabej zasady do powloki wady te mozna wyeliminowac lub ograniczyc.81 027 3 Obecnosc slabej zasady w powloce wytwarzanej elektrolitycznie z wodnej kompozycji powlokowej powoduje poprawe wygladu zewnetrznego i innych wlasciwosci powloki. Przyjmuje sie, ze podczas odkladania na anodzie zywicy w postaci wolnego kwasu polikarlpoksylowego wytwarza sie na granicy faz, miedzy powloka i wyrobem silne pole elektryczne i strefa duzej kwasowosci. Takiewarunki na granicy faz, zwlaszcza w obecnosci wymienionych anionów zaklócajacych pole elektryczne nie stwarzaja odpowiednich warunków równomiernego i trwalego osadzania sie warstwy, a poza tym zachodzi dzialanie kwasu na podloze. Dzialanie to moze • wystepowac'w znacznym stopniu, zwlaszcza wówczas, gdy podloze poddano uprzednio obróbce w celu polepszenia odpornosci na korozje i poprawy adhezji naniesionej powloki, np. przez pokrycie powloka fosforanu cynku.Obecnie stwierdzono, ze powloka fosforanu cynku na podlozu stalowym ulega w mniejszym stopniu zaatakowaniu i niszczeniu, jezeli w kompozycji powlokowej obecna jest opisana powyzej slaba zasada. Mozna przypuszczac, ze slaba zasada obecnie w osadzonej elektrolitycznie powloce ulega jonizacji i przeciwdziala, przynajmniej w pewnym stopniu, silnie kwasowym warunkom istniejacym na granicy faz. Slaba zasada, która jest w tych warunkach zjonizowana, moze nastepnie migrowac poprzez warstwe powloki, w kierunku przeciwnej elektrody, lecz przeksztalca sie z powrotem w wolna zasade po osiagnieciu w powloce strefy, w której resztki silnej zasady zmniejszaja kwasowosc. Mozna przypuszczac, ze niezdysocjonowana slaba zasada dyfunduje wówczas w kierunku granicy faz na anodzie, po czym caly cykl ulega powtórzeniu.Zawartosc mocnej zasady stosowanej w wodnej kompozycji powlokowej jest okreslona przez kwasowosc zywicy polikarboksylowej i przez wartosc pH, przy której powinno byc prowadzone osadzenie elektrolityczne.Na ogól wartosc pH wodnej kompozycji powlokowej podczas nakladania warstwy powinna wynosic powyzej 6, korzystnie 7—9, a zwlaszcza 7,5—8,5. Odpowiednia zywica polikarboksylowa stosowana wedlug wynalazku powinna miec liczbe kwasowa 30-300, przy czym stwierdzono, ze w celu uzyskania najkorzystniejszego zakresu wartosci pH w kapieli, moze zachodzic koniecznosc zobojetnienia 30—100% grup kwasowych zawartych w zywicy polikarboksylowej i na ogól nie powinno stosowac sie nadmiaru silnej zasady, przekraczajaca ilosc konieczna do zobojetniania 100% grup kwasowych.Poniewaz slaba zasada ma tylko nieznaczny wplyw na wartosc pH dyspersji wodnej i na stopien jonizacji grup kwasowych w zywicy polikarboksylowej zawartosc tej zasady w kapieli nie ma istotnego wplywu na caly proces osadzania elektrolitycznego, lecz ma duzy wplyw na jakosc otrzymywanej powloki. Chociaz pewna poprawe jakosci powloki mozna uzyskac juz przy zawartosci slabej zasady w ilosci 5%, równowaznika stechiometrycznego grup kwasowych zawartych w zyw;cy polikarboksylowej stwierdzono, ze w celu osiagniecia istotnej poprawy wlasnosci powloki trzeba stosowac slaba zasade w ilosci równowaznej stechiometrycznie co najmniej 10%, korzystnie 40-200%.Korzystnie stosuje sie slaba zasade odpowiednio lotna w stopniu umozliwiajacym jej usuniecie podczas dalszej operacji ogrzewania, nastepujacej po osadzeniu elektrolitycznym. Jezeli podczas operacji ogrzewania powinno nastapic w zywicy polikarboksylowej samorzutne utlenienie nienasyconych wiazan wówczas korzystnie zasada powinna ulotnic sie w temperaturze nizszej od optymalnej temperatury samoutlenienia, gdyz slaba zasada moze byc inhibitorem samoutleniania zywicy. Slaba zasada nie powinna jednak byc tak lotna, zeby utleniala sie w znacznym stopniu z kapieli powlekajacej w trakcie powlekania.Obecnie stwierdzono, ze srodki powlokowe o szczególnie ulepszonych wlasciwosciach uzyskuje sie wówczas, gdy zywica polikarboksylowa jest przynajmniej czesciowo zobojetniona wodorotlenkiem metalu alkalicznego, zwlaszcza wodorotlenkiem potasowym. Kompozycje takie poza zaletami wynikajacymi z obecnosci slabej zasady maja dodatkowe zalety w porównaniu z kompozycjami, zawierajacymi amine alifatyczna jako silna zasade, gdyz wykazuja zwiekszona odpornosc na dzialanie anionów rozpuszczalnych silnych kwasów, a poza tym mozna je latwiej nanosic na powierzchnie anodowe, które sa posrednio dostepne dla elektrody przeciwnej.Kompozycje zawierajace wodorotlenek potasowy nieoczekiwanie znacznie szybciej odkladaja sie na anodzie w porównaniu z kompozycjami zawierajacymi wodorotlenki innych metali alkalicznych.Slaba zasade mozna dodawac do srodka powlokowego wedlug wynalazku w dowolnym etapie np. do kompozycji znajdujacej sie w kapieli przed rozpoczeciem procesu elektrolitycznego w czasie jego trwania albo do koncentratu uzupelniajacego, dodawanego do kapieli podczas powlekania.Wartosc pH kapieli podczas procesu mozna utrzymywac w wymaganych granicach w znany sposób, np. przez oddzielenie przedmiotu na anodzie od przeciwnej elektrody za pomoca porowatej przepony do dializy, korzystnie jednak stosuje sie przepone z wymieniacza jonowego opisana w brytyjskim opisie patentowym nr 1 106 979, poniewaz w tym przypadku slaba zasada, które nie odgrywa istotnej roli w glównym procesie elektrodowym, w mniejszym stopniu zanika w kapieli. W ten sposób mozna dokladnie regulowac wartosc pH kapieli powlekajacej w toku procesu, przez dodawanie koncentratu uzupelniajacego, zawierajacego zywice polikarboksylowa i silna zasade w takim samym stosunku, jak w kapieli. Srodki powlokowe wedlug wynalazku4 81027 mozna takze stosowac w postaci koncentratów uzupelniajacych, zawierajacych mniejsza ilosc silnej zasady w stosunku do zywicy polikarboksylowej niz kompozycja bezposrednio stosowana. W tym przypadku slaba zasada, opisana powyzej, moze odgrywac korzystna role w koncentracie, np. zwiekszac jego trwalosc.Wodne srodki powlokowe moga zawierac rózne dodatki stosowane w znanych sposobach powlekania, np. pigment, dyspergator pigmentu, plastyfikator, ciecz organiczna i inne dodatki, zwiekszajace trwalosc dyspersji i/lub modyfikujace nakladana powloke.Wynalazek objasniaja nizej podane przyklady w których czesci i procenty oznaczaja czesci i procenty wagowe, Przyklad I. Kopolimer akrylowy o skladzie chemicznym: kwas akrylowy (metakrylan hydroksyetylo- Wy) metakrylan metylu (akrylan 2-etyloheksylowy) styren jak 6/ 9/ 40/ 35/ 15 i o liczbie kwasowej 45 mg KOH/g przygotowano w postaci roztworu w izopropanolu, o zawartosci 60% substancji stalej, po czym 60% grup kwasowych zawartych w kopolimerze zobojetniono za pomoca 20% roztworu wodnego wodorotlenku potasowe¬ go (pK ponizej 2). Otrzymany roztwór kopolimeru rozcienczono odmineralizowana woda do zawartosci 55% substancji stalej i spigmentowano dwutlenkiem tytanu typu rutylu do zawartosci pigmentu 8% objetosciowych, po czym polaczono z butylowana zywica melaminowo-formaldehydowa o wysokim stopniu eteryfikacji, w ilosci 40% w stosunku do kopolimeru i rozcienczono woda odmineralizowana do lacznej zawartosci 10% substancji stalej.Uzyskana farbe osadzono elektrolitycznie pod napieciem 150 V na plytke stalowa poddana obróbce wstepnej fosforanowania, przez okres czasu potrzebny do uzyskania grubosci powloki 25/xm po wysuszeniu piecowym w temperaturze 180°C. Farbe utrzymywano przy wartosci pH okolo 8,0 sposobem opisanym w brytyjskim opisie patentowym nr 1 106 979. Jezeli farba uzyta do osadzania elektrolitycznego zawiera 2,5 milirównowaznika anionów silnego kwasu w 1 I co ustala sie analiza miareczkowa, wówczas osadzona warstwa po obróbce cieplnej ma niepozadana szorstka powierzchnie i zmiana barwy.Kazda z 5 porcji po 1000 g farby, sporzadzona w sposób wyzej opisany zadano jedna z wymienionych ponizej slabych zasad, w ilosciach równowaznych okolo 150% zawartosci grup kwasowych w zywicy, a mianowi¬ cie: 6,6 g o-toluidyny (pK 9,6), 6,6 g N-metyloaniliny (pK 9,2), 7,65 g N,N-dwumetyloaniliny (pK 8,8), 5,0 g pirydyny (pK8,8) i 8,2 g chinoliny (pK9,1).Otrzymane wodne srodki powlokowe osadzono elektrolitycznie na fosforanowanych plytkach stalowych w sposób wyzej opisany. Nawet w przypadkach, gdy farba zawierala 2,5milirównowaznika anionów silnego kwasu w 1 I, wszystkie plytki mialy gladka powierzchnie, nie wykazujac szorstkosci charakterystycznej dla farby nie zawierajacej dodat-ku slabej zasady.Powloki na plytkach wykonane przy uzyciu trzech pierwszych sposród wymienionych amin wykazywaly mala zmiane zabarwienia, natomiast wady tej nie wykazaly powloki uzyskane przy uzyciu dwóch ostatnich amin.Przyklad II. Epoksyester otrzymany wedlug przykladu X brytyjskiego opisu patentowego nr 1 069 841, w którym 60% grup kwasowych zobojetniono 20% roztworem wodnym wodorotlenku potasowego, spigmentowano mieszanina dwutlenku tytanu typu rutylu i czerwieni zelazowej w proporcji 4 : 1,do zawartosci pigmentu 60% objetosciowo, po czym rozcienczono woda odmineralizowana.do zawartosci 12% substancji stalej.Uzyskana farbe osadzono elektrolitycznie pod napieciem 230 V na podloze aluminiowe do uzyskania powloki o grubosci 1 /jm po wysuszeniu piecowym w temperaturze 165°C. Wartosc pH kapieli regulowano w sposób jak opisano w przykladzie I, utrzymujac odczyn okolo pH 8,0. Powloka po wysuszeniu byla niezadowalajaca ze wzgledu na obecnosc szorstkich miejsc, w przeciwienstwie do bardzo dobrych powlok, uzyskanych na podlozu stalowym i stalowym fosforanowanym.Po dodaniu do oddzielonych porcji farby sporzadzonych w sposób wyzej opisany, pirydyny i chinoliny, odpowiednio w ilosci równowaznej stechiometrycznie 88% i 53% grup kwasowych zywicy, powloki osadzone na podlozu aluminiowym w sposób jak opisano wyzej, wykazywaly dobra jakosc i nie mialy szorstkich miejsc.Przykladni. Przeprowadzono próby, wykazujace efektywne dzialanie slabych zasad na zmniejszenie wplywu wzrostu zawartosci anionów rozpuszczalnego silnego kwasu w kapieli elektrolitycznej, zawierajacej silna zasade nieorganiczna. Wykonano 2 próbki (a i b) wodnych kompozycji powlokowych.Próbke (a) sporzadzono w sposób jak opisano w przykladzie I, przy czym 60% grup kwasowych zobojetniono wodorotlenkiem potasowym. W taki sam sposób przygotowano próbke farby (b), zobojetniajac takze 60% grup kwasowych wodorotlenkiem potasowym, a nastepnie dodano chinoline w ilosci 150% równowaz¬ nika stechimetrycznego grup kwasowych zawartych w zywicy. Serie powlok z próbek (a i b) osadzono elektrolitycznie pod napieciem 150 V na fosforanowanych plytkach stalowych, osiagajac grubosc powlok 25 ju, po wysuszeniu piecowym, w sposób jak opisano w przykladzie I, przy czym próby prowadzono w obecnosci81027 5 wzrastajacych ilosci anionów rozpuszczalnego silnego kwasu. Wplyw wzrostu ilosci anionów silnego kwasu na otrzymana powloke przedstawia tablica I.Przyklad IV. Zastosowanie aminy alifatycznej, jako silnej zasady.Wytworzono farbe'(a) w sposób jak opisano w przykladzie I z ta róznica, ze uzyto kopolimer akrylowy o skladzie: kwas akrylowy (metakrylan hydroksyetylowy) metakrylan metylu (akrylan 2-etyloheksylowy) styren, w proporcji 6(18/27/34/15 i o liczbie kwasowej 45 mg KOH/g, przy czym 60% grup kwasowych w kopolimerze zobojetniono dwuetanoloamina. W ten sam sposób wytworzono farbe (b) z ta róznica, ze po zobojetnieniu 60% grup kwasowych dwuetanoloamina, dodano jeszcze chinoline w ilosci 150% równowaznika stechiometrycznego grup kwasowych zawartych w zywicy. Serie powlok próbek (a i b) osadzono elektrolitycznie pod napieciem 150 V na fosforanowanych plytkach stalowych, osiagajac grubosc powloki 25 ju po wysuszeniu piecowym, w sposób jak opisano w przykladzie I, przy czym próby prowadzono w obecnosci wzrastajacych ilosci anionów rozpuszczalnego silnego kwasu. Wyniki przedstawiono w tablicy II.Przyklad V. Wplyw obecnosci slabej zasady podczas osadzania elektrolitycznego na podloze z fosforanu cynku.Trzy plytki stalowe, kazda o powierzchni 200 cm2, powleczono fosforanem cynku, w postaci preparatu pod nazwa Bonderite 37, w ilosci okolo 50 mg po czym plytki pokryto elektrolitycznie róznymi niepigmentoyva- nymi kompozycjami, zawierajacymi 10% wagowych zywicy sporzadzonej wedlug przykladu II. Kompozycje te, oznaczone (a, b i c) byly identyczne z ta róznica, ze kompozycja (b) zawierala dodatkowo 5% wagowych aniliny 'w przeliczeniu na zywice, a kompozycja (c) dodatkowo zawierala 5% wagowych pirydyny w przeliczeniu na zywice.Osadzone powloki usunieto z plytek za pomoca metyloetyloketonu, a nastepnie plytki zwazono. Strata ciezaru fosforanu cynku wynosila odpowiednio 12 mg (a), 7,6 mg (b) i 7,6 mg (c). PL PL

Claims (9)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Srodek powlokowy do elektrolitycznego osadzania w kapielach wodnych, znamiennytym , ze zawiera slaba zasade o wskazniku dysocjacji pK powyzej 7 a jako spoiwo zywice polikarboksyIowa zobojetniona co najmniej czesciowo silna zasada o wskazniku dysocjacji pK ponizej 6.

2. Srodek powlokowy wedlug zastrz. 1,znamienny tym, ze silna zasada jest wodorotlenek metalu alkalicznego.

3. Srodek powlokowy wedlug zastrz. 2, znamienny t y m, ze wodorotlenkiem metalu alkalicznego jest wodorotlenek potasowy.

4. Srodek powlokowy wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze silna zasada jest amina alifatyczna ulegajaca dyspersji w wodzie.

5. Srodek powlokowy wedlug zastrz. 1-4, znamienny tym, ze zawiera zywice polikarboksylowa, w której 30-100% grup kwasowych jest zobojetnione silna zasada.

6. Srodek powlokowy wedlug zastrz. 1-5, znamienny tym, ze slaba zasada jest chinolina.

7. Srodek powlokowy wedlug zastrz. 1-6, znamienny tym, ze zawiera slaba zasade w ilosci 40—200% równowaznika stechiometrycznego grup kwasowych zawartych w zywicy.

8. Srodek powlokowy wedlug zastrz. 1-7, znamienny tym, ze zywica polikarboksylowa jest kopolimer akrylowy.

9. Srodek powlokowy wedlug zastrz. 1-7, znamienny tym, ze zywica polikarboksylowa jest epoksyester.81 027 T a b I i c a I Zawartosc anionów kwasu Próbka (milirównowazników/l) Wyglad zewnetrzny powloki a a b b b b b b 0 2,5 0 2,5 3,5 4,5 5,5 6,5 Gladka i biala Powierzchnia szorstka zabarwiona Gladka; biala u a a a a a u u a Nieco szorstka; nieco zabarwiona Tab!icall Próbka a a a b b b b b Zawartosc anioinów kwasu - (milirównowazników/t) 0 2,5 3,5 0 2,5 3,5 4,5 5,0 Wyglad zewnetrzny powloki Gladka; biala n Powierzchnia szorstka, zabarwiona a a a u Nieco szorstka; nieco zabarwiona Prac. Poligraf. UP PRL. Naklad 120 + 18 egz, Cena 10 zl PL PL