Sposób wytwarzania nowych pochodnych kwasu sulfamylobenzoesowego Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych pochodnych kwasu sulfamylobenzoe¬ sowego o ogólnym wzorze 1, w którym A oznacza grupe o ogólnym wzorze 2, w którym Rx oznacza atom wodoru lub nizszy rodnik alkilowy, a R2 oznacza nizszy rodnik alkilowy, ewentualnie pod¬ stawiony grupa wodorotlenowa, nizsza grupa alko- ksylowa lub alkiloaminowa, rodnik cykloheksylo- wy, nizszy rodnik fenyloalkilowy, cykloheksylo- alkilowy, pirydyloalkilowy, lub furyloalkilowy, rod¬ nik fenylowy, naftylowy lub pirydylowy, rodnik fenylowy podstawiony jednym lub dwoma rodni¬ kami alkilowymi, nizsza grupa alkoksylowa lub chlorowcoalkilowa, grupa wodorotlenowa, karbo¬ ksylowa, benzyloksylowa lub sulfamylowa albo atomem chlorowca, albo tez Ra i R2 razem z ato¬ mem azotu tworza grupe piperydynowa lub morfo- linowa, albo A oznacza grupe o ogólnym wzorze R2—O—, R2—S, R2—OS— lub R2—02S—, w któ¬ rych to wzorach R2 ma wyzej podane znaczenie, R3 oznacza atom wodoru, nizszy rodnik alkilowy lub rodnik fenylowy, R4 oznacza atom wodoru, niz¬ szy rodnik alkilowy, alkenylowy, alkinylowy, feny¬ loalkilowy lub nizszy rodnik fenyloalkilowy, w któ¬ rym rodnik fenylowy jest podstawiony nizszym rodnikiem alkoksylowym lub alkilowym, atomem chlorowca lub grupa metylenodwuoksylowa, albo R4 oznacza nizszy rodnik furyloalkilowy, R5 ozna¬ cza atom wodoru lub nizszy rodnik alkilowy, zas R6 oznacza atom wodoru, nizszy rodnik alkilowy 10 15 lub alkanoilowy, przy czym, gdy A oznacza grupe o wzorze R2C—, w którym R2 oznacza nie podsta¬ wiony rodnik fenylowy, wówczas równoczesnie R3 i R6 nie oznaczaja atomów wodoru, R4 nie oznacza rodnika n-butylowego i R5 nie oznacza atomu wo¬ doru. Wynalazek obejmuje równiez wytwarzanie soli, estrów lub amidów zwiazków o podanym wy¬ zej wzorze 1,.Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalaz¬ ku maja cenne wlasciwosci lecznicze, a w szcze¬ gólnosci dzialaja moczopednie i powoduja wydala¬ nie soli z organizmu.Wedlug wynalazku, zwiazki o ogólnym wzorze 1, w którym wszystkie symbole maja wyzej podane znaczenie, wytwarza sie w ten sposób, ze zwiazek o ogólnym wzorze 3, w którym A, R3 i R6 maja wyzej podane znaczenie, albo sól, ester lub amid tego zwiazku poddaje sie redukcji, po czym otrzy¬ many zwiazek o ogólnym wzorze 1, w którym A, 20 R3 i R6 maja wyzej podane znaczenie, a R4 i R6 oznaczaja atomy wodoru, albo sól, ester lub amid tego zwiazku, ewentualnie alkiluje sie, wprowadza¬ jac podstawnik R4 i lub R5 o wyzej podanym zna¬ czeniu, lecz nie bedacy atomem wodoru. 25 Redukcje prowadzi sie w sposób analogiczny do sposobów znanych, na przyklad dzialajac wodorem w obecnosci szlachetnego metalu jako katalizatora.W niektórych przypadkach, np. gdy katalityczne uwodornianie narusza strukture podstawników, ko¬ so rzystniej jest stosowac inne srodki redukujace, ta- 805273 kie jak dwutionian sodu albo zelazo metaliczne.Otrzymane zwiazki, zwlaszcza majace postac soli lub estru moga byc monoalkilowane przez podda¬ nie ich reakcji ze zwiazkiem o wzorze R4X, w któ¬ rym R4 ma wyzej podane znaczenie, a X oznacza atom chlorowca, zwlaszcza chloru lub bromu, grupe hydroksylowa, grupe sulfonyloksylowa, grupe alki- losulfonyloksylowa albo arylosulfonyloksylowa, przy czym w razie potrzeby uwalnia sie nastepnie grupe karboksylowa. Podstawnik R5 o wyzej poda¬ nym znaczeniu wprowadza sie nastepnie za pomoca zwyklej reakcji alkilowania albo alkilowania re¬ dukcyjnego w sposób znany. Na przyklad, kwas o wzorze 3 w którym A, R3 i R6 maja wyzej podane znaczenie, albo jego ester lub amid, poddaje sie reakcji alkilowania redukcyjnego, stosujac jako reagent aldehyd zdolny do podstawienia podstaw- nika R4 o wyzej podanym znaczeniu, ale nie ozna¬ czajacy atomu wodoru. Podstawnik R6 o wyzej po¬ danym znaczeniu mozna równiez wprowadzac do otrzymanego kwasu o wzorze 1 w posredniej lub w ostatniej fazie procesu, stosujac znane sposoby.Poszczególne fazy procesu wedlug wynalazku sta¬ nowia znane reakcje redukcyjnego alkilowania, uwodornienia, estryfikacji, amidowania, reakcje z uzyciem pochodnych reaktywnych odpowiednich kwasów karboksylowych i reakcje hydrolizy. Wa¬ runki reakcji zaleza od zastosowanych produktów wyjsciowych i od charakteru podstawników reagu¬ jacych substratów. Produkty otrzymuje sie w po¬ staci wolnych kwasów albo w postaci ich soli, estrów lub amidów, w zaleznosci od warunków w jakich prowadzi sie reakcje.Produkty wyjsciowe o wzorze 3, w którym A, R3 i R6 maja wyzej podane znaczenie, wytwarza sie na drodze reakcji której schemat podano na rysunku.We wzorach 3, 4 i 5 podanych w tym schemacie, A i R3 maja wyzej podane znaczenie, a R6 oznacza nizszy rodnik alkilowy. Zwiazek o wzorze 5 moze byc stosowany w postaci wolnego kwasu karbo- ksylowego albo jego soli lub estru. W ostatnim przypadku zwiazek o wzorze 3 otrzymuje sie rów¬ niez w postaci estru, który w razie potrzeby moze byc zmydlony. Jezeli R6 ma oznaczac grupe acylo- wa, wówczas zwiazki o wzorze 3 moga byc wytwa¬ rzane przez acylowanie odpowiednich zwiazków, w których R6 oznacza atom wodoru. W razie po¬ trzeby, kwasowa grupa karboksylowa zwiazku ó wzorze 3, moze byc przeprowadzana w grupe ami¬ dowa na drodze reakcji z reaktywna pochodna kwa¬ su, na przyklad z halogenkiem kwasowym.Zwiazki stanowiace produkty wyjsciowe do wy¬ twarzania zwiazków o wzorach 4 i 5, w których R3 i R6 oznaczaja atomy wodoru, sa omówione w belgijskim opisie patentowym nr 716 122.N-podstawione pochodne sulfamylowe o wzo¬ rze 5 otrzymuje sie przez reakcje zwiazku o wzo¬ rzec z amina o wzorze 6, w którym R3 ma wyzej podane znaczenie, lecz nie oznacza atomu wodoru, a R6 oznacza rodnik alkilowy lub atom wodoru.Reakcja przebiega korzystnie w lagodnych warun¬ kach, to znaczy w niskiej temperaturze, bez nad¬ miaru aminy i zazwyczaj w obecnosci zasady nie ulegajacej alkilowaniu a sluzacej do wiazania wol¬ nego kwasu powstajacego w czasie reakcji. 60527 4 Produkt reakcji o wzorze 5 w postaci wolnego kwasu, jego estru lub amidu, poddaje sie nastepnie reakcji ze zwiazkiem o wzorze A — H, w którym A ma wyzej podane znaczenie, to jest z amina, alko- 5 holem, tioalkoholem, fenolem, tiofenolem lub z kwa¬ sem sulfinowym, w celu otrzymania zwiazku o wzo¬ rze 3 albo jego odpowiedniego estru. W przypadku, gdy A oznacza grupe o wzorze 2, zwiazek o wzorze A — H stosuje sie w postaci wolnej aminy. W przy- 10 padkach, gdy A oznacza grupe o wzorze R2—O—, R2—S lub Rz—02S—, reakcje prowadzi sie tak, aby zwiazek o wzorze A — H mógl byc stosowany w postaci jonowej, w której A oznacza alkoholan, tio- alkoholan, fenolan, tiofenolan albo sulfinian. Reak- 15 cje prowadzi sie w srodowisku wody, etanolu, wodnych roztworach alkoholi, alkoholi o wzorze R2—OH i innych rozpuszczalników. Temperatura reakcji zalezy od stosowanych substratów reakcji.W przypadku, gdy A oznacza zwiazek o wzorze 2, 20 który jest identyczny ze zwiazkiem o wzorze 6, mozliwe jest przeprowadzenie zwiazku o wzorze 4 w zwiazek o wzorze 3 na drodze jednostopniowej reakcji, stosujac 2 równowazniki aminy o wzorze 6.Zwiazki o wzorze 3, w których A oznacza grupe 25 o wzorze R2—S—, w którym R2 ma wyzej podane znaczenie, moga byc ponadto przeprowadzane w odpowiednie pochodne sulfinylowe lub sulfonylowe, mianowicie na drodze utleniania, na przyklad za pomoca nadtlenku wodoru, którego ilosc uzyta w so reakcji oraz warunki reakcji zaleza od zadanego stopnia utleniania.Zwiazki o wzorze 1, w którym A oznacza grupe o wzorze R2—OS— lub R2—02S—, w których to wzorach R2 ma wyzej podane znaczenie, korzyst- 85 niej jest otrzymywac z odpowiednich zwiazków o wzorze 1, w których A oznacza grupe o wzorze R2—S—, w którym R2 ma wyzej podane znaczenie stosujac reakcje utleniania, np. za pomoca nadtlen¬ ku wodoru. W zaleznosci od uzytej ilosci nadtlenku 40 wodoru i warunków reakcji otrzymuje sie albo zwiazki sulfinylowe albo sulfonylowe. Reakcji utleniania mozna poddawac zarówno wolne kwasy karboksylowe albo tez ich sole, estry lub amidy.W przypadku, gdy otrzymano pochodna kwasu « karboksylowego, mozna ja w znany sposób prze¬ prowadzac w wolny kwas. Jezeli zwiazki otrzyma¬ ne sposobem wedlug wynalazku zawieraja nienasy¬ cone podstawniki, mozna je poddawac reakcji uwodorniania badz tez przeprowadzac w inne so zwiazki o wzorze 1 przez poddawanie ich reakcjom addycji. Podstawniki R2 i R4, których znaczenie podano wyzej, moga byc wprowadzane lub usu¬ wane w dowolnej fazie procesu.Sole zwiazków otrzymywane sposobem wedlug 55 wynalazku sa to sole zawierajace kationy dopusz¬ czalne w praktyce farmakologicznej, zwlaszcza sole metali alkalicznych, sole metali ziem alkalicznych, sole amonowe, sole amin utworzone na przyklad przez reakcje z mono-, dwu- albo trójalkiloaminami 60 lub 2-mono-, dwu- albo trójalkanoloaminami lub aminami cyklicznymi. Estry zwiazków o wzorze 1 sa korzystnie pochodnymi podstawionych lub nie pod¬ stawionych nizszych alkoholi alifatycznych, alkoholi arylowych lub aryloalkilowych, np. ester metylowy, 65 cyjanometylowy, fenylowy lub benzylowy^80527 6 Zwiazki otrzymane sposobem wedlug wynalazku odznaczaja sie cennymi wlasciwosciami leczniczymi, maja szczególnie silne dzialanie moczopedne i powoduja wydalanie soli, przy czym doswiadcze¬ nia przeprowadzone na zwierzetach wykazaly ko¬ rzystny stosunek pomiedzy iloscia wydalanych jo¬ nów sodu i potasu. Ponadto zwiazki te nie hamuja karboanhydrazy, co w polaczeniu z ich korzystnymi wlasciwosciami leczniczymi i niska toksycznoscia powoduje, ze sa one szczególnie wartosciowe.Dzialanie zwiazków otrzymanych sposobem we¬ dlug wynalazku jest calkowicie nieoczekiwane w ^porównaniu z wlasciwosciami zwiazków omówio¬ nych w belgijskim opisie patentowym nr 716 122, poniewaz nie mozna bylo przewidywac, ze zasta¬ pienie podstawnika chlorowcowego w sasiedztwie grupy sulfonamidowej przez inny podstawnik, spo¬ woduje wyzsza aktywnosc otrzymanego zwiazku.Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalaz¬ ku sa skuteczne przy stosowaniu doustnym, dojeli- towym lub pozajelitowym, a najkorzystniej jest stosowac je jako tabletki, drazetki, kapsulki itp., zawierajace zwiazek w postaci wolnego kwasu lub jego soli z nietoksycznymi zasadami albo w postaci estrów lub amidów, zmieszanych z nosni¬ kami i/lub srodkami pomocniczymi. W celu wy¬ twarzania leków do stosowania doustnego, dojeli- towego lub pozajelitowego moga byc stosowane wszelkie znane nosniki farmaceutyczne, takie jak zelatyna, laktoza, skrobia, stearynian magnezu, talk, tluszcze roslinne i zwierzece, oleje, zywice, glikol polialkilenowy i inne.Postac uzytkowa leku moze zawierac poza srod¬ kami pomocniczymi inne leki przy tych samych schorzeniach, na przyklad obrzekach lub nadcisnie¬ niu. Takimi zwiazkami moga byc na przyklad alka¬ loidy ciemierzycy albo alkaloidy rauwolfii, pina, rescinamina albo protoweratryna lub synte¬ tyczne preparaty obnizajace cisnienie, takie jak hydralazyna lub znane zwiazki moczopedne i po¬ wodujace wydalanie soli, takie jak benzotiadiazyny, na przyklad hydroflumetiazyd, bendroflumetiazyd i inne. Razem z lekiem podstawowym moga byc równiez mieszane leki moczopedne o wybiórczym dzialaniu nie naruszajacym równowagi jonów po¬ tasowych, na przyklad triamteren. Dla pewnych celów moze byc korzystne mieszanie z lekiem pod¬ stawowym malych ilosci inhibitorów karboanhy¬ drazy albo preperatów przeciw aldosteronowych, na przyklad spironolaktonu.Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalaz¬ ku, a majace postac soli rozpuszczalnych w wodzie, moga byc z korzyscia stosowane w postaci zastrzy¬ ków. Preparaty zawierajace te zwiazki sa przydatne w leczeniu wszelkich stanów obrzekowych na tle chorób serca, watroby, nerek, obrzeków pluc i móz¬ gu lub w przypadkach obrzeków podczas ciazy i we wszelkich patologicznych przypadkach objawiaja¬ cych sie nienormalnym zatrzymywaniem elektroli¬ tów w organizmie. Preparaty te znajduja równiez zastosowanie przy leczeniu nadcisnienia. Stwier¬ dzono, ze zwiazki o wzorze 1 i ich sole najkorzyst¬ niej jest podawac w jednostkowych dawkach za¬ wierajacych 0,1—25 mg, zwlaszcza w dawkach 0,25—2,5 mg w przeliczeniu na czysty kwas o wzo¬ rze 1. Jako dawke jednostkowa rozumie sie dawke pojedyncza w postaci gotowej do zapakowania i pózniejszego podania jej pacjentowi bez dalszych 5 operacji, czyli w trwalej postaci fizycznej zawiera¬ jacej skladnik aktywny jako taki, albo, mieszanine stalych lub cieklych nosników i wypelniaczy ze skladnikiem aktywnym.Lek w postaci zastrzyków jest szczególnie ko- io rzystny w przypadkach, w których chodzi o szybkie odwodnienie, na przyklad przy obrzeku pluc, wy¬ magajacym natychmiastowej interwencji. Przy le¬ czeniu dlugotrwalym, na przyklad nadcisnienia, odpowiedniejsze jest stosowanie tabletek lub kap- 15 sulek ze wzgledu na przedluzone dzialanie leku po¬ danego doustnie, a szczególnie przy podawaniu ta¬ bletek o zwolnionym wchlanianiu. Przy leczeniu wad serca i nadcisnienia, takie tabletki moga ko¬ rzystnie zawierac i inne skladniki lecznicze takie 20 jak juz uprzednio wymienione.Przyklad I. A. Mieszanine 140 g kwasu 3-ni- tro-4-chloro-5-sulfamylobenzoesowego, 102 g fenolu, 170 g wodoroweglanu sodu i 1000 ml wody ogrzewa sie do temperatury 85°C i mieszajac utrzymuje w 25 tej temperaturze w ciagu 16 godzin, a nastepnie ochladza do temperatury 4°C. Wytracona sól sodo¬ wa kwasu 3-nitro-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoeso- wego odsacza sie, przemywa lodowata woda, rozpuszcza w 3000 ml wrzacej wody i straca wolny 30 kwas 3-nitro-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowy przez dodanie 4 n kwasu solnego. Po ochlodzeniu wytracony produkt odsacza sie i suszy, otrzymujac kwas 3-nitro-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowy 0 temperaturze topnienia 255—256°C. 35 B. Do zawiesiny 20 g kwasu 3-nitro-4-fenoksy-5- sulfamylobenzoesowego w 100 ml wody dodaje sie 1 n roztworu wodorotlenku litu az do otrzymania wartosci pH 8 i otrzymany roztwór poddaje sie reakcji uwodornienia w temperaturze pokojowej 40 gazowym wodorem pod cisnieniem 1,1 atm. po uprzednim dodaniu do roztworu 0,6 g katalizatora w postaci 10% palladu naniesionego na wegiel. Po stwierdzeniu wysycenia wodorem reakcje przerywa sie, odsacza katalizator i z przesaczu wytraca kwas 45 3-amino-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowy za po¬ moca 4n roztworu wodnego kwasu solnego przy wartosci pH wynoszacej 2,5. Otrzymany produkt przekrystalizowuje sie z wodnego roztworu alko¬ holu etylowego, otrzymujac kw^s 3-amino-4-feno- so ksy-5-sulfamylobenzoesowy o temperaturze topnie¬ nia 255—256°C.Przyklad II. A. Do mieszaniny 60 ml 1 n wodnego roztworu wodorotlenku sodu i 3,43 g wodnego roztworu zawierajacego 1,2 g metyloaminy 55 dodaje sie porcjami, mieszajac w temperaturze 0°c—3CC 9,3 g kwasu 4-chloro-5-chlorosulfonylo- 3-nitrobenzoesowego. Mieszanine reakcyjna pozo¬ stawia sie w spokoju az do osiagniecia przez nia temperatury pokojowej, po czym zakwasza powoli 60 4 n kwasem solnym. Wytracony osad kwasu 4-chlo- ro-5-metylosulfamylo-3-nitrobenzoesowego odsacza sie i krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego. Otrzymuje sie kwas 4-chloro-5-metylo- sulfainylo-3-nitrobenzoesowy o temperaturze top- 65 nienia 228—229°C.80527 B. Postepujac w sposób analogiczny do opisa¬ nego w przykladzie I A, lecz stosujac zamiast kwa¬ su 4-chloro-5-nitro-5-sulfamylobenzoesowego kw,as 4-chloro-5-metylosulfamylo-3-nitrobenzoeso- wy w ilosci 147 g, otrzymuje sie kwas 5-metylo- sulfamylo-3-nitro-4-fenoksybenzoesowy o tempera¬ turze topnienia 219—222°C.Postepujac wedlug przykladu I B, lecz stosujac zamiast kwasu 3-nitro-4-fenoksy-5-sulfamyloben- zoesowego kwas 5-metylosulfamylo-3-nitro-4-feno- ksybenzoesowy, otrzymuje sie kwas 3-amino-5-me- tylosuIfamylo-4-fenoksybenzoesowy, topniejacy w temperaturze 283°C.Przyklad III. A. Mieszanine 3,08 g kwasu 3-nitro-4-chloro-5-dwumetylosulfamylobenzoesowe- go 2 g fenolu, 3,4 g dwuweglanu sodu i 20 ml. wody ogrzewa sie w temperaturze „ 90°C w czasie 8 godzin, nastepnie dodaje sie 40 ml wody i po ochlodzeniu mieszaniny traktuje sie 4n kwasem solnym w celu wytracenia osadu. Osad odsacza sie, a nastepnie kilkakrotnie krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego, otrzymujac kwas 5-dwumetylosulfamylo-3-Ditro-4-fenoksybenzo- esowy topniejacy w temperaturze 224—226°C.B. Postepujac w sposób analogiczny do podanego w przykladzie I B,_ lecz stosujac zamiast kwasu 3- -nitro-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowego kwas 5- -dwumetylosulfamylo-3-nitrb-4-fenoksybenzoeso¬ wy, otrzymuje sie kwas 3-amino-5-dwumetylosulfa- mylo-4-fenoksybenzoesowy o temperaturze topnie¬ nia au-7r212°e.Kwas 4*chloro-5-dwumetylosulfamylo-3-nitro- benzoesowy stosowany jako produkt wyjsciowy, jest zwiazkiem nowym i otrzymuje sie go metoda analogiczna do opisanej w przykladzie II, stosujac zamiast wodnego roztworu metyloaminy 3,6 g wod¬ nego roztworu zawierajacego 1,5 g dwumetylo- aminy. Kwas ten topnieje w temperaturze 233— -235°C.Przyklad IV. A. Do roztworu 6 g kwasu 4-chloro-3-nitro-5-chlorosulfamylobenzoesowego w 50 ml octanu etylu dodaje sie mieszajac 7,5 g aniliny miesza nastepnie w ciagu 8 godzin i saczy, doparowuje przesacz i pozostalosc rozpuszcza w mieszaninie wodnego roztworu wodoroweglanu so¬ du i eteru dwuetylowego. Oddziela sie warstwe wodna, zakwasza ja 4n kwasem solnym i odsacza osad. Po przekrystalizowaniu osadu z 25% wodnego roztworu alkoholu etylowego otrzymuje sie kwas 4-anihno-3-nitro-5-fenylosulfamylobenzoesowy, top¬ niejacy w temperaturze 249—250°C.B. Zawiesine 2 g kwasu 4-anilino-3-nitro-5-feny- losulfamylobenzoesowego w 15 ml wody alkilizuje sie do wartosci pH 8 In roztworem wodnym wodo¬ rotlenku sodu. Do powstalego roztworu dodaje sie jako katalizatora 1,5 g sproszkowanego wegla za¬ wierajacego 10% palladu i mieszanine poddaje sie dzialaniu gazowego wodoru. Po wysyceniu miesza¬ niny, to jest do chwili gdy ilosc pochlanianego wo¬ doru jest juz praktycznie niezauwazalna, przerywa sie reakcje, mieszanine ogrzewa do temperatury 95°C i przesacza. Po ochlodzeniu przesaczu odsa¬ cza sie osad, otrzymujac sól sodowa kwasu 3-amino- -4-anilino-5-fenylosulfamylobenzoesowego. 1*5 g soli sodowej kwasu 3-amino-4-anilino-5-fe- nylosulfamylobenzoesowego rozpuszcza sie w 50 ml wrzacej wody, dodaje In kwasu solnego az do uzy¬ skania wartosci pH 2, po czym mieszanine ochla- . dza sie. Straca sie osad, który po odsaczeniu kry- 4 stalizuje sie z wodnego roztworu alkoholu metylo¬ wego i suszy pod zmniejszonym cisnieniem w tem¬ peraturze 78°C. Otrzymuje sie kwas 3-amino-4- -anilino-5-fenylosulfamylobenzoesowy, zawierajacy na 1 mol zwiazku 1 mol wody krystalicznej i top¬ niejacy w temperaturze 222—223°C.Przyklad V A. Mieszanine 14 g kwasu 4-chlo- ro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 9,3 g p-meto- ksyfenolu i 200 ml In roztworu wodnego wodoro¬ weglanu sodu ogrzewa sie mieszajac w temperatu¬ rze 90°C w czasie 5 godzin. Po ochlodzeniu dodaje sie do mieszaniny reakcyjnej 4n kwas solny az do uzyskania wartosci pHl. Stracony osad odsacza sie, rozpuszcza w 100 ml goracego alkoholu metylo¬ wego i straca ponownie przez dodanie 100 ml wody i ochlodzenie. Osad odsacza sie suszy pod zmniej¬ szonym cisnieniem, otrzymujac kwas 4-(p-metoksy- fenoksy)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowy topniejacy w temperaturze 229—230°C.B. Postepujac w sposób podany w przykladzie I B, lecz stosujac zamiast kwasu 3-nitro-4-fenoksy-5- -sulfamylobenzoesowego 7 g kwasu 4-(p-metoksy- fenoksy)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, otrzy¬ muje sie kwas 3-amino-4-(p-metoksyfenoksy)-5-sul- famylobenzoesowy, topniejacy w temperaturze 260— —261°C.Przyklad VI. A. Mieszanine 7 g kwasu 4-chlo- ro-3-nitro-5-sulfamylobertzoesowego, 20 g m-trój- fluorometylofenolu i 100 ml In wodnego roztworu dwuweglanu sodu ogrzewa sie mieszajac w czasie 6 godzin w temperaturze 95°C, a nastepnie zakwasza 4n kwasem solnym i nadmiar m-trójfluorometylofe- nolu oddestylowuje z para wodna. Mieszanine reak¬ cyjna ochladza sie, odsacza stracony osad i prze- krystalizowuje kilkakrotnie z wodnego roztworu alkoholu metylowego. Otrzymuje sie kwas 3-nitro- 5-sulfamylo-4-(m-trójfluorometylofenóksy)-ben- zoesowy, topniejacy w temperaturze 265—206°C B. Postepujac wedlug przykladu I B, lecz stosuac zamiast kwasu 3-nitr&-4-fenoksy-5-sulfamylobenzo- esowego, kwas 3-nitro-5-sulfamylo-4-(m-trójfluoro- metylofenoksy)-benzoesowy, otrzymuje sie kwas 3-amino-5-sulfamylo-4-(m-trójfluorometylofeno- ksy)-benzoesowy, topniejacy w temperaturze 270°C.Przyklad VII. A. Mieszanine 28 g kwasu 4- -chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 26 g m- -chlorofenolu, 34 g wodoroweglanu sodu oraz 200 ml wody miesza sie w ciagu 10 godzin w tem¬ peraturze 85°C. Po ochlodzeniu, nadmiar m-chloro- fenolu usuwa sie ekstrahujac eterem dwuetylowym, a warstwe wodna zakwasza 4n kwasem solnym.Stracony osad poddaje sie krystalizacji z wodnego roztworu alkoholu metylowego, otrzymujac krysz¬ taly kwasu 4-(m-chlorofenoksy)-3-nitro-5-sulfamy- lobenzoesowego, topniejace w temperaturze 230— 232°C.B. Mieszanine 1,2 chlorku amonowego, 11 g pylu zelaznego, 0,05 ml stezonego kwasu solnego i 30 ml wody ogrzewa sie na lazni parowej. Do mieszaniny dodaje sie, mieszajac 3 g kwasu 4-(m-chlorofeno- ksy)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, po czyni 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60m$vr m mieszanine ogrzewa sie w ciagu 6 godzin. Do mie¬ szaniny dodaje sie nastepnie 50 ml In roztworu wodnego wodorotlenku sodu, miesza i saczy. Osad przemywa sie na saczku 2 porcjami po 50 ml In wodnego roztworu wodorotlenku sodu. Polaczone • przesacze zakwasza sie do wartosci pH 2,5 za po¬ moca 4n kwasu solnego. Po ochlodzeniu straca sie osad, który odsacza sie i poddaje krystalizacji z wodnego roztworu alkoholu etylowego. Otrzymuje sie kwas 3-amino-4-(m-chlorofenoksy)-5-sulfamy- 10 lobenzoesowy o temperaturze topnienia 239—240°C.Przyklad Viii. A. 14 g kwasu 4-chloro-3-ni- tro-5-sulfamylobenzoesowego dodaje sie do roztwo¬ ru metanolanu sodu, otrzymanego z 6,9 g metalicz¬ nego sodu i 200 ml alkoholu metylowego. Mieszanine 15 ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w czasie 5 go¬ dzin, a nastepnie odparowuje do sucha pod zmniej¬ szonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszcza sie w 100 ml wody i dodaje 50 ml stezonego kwasu sol¬ nego. Stracony osad odsacza sie i krystalizuje 20 z wody, otrzymujac kwas 4-metoksy-3-nitro-5-sul- famylobenzoesowy o temperaturze topnienia 200— —201°C.B. 2,8 g kwasu 4-metoksy-3-nitro-5-sulfamyloben- zoesowego rozpuszcza sie w 12 ml 1 n wodnego 25 roztworu weglanu sodu i mieszanine poddaje sie uwodornieniu gazowym wodorem w obecnosci kata¬ lizatora w postaci palladu na sproszkowanym we¬ glu. Postepujac dalej w przykladzie I B, po kilku krystalizacjach osadu z wody po jego wysuszeniu 30 w temperaturze 78°C pod zmniejszonym cisnieniem otrzymuje sie kwas 3-amino-4-metoksy-5-sulfamy- lobenzoesowy, topniejacy z rozkladem w tempera¬ turze 210°C.Przyklad IX. A. Mieszanine 8,4 g kwasu -4- M -chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 8,4 g aniliny i 40 ml wody miesza sie w ciagu 2 godzin w temperaturze 80°C. Do mieszaniny dodaje sie 50 ml In kwasu solnego i chlodzi. Stracony osad odsacza sie, przemywa woda i krystalizuje z wod- 40 nego roztworu alkoholu etylowego, otrzymujac kwas 4-anilino-3-nitror5-sulfamylobenzoesowy, top¬ niejacy w temperaturze 261'—262°C.B. Sporzadza sie zawiesine 7 g kwasu 4-anilino- -3-nitro-5-sulfamyloibenzoesowego w 80 ml wody, 4B doprowadza wartosc pH zawiesiny do 9 dodajac 2n roztworu wodnego wodorotlenku litu. Do otrzyma¬ nego roztworu dodaje sie 0,3 g 10% katalizatora palladowego na weglu i przepuszcza przez miesza¬ nine reakcyjna gazowy wodór az do stwierdzenia, *° ze stopien pochlania wodoru jest bardzo nieznaczny.Po zakonczeniu reakcji odsacza sie katalizator i przesacz traktuje 4n kwasem solnym az do uzy¬ skania wartosci pH 2,5. Otrzymany osad odsacza sie, krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu M etylowego i suszy pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac kwas 3-amino-4-anilino-5-sulfamylo- benzoesowy o temperaturze topnienia wynoszacej 251°C.Przyklad X. A. Mieszanine 28 g kwasu 4- M -chloro-3-nitro-5-sulfanylobenzoesowego, 32,2 g m- ^m -toluidyny i 500 ml wody ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w czasie 3 godzin. Po ochlodzeniu zakwasza sie mieszanine 2n kwasem solnym, stracony osad odsacza przemywa woda i krystalizuje z alkoholu Lf5j izopropylowego. Po wysuszeniu, pod zmniejszonym cisnieniem otrzymuje sie kwas 3-nitro-5-sulfamylo- -4-(m-toluidytio)-benzoesowy o temperaturze top¬ nienia 256—259°C.B. Postepujac w sposób opisany w przykladzie IX B lecz stosujac zamiast kwasu 4-anilino-3-nitro- -5-sulfamylóbenzoesowego kwas 3-nitro-5-sulfamy- lo-4-(m-toluidyno)-benzoesowy, otrzymuje sie po krystalizacji z alkoholu etylowego kwas -3-amino- -5-sulfamylo-4-(m-toluidyno)-benzoesowy o tempe¬ raturze topnienia 280—282°C.Przyklad XI. A. Postepujac w sposób podany w przykladzie X A, lecz stosujac zamiast m-tolui- dyny p-toluidyne, otrzymuje sie kwas 3-nitro-5-sul- famylo-4-(p-toluidyno)-benzoesowy, który po prze- krystalizowaniu z alkoholu etylowego topnieje w temperaturze 251—253°C.B. Stosujac sposób wedlug przykladu IX B, lecz stosujac zamiast kwasu 3-nitro-5-sulfamylo-4-(m- -toluidyno)-benzoesowego kwas 3-nitro^5-sulfamy- lo-4-(p-toluidyno)-benzoesowy o temperaturze top¬ nienia 249—252°C.Przyklad XII. A. Postepujac w sposób podany w przykladzie X A, lecz stosujac zamiast m-tolui- dyny o-toluidyne, otrzymuje sie kwas 3-nitro-5- -sulfamylo-4-(o-toluidyno)-benzoesowy o tempera¬ turze topnienia 251—252°C.B. Stosujac zamiast kwasu 4-anilino-3-nitro-5- -sulfamylobenzoesowego kwas 3-nitro-5-sulfamylo- -4-(o-toluidyno)-benzoesowy i postepujac wedlug przepisu podanego w przykladzie IX B, otrzymuje sie kwas 3-amino-5-sulfamylo-4-(o-toluidyno)-ben- zoesowy.Przyklad XIII. A. Stosujac zamiast m-toluidy- ny, 37 g o-anizydyny i postepujac wedlug przepisu z przykladu X A, otrzymuje sie kwas 4-(o*metoksy- anilino)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowy, który po krystalizacji z alkoholu etylowego i wysuszeniu pod zmniejszonym cisnieniem topnieje w temperaturze 207—208°C. .B. Stosujac zamiast kwasu 4-anilino-3-nitro-5-sul- famylobenzoesowego kwas 4-(o-metoksyanilino)-3- -nitro-5-sulfamylobenzoesowy i postepujac w spo¬ sób podany w przykladzie IX B, po krystalizacji z wodnego roztworu alkoholu etylowego otrzymuje sie kwas 3-amino-4-(o-metoksyanilino)-5-sulfamylo- benzoesowy.Przyklad XIV A. Stosujac zamiast m-toluidy- ny 37 g m-anizydyny i postepujac w sposób podany w przykladzie X A, otrzymuje sie kwas 4-(m-meto- ksyanilino)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowy o tempe¬ raturze topnienia 253—254°C.B. Stosujac zamiast kwasu 4-anilino-3-nitro-5-sul- famylobenzoesowego, kwas 4-(m-metoksyanilino)-3- -nitro-5-sulfamylobenzoesowy i postepujac w spo^ sób podany w przykladzie IX B, po krystalizacji z wodnego roztworu alkoholu metylowego otrzy¬ muje sie kwas 3-amino-4-(m-metoksyanilino)-5-sul- famylobenzoesowy o temperaturze topnienia 232— —234°C.Przyklad XV. A. Stosujac zamiast m-toluidy- ny 37 g p-anizydyny i postepujac w sposób podany w przykladzie X A, otrzymuje sie kwas 4-(p-meto- ksyanilino)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowy, topnie-. jacy z rozkladem w temperaturze 246°C,80527 11 12 B. Stosujac zamiast kwasu 4-(p-metoksyanilino)- -3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego kwas 4-(p-meto- ksyanilino)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowy i poste¬ pujac w sposób podany w przykladzie IX B, otrzy¬ muje sie kwas 3-amino-4-(p-metoksyanilino)-5- 5 -sulfamylobenzoesowy o temperaturze topnienia 214°C.Przyklad XVI. A. Stosujac zamiast m-toluidy- ny 49,5 g m-trójfluorometyloaniliny i postepujac w sposób podany w przykladzie X A, z przedluze- 10 niem trwania czasu reakcji do 7 godzin otrzymuje sie mieszanine reakcyjna, z której po zakwaszeniu i rozcienczeniu 150 ml alkoholu etylowego otrzymu¬ je sie kwas 3-nitro-5-sulfamylo-4-(m-trójfluorome- tyloanilino)-benzoesowy, który po krystalizacji 15 z wodnego roztworu alkoholu etylowego topnieje w temperaturze 213—215°C.B. Stosujac zamiast kwasu 4-anilino-3-nitro-5- -sulfamylobenzoesowego kwas 3-nitro-5-sulfamy- lo-4-(m-trójfluorometyloanilino)-benzoesowy i po- 20 stepujac w sposób podany w przykladzie l!X B, otrzymuje sie kwas 3-amino-5-sulfamylo-4-(m-trój- fluorometyloanilino)-benzoesowy o temperaturze topnienia 273—274°C.Przyklad XVII. A.Stosujac zamiast m-toluidy- 25 ny 36,5 g 2,4-dwumetyloaniliny i postepujac w spo¬ sób podany w przykladzie X A, po krystalizacji produktu z alkoholu etylowego i po wysuszeniu otrzymuje sie kwas 4-(2,4-dwumetyloanilino)-3-ni- tro-5-sulfamylobenzoesowy o temperaturze topnie- 30 nia 224—226°C. Produkt krystalizuje przylaczajac jeden mol alkoholu etylowego na jeden mol pro- " duktu.B. Stosujac zamiast kwasu 4-anilino-3-nitro-5- -sulfamylo!:enzoesowego, kwas 3-nitro-5-sulfamylo- 35 -4-(2,4^dwumetyloanilino^benzoesowy i postepujac w sposób podany w przykladzie IX A, po krystaliza¬ cji z alkoholu etylowego otrzymuje sie ^was 3-ami- no-4-(2,4-dwumetyloanilino)-5-sufamylobenzoesowy o temperaturze topnienia 241i—241,5°C. *o Przyklad XVIII. A. Stosujac zamiast m-tolu- idyny 39 g p-chloroaniliny i postepujac w sposób podany w przykladzie X A, otrzymuje sie kwas 4- -(p-chloroanilino)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowy, który po krystalizacji z alkoholu etylowego i wy- *s suszeniu pod zmniejszonym cisnieniem topnieje w temperaturze 241—243°C.B. Do mieszaniny 7,43 g kwasu 4-(p-chloroanili- no)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 50 ml wody i 15 ml stezonego roztworu wodnego amoniaku 50 wkrapla sie mieszajac w temperaturze 25°C roztwór L3,5 g dwutionianu sodowego w 50 ml wody. Po uplywie 1 godziny od chwili zakonczenia wkrapla- nia ustala sie wartosc pH mieszaniny reakcyjnej na 2,5 i odsacza powstaly osad. Osad ten krystalizuje 55 sie z wodnego roztworu alkoholu etylowego i krysz¬ taly suszy pod zmniejszonym cisnieniem w ciagu 4 godzin, otrzymujac kwas 3-amino-4-(p-chloroani- lino)-5-sulfamylobenzoesowy o temperaturze top¬ nienia273—274°C. eo Przyklad XIX. A. Stosujac zamiast m-tolui¬ dyny 24,5 g p-aminofenolu i postepujac w sposób podany w przykladzie X A, po dwukrotnej krysta¬ lizacji z wodnego roztworu alkoholu etylowego i wody otrzymuje sie kwas 4-(p-hydroksyanilino)-3- W -nitro-5-sulfamylobenzoesowy, topniejacy z objawa¬ mi rozkladu w temperaturze 262°C.B. Stosujac zamiast kwasu 3-nitro-4-fenoksy-5- -sulfamylobenzoesowego 10 g kwasu 4-(p-hydroksy- anilino)-3-nitro-sulfamylobenzoesowego i postepu¬ jac w sposób podany w przykladzie I B, otrzymuje sie kwas 3-amino-4-(p-hydroksyanilino)-5-sulfamy- lobenzoesowy, topniejacy z rozkladem w temperatu¬ rze 296°C.Przyklad XX. A. Stosujac zamiast m-toluidy- ny 30 g cykloheksyloaminy i postepujac w sposób podany w przykladzie X A, otrzymuje sie kwas 4- -cykloheksyloamino-3-nitro-5-sulfamylobenzoeso- wy, który po krystalizacji z wodnego roztworu alkoholu etylowego i wysuszeniu pod zmniejszonym cisnieniem topnieje w temperaturze 185—186°C.B. Stosujac zamiast kwasu 3-nitro-4-fenoksy-5- -sulfamylobenzoeso^wego, 15 g kwasu 4-(cykloheksy- loamino)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego i po¬ stepujac w sposób podany w przykladzie I B, otrzy¬ muje sie kwas 3-amino-4-(p-hydroksyanilino)-5- -sulfamylobenzoesowy, topniejacy z rozkladem w temperaturze 233°C.Przyklad XXI. A. Mieszanine 8,4 g kwasu 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 12,84 g benzyloaminy i 40 ml wody miesza sie w tempera¬ turze pokojowej przez okres 3 godzin. Po pozosta¬ wieniu mieszaniny reakcyjnej w spokoju na okres 30 minut dekantuje sie ciecz i dodaje do mieszaniny 4n kwas solny, powodujac stracanie sie osadu. Po przekrystalizowaniu osadu z wodnego roztworu alkoholu metylowego otrzymuje sie kwas 4-benzy- loamino-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowy, topniejacy z rozkladem w temperaturze 188°C.B. Zastepujac kwas 4-anilino-3-nitro-5-sulfamylo- benzoesowy kwasem 4-benzyloamino-3-nitro-5-sul- famylobenzoesowym i postepujac w sposób opisany w przykladzie XX B, otrzymuje sie kwas 3-amino- -4-benzyloamino-5-sulfamylobenzoesowy, który po krystalizacji z wodnego roztworu alkoholu metylo¬ wego ma temperature topnienia 218—219°C.Przyklad XXII. A. Mieszanine 22,4 g kwasu 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 29 g (3- -fenyloetyloaminy i 200 ml wody ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 2V2 godziny. Po ochlo¬ dzeniu doprowadza sie wartosc pH mieszaniny re¬ akcyjnej do 9,5 i ekstrahuje mieszanine eterem dwu- etylowym. Warstwe wodna zakwasza sie 4n kwa¬ sem solnym, odsacza otrzymany osad i przekrystali- zowuje go z wodnego roztworu alkoholu etylowego, otrzymujac kwas 3-nitro-4-(|3-fenyloetyloamino)-5- -sulfamylobenzoesowy topniejacy w temperaturze 208—208,5°C.B. Stosujac zamiast kwasu 4-anilino-3-nitro-5- -sulfamylobenzoesowego, kwas 3-nitro-4-((5-fenylo- etyloamino)-5-sulfamylobenzoesowy i postepujac w sposób podany w przykladzie IX B, otrzymuje sie kwas 3-amino-4-( tenzoesowy o temperaturze topnienia 194—li95°C.Przyklad XXIII. A. Sporzadza sie zawiesine 22,4 g kwasu 4-ehloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoeso- wego i 10,95% kwasu p-aminobenzoesowego w wo¬ dzie. Wartosc pH zawiesiny ustala sie na 7 przez do¬ danie roztworu wodoroweglanu sodu i otrzymany roztwór ogrzewa sie pod- chlodnica zwrotna w ciagu80527 13 14 10 godzin. Po ochlodzeniu do mieszaniny reakcyjnej dodaje sie 4n kwasu solnego, stracony osad odsacza pod zmniejszonym cisnieniem i poddaje krystalizacji z wodnego roztworu alkoholu etylowego. Otrzymuje sie kwas 4-(p-karboksyanilino)-3-nitro-5-sulfamylo- benzoesowy, którego 1 mol wiaze przy krystalizacji 1 mol wody. Produkt topnieje z rozkladem w tem¬ peraturze 297°C.B. Stosujac zamiast kwasu 4-anilino-3-nitro-5- -sulfamylobenzoesowego, kwas 4-(p-karboksyanili- no)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowy i postepujac w sposób podany w przykladzie IX B po wysuszeniu pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 115°C otrzymuje sie 3-amino-4-(p-karboksyanilino)-5-sul- famylobenzoesowy, topniejacy z rozkladem w tem¬ peraturze 262°C.Przyklad XXIV. A. Mieszanine 4,2 g kwasu 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 5,6 g 2- -metoksyetyloaminy i 10 ml 50% wodnego roztworu alkoholu etylowego ogrzewa sie w ciagu 1 godziny w temperaturze 60°C. Alkohol etylowy oddestylo- wuje sie pod zmniejszonym cisnieniem i do pozo¬ stalosci dodaje 4n kwasu solnego, az do osiagniecia wartosci pH 2. Straca sie osad, który poddaje sie krystalizacji z wody, otrzymujac kwas 4-(2-meto- ksyetyloamino)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowy, któ¬ ry krystalizuje przylaczajac 1 mol wody. Zwiazek topnieje w temperaturze 192^194°C.B. 3,2 g kwasu 4-(2-metoksyetyloamino)-5-sulfa- mylobenzoesowego rozpuszcza sie w 100 ml In roz¬ tworu wodnego wodorotlenku sodu. Do mieszaniny dodaje sie 1 g wilgotnego niklu Raney'a i poddaje uwodornieniu gazowym wodorem. Po ustaniu po¬ chlaniania wodoru odsacza sie katalizator i do prze¬ saczu dodaje 4n kwas solny az do uzyskania war¬ tosci pH 3. Stracony osad odsacza sie i poddaje krystalizacji z wody, otrzymujac kwas 3-amino-4- -(2-metoksyetyloamino)-5-sulfamylobenzoesowy o temperaturze topnienia 209—211°C.Przyklad XXV. A. Do 22,4 g kwasu 4-chloro- -3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego dodaje sie chlo¬ dzac 120 ml izopropyloaminy i 8 ml wody. Mieszani¬ ne reakcyjna miesza sie w ciagu 5 dni w tempera¬ turze pokojowej, a nastepnie odparowuje do sucha pod zmniejszonym cisnieniem i pozostalosc uciera z 4n kwasem solnym. Osad odsacza sie i krystali¬ zuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego, otrzy¬ mujac kwas 4-izopropyloamino-3-nitro-5-sulfamylo- benzoesowy, topniejacy z rozkladem w temp. 206°C.B. Stosujac zamiast kwasu 4-anilino-3-nitro-5-sul- famylobenzoesowego kwas 4-izopropyloamino-3-ni- tro-5-sulfamylobenzoesowy i postepujac w sposób podany w przykladzie IX B, otrzymuje sie kwas 3- -amino-4-izopropyloamino-5-sulfamylobenzoesowy, topniejacy z rozkladem w temperaturze 226°C.Przyklad XXVI. A. Mieszanine 14 g kwasu 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 19 g al¬ koholu 2-metyloaminoetylowego i 30 ml 50% wod¬ nego roztworu alkoholu etylowego miesza sie w temperaturze 50°C w ciagu 2 godzin, po czym do¬ daje sie 100 ml wody i In kwasu solnego az do uzy¬ skania wartosci pH = 2. Straca sie osad, który prze- krystalizowuje sie z wody, otrzymujac kwas 4-(N- -metyloetanoloamino)-3-nitro-sulfamylobenzoesowy o temperaturze topnienia 125—127°C.B. 9 g kwasu 4-(N-metyloetanoloamino)-3-nitro-5- -sulfamylobenzoesowego rozpuszcza sie w wodzie przez dodanie In roztworu wodnego wodorotlenku sodowego do wartosci pH = 8. Dc roztworu dodaje 5 sie 1 g niklu Raney'a i uwodornia gazowym wodo¬ rem az do ustania pochlaniania gazu. Katalizator odsacza sie, do przesaczu dodaje 4n kwasu solnego az do uzyskania wartosci pH = 2,5, po czym odsacza sie stracony osad i krystalizuje go z wody. Otrzy¬ muje sie kwas 3-amino-4-(N-metyloetanoloamino)- -5-sulfamylobenzoesowy o temperaturze topnienia 209—211°C.Przyklad XXVII. A. Mieszanine 2,8 g kwasu 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 3,4 g pi- perydyny i 13 ml wody miesza sie w ciagu 2 godzin w temperaturze 95°C, po czym do mieszaniny dodaje sie 4n kwasu solnego az do uzyskania wartosci pH = 2,5. Stracony osad krystalizuje sie z wodnego roztworu alkoholu metylowego, otrzymujac kwas 3-nitro-4-piperydyno-5-sulfamylobenzoesowy, top¬ niejacy z rozkladem w temperaturze 237—238°C.B. Stosujac zamiast kwasu 4-anilino-3-nitro-5- -sulfamylobenzoesowego kwas 3-nitro-4-piperydy- no-5-sulfamylobenzoesowy i postepujac w sposób podany w przykladzie IX B, po krystalizacji z wod¬ nego roztworu alkoholu metylowego otrzymuje sie kwas 3-amino-4-piperydyno-5-sulfamylobenzoeso- wy, topniejacy z rozkladem w temperaturze 279°C.Przyklad XXVIII. A. Postepujac w sposób po¬ dany w przykladzie XXVII A, lecz stosujac zamiast piperydyny 3,48 g morfoliny, otrzymuje sie kwas 4-morfolino-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowy, topnie¬ jacy z rozkladem w temperaturze 273°C.B. Stosujac zamiast kwasu 4-anilino-3-nitro-5- -sulfamylobenzoesowego kwas 4-morfolino-3-nitro- -5-sulfamylobenzoesowy, w sposób podany w przy¬ kladzie IX B, po krystalizacji z wodnego alkoholu metylowego otrzymuje sie kwas 3-amino-4-morfoli- no-5-sulfamylobenzoesowy, topniejacy z rozkladem w temperaturze 2970C.Przyklad XXIX. A. Do zawiesiny 22,4 g kwasu 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego w 24 ml wody dodaje sie, chlodzac, 120 ml 3-dwumety- loaminopropyloaminy. Mieszanine reakcyjna ogrze¬ wa sie do temperatury 100°C i utrzymuje w tej tem¬ peraturze w ciagu 2 godzin, a nastepnie ochladza i odparowuje do sucha pod zmniejszonym cisnie¬ niem. Pozostalosc rozpuszcza sie w 80 ml wody i ustala wartosc pH roztworu 7,5 za pomoca 4n kwasu solnego. Stracony osad odsacza sie i krysta¬ lizuje z wody, otrzymujac kwas 4-(3-dwumetylo- aminopropyloamino)-3-nitro-5-sulfamylobenzoeso- wy,topniejacy z rozkladem w temperaturze 262°C.B. Kwas 4-(3-dwumetyloaminopropyloamino)-3- -nitro-5-sulfamylobenzoesowy w ilosci 6,92 g roz¬ puszcza sie w 25 ml 2n wodorotlenku sodowego i roztwór poddaje uwodornieniu wodorem gazowym pod cisnieniem 1,1 atm., dodajac uprzednio do mie¬ szaniny reakcyjnej 0,35 g katalizatora z proszku weglowego zawierajacego 10% palladu. Reakcje uwodornienia prowadzi sie do chwili, gdy praktycz¬ nie nie obserwuje sie juz pochlaniania gazu. Kata¬ lizator odsacza sie i do przesaczu dodaje 4n kwasu solnego az do uzyskania wartosci pH = 8. Stracony osad odsacza sie, przekrystalizowuje z wody i suszy 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6015 »527 16 pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 115°C w ciagu 2 godzin. Otrzymuje sie kwas 3-amino-4-(3- -dwumetyloaminopropyloamino)-5-sulfamylobenzo- esowy, topniejacy z rozkladem w temperaturze 264°C.Przyklad XXX; A. Mieszanine 28 g kwasu 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 43,2 g p- -naftyloaminy, 250 ml bezwodnego alkoholu etylo¬ wego i 8,2 g bezwodnego octanu sodowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 5 godzin, a na¬ stepnie odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem do sucha i pozostalosc uciera z 350 ml cieplego In kwa¬ su solnego. Nastepnie odsacza sie osad i przekry- stalizowuje gd z wodnego roztworu alkoholu etylo¬ wego, otrzymujac kwas 4-(fl-'naftyIoamino)-3-nitro^ -5-sulfamylobenzoesowy, przylaczajacy przy krysta¬ lizacji 1 czasteczke wody. Produkt topnieje z rozkla¬ dem w temperaturze 262°C.B. Postepujac w sposób podany w przykladzie IX B, lecz stosujac zamiast kwasu 4-anilino-3-ni- tro-5-sulfamylobenzoesowego kwas 4-(p-naftylo- amino)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowy, otrzymuje sie kwas 3-amino-4-(p-naftyloamino)-5-sulfamylo- benzoesowy o temperaturze topnienia 245°C.Przyklad XXXI. A. Mieszanine 28 g kwasu 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 10,25 ml tiofenolu i 300 rnt In wodnego roztworu wodoro¬ weglanu sodu ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 3 godzin. Po ochlodzeniu odsacza sie stra¬ cony osad soli sodowej kwasu 3-nitro-4-fenylotio- -5-sulfamyIobenzoesowego i rozpuszcza w 200 ml wrzacej wody. Do roztworu dodaje sie 4n kwasu solnego az Óo uzyskania wartosci pH = 1. Straca sie osad, który po odsaczeniu krystalizuje sie z wod¬ nego roztworu alkoholu etylowego, otrzymujac kwas 3-nitro-4-fenylotio-5-sulfamylobenzoesowy o tem¬ peraturze topnienia 245^247°C.B. Mieszanine 2,4 g chlorlcu amonu, 24 g proszku metalicznego zelaza, 0,1 ml stezonego kwasu solnego i 60 ml wody ogrzewa sie do temperatury 90°C, po czym, mieszajac, dodaje sie malymi porcjami w cia¬ gu 2 godzin 10 g kwasu 3-nitro-4-fenylotio-5-sulfa- mylobenzoesowego. Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie w -czasie nastepnych 2 godzin, mieszajac,- na lazni parowej, po czym dodaje sie rozcienczony wodny roztwór wodorotlenku sodu az do uzyskania wartosci pH mieszaniny 8. Goraca mieszanine saczy sie i osad przemywa na saczku cieplym, rozcien¬ czonym roztworem wodorotlenku sodu. Do miesza¬ niny dodaje sie nastepnie 4n kwasu solnego az do uzyskania wartosci pH = 2 i calosc ochladza.Stracony osad saczy sie i .suszy w temperaturze 78°C pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac kwas 3- -amino-4-fenylotio-5-sulfamylobenzoesowy o tem¬ peraturze topnienia 285°C.Przyklad XXXII. A. Mieszanine 28 g kwasu 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 11 ml merkaptanu butylu 1 300 ml ki roztworu wodnego wodoroweglanu sodu ogrzewa sie mieszajac w tem¬ peraturze 90°C w ciagu 22 godzin. Po ochlodzeniu roztworu wytraca sie osad soli sodowej kwasu 4- -(n-butylotio)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego. Sól te odsacza sie i rozpuszcza we wrzacej wodzie, a wolny kwas straca dodatkiem 4n kwasu solnego.Osad odsacza sie i krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego, otrzymajac kwas 4-(n-bulylo- tio)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowy o temperaturze topnienia 173—174°C.B. Do roztworu 15,9 g dwutionianu sodu w wod- B nym roztworze, amoniaku, zawierajacym 13* g NH3 w 150 ml wody, dodaje sie mieszajac, malymi por¬ cjami w czasie 1 godziny, 8,35 g kwasu 4- tio)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego. Mieszanine ogrzewa sie w ciagu 30 minut na lazni parowej, 10 dodaje kwasu solnego az do uzyskania wartosci pH .== 1 i ogrzewa dalej w ciagu 1 godziny. Nastep¬ nie mieszanine ochladza sie i dodaje 2n roztwór wodorotlenku sodu, az do uzyskania wartosci pH = = 3 oraz 25 ml alkoholu izopropylowego. Stracony 15 osad odsacza sie i krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego, otrzymujac kwas 3-amino-4-(n- butylotio)-5-sulfamylobenzoesowy o temperaturze topnienia 223—224°C Przyklad XXXIII. A. Mieszanine 28 g kwasu 20 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 1(2,4 g o-tiokrezolu i 300 ml In roztworu wodoroweglanu sodu ogrzewa sie podu chlodnica zwrotna w ciagu 3 godzin. Po ochlodzeniu mieszaniny odsacza sie powstaly osad soli sodowej kwasu 3-nitro-5-sulfa- 25 mylo-4-(o-tolilotio)-benzoesowego i przemywa go In roztworem wodoroweglanu sodu. Otrzymana sól rozpuszcza sie w 250 ml wrzacej wody i straca wolny kwas przez dodanie do roztworu 17 ml 4n kwasu solnego. Osad kwasu odsacza sie, krystalizuje 30 z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy w temperaturze 115°C w ciagu 3 godzin pod cisnie¬ niem 10 mm Hg. Otrzymuje sie kwas 3-nitro-5-sul- fanylo-4-(o-tolilotio)-benzoesowy o temperaturze topnienia 165—166°C. 35 B. Stosujac zamiast kwasu 4-butylotio-3-nitro-5- -sulfamylobenzoesowego, kwas 3-nttro-5-sulfamylo- -4-{o-tolilotio)-benzoesowy w ilosci 7,7 g i postepu¬ jac w sposób podany w przykladzie XXXII B, otrzymuje sie kwas 3-amino-5-sulfamylo-4-(o-toli- 40 lotio)-benzoesowy, topniejacy w temperaturze 277°C.Przyklad XXXIV. A. Mieszanine 24 g kwasu 4-chroro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 13 g kwtfsu benzenosulfinowego, 16 g octanu sodu i 65 ml bezwodnego alkoholu etylowego ogrzewa 45 sie mieszajac w ciagu 20 godzin w temperaturze 78°C. Po ochlodzeniu powstaje osad soli sodowej kwasu 3-nitro-4-fenylosulfonylo-5-sulfamylobenzo- esowego, który odsacza, sie, rozpuszcza w wodnym roztworze alkoholu etylowego i straca z otrzymane- 5o go roztworu wolny kwas przez dodanie do roztwo¬ ru 4n kwasu solnego. Osad odsacza sie i krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego, otrzymu¬ jac kwas 3-nitro-4-fenylosulfonylo-5-sulfamyloben- zoesowy, topniejacy z rozkladem w temperaturze 55 291°C.B. Zawiesine 6-g kwasu 3-nitro-4-fenylosulfony- lo-5-sulfamylobenzoesowego w 300 ml wody uwo¬ dornia sie w temperaturze pokojowej gazowym wodorem pod cisnieniem 1,1 atm. w obecnosci 0,3 g 60 katalizatora skladajacego sie z proszku wegla za¬ wierajacego 10% palladu. Reakcje prowadzi sie do chwili, gdy nie zachodzi juz praktycznie pochlania¬ nie wodoru. Mieszanine reakcyjna zobojetnia sie dodatkiem 2n roztworu wodorotlenku sodu i odsa- 65 cza katalizator. Przesacz zakwasza sie 4n kwasem17 80527 18 solnym do wartosci pH-= 2,5, powstaly osad odsacza i krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylo¬ wego. Otrzymuje sie kwas 3-amino-4-fenylosulfony- lo-5-sulfamylobenzoesowy, topniejacy w tempera¬ turze 278°C.Przyklad XXXV. A. Do roztworu 10 g kwasu 4-(n-butylotio)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego w 150 ml kwasu octowego dodaje sie mieszajac 30 ml 30% nadtlenku wodoru, po czym mieszanine reak¬ cyjna miesza sie przez okres 24 godzin w tempera¬ turze pokojowej i nastepnie rozciencza 150 ml wody i pozostawia na okres 8 godzin. Odsacza sie straco¬ ny osad, krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy pod zmniejszonym cisnieniem.Otrzymuje sie kwas 4-(n-butylosulfinylo)-3-nitro-5- -sulfamylobenzoesowy krystalizujacy z pólczastecz- ka wody i topniejacy z rozkladem w temperaturze 165°C.B. Do roztworu 7,3 g dwutionianu sodu w 50 ml wody dodaje sie 25 ml stezonego roztworu wodnego amoniaku i mieszajac w temperaturze 25°C dodaje porcjami 4 g kwasu 4-(n-butylosulfinylo)-3-nitro- -5-sulfamylobenzoesowego. Mieszanine ogrzewa sie na lazni parowej w ciagu 30 minut, po czym mie¬ szajac dodaje 4n kwasu solnego az do osiagniecia wartosci pH = 1. Po zakonczeniu wydzielania sie dwutlenku siarki wartosc pH mieszaniny ustala sie na 2,5 za pomoca 2n roztworu wodorotlenku sodu i mieszanine ochladza sie. Stracony osad odsa¬ cza sie, krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 115°C. Otrzymuje sie kwas 3-ami- no-4-(n-bOtylosulfinylo)-5-sulfamylobenzoesowyJ topniejacy z rozkladem w temperaturze 237°C.Przyklad XXXVI. A. Do roztworu P^^-trój- fluoroetanolanu sodu z alkoholu (5,P^p-trójfluoroety- lowym, otrzymanego przez rozpuszczenie 2,1 g me¬ talicznego sodu w 45 ml alkoholu fl^P-trójfluoro- etylowego, dodaje sie 4,2 g kwasu 4-chloro-3-nitro- -5-sulfamylobenzoesowego i ogrzewa pod chlodnica zwrotna w ciagu 5 dni. Mieszanine reakcyjna od¬ parowuje sie nastepnie pod zmniejszonym cisnie¬ niem do sucha, dodaje 50 ml wody i wodny roztwór zakwasza 4n kwasem solnym. Mieszanine reakcyjna ochladza sie w lodówce, wytracony osad oddziela i kilkakrotnie krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego, otrzymujac kwas 3-nitro-5-sul- famylo-4-(P,fJ,iP-trójfluoroetoksy)-benzoesowy, top¬ niejacy w temperaturze 195—197°C.B. 2 g kwasu 3-nitro-5-sulfamylo-4-CP,fljP-trójflu- oroetoksy)-benzoesowego w 30 ml wody alkalizuje sie dodatkiem wodorotlenku litu do wartosci pH = = 9 i powstaly roztwór uwodornia w temperaturze pokojowej gazowym wodorem o cisnieniu 1,1 atm. w obecnosci katalizatora skladajacego sie z 0,2 g sproszkowanego wegla zawierajacego 10% palladu.Reakcje przerywa sie, gdy praktycznie ustaje po¬ chlanianie gazowego wodoru, odsacza katalizator i przesacz zakwasza do wartosci pH = 2,5 za po¬ moca 4n kwasu solnego. Odsacz odsacza sie, krysta¬ lizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy, otrzymujac kwas 3-amino-5-sulfamylo-4- -(P^P-trójfluoroetoksyJ-benzoesowy, topniejacy w temperaturze 253—254°C.Przyklad XXXVII. A, Roztwór 28 g kwasu 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego w 250 ml bezwodnego etanolu nasyca sie gazowym chlorowo¬ dorem, przy czym dopuszcza sie samorzutne ogrze¬ wanie sie cieczy. Mieszanine reakcyjna pozostawia 5 sie na okres 3 godzin, po czym oddestylowuje sie rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem. Pozo¬ stalosc rozpuszcza sie w mieszaninie eteru dwuety- lowego i rozcienczonego roztworu dwuweglanu so¬ du. Warstwe organiczna oddziela sie, przemywa woda i suszy. Eter dwuetylowy oddestylowuje sie i pozostalosc krystalizuje z bezwodnego alkoholu etylowego, otrzymujac 4-chloro-3-nitro-5-sulfamy- lobenzoesan etylu topniejacy w temperaturze 154°C.B. Mieszanine 3,D8 g 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylo- benzoesan etylu i 3,24 g 6-amino-2-metylopirydyny stapia sie na lazni olejowej w temperaturze 140°C i mieszajac utrzymuje w tej temperaturze w ciagu 2 godzin. Otrzymana mieszanine jeszcze goraca, za- pastowuje sie z 35 ml alkoholu etylowego i pozo¬ stawia do ostygniecia. Odsacza sie wytracony osad, przemywa alkoholem etylowym i krystalizuje z ni¬ trylu kwasu octowego, otrzymujac 4-(2-metylo-6- -pirydyloamino)-3-nitro-5-sulfamylobenzen etylu, topniejacy w temperaturze 203—204°C.C. 2 g 4-<2-metylo-6-pirydyloamino)-3-nitro-5- -sulfamylobenzoesanu etylu rozpuszcza sie w 30 ml In wodnego roztworu wodorotlenku sodu i ogrzewa w ciagu 1 godziny na lazni parowej. Po ochlodze¬ niu dodaje sie 50 ml wody i doprowadza wartosc pH roztworu do 4,5 za pomoca 4n kwasu solnego.Stracony osad odsacza sie, przemywa woda i suszy, otrzymujac kwas 4-(2-metylo-6-pirydyloamino)-3- -nitro-5-sulfamylobenzoesowy, topniejacy z rozkla¬ dem w temperaturze 305°C.D. Zawiesine 4 g kwasu 4-<2-metylo-6-pirydyloa- mino)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego w 20 ml ^ wody alkalizuje sie do wartosci pH8 za pomoca In wodnego^ roztworu wodorotlenku litu. Otrzymany roztwór poddaje sie reakcji uwodorniania w pokojo¬ wej temperaturze gazowym wodorem pod cisnie¬ niem 1,1 atm. w obecnosci 0,2 g 10% palladu na we- glu.Reakcje prowadzi sie do chwili, gdy praktycz¬ nie ustaje pochlanianie wodoru. Katalizator odsacza sie i przesacz zakwasza do wartosci pH 5 4n kwa¬ sem solnym. Osad odsacza sie i krystalizuje z wod¬ nego roztworu alkoholu etylowego. Po wysuszeniu pod zmniejszonym cisnieniem otrzymuje sie kwas 3-amino-4-(2-metylo-6-pirydyloamino)-5-sulfamy- lobenzoesowy, topniejacy z rozkladem w tempera¬ turze 256°C. _ Przyklad XXXVIII. A. Mieszanine 10 g kwasu 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylo1:enzoesowego, 100 ml alkoholu n-butylowego i 2 ml stezonego kwasu siar¬ kowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w cza¬ sie 4 godzin, przy czym oddestylowuje sie powoli 50 ml rozpuszczalnika. Po ochlodzeniu odsacza sie wytracony osad i krystalizuje go z alkoholu n-buty¬ lowego, otrzymujac 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylo- benzoesan n-butylu o temperaturze topnienia 140— —141°C.B. Do roztworu n-butanolanu sodu w alkoholu n-butylowym, przygotowanego przez rozpuszczenie 0,074 g metalicznego sodu w 16 ml bezwodnego alkoholu n-butylowego, dodaje sie 0,64 g 4-benzylo- ksyfenolu i 4-chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesan 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6080527 19 20 n-butylu. Mieszanine ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna wyciagu 4 godzin, po czym chlodzi, odsacza wytracony osad, krystalizuje go z alkoholu n-buty- lowego i suszy. Otrzymuje sie 4-(4-benzyloksyfeno- ksy)-3-nitro-5-sulfamylobenzoesan n-butylu, topnie¬ jacy w temperaturze 138—144°C.G. Roztwór 7,3 g 4-<4-benzyloksyfenoksy)-3-nitro- -5-sulfamylobenzoesanu n-butylu w 120 ml In wo¬ dorotlenku sodu ogrzewa sie na lazni parowej w ciagu 45 minut, po czym chlodzi i zakwasza 4n kwa¬ sem solnym .Stracony osad odsacza sie, krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy.Otrzymuje sie kwas 4-(4-benzyloksyfenoksy)-3-ni- tro-5-sulfamylobenzoesowy o temperaturze topnie¬ nia 247°C D. Zawiesine 10 g kwasu 4-(4-benzyloksyfeno- ksy)-3-raitro-5-sulfamylobenzoesowego w 250 ml wody alkalizuje sie do wartosci pH = 11 za pomoca ltn roztworu wodorotlenku sodu. Otrzymany roztwór uwodornia sie w temperaturze pokojowej gazowym wodorem pod cisnieniem 1,1 atm. w obecnosci 0,4 g tlenku platyny. Reakcje prowadzi sie do chwili, gdy praktycznie ustaje pochlanianie gazowego wodoru. Katalizator odsacza sie, a przesacz zakwa¬ sza 4n kwasem solnym az do uzyskania wartosci pH = 2,5. Wytracony osad odsacza sie, krystalizuje z roztworu alkoholu etylowego w wodzie i suszy, otrzymujac kwas 3-amino-4-(4-benzyloksyfenoksy)- -5-sulfamylobenzoesowy, topniejacy w temperatu¬ rze 264—265°C.Przyklad XXXIX. A. Mieszanine 5 g kwasu 3-nitro-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowego i 50 ml chlorku tionylu ogrzewa sie w ciagu 5 godzin na lazni parowej, a nastepnie odparowuje do sucha, otrzymujac surowy chlorek 3-nitro-4-fenoksy-5-sul- famylobenzoilu, który stosuje sie do dalszych reak cji bez oczyszczania.B. 4 g chlorku 3-nitro-4-fenoksy-5-sulfamyloben- zoilu dodaje sie porcjami do 40 ml cieklego amonia¬ ku. Nadmiar amoniaku oddestylowuje sie, pozosta¬ losc rozciera 50 ml wody, odsacza -osad, krystali¬ zuje go dwukrotnie z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy pod zmniejszonym cisnieniem.Otrzymuje sie 3-amino-4-fenoksy-5-sulfamyloben- zoamid, topniejacy w temperaturze 291—292°C.C. Mieszanine 1 g 3-amino-4-fenoksy-5-sulfamy- lobenzoamidu i 20 ml In roztworu wodorotlenku sodu ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 1 godziny, po czym chlodzi i dodaje 4n kwasu sol¬ nego az do osiagniecia przez mieszanine wartosci pH = 2,5. Stracony osad odsacza sie, kilkakrotnie krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowe¬ go i suszy, otrzymujac kwas 3-amino-4-fenoksy-5- -sulfamylobenzoesowy, topniejacy w temperaturze 252—253°C.Przyklad XL. 10 g kwasu 3-nitro-4-fenoksy-5- -sulfamylobenzoesowy rozpuszcza sie w 250 ml wody, dodajac In roztworu wodorotlenku litu az do osiagniecia przez roztwór wartosci pH 8. Do roz¬ tworu wkrapla sie powoli, mieszajac, 12 g bezwod¬ nika octowego, utrzymujac wartosc pH na stalym poziomie 9 przy uzyciu automatycznego urzadzenia do miareczkowania, dozujacego odpowiednie ilosci In roztworu wodorotlenku litu. Po wkropleniu bez¬ wodnika octowego mieszanine reakcyjna zakwasza sie 4n kwasem solnym i odsacza otrzymany osad, który krystalizuje sie z wodnego roztworu alkoholu etylowego, otrzymujac kwas 5-acetylosulfamylo-3- -nitro-4-fenoksybenzoesowy, topniejacy w tempera- 5 turze 270—271°C.B. Przez zastapienie kwasu 3-nitro-4-fenoksy-5- -sulfamylobenzoesowego kwasem 5-acetylosulfamy- lo-3-nitro-4-fenoksybenzoesowym, postepujac w sposób opisany w przykladzie I B, otrzymuje sie krysztaly jednowodnego kwasu 3-amino-5-acetylo- sulfamylo-4-fenoksytenzoesowegó o temperaturze topnienia 290—293°C.Przyklad XLI. Do 5 ml kwasu chlorosulfono- wego dodaje sie porcjami mieszajac w temperaturze ponizej 45°C 1 g kwasu 3-n-butyloamino-4-fenoksy- -5-sulfamylobenzoesowego. Mieszanine reakcyjna miesza sie w ciagu 10 minut, a nastepnie wlewa do 20 ml wody zawierajacej 10 g lodu. Stracony kwas 3-n-butyloamino-4-(4-chlorosulfonylofenoksy)-3- -sulfamylobenzoesowy odsacza sie i bezposrednio przenosi do 10 ml wodnego roztworu amoniaku za¬ wierajacego 2,5 g amoniaku. Nadmiar amoniaku od¬ parowuje sie i do pozostalego roztworu dodaje 4n kwasu solnego az do uzyskania wartosci pH 2,5.Stracony osad odsacza sie, krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy. Otrzymuje sie kwas 3-n-butyloamino-4-(4-sulfamylofenoksy) -5- sulfamylobenzoesowy, topniejacy w temperaturze 265°C.Przyklad XLII. Zawiesine 1 g kwasu 3-n-bu- tyloamino-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowego w mieszaninie 20 ml wody, 20 ml alkoholu etylowego i 0,35 g aldehydu mrówkowego poddaje sie reakcji uwodornienia wodorem gazowym pod cisnieniem 1,1 atm. iv temperaturze pokojowej w obecnosci ka¬ talizatora skladajacego sie z proszku weglowego zawierajacego 10% palladu. Reakcje prowadzi sie do chwili, gdy ustaje praktycznie pochlanianie gazowe¬ go wodoru. Mieszanine ogrzewa sie do temperatury 60°C i odsacza katalizator. Do przesaczu dodaje sie 15 ml wody i ochladza. Straca sie osad, który od¬ sacza sie i krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego. Po wysuszeniu pod zmniejszonym cisnie¬ niem w temperaturze 115°C otrzymuje sie kwas 3- -n-butylometyloamino-4-fenoksy-5-sulfamyloben- zoesowy topniejacy w temperaturze 159—162°C.Przyklad XLIII. Zawiesine 4,05 g kwasu 3- -amino-4-fenylotio-5-sulfamylobenzoesowego w 100 ml wody alkalizuje sie do wartosci pH 7,5 za pomoca In wodorotlenku litu. Do roztworu wkrapla sie mieszajac 2,2 g bromku benzylu, jednoczesnie utrzymujac stala wartosc pH 7,5 przez automatycz¬ ne dozowanie wodorotlenku litu. Reakcje prowadzi sie do chwili, gdy zuzycie zasady jest praktycznie do pominiecia. Wartosc pH mieszaniny reakcyjnej do¬ prowadza sie do 2,5 za pomoca rozcienczonego kwa¬ su solnego, stracony osad odsacza sie i krystalizuje z rozcienczonego alkoholu etylowego. Otrzymuje sie kwas 3-benzyloamino-4-fenylotio-5-sulfamylo- benzoesowy topniejacy w temperaturze 224—225°C.Stosujac zamiast kwasu 3-amino-4-fenylotio-5- -sulfamylobenzoesowego 3,8 g kwasu 3-amino-4- -fenoksy-5-sulfamylobenzoesowy i postepujac w sposób podany w przykladzie powyzszym, po kry¬ stalizacji z rozcienczonego alkoholu etylowego 16 20 25 30 35 40 45 50 55 6080527 21 22 otrzymuje sie kwas 3-benzyloamino-4-fenoksy-5- -sulfamylobenzoesowy topniejacy w temperaturze 264—265°C.Przyklad XLIV. A. Do zawiesiny 10 g kwa¬ su 3-amino-4-fenylotio-5-sulfamylobenzoesowego w 5 200 ml alkoholu n-butylowego dodaje sie mieszajac 2 ml stezonego kwasu siarkowego i utrzymuje w stanie wrzenia pod chlodnica zwrotna, odprowadza¬ jac z ukladu wode powstajaca podczas reakcji. Gdy widmo rezonansu magnetycznego (NMR) próbki 10 mieszaniny reakcyjnej rozcienczonej alkoholem n-butylowym pokazuje przy dwóch dubletach proto¬ nów aromatycznych pierscienia, do którego przyla¬ czona jest grupa sulfamylowa, ze 90% posredniego produktu, to jest estru butylowego kwasu 3-amino- 15 -4-fenolotio-5-sulfamylobenzoesowego, zostalo prze¬ prowadzone w odpowiedni ester 3-n-butyloamino- benzoesowy, co objawia sie w widmie podwyzsze¬ niem czestotliwosci na wyzszy poziom, do miesza¬ niny dodaje sie 200 ml 2n roztworu wodorotlenku 20 sodu i utrzymuje mieszanine w stanie wrzenia przez okres 45 minut. Po zmydleniu estru mieszani¬ ne zobojetnia sie stezonym kwasem solnym az do uzyskania wartosci pH 8. Po ochlodzeniu miesza¬ niny wytraca sie osad soli sodowej kwasu 3-n-bu- 25 tyloamino-4-fenylotio-5-sulfamylobenzoesowego. Sól te krystalizuje sie z 100 ml wody, przy czym przy¬ lacza ona 3 mole wody. Sól te rozpuszcza sie w 200 ml wrzacej wody i roztwór zakwasza sie do wartosci pH 2,5 za pomoca In kwasu solnego. Po 30 ochlodzeniu wytraca sie osad, który odsacza sie, krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy. Otrzymuje sie kwas 3-n-butyloamino-4-fe- nylotio-5-sulfamylobenzoesowy, topniejacy w tem¬ peraturze 203—204°C. 35 B. Do zawiesiny 0,5 g kwasu 3-n-butyloamino-4- -fenylotio-5-sulfamylowego w 5 ml kwasu octowego dodaje sie mieszajac 2,5 ml 30% nadtlenku wodoru i miesza sie w ciagu 24 godzin w temperaturze 30°C, po czym oddziela wytracony osad i przemywa wod- 40 nym roztworem kwasu octowego. Po krystalizacji z wodnego roztworu alkoholu etylowego otrzymuje sie kwas 3-n-butyloamino-4-fenylosulfinylo-5-sul- famylo^enzoesowy, topniejacy z rozkladem w tem¬ peraturze 203—204°C. 45 Pr z y k l a d XLV. A. Mieszanine 2 g kwasu 3- -amino-4-anilino-5-sulfamylobenzoesowego, 3 g bromku benzylu i 50 ml 99,9% alkoholu etylowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 8 go¬ dzin. Po ochlodzeniu straca sie osad, który odsacza 50 sie i krystalizuje z alkoholu etylowego, otrzymujac ester etylowy kwasu 4-anilino-3-benzyloamino-5- -sulfamylobenzoesowego o temperaturze topnienia 160—161°C.B. Roztwór l g estru etylowego kwasu 4-anilino- 55 -3-benzyloamino-5-sulfamylobenzoesowego w 15 ml In roztworu wodorotlenku sodu ogrzewa sie w cia¬ gu 1 godziny na lazni parowej. Po ochlodzeniu stra¬ ca- sie osad dodatkiem kwasu octowego. Osad ten odsacza sie i krystalizuje z 60% roztworu alkoholu 60 etylowego w wodzie, otrzymujac kwas 4-anilino-3- -benzyloamino-5-sulfamylobenzoesowy, topniejacy w temperaturze 248—249°C.Przyklad XLVI. A. Stosujac zamiast kwasu 3-amino-4-5-sulfamylobenzoesowego 4,4 g kwasu 65 3-amino-4-anilino-5-fenylosulfamylobenzoesowego i zwiekszajac ilosci bromku benzylu do 3,9 g, w spo¬ sób podany w przykladzie XLV A otrzymuje sie ester etylowy kwasu 4-anilino-3-benzyloamino-5-fe- nylosulfamylobenzoesowego, topniejacy w tempera¬ turze 167°C.B. Roztwór 3 g estru etylowego kwasu 4-anilino- -3-benzyloamino-5-fenylosulfamylobenzoesowego w 30 ml In roztworu wodorotlenku sodu ogrzewa sie na lazni parowej w ciagu 1 godziny. Do roztworu dodaje sie 4n kwasu solnego az do uzyskania war¬ tosci pH 2, powstaly osad odsacza sie i krystalizuje z mieszaniny acetonu i wody oraz z 80% wodnego roztworu alkoholu etylowego, otrzymujac kwas 4- -anilino-3-benzyloamino-5-fenylosulfamylol:enzoe- sowy topniejacy w temperaturze 243°C.Przyklad XLVII. Do zawiesiny 0,8 g kwasu 3-benzyloamino-4-fenylotio-5-sulfamylobenzoeso- wego w 20 ml kwasu octowego dodaje sie miesza¬ jac 1,5 ml 30% roztworu nadtlenku wodoru i miesza przez okres 75 godzin w temperaturze pokojowej.Otrzymany osad odsacza sie, przemywa kwasem octowym, przekrystalizowuje z wodnego roztworu alkoholu metylowego i suszy otrzymujac kwas 3- -benzyloamino-4-fenylosulfinylo-5-sulfamylobenzo- esowy, topniejacy w temperaturze 234°C.Przyklad XLVIII. Mieszanine 2 g kwasu 3- -amino-4-n-butylosulfinylo-5-sulfamylobenzoesó- .wego, 3,5 g bromku benzylu i 20 ml bezwodnego alkoholu etylowego ogrzewa sie w ciagu 16 godzin pod chlodnica zwrotna, a nastepnie odparowuje do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Ester etylowy kwasu 3-benzyloamino-4-n-butylosulfinylo-5- sulfa- mylobenzoesowego, stanowiacy sucha pozostalosc po odparowaniu, zmydla sie dodatkiem 30 ml In wodorotlenku sodu i pozostawia mieszanine reak¬ cyjna na okres 16 godzin w temperaturze pokojowej.Mieszanine te ekstrahuje sie eterem dwuetylowym i do fazy wodnej dodaje 4n kwasu solnego, w celu doprowadzenia wartosci pH roztworu do 7,4. Po do¬ daniu 5 g chlorku sodu straca sie osad soli sodowej kwasu 3-benzyloamino-4-n-butylosulfinylo-5-sulfa- mylobenzoesbwego który krystalizuje sie w malej ilosci wody. Sól te rozpuszcza sie w 25% wodnym roztworze alkoholu etylowego i dodaje 4n kwasu solnego az do uzyskania wartosci pH 3. Stracony osad odsacza sie, krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy pod zmniejszonym cis¬ nieniem. Otrzymuje sie jednowodny kwas 3-benzy- loamino-4-n-butylosulfinylo-5-sulfamylobenzoeso- wy, topniejacy z rozkladem w temperaturze 182°C.Przyklad XLIX. Do zawiesiny 1,54 g kwasu 3-amino-4-fenoksy-5-sul£amylobenzoesowego w 30 ml kwasu octowego dodaje sie 0,75 g piperonalu, 25 ml tlenku platyny i katalityczna ilosc kwasu p-toluenosulfonowego. Mieszanine poddaje sie dzialaniu gazowego wodoru pod cisnieniem 1,1 atm w temperaturze pokojowej az do chwili praktycznie calkowitego ustania pochlaniania gazu. Osad odsa¬ cza sie, miesza z 100 ml wody i dodaje wodorotlenku litu w celu osiagniecia wartosci pH 8,5. Otrzymany roztwór uwalnia sie od katalizatora i dodaje 4n kwasu solnego az do uzyskania wartosci pH 3.Wytracony osad krystalizuje sie z alkoholu metylo¬ wego, otrzymujac kwas 3-(3,4-metylenodwuoksyben-*3 8*627 24 zyloamino)-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowy, topnie¬ jacy w temperaturze 229—230°C.Stosujac zamiast piperonalu 0,005 mola aldehydu metylobenzoesowego lub aldehydu metoksybenzo- esowego albo aldehydu chlorobenzoesowego i poste- s pujac w sposób podany w przykladzie XLIX, po krystalizacji produktu z wodnego roztworu alkoholu etylowego otrzymuje sie odpowiednie kwasy, a mia¬ nowicie: kwas 3-metoksybenzyloamino-4-fenoksy- -5-sulfamylobenzoesowy kwas 3-metylobenzyloami- io no-4-fenoksy-sulfamylobenzoesowy lub kwas 3- -chloróbenzyloamino-4-fenoksy-5-sulfamyloben- zoesowy.Przykladp. A. Mieszanine 4,62 g kwasu 3-ami- no-4-fehoksy-5-sulfamylobenzoesowego, 5 g bromo- ib -n-heksanu, 0,05 ml kwasu metanosulfonowego i 40 ml alkoholu n-heksylowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 60 godzin. Po ochlodzeniu straca sie osad, który przekrystalizowuje sie z alko¬ holu heksylówego, otrzymujac ester n-heksylowy 20 kwasu 3-n-heksyloamino-4-fenoksy-5-sulfamylo- banzoesowego, topniejacy w temperaturze 137— —138aC.B. 2 g. estru n-heksylowego kwasu 3-n-heksylo- amino-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowego rozpusz- 25 cza sie w 30 ml In wodorotlenku sodu i ogrzewa sie w ciagu 1 godziny na lazni parowej. Do mieszaniny dodaje sie 4n kwasu solnego, w celu ustalenia war¬ tosci pH 8. Po ochlodzeniu straca sie sól sodowa kwasu 3-n-heksyloamino-4-feinoksy-5-sulfamylo- so benzoesowego, która odsacza sie i suszy. Sól te rozpuszcza sie w 100 ml wrzacej wody i straca wol¬ ny kwas, dodajac 4n kwasu solnego az do ustalenia sie wartosci pH 2,5. Po ochlodzeniu osad odsacza sie i krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu 35 etylowego, otrzymujac kwas 3-n-heksyloamino-4-fe- noksy-5-sulfamylobenzoesowy o temperaturze top¬ nienia 221—2239C.Przyklad DI. A. Mieszanine 3,08 g kwasu 3- -amino-4-fenoksy-5-sulfarnylobenzoesowego, 7,25 g 48 bromku allilu i bezwodnego alkoholu etylowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 24 go¬ dzin, po czym chlodzi, odsacza osad i krystalizuje go z alkoholu etylowego, otrzymujac ester etylowy kwasu 3-alliloamino-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoe-^ 45 sowego, topniejacy w temperaturze 153—154°C.B. 1 g estru etylowego kwasu 3-alliloamino-4-fe- noksy-5-sulfamylobezoesowego rozpuszcza sie w 15 ml In roztworu wodorotlenku sodu i pozostawia w temperaturze pokojowej na okres 24 godzin. Na- 50 stepnie dodaje sie 5 ml wody i doprowadza wartosc pH do 3 za pomoca 4n kwasu solnego. Stracony osad odsacza sie i suszy, otrzymujac kwas 3-alliloaminp- -4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowy, topniejacy w temperaturze 223—225°C. 55 Przyklad LII. - A. Stosujac zamiast bromku allilu 4,8 g bromku 2-propynylu i postepujac w spo¬ sób opisany w przykladzie LI A, lecz przedluzajac czas trwania reakcji do 48 godzin, otrzymuje sie ester etylowy kwasu 4-fenoksy-3-(2-propynyloami^ 6o no)-5-sulfamylobenzoesowego ó temperaturze top¬ nienia 189—190°C. ^ B. Stosujac zamiast estru etylowego kwasu 3-alli- loamino-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowego ester etylowy kwasu 4-fenoksy-3-(2-propynyloamino)-5- 65 -sulfamylobenzoesowego i postepujac w sposób pp- dany w przykladzie LI B, otrzymuje sie kwas 4-fe- noksy-3-(2-propynyloamino)-5-sulfamylobenzoeso- wy o temperaturze topnienia 222-^223°C.Przyklad LIII. A. Roztwór 1,65 g estru ety¬ lowego kwasu 3-alliloamino-4-fenoksy-5-sulfamylo- benzoesowego w 150 ml alkoholu etylowego uwo¬ dornia sie w temperaturze pokojowej gazowym wodorem pod cisnieniem 1,1 atm, w obecnosci 0,6 g katalizatora skladajacego sie ze sproszkowanego we¬ gla z naniesionym 0,6% palladu. Reakcje prowadzi sie do chwili, gdy praktycznie ustaje pochlanianie wodoru. Katalizator odsacza sie i przesacz odpa¬ rowuje do sucha. Pozostalosc krystalizuje sie dwu¬ krotnie z wodnego roztworu alkoholu etylowego, otrzymujac ester etylowy kwasu 3-n-propyloamino- -4-fenoksy-5-sulfamylo':enzoesowy topniejacy w temperaturze 150—151°C.B. 1 g estru etylowego kwasu 3-n-propyloamino- -4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowego rozpuszcza sie w 15 ml In roztworu wodorotlenku sodu i ogrzewa w ciagu 1 godziny na lazni parowej. Po ochlodzeniu do roztworu dodaje sie 4n kwasu solnego az do osiagniecia wartosci pH = 2,5, i odsacza osad otrzy¬ mujac kwas 3-n-propyloamino-4-fenoksy-{5-sulfa- mylobenzoesowy o temperaturze topnienia 223— —224°C.Przyklad LIV. Mieszanine 3,08 g kwasu 3-ami- no-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowego, 20 ml jod¬ ku etylu i 20 ml alkoholu etylowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 6 dni. Po ochlodzeniu mieszanine odparowuje sie do sucha i pozostalosc przemywa niewielka iloscia alkoholu etylowego, a nastepnie eteru dwuetylowego. Otrzymany ester etylowy kwasu 3-etyloamino-4-fenoksy-5-sulfamy- lobenzoesowego rozpuszcza sie w 35 ml In roztworu wodorotlenku sodu i roztwór ogrzewa sie w ciagu 30 minut na lazni parowej. Po ochlodzeniu do mie¬ szaniny dodaje sie 4n kwasu solnego i doprowadza wartosc pH do 2,5. Straca sie osad, który odsacza sie, krystalizuje z alkoholu etylowego i suszy pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 115°C, otrzymujac kwas 3-etyloamino-4-fenoksy-5-sulfa- mylobenzoesowy topniejacy w temperaturze 236— —237°C.Przyklad LV.A. Mieszanine 6 g kwasu 3-ami- no-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowego, 60 ml al¬ koholu n-pentylowego i 0,5 ml stezonego kwasu siarkowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 24 godzin. Po ochlodzeniu straca sie osad, który odsacza sie, krystalizuje z alkoholu n-penty¬ lowego i suszy pod zmniejszonym cisnieniem.Otrzymuje sie ester n-pentylowy kwasu 3-n-penty- loamino-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowego, top¬ niejacy w temperaturze 138—139°C.B. Mieszanine 4J5 g estru n-pentyiowego kwasu 3-n-pentyloamino-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoeso- wego i 70 ml In roztworu wodorotlenku sodu ogrze¬ wa sie w ciagu 1 godziny na lazni parowej. Po ochlodzeniu do mieszaniny reakcyjnej dodaje sie 4n kwasu solnego w celu obnizenia wartosci pH mieszaniny do 2,5. Straca sie osad, który odsacza sie, krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac$0527 25 kwas $-n-pentyloamino-4-fenoksy-5-sulfamyloben- zoesowy topniejacy w temperaturze 223—224°C.Przyklad LVI. A. Mieszanine 4 g kwasu 3- -amino-4-{4-benzyloksyfenoksy)-5-sulfamylobenzo- esowego, 4,1 g bromku benzylu i 60 ml alkoholu etylowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 4 godzin. Po ochlodzeniu straca sie osad, który odsacza sie i krystalizuje z alkoholu etylowego otrzymujac ester etylowy kwasu 3-benzyloamino-4- -(4-benzyloksyfenoksy)-5-sulfamylobenzoesowego, topniejacy w temperaturze 166°C.B. Roztwór 2 g estru etylowego kwasu 3-benzylo- amino-4-(4-benzyloksyfenoksy)-5-sulfamylo'cenzo- esowego w 45 ml in roztworu wodorotlenku sodo¬ wego zostawia sie na okres 40 godzin w temperatu¬ rze pokojowej, po czym mieszanine zakwasza sie 4n kwasem solnym do wartosci pH 2,5. Straca sie osad który odsacza sie i krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego. Po wysuszeniu otrzy¬ muje sie kwas 3-benzyloamino-4-(4-benzyloksyfe- noksy)-5-sulfamylobenzoesowy topniejacy w tem¬ peraturze 249—251°C.Przyklad LVII. Zawiesine 0,5 g kwasu 3-ben- zyloamino-4-(4-benzyloksyfenoksy)-5-sulfamyloben- zoesowego w 5 ml wody alkalizuje sie do wartosci pH 11 za pomoca In roztworu wodorotlenku sodu.Otrzymany roztwór uwodornia sie w temperaturze pokojowej gazowym wodorem pod cisnieniem 1,1 atm w obecnosci 0,025 g 10% katalizatora palla¬ dowego na weglu. Reakcje prowadzi sie do momen¬ tu, kiedy ustaje praktycznie pochlanianie wodoru, po czym odsacza sie katalizator i przesacz zakwa¬ sza 4n kwasem solnym do wartosci pH 2. Straca sie osad, który odsacza sie krystalizuje z wodnego roz¬ tworu alkoholu etylowego, otrzymujac kwas 3-bem- zyloamino-4-(4-hydroksyfenoksy)-5-sulfamylobenzo- esowy topniejacy z rozkladem w temperaturze 276—277 °C.Przyklad LVIII. A. Zawiesine 10 g kwasu 3- -amino-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowego w 25 ml wody alkalizuje sie w temperaturze 80°C In roz¬ tworem wodorotlenku sodowego az do wartosci pH 8. Po ochlodzeniu straca sie osad, który odsacza sie i suszy pod zmniejszonym cisnieniem w tempe¬ raturze 115°C, otrzymujac sól sodowa kwasu 3-ami- no-4-fenoksy-5-sulfamylobenzoesowego.B. Mieszanine 5 g soli sodowej kwasu 3-amino- -4-fenoksy-5-sulfamylobezoesowego, 2,2 g furfurolu 75 ml alkoholu metylowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 5 godzin, a nastepnie ochladza do temperatury 0°C i mieszajac dodaje porcjami w ciagu 1 godziny 2,2 g borowodorku sodu (NaBH4), utrzymujac temperature mieszaniny 0— —5CC Mieszanine pozostawia sie nastepnie na okres 16 godzin, po czym odparowuje rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem i pozostalosc rozpuszcza w 45 ml wody. Roztwór zakwasza sie 4n kwasem solnym do wartosci pH 7,5 i ochladza. Straca sie osad, który odsacza sie pod zmniejszonym cisnie¬ niem, krystalizuje z wody i suszy, otrzymujac sól sodowa kwasu 3-furfuryloamino-4-fenoksy-5-sulfa- mylobenzoesowego.Cl g soli sodowej kwasu 3-furfuryloamino-4- -fenoksy-5-sulfamylobenzoesowego rozpuszcza sie iv temperaturze 50°C w 50 ml wody i mieszajac 26 wkrapla lml kwasu octowego. Po ochlodzeniu stra¬ ca sie o(sad, który odsacza sie i krystalizuje z wod¬ nego roztworu alkoholu etylowego, otrzymujac kwas 3-furfuryloamino-4-fenoksy-5-sulfamyloben- 5 zoesowy topniejacy w temperaturze 219—220°C, Pr z y k l a d LIX. Do zawiesiny 1 g kwasu 3-ami- no-4-benzyloamino-5-sulfamylobenzoesowego w 20 ml wody dodaje sie In roztwór wodorotlenku sody, w celu doprowadzenia wartosci pH do 7,5. Do otrzy- io manego roztworu dodaje sie mieszajac 0,54 g brom¬ ku benzylu, jednoczesnie dozujac wodorotlenek^ so¬ du automatycznym urzadzeniem do miareczkowania, w celu utrzymania wartosci pH 7,5. Reakcje pro¬ wadzi sie do chwili* gdy zuzycie zasady zmaleje do 15 wartosci, która mozna pominac. Wytracony osad soli sodowej kwasu 3,4-dwubenzyloamino-5-sulfa- mylobenzoesowego odsacza sie i przemywa niewiel¬ ka iloscia wody, rozpuszcza w 62 min 25% wodnego roztworu alkoholu etylowego i do roztworu dodaje 20 2 ml kwasu octowego. Straca sie osad, który odsa¬ cza sie pod zmniejszonym cisnieniem i suszy, otrzy¬ mujac kwas 3,4-dwubenzyloamino-5-sulfamyloben- zoesowy, topniejacy w temperaturze 205°C.Przyklad LX. Mieszanine 3,35 g kwasu 3-ami- 25 no-4-(p-fenylo-etyloamiino-5-sulfamylobenzoesowe- go, 5,3 g bromku benzylu i 30 ml odwodnionego alkoholu etylowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 48 godzin. Po ochlodzeniu straca sie ester etylowy, który po odsaczeniu i krystaliza- 30 cji z alkoholu etylowego zmydla sie przez ogrzewa¬ nie w ciagu 1 godziny z 30 ml In roztworu wodo¬ rotlenku sodu. Do roztworu dodaje sie nastepnie 4n kwasu solnego az do uzyskania wartosci pH 2,5 po czym odsacza sie powstaly osad i krystalizuje go 35 z wodnego roztworu alkoholu etylowego. Otrzymuje sie kwas 3-benzyloamino-4-{i|3-fenyloetyloamino)-5- -sulfamylobenzoesowy topniejacy w temperaturze 203°C.Przyklad LXI. Mieszanine 2,5 g kwasu 3-ami- 40 no-4-piperydyno-5-sulfamylobenzoesowego, 1,4 g bromku benzylu i 30 ml odwodnionego .alkoholu ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 3 dni, po czym odparowuje do sucha pod zmniejszonym cisnieniem i sucha pozostalosc przemywa eterem 45 naftowym. Otrzymany surowy ester etylowy kwas 3-benzyloamino-4-piperydyno-5-sulfamylobenzoeso- wego zmydla sie za pomoca In roztworu wodoro¬ tlenku sodu, ogrzewajac mieszanine w ciagu 1 go¬ dziny na lazni parowej. Po ochlodzeniu wartosc pH 50 mieszaniny doprowadza sie do 4 za pomoca 4n kwasu solnego. Straca sie osad, który odsacza sie i krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylo¬ wego, otrzymujac pólwodny kwas 3-benzyloamino- -4-piperydyno-5-sulfamylobenzoesowy topniejacy w 55 temperaturze 195 ÓC.Przyklad LXII. Mieszanine 2,62 g kwasu 3-amino-4-izopropyloamino-5-sulfamylobenzoesowe- go, 4,28 g bromku benzylu i 25 ml odwodnionego al¬ koholu etylowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrot- 60 na w ciagu 24 godzin, po czym odparowuje do su¬ cha pod zmniejszonym cisnieniem. Do suchej pozo¬ stalosci dodaje sie 30 ml In wodorotlenku sodu i o- grzewa w ciagu 1 godziny na lazni parowej. Miesza¬ nine reakcyjna ochladza sie i ekstrahuje eterem, po 65 czym warstwe wodna zakwasza sie 4n kwasem sol-6052? 27 28 nym do wartosci pH 3. Straca sie osad, który odsa¬ cza sie i krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego, otrzymujac kwas 3-benzyloamino-4-izo- propyloamino-5-sulfamylobenzoesowy topniejacy w- 233—234°C.Przyklad LXIII. Sporzadza sie zawiesine 0,5 g kwasu 3-amino-4-(2-metylo-6-pirydyloamino)-5-sul- famylobenzoesowego w 25 ml wody i za pomoca In roztworu wodorotlenku litu doprowadza jej wartosc pH do 8. Do powstalego roztworu dodaje sie mie¬ szajac 0,2 g bromku benzylu, utrzymujac wartosc pH mieszaniny równa 8 przez automatyczne dozo¬ wanie roztworu In wodorotlenku litu za pomoca urzadzenia do miareczkowania. Reakcje prowadzi sie do chwili, gdy zuzycie zasady jest juz nieznaczne i praktycznie do pominiecia. Nastepnie zakwasza sie mieszanine 4n kwasem solnym do wartosci pH wy¬ noszacej 5, odsacza otrzymany osad, krystalizuje go z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy.Otrzymuje sie kwas 3-benzyloamino-4-(2-metylo- -6-pirydyloamino)-5-sulfamylobenzoesowy, topnie¬ jacy w temperaturze 168—170°C.Przyklad LXIV. Mieszanine 1,82 g kwasu 3-amino-5-sulfamylo-4-(m-trójfluorometylofenoksy)- -benzoesowego, 2 g bromku benzylu i 15 ml odwod¬ nionego alkoholu etylowego ogrzewa sie pod chlod¬ nica zwrotna w ciagu 7 godzin, a nastepnie ochladza i odsacza stracony osad. Osad ten krystalizuje sie z alkoholu etylowego, otrzymujac ester etylowy kwasu 3-benzyloamino-5-sulfamylo-4-(m-trójfluoro- metylofenoksy)-benzoesowego, topniejacy w tempe¬ raturze 166—168°C.Stosujac zamiast kwasu 3-amino-5-sulfamylo-4- -(m-trójfluorometylofenoksy)-benzoesowego 1,69 g kwasu 3-amino-4-(p-metoksyanilino)-5-sulfamylo- benzoesowego i postepujac w analogiczny sposób, lecz przedluzajac czas trwania reakcji do 20 godzin, otrzymuje sie ester etylowy kwasu 3-benzyloamino- -4-(p-metoksyanilino)-5-sulfamylobenzoesowego o temperaturze topnienia 145°C.Stosujac zamiast kwasu 3-amino-5-sulfamylo-4- -(m-trójfluorometylofenoksy)-benzoesowego 1,69 g kwasu 3-amino-4- benzoesowego i prowadzac reakcje równiez w ciagu 20 godzin, otrzymuje sie ester etylowy kwasu 3-ben- zyloamino-4-(m-metoksyanilino)-5-sulfamylobenzoe- sowego, topniejacy w temperaturze 149—152°C.W podobny sposób, stosujac zamiast kwasu 3-ami- no-5-sulfamylo-4-(m-trójfluorometylofenoksy)-ben- zoesowego, 1,69 g kwasu 3-amino-4-(p-metoksyfe- noksy)-5-sulfamylobenzoesowego, otrzymuje sie ester etylowy kwasu 3-benzyloamino-4-(p-metoksy- fenoksy)-5-sulfamylobenzoesowego w postaci osadu, który po odsaczeniu i krystalizacji z acetonu wyka¬ zuje temperature topnienia 189—190°C.Stosujac zamiast kwasu 3-amino-5-sulfamylo-4- -(m-trójfluorometylofenoksy)-benzoesowego 1,5 g kwasu 3-amino-4-cykloheksyloamino-5-sulfamylo- benzoesowego, lecz dodajac do ostudzonej mieszani¬ ny reakcyjnej 13 ml wody, otrzymuje sie ester ety¬ lowy kwasu 3-benzyloamino-4-cykloheksyloamino- -5-sulfamylobenzoesowego, topniejacy w tempera¬ turze 176—177 °C.Stosujac zamiast kwasu 3-amino-5-sulfamylo-4- -(m-trójfluorpmetylofenoksy)-benzoesxwego 1,8 g kwasu 3-amino-5-sulfamylo-4-(m-trójfluorometylo- anilino)-benzoesowego i zwiekszajac ilosc alkoholu etylowego uzytego w reakcji do 50 ml, otrzymuje sie ester etylowy kwasu 3-benzyloamino-5-sulfamylo- 5 -4-(m-trójfluorometyloanilino)-benzoesowego, maja¬ cego temperature topnienia 189—190°C.Stosujac zamiast kwasu 3-amino-5-sulfamylo-4- -(m-trójfluorometylofenoksy)-benzoesowego 1,8 g kwasu 3-amino-4-(i£-naftyloamino)-5-sulfamyloben- zoesowego i zwiekszajac ilosc alkoholu etylowego uzytego w reakcji do 25 ml, otrzymuje sie ester etylowy kwasu 3-benzyloamino-4-(pHnaftyloamino)- -5-sulfamylobenzoesowego, topniejacy w tempera¬ turze 199—201°C.Przyklad LXV. Mieszanine 1,5 g kwasu 3- -amino-5-sulfamylo-4-(m-toluidyno)-benzoesowego, 2,5 g bromku benzylu i 50 ml odwodnionego alko¬ holu etylowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 10 godzin, a nastepnie ochladza i odsacza stracony osad. Osad ten przekrystalizowuje sie z alkoholu etylowego, otrzymujac ester etylowy kwasu 3-benzyloamino-5-sulfamylo-4-(m-toluidy- no)-benzoesowego, topniejacy w temperaturze 169— —170°C.W analogiczny sposób, stosujac zamiast kwasu 3- -amino-5-sulfamylo-4-(m-toluidyno)-benzoesowego kwas 3-amino-5-sulfamylo-4-(p-toluidyno) -benzoe¬ sowy, otrzymuje sie ester etylowy kwasu 3-benzy- loamino-5-sulfamylo-4-(p-toluidyno)-benzoesowego, topniejacy w temperaturze 159—160°C, a stosujac zamiast kwasu 3-amino-5-sulfamylo-4-(p-toluidy- no)-benzoesowego kwas 3-amino-4-(p-chloroanili- no)-benzoesowy, otrzymuje sie ester etylowy kwa¬ su 3-benzyloamino-4-(p-chloroanilino)-5-sulfamylo- benzoesowego, topniejacy w temperaturze 187°C.W analogiczny sposób, stosujac zamiast kwasu 3-amino-5-sulfamylo-4- go kwas 3-amino-4-(2,4-dwumetyloanilino)-5-sulfa- mylobenzoesowy w ilosci 2 g, otrzymuje sie ester etylowy kwasu 3-benzyloamino-4-(2,4-dwumetyloa- nilino)-5-sulfamylobenzóesowego, topniejacy w tem¬ peraturze 167—168°C.Przyklad LXVI. Mieszanine 1,5 g kwasu 3 - -amino-4-n-butylotio-5-sulfamylobenzoesowego, 2,1 g bromku benzylu i 20 ml odwodnionego alko¬ holu ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 24 godzin, przy czym po pierwszych 7 godzinach ogrzewania do mieszaniny reakcyjnej dodaje sie 0,7 g bromku benzylu. Mieszanine reakcyjna ochla¬ dza sie, odsacza stracony osad i krystalizuje go z alkoholu etylowego, otrzymujac ester etylowy kwasu 3-benzyloamino-4-n-butylotio-5-sulfamylo- benzoesowego, topniejacy w temperaturze 151— —157°C. W analogiczny sposób stosujac zamiast kwasu 3-amino-4-n-butylotio-5-sulfamylobenzoeso- wego kwas 3-amino-4-(p-karboksyanilino)-5-sulfa- mylobenzoesowy w ilosci 1,7 g, otrzymuje sie ester etylowy kwasu 3-benzyloamino-4-(p-karboksyanili- no)-5-sulfamylobenzoesowego, topniejacy w tempe¬ raturze 161°C.LXVII. Mieszanine 3 g kwasu 3-amino-4-morfoli- no-5-sulfamylobenzoesowego, 4 g bromku benzylu i 45 ml odwodnionego alkoholu etylowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna. Po 24 godzinach i po 48 godzinach ogrzewania dodaje sie porcjami w cza- 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60S052f 29 sie 4 godzin 1,5 g bromku benzylu i 5 ml alkoholu etylowego P^ drugim dodaniu tych substratów ogrzewanie prowadzi sie jeszcze przez okres 24 go¬ dzin. Nastepnie mieszanine reakcyjna ochladza sie, stracony osad odsacza i krystalizuje z alkoholu etylowego, otrzymujac ester etylowy kwasu 3-ben- zyloamino-4-morfolino-5-sulfamylobenzoesowego topniejacy w temperaturze 185—186°C.Stosujac zamiast kwasu 3-amino-4-morfolino-5- -sulfamylobenzoesowego kwas 3-amino-4-(o-tolilo- tio)-benzoesowy, w analogiczny sposób otrzymuje sie ester etylowy kwasu 3-benzyloamino-4-(o-toli- lotio)-5-sulfamylobenzoesowego, topniejacy w tem¬ peraturze 166—167°C.Przyklad LXVIII. Mieszanine 0,69 g kwasu 3- -amino-5-sulfamylo-(^pj|3-trójfluoroetoksy)-benzo- esowego, 1,2 g bromku benzylu i 8 ml bezwodnego alkoholu etylowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 5 godzin. Po ochlodzeniu miesza¬ niny straca sie osad, który odsacza sie i krystali¬ zuje z bezwodnego alkoholu etylowego. Po wysu¬ szeniu otrzymuje sie ester etylowy kwasu 3-benzy- loamino-5-sulfamylo-4-(iP,!(3,3-trójfluoroetoksy)- -benzoesowego, topniejacy w temperaturze 163— —165°C.Przyklad LXIX. 2 g estru etylowego kwasu 3-benzyloamino-5-sulfamylo-4-(m-toluidyno)-benzo- esowego rozpuszcza sie w 30 ml In roztworu wodo¬ rotlenku sodu i ogrzewa w ciagu 1 godziny na lazni parowej. Po ochlodzeniu do mieszaniny dodaje sie 4n kwasu solnego w celu obnizenia wartosci pH do 2,5. Straca sie osad, który odsacza sie, kry¬ stalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy pod zmniejszonym cisnieniem w temperatu¬ rze 115°C. Otrzymuje sie kwas 3-benzyloamino-5- -sulfamylo-4-(m-toluidyno)-benzoesowy topniejacy w temperaturze 226—227°C. W taki sam sposób, stosujac odpowiednie estry kwasów benzoesowych otrzymano sposobami opisanymi w przypadkach LXIII—LXVII, otrzymuje sie nastepujace kwasy: kwas 3-benzyloamino-5-sulfamylo-4-(p-toluidyno)- -benzoesowy, topniejacy w temperaturze 217—218aC, kwas 3-benzyloamino-4-{p-metoksy-anilino)-5-sul- famylobenzoesowy topniejacy w temperaturze 207— —208°C, kwas 3-benzyloamino-5-sulfamylo-(m-trój- fluorometyloanilino)-benzoesowy, który po krysta¬ lizacji z alkoholu izopropylowego wykazuje tempe¬ rature topnienia 227—228°C, kwas 3-benzyloamino- -4-(p-chloroanilino)-5-sulfamylo-benzoesowy, top¬ niejacy w temperaturze 245—246°C, kwas 3-benzylo- amino-4-{2,4-dwumetyloanilino)-5-sulfamylobenzoe- sowy, topniejacy w temperaturze 245—l246°C, kwas 3-benzyloamino-4-(p-karboksyanilino)-5-sulfamylo- benzoesowy, który otrzymuje sie z estru etylowego kwasu 3-benzyloamino-4-(p-karbetoksyanilino)-5- -sulfamylobenzoesowego i straca w srodowisku o wartosci pH wynoszacej 1,5 i który topnieje w temperaturze wyzszej od 300°C i który zawiera 1/2 czasteczki wody krystalizacyjnej, kwas 3-benzy- loamino-5-sulfamylo-4-(o-tolilotio)-benzoesowy, top¬ niejacy w temperaturze 227—228°C, kwas 3-benzylo- amino-4-(p-metoksyfenoksy)-5-sulfamylobenzoeso- wy, topniejacy w temperaturze 230—232°C, kwas 3-benzyloamino-5-sulfamylo-4-(m-trójfluoromety- lofenoksy)-benzoesowy, topniejacy w temperaturze 220—222°C, kwas 3-benzyloamino-4-(|3-naftyloami- ?ó no)-5-sulfamylobenzoesowy, topniejacy w tempera¬ turze 261—264°C, kwas 3-benzyloamino-4-cyklohe- ksyloamino-5-sulfamylobenzoesowy topniejacy • w temperaturze 249—250°C, kwas 3-benzyloamino-4- 5 -morfolino-5-sulfamylobenzoesowy, topniejacy w temperaturze 237°C, kwas 3-benzyloamino-4-n-bu- tylotio-5-sulfamylobenzoesowy o temperaturze top¬ nienia wynoszacej 210—211°C oraz kwas 3-benzy- loamiino-5-sulfamylo-4-(P,P^-trójfluoroetoksy)- 10 -benzoesowy, topniejacy w temperaturze 230— —232°C.Przyklad LXX. Mieszanine 4 g kwasu 3-ami- no-4-anilino-5-sulfamylobenzoesowego, 50 ml alko¬ holu n-butylowego i 0,4 ml stezonego kwasu siar- 15 kowego utrzymuje sie w ciagu 5 dni w stanie wrzenia pod chlodnica zwrotna z separatorem wody.Otrzymany roztwór estru butylowego kwasu 4-ani- lino-3-butyloamino-5-sulfamylobenzoesowego zmy- dla sie za pomoca 2n roztworu wodorotlenku sodu 20 w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna w czasie 45 minut. Po zobojetnieniu roztworu 4n kwa¬ sem solnym calosc odparowuje sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem, pozostalosc rozpuszcza w 50 ml goracej wody i straca osad przez dodanie 25 4n kwasu solnego do wartosci pH 3. Osad miesza sie z 50 ml estru dwuetylowego, odsacza produkty nierozpuszczalne i przesacz odparowuje do sucha.Pozostalosc krystalizuje sie z acetonu, a nastepnie z wodnego roztworu alkoholu etylowego, otrzymu- 30 jac kwas 4-anilino-3-butyloamino-5-sulfamyloben- zoesowy topniejacy w temperaturze 230—231°C. , • Przyklad LXXI. A. Mieszanine 8,4 g kwasu 4- -chloro-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowego, 8,7 g n- -butyloaminy i 25 ml wody ogrzewa sie mieszajac 35 w ciagu 90 minut w temperaturze 90°C. Po ochlodze¬ niu, zakwasza sie mieszanine do wartosci pH 2, odsacza wytracony osad i krystalizuje go z wodnego roztworu alkoholu metylowego. Otrzymuje sie kwas 4-butyloamino-3-nitro-5-sulfamylobenzoesowy top- 40 niejacy w temperaturze 192,5°C.B. Zawiesine 8,6 g kwasu 4-butyloamino-3-nitro- -5-sulfamylobenzoesowego w 175 ml wody alkali- zuje sie 2n roztworem wodorotlenku sodu az do uzyskania wartosci pH 9,5. Otrzymany roztwór 45 uwodornia sie gazowym wodorem w obecnosci 10% katalizatora palladowego na weglu. Jteakcje prowa¬ dzi sie do chwili, gdy pochlanianie wodoru staje sie praktycznie niezauwazalne. Wówczas odsacza sie katalizator, do przesaczu dodajac 4n kwasu solnego 50 az do uzyskania wartosci pH 3 i straca osad. Osad krystalizuje sie po odsaczeniu z wodnego roztworu alkoholu metylowego i otrzymuje kwas 3-amino-4- -butyloamino-5-sulfamylobenzoesowy, topniejacy w temperaturze 211—211,5°C. 55 C. Zawiesine 6,5 g kwasu 3-amino-4-butyloamino- -5-sulfamylobenzoesowego w 30 ml wody alkalizuje sie za pomoca In roztworu wodorotlenku sodu do uzyskania wartosci pH 7,5. Do mieszaniny reakcyj¬ nej dodaje sie mieszajac 3,87 g bromku benzylu 60 przy czym wartosc pH utrzymuje sie na poziomie 7,5 za pomoca urzadzenia do automatycznego mia¬ reczkowania, dozujacego In roztwór wodorotlenku sodu. Reakcje prowadzi sie do chwili, gdy zuzycie zasady staje sie nieznaczne. Nastepnie zakwasza sie 65 mieszanine do wartosci pH 3 za porrioca rozcien¬ czonego kwasu solnego odsacza otrzymany osad,31 $052? i krystalizuje go kilkakrotnie z wodnego roztworu alkoholu metylowego. Otrzymuje sie kwas 3-ben- zyloamino-4-butyloamino-5-sulfamyLobenzoesowy topniejacy w temperaturze 198,5—199°C.Przyklad LXXII. Mieszanine 1 g kwasu 3- -amino-5-acetylosulfamylo-4-fenoksybenzoesowe- go; 0,3 g aldehydu benzoesowego i 40 ml kwasu octowego ogrzewa sie w ciagu 2 godzin na lazni parowej. Po ochlodzeniu mieszaniny do temperatu¬ ry pokojowej dodaje sie 0,035 mg tlenku platyny i uwodornia gazowym wodorem pod cisnieniem 1,1 atm. Reakcje prowadzi sie do chwili gdy stopien pochlaniania wodoru przez mieszanine jest tak nie¬ wielki, iz moze byc pominiety. Nastepnie odsacza sie katalizator i przesacz odparowuje pod zmniej¬ szonym cisnieniem. Pozostalosc krystalizuje sie kil¬ kakrotnie z wodnego -roztworu alkoholu etylowego i suszy pod zmniejszonym cisnieniem w temperatu¬ rze 76°C. Otrzymuje sie pólwodny kwas 5-acetylo- sulfamylo-3-benzyloamino-4-fenoksy benzoesowy, topniejacy w temperaturze 241—243°C, Przyklad LXXIII. Mieszanine 1 g kwasu 5- -acetylosulfamylo-3-benzyloamino-4-fenoksyben- zoesowego, 20 ml alkoholu etylowego i 5 ml 4n kwasu solnego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 90 minuta Do mieszaniny reakcyjnej dodaje sie 15 ml 2n roztworu wodorotlenku sodu i ogrzewa w ciagu 30 minut na lazni parowej. Po ochlodzeniu dodaje sie 4n kwasu solnego az do uzyskania war¬ tosci pH 2,5. Straca sie kwas 3-benzyloamino-4-fe- noksy-5-sulfamylobenzoesowy, kttfry odsacza sie, krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowe¬ go i suszy, otrzymujac kwas 3-benzyloamino-4-fe- naksy-5-sulfamylobenzoesowy o temperaturze top¬ nienia 264:—265°C.Przyklad LXXIV. A. Mieszanine 1 g kwasu 3-amino~5-metylosulfamylo-4-fenoksy benzoesowe¬ go, 1,25 g bromku benzylu i 15 ml bezwodnego alkoholu etylowego ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu^ 9 godzin. Po 3 godzinach i po 6 godzinach ogrzewania do mieszaniny reakcyjnej dodaje sie 0,6 g bromku benzylu. Nastepnie miesza¬ nine chlodzi sie, odsacza osad, krystalizuje go z al¬ koholu etylowego i suszy pod zmniejszonym cisnie¬ niem, otrzymujac ester etylowy kwasu 3-benzylo- amino-5-metylosulfamylo-4-fenoksy benzoesowego topniejacy w temperaturze 162,5°C.B. 0,5 g estru etylowego kwasu 3-benzyloamino- -5-metylosulfamylo-4-fenoksybenzoesowego roz¬ puszcza sie w 8 ml In roztworu wodorotlenku sodo¬ wego i ogrzewa na lazni parowej w ciagu 1 godziny.Po ochlodzeniu do mieszaniny dodaje sie 4n kwasu solnego az do osiagniecia wartosci pH wynoszacej 2,5. Straca sie osad, który odsacza sie, krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzymuje sie kwas 3-benzyloamino-5-metylosulfamylo-4-fenoksyben- zoesowy topniejacy w temperaturze 231—233°C Przyklad LXXV. A. Mieszanine 1,68 g kwasu 3-amino-5-dwumetylosulfamylo-4-fenoksybenzoeso- wego, 2 g bromku benzylu i 15 ml alkoholu etylowe¬ go ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 5 go¬ dzin. Po ochlodzeniu straca sie ester etylowy kwasu 3-benzyloamino-5-dwumetylosulfamylo-4-fenoksy- benzoesowego, który odsacza sie, krystalizuje z al¬ koholu etylowego i suszy pod zmniejszonym cisnie¬ niem. Otrzymany ester topnieje w temperaturze 154-155°C. < B. I g esteru etylowego kwasu 3-benzyloamino-5- s -dwumetylosulfamylo-4-fenoksybenzoesowego ogrzewa sie na lazni parowej z 15 ml In roztworu wodorotlenku sodu w ciagu 6 godzin, po czym do mieszaniny dodaje sie 4n kwasu solnego az do uzy¬ skania wartosci pH 2,5. Straca sie osad, który sie 10 osacza, krystalizuje z wodnego roztworu alkoholu etylowego i suszy, .otrzymujac kwas 3-benzyloami- no-5-dwumetylosulfamylo-4-fenoksybenzoesowy, topniejacy w temperaturze 205—206°C.Postepujac w analogiczny sposób, lecz stosujac za- 15 miast kwasu 3-amino-5-dwumetylosulfamylo-4-fe- noksybenzoesowego kwas 3-amino-5-dwubutylo-4- -fenoksybenzoesowy w ilosci 1,9. g otrzymuje sie ester kwasu 3-benzyloamino-5-n-butylosulfamylo-4- -fenoksybenzoesowego, topniejacy w temperaturze 20 149—149,5°C.Postepujac wedlug przepisu podanego wyzej, lecz stosujac zamiast estru etylowego kwasu 3-benzylo- amino-5-dwumetylosulfamylo-4-fenoksybenzoeso- wego ester etylowy kwasu 3-benzyloamino-5-n-bu- 35 tylosulfamylo-4-fenoksybenzoesowego, po krystali¬ zacji produktu z alkoholu etylowego otrzymuje sie kwas 3-be-nzyloamino-5-n-butylosulfamylo-4-feno- ksybenzoesowy, topniejacy w temperaturze 212°C.Przyklad LXXVI. A. Postepujac w sposób so opisany w przykladzie LXIII, lecz stosujac zamiast kwasu 3-amino-5-sulfamylo-4-{m-trójfluorometylo- fenoksy)-benzoesowego 1,8 g kwasu 3-amino-4-ani- lino-5-fenylosulfamylobenzoesowego, otrzymuje sie ester etylowy kwasu 4-anilino-3-benzyloamino^5- 35 -fenylosulfamylobenzoesowego topniejacy w tem¬ peraturze 165°C.B. 3 g estru etylowego kwasu 4-anilino-3-benzylo- amino-5-fenylosulfamylobenzoesowego rozpuszcza sie w 35 ml In roztworu wodorotlenku sodowego 40 i roztwór ogrzewa na lazni parowej w ciagu 1 go¬ dziny. Po ochlodzeniu, do mieszaniny reakcyjnej do¬ daje sie 4n kwasu solnego az do osiagniecia przez mieszanine wartosci pH wynoszacej 2,5. Straca sie osad, który odsacza sie i krystalizuje z mieszaniny 45 acetonu i wody, otrzymujac kwas 4-anilino-3-benzy- loamino-5-ienylosulfamylobenzoesowy, topniejacy w temperaturze 243°C. 50 PL PL